سیاسیون دغدغه مند حجاب
اگه وقت کردید یه ستاد هم در وزارت کشور برای حل گرسنگی و بی خانمانی مردم در سال 1402 بزنید.

🔺 ۱۹فروردین روز فروردینگان

ایران باستان در روز ۱۹فروردین‌ماه چون نام روز و ماه یکی می‌شود جشنی به‌نام فروردینگان برگزار می‌کردند که به آن فرودگ نیز می‌گفتند. این جشن برای مردم ایران باستان، روز بزرگداشت درگذشتگان بود. آنها با رفتن به آرامشتان‌ها بر سر مزار رفتگان خود شادی نوروز را کنار آن‌ها برگزار می کردند. مردم ایران باستان اعتقاد داشتند که ارواح آنها می‌توانند در این جشن با آن‌ها شادی کنند.

@Sahamnewsorg

👆ببینید/ دکتر اصغر ابراهیمی اصل👆

به خاطر عده ای بی خِرَد، نشسته ایم و نگاه می کنیم که دیگران پیشرفت می کنند، در حالیکه سیاستگزاری ها و مصوبات لازم طی دولت یازدهم در این زمینه اتخاذ شد. اما... 👇👇

@massoumehebtekar
👇👇👇👇👇👇👇👇

👆ببینید/ به خاطر عده ای بی خِرَد، نشسته ایم و نگاه می کنیم که دیگران پیشرفت می کنند

📝 یادداشتی بر سخنان اصغر ابراهیمی اصل

این سخنان دکتر اصغر ابراهیمی اصل، درست و واقعیتی تلخ است. در دولت یازدهم سیاست ها و مصوباتی برای پیشبرد "انرژی های تجدیدپذیر" اتخاذ کردیم و نیز مصوبه "اقتصاد کم کربن" را داشتیم.

به این منظور تمام دستگاههای اقتصادی در شورای سیاستگذاری تغییر اقلیم دولت برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و رشد اقتصادی ۸ درصد هماهنگ شده و برنامه ریزی کردند.

دستگاههای اجرایی نیز برنامه خود را ارایه دادند و منتهی به مصوبه ای شد که براساس آن دولت بتواند در زمینه انرژی های پاک، انرژی خورشیدی و حتی هیدروژن سرمایه گذاری کند.

در همکاری های بین المللی نیز به عنوان کشور متعاهد در کنوانسیون تغییر اقلیم برای عضویت در توافق پاریس برنامه ریزی کرده و براساس ظرفیت های اعلامی درصد کمتری را نیز پیشنهاد دادیم که با همکاری خوب دستگاههای اجرایی مرتبط مثل نفت، صنعت و نیرو این سند نیز در دولت تصویب شد.

در نهایت پیشنهاد دولت الحاق به توافق پاریس به دلیل ظرفیت های موجود در این توافق و همکاری های بین المللی بود. اتحادیه اروپا اعلام کرده بود که می تواند در ایران برای توسعه انرژی های تجدیدپذیر و به طور خاص، انرژی خورشیدی سرمایه گذاری فنی و مالی کند.

تمام معادلات نشان می داد این کار به نفع کشور است. مجلس نیز بر همین اساس الحاق ج. ا. ایران را به معاهده پاریس تصویب کرد. اما جریانی غیرعلمی، بدون هر گونه سابقه اجرایی و با انگیزه های سیاسی اقدام به جوسازی با دروغ و اتهامات بی پایه در رسانه ها کرد و در تقابل با دولت مانع از الحاق کشور به توافق پاریس شد. این در حالی بود که حدود ۲۰۰ کشور به این توافق ملحق شده بودند و همکاری های خوبی شکل گرفته بود.

متاسفانه این جریان نه تنها هیچگاه پاسخگوی رفتارش نیست، بلکه پاداش هم می گیرد. در حالیکه ارزیابی اینگونه رفتارهای هیجانی و بی خردانه سیاسی موید هزینه های سنگینی برای کشور و مردم است.

از جمله اینکه حالا ما نشسته ایم و نگاه می کنیم که چه فرصت هایی را از دست دادیم و همسایگان چگونه مسیرها را گشوده اند و پیش رفته اند.

@massoumehebtekar

✅صفحه نخست روزنامه #پیام_ما شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۲

✔️ نمایش شهبانوی ساسانی در موزۀ امیر قطر
🔻تندیس برنزی «شاپوردختک» همسر بهرام دوم از گنجینۀ آل ثانی سر درآورد. این گزارش را در صفحه ۴ بخوانید.

✔️چاه ژرف درمان بی‌آبی سیستان نیست
🔻 گزارش «پیام ما» از ضعف دیپلماسی آبی ایران درباره هامون را در صفحه ۵ بخوانید.

✔️ رسانه نباید شرایط «تقلید» را برای افراد آسیب‌پذیر فراهم کند
🔻گفت‌وگو با امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک درباره شیوه بازتاب خبر درگذشت کیومرث پوراحمد را در صفحه ۶ بخوانید.

✔️ هیرمند و مسئله آب سیستان
🔻یادداشت فریدون مجلسی نویسنده و تحلیلگر دیپلماسی را در صفحه ۱ بخوانید.

✔️ زوال یوزپلنگ آسیایی در چنبره دام و جاده
🔻یادداشت علی رنجبران روزنامه‌نگار را در صفحه ۱ بخوانید.

🔗وبسایت روزنامه👇🏻
www.payamema.ir

🔗لینک اینستاگرام
https://instagram.com/payamema

🔗لینک گروه
@payamema

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ آبزی پروری  در ایران راه کاهش مخاطرات اقلیمی یا انباشت ثروت؟

‍ مطالعه  سازمان ملل نشان می دهد که آبزی پروری پایدار می تواند امنیت غذایی با افزایش میزان غذاهای دریایی دردسترس مردم برای خوردن را در بهبود بخشد و جایگزین مناسبی برای برخی از ظرفیت‌های از دست رفته مخاطرات اقلیمی شود.
آبزی پروری اگر به درستی انجام شود  به  تولید غذای پایدار و رشد اقتصادی  در مناطق ساحلی و روستایی منجر خواهد شد و این منوط به مشارکت همه مردم است. 
از آنجا که آبزی پروری مسئولانه  با اهداف هفده گانه  توسعه پایدار همسوست می‌تواند جایگزین مناسبی برای پایداری امنیت غذایی شود.

آبزی پروری در ایران  اما دقیقا برعکس عمل کرده است. در شمال برای آبزی پروری  جنگل‌های هیرکانی را قربانی جنگل تراشی کرده اند؛ در جنوب برای آبزی پروری سواحل راتخریب و حتی حریم جنگل‌های حرا که خود ثروتی بی بدیل برای معیشت جوامع محلی است نیز به اشخاص حقیقی واگذار کرده اند!!
جنگل‌ها تنها راه نجات ما  برای کاستن از فشار تغییرات اقلیمی است اما به راحتی و در جلو چشم نهادهای مسئول مورد تاخت و تاز قرار گرفته است.

گویی جامعه هدف آبزی پروری ثروتمندان و انباشت ثروت برای کسانی است که توان سرمایه گذاری پشت نقاب اشتغالزایی دارند  و منابع طبیعی طی قرادادهای طولانی مدت به آنها بخشیده می شود.
شواهد  مزارع پرورش میگو در جنوب ایران نشان می‌دهد  که در فرایند آبزی پروری در ایران نیز مانند بقیه حوزه ها مشارکت  جوامع محلی حذف  و انباشت ثروت هدفگذاری شده است. در هر مزرعه پرورش میگو یک تا 3 نفر کار می کنند که آن هم برای فرار از بیمه و قراردادهای کاری از کارگران افغانستانی یا جویندگان کار غيربومی که ادعایی در خصوص بیمه و قرارداد نداشته باشند استفاده می شود.

با اشغال سواحل روستایی توسط ثروتمندان (که بعید نیست بخشی از این زمین های ساحلی تبدیل ویلا شود)؛ دسترسی روستاها به منبع معیشت از دریا قطع گشته است.

درحالیکه در جهان مشارکت جوامع محلی در قالب تعاونی های آبزی پروری، حفاظت از جنگل‌های حرا و محیط زیست دریایی مهمترین شاخص آبزی پروری است؛ در ایران این مدل آبزی پروری سرانجامی مانند غارت آب‌های زیرزمینی توسط طبقه برتر به نام توسعه کشاورزی به روستاها تحمیل خواهد کرد./ مهتا بذرافکن

©@ruralwomenissues

🔵خشکی هامون و بی آبی مردم سیستان و بلوچستان/ایران تایمز


کانال آب
@water_bio

منفعل نگاه داشتن مردم در مقابل‌ خسارات زیست محیطی به نفع چه کسانی است؟   

✍مهندس ناصر خلقی

با توجه به تاریخ ایران زمین و تدقیق در مورد نحوه تعامل مردم ایران با طبیعت اطراف خود  در دوره های مختلف تاریخی ما به یک اصل غیر قابل انکار از منظر جامعه شناسی تاریخی برمی خوریم و آن " منفعل نبودن مردم فلات ایران  در طی دهها قرن در مورد طبیعت اطراف خود " بوده است. این منفعل نبودن علاوه بر تاثیر پذیری از نوع فرهنگ اقوام ایرانی از آمیزهای دینی خود چه در قبل از اسلام و چه بعد از اسلام منشا می گیرد. انسان ایرانی در طول تاریخ هرگز خاک،آب ،جنگل و محیط زیست خودرا نابود نمی کرده و گویی در ضمیر وی دوستی با طبیعت همواره ریشه داشته است. حال نکته ای که قابل توجه می باشد  این است که چه اتفاقی در طی دهها سال اخیر در کشور ما بوجود آمده که انسان ایرانی دیگر چون اسلاف  خود نسبت به طبیعت اطرافش اینچنین بی تفاوت و در بسیاری موارد بی رحم شده است؟ آیا این بی تفاوتی را می توان فقط به دلیل ماشینی شدن زندگی و تغییر نوع تمدن بعد از انقلاب صنعتی در انگلستان مرتبط ساخت؟ آیا این تغییر وحشتناک را می توان یکسره بر دوش حاکمیت ها و سیاستهای آنها و نوع الگوی اقتصاد سیاسی حاکم بر آنها دانست؟ آیا می توان گفت روند رو به افزایش شهرنشینی و هجوم از روستاها به شهرها درطی ۷۰ سال اخیر موجب چنین پدیده ای گردیده است؟ آیا دور بودن انسان شهرنشین از زیبایی های طبیعت اطرافش وی را از محیط زیستش بیگانه کرده است؟ آیا نقش عوامل خارجی و استعمار آشکار و پنهان در ایجاد چنین خصوصیتی موثر بوده است؟ نقش عوامل استثمار کننده طبقات و لایه های فرادست در این امر موثر بوده است؟ نقش علوم و تکنولوژی های وارداتی در حفاظت از ارکان محیط زیست ایران چقدر موثر بوده اند؟ آیا تحول ژنتیکی خاصی در مردم ما بوجود آمده است؟ نقش طبقات تحصیل کرده ولی غیر روشنفکر تا چه حد توانسته قدرت نقدپذیری را کاهش داده و مردم و حکمرانان را در مورد منفعل بودن یا نبودن تحت الشعاع قرار بدهد؟ نقش روشنفکرین در آگاهی رسانی تا چه میزان بوده است؟ نقش قوانین حاکمیتی  و اجرا یا عدم اجرای آنها   مردم ایران را در سوق دادن به این انفعال  تاچه حد یاری داده است؟ نقش رسانه ها در طی این ۷۰ سال در این مورد چه مقدار موثر بوده است؟ آیا اقتصاد مبتنی بر صادرات نفتی توانسته در این منفعل بودن نقشی داشته باشد؟ تعدد و یا عدم تعدد احزاب و گروههای سیاسی توانسته در این پروسه نقش آفرین باشند؟ نوع آموزش به کودکان،نوجوانان و جوانان در تمامی مقاطع آموزشی چقدر در تشدید این انفعال موثر بوده است؟ افزایش وحشتناک جمعیت چه تاثیری در این انفعال پذیری داشته است؟   نقش اقتصاد و معیشت مردم ما در طی این ۷۰ سال چه مقدار بر روی این مسئله موثر بوده است؟ روانشناسی اجتماعی مردم ما که منبعث از دهها قرن حاکمیت های شبه فئودالی و خان خانی بوده چه مقدار بر روی این بی تفاوتی تاثیر گذاشته است؟ نوع اقلیم غالب فلات ایران که خشک و نیمه خشک است چقدر موثر بوده است؟ آیا نوع حاکمیت های آبسالارانه تاثیری بر این مسئله داشته یا خیر و اگر داشته است تا چه مقدار موثر بوده است؟ کشاورزی  و دامداری سنتی چه تاثیری بر این روند داشته است؟  در نهایت این پرسش ها  مطالبی است که بنده معتقدم تا به آنها پاسخی جامع داده نشود چرایی بی اعتنایی عموم مردم ما و مسئولین آنها  به از بین رفتن خاک،هوا،آب ،تالابها،دریاچه ها ،رودخانه ها ،جنگل ها و غیره کماکان   حل نشده باقی خواهد ماند.  پرسش نهایی حقیر این است که :" آیا ابتدا مسئولین و سپس مردم  ما آمادگی تطبیق خود با طبیعت اطرافشان و احترام به محیط زیست خود را دارند یا خیر؟".


کانال آب
@water_bio

‍ 🔹زن در شاهنامه
✍پیمانه صالحی
🔹کتاب «زن در شاهنامه» اثر جلال خالقی مطلق، سال ۱۹۷۱/ ۱۳۵۰ به آلمانی منتشر شد و سال ۱۳۹۵ با ترجمهٔ احمد بی‌نظیر از سوی نشر مروارید و در ۱۴۰۱ با ترجمهٔ مریم رضایی توسط انتشارات دکتر محمود افشار نشر یافت. این پژوهش بر مبنای رسالهٔ ‌دکتری خالقی مطلق، نویسنده و شاهنامه‌پژوه و استاد بخش ایرانشناسی دانشگاه هامبورگ تألیف شده است.
🔹در فصل نخست، «زنان نژاده» بانوان نامدار معرفی و داستان‌های مربوط به آنان شرح داده می‌شود. این گفتار به دلیل تعدد زنان اشرافی مفصل‌ترین بخش کتاب است.
🔹فصل دوم، «زنان غیراشرافی» به شرح ویژگی‌ زنانی اختصاص دارد که پیوند نژادی با شاهان ندارند، ازجمله خدمتکاران و دایه‌ها.
🔹فصل سوم، «جایگاه دختر در خانهٔ والدین» به نامگذاری دختران و تعلیم‌وتربیت آنان پرداخته است.
🔹در فصل چهارم، «مراسم عروسی» آیین‌ها و شرایط ازدواج بررسی شده است.
🔹فصل پنجم، «گونه‌های مختلف ازدواج» به نکات مهم در سنت‌های ایرانی و تمایز طبقاتی در قانون ازدواج اشاره دارد.
🔹 در فصل ششم، «جایگاه زوجه در ازدواج» به روابط میان اعضای خانواده پرداخته شده است.
🔹در فصل پایانی، «جایگاه زنان در جامعه»، چگونگی حضور بانوان در اجتماع و فعالیت‌های آنان ارزیابی شده است.
کتاب زن در شاهنامه که با پشتوانهٔ علمی مؤلف در شاهنامه‌پژوهی و انتشار آثاری گران‌سنگ در این حوزه به نگارش درآمده است، به روشنی جایگاه زنان را در تاریخ اسطوره‌ای ایران نمایان می‌سازد. این اثر توجه به این نکته را محرز می‌کند که برای شناخت نظرگاه حقیقی حکیم طوس در باب بانوان، بایستی بیت‌های اصلی و الحاقی را در این موضوع تفکیک کرد. برخی از ابیات به نادرستی به نام فردوسی شهرت یافته‌اند. در ضمن غالبِ ابیات زن‌ستیزانه در شاهنامه از زبان قهرمانان داستان و نشان‌دهندهٔ باور عمومی اجتماع است، نه عقاید فردوسی. به زنان نه‌تنها از این دیدگاه که دلبران، دختران و مادران قهرمانان بوده‌اند، بلکه به دید شخصیت‌هایی مستقل و اثرگذار نگریسته شده است؛ بانوانی که سیاستمدار، خردمند و جنگاورند و ستایش می‌شوند.
https://t.me/zananepazhoheshgartarikh1396

برای ۱۷۱ هزار هکتار از اراضی تحت کشت شالی که با آب سد سفید رود تامین می شوند امسال فقط ۲۵ درصد آب مانده است و متاسفانه مدیریت آب و خاک کشور در خواب تشریف دارند. عواقب چنین مسائلی را از نقطه نظر اقتصادی و اجتماعی حتی نمی توان پیش بینی نمود که افزایش روند بیکاری و ازدیاد فقر و فساد فقط شمه ای از آنها است. چنین مفاهیمی اساسا جایگاهی در یک الگوی اقتصاد سیاسی غیر پایدار و نامتناسب با پتانسیل های طبیعی و تغییرات اقلیمی ندارند. هر پروژه و هر حرکتی و هر تصمیم گیری که در حوزه آب و خاک کشور صورت می گیرد اگر بخواهد نقش تغییرات اقلیمی را در نظر نگیرد که تاکنون اینچنین بوده است حتما و بدون تردید محکوم به شکست است. نتایج این نوع شکست ها در زندگی مردم چنان تاثیراتی می گذارد که امثال ما متخصصین آب و محیط زیست نمی توانیم همه جوانب آن را تجزیه و تحلیل کنیم و تماما کار متخصصین جامعه شناسی و اقتصاد است. نتیجه گیری: با توجه به اینکه ما وارث بیش از ۶۰ سال مدیریت غلط در منابع آب هستیم بنده روزهای بسیار بسیار سختی را برای مردم این مرز و بوم پیش بینی می نمایم/ مهندس ناصر خلقی

©@ruralwomenissues

گزارش مدیران عامل ایران منتشر شد: اینترنت و فیلترینگ دومین دغدغه مدیرهای کشور

🔹بر اساس پیمایش دومین شماره گزارش مدیران عامل ایران که توسط شرکت مشاوره مدیریت ایلیا با همکاری گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد در اسفندماه 1401 تهیه شده؛ 300 مدیرعامل از 27 صنعت کشور دغدغه بزرگی به نام عدم ثبات اقتصادی و سیاسی دارند. مدیرهایی که کمتر از 40 سال سن دارند، مسائل مربوط به اینترنت و فیلترینگ را دومین دغدغه خود می‌دانند. جالب است بدانید اینترنت و فیلترینگ دغدغه هیچ‌یک از مدیران شرکت‌های نیمه‌خصوصی نبوده. نتایج این پژوهش همچنین حکایت از ناامیدی به رونق اقتصادی ایران در سال جدید دارد. تنها 5 درصد از مدیران عامل به این امر خوش‌بین هستند.

🔹فهرست دغدغه‌مندی‌های مدیران عامل نشان می‌دهد 81 درصد آن‌ها عدم ثبات در ابعاد سیاسی و اقتصادی کشور را بزرگ‌ترین دغدغه خود می‌دانند. کمبود نقدینگی برای رشد سازمان از دیگر معضلاتی است که مدیران عامل با آن روبه‌رو هستند. همان‌گونه که ملاحظه می‌شود، 46 درصد از مدیران عامل با این دغدغه مواجه هستند.

🔹اینترنت و فیلترینگ پنجمین دغدغه مدیران عامل در سال 1401 بوده است، اما اگر داده‌های پیمایش را به دو دسته مدیران عامل بالا و زیر 40 سال تقسیم کنیم، خواهیم دید که اینترنت و فیلترینگ دومین دغدغه مدیران جوان است.

🔹نگرانی‌ها درباره اینترنت و فیلترینگ در مدیران عامل شرکت‌های خدماتی بزرگ پررنگ‌تر از سایرین بوده است. جالب است بدانید که اینترنت و فیلترینگ دغدغه هیچ‌یک از مدیران شرکت‌های نیمه‌خصوصی نبوده. این نتایج اهمیت دسترسی به اینترنت و تعامل با جهانیان را برای بخش خصوصی بیش از پیش هویدا می‌کند.

🔹آن‌طور که در گزارش مدیران عامل آمده است، تنها 5 درصد از 300 مدیرعامل فعال در 27 صنعت کشور به رونق اقتصادی ایران در سال 1402 خوش‌بین هستند. این متغیر در سال 1400 حدود 37 درصد بوده است. نزدیک به 50 درصد مشارکت‌کنندگان در این نظرخواهی از افت نسبی یا زیاد کسب‌وکار خود در سال 1401 خبر داده‌اند. تنها 10 درصد از مدیران رشد مالی زیاد در سال 1401 را تجربه کرده اند / دیجیاتو

نیروی کارصنعت آبزی پروری و ماهیگیری به شدت تحت تاثیرساختار اجتماعی، جنسیت زده است وهمین امرموجب شده که این حوزه از نگرشهای جنسیتی ناشی از هنجارهای  فرهنگی،فرصت ها و دسترسی، روابط قدرت وپویایی های سیاسی نیز تأثیرمنفی بگیرد. در معدودی ازنقاط جهان که اقتصادشان بطورمستقیم به دریاوابسته است مشارکت مستقیم زنان در این صنعت و اشتغال و درآمد پایدار قابل توجه است، بعنوان مثال در السالوادور و فیلیپین، زنان به ترتیب 26 تا 42 درصد از کل ماهیگیران را تشکیل می دهند .  در حالی که بررسی مشارکت زنان در زیستگاه های مختلف در کشورهای جزیره اقیانوس آرام نشان می دهد که زنان بیش از 90 درصد از ماهیگیران نزدیک ساحل، صخره های ساحلی را تشکیل می دهند . در آلاسکا  حدود 11 تا 12% از دارندگان مجوز و 13 تا 18% از خدمه آلاسکا زنان هستند. بطور کلی زنان فقط حدود 3 تا 22% برداشت‌کنندگان ماهی را تشکیل می‌دهند. در آفریقا وآسیا،که حدود ۶۰ % از غذاهای دریایی به بازار عرضه می شود، زنان بیش ازبقیه نقاط جهان درکار ماهیگیری مشغولند و معیشیتشان کاملا به دریاوابسته است.

©@ruralwomenissues

هشدار فوری سیل برای یک سوم غربی کشور

روز پنجشنبه با بارش‌های بسیار شدید و قابل توجهی در بیشتر بخش‌های یک سوم غربی کشور همراه هستیم که شدت آن منجر به وقوع سیل و آبگرفتگی در بیشتر استان‌ها خواهد شد.

استان‌های آذربایجان‌شرقی، آذربایجان‌غربی، کرمانشاه، کردستان، ایلام، لرستان، چهارمحال‌بختیاری، کهگیلویه‌بویراحمد و خوزستان با بارش‌های شدید و قابل توجهی همراه خواهند بود که منجر به وقوع سیل خواهد شد!

با توجه به این موضوع، طی روز پنجشنبه از اتراق در کنار رودخانه‌ها به شدت پرهیز کنید و همچنین تمام تمهیدات لازم را برای پیشگیری از وقوع خسارات احتمالی بیاندیشید

@iran_weather

هر جا دیدند سد ساختند و برای توجیهش می گویند سدها برای روز مبادا آب ذخیره می کنند. حالا روز مبادا است؛ سدها قرار است چگونه کمبود آب را حل کنند؟
صنف سدسازان هنوز از فریب افکار عمومی دست برنداشته و هنوز سدسازی با هزینه های هنگفت را راه حل سازگاری با کم آبی و کلید حل بحران آب معرفی می کنند.
این نتیجه عیان سدسازی است. اگر باران نبارد سدها مفت نمی ارزند.
اگر لااقل نصف آن همه اعتبار درراه محافظت از آبخوانها و نجات آب‌های زیرزمینی و آبخیزداری مشارکتی غیرسازه ای صرف می‌شد؛ با گنج نهان آب‌های زیرزمینی دلهره تامین آب شرب نداشتیم.

©@ruralwomenissues

قرار دادن مردم مقابل هم در بحث حجاب اشتباه است

معصومه ابتکار در گفتگویی با اعتماد:

نسل جوان به خصوص دختران ما احساس می‌کنند کسی در حاکمیت همصدای آنها نیست، کسی آنها را درک نمی‌کند و صدای آنها را نمی‌شنود. این حس تنهایی بالطبع واکنش‌های فراوانی دارد.

به اندازه‌ای که روی دختران ایرانی بر سر حجاب فشار آمده، روی مسائلی مانند فساد اداری، بی‌عدالتی، رفتارهای نابهنجار اجتماعی و... نیامده است.

خداوند به پيامبرش می فرماید تو فقط پیام رسان هستی و  وظيفه‌ای برای تسلط بر مردم نداری و نبايد دين را بر آنان اجبار كنی. همين امروز در جوامعی كه اجباری براي حجاب وجود ندارد، اقبال بيشتری به آن می شود.

سال ۸۶ در شوراي شهر تهران وقت گرفتم تا درباره درگيری هایی كه گشت ارشاد با يكی از دختران داشته، صحبت كنم و از همان جا گفتم که برخوردهاي گشت ارشاد جز ايجاد كينه و نفرت، هيچ فايده‌ای برای كشور ندارد.

نسل جوان به رفتارها نگاه مي‌كند. قرآن هم تاكيد دارد كه بايد آنچه عمل می شود به زبان آورده شود. نسل جوان همه تفاوت‌ها و تناقضات از حرف تا عمل را می بيند و مسير خود را تغيير می دهد.

عده‌ای هستند که احساس می‌کنند در برابر هر رفتاری مصونیت دارند و پیگردی علیه آنها انجام نمی‌شود. بحث مسمومیت‌های دانش‌آموزان نماد عینی آن است؛ بحرانی که رهبری هم واکنش جدی و محکم درباره آن داشتند، اما عاقبت آن چه شد؟ برخی تشخيص دادند كه اين افراد معاند نبودند و از پيگيري عليه آنها دست برداشتند. در ماجرای حجاب به نظر می رسد، برخی به دنبال قرار دادن مردم روبروی هم هستند.

همواره در تاريخ جریاناتی بوده اند که موضوعات مهم را به انحراف بكشند. همچنانکه مجموعه‌اي از روايات و احاديث جعلي به نام اسراييليات سبب اتخاذ مواضع ضد زن شده است.

نگاه افراطی شرايط را به جايی رسانده كه جوان ايرانی ديگر حرف سيستم را نمی شنود و مسير خود را می رود. اين تندروی ها و سخت‌گيری ها به اندازه‌ای وسعت پيدا كرد كه ناگهان به خود آمديم و متوجه شديم نسل جوان ارتباطی با ما ندارد.

متن کامل این گفتگو در 👇
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/Main/Detail/199251/

@massoumehebtekar

كيفيت آب شرب در جهان
EPI : Environment Performance Index

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ در رثای آب و مديريت نابکار منابع آب

‍ یکی از راهبردهای کاهش ناامنی آب در جهان که در مقیاس خانگی و کشاورزی معیشتی بسیار مورد توجه قرار گرفته است، نصب سیستم‌های ذخیره‌سازی محلی است که آب باران  (معمولاً پشت بام‌ها)را جهت استفاده مکمل آب شرب ملی ذخیره می‌کند.

  تجربیات جهانی نشان می دهد که با سیستم‌های جمع‌آوری آب باران خانگی  (DRWH) که ساخت آنها  نسبتاً آسان  است، می‌توان مشکلات مناطقی که درمعرض خطرناامنی آب هستند را کاهش داد. نصب این سیستم‌ها در مناطقی از جهان  به عنوان یکی از مشاغل تقاضای زیادی دارد و ژاپن به تجاری سازی و  تولید  و عرضه جهانی  این سیستم‌ها روی آورده است!

بعنوان مثال در اوگاندا تقریباً 21000مخزن جمع آوری آب باران وجود داشت که به 126000نفر یعنی حدود1٪ از جمعیت روستایی را آبرسانی می کردند. با مطالعه اثر مطلوب این سیستم ها در کیفیت زندگی؛ سیستم  DRWH ارتقا داده شد و در اندازه مناسب  در جهت برآورده کردن نیازهای آبی عرضه شد ه و هم اکنون این سیستم‌ها آب مورد نیاز هزاران نفر را تامین می کند.

هرچند مخاطرات ناپایداری اقلیمی و بارش در استفاده از این سیستم‌ها تأثیرگذار است؛ اما این سیستم‌ها تاکنون توانسته اند تا حد زیادی از  جوامعی که با تهدید و ناامنی آبی مواجه بوده اند حفاظت کنند.
جمعیت نیز مانعی برای اجرای آن نبوده است، چرا که هر خانه ای پشت بام خودش دارد و باران سخاوتمندانه برای همه می بارد.

تحقیقات در حال انجام در اوگاندا نشان می‌دهد که  هزینه سیستم جمع آوری آب باران که توسط خانواده ها انجام می‌شود و همچنین آموزش سالم سازی  آنها برای شرب از هزینه ساخت پروژه های سنگین، بسیار ارزان‌تر و کارآمدتر بوده است.

نکته جالب توجه این است که صدها سال از  این روش در مناطق کویری و جنوب ایران برای استفاده و ذخیره سازی آب کاربرد داشته و معدودی از آب انبارها هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
سیاست حذف مشارکت مردم در تامین آب و همچنین دامن زدن به معضل البته پرمنفعت سدسازی و انتقال آب در تریبون‌های اعتبارساز سیاسی؛ موجب شده که این روش‌های کارآمد که هم اکنون با تکنولوژی های جدید مدرن و تجاری شده است؛ از ذهن مردم پاک گردد.
بجای آموزش مردم برای بکار گرفتن این راهکارهای سودمند و حتی اشتغالزا؛ در مناطقی از کشور برخی برای آب باغ ویلاهایشان حتی به آب دزدی روی آورده  و یا از راه‌های غیرقانونی و فراقانونی و مجرمانه چاه‌های غیرمجاز احداث کرده اند !!

آنهم درحالیکه در همه نقاط ایران زمستان آنقدر باران می بارد  که هر خانواده بتواند صدها لیتر آب در مخازن زیرزمینی یا تعبیه شده ذخیره و لااقل برای آبیاری و حتی در کشاورزی معیشتی از آن استفاده کند.

حکمرانی نابکار و ناکارآمد منابع آب نه تنها اکوسیستم‌های طبیعی کشور را با صدها پروژه سدسازی و انتقال آب و اکنون چاه ژرف و کشاورزی فاجعه بار آسیب پذیر و حتی نابود کرده است، بلکه با حذف مشارکت مردم و نابودی  معنای آب و حفاظت از آن در سیستم ذهنی عموم مردم، موجب شده که آنها راه حلهای باستانی بقا را نیز فراموش کنند و سدسازی و انتقال آب را تنها راه حل نجات خود انگارند.

سیستم‌های اجتماعی و فرهنگی کارآمدی که قرنها از مردم در مناطق کم باران در برابر خشکسالی محافظت کرده بود، در زمانه ما توسط سیستم  مدیریت تامین محور و یک طرفه منابع آب و  به دست مهندسانی که سیستم اجتماعی را از مدیریت منابع آب حذف نمودند نابود گردیده است.
نتیجه این حذف؛ تقاضاهای تمام نشدنی برای آب، ارتکاب جرم، ناپایداری هرچه سریعتر و گسترده تر سرزمین ، فرونشست زمین و ناامنی آبی در کوتاه مدت و دراز مدت خواهد بود. / مهتا بذرافکن

©@ruralwomenissues