آگاهی و مسئولیت تفاوت ایجاد می کند

چرا باید عليه پروژه سازی (سدسازی و انتقال آب ) که به نام راه حل مقابله با تنش آبی جا می زنند مخالفت کرد: تجربه مراکش

وقتی فرانسه مراکش را به استعمار خود درآورد، آن‌قدر این سرزمین حاصل‌خیز بود که فرانسویان یاد کشتگاه‌های اسطوره‌ای روم باستان افتادند. سدسازی، کانال‌سازی و کشاورزی صنعتی برای تولید گندم، هندوانه و مرکباتی که باید به اروپا صادر می‌شد شروع شد و شیوۀ سنتی تقسیم آب در مراکش را متلاشی کرد. حالا، هوا هر سال گرم‌تر می‌شود و زمین خشک‌تر و چشم‌انداز آینده یاد تشبیهی را زنده می‌کند که یک‌بار هایدگر بین هولوکاست و کشاورزی صنعتی برقرار کرده بود..
https://tarjomaan.com/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A4%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%B4%DA%A9%D8%B3/

‏«نرخ بیکاری» به جمعیتی از افراد «جویای شغل» گفته میشود که نتوانستند شغل، پیدا کنند.
طبق آمار، تعداد افراد جویای شغل، ۲۶ میلیون نفر است.
اگر ۰.۷ درصد از این جمعیت شاغل شده باشند، میشه ۱۸۰ هزار نفر.

آقای رییسی یک میلیون شغل کو

سخنرانی مجازی در یازدهمین همایش سطوح آبگیر باران.

عنوان:
آیا با روش‌های درست استحصال آب باران می‌توان اندکی از ابعاد فاجعه ای که در سال‌های گذشته دامن آبهای زیرزمینی ایران را گرفته و آنها را به نابودی محض کشانده کاست؟

@mahdi_motagh

🔺مسمومیت مدارس: از کارخانه های آدم سازی تا اطاق های گاز

بریدەی پنج روزنامه از مهر 58 تا اسفند 1401 که در فرستەی قبلی تصویرشان آمده است، شمایی کلی از سرگذشت آموزش و پرورش پس از انفلاب را ترسیم می کنند.
▪️محمد علی رجایی کفیل وزارت آموزش و پرورش: از روی بچه های برخی مدارس و عکس دکتر شریعتی خجالت می کشم/ اطلاعات 8 مهر 1358
▪️دستور العمل پاکسازی مدارس اعلام شد/ کیهان 15 تیر 1359
▪️وزیر آموزش و پرورش: اولویت بسیج و مدارس در ساخت مدارس غیرانتفاعی/ شرق 20 مهر 1385
▪️با توافق حوزه علمیه و آموزش و پرورش، روحانیان به عنوان افسران جنگ نرم وارد مدارس می شوند/ شرق سال 1390
▪️هشدار مرجعیت درباره بحران مسمومیت/ هم میهن اسفند 1401
🔻داستان آموزش و پرورش پس از انقلاب با نامیدن آنها به عنوان کارخانه های انسان سازی آغاز شد.
در نظم ایدئولوژیک تازه، دانشگاه ها و مدارس، کارکردی مهم دارند: پرورش نسل جدید انقلابی و مکتبی که نمونه انسان طراز نوین اسلام سیاسی باشد.
دهەی شصت با پاکسازی معلمان دگراندیش  و اسلامی کردن افراطی فضا و پوشش دانش آموزان و معلمان گذشت.
در ابتدای دهەی هفتاد کم کم سر و کلەی نئولیبرالیسم پیدا شد. مدارس پولی که پس از انقلاب ملی شده بودند، دوباره آمدند و سوسیالیسم اسلامی سابق به نئولیبرالیسم تبدیل شد.
تبار یقە سفیدان مسلمان موسس مدارس لاکچری و لوکس در دهەهای اخیر به بنیان گذاران مدارسی چون کمال، رفاه و علوی در عهد پهلوی دوم می رسید.
مراکزی که در زمان خود نمودار مصالحەی فرزندان طبقه متوسط سنتی با آموزش و پررش مدرن بودند.
  با این تفاوت که اینان در بطن روابط اقتصادی تازه، صرفا فرمت پولی مدارس سلف را احیا کردند.
خصوصی سازی مدارس از جنبه ای به معنای گستراندن سفرەی رانت در آموزش و پرورش بود.  الزاماتی از قبیل اولویت نهادهای مذهبی و انقلابی در خصوصی سازی آموزش که در عمل همان اصل پیدا کردن ثروت از رهگذر قدرت بود.
توافق وزارت آموزش و پرورش و حوزه علمیه برای اعزام مبلغان مذهبی تحت عنوان افسران جنگ نرم را هم خارج از نرم های اقتصاد سیاسی به سختی می توان تحلیل کرد.
مناسبات اقتصاد سیاسی که برسازندەی الگوی نئولیبرالیسم اسلامی در یک اقتصاد رانتیر و آغشته به فساد است.
اکنون باید پرسید مدارسی که قرار بود کارخانه آدم سازی باشند، چرا با تهاجم به اصل زیست انسانی روبرو شده اند.
با ابهامی که درباره عاملان این حملات شریرانه وجود دارد تا زمان روشن شدن ابعاد آن و اعلام آن توسط نهادهای مسئول، نمی توان روی عاملی معین انگشت گذاشت.
هر که باشد، از فرقەهای تبهکار گرفته تا محافل خودسر و افراط گرایان محافظه کار و... نمی توان گفت دست پروردەی همین نظام آموزشی و کارخانجات انسان ساز آن نیستند.
در دورنمایی نظری میان تلقی مدارس و دانشگاه ها به عنوان کارخانەی انسان سازی با حملەی بیولوژیک بە آنها تفاوت مبنایی وجود ندارد!
انسان مواد اولیه نیست که بشود در کارخانه آن را به شکلی مطلوب تبدیل کرد و از خط تولید انبوه آن، بشر تراریخته و مطلوب ایدئولوژی درآورد!
انسان، زیستمندی اندیشمند است که در مدرسه باید استعدادها، شایستگی ها و مهارت هایش را شناخت.
درک این مهم مستلزم احترام به کرامت ذاتی او و اتخاذ بی طرفی درباره جهت گیری های کلان ارزشی وی می باشد.
تصغیر و تحقیر بشر به عنوان ماده اولیه، و نقض اصل خودمختاری فردی و آزادی وجدان وی، همیشه به فاجعه انجامیده است.
درس تاریخ می گوید، بوالهوسی های تمامیت خواهانه که سودای تولید نوع تازه ای از انسان را در سر داشته اند، در نهایت وی را راهی مسلخ کرده اند!
#صلاح_الدین_خدیو
@sharname1

‏از دکتر حسین آخانی:
هر روز از گوشه و کنار ایران از من می‌پرسند چه درختی بکاریم و من کمتر این سؤال را پاسخ می‌دهم. راستش اسفند که می‌شود دلم می‌لرزد چون می‌دانم به ندرت برنامه‌های درختکاری در ایران بر مبنای اصول علمی است.
فلسفه درختکاری علمی به ما اجازه نمی‌دهد که هر جایی درخت بکاریم. ما معمولا به 4 دلیل درخت می‌کاریم؛ نخستین و مهم‌ترین آن درختان مثمر برای استفاده‌ غذایی مانند میوه و یا استفاده به‌عنوان الوار است؛ دوم درختکاری در فضای سبز شهری برای کاهش اثرات گرمایی، ایجاد سرسبزی و سایه در شهرها و زیباسازی؛ سوم درختکاری در محیط‌های طبیعی برای احیای جنگل‌های تخریب شده و چهارم، درختکاری برای ایجاد باغ‌های تحقیقاتی مانند باغ‌های گیاه‌شناسی و مشابه آن است.
اخیرا دانشمندان باغ گیاه‌شناسی «کیو» 10 شرط طلایی را برای کاشت درخت اعلام کرده‌اند: 1- جنگل‌های موجود را حفظ کنید. 2- با مردم محلی در پروژه‌های درختکاری همکاری کنید. 3- بالابردن حداکثر ژینایی تنوع‌‌زیستی به‌منظور تامین اهداف چندمنظوره در برنامه‌های درختکاری. 4- انتخاب درستی در محل ترمیم جنگل‌های آسیب دیده داشته باشید. 5- تا جایی که ممکن است جنگل طبیعی را احیا کنید. 6- درختانی را انتخاب کنید که حداکثر تنوع زیستی را ایجاد می‌کنند. 7- درختانی را انتخاب کنید که در مقابل تغییر اقلیم مقاوم باشند. 8- قبلا برای هر کاری برنامه‌ریزی دقیق داشته باشید. 9- از تجربه‌ خود بیاموزید. 10- دستاوردهای خود را ارزشگذاری کنید که اگر ضررش از سودش بیشتر بود ادامه ندهید.
در این کوتاه نوشته نمی‌توان به تفصیل هر کدام از موارد عنوان شده را شرح داد. اما آنچه ما در ایران به‌عنوان درختکاری انجام می‌دهیم به ندرت یک یا چند مورد از این اصول طلایی را مورد توجه قرار می‌دهیم.
برای بسیاری درختکاری در ایران بیشتر به مانند اجرای یک مناسک است که گویا حتما باید انجام شود. درصورتی‌که به‌جز بخش شمالی و غربی کشور که دارای جنگل‌های طبیعی است، کاشت درخت در بیشتر نقاط ایران در محیط‌های طبیعی کاری نادرست و مخرب است، به‌خصوص وقتی از گونه‌های غیربومی استفاده می‌شود.
پوشش گیاهی« ایرانو - تورانی» که بخش وسیعی از کشور ما را در برگرفته است، مرکز تنوع بسیاری از گونه‌های غیردرختی است که خود را برای ماندن در چنین شرایط سختی سازش داده‌اند. در چنین محیطی ارزش یک بوته‌کلاه میرحسن و یا یک بوته گون نه‌تنها از یک درخت کمتر نیست که بسیار هم بیشتر است.
کاشت درخت در چنین زیستگاه‌هایی یعنی تخریب خاک، محروم کردن گیاهان خودرو از منابع آبی و خاکی، نور و امکان ورود انواع آفت‌ها و گونه‌های مهاجم است. گاهی هم درختان غیربومی مانند سوزنی برگان باعث از بین رفتن ذخایر با ارزش ژنتیک شده و با تغییر پوشش گیاهی به سود گیاهان یکساله گندمیان شده در سال‌های پر باران آتش‌سوزی را تشدید می‌کند.

🔴بازشدن پای ابرشرکت ها به "طرح کاشت یک میلیارد نهال" و احتمال مطالبات در حوزه اراضی از سوی آنها/شکل گیری بزرگترین زمین خواری تاریخ کشور تحت لوای نهال کاری/سکوت دانشگاه و همراهی موسسه تحقیقات جنگل ها ومراتع

🔹حنیف رضا گلزار، کارشناس ارشد خاک و آب در یادداشتی برای سلامت نیوز نوشت:
-کل هزینه اجرای این طرح 18 هزار میلیارد تومان (4.5 میلیارد تومان در سال) اعلام شده است. این مبلغ 1.28 برابر کل بودجه و اعتبار سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در سال آینده است. با توجه به اینکه پای ابرشرکت هایی مانند "هلدینگ خلیج فارس" و 48 شرکت زیر مجموعه آن و شرکت های بزرگی همچون بهره برداری طلا و نیکل کشور به این طرح باز شده، آیا تضمینی برای عدم طرح برخی مطالبات خاص از سوی این ابر کمپانی های نفتی و معدنی به ویژه در حوزه اراضی قابل تصور نیست؟

-و اینکه اگر واقعا چنین تعامل درخور ستایشی بین این شرکت های بزرگ و سرمایه دار کشور با بخش محیط زیست و منابع طبیعی وجود دارد، آیا بهتر نیست که از این ظرفیت برای رفع زیربنایی مشکلات این حوزه بویژه در بخش اقدامات حفاظتی و صیانتی بهره بگیریم؟ مثلا بهتر نیست همکاری و ظرفیت های مالی این شرکت ها برای اجرای کامل برنامه خروج دام از جنگل ها هدایت شود؟ آیا به کارگیری سرمایه های جمع آوری شده در چنین طرحی که سرانجام آن مشخص است، فرصت سوزی تاریخی نیست؟

-مساله کاشت یک میلیارد نهال، آنگاه محل نگرانی جدی می شود که می بینیم پای "وزارت نیرو" هم به این طرح باز شده است. یکی از نقدهای مطرح شده از سوی کارشناسان در خصوص شیوه اجرای این طرح و مهم تر از آن، شیوه نگهداری نهال های کاشته شده به ویژه در سال های نخست، چگونگی تامین منابع آبی برای آبیاری این یک میلیارد نهال بوده است.

-محل نگرانی جدی است که وزارت نیرو با آن کارنامه سراسر مردود درخصوص نابودی منابع طبیعی کشور به واسطه سدسازی ها و طرح های انتقال آب بین حوضه ای اعلام می کند که سازمان منابع طبیعی می تواند از منابع آبی موجود در بیش از 146 هزار!!! رودخانه خروشان!!! و پر آب!!! کشور استفاده کند!

-سکوت دانشکده های منابع طبیعی و اساتید جنگلداری کشور که سابقه مواضع تند و تیز آنان در قبال "قانون توقف بهره برداری چوبی" بر همگان آشکار است از یکسو و همکاری و تایید رسمی این طرح از سوی "موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور" در جایگاه منسجم ترین و باسابقه ترین مجموعه تحقیقاتی منطقه خاورمیانه در عرصه منابع طبیعی، قابل چشم پوشی نیست.

salamatnews.com/news/352639

یک میلیارد درخت با حفر چاه و سازه سازی ؟

طرح یک کاشت یک میلیارد درخت فرصتی به برخی از شهرداری ها (نمونه آن در شهر بنک در استان بوشهر ) و دهیاری ها داده تا برای حقر چاه جهت آبیاری درختهای کاشته شده بر منابع آب فشار آورند!! آن هم درحالیکه که وضعیت 600 دشت کشور بحرانی و فوق بحرانی است.

اي کاش این طرح تبصره ای هم داشت که همه متولیان مکلف شوند از آب بازیافت برای آبیاری این درختان استفاده کنند!!

مدیریت منابع آب در ایران از فاجعه گذشته و شرم آور شده است.
در حالیکه در هر شهر و روستا وعده سدسازی می دهند و 200 تا 300 میلیارد تومان صرف ساختن سدهای کوچک با گنجایش نهایت یک ميليون متر مکعب آب می دهند و می سازند؛ میلیونها متر مکعب آب فاضلاب ها تبدیل به معضل شده و از دست می رود.

در کشورهایی که حتی معضل خشکیدگی ندارند ‌، آب را کالای یک بار مصرف نمی بینند. اما به لطف مدیریت منابع آب در ایران آب گرانبها در سرزمین خشک ایران به کالایی یکبار مصرف تبدیل شده تا صنف سدسازان به بهانه تأمین آب فاجعه ای همچون چمشیر و گتوند بیافریند که خود تبدیل به یک بلای دیگر شده است.

به قول محافل علمی کسی زورش به سدسازان نمی رسد اما لااقل نمی شود در کنار صنف سدسازان؛ صنف بازیافت کنندگان فاضلاب هم در وزارت نیرو ایجاد شود که برای تجارت فاضلاب همچون سدسازی سر و دست بشکنند؟ همه می دانند که بازیگر اصلی میدان « پول» است اما تجارت فاضلاب هم اگر از سد گران تر نباشد؛ ارزان تر نیست!!

©@ruralwomenissues

دخترانی که می‌خواهند!!

ترویج کودک همسری و شوهر داری در جمع کودکان 9 ساله در شبکه 3!!

صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با این برنامه ها کودک همسری را عادي سازی می کند!! در کشورهای توسعه یافته این حرفها رده بندی سنی دارد و کودکان هرگز نباید مخاطب این حرفهای بزرگسالان قرار گیرند.

©@ruralwomenissues

مناطق پر تنش آبی و ریزگردخیز جنوب در حاشیه طرح یک میلیارد درختکاری !!

فاز اول درختکاری در هفته آخر اسفند در حال اجراست، اما جالب است بدانیم در مناطق پر تنش آبی و ریزگرد خیز در جنوب کشور؛ بهترین زمان کاشت دراولین بارندگی پاییزیست!!
این درختان که در این فصل کاشته می شود در فصل گرم هم نیاز به آبیاری دارد و هم به دلیل تبخیر و گرما امکان از بین رفتن نهالها بسیا بالاست!!


آیا برنامه ریزان و کارشناسان منابع طبیعی این مسأله را نمی دانند یا صرفا اجرای یک پروژه مد نظرشان است؟


©@ruralwomenissues

کاشت درخت خوب است، اما حفظ جنگل‌ها واجب

این روزها برخی از  انجمن های محیط زیستی در جنوب کشور در به در یه دنبال امکانات در جهت آماده باش برای آتش سوزی های احتمالی اند و هرجا می روند به در بسته می خورند.

این درحالیست که  دولت  18 هزار میلیارد تومان در طی چند سال  برای کاشت درخت وعده داده است.

بجاست که  به آمار درختان سوخته و جنگلهای از دست رفته به سختی قابل جبران بلوطهای زاگرس و بنه کلخنگ و.. ،نگاهی کنیم. جانهای عزیزی که در راه خاموش کردن آتش از دست رفت یادی کنیم.
آیا حفظ جنگل‌ها کم ارزشتر از کاشت درختان جدید است که تهیه ابزار ابتدایی خاموش کردن آتش همچنان معضلی برای سمن ها و مردم خط مقدم بلای آتش سوزی جنگل‌ها شده است؟
واقعا کدام یک در درجه اهمیت بیشتری قرار دارد. کاش حفظ درختان و جنگل‌ها  به اندازه کاشت آن پر سود بود و شرکت‌های ریز و درشت همچون هلدینگ خلیج فارس برای آن به میدان می آمدند.
©@ruralwomenissues

درخت کشی با سد خرسان ۲

🌱 نهال‌های فریب / مسئله‌ی درختکاری


✍ مسعود امیرزاده:

🔹...البته شاید ملتهب و مسئله‌مند کردن هر امر نکویی به نوعی هنر و استعداد سیستم حکمرانی ما است. گویی موجودیت سبز درخت هم از این رهگذر مصون نمانده است.

🔹...تبدیل یک امر محتوایی به مراسمی نمادین و سالیانه. یعنی حفاظت از محیط زیست و داشته‌های سرزمینی به یک مناسک سالیانه و نمادین تبدیل می‌شود. این امر نشانه‌ای هولناک از انحرافی است که در سایر عرصه‌ها به وفور تجربه شده.

🔰 متن کامل:

https://gich.ir/7313/مسئله-درختکاری/


🟢 مجله گیچ:
🌐 https://gich.ir
📡 https://t.me/gicher
📡 https://t.me/didehbaanzistboom
📡 Instagram.com/gich.ir
‌
‌

دشت بوشکان در استان بوشهر ؛یکی از دشت‌های بحرانی است که منابع آب زیرزمینی آن به کف رسیده است. از مهرماه 1401 در کارگروه آب و محیط زیست بنیاد نخبگان استان بوشهر تصمیم به مطالعه دشت و امکان کشت و معیشت جایگزین با هدف نجات دشت گرفته شد.
اعضای کارگروه با نشست‌های متعدد با کشاورزان و تشکیل جلسات گفتگو، ترتیب دادن اردوهاي بازدید از مزارع آپونتیا با امکان خرید تضمینی کشاورزان را متقاعد به کشت آپونتیا کردند.
امروز مفتخریم که اولین آپونتیاها رسید و دشت بوشکان کم کم با مزارع آپونتیا جان تازه ای خواهد گرفت. امید داریم که با این تصمیم آگاهانه و مسئولانه برکت به دشت بازگشته و از آوارگی صدها خانواده به حاشیه شهرها پیشگیری شود.
تجربه ما که (مستقل از نهادهای دولتی است) در دشت بوشکان نشان داد که این ادعا که کشاورزان با تغییر الگوی کشت همراهی نمی کنند، ادعایی واهی است. اگر اراده ای برای تغییر باشد و کشاورزانی که خطر را حس کرده اند متقاعد شوند که این راه به ترکستان نیست همراهی می‌کنند/ مهتا بذرافکن

©@ruralwomenissues

«شکاف شغلی» علیه کار شایسته

جهان تا رسیدن به هدف کار شایسته و عدالت اجتماعی برای همه، کیلومترها فاصله دارد. هنوز زنان در همه …
متن گزارش

---
@payamema

‍ موضوع روز جهانی زن 2023 :
نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی 

فقط 22% ازکارکنان هوش مصنوعی در سراسرجهان را زنان تشکیل می دهند.  
تحلیل جهانی 133 سیستم هوش مصنوعی در صنایع 44.2 درصد سوگیری جنسیتی را نشان می دهد.  
نظرسنجی از زنان روزنامه نگار از 125 کشور نشان داد که 73% در جریان کارشان از خشونت آنلاین رنج برده اند.  

از اولین روزهای محاسبات تا عصر کنونی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، زنان سهم بی‌نظیری در دنیای دیجیتالی که به طور فزاینده‌ای در آن زندگی می‌کنیم داشته‌اند، اما از نظر تاریخی از آنها استقبال و قدردانی نشده است. شکاف جنسیتی   در دسترسی به بسترهای  دیجیتال مانع کشف پتانسیل زنان در فناوری است. تهدید فراگیر خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین - همراه با کمبود منابع قانونی و حقوقی - اغلب آنها را مجبورمی کند ازمشاغل دیجیتالی خارج شوند.  
همزمان، فناوری دیجیتال درهای جدیدی را برای توانمندسازی زنان، دختران و سایر گروه‌های به حاشیه رانده شده نیز بازکرده است.
فناوری‌ها از یادگیری دیجیتالی متناسب با جنسیت گرفته تا مراقبت‌های بهداشتی  فرصتی بی‌سابقه برای ازبین بردن انواع اشکال نابرابری  ایجاد نموده است.   
در این روز  باید از دولت‌ها و بخش خصوصی بخواهیم تا درجهت ایمن‌تر، فراگیرتر و عادلانه‌تر کردن دنیای دیجیتال قدرت و تلاش خود را بکارگیرند.

©@ruralwomenissues

به مناسبت روز جهانی زن؛ نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی : «زنان و نابرابری دردسترسی به فناوری در مدیریت منابع آب»

✍ مهتا بذرافکن

🚺 درجهان زندگی روزمره زنان بامنابع آب بهم آمیخته است، آنها هر روز برای انجام امور خانواده ازخانه تامزرعه با منابع آب سروکار دارند. علاوه بر مشارکت در مزارع، زنان در کشورهایی که به آب سالم دسترسی ندارند، بر اساس آمارهای موجود هر روز بیش از 152 میلیون ساعت وقتشان صرف حمل دبه های آب برای مصرف خانواده می کنند. بزرگی همین عدد کافیست که زنان را به عنوان یکی از ذینفعان منابع آب به رسمیت شناخته و به تصمیم گیرندگان اصلی آب تبدیل نماید. 

علاوه بر این تجربیات برخی از کشورها که مشارکت زنان در همه سطوح را پذیرفته اند نشان می‌دهد که مشارکت زنان باعث بهبودی عملکرد سیستم های آب، افزایش دسترسی به آب، افزایش مزایای اقتصادی و زیست محیطی و بهبود کیفیت زندگی در سطوح مختلف شده است.

 به عنوان مثال، در هند، اخیراً زنان به عنوان مکانیک پمپ دستی آموزش دیده و مجوز دریافت کرده اند و مشتریان آن‌ها را نسبت به مکانیک‌های مرد در دسترس‌تر و پاسخ‌گوتر ارزیابی می‌کنند، زیرا بسیاری از این زنان می‌دانند که شکستگی پمپ دستی باعث می‌شود که دختران و زنان مجبور شوند مسافت‌های طولانی‌ را برای کولبری آب طی کنند، زمانی که می تواند صرف آموزش و اشتغال شان شود در مسیر حمل آب هدر می رود.

  در بلوچستان پاکستان تیمی از زنان محقق طرح استفاده مجدد از یک مخزن بلااستفاده برای تامین آب یک روستا با بکارگیری خطوط لوله غیرفعال، پیشنهاد و اجرا کردند که نه تنها مقرون به صرفه تر از طرح اولیه تیم مردان بوده بلکه تغییرات بعد از آن منجر به مدیریت بهتر آب و بهبود کیفیت زندگی شد. چهار سال بعد این روستا با سرمایه گذاری در توانمندسازی زنان و تشویق حضور زنان در سیاست و رونق اقتصادی و اشتغال، مدرسه جدیدی برای دختران ساخت که مانع ازدواج کودکان به دلیل فقر شد.

در مالاوی، تیم‌های بازرسی که عمدتاً از مهندسان زن تشکیل شده‌اند، چندین بار در روز به وضعیت لوله‌های آب در مسیرهای روستایی نظارت می‌کنند و نشت آب و نیاز به تعمیر را گزارش می‌دهند.

زنان در منطقه ماگلانگ جاوه در اندونزی، به دلیل عدم تعهد مقامات سیاسی، خود به حل مشکلات سیستم آب موجود اقدام نموده و به موفقیت دست یافتند. ایده ها و راه حل های آنها مبنایی برای بازسازی کامل سیستم آب شد، و این زنان اکنون در مدیریت سیستم های آب مشارکت فعال داشته و با تشکیل انجمن های محلی گفتگوی آب سالم، دسترسی به آب سالم و بهره برداری درست از آن را به یک دغدغه در سطح جامعه تبدیل کرده اند.


ارزیابی انجام شده توسط بانک جهانی نشان می‌دهد که مشارکت زنان حتی در پروژه های ساده می‌تواند اثربخشی پروژه‌های آب را شش تا هفت برابر نسبت به پروژه‌هایی که بدون مشارکت زنان انجام می شود افزایش دهد.

مطالعات بیش از دو دهه به این نتیجه رسیده‌اند که نقش زنان در بخش آب مستلزم تغییر اساسی‌تر در حکمرانی و سیاستگذاری منابع آب، شفافیت و تغییر نگرش رهبران و سیستم حکمرانی به زنان است.

در بخش مدیریت منابع آب بطور مشخص پایداری زمانی تحقق پیدا می کند که از ظرفیت همه مردم اعم از مردان و زنان به طور مساوی استفاده شود چرا که آب اساسا یک خیر عمومی است.

علاوه بر این تحقیقات بانک جهانی همچنین نشان می دهد که فسادپذیزی زنان بسیار کمتر از مردان است، زنان به نسبت به مردان آب را طور عادلانه تری به اشتراک می گذارند، به خصوص در مواقع کمبود، توزیع عادلانه را به دقت مد نظر قرار می‌دهند.

 متأسفانه با وجود این تجربیات؛ در کشورهای درحال توسعه به دلیل نگرش‌های فرهنگی به زنان، کمتر از 17 درصداز زنان بطورجدی درسطوح سیاست گذاری، تحقیق و توسعه و اجرای سیاست‌ها مشارکت داده شده اند و البته درعین حال در همین کشورها کولبری آب وظیفه زنان است !!

گزارش سال 2014 توسط انجمن بین المللی آب نشان داد که بیش از 15 کشور در حال توسعه در بکارگیری زنان در مدیریت و پژوهش‌های مربوط به آب کم کارند و سیستم مردانه حکمرانی آب میلی در مشارکت دادن زنان ندارد .

این درحالی است که در این گزارش آمده است که در کشورهایی که از ظرفیت زنان در بخش های مختلف از مدیریت تا اجرا،فناوری، نظارت و تحقیق و توسعه آب استفاده شده، زنان مأموریت شان را عمدتاً مسئولانه و کاملا حرفه ای با دستاورد قابل توجه انجام داده اند.

دسترسی عادلانه به آموزش عالی، فناوری و اجرای سیاست‌ توزیع عادلانه فرصت‌ها برای همه انسان ها ورای جنسیت، افزایش آگاهی اجتماعی و مطالبه گری در همه سطوح برای مشارکت هرچه بیشتر زنان در مدیریت منابع آب ضروری است و زنان شایستگی خود را برای مشارکت مؤثر در مدیریت منابع آب ثابت کرده و درجهت تحقق اهداف توسعه پایدار می توانند الگوی نسل آینده باشند./


🆔 @RuralWomenIssues

✔️ *هفتمین شماره نشریه بلوط همزمان با روز جهانی زن منتشر شد با مطالب *

*سرمقاله*

🔹 دوراني جديد در فصلي سرد؛ آب، زن، زندگي، آزادي

*مطالب بخش آب*

🔹 ضرورت تشکیل دادگاه قانون اساسی و انتخاب دادستان‌ها توسط مردم / یوسف فرهادی بابادی

🔹 انتقال آب و سد‌سازی در زاگرس میانی / علی هداوند

🔹 اپوش شایسته چه کسی است؟ / سروش طالبی اسکندری

🔹 گزارش اپوش درخصوص انحراف  از اجرای قانون جامع کاداستر

*مطالب بخش زن*

🔹 جنبش «زن، زندگی، آزادی» برای زنان حامل کدام معنا است؟ / سیمین کاظمی

🔹 تحلیل مفهومی ونظری حقوق شهروندی زنان در جامعه‌ی معاصر ایران / عالیه شکر بیگی

*مطالب بخش زندگی*

🔹 زیان محیط‌زیست از پروژه‌های گازرسانی

🔹 سناریوهای رشدزدایی برای خنثی کردن انتشار کربن در سیستم های غذایی / مرضیه لرکی

🔹 دگردیسی مصرف؛ از «کاهش» تا «بازاستفاده» برای حفظ محیط زیست / شینا انصاری

🔹 گرانی‌ها، عبدالباقی‌ها و تباهی محیط زیست / عباس محمدی

🔹️ با من به سرزمین بختیاری بیا / اسمیت سونین

*مطالب بخش آزادی*

🔹 پیوستگی‌ها و گسستگی‌های زن زندگی آزادی / کلاهی

و مطالب متنوع دیگر.

©@ruralwomenissues