👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری
1.05K subscribers
4.15K photos
1.6K videos
159 files
1.84K links
«کار جامعه شناسی افشاگری است،کشف کارکردهای پنهان است»
پیتربرگر

کانال با ثبت رسمی (شامد)
✍️ مهتابذرافکن
دکتری جامعه شناسی تغییرات اجتماعی،تسهیلگر و
پژوهشگر آزاد درحوزه اجتماعی آب ومسائل زنان روستایی و تغییر اقلیم
نشرمطالب با ذکر منبع
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
طریقه جوانه گرفتن از میوه ها. رویش را به خانه بیاوریم.🌿

@CampaignNezarat

🆔 @RuralWomenIssues
❇️طغیان مارها در همدان

حفاظت محیط زیست استان همدان:

بروز بارندگی های اخیر موجب خروج مارها از لانه هایشان شده است اما این وضعیت به هیچ وجه نگران کننده نیست. این استرس کوتاه مدت بوده و حیوان بعد از احساس امنیت و تخلیه شدن آب موجود دوباره به لانه خود بازمی گردد.


دانش مردم بویژه در شهرها در مورد مارها کم بوده برخی از در صورت مواجهه با مار در نخستین واکنش اقدام به کشتن آن می کنند یا در بهترین حالت آن را گرفته و در داخل شیشه حاوی الکل قرار می دهند.

اکشتار مارها دخالت در چرخه طبیعی محیط زیست است و این اقدام موجب افزایش دیگر آفات بویژه در روستا و مزارع می شود.
🐍

🆔@RuralWomenIssues
سرطان دهانه رحم يكي از شايع ترين سرطان ها در زنان است و با وجود تست پاپ اسمير به عنوان برنامه غربالگري موثر، ميزان استفاده از آن پايين مي باشد.

پژوهش‌ها نشان می دهد که آموزش هدفمند و توام با مشارکت زنان روستایی و عشایری تاثیر زیادی در کاهش ریسک ابتلا به این بیماری دارد.

#سلامت

🆔@RuralWomenIssues
❇️ رتبه بندی تصویری بهترین کشورهای جهان برای کسب و کار درسال 2019 به نقل از بانک جهانی:

رتبه 1: نیوزیلند
رتبه 2: سنگاپور
رتبه 3: دانمارک
رتبه 4: هنگ کنگ
رتبه 5: کره جنوبی
رتبه 6: گرجستان
رتبه 7: نروژ
رتبه 8: آمریکا
رتبه 9: انگلستان
رتبه 10: مقدونیه

رتبه ایران در این رده بندی عدد 128 است.
🆔 @RuralWomenIssues
‍‍ ‍‍ 🌿 بازار روز سبزیجات
در تمام شهرهای کوچک و بزرگ ایتالیا بازارچه‌های روز میوه و سبزی این امکان را به تولید کنندگان کوچک و محلی میدهد که محصولات تولیدی خود را به شکل مستقیم و بی واسطه‌ بفروشند. شبیه بازارهای هفتگی در شهر های شمال و جنوب ایران.
از پنیر و گوشت تا نان و شکلات را میتوان در این بازارچه ها یافت.
حفاظت از مشاغل و تولیدگران کوچک محلی ،یکی از اهداف سرمایه گذاری شده سازمان جهانی غذا و کشاورزی،فائو است. این کشاورزان نقش مهمی دارند در حفظ محیط زیست و مدیریت بهینه آب و منابع غذایی غیر وابسته به تولیدگران صنعتی.
مشاغل کوچک و پایدار در برنامه های توسعه پایدار

🆔 @azambahramiran

🆔 @RuralWomenIssues
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هجوم ملخ ها به استان‌های جنوبی کشور امنیت غذایی را تهدید می کند.

🆔 @RuralWomenIssues
وقتی قوی بوده و سلامت روح و جسم خود را با قدرت تأمین کنید، اطرافیان شما هم از زیستن در کنار زنی شاد، تندرست و سرزنده و فعال احساس شادمانی و سرزندگی خواهند کرد.


🆔@RuralWomenIssues
1⃣چطور زنان در مناطق روستایی هند جسارت را به سرمایه تبدیل کردند.

🚺روایت‌ چنتا والا سیتا

اینجا فقط برای گفتن داستان خودم نیستم بلکه برای گفتن داستان‌های زنان استثنایی از هند که ملاقات‌شان کرده‌ام.

 آنها همچنان برایم الهام‌بخش هستند، به من می‌آموزند، و در مسیر زندگی راهنمایی‌ام می‌کنند. این‌ها زنان باور نکردنی هستند. هرگز فرصت مدرسه رفتن را نداشتند، مدرک ندارند، سفر نرفتند، موقعیت نداشتند. زنانی معمولی که کارهای خارق‌العاده‌ای را با بیشترین جسارت، خرد و تواضع انجام دادند. این‌ها آموزگاران من هستند. 

در سه دهه گذشته، در هندوستان کار، زندگی و اقامت داشتم و با زنان روستایی کار کردم. در بمبی به دنیا آمدم و بزرگ شدم. وقتی دانشگاه رفتم، جایاپراکاش نارایان را دیدم، پیشوای بنام طرفدار گاندی که جوانان را تشویق به کار در روستاهای هند می‌کرد. برای همین به روستاهای هند رفتم. 

بخشی از جنبش حقوق زمین، جنبش مزرعه‌داران و جنبش زنان بودم. در همین راستا، به روستایی کوچک رسیدم، عاشق رهبر- مزرعه‌دار جوان پرجنب و جوش و خوش‌قامتی شدم که تحصیل‌کرده نبود، اما جمعیت را جذب خودش می‌کرد. و بنابراین با شور و اشتیاق جوانی، با او ازدواج کردم و از بمبئی رفتم، و به روستای کوچک بدون آب لوله‌کشی و توالت رفتم. راستش، خانواده و دوستانم ترسیده بودند.


با خانواده‌ام می‌ماندم، با سه فرزندم در روستا، و یک روز، چند سالی گذشته بود، زنی به اسم کانتابای نزد من آمد. کانتابای گفت، می‌خواهم حساب پس‌انداز باز کنم. می‌خواهم پس انداز کنم. از کانتابای پرسیدم: در آهنگری کار می‌کنی. پول کافی برای پس‌انداز کردن داری؟ توی خیابان زندگی می‌کنی. می‌توانی پس‌انداز کنی‌؟ کانتابای اصرار کرد. او گفت، می‌خواهم پس‌انداز کنم تا قبل از رسیدن موسم باران‌ ورقه‌های نایلونی بخرم. تا خانواده‌ام را از باران در امان بماند.

 با کانتابای به بانک رفتم. کانتابای می‌خواست روزانه ۱۰ روپیه پس‌انداز کند -- کمتر از ۱۵ سنت. مدیر بانک برای کانتانبای حساب باز نکرد. به کانتابای گفت پولش خیلی کم بود و ارزش وقت تلف کردن نداشت. کانتابای از بانک وام نمی‌خواست. هیچ یارانه و کمکی از دولت نمی‌خواست. تنها خواسته او جایی امن برای پس‌انداز پولی بود که به سختی کسب می‌کرد. و این حق او بود. 

و من جلو رفتم -- گفتم اگر بانک‌ها برای کانتابای حساب باز نمی‌کنند، چرا بانکی را شروع نکنم که به زنان امثال کانتابای فرصت پس‌انداز کردن بدهد؟ و از بانک مرکزی هندی درخواست مجوز کردم. 


نه، اصلا کار آسانی نبود. مجوز ما پذیرفته نشد. با این استدلال -- بانک مرکزی گفت که ما نمی‌توانیم به بانکی مجوز اعطاء کنیم که تبلیغ اعضای بی‌سواد را می‌کند. وحشت‌زده شدم. گریه می‌کردم. و موقعی که خانه برگشتم، همینطور گریه می‌کردم. به کانتابای و سایز زنان گفتم که چون زنان ما بی‌سواد هستند نمی‌توانیم مجوز بگیریم. زنان ما گفتند، گریه بس است. 


ما خواندن و نوشتن یاد می‌گیریم و دوباره درخواست می‌کنیم، خب که
کلاس‌های سوادآموزی را شروع کردیم. هر روز این زن‌ها می‌آمدند. چنان مصمم بودند که بعد از یک روز کامل کاری سر کلاس می‌آمدند تا خواندن و نوشتن یاد بگیرند. بعد از پنج ماه، دوباره درخواست دادیم، اما این بار تنها نرفتم. پانزده زن من را تا بانک مرکزی هند همراهی کردند. زنان ما به مامور بانک مرکزی گفتند، به ما مجوز ندادید چون سواد نداشتیم. مجوز ما را رد کردید چون خواندن و نوشتن بلد نبودیم. گفتند، اما وقتی داشتیم بزرگ می‌شدیم که مدرسه‌ای نبود. پس ما مسئول محروم ماندن از تحصیل نیستیم. ادامه دادند، ما نمی‌توانیم بخوانیم و بنویسیم اما شمردن بلدیم.


و مامور را به چالش کشیدند. کافی است از ما سود اصل هر مبلغی
اگر اشتباه گفتیم، مجوز ندهید. از ماموران خود بخواهید بدون ماشین حساب این کار را کنند تا ببینیم کدام یک از ما سریع‌تر است. لازم نیست بگویم، که مجوز گرفتیم. 

امروزه، بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ زن در بانک ما هستند و ما بیش از ۲۰ میلیون دلار سرمایه داریم. همه پس‌اندازهای زنان است، سرمایه زن‌ها، هیچ سرمایه‌گذاری از بیرون طرح تجاری نمی‌خواهد. نه. پس‌اندازهای زنان روستایی خودمان است.

همینطور می‌خواهم بگویم که بله، بعد از گرفتن مجوز، امروز کانتابای خانه خودش را دارد و همراه با خانواده‌اش در خانه متعلق به خود و خانواده‌اش زندگی می کند.

🆔@RuralWomenIssues
2⃣ وقتی عملیات‌هایبانکی‌مان را شروع کردیم، می‌دیدم که زنان ما قادر نبودند به بانک بیایند زیرا روز خود را برای کار کردن از دست می‌دادند. فکر کردم اگر زنان به بانک نمی‌آیند، بانک نزد آنها برود، و بانک درب منزل را شروع کردیم. 

اخیرا، بانکداری دیجیتال را شروع کردیم. بانکداری دیجیتال مستلزم به خاطر سپردن شماره پین است. زنان ما گفتند، ما شماره پین نمی‌خواهیم. ایده خوبی نیست. و برای آنها سعی کردیم توضیح دهیم که شاید باید شماره پین را بخاطر بسپارید؛ کمک می‌کنیم که پین را حفظ کنید. اما آنها سرسخت بودند. گفتند، چیز دیگری را پیشنهاد دهید. و آنها -و آنها گفتند، «انگشت شصت چطور؟» فکر کردم چه فکر بکری. بانکداری دیجیتالی را با بیومتریک وصل می‌کنیم، و الان زنان انتقالات مالی دیجیتال با استفاده از انگشت شصت انجام می‌دهند. 


و می‌دانید حرف زنان چه بود؟ هر کسی می‌تواند شماره پین من را سرقت کند پول حاصل از دسترنج من را ببرد، اما هیچ کس نمی‌تواند شصتم را بدزد. 
تاکیدی دوباره بر آموزه همیشگی من از این زنان: هیچوقت راه‌حل‌های ضعیف به مردم فقیر ارائه نکنید. آنها باهوش هستند

چند ماه بعد، زن دیگری به بانک آمد کرابای. طلاهایش را گرو گذاشت و وام گرفت. از کرابای پرسیدم، «چرا جواهرات قیمتی‌ات را گرو می‌گذاری و وام می‌گیری؟» کرابای گفت، «متوجه نشدی چه خشک‌سالی وحشتناکی است؟ هیچ خوراک و علوفه‌ای و آب برای حیوانات نیست.

 طلا گرو می‌گذارم تا خوراک و علوفه برای دام بخرم.» و بعد پرسید، «می‌توانم طلا گرو بگذارم و آب بگیرم؟» پاسخی نداشتم. کرابای من را به چالش کشید: «شما در روستا کار می‌کنید با زن‌ها و پول، اما اگر یک روز آبی نماند چه؟ اگر از این روستا بروید، بانکداری را با چه کسانی انجام می‌دهید؟» کرابای سوال واردی را مطرح کرد، خب با این خشک‌سالی، تصمیم گرفتیم ارودگاهی برای احشام در منطقه راه بیندازیم. 

جایی که کشاورزها می‌توانستند حیوانات خود را به یک محل بیاورند و علوفه و آب بگیرند. باران نبارید. اردوگاه احشام ۱۸ ماه به کار خود ادامه داد. کرابای هم در اردوگاه می‌گشت و آوازهای انگیزشی خوانده شد. کرابای خیلی محبوب شد. باران بارید و اردوگاه دیگر لازم نبود، اما بعد از آن، کرابای به رادیوی ما آمد -- رادیو محلی خود را داریم که بالای ۱۰۰،۰۰۰ شنونده دارد. او گفت، می‌خواهم برنامه رادیویی خودم را داشته باشم. مدیر رادیو ما گفت، «کرابای تو که خواندن و نوشتن بلد نیستی. چطور سناریو خواهی نوشت؟» می‌دانید چه جوابی داد؟ «نمی‌توانم بخوانم و بنویسم اما آواز خواندن بلدم. ایرادش چیست؟

و امروز، کرابای برنامه خودش را اجرا می‌کند، و علاوه بر این، رادیوچی معروفی شده است و رادیوهای دیگر دعوتش می‌کنند، حتی از بمبئی. دعوتش می‌کنند و او برنامه اجرا می‌کند. کرابای سلبریتی محلی شده است. 

روزی از کرابای پرسیدم، «چطور شد خواننده شدی؟» گفت، «باید واقعیت را بگویم؟ وفتی بچه اولم را حامله بودم، همیشه گرسنه بودم. غذای کافی برای خوردن نداشتم. پول کافی برای خرید غذا نداشتم، بنابراین برای فراموش کردن گرسنگی آواز خواندن را شروع کردم.» خیلی قوی و عاقلانه، نه؟ همیشه فکر می‌کنم که زنان ما بر موانع زیادی فائق می‌آیند -- فرهنگی، اجتماعی، مالی -- و راه خود را می‌یابند. 


مایلم داستان دیگری را برایتان بگویم: سونیتا کامبل. دوره‌ای را در مدرسه کسب و کار گذرانده است و دامپزشک است. او یک دالت است؛ از فرقه نجس‌هاست، اما لقاح مصنوعی برای بزها انجام می‌دهد. در حرفه‌ و حیطه‌ای بسیار مردانه و آنچه اوضاع را برای سونیتا سخت‌تر می‌کند آمدنش از طبقه نجس‌ها است. 

اما او خیلی سخت کار کرد. در بدنیا آوردن بزها در منطقه موفق شد دکتر معروف بزها شد. اخیرا، جایزه ملی برد. رفتم خانه سونیتا برای جشن گرفتن -- تبریک گفتن به او. وقتی وارد روستا شدم، عکس بزرگ سونیتا را دیدم. سونیتا در آن تصویر لبخند می‌زد. 

واقعا تعجب کردم از ابن یک نجس که از دهات می‌آمد، عکس بزرگش در ورودی ده باشد. وقتی به خانه‌اش رفتم، حتی بیشتر شگفت‌زده شدم چون رهبران طبقه بالا دستی -- مردان -- در خانه او می‌نشستند، در خانه‌اش، و چای و آب می‌نوشیدند. که در هند خیلی بعید است. 

رهبران طبقات بالادست پا به خانه نجس‌ها نمی‌گذارند و آب و چای نمی‌خوردند. اما از او می‌خواستند بیاید و در جمع‌های روستا صحبت کند. سونیتا قرن‌ها شرایط طبقه‌ای در هند را شکست


🆔 @RuralWomenIssues
3⃣ بگذارید از نسل‌های جوان‌تر بگویم. اینجا که ایستادم -- الان اینجا که ایستادم بسیار مفتخرم از مسواد تا ونکوور. در خانه، ساریتا بیسی -- حتی ۱۶ سال هم ندارد. خودش را آماده می‌کند -- بخشی از برنامه ورزشی ما است، برنامه قهرمانی. آماده می‌شود تا در هاکی روی چمن نماینده هند باشد. و می‌دانید که کجا می‌رود؟ المپیک ۲۰۲۰ توکیو.
ساریتاچوپان‌زاده خیلی فقیری است. از این بیشتر نمی‌شد به او افتخار کنم. 

میلیون‌ها زن مثل ساریتا، کرابای، سونیتا هستند که در اطراف شما هم ممکن است باشند. می‌توانند همه جای دنیا باشند، اما در نگاه اول شاید فکر کنید که چیزی برای گفتن ندارند، چیزی برای به اشتراک گذاشتن ندارند. اشتباه زیادی می‌کنید.

 بسیار خوش‌شانس هستم که با این زنان کار می‌کنم. آنها داستان‌های خود را با من قسمت می‌کنند، آنها خرد خود را با من قسمت می‌کنند، و من خوش‌شانسم که کنار آنها هستم. ۲۰ سال پیش -- و من بسیار مفتخرم -- به بانک مرکزی هندوستان رفتیم و اولین بانک زنان روستایی را تاسیس کردیم.

 امروز آنها را به رفتن به بورس ملی هل می‌دهند تا نخستین صندوق مختص زنان کارآفرین خرده‌پای روستایی دایر شود. من را هل می‌دهند برای تاسیس اولین بانک کوچک مالی زنان در دنیا. و همانطور که یکی از آنها گفت، «جسارت من سرمایه من است.» و اینجا می‌گویم، جسارت آنها سرمایه من است. و اگر شما بخواهید، سرمایه شما هم می‌تواند باشد. 

 « از سری سخنرانی های تد به آدرس
https://www.ted.com/talks/chetna_gala_sinha_how_women_in_rural_india_turned_courage_into_capital/transcript?language=fa#t-100155 »

🆔 @RuralWomenIssues
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صبح شد ...

آی نمی‌باید خفت

چشم بگشای که خورشید شکفت

باز کن پنجره را با دمِ صبح

باید از خانه‌ی دل

گَرد پریشانی رُفت


((سلمان هراتی))



🆔 @RuralWomenIssues
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کارآفرینی زنان روستایی در لرستان
بانوان کارآفرین استان لرستان در روستاها «پا به پای مردان» کار می‌کنند.

اصطلاح «پا به پای مردان» را که زیاد می شنویم یکی از نقایص فرهنگی است. بجای آن بگوییم

بانوان کارآفرین استان لرستان در روستاها « به جریان اقتصادی» پیوسته اند و با تلاش اکنون بخشی از جریان اقتصادی هستند.


🆔 @RuralWomenIssues
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صندوق خرد زنان روستایی یک راه مفید. همدلانه و کم خطر برای ایجاد اشتغال است.

از این پس تعدادی از صندوق های موفق خرد زنان روستایی معرفی می کنیم.
#صندوق_خرد

🆔@RuralWomenIssues
✍ تغییرات آب و هوایی چگونه ازدواج کودکان را تشدید می کند؟


🚺 گرمایش جهانی و تغییرات آب و هوایی باعث افزایش خشکسالی و سیل شده و درآمد کشاورزان را کاهش داده و موجب فقیر شدن خانواده ها شده است، پیامد این امر ازدواج کودکانی است که در این خانواده ها از فقر رنج می برند.دختران نوجوان از جمله مهمترین قربانیان خشکسالی و تغییر اقلیمند.

🚺 در کشورهایی که با خشکسالی دست و پنجه نرم می کنند، ازدواج کودکان بسیار افزایش پیدا کرده است . حدود ۱٫۵ میلیون دختر در مالاوی به علت تغییرات آب و هوایی در خطر ازدواج هستند و این تعداد قابل توجهی است. والدین این دختران می گویند که قادر به تامین معاش و نیازهای آنها نیستند.

🚺 این کودکان علاوه بر این با خطر سوء تعذیه مواجهند، اکنون با خطر ازدواج در کودکی نیز روبرو می باشند. والدین می گویند این یک انتخاب سخت اما ناگزیر است و در شرایط موجود آنها انتخاب بهتری ندارند. این دختران به دلیل فقر خانواده ها از تحصیل باز مانده و تنها راهی که برایشان می ماند ازدواج است.

🚺 در حقیقت این دختران نوجوان قربانی وضعیتی می شوند که در ایجاد آن هیچ نقشی ندارند. گاهی اوقات ازدواج به عنوان یک راه حل برای زنده ماندن است و دختران برای گریز از گرسنگی و به امید دست یابی به شرایط بهتر در خانواده شوهر تن به ازدواج می دهند.

🚺 کارلین ۱۵ ساله است، هوراویو ۱۶٫ ساله اند دو سال بعد از این که رودخانه محل زندگی شان در موزامبیک خشک شدازدواج کردند. کارلین می گوید :« یادم می آید زمانی که پدرم در این روخانه ماهیگیری می‌کرد و من ماهی ها را به فروش می رساندم، اکنون به ماهیگیران فکر می کنم و ماهی هایی که بدون باران مرده اند.» او کمبود باران را مهمترین عامل فقر خانواده اش می داند.

🚺 کارولینا می گوید مدرسه مهمترین بخش زندگی اش بوده « من هرگز تمایل به ازدواج در سن نوجوانی نداشتم و دلم میخواست به مدرسه بروم اما چون خانواده ام غذای کافی برای خوردن نداشتند، پدرم و من مجبور شدیم که با ازدواج موافقت کنیم» او اولین فرزندش را به دلیل نبودن امکانات از دست داده و میگوید:«مطمئم هستم اگر شوهر و پدرم پول داشتند فرزندم را از دست نمی دادم .»

🚺 پدرش می گوید : می دانم ازدواج برای او زود است. قبلا که ماهیگیری می کردم می توانستم او را به مدرسه بفرستم و تغذیه مناسب داشته باشد و به مدرسه برود. بعد از خشکسالی دیگر آب نبود و ماهیگیری تعطیل شد و من نتوانستم دخترم به مدرسه بفرستم و ازدواج کرد. اگر شرایط عادی بود او به مدرسه می رفت و در سن مناسب ازدواج می کرد.

☑️ صندوق جمعیت سازمان ملل تخمین زده است که در سال ۲۰۱۵ حدود ۱۳٫۵ میلیون کودک زیر سن ۱۸ ازدواج کرده اند و این یعنی روزی ۳۷۰۰۰ کودک ازدواج نموده اند. از این تعداد ۴٫۴ میلیون ازدواج قبل از ۱۵ بوده است. یونیسف نیز در سال ۲۰۱۵ هشدار داد که اگر روند فعلی ادامه یابد تعداد کل عروسهای کودک تا سال ۲۰۵۰ می تواند بیش از دو برابر تا ۳۱۰ میلیون نفر خواهد شد. /گاردين

🚺 اگرچه دلایل متعددی برای کودکان ازدواج کودکان وجود دارد اما فقر مهمترین عامل است و تغییرات اقلیمی و پیامدهای آن دامنه فقر را گسترش داده و در حال حاضر میلیونها دختر نوجوان را تهدید می کند.
هرچند نقص فرهنگی و سنت های غلط، تعصبات مذهبی ، عدم آموزش و نا آگاهی بخشی از ازدواج کودکان را رقم زده، اما فقر مهمترین دلیل کودک همسری است.

🆔 @RuralWomenIssues
♦️با ملخ‌ها چگونه مبارزه کنیم؟!♦️

1⃣ ملخ‌ها دارند می‌آیند؛ پرشتاب، عظیم و به شدت گرسنه! اما آیا این نخستین‌بار است که شاهد #هجوم_ملخ‌ها به ایران هستیم؟ آیا یگانه راهِ مقابله با ملخ‌ها #سمپاشی است؟ و آیا سمپاشی، خود خطرات بیشتری برای محیط‌زیست و زیگونگی منطقه نمی‌آفریند؟

2⃣ بنابر شواهدی که واکاوی دانش بومی دراختیارمان می‌نهد، پیشینیان ما که در ایران مرکزی زیست می‌کردند؛ به ویژه در بخش‌هایی از شمال هرمزگان، بلوچستان، کرمان، جنوب خراسان، شرق اصفهان و فارس، یزد و بخش‌هایی از سمنان، کاشان و قم چگونه با هجوم ملخ‌ها رودرو می‌شدند؟ آنها هر سال قبل از هجوم ملخ‌ها در مسیر کوچ‌ِ آنها به سمت آبادبوم و مزارع‌شان، برکه‌ها و محیط‌های آبی موقت ایجاد می‌کردند و در وسط برکه‌ها، چراغ فانوسی را می‌آویختند. از آنجا که حشرات و ملخ‌ها اغلب با نور خورشید مسیریابی می‌کنند، این نور مصنوعی جایگزین توسط آتش - و یا لامپ‌های روشنایی جایگزین - در شب سبب فریب ملخ‌ها و غرق‌شدن آنها در آب برکه می‌شد و بدین‌ترتیب، هم خطر هجوم ملخ‌ها کاهش می‌یافت و هم تا چند ماه خوراک مرغ‌های کشاورزان، روستاییان و پرندگان منطقه تامین می‌شد. یعنی یک چالش را به فرصت بدل می‌کردند. درست همان کاری که کشاورزان در زنجان یا #دیزباد_بالا با #گرازها می‌کنند و به جای گاو‌آهن از آنها برای شخم زمین سود می‌برند.

3⃣ یادمان باشد، استفاده افراطی از سم و تغذیه لاشه مسموم ملخ‌ها توسط پرندگان و دیگر حیوانات، ممکن است خطرات پایدارتری در بوم‌سازگان ایجاد کرده، مثل تجربه تلخ مبارزه کشاورزان #بندرگناوه با #موش که در نهایت، لاشه موش‌های آلوده سبب مرگ دسته‌جمعی شاهین‌ها، دلیحه‌ها، عقاب‌ها و بازها؛ یعنی: دشمنان طبیعی آنها را فراهم کرده و سبب طغیان موش‌ها در سال بعد و خسارتی سنگین‌تر به کشاورزان شد. درست مثل ماجرای قتل‌عام گنجشک‌ها در دوران حکومت #مائو و آنگاه طغیان بیشتر ملخ‌ها و خسارتی وحشتناک به انبار غله آن زمان حکومت کمونیستی چین. آیا برای آنکه قدر گنجشک‌ها را بیشتر بدانیم، باید تجربه تلخ هجوم ملخ‌ها را خود نیز درک کنیم؟!

4⃣ خلاصه اینکه به جای جنگیدن با قوانین طبیعت، آنها را شناخته، درک کرده و به عنوان عضوی مسوولیت‌پذیر از هم‌آغوشی با او لذت بریم.

#چالش_ملخ‌ها_را_به_فرصت_بدل_کنیم

🇮🇷 @darvishnameh
🆔 @RuralWomenIssues
تارنمای زنان سازمان ملل یک روز از زندگی زنان با مشاغل گوناگون را نشان داده است.

ما زنان چه شهری و. چه روستایی اگرچه مسئولیتهای مختلف داریم اما در یک زنجیره با هم مرتبط هستیم و این ارتباط می تواند دنیای ما را تغییر داده و نابرابری ها را کاهش دهد.

http://www.unwomen.org/en/digital-library/multimedia/2016/3/photo-women-daily-lives


🆔 @RuralWomenIssues
✍زنان روستایی و امنیت غذایی


🚺در روستاها زنان نقش مهمی در تهیه و ذخیره سازی خوراک بر عهده دارند تقسیم کردن غذا بین اعضای نیز خانواده با زنان است.

🚺ذخیره و نگهداری انواع غلات و حبوبات، مدیریت مصرف کالاهای اساسی بر عهده زنان است، اما در عین حال در روستاهای کم برخوردار زنان آخرین نفری هستند که غذا می خورند.

🚺زنان به دلیل مسئولیت مراقبت گری و عاطفه و احترام و وظیفه از سهم غذای خود به دیگر افراد خانواده می بخشند و غذای کافی نمیخورند.

🚺همچین فرهنگ رایجی در بسیاری از روستاها غالب است که «ابتدا غذا خوردن مردان» احترام به آنان محسوب شده و لذا زنان بعد از آنان که مردان غذا خورده و سیر شدند غذایی - اگر باقی ماند - می خورند.
🚺این فرهنگ چنان ریشه دار است که در بسیاری از روستاها حتی بدون در نظر گرفتن شرایط بارداری، شیردهی و مراقبتگری در مراسم مختلف زنان بعد از مردان پذیرایی می‌شوند.

🚺کمیته مشورتی شورای حقوق بشر در گزارشی به اجلاس بیست و دوم حقوق بشر در باره زنان روستایی و حق غذا گزارشی داده است که از حق غذا برای زنان روستایی درنظام حقوقی بین المللی نام برده و راهبردهای قانونی آن طرح شده است؛ چرا که زنان در تولید بیشتر از ۵۰ درصد محصولات غذایی سهیم ، اما با این حال ۷۰ درصد آنان، دارای سوء تغذیه هستند، از گرسنگی رنج و در فقر بسر می برند.

🚺البته در برخی از موارد هم غذای کافی هست، اما فرهنگ و رسومات غلط مانع از بهره مندی زنان می شود.

☑️حس فرودست بودگی زیر پوشش احترام به مردان که در ذهن بسیاری از زنان روستایی حسی غالب است موجب شده که آنها خودشان این رسومات را بازتولید کرده و ادامه دهند. تربیت مردان جامعه به دست زنان است و اصلاح رسومات اشتباه نیز به دست زنان باید رقم خورد.


🆔@RuralWomenIssues
بالاخره فصل برداشت گوجه فرنگی استان بوشهر در ایستگاه آخر است و کارگران فصلی هم درحال بازگشت به خانه و شهرشان هستند.

کارگران فصلی گوجه چینی که طیفی زیادی از کارگران مهاجر سیستان و بلوچستان و برخی از شهرهای استان‌های مجاور و زنان روستایی محلی تشکیل می‌دهند که نیروی کار مزارع کشور در مرحله برداشت هستند.

کارگران فصلی بویژه زنان روستایی با شرایط دشوارتری مواجه هستند. سیاست کارگران ارزان فصلی با دستمزدهای پایین در جهت افزایش ارزش افزوده کشاورزان است اما خودشان با انواع مسائل دست و پنجه نرم می نمایند.
در استان بوشهر در فصل برداشت کارگران فصلی کنار مزارع چادر زده و تمام اعضای خانواده در مزارع مشغول می شوند و هستند کودکانی که از مدرسه نیز باز می مانند. آنها در چادرها از حداقل بهداشت برخوردارند. .

اما در همین شرایط هم جنسیت عاملی است که موجب کاهش دستمزد شده و زنانی که در مزارع کار می کنند دستمزدی به مراتب کمتر از مردان می گیرند، البته برای هیچ کس از بیمه خبری نیست.
کارگران فصلی مزارع اگرچه کشاورز محسوب نمی شوند اما بخش مهمی از جریان اقتصادی روستایی هستند که در حاشیه قرار گرفته اند.


🆔 @RuralWomenIssues
امید به رونق تولید روستایی در هیاهوی سازهای ناکوک

✍مهتابذرافکن

✅امسال سال رونق تولید است و نامگذاری امسال بنام سال رونق تولید فرصت مغتنمی برای تمرکز بر موانع مختلف سد راه تولید در جهت رفع آن است.

✅ ازنظر تولیدکنندگان و کارشناسان اقتصادی، تولید با موانع بزرگی چون قوانین و مقررات ضد و نقیض سیستماتیک، بورکراسی بسیار سردرگم درسطوح مختلف، مدیریت ناکارآمد و فساد سیستمی مواجه است.

✅ مثلت ناکارآمدی، فساد و جهالت سیستماتیک طیفی از موانع بزرگ و کوچک از گرفتن مجوزهای بی شمار و متناقض گرفته، تا تعارضهای بین بخشی و شرایط عجیب و غریب بانک‌ها برای دادن تسهیلات با سود پایین در قالب تسهیلات کارا یا صندوق کارآفرینی امید و سلیقه ای عمل کردن کارشناسان دربر می‌گیرد.

✅ در بخش تولید و اشتغال روستایی عمده ترین مسأله ، مسأله آب و کشاورزی است. وضعیت منابع آب زیرزمینی کشور، بی توجهی به حفاظت خاک، جنگل و بستر رودها، تحلیل ذخائر باقی مانده دریایی و مسائلی از این قبیل در کنار مهمترین مسأله امنیت ملی یعنی تأمین نیازهای فرآورده‌های غذایی کشور دلایلی هستند که باید دقیق بررسی شده و مدیریت شوند.

✅ از نظر کارشناسان تغییر روش‌ها و الگوها در جهت کاهش سطوح زیر کشت و رفتن به سمت کشت گلخانه ای و هیدروپونیک، بکارگرفتن فناوری های نو در کشاورزی و توسعه کشت آبزیان در روستاها ضروری ترین راه حل مسأله غذا کشور است. در عین حال همین مسیر با چالش های پیچیده ای چون آموزش و تسهیلات روبرو است.

✅ مسأله آموزش با درگیر کردن نهادهای متولی آموزش مانند مراکز فنی و حرفه ای و تسهیلگری جهاد کشاورزی و شیلات و با سرمایه گذاری های کوچک حل شدنی است.

✅ چالش بزرگتری که تاکنون لاینحل مانده گرفتن تسهیلات کارا برای ورود به این مسیر اصلاحی است. هزینه احداث گلخانه بسیار گران است و کشاورزان نمی توانند از پس مخارج آن برآیند وناگزیرند که از تسهیلات بانکی استفاده نمایند که فقط با گرو گذاشتن وثیقه های املاک شهری قابل وصول است.

✅ بانک‌ها از روستاییان وثیقه ای طلب می کنند که تهیه آن به هیچ وجه برای کشاورزان امکان پذیر نیست و تنها دارایی شان زمین‌های کشاورزی است که توسط کارشناسان بانکی بی ارزش تلقی شده و قیمت گذاری نمی‌شود.

✅ سوال کشاورزان این است که چطور بخش زیادی از زمین های این کشور که درخدمت تولید بوده و امنیت غذایی ملی را تأمین می کند کم ارزش تلقی و ارزش گذاری می‌شود و آن بخش مصرف کننده در شهر پر ارزش؟ مکانیسم قیمت گذاری زمین هاتوسط چه کسانی هدایت می‌شود که همان زمین های روستایی بی ارزش به محض تبدیل شدن به ویلا و خانه باغ ها دهها برابر ارزش پیدا می‌کند؟ از طرفی چرا کشاورزی که در روستا به قصد تولید ماندگار شده و میل به مهاجرت نداشته باید در شهر ملک داشته باشد؟

✅ از یک طرف گفته می شود طرح توسعه پایدار روستایی و تسهیلات کارا برنامه ریزی برای توسعه پایدار روستاها، کاهش مهاجرت و حفظ تولیدکنندگی روستایی است و از طرفی همان فرد روستایی برای گام نهادن در مسیر توسعه پایدار، کاهش مصرف آب، تغییر الگو و سطح زیر کشت و رفتن به سمت کشت گلخانه ای و روی آوردن به سمت مزارع آبزی پروری به جای صید بی رویه باید ملک شهری به بانک ارائه دهد.

✅ بدیهی است که این تناقضات که در سطوح بالا به شدت با یکدیگر در تناقضند، مانع اصلی تحقق اهداف توسعه پایدار در روستاها بوده و عامل مهمی در میل به مهاجرت روستاییان به حاشیه شهرها با دهها پیامد اجتماعی است که حل هر مسأله پیامد آن به دهها برابر هزینه کرد در روستاها نیاز دارد.


✅اگر حفظ زندگی روستایی و جلوگیری از مهاجرت به حاشیه شهرها و مشکلات خاص آن دغدغه مسئولان کشور است، باید این بورکراسی و مسأله وثیقه های بانکی را حل نموده و توان کشاورزان برای تغییرات به‌سمت کشاورزی، صید و دامپروري پایدار در نظر گرفته شده و یارانه محور شود.

✅ هرچه یارانه در راه تولیدات روستایی پایدار مصرف شود، در حقیقت سرمایه گذاری موثر و پایدار برای حفظ سرمایه هاو اکوسیستم کشور در کنار توسعه روش‌هایی چون آبخوان داری و آبخیزداری غیرسازه ای است.
و جا دارد که در سال رونق تولید حل مساله وثیقه و ضامن برای تسهیلات روستایی در کنار آموزش و توانمند‌سازی و تقویت صندوق‌های اعتباری محلي مورد توجه دستگاههای مختلف برنامه ریز کشور قرار گیرد.

#امید

🆔 @RuralWomenIssues