درحالی که از پلیس فتا تا پلیس راهور هم و غمشان کنترل و تعقيب بانوان هم در فضای واقعی و هم مجازی شده است، از رفتارهای پرخطر مردان در فضای مجازی غافل شده اند.

در حالی که که دهها و صدها نهاد به بهانه فرهنگ سازی میلیاردها تومان بودجه می گیرند و هرگز هم بابت هزینه کرد آنها پاسخگو نیستند باید بگویند با این همه پول که می‌شد صدها شغل راه اندازی شود چه کرده اند که جامعه این طور افسارگسیخته دست به خشونت می زند.
آیا تنها و تنها زنان هستند که باید به هر بهانه ای کنترل شوند؟

در جامعه ای هستیم که فعالان محیط‌زیست، آن حامیان زندگی و حیات سرزمین بدون هیچ توضیحی ماههاست در بند هستند و یاغیان ادمکشش در فضای مجازی جولان می‌دهند و حواس پلیس فتا وحتی راهور به حجاب زنان است.

جامعه ای که این طریق دست به خشونت می زند چه در میدان جنگ فوتبال و چه درخیابان با اسلحه عصبانی، سرخورده، نومید و خسته است. میلیاردها تومان بودجه فرهنگ سازی دقیقا خرج چه شده است؟ آیا حجاب زنان ورزشگاه نرفتن شان، یا فعالیت مدنی و. محیط زیستی عامل این همه خشونت است یا فساد، اختلاس و فقر و شکاف طبقاتی افسارگسیخته؟

#مسایل_روز

🆔 @RuralWomenIssues

🎥 اپلیکیشنی علیه آفات نباتی
استارت‌آپی در شهر هانوفر آلمان به کمک کشاورزان آمده است. یک عکس از گیاه کافی است تا این اپلیکیشن آفت گیاه و روش دفع آن را ارائه کند.
🆔 @RuralWomenIssues

✅مهاجرت معکوس ازتهران به روستای ساسنگ

🚺راحله احمدی کارآفرینی که پس از تحصیل وکارو زندگی درتهران به روستای ساسنگ در ۲۱ کیلومتری شهرمینودشت دراستان گلستان رفته واقامتگاه بومگردی ساخت.

کسب وکاربیشترمردم این روستا باحدود ۳۰۰ خانواربیشترمرتبط باپارچه و ابریشم بود که حالاکم‌رنگ شده است.

🚺مشکل بزرگ خانم احمدی هم اجاره منزل وخریدزمین وساخت اقامتگاه بود وهم پذیرش یک زن تازه واردبرای اهالی روستاراحت نبود،امابه مرورزمان وبا پشتکار،ایشان توانست اعتمادمردم را جلب کرده واهالی روستارا به این باور برساندکه بارونق گرفتن اقامتگاه،درآمد خودشان هم افزایش پیدا می‌کند.

🚺 حالااهالی روستا درحال ساخت اقامتگاه هستندوگویاجانی دوباره به اهالی این روستا دمیده شده است. اقامتگاه خانم احمدی یک ساختمان مجزاباهفت اتاق است که درمیان جنگل‌های هیرکانی واقع وساختش حدود1/5 طول کشید.چون خانم احمدی ازابتدا تصمیم گرفته بود اززنان روستایی حمایت کندکارکنان اصلی این اقامتگاه زنان روستاهستند.

🚺 خانم احمدی می‌گوید: درروزهایی که اقامتگاه ۲۵نفری پرمی‌شود، گردشگران را به خانه‌ی اهالی روستا می‌فرستیم تاآنها نیز کسب درآمدکنند.

🆔 @RuralWomenIssu

دختران روستایی بیش از دختران شهری در معرض تجرد قطعی قرار دارند


☑️یازده میلیون جوان ایرانی، سن
متعارف ازدواج را رد کرده اند؛ یک میلیون و 300 هزار نفر هم طبق آمار سازمان ثبت احوال کشور در سن تجرد قطعی هستند. این یعنی یک زندگی انفرادی با همه کم و کاستی هایی که تحملش، زیاد هم آسان نیست.

☑️هر چند در این ماجرا تعداد زنان، سه برابر مردان است اما میل به تجرد در مردان هم قوت گرفته و کاسه کوزه ازدواج را شکسته است. البته ازدواج ‌نکردن به خودی خود نمی تواند نگران ‌کننده باشد اما وقتی یک دختر، قطعه گمشده پازل زندگی اش را کنار همه محدودیت ‌ها، مشکلات، کمبودها و نگرانی ‌هایش می‌ چیند اوضاع کاملاً تغییر می‌کند.

☑️دختران روستایی بیش از دختران شهری در معرض تجرد قطعی قرار دارند چنانچه بر اساس سرشماری سال ٩٠، تعداد دختران هرگز ازدواج نکرده در مناطق روستایی در همه گروه‌های سنی بیش از دو‌ میلیون و ٦٥٠‌ هزار نفر بوده است.

☑️ به اعتقاد ريیس کارگروه بهداشت معاونت زنان و خانواده ریاست ‌جمهوری، جامعه ما از شدت نگرانی از ازدواج ‌نکردن در سنین بالاتر از آن سوی بوم افتاده و دچار هیجان ازدواج دختران و پسران در سنین کمتر از سن ازدواج شده که همین موضوع نیز شروع یک اتفاق ناگوار دیگر است.

☑️علاوه بر مشکلات اقتصادی و بیکاری ناشی از آن و مسائل فرهنگی، به نظر می‌رسد دلائل ازدواج نکردن دختران روستایی تحت شعاع مسائل دیگری نیز است که با دختران شهری متفاوت است.

☑️ یکی از مهترین مشکلات دختران روستایی در امر ازدواج فقر روزافزون خانواده ها در اثر تنش آبی و خشکسالی است. این امر از یک طرف مانعی برای دختران در سن ازدواج ایجاد کرده و از طرف دیگر کودک همسری را تشدید کرده است.

🆔 @RuralWomenIssues

شهرستان خنداب در استان مرکزی نسبت به سایر شهرستان‌های این استان دارای شرایط ویژه ای است بطوریکه در این شهرستان ۳۵ دختر زیر ۱۰ الی ۱۳ سال عقد شده اند. این در حالی است که یک سوم جمعیت زنان روستایی ۳۰ الی ۵۰ سال را دختران مجرد تشکیل می‌دهند و خنداب با هزار و ۲۴۰ نفر بیشترین دختران مجرد را به خود اختصاص داده است.
یکی از دلایل مجرد ماندن دختران در سنین بالای 20 سال رواج فرهنگ زشت کودک همسری و پذیرش آن از سوی خانواده هاست.

🆔 @RuralWomenIssues

زنان روستایی در روسیه با تولید صنایع دستی لوازم مینیمال خانگی درآمد قابل توجهی کسب می کنند.

🆔 @RuralWomenIssues

با حکم وزیر جهادکشاورزی، استعلام از آب و فاضلاب برای تأسیس واحد پرورش‌ شترمرغ حذف شد.

🆔 @RuralWomenIssues

این عادت‌ها را سبک زندگی کنیم👌

🆔 @RuralWomenIssues

زاگرس شیرزنانی دارد که سختی زمانه در جوانی گرد پیری بر چهره های زیبایشان می نشاند.

زنان در حصار زاگرس مجموعه عکس عباس محمدی

https://www.isna.ir/photo/98020804333


🆔 @RuralWomenIssues

این درخت پالونیا است، مثل یک سرباز نفوذی مهاجم برای نابودی آورده اند. استاد دانشگاه تهران درباره این درخت هشدار داد. کشت پالونیا به خطر انداختن محیط زیست کشور مان است. با نه به پالونیا، مافیای پالونیا را در نابودی زیست بوم کشورمان نومید کنیم.

🆔 @RuralWomenIssues

تجربه استاد دانشگاه تهران درخصوص پالونیا

✍دکترحسین آخانی

دکترشاکری استاددانشکده شیمی دانشگاه تهران که درباغداری تخصص داردوهم چوب، تجربه دردناکی درمورد پالونیا دارد. اوساکن استان گلستان است ازفاجعه ای سخن می گوید که با کشت این گیاه خطرناک درانتظار کسانی است که این گیاه راکشت می کنند.‌
او درمورد مهاجم بودن گیاه گفت که حتی بالودرهم‌ نتوانست گیاه رااز باغ خودحذف کند.
نکته علمی بسیار مهمی که دکترشاکری درمورد چوب این گیاه گفت فوق العاده جالب است.
این گیاه به دلیل سریع الرشدبودن دارای چوب نرمی است که برای استفاده بایدباید باپلیمرهای نفتی (پلاستیک) مخلوط شود.
مشکل بزرگ این است که محصول تولیدشده یکی ازخطرناکترین زباله ها خواهدبود. چرا که برخلاف چوب های معمولی که به راحتی قابل تبدیل شدن و یاحتی وارد شدن به طبیعت خطری ایجادنمی کنند، دفن محصولات پالونیا قابل بازیافت نیست وباعث میشود حجم بالای میکروپلاستیک راوارد طبیعت کند.
هرگز گول سودجویان تولید و عرضه پالونیا را نخورید و هر جا آن را دیدید نابود کنید.

#مافیای_پالونیا

⛔️ لطفا برای آگاهی از خطر این گیاه این هشدار را نشر دهید

🆔 @RuralWomenIssues

زنان عشایر مسئولیت تهیه هیزم برای سوخت، حمل آب برای مصرف خانوار درکنار صنایع تبدیلی و دستی برعهده دارند. این قسمت از ایرانگرد دیدم که زن غیور 100 کیلو هیزم بر پشت حمل می کند. این درحالی است که امروزه با تکنولوژی برق خورشیدی انرژی پاک در دسترس است و نباید این زنان این رنج هارا متحمل شوند.

آیا این زنان ریحانه نیستند؟


🆔 @RuralWomenIssues

فردا روز ملی خلیج فارس است.

فرصتی است برای این که ساحل نشینان اعم از مسئولان و صیادان و مردم به جای شعار، کمی بيانديشند که بر سرذخایر و تنوع زیستی خلیج فارس چه آوردند. از آلودگی های پارس جنوبی گرفته تا صید بی‌رویه و ترال تا نسل کشی هایی که دل هر انسان دلسوزی رابه رحم می آورد. ماهی هایی اندازه یک کف دست که صید می شوند و یا دور ریخته می شوند یا ارزان فروخته می‌ شوند.

در روز خلیج فارس آموزش و ترویج صید پایدار، ممنوعیت صید ترال و کاهش آلودگی های صنعتی را مطالبه کنیم.

🆔 @RuralWomenIssues

.
گاهی فکر می‌کنم اگه کلا هیچ شغل دولتی‌ای در کار نبود، خیلی از ماها زندگی بهتری داشتیم؛ بهتر از این جهت که عقلمونو به کار مینداختیم، آستینامونو بالا می‌زدیم و یه کاری رو #طراحی و اجرا می‌کردیم؛ کار خودمون؛ کاری که به درد می‌خوره، مطمئنیم که به درد می‌خوره؛ کاری که دوستش داریم؛ کاری که تکراری و ملال‌آور نیست (در گوشی بگم، کارمندی نیست)...
.
ولی خب، این روزا -به دلائلی که بعضی‌ش موجه و مقبول هم هست- اکثر مردم دنبال کار اداری/دولتی/استخدامی هستن...
.
اینکه تو همچین شرایطی، یه عده‌ای، یه جمعی از یه روستا، دست رو زانواشون بذارن و یه کارِ خوب محلی، با استفاده از ظرفیت‌های محلی راه بندارن، جدا دست‌مریزاد داره...
.
#باغ_شیرین یکی از همین کارای خوبه که جمعی از اهالی روستای زیبای #طلحه راه انداختن و محصولات کشاورزی و محلی خودشون رو، مقداری فرآوری می‌کنن و به دست مشتریا می‌رسونن؛ عکسا میگن کارشون هم احتمالا خوبه ؛)
.
امید که پایدار باشن و هر روز محصولاتشون بهتر بشه...
.
📝 م. ط
🆔 @RuralWomenIssues

☑️روستاییان قربانیان فروتن توسعه ی آسیب زا


خبرآنلاین پارسال در یک گزارش نوشت : روستای کزاز شازند در محاصره لوله‌های سر به فلک کشیده پالایشگاه نفت، پتروشیمی و نیروگاه حرارتی گیر افتاده‌اند. پیشرفتی که برای آنها چیزی جز سرطان، ناراحتی‌های پوستی عجیب و غریب، جنین‌های بدون قلب و نازایی به ارمغان نیاورده است.

این روستای هزار و 900 نفری در 20 کیلومتری اراک بوی زندگی نمی‌دهد. به قول عبدالله از اهالی کزاز: «اگر باور نمی‌کنید که پالایشگاه این بلا را سر ما آورده و ما دروغ می‌گوییم، یک بار یونجه و چند شاخه انگور ببرید آزمایش تا بفهمید چرا زنان ما نازا شده‌اند و جوانان ما سرطان می‌گیرند.»


همجواری با این پالایشگاه موجب مشکلات غیرقابل جبرانی برای مردم روستایی و بویژه زنان این روستا از نازایی گرفته تا نوزادان نارس و یا معلول شده است زنانی که نازایی گرفته‌اند یا زنانی که نوزاد بدون قلب زاییده‌اند.

خبرنگار خبر آنلاین می نویسد « اولین خانه چند خیابان بالاتر است. چند زن جوان مشغول شستن رخت‌ها در لگن‌های بزرگ مسی هستند و یکی از آنها زهراست که همین چند ماه پیش کودکش را سقط کرده.
از شلنگ، آبی به دست و صورتش می‌زند تا شاید درد یادآوری آن روزها را، شسته باشد: « دکترها گفتند قلبش شکل نگرفته بود؛ تا گفتم از کجا آمده‌ام دکترها سریع گفتند برای آلودگی هوای روستای شماست.

خیلی‌ها هستند که این مشکل را داشتند و دیگر دکترهای اراک این منطقه را می‌شناسند. اینجا یا سرطان می‌گیری و می‌میری یا بچه‌ات نمی‌شود یا مثل من بچه بدون قلب به دنیا می‌آوری. آنهایی که بچه دارند هم دائم نگران هستند چون نفس کشیدن اینجا سخت است و بعضی از بچه‌ها خون دماغ می‌شوند.»

زنی با قدم‌های آهسته و به کمک دیواری که تکیه گاهش شده، از اتاق بیرون می‌آید. صورت رنگ پریده‌اش نشان از حال خرابش دارد.

اعظم دو سالی هست که زمین گیر شده؛ با لهجه غلیظ و نفسی که به سختی بالا می‌آید می‌گوید: «من بدبخت و بی‌جون شدم. از ریه‌ام عکس انداختند و گفتند برای آلودگی هواست. نه بیمه داریم نه پول، الان دو سال است اینجوری شده‌ام.» دستگاه اکسیژن ساز را از لای نرده‌های پنجره نشانم می‌دهد. دستگاهی که به جان او بسته است.

زن‌ها شروع می‌کنند به حرف زدن؛ یکی روی بالکن مشغول پهن کردن رخت است و دیگری وسط حیاط: «بچه من وام گرفت و خانه درست کرد ولی آنقدر بچه‌اش خون دماغ شد که خانه را ول کرد رفت اراک.» رفت اراک تا زنده بماند؟

می‌گوید: «زن برادرم سه چهار ماه پیش بچه انداخت. دکتر می‌گفت بهتر است دیگر باردار نشوی.» بچه‌هایی که اگر به دنیا می‌آمدند به علت معلولیت و ناقص الخلقه بودن هیچ وقت بوی نفت پالایشگاه به دماغ‌شان نمی‌خورد و زنانی که شاید دیگر فرزندی در آغوش نگیرند. همینطور خانه پشت خانه و کوچه پشت کوچه درد و بیماری است که به جان مردم افتاده. دائم از خودم می‌پرسم آنها تاوان چه چیزی را می‌دهند؟


آلاینده‌های صنعتی که بر سر مردم می‌ریزد نه تنها به سلامتی آنها آسیب‌زده بلکه زمین‌های آنها را هم آلوده کرده؛ باغ‌هایی که یک روز پر از سیب و تاکستان‌هایی که روزی پر از انگور بوده. پساب‌های شیمیایی، زمین‌هایی را که روزی خیار و گوجه و لوبیا در آن برداشت می‌شد بایر و عقیم و بی‌حاصل کرده.
آبگیر نیستان که روزگاری هویت محل بوده به علت برداشت از سرچشمه‌ها و حفر چاه های عمیق پالایشگاه خشک شده و حتی آب کشاورزی هم آلوده شده.

به قول مرد دامدار که تکیه زده به پیشخوان مغازه: «دام‌هایی که روزی جگرشان طلایی بود حالا انگار قیر خورده باشند کنار پفی‌شان (جگر سفید) دمل چرکی می‌زند و مجبوریم شکمبه و سیرابی و جگر و پفی را بریزیم دور.» اینجا روزگاری آبادی بوده اما حالا تنها خاطره‌ای گنگ از روستایی است خوش آب و هوا و سرسبز./خبرآنلاین

☑️این روایت اندوهبار برخی از روستاهای مجاور مناطق صنعتی است که در واقع قربانیان صنعتی شدن و توسعه هستند. روایت های اندوهبار آنها در خبرها می آید و می رود و کسی هم پاسخگو نیست. طبق مسئولیت اجتماعی شرکتی مردم جوامع محلی که همجوار با این شرکتها هستند باید ذینفعان خارجی شرکت محسوب شده و شرکتها در قبال سلامتی، بهداشت و آسیبهای وارده به زندگی روستایی آنها مسئولیت پذیر باشند و به هر طریقی آن را جبران کنند. وقتی پای جان و سلامتی مردم در میان است و کسی هم پاسخگو نیست، باید پرسید جایگاه مسئولیت اجتماعی شرکتی در قبال روستاهای کشور کجاست و چه کسی قرار است اندکی به آسیبهای غیرقابل جبران و حقوق مردمو توسعه ی معبوبی که تاوانش بسیار سنگین بوده است بدهد؟

🆔 @RuralWomenIssues

🎥 رودخانه‌ای که به همت زنان روستايي در هند جانی تازه گرفت

رودخانه ناگانادهی در جنوب شرق هند به دلیل عدم بارندگی و افراط در کشاورزی خشک شده بود. گروهی از زنان روستایی به کمک یک سازمان غیردولتی محلی آستین‌ها را بالا زده و بار دیگر آب را در این روخانه مرده به جریان انداختند و به آن جانی دوباره بخشیدند.
🆔 @RuralWomenIssues

♦️زندگی در کنار سواحل :زنان صیاد و رنج زندگی صیادی


آمنه صیاد است و از راه صید زندگی اش می چرخاند زندگی صیادی هم فراز و نشیب های خودش دارد. از 13 سالگی به دریا زده و صیادی را از پادویی شروع کرده. خواهرش گنجی هم در جاسک جاشو بود و همین یک ماه پیش فوت کرد.

او از سختی ها و فراز نشیب زندگی صیادی می گوید و این که این شغل چه خطراتی دارد و چه درآمدی.

او می‌گوید صیادی شغلی است که همیشه با خطر همراه است، چشم ها به برکت دریایی است که با وجود چینی ها و صید ترال خالی شده. آمنه همسر مردی است با دو همسر او گاهی ماه‌ها وقت نمی‌کند به آمنه سر بزند و آمنه باید خودش خرج زندگی‌اش را جفت و جور کند. دست به کمر دردناکش می‌کشد و می‌گوید: «حداقل کاش ما را بیمه می‌کردند یک روزی همه ما از کمردرد می‌میریم./ایران

 http://www.ion.ir/News/460620


🆔 @RuralWomenIssues

📸 ایران، خلیج همیشه فارس (دریا خود سخن می گوید)
برنده چندین جایزۀ معتبر، عکس بدون ویرایش، عکاس: سعید حسن عباسی

منبع:اسکان نیوز

🆔 @RuralWomenIssues

افراد کارافرین کسانی هستند که با داشتن ایده های متفاوت بر زندگی افراد، تاثیر مثبت میگذارند و آنها برای همه به عنوان یک الگو شناخته میشوند.

خانم شکوفه بصیری (فرصاد) 54 ساله و با تحصیلات دیپلم ،آموزشهای اولیه شیرینی پزی و آشپزی راگذرانده و در سال 1360 آموزشگاه شیرینی پزی شکوفا را راه اندازی کرده اند و تا کنون بیش از 1000 نفر را در زمینه آشپزی و شیرینی پزی و... آموزش داده است.

او یکی از چهره های سرشناس شهرجهرم در استان فارس است. به طوری که اکثر مردم برای تهیه انواع شیرینی جات برای مراسم های مختلف خود به ایشان مراجعه می‌کنند.


🆔 @RuralWomenIssues

✅ براساس گزارش‌های معاونت امور دهیاری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، در حال حاضر جمعیت روستایی ۲۰ میلیون و۷۳۰ هزار و ۶۲۵ نفر معادل ۲۶ درصد کل کشور است و ۹۷ هزار و ۵۳۸ آبادی در کل کشور وجود دارد.
همچنین ۳۹ هزار و ۴۶۵ روستای بالای ۲۰ خانوار در کشور وجود دارد که در این روستاها، ۲۰ میلیون و ۱۳۴ هزار و ۸۴۶ نفر جمعیت ساکن هستند.

تعداد مجوزهای صادر شده برای تاسیس دهیاری ها ۳۷ هزار و۴۸ مجوز بوده و تعداد دهیاری‌های فعال نیز ۳۵ هزار و ۴۴ دهیاری است.

از این تعداد دهیاری فعال ۱۱.۵۲ درصد کل دهیاران دهیار تمام وقت و ۸۱/۰۶ درصد کل دهیاران پاره وقت هستند.


🚺 ۲هزار و ۵۷۶ نفر از دهیاران که معادل ۷.۳۵ درصد کل دهیاران را تشکیل می‌دهند، زن هستند.

۸۳.۵۷ درصد کل دهیاران نیز مرد هستند. بیشترین میزان سطح تحصیلات دهیاران دیپلم و کمترین میزان نیز دکتری با سهم ۴۳.۷۳ درصد و ۰.۰۸ درصد است./ایسنا

🆔 @RuralWomenIssues