‏شما را به جان عزیزتان در طبیعت و بویژه در زاگرس آتش روشن نکنید. طبیعت خشک است و به راحتی منجر به فاجعه میشود.


آتش روشن نکنید، آتش روشن نکنید،
آتش روشن نکنید، آتش روشن نکنید،
آتش روشن نکنید، آتش روشن نکنید،
آتش روشن نکنید، آتش روشن نکنید،
آتش روشن نکنید، آتش روشن نکنید،

بطری های شيشه ای در طبیعت رها نکنید...

به طبیعت رحم کنیم تا رحمت خدا شامل حالمان شود.

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

خانم دکتر المیرا لایق روان پزشک درباره عشق نوجوانی و برخورد والدین می‌گوید. صحبتهای بسیار مهم و دقیق ایشان را بشنویم و برای هر خانواده ای که کودک و نوجوان دارد ارسال کنیم. ایشان این آموزش را به رومیناهای وطن تقدیم کرده اند. / منبع صفحه اینستاگرام دکتر المیرا لایق.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

گیاهان خودرو منبع برکت ، زیبایی و سلامتی با گل قاصدک مربا درست کنید
.

لازم می‌دونم در مورد غذاها و میوه ها و گیاهانی که ذکر شده در این اطلاعیه مورد گزینه #دندلیون dandelion یا در واقع همان گل قاصدک که سرشار از انواع ویتامین های مفید و با خواص قلیائی و درجه PH مناسب که به امر خداوند در بیشتر فصول خصوصا فصل بهار بصورت کاملاً خودرو و در همه جا میروید چند مطلب مهم که معمولا با جستجو در گوگل هم میتوانید بدست آورید ،،ارسال میشه خدمتتان ،کاملأ رایگان خداوند در اختیار ما قرار داده و ما متأسفانه بدلیل نداشتن اطلاعات کافی با این گیاه مانند یک علف هرز برخورد می‌کنیم ،،اما بدانید که یکی از گزینه های مفید مصرف خصوصا در ایام بحران کرونا ویروس است،،


هیچ مخلوق و آفریده خداوند هستی بدون حکمت نیست ،شاکر نعمت های بی انتهایش هستیم ،،،
برای یادگرفتن مربای گل قاصد کانال 👇
@be_range_tabiaat

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

استان کرمان و بویژه جنوب کرمان یکی از پرتنش ترین مناطق آبی کشور است. اما کشاورز در سایه نبودن هیچ الگوی کشت مناسب همچنان گوجه می کارد. گوجه هایش هم روی دستش می ماند مسکن فوری این درد هم خرید دولتی است. دور باطلی که سالهاست تکرار میشود.

این آب است که هدر می رود، این آب با ارزش است که بدون هیچ مانعی نابود می شود. کشاورز فقیر، منابع آب در فقر..
واقعا تا کی قرار است در این بیراهه مصرف، منابع آب را نابود کنیم؟

مسئولین محترم، مردم شریف آب شیرین گنجینه و آبادانی عامل پایداری؛ و روستاهای آباد مایه قدرت و مباهات هر سرزمین است.. قدرش را بدانید تا دیر نشده..


🆔 @RuralWomenIssues

موانع توسعه پایدار : مهاجرت دختران از روستاها

✍مهتا بذرافکن

🚺تا همین دو دهه پیش به دلیل ساختار فرهنگی و قوانین تبعیض آمیز ( که در کشور ما هنوز برجاست ) مهاجرت یک امر مردانه تلقی شده و مهاجرت زنان تابع مهاجرت مردان بود.

🚺 با گذشت زمان و تلاشهای زنان در نقاط مختلف دنیا برای تغییر بسیاری از کشورها در قوانین خویش بازنگری کرده و در نتیجه زنان بطور مستقل صاحب حق مهاجرت بدون تبعیت از مردان شدند.

🚺 البته نرخ مهاجرت مستقل زنان در کشورهای در حال توسعه همچنان از الگوهای سنتی تبعیت کرده و زنان متاهل فقط با کسب اجازه همسران می توانند از کشور خارج شوند. علاوه بر این کماکان مهاجرت برای زنان و مردان به لحاظ امنیت و فرصتهای شغلی یکسان نبوده و تحت تاثیر جنسیت است.

🚺مهاجرتهای انسان بیش از هر چیز تاثیر مولفه های اقتصادی و سپس اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است. هرچند دلائل مهاجرت در نقاط مختلف دنیا با هم متفاوت است اما تلاش برای بهبود کیفیت زندگی امری مشترک میان آنهاست.

🚺مهاجرت زنان علاوه بر تنگناهای اقتصادی بدلیل گریز از تبعیضات جنسیتی ساختاری، خشونت و فشارهای فرهنگی است، هرچه آگاهی طبقاتی زنان بیشتر باشد، تحمل فشارهای فرهنگی نیز دشوارتر است. البته در خصوص بن بست های اقتصادی طبقات فقیرتر بیشتر میل به مهاجرت به امید بقا دارند.

🚺در سالهای اخیر که نرخ تحصیل دختران روستایی افزایش پیدا کرده است، مهاجرت درونی از روستا به شهر ها به امید یافتن شغل متناسب با تخصص و همچنین گریز از فشارهای فرهنگی نیز افزایش پیدا کرده است.

🚺دختران تحصیل کرده روستایی می خواهند همانند همتایان خود در شهرها و در رشته های تخصصی خود کسب درامد کنند، در مورد ازدواج و زمان آن در آرامش تصمیم گیری کنند و.. که این امر موجب خالی شدن روستاها از بخشی از سرمایه اجتماعی تحصیل کرده شده در حقیقت نوعی فرار مغزها در درون کشور محسوب می شود.

🚺 مهاجرت‌ها گاه ناگزیر و دختران جوان از روی ناگزیری مهاجرت می کنند است مثلا در سالهای اخیر تغییرات اقلیمی و خشکسالی موجب مهاجرتهای غیر متعارف و پرخطر شده و روستاییان در حاشیه شهرهای بزرگ ساکن شدند.

🚺 برخی از دختران روستایی در مشاغل خدماتی مشغول شده و با شغل‌هایی چون کار در منازل و فروشندگی استثمار می شوند و برخی دیگر در باندهای تکدی گری و باندهای اعتیاد و فروش مواد مخدر و فساد درگیر می گردند.

🚺مهاجرت بدون بازگشت به هر دلیل بطورکلی موجب تضعیف جامعه مبدا می شود و البته مهاجرت زنان نخبه تاثیر چند بعدی منفی بر روستا دارد.

🚺زنان نخبه می توانند کنشگران مدنی و اجتماعی باشند و تشکلهای روستایی در راه بهبود و ارتقای سلامت، تربیت ، سواد اموزی، توسعه اشتغال و مشارکت زنان در روستاها راه اندازی کنند، از طرفی رفتن آنها از روستا موجب نومیدی دختران جوان باقی مانده در روستا شده و آنها نیز ممکن است به دنبال راهی برای گریز از روستا باشند که این خود موجب خروج نسل جوان از روستا می گردد.


🚺برخی از دلایل بازنگشتن این نیروی تحصیل کرده به خاطر مشکلات نگرشی به فرهنگ کار است و برخی دیگر به دلیل عدم وجود زمینه های مناسب برای ورود به بازار کار. مورد اول فقط با فرهنگ سازی در حوزه اشتغال و تغییر نگرش فرهنگ «پشت میز نشینی» قابل حل است و مورد دوم با ایجاد زمینه مشاغل نو و فرصتهای کارآفرینی جذاب چون اکوتوریسم و اعطای تسهیلات مناسب قابل دسترس خواهد بود.


🆔 @RuralWomenIssues

🔺پرورش پر سود الاغ/ گزارشى از اطراف تهران

🔸هر الاغ‌ ۲ ساعت یک‌بار : ۱۵۰ گرم شیر

قیمت فرآورده ها در فضای مجازی
▫️هر لیتر شیر: ۱۵۰هزار
▫️کرم پوست: هر تیوب ۹۰‌هزار
▫️صابون: هر قالب ۵۰‌هزار
▫️شامپو: هر عدد ۳۰هزار
▫️روغن: هر کیلو ۷۰۰هزار
▫️عنبرنسارا: دانه‌ای هزار/چندثانیه


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

.

مویه می کنیم بر زاگرس.. بر تن سوخته اش.. هیچ دادرسی نیست بداد زاگرس برسد.. کمکها کافی نیست.. خدایا خودت بفریاد برس..
#زاگرس_در_آتش


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

‍ ‍ ‍ ریشه های اجتماعی اتش سوزی جنگلها و مراتع

هرچند شواهد زمین شناسی نشان می دهد که در طول تاریخ زندگی بر روی زمین؛ اتش سوزی در طبیعت یکی روشهای بازسازی حیات و یک اتفاق معمولی درجهان معمولی بوده است، اما در روزگار ما نه جهان دیگر معمولی است و نه آتش سوزی های متعدد جنگل های جنوب و شمال کشور منشأ طبیعی دارند.


به گفته کارشناسان 90 درصد از آتش سوزی های سال‌های اخیر با دخالت انسانی صورت گرفته و منجر به فاجعه شده است. فاجعه ای که در بلبشو بحران مدیریت بحران موجود در استانهای مختلف کشور که حتی آبی برای ریختن روی آن و خاموش کردنش پیدا نمی شود، نابودگر خواهد شد.


کارشناسان گرمایش زمین را بعنوان یکی از مهمترین دلایل افزایش آتش سوزیها در مناطق خشک و نیمه خشک ارزیابی می‌کنند، اما شواهد زیادی در دست است که برخی از این آتش سوزی ها دلایل کاملا اجتماعی دارند که ریشه های آن در خارج از جنگل باید جست.


هرچند سوختن جنگل و حیات وحش تأثیر روانی عمیقی بر روی جوامع انسانی دارد، با این حال انسانها به دلایل متفاوت از ناآگاهی و بی مبالاتی گرفته و تا رویکردهای سودجویانه عامل آتش سوزیند و جنگل، حیات وحش وجوامع محلی و بویژه عشایر از این حادثه آسیب‌هایی گاه غیرقابل جبران می بینند.


جوامع محلی که در جوار جنگل‌ها زندگی می کنند از جمله بهره‌بردارانی هستند که از دیرباز معیشتشان با جنگل پیوند خورده، اما در سالیان اخیر این همزیستی آنها نیز دستخوش تغییرات قابل تأملی شده است.


رویکردهای تخریب گرانه ای چون تصرف زمینهای جنگلی برای ساخت ویلا، معدنکاری، احداث مزارع و باغها وسایر تأسیسات به بهانه اشتغالزایی توسط افراد متمول و با حمایت مدیران مسئول و سیستماتیک از عمده ترین مخاطراتی است که مداخلات بشر را به قلب جنگلها و عرصه های طبیعی کشانده و بستری برای آتش‌سوزی فراهم کرده است.


مهمترین مشکلی که این تصرفات ایجادکرده است کوچک شدن عرصه جنگل و مراتع است که منجر به افزايش نزاع و مناقشات محلی، کوچک شدن و یا از بین رفتن معیشت جوامع محلی و فقیر تر و بیکارترشدن آنها شده است.

علاوه بر این احداث راههای متعدد موجب شده که مخاطرات انسانی چون آتش افروزی در حاشیه جنگلهاو مراتع افرایش یابد و پای مردم نا آشنا به اصول جنگل نوردی و گردشگری به این مکان‌ها باز شود. مردمی که گاه نمی‌دانند با افروختن آتش و رها کردن زباله ها تا چه حد خطر آتش سوزی را افزایش می‌دهند.


جوامع محلی نیز به دلیل فقر، بیکاری و نا آگاهی و حتی طمع به سوداگری های مخرب روی آورده اند. بیکاری و نبود معیشت جایگزین مناسب که بتواند پیامد آسیب واگذاری عرصه های جنگلی را کاهش دهد؛ آنها را به سمت روش‌های غیرمتعارف و بسیار مخاطره آمیزی چون همکاری با قاچاقچیان چوب، قطع درختان سالم جهت تولید زغال، ضمغ گیری بی رویه و آسیب زا، شکار حیات وحش چون سنجاب فروشی با آتش زدن درختان روی آورده اند.


اگرچه معدود جاهایی هم بوده است که اثبات کرده که هرجا آگاهی بخشی، آموزش و توانمندسازی و شیوه های مشارکتی بوده ، آسیب‌ها از سوی جوامع محلی نیز کاهش یافته ، اما آسیب اصلی و مهم یعنی جنگل خوری و تصرف عرصه های منابع طبیعی که بطور سیستماتیک و در پوشش اشتغالزایی صورت می‌گیرد همچنان عامل مهم مخاطرات علیه جنگلها از جمله آتش سوزی است.

بر اساس گفته های مردم و فعالان محیط زیست شوربختانه یکی از روش‌های منحوس تصرف؛ آتش زدن عرصه هاست.
سؤالی که باید مسئولان سه قوه به آن پاسخ دهند این است که چگونه ممکن است فردی یک شبه مالک بخشی از جنگل شود و ادعا کند که به او ارث رسیده یا جزو استثنائات است؟

آنچه مسلم است بخشی از آتش سوزی های سالیان اخیر ریشه هایی عمیقاً اجتماعی دارد. طیفی از مسائل از فسادو ناکارآمدی در تصرف عرصه های جنگلی به بهانه اشتغالزایی گرفته، تا فقر و بیکاری مردم جوامع محلی و بی تفاوتی، بی مسئولیتی و ناآگاهی گردشگران نسبت به محیط زیست و جنگل؛ همه و همه دست به دست هم داده اند که جنگلها و حیات وحش را در عصر تغییرات اقلیمی بسوزانند و کباب کنند، اما در نهایت دود این اهمالکاری ها چشم انسانها را کور خواهد کرد.

وقتی متمولان می توانند براحتی چند هزار متر از عرصه جنگل را با اسنادی عجیب تصرف کنند، عجیب نیست که شغل برخی از جوانان زاگرس نشین «سنجاب فروشی» با آتش زدن درختان بلوط شود.

«الناس علی دین ملوکهم»./مهتابذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾
‎

پیشکش مدرس که خواب کلمه می‌دید

فرهنگ انگلیسی به فارسی حییم‌ کتابی است که شاید بتوان گفت در چند دهه‌ی اخیر در خانه‌ی هر ایرانی که اندک تحصیلاتی داشت، لزوماً یافت می‌شد و شاید به‌همین دلیل در خاطرات هر یک از ما سهمی دارد. لذا مناسب است یادی کنیم از خالق این اثر؛ از مردی که به‌راستی مظلوم ماند و نامش آن‌گونه که درخور زحمات کم‌نظیرش بود، در یادها نماند. در وصف گمنامی و مظلومیت آن مرد بزرگ همین بس که تقریباً بیشتر کسانی که سال‌ها و دهه‌ها فرهنگ حییم در دوران تحصیل و هنگام تحقیق و پژوهش، فریادرسشان بود، حتی نام صاحب این اثر را به‌درستی تلفظ نمی‌کنند.
سلیمان حییم (حییم بر وزن نعیم و نه حیّم بر وزن قیّم) یک ایرانی وطن‌پرست یهودی اهل شیراز و از خانواده‌ای مذهبی و بی بضاعت بود که همه‌ی رزقشان از اندک درآمد شغل لحاف‌دوزی پدر خانواده تامین می‌شد. واژه‌ی حییم، که همچون بسیاری از کلمات عبری از ریشه‌ی عربی است، در کتاب مقدس یهودیان، از صفات خداوند و به معنای زنده و جاوید است و به‌همین خاطر سلیمان حییم که انسانی مذهبی و مومن بود، همواره از این‌که مردم نام او را به‌درستی تلفظ نمی‌کردند شکوه می‌کرد. سلیمان حییم در سال ۱۲۹۴ ه.ش از کالج آمریکایی‌ها در تهران فارغ‌تحصیل شد. او در همین دوران با زبان انگلیسی آشنا شد و استعداد شگرف او در به‌خاطر سپردن واژه‌ها نمایان گشت؛ آن‌گونه که به او دیکسیونر متحرک می‌گفتند. او در دوران تحصیل به اهمیت و نیاز به یک فرهنگ لغت زبان پی‌برد و به‌تنهایی کار تدوین چنین فرهنگ لغتی را آغاز کرد؛ امری که اهل فن به دشواری‌های آن واقفند و می‌دانند که امروزه چنین کاری در قالب سازمان‌ها و گروه‌های چندین نفره انجام می‌گیرد. حییم ولی با همت والایش کار نگارش آن‌ را به ‌پایان برد و علی‌رغم درآمد اندکش آن را با سرمایه‌ی شخصی خود منتشر کرد و این‌گونه در سال ۱۳۰۸، ایران صاحب اولین فرهنگ لغت فارسی–انگلیسی شد.
فرهنگ حییم علاوه بر پشتکار کم نظیر مولفش، مدیون دو ویژگی بارز اوست؛ نظم و دقت و نیز عشق وافر او به کاری که می‌کرد. بسیاری از واژه‌های فارسی که او می‌بایست به انگلیسی برگرداند، معادل مشخصی در زبان مقصد نداشتند. واژه‌هایی چون "گل‌اندام"، گلابپاش" و بسیاری واژه‌های دیگر که در آن دوران کلماتی رایج بودند، این‌چنینند. سلیمان حییم اما فقط زمانی معادل انگلیسی واژه را می‌پذیرفت که از صحت و درستی آن اطمینان یابد؛ تا آن‌جا که برای معادل چند واژه، مقداری گل سرشوی، سنگ پا و سنجد را با خود به انگلستان برد تا با مشاوره‌ی اساتید آکسفورد معادل دقیق آن‌ها را بیابد. این همت والا جز با نیروی عشق به کار میسر نیست؛ عشقی که خود او در توصیف آن می‌گوید: "حتی شب‌ها هنگام خواب هم در رويای لغت به‌سر می‌برم".

این نوشته در بزرگداشت مرد یهودی بزرگی است که تمام عمر خود را با فرهنگ و هنر همدم و همنشین بود؛ همان‌گونه که ویولن‌نوازی چیره‌دست بود و علاوه بر آشنایی با ردیف‌های موسیقی، کمانچه، تار و تنبک را نیز به‌خوبی می‌نواخت. بیش از همه اما او وطن‌پرستی والاهمت بود که دل در گرو میهن داشت و در روزگاری که جمعیت باسوادان ایران کمتر از پنج درصد بود، برای کودکان فردای میهن، قدم در راهی دشوار گذاشت.
نام بلندش بلندآوازه تر باد.

🆔 @RuralWomenIssues 🙏

غم انگیزترین بخش حادثه آتش سوزی جنگل زاگرس اینه که

‏کوروش کیانی مدیرکل منابع طبیعی خوزستان گفته: "آتش‌سوزی در خائیز بهبهان به دلیل اختلاف بین دو نفر رخ داده است."
دو نفر از روی جهل و سودجویی حیات یک سرزمین را به آتش کشیدند..

این یعنی فاجعه در این کشور،، فاجعه در اخلاق، فاجعه در عدم ترجیح منافع ملی است...

درحالیکه یکی از مهمترین وظیفه جنگلداری در جهان آموزش و توانمندسازی جوانع محلی برای حراست از عرصه های ملی است، سازمان محیط زیست، سازمان جنگلها و مراتع و دیگر نهادهای مسئول در تعامل با مردم محلی چه اقداماتی کرده اند؟

سوداگری، فساد، ناکارآمدی، سوءمدیریت و جهالت بدخیم مهمترین مخاطره این کشور است.

البته فقط آموزش کافی نیست. در نبود قوانین سخت بازدارنده است که یکی دخترش با داس سر می برد، دیگری جنگل را به خاطر منافع شخصی اش به آتش می کشد..
از این اندوه سزاست که بمیریم.. 😭


🆔 @RuralWomenIssues 🖤

دزدی در بلایا یک بزهکاری شایع است .. حتی اگر چوب جنگلی باشد که میلیون ها نفر در رثای آتش گرفتن آن اندوهگینند.


آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس بسیاری از ایرانیان را با این منطفه آشنا کرد و حتی آنها را وادار به کمک کرد اما هنوز شهروندانی در قلب زاگرس هستند که از آتش افروخته سود می‌جویند. عکس را بهمن تفضلی از یاسوج فرستاد. خودرویی سواری که چند درخت بلوط حداقل صد ساله را قاپ زده است.
#زاگرس_در_آتش

🔗 javad heydarian


🆔 @RuralWomenIssues 🌳🖤

خبرخوش‏🌳🌳🌳



آتش تسلیم تلاش و همیاری و عشق مردم به زاگرس مهربان شد.

‎#زاگرس__دوباره_می‌روید

🌳🌳🌳🌳

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

🔺تصویر ویژه AFC از سواحل هرمزگان؛توپ پلاستیکی و دخترک فوتبالیست

🔹سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا تصویر جالبی از سواحل هرمزگان منتشر کرده است.
🔹سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا تصویری از دختر ایرانی با توپ پلاستیکی در سواحل هرمزگان را منتشر کرده و نوشته است:«فوتبال برای همه.»


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

.

این خواهران منند در گچساران که در گرمای 40 درجه به مصاف آتش رفته اند.. ایران زخمی هنوز دستهای مهربان زیادی است که بر زخمت مرهم می گذارند.. دردت به جانم

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

نژادپرستی ذاتی نيست..
کودکان و نوجوانان در فرایند اجتماعی شدن می آموزند.
بکار بردن اصطلاحات و واژه هایی چون سیاهپوست و سفیدپوست بظاهر یک عادت روزمره است، اما در حقیقت تکرار روایت تلخ تاریخی نژادپرستی است که توسط رسانه ها عادی سازی شده و توسط افکار عمومی پذیرفته شده است. مانند ورزشکار سیاه‌پوست ، بازیگر سیاه‌پوست، و...

حذف این واژه‌ ها از فرهنگ روزمره گفتاری اولین گام اصلاح رویه های نادرست است.

همچون این کودک که بی توجه به رنگها آغوشش را به روی مردم می گشاید.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

گزارش آتش‌سوزی اخیر زاگرس

آتش‌سوزی در خائیز کهکیلویه و بویراحمد فعلا مهار شد.

🌀ایل باید با چشم باز بخوابد 🌀

براساس ارزیابی کارشناسان👇

دامداری که تعمدا #منطقه_حفاظت_شده_خائیز را در گرمای ۴۵ درجه ظهر روز ۹ خرداد به آتش کشید توسط هدایت دیدبان رئیس این منطقه شناسایی شده و همه مشخصات او به پلیس اعلام شده و ظاهرا دستگیر هم شده است. آتش از دعوای دو دامدار در بهبهان و در سه کیلومتری خارج منطقه و در چاه ریگک آغاز شد.

دیده بان میگه؛ کمک‌های مردمی و حضور آنها شبیه به روزهای اول جنگ هشت ساله بود.از زنانی که در خاموش کردن آتش کمک کردند یا غذا می‌پختند تا کوهنوردانی که از اقصا نقاط ایران و مردم مناطق مختلف هر دو استان برای خاموش کردن آمدند، بی‌‌سابقه بود.

درختان بزرگ بلوط سالم هستند و از هر صد درخت یک تا دو درخت آسیب دیده اما درختچه‌ها و بنه‌ها و بادام‌های وحشی به دلیل صمغ‌هایی که تولبد می‌کردند آسیب جدی دیده‌اند. حیات وحش، چهارپایان توانسته‌اند به مناطق امن بروند اما خزندگان مثل مارها و گونه‌های ریز مثل سنجاب‌ها از بین رفته‌اند.

پرندگان در اوج فصل تخم‌گذاری آسیب بسیار شدید دیده‌اند و به دلیل اینکه نمی‌توانسته‌اند لانه خود را ترک کنند، هم تخم‌هایشان تلف شده و هم‌بسیاری از پرندگان کباب شده‌اند. آسیب زیادی به منطقه وارد شده و دیده بان به عنوان رئیس منطقه خواهان تجهیزات برای پیشگیری در آینده است.

آتشکوب و دمنده مهمترین ابراز اطفا حریق در ارتفاعات و مناطق جنگلی ایران است./جواد حیدریان


🆔 @RuralWomenIssues 🔥

‏جمالی معاون استاندار ک.ب مدعی شده است که آتش‌سوزی جنگل سطحی است و فقط 10 هکتار سوخته. حتی یک جانور در خائیز نسوخته و درختی آتش نگرفته و رسانه‌ها بزرگ‌نمایی می‌کنند. گفته دمنده 100 عدد به استان وارد شده و در نهایت هم گفته که هیچ اهمالی از سوی مدیریت استان صورت نگرفته.


‏حال آنکه آتش‌سوزی جنگل‌ها در ‎#گچساران، بهمئی و در ‎#منطقه_حفاظت_شده_خائیز و گندمزارهای حاشیه‌های شهرهای استان تقریبا زندگی مردم را مختل کرده و 10 قربانی داشته که یک کشته و چند نفر تا مرز 70 درصد سوختگی دارند. حتی آب و غذا به سختی به دست حاضران در آتش که روستاییان هستند می‌رسد.


‏نهادها جز محیط‌‌بان محیط‌زیست و منابع طبیعی که آنها هم امکانات ندارند، حضور ندارند. از شرکت نفت به عنوان یکی از آلوده کننده‌ترین شرکت‌ها ایران گرفته تا مدیریت بحران اساسا فهمی از رخداد بزرگ آتش سوزی ندارند. لابد از نظرشان چهار تا سگ و گربه و بوته آتش گرفته. فیلم وعکس‌ گویاست./جواد حیدریان


🆔 @RuralWomenIssues 🔥

🌎اکوفمنیسم : زنانی برای نجات زمین

کار بازتولیدی بنیان هرجامعه ای است و مادران در تجربۀ عملی نحوۀ حفظ چرخه زیستی در بدنشان، مراقبت از حیات را یاد گرفته اند، همینطور دهقانان و گردآوران خوراک نیز خود را با چرخه های زمین وفق میدهند و آن را تجدید می کنند، این کارگران بی جیره و مواجب عمدتاً در اقتصاد جهانی دیده نمی شوند و البته به قدر کافی در جامعه شناسی، محیط زیست در عرصه دانشگاهی نیز مغفول مانده اند.

اما میتوان اذعان داشت که این سه گروه–مادران و دهقانان و گرد آوران خوراک- همگی با هم طبقه ای را شکل میدهند که به دلیل مهارتهای مادّی شان در میسّر کردن حیات روی زمین، در شرایط کنونی ( درمواجهه با تغییرات اقلیمی ) دورانشان فرا رسیده است.


واژۀ فمینیسم بوم شناختی به طور گسترده برای توصیف سیاستی استفاده می شود که به بوم شناسی و فمینیسم همچون مبارزه ای واحد می پردازد و فرودستی تحمیل شده بر زنان، دهقانان و بومیان را به چالش می کشد..

این واژه از زمانی ظهور کرد که شرایط زندگی در نواحی شهری و اجتماعات روستایی در معرض خطر قرار گرفت . زنان یا مردان ممکن است در کارهای تائیدکنندۀ زندگی نقش داشته باشند، اما در سراسر جهان و در طول تاریخ این زنان هستند که به لحاظ اجتماعی در جایگاه مراقبتگری و تدارک دهندگان و مدیران امنیت غذایی خانواده ها نقش آفرینی کرده اند.

وبر همین اساس این زنان هستند که در وهله اول و با احساس خطر اقدامات محیط زیستی در جهت حفظ اکوسیستم انجام داده و مداخلاتشان در این عرصه فارغ از هر گونه وابستگی سیاسی و قومیتی است.

از دهه 70 میلادی زنانی از هر قاره هستند که همچنان در حال واکنش و به چالش کشیدن سیاست‌ها در خصوص مسائل مختلفی چون آسیبهای جانبی جنگ به محیط زیست، مصرف گرایی بی رویه، سرمایه داری و مدلهای توسعه ای مخرب، گرمایش زمین، امنیت غذایی و مسأله آب هستند و اقدامات این زنان را «اکوفمنسیم » می نامند.

آنها چه مخالف آلاینده های سمی باشند، یامخالف کشاورزی صنعتی و تراریخته ای، یا مخالف جنگل زدایی و انرژی هسته ای، همه این زنان موفق شده اند « امری محلی » را به «امری جهانی » متصل نمایند.

زنانی در سراسر آفریقا که معدنکاریهای مجاور روستاهایشان ، معیشت ایشان را به مخاطره انداخته است، جنبش «WoMin» راه انداخته اند که یک شبکۀ ضد استخراجی است و مانیفست اکوفمینیستی خود را دربارۀ تغییرات
اقلیمی دارد.


مادران آپالاشی در آمریکا اقدام مستقیمی را علیه معدن کاوی قله کوه توسط صنعت ذغال سنگ سازماندهی کرده اند. در هند جنبش Navdanya برای حفظ تنوع زیستی بانک نگهداری دانه های ارزشمند و بومی دارویی دارند تا آنها را از گزند صنعت حق امتیاز دارو حفظ نماید.

در سیچوان چین زنان دهقان با احیای دانش بومی حفاظت از خاک که قدمتی تاریخی دارند باروری خاک را بازگردانده اند. البته در شهری چون لندن نیز زنان خانه دار داوطلبانه به بازسازی آبگیرهای رودخانه تایمز که قرنهاست مورد سو استفاده واقع شده روی آورده اند.


هرچندهنوز تفکر غالب همان تفکری است که انسان را در مقابل طبیعت قرار داده و سیستم سلطه را بر پایه گفتمان باستانی تسلط خدایگان و شاهان و مردان بر زنان و بومیان و دهقانان بازتولید کرده و چرخ جهانی شدن را روغنکاری می کند، اما فمنیسم بوم شناختی از طریق تمرکز بر آگاهی جنسی - جنسیتی، یادگیری و توانمند‌سازی و بازسازی روانی مسیر روشنی را در پیش گرفته است.

نمونه جاری آن می توان در اکوادور و در میان زنان و مادران تپه های تابون که محل تاخت و تاز توسعه قرار گرفته است، یافت که با دوراندیشی و خلاقیت از طریق کشت و زرع برای احیای آبگیرها و جویبارهای قدیمی موفق شده اند فرسایی خاک و برداشت آب را مدیریت کرده و باروری خاک را افزایش داده و حاکم بر امنیت غذایی شوند، زنانی که برای چیره شدن بر پیامدهای بحران تغییرات اقلیمی در خط مقدم دفاع از زمین هستند.

اتحادیه بین المللی دهقانان تأکید دارند که «آمایش سرزمین حتی در مقیاسهای کوچک موجب کاهش دمای زمین خواهد شد»./ مهتا بذرافکن

(نشر با ذکر منبع) ©

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾