این فیلم توسط بابک تفرشی برای نشان دادن آرامش طبیعی شب در روستاها، جنگل و فضاهای بکر در مقایسه آلودگی نورهای LED و زرق و برق شهرها گرفته است، در زندگی شهری انسانها از این عناصر طبیعی جدا افتاده اند.

آلودگی بیش از حد نور های مصنوعی، آنها را از لذت دیدن آسمان پرستاره محروم ساخته، توازن حیات وحش را نیز به شدت بر هم زده است. تاریکی شب برای برخی از موجودات برای ادامه حیات ضروری است، حتی نور شدید یک چراغ LED که به طور غیر ضروری در یک خانه تعطیل باقی مانده است ، می تواند در زندگی پرندگان و حشرات را مختل کند.

این زمین و موجودات‌ هستند که هزینه لذت و سود شبهای پر زرق و برق و اشتهای سیری ناپذیر انسان به پول می‌دهند. / منبع نشنال‌جئوگرافیک


🔶یکی از مهمترین نکاتی که در اکوتوریسم و گردشگری روستایی باید به آن پرداخته شود همین پرهیز از نورپردازی روستاهاست.


🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

به کجا چنین شتابان؟

بخشی از شعرِ آهنگ تبلیغی برند آرایش پاک کنی"دافی" که دختران دبستان [میانگین سنی ۹سال]در مدرسه خوانده اند:
میشه تولد چندمش دافیمون هیجدهه پر پرش
اگه که "نپره الکلش" که کی کیکو بدم برش
من مست مست" تکیلا " ندادین چرا ویلا
بیاین بکنین دو سه تا اضافی وا که برسه به فامیلا

هم خانومی هم دافی
"زیر سن قانونیم " دافی
میکاپ کنی هم دافی
آرایشتو پاک کنی دافی

چوقیدم یه " گل " ناب کرم
شل میام مثل باب کرم

بسترسازی تکرار این کلمات و جملات برای برای دختران زیر سن قانونی در مدرسه توسط مدیر مدرسه حقیقتا شرم آور است. اگرچه رسانه های فرصت طلب فاند بگیری چون توانا نوشته که این شکست جمهوری اسلامی و در ادامه اعتراضات است!!
اما باید گفت این شکست جامعه ایران است ، شکست سرمایه گذاری ها در تعلیم و تربیت است که قسمت عمده این شکست متوجه خانواده هاست. این مسائل از قضا ربط چندانی هم به خواست لغو اجبار پوشش ندارد.

در عرف جهانی که پوشش در آن اختیاری است تبلیغ تجربه جنسی ، نوشیدن الکل و کشیدن گل برای کودکان و افراد زیر سن قانونی نه تنها ممنوع است بلکه پیگرد قانونی دارد و فعالان مدنی و روشنفکران رسانه ای ، فاعل و مبلغ آن را تا راهی دادگاه نکنند آرام نمی گیرند.
همان توانا و تواناییان در کشورهای آزاد اگر چنین ترانه هایی برای کودکان زیر سن قانونی تبلیغ کنند مرتکب جرم شده اند.

بیاییم و اینقدر متوهم نباشیم ، بیاییم و اینقدر نسل نسل نکنیم ، انگار که این نسل با خواندن یکسری واژه های درهم که وهن ادب و ادبیات است و تکرار رؤیای تجربه داف شدن در ۱۰ سالگی قرار است برای ما و شما براندازی کند و مبارز راه آزادی شود. کدام آزادی؟ که دختران زیر سن قانونی واژه های سخیف و مشمئزکننده بخوانند و برقصند و رسانه های معلوم‌الحال آن را مبارزه قلمداد کنند؟

آخر نمیشود که هم با زمزمه داف شدن زیرسن قانونی همدل شد هم حسرت اینکه چرا یاسمین مقبلی نداریم خورد/ ارسالی از فاطمه صفری

🆔@ruralwomenissues

#گزارش
مرکز پژوهش‌های مجلس دربارهٔ ناکامی برنامهٔ هفتم هشدار دارد

برنامه هفتم سند توسعه نیست

| ستاره حجتی |

◇ برنامه‌ریزی توسعه به‌مثابه گونه‌ای مداخلهٔ نهاد دولت و گونه‌ای سیاستگذاری در پاسخ به مسئلهٔ همپایی و پرکردن هرچه سریعتر شکاف توسعه بین کشورهای در حال توسعه، طرح می‌شود که لازمهٔ آن تصویری از چشم‌انداز آتی جامعه است و برنامهٔ توسعه درصدد شناسایی حوزه‌های مورد مداخله و سیاستگذاری دولت برای تخصیص منابع و تنظیم امور در افق میان‌مدت است.

◇ مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی با عنوان «بررسی گزارش کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی بر برنامهٔ هفتم توسعه» با تأکید بر این نکات می‌نویسد: «واقعیت این است که برنامه‌های توسعه در کشور، بیش از آنکه «برنامهٔ توسعه» باشند، فرصت‌هایی برای قانونگذاری به‌منظور رسیدگی به مسائل گوناگون کشور قلمداد شده‌اند.

◇ مسائلی که گاه از جنس اقتضائات و ضروریات پیشرو بوده‌اند و گاه نیازهای قانونی دستگاه‌ها برای پیشبرد امور جاری خود و...، بنابراین دور از انتظار نیست که برنامه‌های توسعه نتوانند کمک شایانی به پیشبرد امر توسعه در کشور کنند.»

گزارش کامل را این‌جا بخوانید.

@payamema

.
🟥آبشخورهای گیاهی!

نام من زرییج با نام علمی Chrozophora tinctoria
یک گیاه شن‌دوست و از تیره فرفیونان Euphorbiaceae

زیست‌بوم شنزاری جنوب غرب یکی از بزرگترین رویشگاه‌‌های من است. میوه‌ی من مملو از آب و در رفع  تشنگی آهوان در مواقع ضرورت بسیار مؤثر است. در واقع من آبی را که در لابه‌لای ذرات شن ذخیره شده از طریق میوه‌های خود به آهوان شنزار می‌رسانم.
من در تمام تابستان سرسبز و همیشه دارای میوه‌های آبدار هستم.
نفت‌پاشی یا موادپاشی باعث مرگ حتمی ما می‌شود. رویشگاه ما منشاء ریزگرد نیست و شنزاری که ما در آن می‌رویبم شن روان ندارد. شما حق ندارید رویشگاه و زیستگاه مارا مطابق میل خود تغییر دهید در هیچ جایی از دنیا با شنزارها چنین برخوردی نمی‌کنند، نه موادی روی آنها می‌پاشند و نه درختی در آنها می‌کارند. لازم است بدانید که زیست‌بوم شنزاری جنوب غرب از پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است و دارای تنوع زیستی بینظیر و خاص می‌باشد.

@dornaye_omid

#نشر_دهید
#شنزار_یک_اکوسیستم_زنده_و_پویاست
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست

🆔@ruralwomenissues

✔️دردنیای درحال تغییر چگونه باید زیست؟ هراری می گوید: آدمها درطول زندگی شان دو مرحله دارند:
مرحله اول انباشت اطلاعات ودانش ومهارت ازطریق آموزش است ومرحله بعد توانایی بکار بردنشان درجهت گذران زندگی وتعامل با جامعه.
اما با پیشرفت دانش، تغییرات وپذیرش آن، فرایند آموزش برای هر نسل نیزمتفاوت است. برای زنده ماندن و زندگی کردن درجهان پیش رو «آموزش مبتنی بر شرایط» بسیارمورد تاکید است. درجهانی که عدم قطعیت نه بخشی از آن، بلکه خود آن است آموزش به روشهای قدیمی دیگرگره گشا نخواهد بود.
برای مواجهه و زیستن دراین جهان؛ تغییر شیوه آموزش لازم است.
متد
 Four Cs: critical thinking communication, collaboration and creativity  »
به معنای تفکر انتقادی، ارتباط، همکاری، خلاقیت » با هدف سازگاری، پذیرش تغییرات و توان نقد وتشخیص موقعیت‌ها درجهت افزایش تاب آوری راهی است که باید رفت.
دردنیایی که الگوریتم‌ها ما را احاطه کرده اند، توانایی حل چالش ها و سازگاری با انواع  تغییرات؛ از تغییرات اجتماعی گرفته تا اقلیمی راه بقاست. یادگیری چیزهای جدید و نوآوری و حفظ توازن روانی در وضعیت‌های ناآشنا مهارتی ضروری برای زیستن است.

🆔@ruralwomenissues

غمگین نباش. فکر کن به اتفاقات خوب هنوز نیفتاده، به لبخندهای هنوز نزده، به انسان‌های خوب هنوز ملاقات نکرده، و سفرهای ناب هنوز نرفته. فکر کن به مسیرهای سبز و روشنی که بن‌بست نیستند، و به پُل‌های محکمی که به سرزمین‌های آرام می‌رسند. باور داشته باش، که هیچ چیز در زندگی ماندنی نیست. حتی اگر دلت پاییز باشد، روزی دوباره بهار می‌آید …

🆔@ruralwomenissues

هشدار دلسوزانه به جمیله علم الهدی، همسر رئیسی: از ورود به عرصه پرمخاطره سیاست پرهیز کنید /هر خطا و لغزش شما به تصویر رئیس جمهور لطمه می زند
هشدار دلسوزانه به جمیله علم الهدی، همسر رئیسی: از ورود به عرصه پرمخاطره سیاست پرهیز کنید /هر خطا و لغزش شما به تصویر رئیس جمهور لطمه می زند
عضو شورای عالی سینما به یادداشت روزنامه همشهری که به تعریف و تمجید از همسر رئیس جمهور پرداخته است واکنش نشان داد:



نقد وضعیت زنان در جوامع غربی توسط خانم دکتر در مصاحبه با رسانه‌های غربی طبعا ارزشمند است. اما ایشان در این مصاحبه چند جمله گفته‌اند که مناسب نبود و بعضاً حاشیه‌ساز شد. اول اینکه گفته‌اند: « در ایران مردان ترجیح می دهند از زنان خود نخواهند که کار کنند و پول در بیاورند.»
مشخص نیست منبع و مستند چنین ادعا چیست. ثانیاً چه لزومی داشته ایشان به عنوان یک زن از طرف مردان ایران نظری اعلام نمایند. ثالثاً مگر همه‌ی مردان ایرانی از یک طبقه و گروه و طیف هستند؟ واقعیت این است که میلیون‌ها زن ایرانی در روستاها و شهرها ناچارند برای کمک به تامین هزینه‌های زندگی کار کنند و لذا مانند برخی طبقات دیگر نمی‌توانند براساس حق انتخاب و ترجیح شخصی خود یا همسرشان عمل کنند. رابعاً برخی زنان - که احتمالا خود خانم دکتر هم از همین دسته هستند - با تصمیم و اراده‌ی شخصی تحصیلات عالیه داشته‌اند و در جامعه مشغول به کار شده اند.طبعأ همسر آنها هم ممکن است در این زمینه حمایت و همراهی کرده باشد. اما این به معنی انتظار مالی از کار همسر نیست. خامسا تاکید بر اهمیت نقش مادری و همسری نباید با تحقیر و تخفیف کار کردن زنان انجام شود. همان‌طور که رهبر فرزانه‌ی انقلاب فرمودند «خانه‌داری به معنی خانه‌نشینی نیست».



khabaronline.ir/xktp5

🆔@ruralwomenissues

افزایش دمای اقیانوس‌ها به دلیل گرم شدن کره زمین، زیستگاه‌های جدیدی را برای این نوع باکتری ایجاد می‌کند، طوری که اکنون می‌توان آن‌ها را در امتداد ساحل شرقی تا شمال نیویورک و کانکتیکات یافت. یک مطالعه اخیر نشان داد که عفونت‌های زخم Vibrio vulnificus بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۱۸ در شرق ایالات متحده هشت برابر شده است.

تغییرات اقلیمی همچنین به طوفان‌های قوی‌تر و موج‌های طوفان دامن می‌زند که با افزایش موارد عفونت باکتری‌های گوشت‌خوار مرتبط است.

گذشته از افزایش دمای آب، تعداد افرادی که بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر عفونت شدید دارند، از جمله افراد مبتلا به دیابت و کسانی که دارو‌های سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند، در حال افزایش است.
https://www.1pezeshk.com/archives/2023/09/flesh-eating-bacteria.html

" مرثیه ای بر نسل آینده"!! 

✍مهندس ناصر خلقی
 
نمی دانم در وانفسای تغییر و تحولات سترگ اقتصادی ،اجتماعی و سیاسی فعلی ایران  و منطقه آیا اجازه دارم در مورد یکی از دردناکترین مقوله هایی که بی تردید فرزندان ما با آن شاید حتی فرصت دست و پنجه نرم کردن هم نداشته باشند و آن مقوله " از میان رفتن منابع آب این مرزو بوم" است سخنی برانم!؟  افق  آینده منابع طبیعی ایران به ویژه مشکل آب در ایران را بسیار ناپیدا و مبهم می دانم. اساسا مدیریت  کلان منابع ایران علیرغم تبلیغات و پروپاگانداهای فراوان که  در فضای رسانه ای دارد  دارای برنامه مدونی برای ترسیم وضعیت آتی آب ایران نیست. در تلاطم و کشاکش اظهار نظرهای مختلف مسئولین،  بنده هیچ برنامه دراز مدتی را که در آن بتوان  نه برای ۵۰ سال آینده که حداقل  برای ۲۵ سال پیش رو  شمایی از وضعیت کمی و کیفی منابع آبهای سطحی و زیرزمینی را ترسیم نماید نمی توانم پیدا کنم.آیا به استناد شعار توخالی " اولویت ما  تامین آب شرب فعلی مردم است" و یا "اولویت تامین آب بخش کشاورزی و صنعت است" می توان صورت مسئله مشخص نمودن چهارچوبهای وضعیت آینده آب برای نسل و نسل های آینده را مخدوش نمود و یا فراموش کرد!؟.بگذارید اندکی  مسئله را از دیدگاه وزارت نیرو نیز مورد بررسی قرار دهم. وزارت نیرو متولی تامین و انتقال آب و تامین انرژی   برای مردم است و شرکتهای آب منطقه ای بنا به آن وظیفه ای که به آنها واگذار شده است متولی تامین آب هستند. آنها قاعدتا مجبورند آب را تامین نمایند ودر اختیار مصرف کننده روستایی و شهری قرار بدهند. خوب فکر نمی کنم کسی و یا متخصصی دراین مورد مخالفتی داشته باشد ولی در واقع مخالفت اساسی بر سر این است که نمی توان تحت شعار مقدس  تامین آب به هر طریق و نادیده گرفتن سهم و حق  مسلم نسل آینده برای ادامه زندگی این شعار را محقق ساخت. بزودی منابع آب زیرزمینی کشور و متناسب با توان طبیعی هردشت در دوره های زمانی مختلف نابود خواهند شد. بهره برداری لجام گسیخته از این منابع چه بصورت  چاههای مجاز  که صفت مجاز بودن آنها بنا به دهها دلیل هیدروژئولوژیکی و بیلان منابع آب همواره  زیر سئوال است و چه چاههای غیر مجاز که سیاستهای مصرف گرایانه الگوی اقتصاد سیاسی حفر  آنها  را غیر مستقیم  دیکته کرده است جایی برای ترمیم،احیا و متعادل کردن آن باقی نمی گذارد. آیا وزارت نیرو ، جهاد کشاورزی و دیگران  امید به بارندگی های خدادادی دارند؟ کدام دستگاه مسئول در این کشور تاکنون بطور جدی و علمی  نقش تغییرات اقلیمی را در پروژه های رنگارنگ خود مد نظر قرار داده است؟ آیا تجزیه و تحلیل اینکه ما در اثر این تغییرات جهانی و منطقه ای حتما دارای پراکندگی مکانی و زمانی در بارش های سرزمین خود خواهیم بود تا این حد مشکل است؟ آیا عدم اعلام هندسه آبخوانها و سنگ کف در آنها از طرف وزارت نیرو برای مشخص نمودن مابقی آب غیرقابل تجدید ما خیلی مشکل تر و پیچیده تر از انتقال آب بسیار گران قیمت آب از دریای عمان و خلیج فارس به  درون فلات مرکزی ایران بفاصله ۱۵۰۰ کیلومتر است!؟ آیا تاکنون وزارت نیرو   جهاد کشاورزی و صمت و غیره بطور جدی در مورد دورنمای آینده آب ایران مطالعه،تحقیق و سپس یک برنامه مدون و نقشه راهی ارائه داده اند؟  با توجه به اینکه "آب" یکی از مهمترین ارکان محیط زیست است و بنده با توضیحاتی که دادم یک برنامه ریزیی سیستماتیک و مدون در مورد آینده مشاهده نمی کنم و زوال این ماده حیاتی را ازهم اکنون مشاهده می نمایم معتقدم نسل آینده ایران امکان ادامه حیاتی طبیعی را دراین مرزو بوم نخواهد داشت.

کانال آب
@water_bio


🆔@ruralwomenissues

زنان عشایر
فصل کوچ

منبع :
@simayelor


🆔@ruralwomenissues

#یادداشت

🔻«پایداری» همه‌چیز را تغییر می‌دهد

| محمد جهانشاهی |
| دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی و گردشگری سبز |

◇ ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۰ اساسنامه سازمان جهانگردی در سازمان ملل مصوب شد. پنج سال بعد، این سازمان کار خود را شروع کرد و در پایان همان دهه تصمیم گرفته شد ۲۷ سپتامبر به‌عنوان روز جهانی جهانگردی هر ساله بهانه‌ای برای گردهم‌آمدن و توجه بیشتر به ارزش‌های این صنعت رو به گسترش در سراسر جهان باشد. «سهم گردشگری در حفظ میراث فرهنگی، صلح و درک متقابل» اولین شعار این سازمان بود و پس از آن هر ساله شعاری متناسب با شرایط که بازگوکنندهٔ رویکرد عمومی این سازمان بود اعلام می‌شد تا به امروز که شعار «گردشگری و سرمایه‌گذاری‌های سبز» برای سال ۲۰۲۳ اعلام شده است. برای درک بهتر این شعار باید به اواسط قرن بیستم برگردیم به‌ویژه دهه‌های بعد از جنگ جهانی دوم. دهه‌ای پس از دو قرن اتفاقات خاص؛ ماشین بخار، تجربهٔ پرواز، ساخت داروهای جدید و شیوه‌های نوین درمانی، نظرات سیاسی و اقتصادی جدید، کامپیوتر، جنگ‌ها و جنگ‌افزارهای ویرانگر، تقسیمات سیاسی و کشورهای جدید و از همه مهم‌تر چالش‌های جدید. از دهه هفتاد رفته‌رفته نشانه‌های کج‌روی مسیر توسعه و پیشرفت برای دانشمندان نمایان شد که لزوم اصلاح شیوه‌ها و دیدگاه‌ها شکل جدی‌تری به خود گرفت.

◇ پارادایم راهبردی توسعه پایدار مهم‌ترین دستاورد آن سال‌ها بود. آن زمان آثار سوء برنامه‌ها و فعالیت‌های گستردهٔ صنعتی و اقتصادی کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه، در ابعاد مختلف به‌ویژه در حوزه‌های مرتبط با محیط زیست و طبیعت، زنگ خطر را برای آینده به صدا در آورد. بر همین اساس، پارادایم توسعه پایدار در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ تعریف جدیدی از توسعه ارائه کرد.
«توسعه‌ای که نیازهای زمان حال را برآورده می‌کند، بدون به خاطر انداختن توانایی نسل‌های آینده در برآوردن نیازهایشان.»

◇ کلان‌روندهای قرن بیستم، عامل بیداری و ایجاد حساسیت بود. گردشگری نیز از این شرایط بی‌بهره نبود و آثار سوء ناشی از گردشگری انبوه در مراکز و مقاصد گردشگری از جمله سواحل جنگل‌ها، سایت‌های تاریخی و نیز جوامع محلی میزبان نمایان شده بود. رفتارهایی چون درج عبارت گردشگری مسئولانه در متن سیاست ملی گردشگری آفریقای جنوبی در سال‌های ۱۹۶۰ و بعدتر تحت‌تأثیر کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه که بیانیهٔ «آیندهٔ مشترک ما» را منتشر کرد و نیز در اواخر قرن گذشته که رسماً واژهٔ گردشگری پایدار نوعی عاقبت‌اندیشی را پیش پای گردشگری قرار داد، همه پیش‌زمینه شرایط امروز گردشگری و دغدغه‌های آن از این حیث بودند. امروزه صنعت گردشگری با گسترش و سرعت قابل‌توجهی درحال رشد است. تا پیش از همه‌گیری کرونا این صنعت جمعیتی بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون گردشگر را درگیر خود کرده بود و بیش از هزار و ۳۰۰ میلیارد دلار و نزدیک به ۱۰ درصد GDP جهان را به خود اختصاص داده بود.

◇ این میزان اثرگذاری باعث شد صنعت گردشگری جایگاه ویژه‌ای در سیاست‌های کلان و چشم‌اندازهای جهانی داشته باشد. از همین‌رو سازمان جهانی جهانگردی برای چهل‌وسومین پاسداشت روز جهانی خود در سال ۲۰۲۳، گردشگری و سرمایه‌گذاری سبز را شعار و رویکرد خود عنوان کرده است. سه محور انسان، زمین و رفاه، هدف‌های روشنی برای مانیفست بزرگترین صنعت خدماتی جهان هستند. کشور ما نیز اگرچه بیش از ۹۰ سال است که تجربهٔ گردشگری را در ساختار حاکمیتی و دیوان‌سالاری خود دارد، اما به‌دلایل مختلف از چرخهٔ رقابت و نیز تحقق توسعه‌پایدار گردشگری عقب مانده است. با این حال گردشگری هر ساله ده‌ها هزار میلیارد تومان گردش مالی را در کنار صدها میلیارد سرمایه به خود جلب می‌کند.

◇ توجه به توسعه پایدار و گردشگری سبز به دلایل زیادی اهمیت این موصوع را در گردشگری کشور نسبت به بسیاری کشورهای دیگر افزایش می‌دهد. از آنجا که ما کشوری منابع‌طبیعی‌محور هستیم و به‌لحاظ دارا بودن ذخایر و منابع انرژی از جمله نفت و گاز جزء برترین‌های جهان هستیم و میزان تولیدمان تحت تأثیر شرایط بین‌المللی، همواره نوسانات جدی را به خود می‌بیند، اما متأسفانه در بخش تقاضا و مصرف نیز رتبهٔ بالایی داریم. به‌طور مثال میزان مصرف گاز طبیعی در کشور ما پاسخگوی مصرف یک کشور با جمعیت ۲۵۰ میلیون نفری است. به‌علاوه در بخش سرانهٔ مصرف منابع آبی هم جزء کشورهای پرمصرف هستیم. همین رویه نیز در تولید زباله و پسماند جریان دارد تا جایی که میانگین متوسط تولید سالانهٔ زباله در شهرهای شمالی که جزء مقاصد پرتردد کشور هستند، بیش از ۱۲۰۰ کیلوگرم است که نزدیک به ۱۰ برابر متوسط جهانی است. در رابطه با مصرف بنزین و گازوئیل هم تقریباً دو برابر میانگین جهانی مصرف می‌کنیم.

گردشگری پایدار، به حداقل رساندن ردپای محیط زیستی در سفر

چاره جویی برای گردشگری مسئولانه

مشارکت رمز موفقیت طرح‌های پایدار

پای توسعه پایدار گردشگری لنگ می‌زند

@payamema

کافه هراسی!!

در اقدامی عجیب دانشگاه تهران مبادرت به پاکسازی کافه های اطراف خود کرده و آنطور که رسانه های همسو با جریان حاکم می گویند به دلیل هراس از شبکه سازی در این کافه ها بوده است!!

نخستین بار یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، در کتابش دگرگونی ساختاری حوزۀ عمومی (۱۹۶۲) دربارۀ این ایده نظریه‌پردازی کرد و حوزۀ عمومی را «جامعه‌ای که به مباحث انتقادی عمومی می‌‌پردازد» تعریف کرد. او بیان می‌کند که تاریخِ حوزۀ عمومی در جهان غرب ریشه‌‌ای عمیق در یک سنت خاص دارد: سنت کافه‌های اروپایی. کافه‌های قدیم مکانی برای اطلاع از اخبار، گفت‌وگو، و دیدار بود. کافه از بسیاری جهات نخستین شبکۀ اجتماعی بود.
کافه‌ها، قبل از اینکه در میانۀ سدۀ هفدهم دراروپای مسیحی گسترش پیدا کنند، برای چندین سده در قلمروهای امپراتوری مسلمان عثمانی حضور داشتند.تاجران و مهاجرانی که روابطی با این دو جهان داشتند کافه‌ها را رواج دادند. 👇👇

https://tarjomaan.com/%D8%A2%D9%8A%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%DA%A9%D8%A7%D9%81%D9%87%D9%86%D8%B4%D9%8A%D9%86%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%AD/


🆔@ruralwomenissues

💧❗️🎙 بررسی تبعات اجتماعی خشکسالی در پادکست آب زندگی
2️⃣ قسمت ۲، بخش ۲

✅ به پادکست آب زندگی خوش آمدید. اینجا درباره مسائل آب استان خراسان رضوی با کارشناسان باتجربه در قالب پرسش ها کوتاه گفتگو می کنیم.
🔸  قسمت دوم از این مجموعه به موضوع تبعات اجتماعی خشکسالی اختصاص یافته که در سه بخش ارائه می شود.
🔺 در این قسمت به ترتیب دکتر حسین ثنائی نژاد، مهندس حبیب الله کریمیان، مهندس محمود طباطبایی، مهندس مهدی جمشیدی و سردار کاظم علیزاده شعرباف سخن گفته اند.

🔹 در بخش دوم از قسمت دوم، آقایان مهندس حبیب الله کریمیان، مهندس محمود طباطبایی و مهندس مهدی جمشیدی در مورد تبعات اجتماعی خشکسالی سخن می گویند.


⛔️جالب نیست مهندسان در تشریح تبعات اجتماعی خشکاندن ایران صاحب نظرند؟ جامعه شناسی و روان شناسی اجتماعی هم نیاز نیست. البته این از انفعال علوم اجتماعی در مباحث مربوط به آب است. تاسف آور است که در مورد مهم ترین بحران کشور انجمن جامعه‌شناسی ایران حرفی برای گفتن ندارد!!

☀️ شما می توانید این مجموعه آموزشی را در تلگرام، اینستاگرام و آپارات دنبال کنید 👇

🆔 https://www.aparat.com/v/CZRox?playlist=6879489

🆔 http://www.instagram.com/nejatabb

🆔 https://t.me/NejatAbKhorasan

#پادکست_آب_زندگی
#خشکسالی

@NejatAbKhorasan

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ در رثای آب و مديريت نابکار منابع آب

‍ یکی از راهبردهای کاهش ناامنی آب در جهان که در مقیاس خانگی و کشاورزی معیشتی بسیار مورد توجه قرار گرفته است، نصب سیستم‌های ذخیره‌سازی محلی است که آب باران  (معمولاً پشت بام‌ها)را جهت استفاده مکمل آب شرب ملی ذخیره می‌کند.

  تجربیات جهانی نشان می دهد که با سیستم‌های جمع‌آوری آب باران خانگی  (DRWH) که ساخت آنها  نسبتاً آسان  است، می‌توان مشکلات مناطقی که درمعرض خطرناامنی آب هستند را کاهش داد. نصب این سیستم‌ها در مناطقی از جهان  به عنوان یکی از مشاغل تقاضای زیادی دارد و ژاپن به تجاری سازی و  تولید  و عرضه جهانی  این سیستم‌ها روی آورده است!

بعنوان مثال در اوگاندا تقریباً 21000مخزن جمع آوری آب باران وجود داشت که به 126000نفر یعنی حدود1٪ از جمعیت روستایی را آبرسانی می کردند. با مطالعه اثر مطلوب این سیستم ها در کیفیت زندگی؛ سیستم  DRWH ارتقا داده شد و در اندازه مناسب  در جهت برآورده کردن نیازهای آبی عرضه شد ه و هم اکنون این سیستم‌ها آب مورد نیاز هزاران نفر را تامین می کند.

هرچند مخاطرات ناپایداری اقلیمی و بارش در استفاده از این سیستم‌ها تأثیرگذار است؛ اما این سیستم‌ها تاکنون توانسته اند تا حد زیادی از  جوامعی که با تهدید و ناامنی آبی مواجه بوده اند حفاظت کنند.
جمعیت نیز مانعی برای اجرای آن نبوده است، چرا که هر خانه ای پشت بام خودش دارد و باران سخاوتمندانه برای همه می بارد.

تحقیقات در حال انجام در اوگاندا نشان می‌دهد که  هزینه سیستم جمع آوری آب باران که توسط خانواده ها انجام می‌شود و همچنین آموزش سالم سازی  آنها برای شرب از هزینه ساخت پروژه های سنگین، بسیار ارزان‌تر و کارآمدتر بوده است.

نکته جالب توجه این است که صدها سال از  این روش در مناطق کویری و جنوب ایران برای استفاده و ذخیره سازی آب کاربرد داشته و معدودی از آب انبارها هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
سیاست حذف مشارکت مردم در تامین آب و همچنین دامن زدن به معضل البته پرمنفعت سدسازی و انتقال آب در تریبون‌های اعتبارساز سیاسی؛ موجب شده که این روش‌های کارآمد که هم اکنون با تکنولوژی های جدید مدرن و تجاری شده است؛ از ذهن مردم پاک گردد.
بجای آموزش مردم برای بکار گرفتن این راهکارهای سودمند و حتی اشتغالزا؛ در مناطقی از کشور برخی برای آب باغ ویلاهایشان حتی به آب دزدی روی آورده  و یا از راه‌های غیرقانونی و فراقانونی و مجرمانه چاه‌های غیرمجاز احداث کرده اند.

حکمرانی نابکار و ناکارآمد منابع آب نه تنها اکوسیستم‌های طبیعی کشور را با صدها پروژه سدسازی و انتقال آب و اکنون چاه ژرف و کشاورزی فاجعه بار آسیب پذیر و حتی نابود کرده است، بلکه با حذف مشارکت مردم و نابودی  معنای آب و حفاظت از آن در سیستم ذهنی عموم مردم، موجب شده که آنها راه حلهای باستانی بقا را نیز فراموش کنند و سدسازی و انتقال آب را تنها راه حل نجات خود انگارند.

سیستم‌های اجتماعی و فرهنگی کارآمدی که قرنها از مردم در مناطق کم باران در برابر خشکسالی محافظت کرده بود، در زمانه ما توسط سیستم  مدیریت تامین محور و یک طرفه منابع آب و  به دست مهندسانی که سیستم اجتماعی را از مدیریت منابع آب حذف نمودند نابود گردیده است.
نتیجه این حذف؛ تقاضاهای تمام نشدنی برای آب، ارتکاب جرم، ناپایداری هرچه سریعتر و گسترده تر سرزمین ، فرونشست زمین و ناامنی آبی در کوتاه مدت و دراز مدت خواهد بود. / مهتا بذرافکن

©@ruralwomenissues

عدالت جنسیتی فرصت رویاپردازی دادن به دختران است

کار و اشتغال نه برای زنده ماندن، بلکه برای داشتن یک زندگی معمولی و سالم نیاز همه انسانهاو مسأله ای فراجنسیتی است. اما مهمترین نکته در مورد اشتغال زنان این است که اشتغال زنان در مناصب بالا از جمله دانشگاه؛ در اغلب جوامع با سرسختی بدست آمده است. زنان از جمله در کشور ما در طی مبارزه ای بی امان با جهل و تبعیض وارد مشاغلی شده اند که از پیشتر ورود آنها به آن مشاغل ممنوع بوده است.

علاوه براین در اقتصادهای نفتی کشورهای خاورمیانه ازجمله کشور ما درطی صد سال گذشته هرگز منابع و فرصت‌ها عادلانه توزیع نشده و زنان همواره سهم اندکی در تمام فرآيندهای اقتصادی از جمله مشارکت در مدیریت و تصمیم‌گیری کلان داشته اند.
راه دور نرویم، مثلا در همین سه دهه از عمر صنایع گاز و توسعه آن در منطقه پارس جنوبی چند درصد از مهندسان و کارکنان و مدیران در این صنعت زنان بوده اند؟ حتی سازه هایی که در این مناطق ساخته شده است از ابتدا مردانه ساخته اند و طوری سیاست گذاری شده است که حضور زنان در این نوع مشاغل غیرعادی، زشت و ضد ارزش‌های اخلاقی قلمداد شود!!!

زن خانه دار بودن در جایگاه خود ارزشمند است. اما دولت‌ها و حکمرانان در طول تاریخ و همین زمانه ما که بطور سیستماتیک زنان به خانه داری تشویق می شوند؛ مگر ارزش کار زنان خانه دار را محاسبه کرده و بهای آن را پرداخته اند؟

زنان خانه دار که مسئولیت پرورش نیروی کار آینده بعنوان وظیفه اصلی و حتی نگهداری از سالمندان نیز بخشی از وظایف فرعی شان و کار تمام وقت است هرگز در سیستم رسمی اقتصاد مشارکت داده نشده اند و به عنوان یک انسان منفعل و مصرف کننده با آنها برخورد شده و حتی در جاهایی تحقیر می شوند!
و در مورد زنان روستایی و عشایری که علاوه بر خانه داری؛ در تمام فرایند تولید غذا مشارکت دارند نیز این جداافتادگی به دلیل جنیسیت وجود دارد و از جریان اقتصادی رانده شده اند. بطور کلی زنان همواره کمترین منفعت را از منابع ملی دریافت نموده اند.
یکبار یک اقتصاد دان منصف حساب کند که اگر حکمرانان می‌خواستند نیروی کار آینده کشور را تمام وقت از بدو تولد تا وقتی وارد بازار کار شود پرورش دهند به چه میزان اعتبار هزینه نیاز است؟ امور دیگر منزل هم بماند.

اما داستان واقعی چیست؟
واقعیت این است که در دنیای امروز هرکشوری که بتواند استانداردهای زندگی زنان و دختران را توسعه داده و بهبود ببخشد و یا حداقل با اصلاح قوانین، شکاف ها را کاهش دهد آینده خود را در این جهان رو به تغییر و مخاطره آمیز ضمانت می‌کند. چرا که بخش مهمی از پایداری سرزمین با بهبود شاخص های مربوط جنسیت و عدالت جنسیتی در توزیع عادلانه فرصت‌ها و منابع مرتبط است.
امروزه برخی از حکمرانان دریافته اند که حذف نیمی از استعدادها؛ حذف نیمی از قابلیت و ظرفیت کشورشان درجهت مواجهه با چالشهاست و این برای تغییر یک باگ و نقطه ضعف بزرگ محسوب می شود.
به همین دلیل است که پرداختن به مقوله عدالت جنسیتی در جهت منافع ملی است و هم اکنون سرمایه گذاری بر آن تبدیل به یک حوزه منفعت زا برای کشورها شده است.

حساسیت ما با عبارت توسعه پایدار نیز در نوع خود جالب است!! توسعه پایدار می‌گوید زنان و دختران در هرکجای این کشورحق داشتن زندگی سالم، دسترسی به بهداشت، آموزش، اشتغال و بازار و اقتصاد و دانشگاه، آب و زمین و هوای سالم، مشارکت اجتماعی و فرهنگی و سیاسی و اقتصادی دارند.

البته آنها می توانند مادر و همسر هم باشند؛ چنانکه همسر آقای رئیس جمهور استاد دانشگاه است،بانوان نمایندگان مجلسند، همه خانمهای محترمی که به صدا و سیما به عنوان کارشناس دعوت می شوند هم تحصیل کرده و شاغلند، صدها دهیار زن موفق در کشور داریم.
برای هر دختری که توصیه های کارشناس، نمایندگان زن مجلس و حتی معاون زنان در کابینه می شنود این سوال پیش می آید که چطور است این بانوان محترم سبک زندگی خودشان را برای دیگر زنان منع می کنند!!؟ آیا زن بودن آنها مانع از فعالیت اجتماعی شان شده است؟ آیا با توجه به دین، فرهنگ و ارزش های اجتماعی و اخلاقی و این توصیه که هرچه برای خود می‌پسندید برای دیگران نیز بپسند نباید همه زنان امکان دسترسی به موقعیت آنها داشته باشند؟

مثلا آیا دختری در خراسان، در جزیره ای در هرمزگان، در فارس، در روستایی در سیستان و بلوچستان، در کردستان، در آذربایجان، در جنوب کرمان، .. حق کمتری برای داشتن امنیت درهمه ابعاد، دسترسی به بهداشت،خدمات، زیرساخت،آموزش و پرورش؛ در جهت رویاپردازی برای پزشک شدن، استاد دانشگاه شدن، معلم شدن، مهندس شدن و یا حتی فضانورد شدن به دلیل «جنسیت» دارد؟ عدالت جنسیتی و توسعه پایدار چیز پیچیده ای نیست و در حقیقت پاسخ به همین سوالهاست !/ مهتا بذرافکن

🆔@ruralwomenissues

چگونه فیلترینگ اطلاعات مردم را در اختیار کلاهبرداران و حتی پولشویی قرار می‌دهد.؟

‏یک مساله "کلاهبرداری" که اخیرا خیلی زیاد شده برام اتفاق افتاد میخوام با شمام در جریان بزارم،

پنج روز پیش صبح پونصد هزار تومن پول به کارتم واریز شد و خب من نمیدونستم از طرف کیه، همون روز یه نفر باهام تماس گرفت و گفت پول رو اشتباهی به کارتت واریز کردم و لطفا برش گردون
‏خب از اونجایی که من خیلی تیز و بزم همون موقع شک کردم، چرا؟ چون
1- یارو با خطی تماس گرفته بود که اصلا وصل به حسابی که پول بهش واریز شده بود نبود.
2- اصلا یارو شماره‌ی تلفنِ صاحب حساب که من باشم رو از کجا پیدا کرده بود؟ ازش پرسیدم شمارمو از کجا پیدا کردی؟ گفت رفتم از بانک گرفتم ‏گفتم از بانک سامان؟ اصلا اونا حق نداشتن شمارمو بهت بدن، چطور شمارمو ازشون گرفتی؟ کدوم شعبه اش رفتی اصلا؟ گفت سرِ امیر کبیر. بهش گفتم این شماره اصلا ربطی به حسابی که پول واریز کردی نداره و قصدم این نیست که پولتو ندم، فقط ترسم از پولشویی و کلاهبرداریه
‏اینجا یارو به تته پته افتاد گفت پشت خطی دارم الان باهات تماس میگیرم ، تو این فاصله رفتم تو اینترنت و شعب بانک سامان توی شیراز رو چک کردم و گس وات؟ اصلا این بانک هیچ شعبه ای توی بلوار امیرکبیر شیراز نداره(اینجا غریبی بانک سامان به کارم اومد)، بعد از چند دقیقه آقای کلاهبردار ‏باهام تماس گرفت و افتاده بود به ناله که من کارگرم و پولمو بهم بده و اینا، پیامک واریزیِ اون پونصد تومن رو هم به عنوان راستگویی اش برام فرستاده بود که بعد فهمیدم شماره حساب مبدا رو عوض کرده و ساختگیه کلا.
به آقای کلاهبردار گفتم من پول نمیزنم به حسابت، باید بریم بانک و ‏از طریق بانک اقدام کنی و خود بانک پول رو از حسابم برداره. خودم به هیچ عنوان پولو انتقال نمیدم و کلاهبردار قطع کرد. بعد از اون رفتم توی بلو بانک و اون تراکنش رو باز کردم و فهمیدم شماره حساب مبدا یه حساب دیگه بود.
حالا قضیه چیه؟ اینا شماره کارتت و شماره تماست رو از قبل ‏دارن، حالا به هر طریقی، خریدِ vpn معمول ترینشه، قضیه اینجوره که یه محصول رو اینترنتی به یه بدبخت میفروشن و برای اینکه گیر نیفتن شماره کارت شمارو میدن، وقتی اون بیچاره پولو واریز کرد محصول و جنسی براش نمیفرستن، از اونور از یه فروشگاه دیگه محصولی میخرن و شماره کارت اون فروشگاه ‏رو به عنوان اینکه شماره کارت خودشون هست برات میفرستن و میگن پولو برگردون، اینجور هیچ ردی ازشون نمی‌مونه و شما احتمال زیاد تحت پیگرد قرار میگیرید و متهمِ کلاهبرداری، پول رو هم فقط به حسابِ مبدا برگردونید و لاغیر، حواستون باشه بزارید ۴۸ ساعت هم بگذره بعد واریز کنید.
‏امیدوارم خونده باشید و حواستون رو جمع کنید...

🔗 آگوستوس

کانال بوران
❄️ @BoUraAn


⛔️ اطلاعات هیچ ملتی به اندازه مردم ایران کف فضای مجازی ولو نیست. در حالیکه اطلاعات و داده ها باارزش ترین دارایی یک کشور است؛ به دلیل فیلترینگ سایتها و شبکه های اجتماعی جهانی مردم ایران ناچار به استفاده از فیلترشکن ها هستند و اینگونه طعمه انواع کلاهبرداری ها قرار می گیرند. 😨😨


🆔@ruralwomenissues

زنی روی این زمین نیست
که زخمِ نخستین‌اش را
فراموش کند ...
غادة السمان

#زنان_عشایر

🆔@ruralwomenissues