زنان و نابرابری دیرپا


تاریخ نابرابری به قدمت تاریخ زندگی اجتماعی بشر از زمان کشف کشاورزی است. با شروع کشاورزی است که انسان کشف کرد می تواند مازاد محصولش را به دیگران بفروشد و انباشت ثروت نموده و از طریق آن قدرت برای کنترل دیگرانی که کمتر موفق به انباشت ثروت می شدند بدست آورد.

  تقسیم کار اجتماعی که مردان را به دلیل نیروی بیشتر جسمانی به بیرون از محدوده منزل هدایت و ابزار تولید را نیز متناسب با  نیرو و جسم مردان ساخت، قدرت مردان را برای به خدمت گرفتن سازوکارهای اجتماعی برتری جویانه چند برابر کرد. از این رو اغلب اندیشمندان تاریخ نابرابری را با نابرابری در روابط تولیدی توضیح میدهند. 

اما شاید اصطلاحی که چارلز تیلی* در کتابش بکار برده بیشتر مفهوم را توضیح دهد «نابرابری دیرپا».
نابرابری دیرپا مزایا را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کند و سیستم و ساختار نیز طوری طراحی شده که آنهایی از آن بهره‌مند شوند که پیش‌تر از این مزایا برخوردار بوده‌اند؛ این امر منجر به «انباشت فرصت» می شود که درکنار سازوکارهای اجتماعی دیگر موجب دوام نابرابری می گردد. تیلی در نابرابری دیرپا  تحلیل نظام‌مندی را  ارائه می‌دهد که کهن هویت جامعه‌شناختی چگونه به افزایش نابرابری می‌انجامد و بر دو سازوکار عمده تأکید دارد: نخستین سازوکار «انباشت فرصت» است و منظور از انباشت فرصت تلاش‌هایی درون‌گروهی است برای حفظ موقعیت‌ها و فرصت‌ها برای اعضای همان گروه و دیگری سازوکارهای اجتماعی است که با مفهوم «بازتولید اجتماعی» را که پیر بوردیو مطرح کرده و منظور از آن فرایندها و ساختارهای اجتماعی‌ای است که نابرابری را منتقل می‌کنند قابل درک تر است.

نابرابری دیرپا و تقویت شده بوسیله سازوکارهای اجتماعی؛ ابزار تولید و ثروت ناشی از آن را به شکلی بسیار متفاوت دربین طبقات وگروههای مختلف جامعه توزیع می­کند وجنسیت یکی ازمهمترین متغیرهای تاثیرپذیرفته ای است که از قضا دیرپاترین و تقویت شده ترین متغیر جامعه بشری در بحث نابرابری است.

ما زنان چه در یک هزار سال پیش زندگی می­کردیم و چه در قرن ۲۱؛ دربارۀ کسب درآمد و دراختیارداشتن ابزار تولید در جایگاهی نابرابر قرار دارین. در آن روزگار دور مردان معمولاً می‌توانستند بیش از زنان قدرت تصمیم­گیری و درآمد داشته باشندو هم اکنون نیز؛ چرا که در سیستم تقسیم کار باستانی، مردان به دلیل مالکیت و درآمد طبقه برتر تعریف شده و آنها در هر طبقه ای نسبت به این امر فرهنگیده شده اند. در عوض همین سیستم زنان به عنوان نیروی کار خانگی که وظیفه اش مراقبت از کودکان و سالمندان است تعریف کرده و همین تقسیم کارموجب وابستگی اقتصادی زنان و توجیه آن بوسیله ایدئولوژی، سیاست و فرهنگ شده است.

اغلب زنان در هزار سال پیش همچون اکنون فاقد منابع درآمدی مستقل بوده اند و زنان مالک در اقلیتند. دربارۀ عنوان پرطمطراق مدیریت خانواده که نحوه هزینه کردن درآمدی است که بوسیله مردان کسب می­ شود نیز در حد یک مدیریت پاسخگو برای « خرجی که مردان برای خانواده اختصاص میدهند»  است و این روند هنوز در برخی از خانواده ها بویژه درجوامع کوچک تر وجود دارد.

آنچه که در این عبارت مستتر است « حق تصمیم­گیری » است. تصمیم گیری وچگونگی توزیع منابع عمیقا از نابرابری دیرپا و سازوکارهای اجتماعی تاثیر پذیرفته و تقسیم منابع درخانواده عادلانه انجام نمی‌شود و زنان بطور سنتی و فرهنگی برای نیاز شوهر و فرزندانشان نسبت به نیاز‌‌های خودشان اولویت قائلند
.
البته درتصمیم‌گیری‌‌های امورهم خانوادگی مانند ازدواج، مالکیت و حتی امور اقتصادی همچون وام گرفتن  نیز مردان، قدرت بیش‌تر و حق تصمیم گیری و زدن حرف آخر را دارند. البته به قول تانگ (۱۳۸۷)اگرچه تصمیم خرید لباس و کفش با زنان است، اما نمی­توانند درباره  اقلام خانگی عمده از قبیل ماشین لباسشویی، یخچال یا ماشین تصمیم گیری کرده و حرف آخر را بزنند. در بررسی شاخص مالکیت منابع ( آب و زمین، باغ و دام) جامعه مورد بررسی، اغلب زنان  یا فاقد مالکیتند یا مالکیت کمی بر منابع  دارند که در عمل چندان تفاوتی با دنیای باستان ندارد!

روز زن ارج نهادن به مقام این مدیران پاکدست بدون قدرت و بی مزد و منت است، اما بهتر است به جای این کلمات و تمجیدها، و با توجه به عصری که در آن زندگی می کنیم و دنیای پرمخاطره پیش رو قوانین عادلانه شده و به نفع آنها تغییر یابد تا بتوانند در موقع خطر و نیاز تصمیم گیر باشند. / مهتا بذرافکن

Tilly, Charles. Durable inequality. Univ of California Press, 1998


#گرامیداشت_روز_زن

🆔 @RuralWomenIssues

"لوعه ناصریان" معروف به بی‌بی لوعه با شروع جنگ و خالی شدن دارخوین، شهر را ترک نکرده و همراه شوهر و ۲ پسرش تا پایان جنگ در دارخوین می‌ماند و می‌جنگد. او به دلیل رسیدگی به نیازهای رزمنده‌ها، از آشپزی تا خیاطی و شستن لباس‌ها به مادر دارخوین معروف شد. ما می‌گوییم مادر ایران. زنده باشد.

توییت محمد مالی فعال مجازی


#گرامیداشت_روز_زن

🆔 @RuralWomenIssues

خبرگزاری ایلنا- خوزستان🇮🇷

✅ در تماس با ایلنا مطرح شد؛
*محاصره یک روستا در برف در بخش شهیون دزفول/کسی به فریاد ما نمی رسد*

https://www.ilna.news/fa/tiny/news-1186013

*لینک کانال‌های ایلنا خوزستان در:*

تلگرام 👇
https://telegram.me/ilnakhz

🔸دانش ژرف بومیان منطقه خشک همجوار با بیابان لوت با ایجاد «بندسار» در کنترل سیلاب‌ها و تامین و تعدیل آب‌های زیرزمینی با فرآیند کشاورزی پایدار در صدر ارزش‌های میراث جهانی در ایران قرار دارد. روز سه‌شنبه ۲۸ دی‌ماه ۱۴۰۰ سازه بندسار، مکانیزم مبتنی بر دانش و خرد بومیان بلوچ استان سیستان‌وبلوچستان در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس کشور به ثبت رسید و در مرحله ورود به فهرست میراث جهانی قرار گرفت.


برای مطالعه کامل گزارش بهمن ایزدی به صفحه ۴ روزنامه سراسری پیام ما در تاریخ ۱۴۰۰/۱۱/۰۲ مراجعه کنید.

https://payamema.ir/payam/articlerelation/62563
@payamema

تصویری از مهدی توتونچی مجری ورزشی در برنامه شب‌های فوتبالی در کنار قاب تیم ملی فوتبال زنان کشور

این مجری ورزشی سال۹۴ با اعزام همسر سابقش نیلوفر اردلان کاپیتان تیم ملی فوتسال زنان ایران به مسابقات قهرمانی جام ملت‌های آسیا (۲۰۱۵-مالزی) مخالف کرده و او را ممنوع الخروج کرده بود.


#گرامیداشت_روز_زن


🆔 @RuralWomenIssues

ترانه دا ( مادر ) با گویش لری بختیاری
تقدیم به تمام مادران سرزمينم ایران جان❤️❤️❤️

#گرامیداشت_روز_زن

🆔@RuralWomenIssues

arab alireza:
*مادر از نگاه استاد محمد بهمن بیگی:*

به جز من، همه خواهرانم پسوند بس داشتند. ماه بس، گل بس، دختر بس، قز بس …
در چهره رنگ پریده مادر، بیم و امید را میشد دید! اضطراب و ترس را بیشتر…
و پدر که مهربان بود و صبوری داشت و کم طاقت می شد…
مادر نذر کرده بود و از درویش دوره گرد دعا گرفته بود! شاید این بار…
دیگر دلم نمی خواست به پدر بگویند «ریشت را آب برد»!
یا زن عمو با خنده معنی داری بگوید «نافش را روی پای حسنو ببرید»
دلم نمی خواست بیش از این مادر مقصر شود…
دلم برای همه مان می سوخت برای مادر بیشتر.
💠 به یاد دخترانی که خون بس شدند! ناز دخترانی که برای نجات پدر، برادر، عمو و بستگان و تیره و طایفه، به اجبار به عقد ناشناسی در آمدند! دخترانی که ابزار و وسیله صلح قبائل می شدند و در غربت چه حرف ها که نمی شنیدند و چه زجرها که نمی کشیدند و برخی از آنها چه مظلومانه که نمردند
به یاد دخترانی که به طوایف دیگر شوهر داده شدند و دیگر کسی آنها را ندید و از سرنوشت آنها اطلاعی نیافت
به یاد مادرانی که در ایل ودر بین راه و در هنگام کوچ زاییدند و مردند
به یاد مادران جوانی که تسلیم آل شدند
💠 به یاد مادرانی که سالی یکبار نوزادی را به دنیا می آوردند ، از مرخصی زایمان، از پزشک و ماما، از کارت بهداشت و مرکز بهداشت و نوبت های ماهیانه، از زایشگاه و پزشک خانوادگی، از قطره آهن و رژیم غذایی ویژه خبری نبود…
حتی در روز زایمان مشک می زدند و نان می پختند و در راه آب آوردن از چشمه با درد زایمان روبرو می شدند و یکه و تنها، قهرمانانه دوام می آوردند و با نوزاد به چادر بر می گشتند
💠 در شب های سرد و تاریک زمستان، مادر بزرگ های قهرمان با دست های پرچین و چروک خود معجزه ها می کردند! شجاعت، زرنگی، ایمان و توکل آنها کارآمدتر از بسیاری از داروها و امکانات این روزها بود! آوای گلوله و شیهه اسب، نویدی از حضور میهمان کوچولو در بُنکو می داد و پدر که در بیرون چادر منتظر بود، شادمانه گوسفندی را سر می برید.
اما امان از وقتی که آل می آمد و بسیاری از نوعروسان مادران جوان را می برد! پدربزرگ ها هرچه به آسمان تیر می انداختند فایده ای نداشت! هرچه مادربزرگ ها صورت و دست و پاهای زائو را با ذغال سیاه می کردند بی فایده بود! از قیچی و کارد و تیشه نیز کاری بر نمی آمد. به یاد مادران جوانی که تسلیم آل می شدند
به یاد مادرانی که سینه هایشان سرشار از مهر و عاطفه بود و به فرزندانشان شیر شهامت و صداقت می دادند. به یاد مادرانی که همزمان سه طفل همراهشان بود، یکی در دست و دیگری در کول و سومی در شکم.
💠 به یاد مادرانی که سینه هایشان بوی هِل و میخک می داد و بدون حضور آنها بچه ها خوابشان نمی برد! به یاد مادرانی که اسب سواران و تیراندازان کم نظیری بودند! به یاد مادرانی که در مسیر کوچ با راهزن و گرگ درگیر می شدند و قهرمانانه از جان و مال خویش دفاع می کردند.
به یاد مادرانی که صبحگاهان زودتر از بانگ خروس بیدار می شدند… به یاد مادرانی که همواره مشغول بودند و وقت کم می آوردند… به یاد مادرانی که دست تنها، چادر را بار می کردند و چادر می زدند…
💠 به یاد مادرانی که همچنان صدای لالایی آنها از دره ها و کوه ها به گوش می رسد، به یاد مادرانی که صدای کِل های زیبایشان هنوز در گوشهایمان است…! به یاد مادرانی که صدای خواندن و مشک زدنهایشان هنوز از یوردها می آید، به یاد مادرانی که بوی نان داغ و آغوز و دوغ و کنگر ماست با آنها معنی داشت…! به یاد مادرانی که مرگ ناگهانی همسران آنها خللی در اراده شان ایجاد نکرد، سوختند و ساختند تا فرزندان خود را بزرگ کنند.
به یاد مادرانی که سیاه گیس رفتند و به یاد مادرانی که گیس سفید تیره و طایفه بودند، به یاد مادرانی که به قول خودشان فقط یک کلاه از مردان کمتر داشتند…
به یاد مادرانی که هم آشپز بودند و هم خیاط، هم بافنده و هم چوپان، هم پزشک و هم ماما…
💠 به یاد مادرانی که از شوهران خود فقط محبت می خواستند، به یاد مادرانی که به شوهر و فرزندان خود عشق می ورزیدند، با عشق به آنها زندگی می کردند و با عشق به آنها مردند، به یاد مادرانی که کم لطفی ها و بی انصافی های شوهرانشان را تحمل کردند و خم به ابرو نیاوردند…! به یاد مادرانی که سال ها از داشتن لباس نو محروم بودند تا شاید پسران و دختران جوانشان لباس نو داشته باشند
به یاد مادرانی که درو کردند و خوشه چیدند تا شاید بخشی از نان سال خانواده تهیه گردد، به یاد مادرانی که دستهایشان مانند دست های پدرها خشن و محکم بود، به یاد مادرانی که جاجیم ها و گلیم ها و قالیچه های رنگارنگ می بافتند.

محمد بهمن بیگی
کتاب:  ایل من بخارای من*مادر از نگاه استاد محمد بهمن بیگی:*

🆔 @RuralWomenIssues

به جز من، همه خواهرانم پسوند بس داشتند. ماه بس، گل بس، دختر بس، قز بس …
در چهره رنگ پریده مادر، بیم و امید را میشد دید! اضطراب و ترس را بیشتر…
و پدر که مهربان بود و صبوری داشت و کم طاقت می شد…
مادر نذر کرده بود و از درویش دوره گرد دعا گرفته بود! شاید این بار…
دیگر دلم نمی خواست به پدر بگویند «ریشت را آب برد»!
یا زن عمو با خنده معنی داری بگوید «نافش را روی پای حسنو ببرید»
دلم نمی خواست بیش از این مادر مقصر شود…
دلم برای همه مان می سوخت برای مادر بیشتر.
💠 به یاد دخترانی که خون بس شدند! ناز دخترانی که برای نجات پدر، برادر، عمو و بستگان و تیره و طایفه، به اجبار به عقد ناشناسی در آمدند! دخترانی که ابزار و وسیله صلح قبائل می شدند و در غربت چه حرف ها که نمی شنیدند و چه زجرها که نمی کشیدند و برخی از آنها چه مظلومانه که نمردند
به یاد دخترانی که به طوایف دیگر شوهر داده شدند و دیگر کسی آنها را ندید و از سرنوشت آنها اطلاعی نیافت
به یاد مادرانی که در ایل ودر بین راه و در هنگام کوچ زاییدند و مردند
به یاد مادران جوانی که تسلیم آل شدند
💠 به یاد مادرانی که سالی یکبار نوزادی را به دنیا می آوردند ، از مرخصی زایمان، از پزشک و ماما، از کارت بهداشت و مرکز بهداشت و نوبت های ماهیانه، از زایشگاه و پزشک خانوادگی، از قطره آهن و رژیم غذایی ویژه خبری نبود…
حتی در روز زایمان مشک می زدند و نان می پختند و در راه آب آوردن از چشمه با درد زایمان روبرو می شدند و یکه و تنها، قهرمانانه دوام می آوردند و با نوزاد به چادر بر می گشتند
💠 در شب های سرد و تاریک زمستان، مادر بزرگ های قهرمان با دست های پرچین و چروک خود معجزه ها می کردند! شجاعت، زرنگی، ایمان و توکل آنها کارآمدتر از بسیاری از داروها و امکانات این روزها بود! آوای گلوله و شیهه اسب، نویدی از حضور میهمان کوچولو در بُنکو می داد و پدر که در بیرون چادر منتظر بود، شادمانه گوسفندی را سر می برید.
اما امان از وقتی که آل می آمد و بسیاری از نوعروسان مادران جوان را می برد! پدربزرگ ها هرچه به آسمان تیر می انداختند فایده ای نداشت! هرچه مادربزرگ ها صورت و دست و پاهای زائو را با ذغال سیاه می کردند بی فایده بود! از قیچی و کارد و تیشه نیز کاری بر نمی آمد. به یاد مادران جوانی که تسلیم آل می شدند
به یاد مادرانی که سینه هایشان سرشار از مهر و عاطفه بود و به فرزندانشان شیر شهامت و صداقت می دادند. به یاد مادرانی که همزمان سه طفل همراهشان بود، یکی در دست و دیگری در کول و سومی در شکم.
💠 به یاد مادرانی که سینه هایشان بوی هِل و میخک می داد و بدون حضور آنها بچه ها خوابشان نمی برد! به یاد مادرانی که اسب سواران و تیراندازان کم نظیری بودند! به یاد مادرانی که در مسیر کوچ با راهزن و گرگ درگیر می شدند و قهرمانانه از جان و مال خویش دفاع می کردند.
به یاد مادرانی که صبحگاهان زودتر از بانگ خروس بیدار می شدند… به یاد مادرانی که همواره مشغول بودند و وقت کم می آوردند… به یاد مادرانی که دست تنها، چادر را بار می کردند و چادر می زدند…
💠 به یاد مادرانی که همچنان صدای لالایی آنها از دره ها و کوه ها به گوش می رسد، به یاد مادرانی که صدای کِل های زیبایشان هنوز در گوشهایمان است…! به یاد مادرانی که صدای خواندن و مشک زدنهایشان هنوز از یوردها می آید، به یاد مادرانی که بوی نان داغ و آغوز و دوغ و کنگر ماست با آنها معنی داشت…! به یاد مادرانی که مرگ ناگهانی همسران آنها خللی در اراده شان ایجاد نکرد، سوختند و ساختند تا فرزندان خود را بزرگ کنند.
به یاد مادرانی که سیاه گیس رفتند و به یاد مادرانی که گیس سفید تیره و طایفه بودند، به یاد مادرانی که به قول خودشان فقط یک کلاه از مردان کمتر داشتند…
به یاد مادرانی که هم آشپز بودند و هم خیاط، هم بافنده و هم چوپان، هم پزشک و هم ماما…
💠 به یاد مادرانی که از شوهران خود فقط محبت می خواستند، به یاد مادرانی که به شوهر و فرزندان خود عشق می ورزیدند، با عشق به آنها زندگی می کردند و با عشق به آنها مردند، به یاد مادرانی که کم لطفی ها و بی انصافی های شوهرانشان را تحمل کردند و خم به ابرو نیاوردند…! به یاد مادرانی که سال ها از داشتن لباس نو محروم بودند تا شاید پسران و دختران جوانشان لباس نو داشته باشند
به یاد مادرانی که درو کردند و خوشه چیدند تا شاید بخشی از نان سال خانواده تهیه گردد، به یاد مادرانی که دستهایشان مانند دست های پدرها خشن و محکم بود، به یاد مادرانی که جاجیم ها و گلیم ها و قالیچه های رنگارنگ می بافتند.

محمد بهمن بیگی
کتاب:  ایل من بخارای من

🆔 @RuralWomenIssues

🔵🔵🔵 رویداد ۲۴ گزارش می دهد: *قرار داد ۲۵ ساله ایران و چین با محیط زیست چه می کند؟*

*برخی فعالان محیط زیستی این سوال را مطرح کرده‌اند که وقتی دولت چین برای حفظ محرمانگی قرارداد، طرف ایرانی را مجبور به نادیده‌انگاری قانون اساسی کشور می‌کند، آیا می‌توان انتظار داشت که ابرشرکت‌های چینی به قوانین، ضوابط و دستورالعمل‌های عادی اداری ما خود را محدود کنند؟*

🔹️ رویداد 24: این روزها دو خبر متفاوت اما با یک ماهیت مشترک فضای رسانه ایی کشور را در حوزه محیط زیست تسخیر کرده است، خبر اول مربوط به قرار گرفتن 411 پروژه فاقد مجوز محیط زیستی در ردیف های بودجه 1401 است و دیگری اجرایی شدن قرارداد 25 ساله ایران و چین پس از کش و قوس های فراوان توسط دولت بدون تصویب یا نظر خواهی از مجلس.


🔹️ از زمان انتشار نهایی برنامه همکاری جامع 25 ساله ایران و چین در خرداد 1399 در زمینه همکاری مشترک در رابطه با صنایع پتروشیمی ، صنایع سنگین کشاورزی وسرمایه گذاری در حوزه آب و برق و حمل و نقل جاده ایی موجی از نگرانی فضای جنبش نوظهور محیط زیستی را فرا گرفت. چرا که بر اساس سند منشر شده میزان پایبندی کشور چین به رعایت الزامات محیط زیست و قوانین موضوعه مشخص نیست؟ این نگرانی وقتی دو چندان می شود که دولت طرف قرار داد با کشور چین بی توجه به همه الزامات قانونی با نادیده انگاری نص صریح قانون، 411 پروژه فاقد مجوز محیط زیستی را در بودجه 1401 قرار داده است حال آنکه بر اساس ماده 105 قانون برنامه سوم توسعه، ماده 71 قانون برنامه چهارم توسعه، بند الف ماده 192 قانون برنامه پنجم توسعه و بند الف ماده 38 قانون برنامه ششم توسعه دولت موظف است پیش از اجرا و در مرحله مطالعات و امکان سنجی و مکان یابی اقدام به اخذ مجوز محیط زیستی کند. تاسف بار تر آن است که بسیاری از همین پروژه ها نه تنها مجوز محیط زیستی که سایر مجوزهای قانونی را نیز اخذ نکرده اند.

🔹 حال سوال آن است که دولتی که در عمل نه تنها به سیاست های کلان رهبری در حوزه اصلاح ساختار بودجه و سیاست های کلان محیط زیستی از یک سو و قوانین بالا دستی و عادی بی اعتناست می تواند در مواجه با کشور قدرتمندی همچون چین قوانین محیط زیستی و سایر قوانین موضوعه را در سیاست گذاری های خود لحاظ کند؟ اگر آری چگونه و بر اساس چه قوانین باز دارنده ایی؟ این ابهامات سبب شده است که فعالان محیط زیست با توجه به عدم شفافیت قرار داد و یا حذف رییس سازمان محیط زیست از فرایند مذاکرات نسبت به این قرار داد و سابقه منفی کشور چین در ایران و سایر کشور ها در حوزه محیط زیست روی خوش نشان ندهند.

🔹️ نکته دیگری که دولت محترم برای خود داری از تصویب این قرار داد مطابق قانون اساسی در مجلس شورای اسلامی به آن استناد می کند در خواست حفظ محرمانگی مفاد قرار داد از طرف دولت چین است که به هیچ روی متضمن پایداری سرزمین و رفع دغدغه مندی فعالان محیط زیست نیست؛ چرا که وقتی دولت چین برای حفظ محرمانگی قرار داد طرف ایرانی را مجبور به نادیده انگاری قانون اساسی کشور می کند ایا می توان انتظار داشت که ابر شرکت های چینی به قوانین، ضوابط و دستورالعمل های عادی اداری ما خود را محدود کنند؟ لذا ضروری است دولت با تن دادن به سیاست های کلان محیط زیستی رهبری و قانون اساسی و با شفاف سازی پرونده قرار داد ایران چین؛ هم به سوء تفاهمات پایان دهد و هم با وارد کردن ریاست سازمان محیط زیست در مسیر مذاکرات زمینه اعتماد جامعه محیط زیستی و تسری سیاست های کلان محیط زیستی رهبری به قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین را فراهم کند.


🔹 در مجموع به نظر می رسد با توجه به ناخرسندی عمومی از سنخ تصمیماتی که جامعه تصور می کند با قانون اساسی همخوانی ندارد ضروری است تا در بازبینی های آتی قانون اساسی جایگاهی نیز برای تعریف دادگاه قانون اساسی به منظور هدایت اعتراضات در چارچوب قانون فراهم شود.

@sedayepayeab1

🔹 متن گزارش لینک زیر👇
https://www.rouydad24.ir/001Eqp

📣 راه ارتباطی ۱۷۰ روستای لرستان همچنان مسدود است

مدیرکل راهداری، حمل و نقل جاده‌ای لرستان:

▪️از شب های گذشته تاکنون راه ارتباطی ۳۷۰ روستای استان بازگشایی شده و راهداران در تلاش برای بازگشایی را ارتباطی ۱۷۰ روستای باقیمانده هستند.

🔸تاکید بر وقوع خشکسالی در فضای رسانه‌ای موجب شده تا نظام مدیریتی از پذیرش مسئولیت مدیریت سیلاب شانه خالی کند. وقتی بنیاد مسکن و شهرداری به ساکنان روستایی و شهری مجوز ساخت خانه‌هایی نزدیک به حریم رودخانه و حتی خانه‌هایی در بستر رود می‌دهند؛ نشان‌دهنده نبود تعهد اخلاقی و مسولیت‌پذیری حرفه‌ای و ضعف در اجرای قانون است. نزدیک‌ترین سیل رخ داده در سال ۹۸ هنوز موجب بیداری نهادهای تصمیم‌گیرنده نشده و هنوز بحران سیل را با توزیع چند قوطی ماهی و لوبیا و بطری‌های آب هم می‌آورند. روستائیان ایران بیش از نان، نیازمند ایجاد و احداث زیرساخت‌ها هستند. شما زیرساخت‌ها را بنا کنید، آنها خودشان بلدند چگونه زندگی‌شان را اداره کنند.

برای مطالعه کامل گزارش زهرا مشتاق به صفحه ۶ روزنامه سراسری پیام ما در تاریخ ۱۴۰۰/۱۱/۰۳ مراجعه کنید.

https://payamema.ir/payam/articlerelation/62630

@payamema

روز مادر یعنی روز زنانی که اگر جان فرزندشان در بیمارستان در خطر باشد، حق والدینگری نداشته و باید از پدر اجازه نجات گرفته شود.

در کارت ملی ما نشانه ای از نامش نیست
مادری که هیچ حقی جز زایمان و مراقبتگری بر فرزندش ندارد!

روز مادر روز فرزندان مادرانی است که وقتی به نان و نوایی رسیده و مدیر شدند به خودشان اجازه می‌دهند دستور دهند حتی دادن کارنامه تحصیلی به دست مادر ممنوع شود..


به امید روزی که روز مادر را با اصلاح و تغییر این قوانین نابرابر جشن بگیریم.


#گرامیداشت_روز_زن

🆔@RuralWomenIssues

تمجید هنرمندان مشهور از مادرانشان
#گرامیداشت_روز_زن

🆔 @RuralWomenIssues

*ایستادگی زنی کتابفروش مقابل طالبان*

گل‌جان هر روز عصر کتاب زیر بغل می‌زند و بدون همراه مرد در خیابان‌های کابل به راه می‌افتد. او از معدود زنان افغان است که هنوز بیرون از خانه کار می‌کنند. طالبان بارها تهدیدش کرده‌اند؛ اما او هدفی روشن در سر دارد.

#گرامیداشت_روز_زن
🆔 @RuralWomenIssues

احساس نابرابری روان ما را می‌خراشد


درسال ۲۰۰۹ که کل دنیا هنوز در شوک بحران اقتصادیِ سال قبلش بود، کتابی با عنوان تراز منتشر شد. این کتاب را دو اپیدمولوژیست اجتماعی نوشتند و در آن توضیح دادند که انبوهی از اطلاعات به‌وضوح نشان می‌دهد که نابرابریِ بیشتر در هر جامعه‌ای به افزایش انواع مشکلات اجتماعی جدی‌تر همچون خشونت، قتل، سوءمصرف مواد مخدر، حبس، چاقی و بارداری نوجوانان می‌انجامد.

نابرابری باعث افزایش تفرقه و رقابت اجتماعی می‌شود و این نیز، به‌نوبۀخود، اضطراب اجتماعی و استرس بیشتری به بار می‌آورد و به رواج فراگیرتر بیماری‌های روانی، نارضایتی و بیزاری می‌انجامد. این نیز به راهبردهای واکنشی‌ای (همچون مواد مخدر، الکل و رفتارهای اعتیادیِ دیگر همچون خرید و قمار) دامن می‌زند که باز به‌نوبۀخود استرس و اضطراب بیشتری می‌آفرینند.
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/10312/

به مناسبت روز جهانی آموزش : زنان روستایی و مسأله آموزش

۲۴ ژانویه روز جهانی آموزش است. هدف این روز تحقق حق اساسی آموزش برای همه است. امسال این روز با شعار «تغییر مسیر، تحول آموزش» بر فراهم کردن بستری برای نمایش مهم‌ترین تحولات آموزشی تمرکز دارد.

اما وضعیت آموزش زنان روستایی و عشایری در حال حاضر چگونه است؟

در شرایطی که سواد و آموزش ابزار قدرتمندی در مبارزه با فقر محسوب می شود؛ در جهان امروز هنوز نرخ بی سوادی در میان زنان روستایی بالاترین سطح است، بر اساس گزارش مشترک فائو، IFAD و ILO ، زنان بیش از دو سوم از 796 میلیون نفر بیسواد جهان را تشکیل می دهند و بسیاری از آنها در مناطق روستایی زندگی می کنند.

حقیقت این است که عوامل اجتماعی اقتصادی و سیاسی وجود دارد که مانع از شکوفایی زنان روستایی شده است. علی رغم اینکه عامل اقتصادی مهمترین عامل معرفی می‌شود، اما حقیقت این است که نقص فرهنگی عامل مهمتری از اقتصاد بوده و دربالای لیست عوامل قرار می گیرد.

در فرهنگ رایج جهانی زن روستایی در چارچوب محدود انجام وظایف خانگی، مراقبت از فرزندان و سالمندان و فعالیت های کشاورزی محصور است.

نرخ بالای بی سوادی آنها به این معناست که زنان روستایی در کسب دانش، مهارت و تخصص برای گسترش تولید و چند برابر شدن منابع درآمد خود قفل شده اند.

وظایف سنگین کارخانگی فرصت های آموزشی درجهت تحقق اهداف شان سلب نموده است و گاهی اوقات حتی اگر زنان مایل به دنبال کردن دانش و مهارت های جدید باشد، هنجارهای مغرضانه جنسیتی که مرد را تنها مرجع تصمیم گیری قرار می دهد، باعث می شود که فرصت هارا از دست بدهند.

متاسفانه در برخی از روستاها هنوز در مواقع سخت اقتصادی دختران به عنوان کالایی باارزش در قالب ثروت عروس تلقی شده و والدینی که تحت فشار هستند دختران خود را بخشی از دارایی حساب کرده و آنها را به ازدواج زودهنگام سوق داده و حتی وادار می کنند.

در حقیقت ائتلافی از موانع فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مانع دسترسی زنان روستایی و عشایری به آموزش شده و از آنجا که آموزش و پرورش وظیفه حاکمیتی است، سیستم حکمرانی باید از طریق تصویب قوانین مانع و جامع این موانع را مرتفع سازد./مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues

معاونت علمی ریاست جمهوری و پژوهشکده آب دانشگاه خلیج فارس بوشهر برگزار می کنند :

رویداد ملی ایده های نوآورانه سازگاری روستاها با کم آبی
جهت اطلاع بیشتر و فرم ارسال ایده
به آدرس 👇
https://karafarini.pgu.ac.ir/news/155


جهت اطلاع از روند رویداد به گروه واتساپ 👇

https://chat.whatsapp.com/KKYxI36WOi90rOUILa7fEE

مراجعه نمایید.

🔸مردم، راه کوه را بسته‌اند و می‌گویند اگر کوه همیجان، «معدن آهن» برایتان دارد؛ برای ما آب‌وهوای خوش و چشمه‌های ناب دارد. می‌گویند این کوه برایشان در قلب کویر نعمت آورده و 25 حلقه قنات را پرآب نگه داشته و حالا معدن کاری در کوهی که 35 روستا در سایه‌اش زندگی می‌گذرانند یعنی مرگ روستا و روستاییانی که قرن‌هاست در دل کویر و در نزدیکی یزد زنده مانده‌اند. صاحب معدن مدتی است که دوباره تجهیزاتش را آماده کرده و راهی کوه شده و محلی‌ها می‌پرسند چرا هیچ سازمانی پاسخگوی نابودی خاک و آب و هوا نیست و به چه قیمتی قرار است معدن در منطقه‌ای با این اهمیت به بهره‌برداری برسد؟

برای مطالعه کامل گزارش فروغ فکری به صفحه ۳ روزنامه سراسری پیام ما در تاریخ ۱۴۰۰/۱۱/۰۴ مراجعه کنید.

https://payamema.ir/payam/articlerelation/62678

@payamema