‍ ‍ ‍ آیا سدسازی و انتقال آب بین حوضه ای راه حل کم آبی ایران است؟

در خصوص سخنان معاون اول رئیس جمهور در مورد انتقال آب بین حوضه ای چند نکته حائز اهمیت است :

اولا در شمال کشور دریای خزر، اساسا دریا نیست، بلکه دریاچه است که به آب‌های آزاد راه ندارد. اگر این دریاچه حقابه اش را به مقدار کافی جذب نکند خود تبدیل به یک نقطه بحران و ابرچالشی خواهد شد که کمربند سبز شمال را تهدید خواهد کرد. از بلایی که بر سر دریاچه ارومیه و بختگان و طشک آورده شد درس بگیریم.

ثانیا بنا بر اظهارات مبتنی بر داده های علمی و تحقیقاتی صدها دانشمند و کارشناس جهانی و داخلی و با توجه به داده های هواشناسی و تغییرات اقلیمی؛ منابع آب کشور از پایداری برخوردار نیست.
این کارشناسان بارگذاری بر منابع آب را به دلیل تغییرات اقلیمی مخاطرآمیز ارزیابی کرده اند. شوری بیش از حد خلیج فارس می تواند اکوسیستم این منطقه را تغییر داده و موجب مرگ مرجان‌ها و آبزیان شود. معیشت بیش از 40 درصد مردم در جنوب ایران وابسته به خلیج فارس است!.
علاوه بر آن طرحهای انتقال آب بین حوضه ای به دلیل هزینه فوق‌العاده سنگین مالی، اجتماعی و زیست محیطی بعنوان آخرین راه حل ناگزیر در چالش آب ارزیابی می شود و قبل از آن راه حل‌هایی است که باید ابتدا به آنها پرداخته شود. بطورکلی عرضه بیشتر آب منجر به انباشت ابرچالش های اجتماعی و زیست‌محیطی در تمام نقاط ایران خواهد شد .

راه حلهای سازگاری با کم‌آبی کلید حل بحران آب است. سازگاری با کم‌آبی متکی به ظرفیت محلی و مدیریت تقاضا و مصرف است. برخی از راه حل‌هایی که با سرمایه گذاری زیرساختی قبل از انتقال آب بین حوضه ای باید به آن پرداخت عبارتند از :

1. تغییر الگوی مصرف در کشاورزی شامل تغییر الگوی کشت، مدرن کردن سیستم های آبیاری و کشاورزی در جهت کاهش سطح زیر کشت و افزایش بازده، تقویت صنایع تبدیلی و تکمیلی و سرشکن کردن بخشی از نیروی کار کشاورزی در این صنایع در جهت بالا بردن کیفیت و ارزش افزوده محصولات کشاورزی و کاهش ضایعات کشاورزی. میزان آب مصرفی برای ضایعات کشاورزی، بطور متوسط حدود 30،000 میلیون متر مکعب برآورد می شود که تقریبا برابر با ظرفیت چندین ابر سد کشور است!! سرمایه گذاری در این بخش و کاهش ضایعات حتی به نصف به تنهایی قادر به نجات آب‌هاي زيرزميني خواهد بود.

2. در بخش معادن نیز باید سیستم‌های مدرن مانند تیکنر بکار گرفته شود، مثلا چرا در جنوب کشور که با کم آبی درگیر است معادن شن و ماسه؛ از آب زیرزمینی باارزش برای تولید شن و ماسه استفاده می کنند، در حالیکه هم اکنون در دنیا حتی در مناطق پرآب از فناوری مدرن و کم آب بر و حتی بدون آب استفاده می شود!! بدیهی است که سرمایه گذاری در این زمینه نیز می تواند بخش قابل توجهی از آب کشور را در مناطق درگیر نجات دهد.

3. در بخش فاضلاب، تجارت فاضلاب هم اکنون در دنیا به یک تجارت سودآور تبدیل شده‌است. لذاسرمایه گذاری برای بازیافت آب و استفاده از آن در بخش صنعت و همچنین جلوگیری از آلوده نمودن آب‌های سطحی توسط صنایع والاینده های شهری و... می تواند بخشی از منابع ارزشمند آب‌ شیرین کشوررا نجات دهد. سرمایه گذاری بر بازیافت و با چرخانی آب، می تواند آب مورد نیاز برخی از صنایع کوچک را تامین کند و صنایع بزرگ باید با توجه به شرایط اقلیمی در مکان مناسبی جانمایی و حتی جابجا شوند که احتمالا هزینه آن برابر با هزینه طرحهای انتقال آب بین حوضه ای است.

4. دربخش خانگی هم اکنون بنا بر آمار آب و فاضلاب کشور بین 30 تا 35 درصد از آب خانگی کشور به دلیل پوسیدگی در مسیر رسیدن به دست مصرف کننده هدر می رود، سرمایه گذاری برای بهبود عملکرد سیستم آبرسانی کشور میلیاردها متر مکعب آب شرب ارزشمند را نجات خواهد داد. بکارگیری فناوری های مدرن تولید آب با توجه به شرایط اقلیمی، توجه به آبخیزداری و آبخوانداری مشارکتی نیز بسیار مهم است.

همه این راه حلها‌در کنار فرهنگ سازی و تغییرات اجتماعی و اقتصادی در خصوص ارزش‌ گذاری و مصرف آب ؛ روشهایی در جهت توسعه پایدار و سازگاری با کم‌آبی است که چه بسا کم هزینه تر و زودبازده تر از اجرای پروژه‌های سدسازی و انتقال آب باشد.
در این خصوص ابتدا باید بررسی شود که چرا در کشور ما به جای در پیش گرفتن این راه حل های پایدار؛ بخش اعظم سرمایه گذاری ها و توجهات سیستم سیاست گذاری، برنامه ریزی و حکمرانی آب به سمت پرهزینه‌ترین، آخرین و آسیب زاترین راه حل ها یعنی پروژه‌های انتقال آب و سدسازی و اصرار بر انجام آنها (علیرغم همه هشدارها) جلب شده است.

پاسخ به‌این سوال ابهامات را برای افکار عمومی روشن خواهد ساخت که گره کم آبی و غارت آب‌های زیرزمینی کشور در کجاست و چرا به جای راه حلهای پایدار ( متوقف نمودن عرضه بیشتر آب بجای مدیریت تقاضا و مصرف) بر انتقال آب بین حوضه ای و سدسازی پافشاری می شود. /مهتا بذرافکن

©@RuralWomenIssues

مجموعه گفتگوهای راه حل (محور کارآفرینی و محیط زیست)

7️⃣ نشست هفتم: عوامل اثرگذار توسعه فرصت‌های کارآفرینانه در حوزه گردشگری روستایی

سخنران:
👤 حمیده دباغی
استادیار گروه مطالعات زنان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

زمان:
پنج‌شنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ - ساعت ۱۸ الی ۱۹

🔸شرکت در نشست برای عموم آزاد و رایگان است.
🔸امکان صدور گواهینامه معتبر برای شرکت کنندگان فراهم است.
🔸نشست در پلتفرم اسکای روم و به صورت آنلاین برگزار خواهد شد.

🔗لینک ثبت‌نام
https://b2n.ir/Solution

#راه_حل #گفتگوهای_راه_حل #کارآفرینی #کارآفرینی_روستایی #گردشگری_روستایی

RAHEHALIir
-----------------------------
گروه تنوع زیستی ایران
@iran_biodiversity

تنش آبی فقر، بیکاری و خشونت را تشدید و اعتماد، مشارکت و انسجام اجتماعی را در جوامع محلی تضعیف می نماید .
سازگاری روستاها با کم‌آبی پایدارترین راه پیشگیری از فقر، بیکاری، مهاجرت‌های سرگردان و گسترش حاشیه نشینی است.

همه دلسوزانی که دغدغه پایداری سرزمین و روستاهای کشور دارند می توانند ایده های خود را به رویداد استارتاپی سازگاری روستاها با کم آبی ارسال نمایند.

این رویداد با رویکرد اجتماعی توسط
معاونت علمی ریاست جمهوری و پژوهشکده آب دانشگاه خلیج فارس بوشهر برگزار می‌شود و از ایده های برتر جهت پیاده سازی حمایت خواهد شد:

جهت اطلاع بیشتر و فرم ارسال ایده
به آدرس 👇
https://karafarini.pgu.ac.ir/news/155


جهت اطلاع از روند رویداد و شرکت در مباحث و کارگاههای مهارت افزایی به گروه واتساپ 👇

https://chat.whatsapp.com/KKYxI36WOi90rOUILa7fEE
بپیوندید .

آدمیزاد(اگر زن آدمیزاد به حساب آید) ؛ در ازدواجش شاید «يُمكنُ أن يُخنقَ من إصبعه» باشد، یعنی ممکن است از انگشتانش هم به دار آویخته شود»


(عبارت از کتاب «انّی راحلة» یوسف السباعی است)

©@RuralWomenIssues

عارف قزوینی می‌سرود:«گریه را به مستی بهانه کردم» و نسل ما «گریه را به آرزو» بهانه می‌کند.

این گریه، گریه برای آرزو نیست. آرزو چیزی است خارج از دایره شایستگی یا توان یا حق آدمی و به این دلیل که علیحده‌ است موقع بیانش اشک نمی‌ریزند اما حسرت است که سرشک آدم را روان می‌کند زیرا حسرت یاد چیزهایی است که دور از توان و شایستگی نبود و حالا شده، حالا از دست رفته و اگر هم باشد، دور است.

این بغض، بغض همه آن‌ بلاهایی است که بر سر ما رفت و آنانکه باید برایش بازخواست شوند یا شرمنده باشند، آهی هم بابتش نکشیدند:

چه ها که بر سر ما رفت و کس نزد آهی

این بغضِ دکتر نصیرفخار، (فوق تخصص جراحی پیوند اعضا،هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران)این دود آهن‌گداخته که این روزها بر جگر دل‌های دردمند ایرانیان به ویژه اهل تخصص و اندیشه است، دودی اشک‌انگیز است و حالا نه بر گونه یک یا دو‌ تن که بر پهنای صورت میلیون‌ها تن جاری است. صورت‌هایی که به تعبیر امیرکبیر :«همه آنچه درست است را در سر دارند و‌ همه آنچه نادرست است، در پیش رو!».

در دل خسرو نگر آن آتش است
کز دهنش دود برون می‌شود

》سهند ایرانمهر《

©@RuralWomenIssues

درخواست رفع مشکل آب شرب روستای دهک

کارزاری با نام درخواست رفع مشکل آب شرب روستای دهک در وب‌سایت کارزار در جریان است که با هشتگ #کمبود_آب_شرب پیگیری می‌شود. در بخشی از متن این کارزار خطاب به استاندار سیستان‌و‌بلوچستان و فرماندار شهرستان سراوان آمده است: «روستای دهک در ۳۵ کیلومتری شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان واقع شده و بیشتر افراد به…

https://payamema.ir/payam/articlerelation/66128

@payamema

https://instagram.com/payamema?utm_medium=copy_link

سیاست پروژه سازی به جای سازگاری با کم‌آبی و توسعه پایدار بلای جان خاورمیانه


این روزها سدسازی های ترکیه و مخاطرات آن از یک سو و مطالب و گزارش های اجرای پروژه های انتقال آب و سدسازی داخلی از سوی دیگر عمده مطالبی است که در حوزه آب در رسانه ها به آن پرداخته شده است که جای تامل دارد.

سدسازی ترکیه مورد انتقاد و اعتراض شدید دولت‌های خاورمیانه است. و البته
پروژه های داخلی نیز با اعتراض صدها دانشمند، کارشناس و کنشگران محیط زیست مواجه است و علاوه بر سدسازی های خارجی ترکیه و افغانستان باید به اعتراضات داخل نیز توجه کرد. پروژه هایی که در زمره پروژه های بسیار گران قیمت محسوب می شود، آنچنان که فقط چند شرکت‌ و نهاد خاص توان اجرای آن را دارند.

پروژه‌ها داخلی که با کلمات احساسی و ژورنالیستی چون رفع کمبود آب شرب، اشتغالزایی و خودکفایی و توسعه تولید داخلی توجیه می شوند؛ با این کلمات در افکار عمومی نیز موجه جلوه می کند. بویژه آنکه در صدا و سیما به عنوان فراگیرترین رسانه بسیار به آن پرداخته می شود.

اما آیا این پروژه ها که هدفشان عرضه آب بیشتر است می توانند تنش آبی را کاهش دهند؟ و آیا کمتر از پروژه های خارجی مخاطره آمیزند؟ جواب این پرسش را باید در خوزستان و اصفهان به عنوان دو استان دارای بیشترین تعداد این پروژه ها جست.
خوزستان با داشتن 13 سد در تنش آبی نگران کننده ای به سر می برد، اصفهان با داشتن چندین خط انتقال آب با فاجعه فرونشست زمین مواجه است. چرا این پروژه ها ناجی این استان‌ها نشده اند؟

چالش اصلی تنش آبی در ایران این است که پروژه سازی و عرضه آب با هزینه های سرسام آور و بدون هیچ آینده مشخص جایگزین سازگاری با کم‌آبی و مدیریت مصرف و تقاضا با آینده پایدار شده است.

پروژه سازی بطور مشخص با اهداف توسعه پایدار در تضاد است، در حین اجرای هر کدام از این ابر پروژه ها صدها هکتار منابع طبیعی، جنگل، روستا و زمین‌های کشاورزی و شغل، چشمه ها، تالاب‌ها و نهرها که نقش مهمی در پایداری روستاها دارند از دست می رود.
پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی انتقال آب بین حوضه ای و سدسازی های خوزستان بویژه سد گتوند و کرخه و هورالعظیم ، حوضه کُر و وضعیت اسف بار بختگان و طشک و دشت کربال در استان فارس و زاینده رود و دریاچه ارومیه کافیست که نشان دهد که مطالعات اجتماعی و زیست‌محیطی این پروژه ها تشریفاتی انجام می شود.

در حقیقت پیامدهای اجتماعی فاجعه بار این پروژه ها که مورفولوژی حوضه های آبریز را دستکاری می کندسنگین است، از مهاجرت‌های سرگردان آوارگان این پروژه ها درحاشیه شهرها گرفته تا مناقشات محلی؛ مخاطرات جدی است که کمتر به آن توجه و پرداخته می شود.

این روزها که نمایندگان مجلس به سدسازی ترکیه اعتراض دارند، جا دارد این سوال مطرح شود که مگر سدسازی ها و پروژه های انتقال آب داخلی کمتر از سدسازی های ترکیه مخاطره آمیز است؟ در قلمرو داخلی نیز با سدسازی های عجیب و بسیار مخرب همان کاری می کنیم که ترکیه با خاورمیانه کرده است.
بعنوان مثال دستکاری در حوضه خزر و زاینده رود و کارون، ارومیه و بختگان با توجه به تغییرات شدید در الگوی بارش ها بسیار مخاطره آمیز است و پروژه سازان به هشدارهای دانشمندان، کارشناسان و کنشگران و حتی به هشدارهای بین المللی در خصوص گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی اهمیتی نمی‌دهند.

سدسازی ترکیه بر روی رودخانه های دائمی که مشی کاملا سیاسی و امنیتی دارد، مخاطره آمیز است، اما آیا اجرای پروژه‌های انتقال آب بین حوضه ای و سدسازی های غیراصولی بر رودخانه های دائمی در داخل کمتر مخاطره آمیز است؟
و اساسا چرا حکمرانان هشدارهای دانشمندان و متخصصان دلسوز در خصوص اجرای این پروژه ها نمی شنوند؟

چرا درحالیکه روش‌های جایگزین مهم در مسیر سازگاری با کم‌آبی مانند سرمایه گذاری اصولی برای تحول زیرساختی در کشاورزی در جهت کاهش مصرف آب از کاشت تا عرضه و مصرف ، اشتغالزایی کم آب بر و مبتنی بر ظرفیت اقلیمی ، سرمایه گذاری بر بازیافت و با چرخانی آب، جانمایی درست و اصولی و حتی جابجایی صنایع آب بر، سرمایه گذاری برای نجات آب شرب با بهسازی شبکه های آبرسانی، سرمایه گذاری برای نجات ابخوان های کشور و کاهش مخاطره فرونشست زمین با تمرکز بر نجات آب‌هاي زيرزميني ، سرمایه گذاری در انرژی های نو، آموزش و جلب مشارکت همگانی مردم و.. با نگرش بلندمدت و پایداری محوری در دسترس است به پروژه سازی اصرار می ورزند؟ آیا بهتر نیست توانمندی آن شرکت‌ها و نهادها در مسیر سازگاری با کم‌آبی سرمایه گذاری شود؟

حکمرانان آب و سیاسیون مداخله گر در سطوح مختلف که با کمترین دانش بین رشته ای در مورد آب اظهار نظر می کنند فقط به این سوال پاسخ دهند که چرا خوزستان با 13 سد در تنش آبی شدید به سر می برد؟ / مهتا بذرافکن



©@RuralWomenIssues

‍ یک صفحه ای در فیسبوک دنبال می کنم اسمش هست water is life
امروز یکی از کاربرانش این عکس از قنات گناباد به عنوان قدیمی ترین و در عین حال حیرت انگیز ترین شیوه های فناوری آب منتشر کرده بود با این توضیح
که : این سامانه قدمتی 3000 ساله دارد و در شهر گناباد قرار دارد. (ایران معاصر)
کاریز را یکی از بزرگترین اختراعات آن زمان می دانند!
این سیستم بهداشتی قابلیت جمع آوری آب از منابع زیرزمینی و رساندن آن به شهرها و کانال های آبیاری را دارد.
با این فناوری امپراتوری ایران توانست در آب و هوای خشک دوام بیاورد دو توسعه یابد. این سیستم هیدرولیک شامل یک چاه اصلی است که آب را از یک منبع زیرزمینی دریافت می کند، و بوسیله یک سیستم تونلی به یک مکان خاص منتقل می شود، در طول مسیر چاه های هوادهی عمودی که اجازه می دهد رطوبت در طول کل مسیر متراکم شود.
علاوه بر همه اینها، کانال آب زیرزمینی به میزان قابل توجهی تبخیر آب ارزشمند را کاهش می دهد. طول کاریز گناباد 33113 متر و شامل 427 فرورفتگی است. این سازه ها تنها با استفاده از دانش قوانین فیزیک، زمین شناسی و هیدرولیک ساخته شده اند که نشان دهنده درجه بالای دانش توسعه ایرانیان است. از سال 2007 قنات گیو گناباد در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.
صدها کامنت گذار آرزوی بازدید از این ابرسازه سازگار با کم‌آبی داشته و آن را حیرت انگیز و همچون یک تصویر مریخی توصیف کرده اند. راستی نمی شود به جای معدنکاری، توسعه صنایع آب بر و دهها پروژه مخرب و «آب بر باد ده» همچون نیاکان خردمندمان از ظرفیت‌های اقلیمی برای پایداری زندگی استفاده کنیم؟
©@RuralWomenIssues

آبهایی که هدر می رود.. دلالانی که تاراج می کنند

مانند اسماعیل یغمایی و دکتر نصیر فخار؛. ما هم برای این آب‌های از دست رفته بر سر و سینه بزنیم و اشک بریزیم.. چه بکنیم، چه بگوییم از این همه درد.. آخ آخ که از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود.. 😢😢😢

✔️ میوه‌های باد کرده نوروز به مزایده گذاشته شد !!
سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران در اقدامی عجیب اقدام به انتشار آگهی مزایده میوه های یخ زده تنظیم بازار شد

این سازمان چندی پیش در پی اقدامات تنظیم بازار میوه شب عید تخلفات عجیبی در قیمت گذاری، کیفیت محصولات و خرید میوه های سردخانه ای بجای میوه تازه صورت داده بود.

👈با توجه به کیفیت پایین این میوه ها تنها موارد مصرف این محصولات میتواند در چرخه خوراک دام و یا تولید کنسانتره قرار گیرد از این رو سازمان تعاون روستایی باید این میوه های مازاد را به جای چرخه مصرف در سبد خانوار در چرخه مصرف دامی و یا کنتسانتره قرار دهد.. میوه هایی که شب عید به مردم با قیمت کمتر ندادند..

© @RuralWomenIssues

🌎جمعه، دوم اردیبهشت، روز زمین، با پیام محوری: "روی سیاره‌مان سرمایه گذاری کنیم"-معرفی تولکیت جهانی

این روز بر روی تسریع یافتن راه‌حل برای مبارزه با بزرگ‌ترین تهدید ما "تغییرات آب و هوایی" و فعال کردن همه (دولت‌ها، شهروندان و کسب‌وکارها) به‌منظور انجام وظایف خود متمرکز است.

موضوع روز زمین ۲۰۲۲ بر مشارکت دادن بیش از یک میلیارد نفر، دولت، مؤسسه و کسب‌وکار شرکت کننده در روز زمین متمرکز شده است تا مسئولیت جمعی خود را به رسمیت بشناسند و به سرعت بخشیدن به گذار به یک اقتصاد سبز عادلانه و موفق برای همه کمک کنند.

هدف این کمپین (global organizer of Earth Day ) کنار زدن موانعی است که توسط اقتصاد مبتنی بر سوخت فسیلی و آلوده کننده و توطئه‌گران آن ( فناوری‌های قدیمی قرن‌های گذشته) ایجاد شده و توجه را به سمت ایجاد اقتصاد قرن بیست و یکم معطوف می‌کند به این امید که سلامت سیاره‌مان را بازگرداند، از گونه‌هایمان محافظت کند و فرصت‌هایی را برای همه فراهم می‌کند.


اما چگونه، با چه ابزارهایی و در چه زمینه ای، می توان به سمت این آرمان رفت؟! سرنخ ها را در تولکیت جهانی روز زمین ۲۰۲۲ در لینک زیر مرور نمایید:
🌐https://www.earthday.org/earth-day-2022-action-toolkit/

@GroundWaterResources

دوم اردیبهشت، روز_جهانی_زمین ، روز_جهانی_زمین_پاک گرامی باد
بقول سهراب سپهری
یادم باشد کاری نکنم که به قانون زمین بر بخورد،
رک بگوئیم که ما در کشورمان خیلی کارها کردیم که به قانون زمین برخورده است
*مصرف بی رویه انرژی و هدر رفت سرسام آور آن و اثرات منفی آن بر زمین
*تولید خودروهای بی کیفیت و آلودگی بسیار زیاد هوا بویژه در کلانشهرها و ازبین بردن پاکی زمین
*مصرف بی رویه آب، از بین بردن تالاب ها و محیط زیست و فرونشست گسترده زمین
*توسعه بی رویه بدون توجه به الزامات زیست محیطی و آسیب به زمین
*عدم احترام به زمین و طبیعت و آلوده کردن زمین با انداختن آشغال، روشن کردن آتش، آتش سوزی های عمدی
*جنگل خواری ، کوه خواری، ماسه خواری، خاک فروشی ،
*احداث صنایع و تاسیسات آب بر و آلاینده و آسیب زننده به محیط زیست در مکان های نامناسب،
*تولید و مصرف بیش از حد پلاستیک
نشانه های بی توجهی ما به زمین پاک نیز در زندگی روزمره ما فراوان است
*انداختن آشغال از خودروها به بیرون
*مصرف فراوان آب در خانه، ویلاها، مزارع و باغات
*کیسه های پلاستیکی گیر کرده به بوته ها در مبادی ورودی همه شهرها و سکونتگاه های کشور
و ....
t.me/Dr_AliBeitollahi

تنش آبی فقر، بیکاری و خشونت را تشدید و اعتماد، مشارکت و انسجام اجتماعی را در جوامع محلی تضعیف می نماید .

👈با ارسال ایده های خود به رویداد ملی سازگاری روستاها با کم آبی به کاهش اثرات اجتماعی و اقتصادی و محیط زیستی تنش آبی یاری رسانید.


رویداد با رویکرد اجتماعی توسط
معاونت علمی ریاست جمهوری و پژوهشکده آب دانشگاه خلیج فارس بوشهر برگزار می‌شود و از ایده های برتر جهت پیاده سازی حمایت خواهد شد:

💡مهلت ارسال ایده تا 10 اردیبهشت 1401💡

جهت اطلاع بیشتر و فرم ارسال ایده اولیه 👇
https://karafarini.pgu.ac.ir/news/155

💥نشر پوستر در کانالها و گروه‌های مرتبط مزید امتنان است💥


جهت اطلاع از روند رویداد و شرکت در مباحث و کارگاههای مهارت افزایی به گروه واتساپ 👇

https://chat.whatsapp.com/KKYxI36WOi90rOUILa7fEE
بپیوندید .

‏ یه روستایی به اسم دینه کوه تو قزوین اومده اسم کوچه‌های روستا رو بر اساس اسم مادربزرگایی که یه روزی توی اون کوچه زندگی میکردن و دیگه در قید حیات نیستن انتخاب کرده😍

‏وقتی خانم رحیمی معلم روستای چال کلاغ زندگی را به مدرسه می آورد و برای صبحانه بچه ها نان می پزد، علی رغم اینکه روزه بود پای آتش نشست و نان محلی درست کرد.
*معلمی عشق و دانایی است.

از کانال اسماعيل آذری نژاد، فعال کودکان استان کهگیلویه و بویراحمد

۲۳ آوریل، سوم اردیبهشت روز جهانی کتاب و حق پدیدآورنده است. امسال گوادالاخارا در کشور مکزیک از سوی یونسکو پایتخت کتاب جهان نام گرفته‌ است. یکی از دلایل نام‌گذاری این روز درگذشت سه نویسنده بزرگ ادبیات جهان: سرواننتس، شکسپیر و گارسیلاسو دلاوگا در چنین روزی است. هرچند کتاب و کتابخوانی تحت تاثیر فضای مجازی کمرنگ تر شده، اما حذف کتاب از زندگی روزمره برای بسیاری از مردم غیرقابل تصور است. آیا نسل‌های آینده کتاب‌های کاغذی را خواهند دید؟

🔺خطر دقیقا همینجاست! در سازمان محیط زیست!


همانطور که حدس می‌زدم سازمان محیط زیست با یک مکث ممکن است همه چیز را به نفع سودجویان میانکاله تمام کند. آنها می‌توانند با تبانی با درج چند سطر در یک یا چند صفحه مجوز پتروشیمی را صادر کنند و نامش را بگذارند: بررسی‌های کارشناسی. به همین راحتی
/////////
به این سخنان معاون سازمان محیط زیست توجه فرمایید👇👇👇

صدا و سیما:

♦️ حفاظت محیط زیست با ساخت پتروشیمی میانکاله مخالف نیست

🔸اصغر دانشیان معاون سازمان حفاظت محیط زیست کشور در ساری:

🔹هیچ کدام از مسئولان محیط زیست کشور اعلام نکردند با احداث پتروشمی میانکاله مخالف هستند بلکه هر جا این موضوع مطرح شده گفته ایم مجوز داده نشده است.

🔹این سازمان هیچ اطلاعی و برنامه ریزی برای حضور هنرپیشه ها در میانکاله نکرده است و اصولا زنده باد و مرده باد این افراد ذره ای در تصمیمات قانونی محیط زیست تاثیر نخواهد گذاشت/

telegram.me/GalyanMoghaddam

💧 بخش های زیادی از سرزمین ما در مقایسه با سایر کشورها، نه چندان پربارش است و نه آنقدرها بی بهره از بارش ها.
ما در اقلیمی هستیم که زمانی به طور متوسط ۲۵۰ میلی متر باران دریافت می کرد و اکنون با تغییراقلیم،‌کمتر هم‌شده؛

اما راهکار نیاکان ما برای زیستن و بالندگی‌در چنین زمینی خشک و نیمه خشک،‌ "سازگاری با کم آبی"بوده؛ رویکردی که مدت هاست فراموش کرده ایم و بر سر منابع آبیمان،‌ آمده آنچه آورده ایم
اما هنوز، بخشی از‌ نقصان ها قابل جبران است...

با سپاس از جناب شریفی-آب منطقه ای فارس از بحرانی ترین مناطق کشو در بخش آب های زیرزمینی، بابت ارسال این کلیپ کوتاه و گویا
@GroundWaterResources

سدسازی های ویرانگر داخلی

هزاران هکتار از اراضی زراعی دشت کربال واقع در شهرستان های خرامه و زرقان در استان فارس حوضه آبخور رودخانه کر به دلیل فاجعه‌ی مدیریت منابع ابی خشک شد، کشاورزان ساکن در بالغ بر 100 روستا با بحران معیشت روبرو هستند، فروش سهم آب این زارعان در بالا دست رودخانه کر و توسط متولیان آب به اراضی زراعی باغی جدیدالاحداث منجر به خشک شدن رودخانه و از بین رفتن تمامی مزارع گندم در این منطقه شد.

آیا فقط باید به ترکیه بابت سدسازی ها اعتراض کرد؟ مسئولان چرا چشم به بر فاجعه های اجتماعی و زیست محیطی سدسازی های داخلی بسته اند؟

سدسازی های پی در پی و بی عدالتی در توزیع عادلانه حقابه ها در حوزه کر در استان فارس نمونه روشنی از فاجعه سدسازی داخل کشور است.

©@RuralWomenIssues

این عکس‌های سد کرخه است، همان که روزگاری نچندان دور بلندترین سد خاکی ایران و حتی خاورمیانه لقب گرفته و آورد پر آب ترین رودهای کشور پشت آن جمع می شد. اما حالا در ابتدای فصل بهار که اوج آب گیری را هم گذرانده است در این وضعیت غم انگیز است.
شاید سدسازی تیغ دولبه باشد؛ اما مدیریت منابع آب و نحوه مصرف آب در کشاورزی و صنعت در ایران قطعا خنجری است که قلب ایران و رگهای خونی اش یعنی رودخان ها را نشانه گرفته است. اگر این وضعیت درک نشود و با وجود مخاطراتی همچون گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی ، قطعا باید در رثای آب و خشکیدن قلب وطن خون گریه کنیم...

سازگاری با کم‌آبی و مدیریت خردمندانه منابع آب تنها راه باقی مانده برای بقاست..

©@RuralWomenIssues

اهورامزدا این کشور را بپاید از سپاه دشمن، از خشکسالی و از دروغ