👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری
1.05K subscribers
4.15K photos
1.6K videos
159 files
1.84K links
«کار جامعه شناسی افشاگری است،کشف کارکردهای پنهان است»
پیتربرگر

کانال با ثبت رسمی (شامد)
✍️ مهتابذرافکن
دکتری جامعه شناسی تغییرات اجتماعی،تسهیلگر و
پژوهشگر آزاد درحوزه اجتماعی آب ومسائل زنان روستایی و تغییر اقلیم
نشرمطالب با ذکر منبع
Download Telegram
ایران را از یاد نبریم!🇮🇷🇮🇷

دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ندوشن

ایران سرزمین شگفت‌آوری است. تاریخ او از نظر رنگارنگی و گوناگونی کم‌نظیر است. بزرگ‌ترین مردان و پَست‌ترین مردان در این آب و خاک پرورده شده‌اند، حوادثی که بر سر او آمده بدان‌گونه است که در خورِ کشور برگزیده و بزرگی است؛ فتح‌های درخشان داشته است و شکست‌های شرم‌آور، مصیبت‌های بسیار و کام‌روایی‌های بسیار. گویی روزگار همه‌ی بلاها و بازی‌های خود را بر ایران آزموده است. او را بارها بر لب پرتگاه برده و باز از افتادن بازش داشته.

ایران شاید سخت جان‌ترین کشور‌های دنیا است. دوره‌هایی بوده است که با نیمه‌جانی زندگی کرده امّا از نفس نیفتاده؛ و چون بیمارانی که می‌خواهند نزدیکانِ خود را بیازمایند درست در همان لحظه که همه از او امید برگرفته بودند، چشم گشوده است و زندگی را از سرگرفته.

به‌رغم تلخ کامی‌ها، ما حق داریم که به کشور خود بنازیم. کمرِ ما در زیر بار تاریخ خم شده است ولی همین تاریخ به ما نیرو می‌دهد و ما را باز می‌دارد که از پای درافتیم. کسانی که در زندگیِ خویش رنج نکشیده‌اند سزاوارِ سعادت نیستند. تراژدی همواره در شأن سرنوشت‌های بزرگ بوده است. ملّت‌ها نیز چنینند. آنچه ملّتی را آبدیده و پخته و شایسته‌‌ی احترام می‌کند تنها فیروزی‌ها و گردن‌فرازیهای او نیست؛ مصیبت‌ها و نامُرادیهای او نیز هست. از حاصلِ دوران خوش و ناخوشِ زندگی است که ملّتی شکیبایی و فرزانگی می‌آموزد. قوم ایرانی در سراسر تاریخِ خود از اندیشیدن و چاره جستن باز نایستاده. دلیل زنده بودنِ ملّتی نیز همین است. آن‌همه مردان غیرتمند، آن‌همه گوینده و نویسنده و حکیم و عارف، آن‌همه سرهای نا‌آرام، پرورده‌ی این آب و خاکند و به تولّای نام اینان است که ما به ایرانی بودن خود می‌نازیم.

چه موهبتی از این بزرگتر که کسی بتواند فردوسی و خیّام و حافظ و مولوی را به زبانِ خودِ آنان بخواند؟ برای آن‌که بتوان آنان را تا مغزِ استخوان احساس کرد همان بس نیست که فارسی بیاموزند، باید ایرانی بود.

نباید بگذاریم که مشکل‌های گذرنده و نهیب‌های زمانه، گذشته را از یاد ما ببرند. ما امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند آنیم که از شکوه و غنای تاریخیِ خود الهام بگیریم زیرا در آستانه‌ی تحوّلی هستیم. خوش‌بختانه ضربه‌هایی که بر سرِ ایران فرود آمده‌اند هرگز بدانگونه نبوده که او را از گذشته‌ی خود جدا سازند. حمله‌ی تازیان شاهنشاهیِ ساسانی را از هم فرو ریخت، کاخ‌ها خراب شدند و گنج‌ها بر باد رفتند؛ امّا روحِ ایرانی مسخّر نگردید. ایــران طیّ قرن‌ها به‌ دست فرمانروایان غیرایرانی حکم‌گذاری شده است. ولی چه باک؟ عرب و ترک و غُز و مغول و تاتار چون میهمانانی بودند که چند صباحی بر سر سفره‌ی ایــران نشستند؛ آمدند و رفتند بی‌ آنکه بتوانند ایران را با خود ببرند. در همان زمان‌هایی که پیکر ایران لخته‌لخته شده بود و هر پاره‌ی آن در سلطه‌ی حاکم خودی یا بیگانه‌ای بود، روحِ او پهناور و تجزیه ناپذیر مانده بود.

ایرانِ واقعی تا بدانجا گسترده می‌شد که تمدّن و فرهنگ و زبانِ او در زیر نگین داشت. ایران همواره استوارتر و ریشه‌دار‌تر از آن بوده است که به نژاد یا مسلکِ سلطان یا خان یا فاتحی اعتنا کند؛ قلمروی ایران قلمروی فرهنگی بوده و تمدّن و زبان مرزهای او را مشخّص می‌داشته‌اند. تاریخِ جاودانیِ هر ملّتی تاریخ تمدّن و فکر او است، مابقی وقایعِ گذرنده‌ای هستند که ارزشِ آن‌ها سنجیده نمی‌شود مگر در کمکی که به بهبود زندگی و تأمین رفاه مردم زمان خود کرده‌اند. تاریخ واقعی تاریخ سِیر بشریّت به سوی ارتقا است. از این‌رو، ما چون به گذشته‌ی خود نگاه می‌افکنیم چندان بدان کاری نداریم که در فلان عهد چه کسی بر ایران فرمان می‌رانده یا مرزبانانِ این سرزمین در کدام خط پاسداری می‌کرده‌اند. سِیر معنویِ قوم ایرانی و جنبش‌ها و کوشش‌های او برای ما مهمّ هستند. ما دورانِ اعتلای ایران را دورانی می‌دانیم که تمدّن و فرهنگ به شکُفتگی گراییده، و دورانِ انحطاط او را دورانی که تمدّن و فرهنگ دستخوش رکود و فساد گردیده.


ایران را از یاد نبریم، دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ندوشن، انتشارات یزدان، ۱۳۹۶.



🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
‏عضو اتحادیه مشاوران املاک کرمان: برخی مستاجران کرمانی به کانکس‌نشینی روی آورده‌اند

گلسرخی: برخی متقاضیان مسکن استیجاری که توان پراخت اجاره ندارند، دنبال زمین اجاره‌ای برای برپاکردن چادر یا کانکس هستند که برای نخستین بار در کرمان با این پدیده مواجه شدم/ایسنا .😐😐😐😐


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
عکاس نشنال‌جئوگرافیک :
‏در پروژه ای برای نشنال جئوگرافی در افغانستان از تغییرات اقلیمی به تنظیم خانواده رسیدیم.بیشتر مردم خصوصا در نقاط تحت کنترل طالبان، جلوگیری از بارداری را حرام می دانند و توصیه دکتر را قبول ندارند و دولت برای متقاعد کردنشان به جلوگیری از بارداری از روحانیون اهل سنت کمک می گیرد.

♦️ببینید یک مساله محیط‌زیستی چه ابعاد پیچیده ای دارد

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
🤬1
فاجعه محیط زیستی در چابهار
عکاسان محلی می‌گویند در سواحل چابهار با چنین پدیده ای مواجه شده اند و کسی علت آن را نمی‌داند، اما احتمالا آلودگی شدید علت آن است.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
Forwarded from 👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در روستاهای دنیا روزانه بیش از 108 میلیون کودک در معرض خطراتی چون پاشش سموم دفع آفات، آسیب‌های ناشی از چوب بریدن، مخاطرات چوپانی، مخاطرات عبور از جاده ها و راههای روستایی، حمل و نقل نا ایمن، خشونت های بدنی و حتی مصرف مواد مخدر، بیمارهای ناشی از مصرف آب‌های آلوده، خوردن غذای ناکافی و... هستند.

وظیفه مدنی و اجتماعی همه ماست که کودکان را دریابیم و خطرات اطراف را برای ایمنی آنها به حداقل‌ برسانیم.


🆔 @RuralWomenIssues©
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک توله خرس قهوه ای به طرز بیرحمانه ای در سوادکوه کشته شد.

ظهر روز گذشته (شنبه ۹۸/۳/۲۵) یک توله خرس قهوه ای در منطقه دراسله سوادکوه هنگامیکه همراه مادر خود در حرکت بود از یک تپه به پایین سقوط کرده و کمی از مادرش فاصله گرفت. توله خرس به دلیل سقوط کمی گیج بوده که در این حین مورد هجوم عده ای بی فرهنگ قرار گرفته و به طرز بی رحمانه ای با ضربات متعدد سنگ و چوب به شدت زخمی شد.

با حضور نیروهای محیط زیست در محل حادثه، توله خرس مجروح جهت درمان به مرکز استان مازندران منتقل شد اما به دلیل جراحات وارده به ناحیه سر و خونریزی داخلی از بين رفت.

♦️این رفتار بی رحمانه مردان با حیوانات وحشی درجوامع محلی بسیار وحشیانه است، صدای زنی هم که‌در خواست می‌کند به حال طفل زبان بسته رحم کنند هم شنیده نمی شود.
آیاجوامع محلی ما برای بدیهی ترین مسائل هم که عشق ورزیدن به طبیعت است نیازبه آموزش دارند؟
چه خطری ازسوی این بچه خرس بی نوای زخمی این مردم را تهدید میکرده که اینطور وحشیانه به جانش افتاده اند.

اینگونه رفتار کردن بامخلوقات خداوند مکافاتی سخت در پی خواهد داشت..

«من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق».


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این #سوسمار خاردُم که از آتش‌سوزی روز یکشنبه ۲۰ خرداد به روستای کاور پناه آورده بود، توسط یکی از اهالی روستا به زیستگاهش بازگردانده شد.
آتش‌سوزی در مراتع #دهلران در #ایلام به ۲۵ هکتار از این منطقه خسارت وارد کرد. /BBC
فرستنده: مصطفی

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
Forwarded from 👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
وقتی یک زن راه کسب درآمد و پس انداز را یاد بگیرد، توان اداره خو و آینده خانواده اش را دارد.


🆔 @RuralWomenIssues
Forwarded from 👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
آشنایی با مشاغل خانگی و انواع آن


مشاغل یا کسب و کارخانگی آن دسته از فعالیت هایی است که توسط عضو یا اعضا خانواده در فضای مسکونی در قالب یک طرح کسب و کار بدون مزاحمت و ایجاد اخلال در آرامش واحد های مسکونی همجوار شکل می گیردو منجر به تولید خدمت یا و یا کالای قابل عرضه به بازار خارج از محیط مسکونی می گردد.
مهمترین عنصر در راه اندازی مشاغل خانگی داشتن یک مهارت شغلی کامل است که بتوان به بازار عرضه کرد.

برای راه اندازی مشاغل خانگی بسته به نوع شغل از سازمان‌های متولی مجوز اشتغال کسب می نمایند(طبق جدول ارائه شده )

شاغلین کسب و کار مذکور برای کسب منافع به صورت های ذیل فعالیت می نمایند:

1- انجام فعالیت به صورت کارمزدی برای کارفرمای خارج از محیط مسکونی

2- انجام فعالیت مستقل اعم از تامین مواد اولیه تا عرضه و محصول به خارج از محیط مسکونی

3- انجام فعالیت به صورت تعاونی ،اتحادیه ویا مشارکت با بنگاه های بالا دستی تامین کننده مواد اولیه و عرضه محصول آنان در بازار ، ترجیحا به صورت کسب و کار خوشه ای

پشتیبان : منظور اشخاص حقیقی یا حقوقی هستند که مسئولیت حمایت از تعدادی از شاغلین خانگی را در کل فرآیند تولید و ارائه خدمات، اعم از آموزش، تهیه و توزیع مواد اولیه و ابزار کار (حسب مورد ) ، مشاوره ، طرحی ، نوآوری ، بسته بندی ، بازاریابی و فروش به عهده بگیرند.

افراد تحت پوشش: افرادی که متقاضی انجام فعالیت تحت پوشش پشتیبان می باشند.

مستقل (خوداشتغالی) : نوعی اشتغال است که فرد می تواند با اتکاء به توان شخصی، خلاقیت و ابتکار ، به شکل خویش فرمایی به فعالیتهای تولیدی و خدماتی بپردازد که در نتیجه منجر به کسب در آمد و ایجاد فضای کسب و کار می شود.


کسب و کار مجازی: کسب و کاری است که در آن از اینترنت جهت انجام تبلیغات و فروش کالا و خدمات استفاده می گردد.
@RuralWomenIssues
🔻و ما اینگونه پاک می‌تراشیم جنگل‌های خود را!

عکس بالا، اراضی اطراف منطقه حفاظت‌شده سیاه‌مزگی در قلمرو شهرستان‌های فومن و شفت - روستای گوراب - در سال ۱۳۷۹ را نشان می‌دهد و تصویر پایین، همان منطقه را در سال ۱۳۹۶!

🔹آقای منابع‌طبیعی، محیط‌زیست، قوه قضاییه و نهاد بازرسی کشور! نگاه کنید در کمتر از ۱۷سال چگونه جنگل‌ها دارند قربانی کشاورزی و ویلا و ساخت‌وسازهای گوناگون می‌شوند! چگونه چنین حجمی از تغییرکاربری را مجوز دادید؟ مگر وجدان‌تان را از سر راه آورده‌اید!/محمد درویش


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
نوشته محیط بانی که توله خرس زخمی را برای درمان می برد..
به کدامین گناه؟ 😭😭😭😭


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
‏سال ۹۶ (براساس آمار ثبت‌احوال) ۴۲۰ زن و مرد بالای ۷۰ سال با هم ‎ازدواج کردند.
در همین سال، ۵۸۴ زن و مرد بالای ۷۰ سال هم ‎طلاق گرفتند.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
‏امروزروز جهانی مبارزه با ‎بیابان زایی است. یک سوم ‎خاک کره زمین تخریب شده واگر همچنان تخریب ادامه پیدا کند تاسال 2050 ما 90% ازوسعت خاک زمین را کاهش می‌دهیم.

خاک حتی از آب نیز ارزشمند تر است. از دست دادن خاک در کوتاه مدت غیرقابل جبران است و این به معنای از دست دادن امنیت عذایی، روانی و زیستی است.

روستاییان در خط مقدم حفاظت از خاک قرار دارند و متأسفانه برخی هنوز به ارزش خاک پی نبرده و بعد از برداشت محصول اقدام به آتش زدن زمین می‌کنند و آینده و این ثروت بی بدیل را بدست خویش آتش می زنند.

چرای بی رویه دامها در مراتع، تغذیه دامها با نهال های نورس و همچنین جنگل‌زدایی بیابان زایی را تشدید می نماید.

آموزش و آگاه سازی روستاییان نسبت به اهمیت خاک بسیار مهم است و باید در دستور کار سازمان‌های متولی و مردم نهاد قرار گیرد.

از خاک سرزمین مان حفاظت کنیم

♦️درجهت آگاهی عمومی نشر دهیم♦️


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خاک و رستن

زندگی و بقا

روز جهانی مبارزه با بیابان زایی

شیوه کشاورزی ایران، درک نکردن اهمین خاک، بی مسئولیتی نسبت به حفظ خاک و دهها عامل دیگه ایران را به یکی از مهمترین کانون‌های فرسایش خاک تبدیل کرده است.. برای بسیاری ازمسؤولان و مردم خاک هیچ اهمیتی ندارد.. اما این خاک است که همچون آب بقای ما را دراین سرزمین تضمین می کند

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
برداشت گیاهان دارویی به لحاظ دقت در چیدن آن کار پر زحمتی است، اما مزرعه ای در کلرادو با استفاده ظرفیت آگروتوریسم و بکارگیری پلتفرمی در این خصوص مردم را به مزرعه دعوت کرده و ضمن آموزش آنها برای برداشت محصول، از هر نفر 50 دلار هم ورودی جهت پذیرایی و اقامت در مزرعه دریافت می‌کند .
🌸🍃🌸


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
محبت و مهرورزی زندگی را خوشایند می کند.

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
درخواست ۱۰۰ نفر محقق و فعال محیط زیست از آقای روحانی مبنی بر پس گرفتن عنوان دولت محیط زیستی
ریاست محترم ‌‌جمهوری اسلامی ایران

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

با سلام
‌امروز روز جهانی مقابله با بیابان‌زایی است. روزی که در سراسر جهان، مسئولان برنامه‌هایی را برای آگاه‌سازی عمومی نسبت به حفظ محیط‌زیست اجرا می‌کنند.‌ اما با توجه به رویکرد شما نسبت به مسائل زیست‌محیطی که هیچ وقت از مقام شعار فراتر نرفته است، به نظر می‌رسد که مردم باید برای‌ آگاه‌سازی مدیران منصوب شما نسبت به مسائل محیط‌زیستی پا پیش گذارند. به همین خاطر امضاکنندگان این نامه معتقدند شما باید در شعار «محیط‌زیستی‌ترین دولت» تجدید نظر کنید.
«بیایید با هم آینده‌ای سبز بسازیم.» شعاری است که امسال برای روز جهانی مقابله با بیابان‌زایی در نظر گرفته شده است. ‌نباید فراموش کرد ‌چنین شعارهایی بارها از سوی شما‌ در تبلیغات انتخاباتی و هنگام تشکیل کابینه یازدهم بیان شد و تاکنون نیز ادامه پیدا کرده است. برای نمونه شعار «محیط‌زیستی‌ترین دولت» نقطه امیدی بود برای ‌بسیاری از فعالان و دلسوزان محیط‌زیست کشور، اما به دلیل اتخاذ تصمیم‌های نامناسب و بی‌توجهی به توسعه پایدار و ارزیابی‌های واقعی زیست‌محیطی در اجرای پروژه‌ها، می‌توان به این نتیجه رسید که ادعای «محیط‌زیستی‌ترین دولت» تنها با اهداف کاملا سیاسی مطرح شد.
در کمال تاسف می‌توان اذعان داشت که در دولت شما، در حوزه‌های منابع طبیعی و محیط‌زیست نه تنها شاهد حرکتی رو به جلو نبوده‌ایم، بلکه عقب‌گرد نیز داشته‌ایم. حتی برخی مسئولان ارشد دولت در گفتار و رفتار خود درباره مسائل محیط‌زیستی مرتکب اقدامات نسنجیده‌ای شده‌اند که از نظر علمی، ‌مدیریتی و حتی منافع ملی‌ قابل دفاع نیست.‌ جالب است نظایر این اقدامات حتی در دولت‌های نهم و دهم که مدیرانش محیط‌زیست را مساله‌ای فانتزی تصور می‌کردند نیز اتفاق نیفتاد.
حال ‌با توجه به اینکه از نظر امضاکنندگان این نامه، رویکرد‌ بازی با الفاظ و سر دادن شعارهای زیست‌محیطی، نوعی توهین به شعور مردم و دلسوزان محیط‌زیست تلقی می‌شود و حتی از نظر سیاسی نیز سبب لطمه دیدن وجهه دولت شده است، از شما می‌خواهیم عنوان «محیط‌زیستی‌ترین دولت» را از کابینه خود پس بگیرید.‌
در ادامه، به برخی تصمیم‌‌‌‌‌‌‌های اشتباه که به دلیل انتخاب نامناسب مدیران به ویژه در سازمان‌ حفاظت محیط‌زیست‌ و وزارت جهاد کشاورزی اتفاق افتاده و ما را بر آن داشته که این نامه را بنویسیم، اشاره شده است.
برای تایید نامه با شرکت در پتیشن زیر ما را حمایت کنید:
fa.petitions.net/232660
لینک را کپی و در بروزر خود قراد دهید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صبح را آغاز می کنیم با لبخند و عشق ورزی به طبیعت..
جایی که انسانها باور دارند کره‌ زمین متعلق به همه موجودات هست، همه ما به یکدیگر متصل و نیازمندیم.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
اقامتگاه بوم گردی قلعه نو در سیستان و بلوچستان پذیرای شماست.


🆔@RuralWomenIssues 👩‍🌾
9
Forwarded from 👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
☑️روستاییان قربانیان فروتن توسعه ی آسیب زا


خبرآنلاین پارسال در یک گزارش نوشت : روستای کزاز شازند در محاصره لوله‌های سر به فلک کشیده پالایشگاه نفت، پتروشیمی و نیروگاه حرارتی گیر افتاده‌اند. پیشرفتی که برای آنها چیزی جز سرطان، ناراحتی‌های پوستی عجیب و غریب، جنین‌های بدون قلب و نازایی به ارمغان نیاورده است.

این روستای هزار و 900 نفری در 20 کیلومتری اراک بوی زندگی نمی‌دهد. به قول عبدالله از اهالی کزاز: «اگر باور نمی‌کنید که پالایشگاه این بلا را سر ما آورده و ما دروغ می‌گوییم، یک بار یونجه و چند شاخه انگور ببرید آزمایش تا بفهمید چرا زنان ما نازا شده‌اند و جوانان ما سرطان می‌گیرند.»


همجواری با این پالایشگاه موجب مشکلات غیرقابل جبرانی برای مردم روستایی و بویژه زنان این روستا از نازایی گرفته تا نوزادان نارس و یا معلول شده است زنانی که نازایی گرفته‌اند یا زنانی که نوزاد بدون قلب زاییده‌اند.

خبرنگار خبر آنلاین می نویسد « اولین خانه چند خیابان بالاتر است. چند زن جوان مشغول شستن رخت‌ها در لگن‌های بزرگ مسی هستند و یکی از آنها زهراست که همین چند ماه پیش کودکش را سقط کرده.
از شلنگ، آبی به دست و صورتش می‌زند تا شاید درد یادآوری آن روزها را، شسته باشد: « دکترها گفتند قلبش شکل نگرفته بود؛ تا گفتم از کجا آمده‌ام دکترها سریع گفتند برای آلودگی هوای روستای شماست.

خیلی‌ها هستند که این مشکل را داشتند و دیگر دکترهای اراک این منطقه را می‌شناسند. اینجا یا سرطان می‌گیری و می‌میری یا بچه‌ات نمی‌شود یا مثل من بچه بدون قلب به دنیا می‌آوری. آنهایی که بچه دارند هم دائم نگران هستند چون نفس کشیدن اینجا سخت است و بعضی از بچه‌ها خون دماغ می‌شوند.»

زنی با قدم‌های آهسته و به کمک دیواری که تکیه گاهش شده، از اتاق بیرون می‌آید. صورت رنگ پریده‌اش نشان از حال خرابش دارد.

اعظم دو سالی هست که زمین گیر شده؛ با لهجه غلیظ و نفسی که به سختی بالا می‌آید می‌گوید: «من بدبخت و بی‌جون شدم. از ریه‌ام عکس انداختند و گفتند برای آلودگی هواست. نه بیمه داریم نه پول، الان دو سال است اینجوری شده‌ام.» دستگاه اکسیژن ساز را از لای نرده‌های پنجره نشانم می‌دهد. دستگاهی که به جان او بسته است.

زن‌ها شروع می‌کنند به حرف زدن؛ یکی روی بالکن مشغول پهن کردن رخت است و دیگری وسط حیاط: «بچه من وام گرفت و خانه درست کرد ولی آنقدر بچه‌اش خون دماغ شد که خانه را ول کرد رفت اراک.» رفت اراک تا زنده بماند؟

می‌گوید: «زن برادرم سه چهار ماه پیش بچه انداخت. دکتر می‌گفت بهتر است دیگر باردار نشوی.» بچه‌هایی که اگر به دنیا می‌آمدند به علت معلولیت و ناقص الخلقه بودن هیچ وقت بوی نفت پالایشگاه به دماغ‌شان نمی‌خورد و زنانی که شاید دیگر فرزندی در آغوش نگیرند. همینطور خانه پشت خانه و کوچه پشت کوچه درد و بیماری است که به جان مردم افتاده. دائم از خودم می‌پرسم آنها تاوان چه چیزی را می‌دهند؟


آلاینده‌های صنعتی که بر سر مردم می‌ریزد نه تنها به سلامتی آنها آسیب‌زده بلکه زمین‌های آنها را هم آلوده کرده؛ باغ‌هایی که یک روز پر از سیب و تاکستان‌هایی که روزی پر از انگور بوده. پساب‌های شیمیایی، زمین‌هایی را که روزی خیار و گوجه و لوبیا در آن برداشت می‌شد بایر و عقیم و بی‌حاصل کرده.
آبگیر نیستان که روزگاری هویت محل بوده به علت برداشت از سرچشمه‌ها و حفر چاه های عمیق پالایشگاه خشک شده و حتی آب کشاورزی هم آلوده شده.

به قول مرد دامدار که تکیه زده به پیشخوان مغازه: «دام‌هایی که روزی جگرشان طلایی بود حالا انگار قیر خورده باشند کنار پفی‌شان (جگر سفید) دمل چرکی می‌زند و مجبوریم شکمبه و سیرابی و جگر و پفی را بریزیم دور.» اینجا روزگاری آبادی بوده اما حالا تنها خاطره‌ای گنگ از روستایی است خوش آب و هوا و سرسبز./خبرآنلاین

☑️این روایت اندوهبار برخی از روستاهای مجاور مناطق صنعتی است که در واقع قربانیان صنعتی شدن و توسعه هستند. روایت های اندوهبار آنها در خبرها می آید و می رود و کسی هم پاسخگو نیست. طبق مسئولیت اجتماعی شرکتی مردم جوامع محلی که همجوار با این شرکتها هستند باید ذینفعان خارجی شرکت محسوب شده و شرکتها در قبال سلامتی، بهداشت و آسیبهای وارده به زندگی روستایی آنها مسئولیت پذیر باشند و به هر طریقی آن را جبران کنند. وقتی پای جان و سلامتی مردم در میان است و کسی هم پاسخگو نیست، باید پرسید جایگاه مسئولیت اجتماعی شرکتی در قبال روستاهای کشور کجاست و چه کسی قرار است اندکی به آسیبهای غیرقابل جبران و حقوق مردمو توسعه ی معبوبی که تاوانش بسیار سنگین بوده است بدهد؟

🆔 @RuralWomenIssues