🎥ضرورت اقدامی جهانی برای حفظ و احیای اکوسیستم های آبی

🔻آب منبعی حیاتی برای ادامه زندگی روزمره انسانهاست. اما رودخانه ها، دریاچه ها و تالاب ها، به عنوان تامین کننده های این منبع حیاتی، به شکل فزاینده مورد آسیب قرار گرفته اند. اقدامات فوری و در سطح جهانی برای حفاظت از این‌ منابع و احیای محیط های آب شیرین ضروری است.

🎞ویدئو از: WWF
🔻زیرنویس در: مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران

با ما در شبکه های اجتماعی همراه شوید:
📣تلگرام: 
@AWNRC_ICCMA


©@ruralwomenissues

🔶 "ال نینو هزاران میلیارد یورو ضرر به دنبال خواهد داشت"

پدیده آب و هوایی "ال نینو" از چرخه‌های فوق‌العاده شدید آب و هوایی در جهان است که اغلب بین ۲ تا ۷ سال یک‌بار، باعث ایجاد تغییرات بزرگی در وضعیت آب و هوای سراسر کره زمین می‌شود.

خشک‌سالی، آتش سوزی، سیلاب‌های ناگهانی، قحطی و اپیدمی جزو پیامدهای ناشی از این پدیده آب و هوایی محسوب می‌شوند.

حال سازمان جهانی هواشناسی (WMO) وقوع ال نینو در تابستان سال جاری را با "احتمال ۸۰ درصد" پیش‌بینی کرده است.

شماری از متخصصان هواشناسی نیز پیش‌بینی کرده‌اند که ال نینو در تابستان سال جاری احتمالا باعث ایجاد بحران‌های سنگین از قبیل خشکسالی و آتش‌سوزی در قاره‌های آسیا و استرالیا و نیز افزایش سیلاب‌ها در قاره آفریقا خواهد شد.ویرانی‌های ناشی از آن نیز احتمالا باعث تضعیف رشد اقتصادی خواهد شد./ دویچه‌وله
..
©@ruralwomenissues

جان ما برای مافیای خودرو بی ارزش تر از پر کاه است. ما شهروند نیستیم؛ ما رعیت کنسرسیوم مافیا هستیم. از خودرو تا لوازم خانگی و سلامت ما در دست عده ای است که پشت نقاب تولید و اشتغال بر ما ستم می کنند و جیبهای بدون ته خود را انباشته از ثروت کرده اند. این اشک دیده و خون دل ماست .
در دنیایی که از مدرن ترین تکنولوژی و فناوری ها را برای بالابردن کیفیت زندگی شهروندان شان بهره می برند؛ ما توسط اقلیتی به عنوان رعیت استثمار شده ایم.


📸 بقایای خودروی ساخت ایران در یک تصادف، امروز روستای میلکی شهرستان پارسیان هرمزگان

©@ruralwomenissues

اصل همین نیم‌متر پارچه است!

عمده‌ترین دغدغه و نگرانی مسئولان برگزاری نمایشگاه کتاب امسال، روسری بانوان بود.
این نکته را در دیدار کوتاهم از نمایشگاه دریافتم. ظاهراً از یک طرف، قشر مذهبی جامعه را بسیج کرده بودند تا حضوری حداکثری در نمایشگاه را به نمایش بگذارند و از طرف دیگر، راه به راه به دخترها و خانم‌های فاقد روسری تذکر داده می‌شد.
بدین ترتیب، پدیدهٔ روسری به محور مدیریت کشور تبدیل شده و همهٔ معضلات اجتماعی و نابسامانی‌های اقتصادی تحت‌الشعاع آن قرار گرفته است.
با این رویکرد، تمام منابع کشور صرفِ مسئلهٔ روسری خواهد شد، زیرا وقتی "نیم‌متر پارچه" از سوی عده‌ای به صورت فلسفهٔ وجودی حکومت تعریف شود، فقر و فحشا و فساد و فلاکت و مهاجرت و بیکاری و تورم و گرانی و تحریم و طلاق و تجرد و محیط زیست و منابع آب و آلودگی و ترافیک و صنعت و غیره چه ارزش توجه و تمرکز دارد؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

کاوه مدنی :

وقتی دلسوزان درباره هیرمند هشدار می دادند آقایان به دنبال دسترسی به منابع لایتناهی آب در عمق چند هزار متری و اشتغال زایی از طریق توسعه کشاورزی در یک منطقه کم آب بودند!

© @ruralwomenissues

🔻اوج‌گیری خط فقر در ایران؛
«۲۰ میلیون نفر» دچار فقر مطق هستند

بهروز محبی نجم‌آبادی ، نماینده مجلس می‌گوید در حالی که نزدیک به «۲۰ میلیون نفر» در ایران «دچار فقر مطق هستند»، خانوارهای توانمندی داریم که «تراکنش مالی آن‌ها بیش از یک و نیم میلیارد تومان است».

به گزارش ایلنا، بهروز محبی نجم‌آبادی با بیان اینکه فقر مطلق «چهره نورانی و مشعشع نظام اسلامی را به صورت جدی مخدوش کرده است» گفته « در دهه اخیر به دلیل رشد اقتصادی صفر و در واقع فضای خاصی که در کشور به وجود آمد، متاسفانه با درصد قابل توجهی از فقر مطلق مواجه هستیم».

او پیشنهاد کرده نمایندگان مجلس در شهرستان‌های حوزه انتخابیه خود «ستاد مبارزه با فقر مطلق» تشکیل دهند و تمام شهر را بین همه خیریه‌ها و نهادهای حمایتی تقسیم کنیم تا مبالغ و کمک‌ها براساس کد ملی به خانواده‌ها داده شود تا همه خانواده‌های نیازمند از آن بهره‌مند شوند
@eskannews_com


©@ruralwomenissues

در مزارع خورشیدی EF گلخانه ای از تبخیر آب جلوگیری و مصرف آب به حداقل می رسد . باد و آفتاب سرعت تبخیر را چندین برابر می کند. بخشی از سقف گلخانه ها به پنلهای خورشیدی اختصاص دارد علاوه بر سقف ، نیروگاه باتری های خورشیدی است. مزارع خورشیدی برای مناطق کم آب و حاشیه کویر ایران می تواند بسیار مهم باشد . نیروگاههای خورشیدی که زیر آن کشاورزی انجام شود به آب بسیار کمتری نیاز دارند. زیرا از وزش باد و آفتاب که عامل تبخیر در کشتمان ها(مزارع) هست جلوگیری می شود.


©@ruralwomenissues

.
شنا در آب هیرمند
در روزهای گرم اردی­بهشت و خرداد سیستان

۳۱ اردی‌بهشت ۱۴۰۲
#محمود_فاضلی_بیرجندی
 
اکنون که سخنانی با فرمانروایان افغانستان بر سر آب هیرمند و حقابه ایران درگرفته، کسانی بریده خاطرات امیر اسدالله علم را به میان آورده و چنان وانموده­‌اند که امیر خواسته است بار گران این گرفتاری را به دست نوشیدن شراب بسپارد.
  
یادداشت امیر به تاریخ ۱۲ تا ۱۷ امرداد ۱۳۵۶، اندوه بزرگ او را در باره سیستان و هیرمند بازمی­‌گوید:  
 
به اروپا آمدم. حال مزاجی کمی بهبود یافت. ولی روحا کسل و ناراحت و نگران بودم. کسالت از جهت کار سیستان و نگرانی از جهت کار عمومی کشور.
باید بگویم که هر وقت در آب مدیترانه غوطه می­‌زنم به یاد روزهایی می­‌افتم که فرماندار کل سیستان و بلوچستان بودم. در روزهای گرم اردی­‌بهشت و خرداد سیستان، عصرها در هیرمند که با آبی هزار متر مکعبی جاری بود شنا می­‌کردم. افسوس و هزار افسوس که دیگر پس از ده پانزده سال، که انشاالله من مرده­‌ام، این منظره را نخواهم دید. این بستر، خشک [خواهد شد] و جمعیت [سیستان] آواره خواهند شد.
با رییس و اعضای دولت، با هر کدام حرف زدم، سیستان را با مسایل مالی می­‌سنجند و می­‌گویند حداکثر سیستان به کشور چهل میلیون تومان در سال که بیشتر نمی­‌دهد. این عایدی یک ساعت نفت است.
تفو بر تو ای چرخ کردون تفو، که کشور ایران به دست چنین عناصر پلیدی افتاده است.
ـ یادداشت­‌های امیر اسدالله علم. ج ششم. ص ۵۴۵. چاپ کتابسرا.

ما و افغانان فرزندان یک سرای هستیم، همزبانانیم. ... .
 
https://t.me/dejnapesht4000

محمد درویش: زابل تا پایان خرداد آب شرب دارد/ تغییر مسیر رودخانه در ردیف جنایت‌های جنگی است/اگر افغانستان پایش را بر روی گلوی هیرمند بگذارد، دولت ایران با یک مهاجرت ۴۰۰ هزارنفری روبرو می‌شود

محمد درویش، کنشگر محیط‌زیست:

🔹یک ماه پیش که از این استان بازدید کردم، چاه‌نیمه‌ها به کمینه خود رسیده و اینطور که گزارش شده تا آخر خردادماه به آستانه گل‌آلودها می‌رسد و تصفیه‌خانه‌ها قدرت تصفیه آن را نخواهند داشت و شرایط بسیار سخت و دشوار می‌شود و عملا آبی برای شرب مردم وجود ندارد.

🔹در طول همین یکی‌دو هفته بیش از ۱۰ هزار نفر از مردم زابل مهاجرت کرده‌اند. این مسئله می‌تواند مانند دهه ۴۰ موج مهاجرت بزرگی در پی داشته باشد و موجب شود مردم سیستان‌وبلوچستان منطقه را ترک کنند.

🔹 مهاجرت آنها تنش‌های اجتماعی و امنیتی فوق‌العاده‌ای برای ایران به وجود می‌آورد و نباید اجازه دهیم کار به اینجا برسد. چون تامین آب با تانکر هم بسیار سخت و دشوار است.

🔹بهترین کار این است که دولت ایران در کوتاه‌مدت با طالبان که - شریک تجاری آنهاست – صحبت کند تا از یک میلیارد مترمکعب آب پشت سد کجکی، حق‌آبه ایران را رها کنند.

🔹تا قبل از احداث سد کجکی بر روی هیرمند، دولت افغانستان اگر اراده می‌کرد هم، امکان جلوگیری از حق‌آبه هامون را نداشت. حتی بیش از ۸۰۰ میلیون مترمکعب آب به هامون و‌ چاه‌نیمه‌های ایران می‌رسید. اما به‌تدریج بعد از احداث سد کجکی توانستند آب را مدیریت کنند و اولین نشانه‌های نگرانی در اوایل دهه ۸۰ در هامون ایجاد شده و شاهد خشکسالی‌های پیوسته بودیم.

🔹تغییر مسیر رودخانه در ردیف جنایت‌های جنگی است و هیچ دولتی حق ندارد مسیر رودخانه را تغییر دهد چراکه سبب می‌شود تمام زیستمندانی که طی میلیون‌ها سال در پایاب رودخانه زیسته‌اند، نه فقط انسان‌ها، بلکه حیوانات و گیاهان آسیب جدی ببینند. افغانستان این جنایت را انجام داده و می‌تواند تحت پیگرد قضایی در مجامع بین‌المللی قرار گیرد.

🔹اگر افغانستان پایش را بر روی گلوی هیرمند بگذارد، دولت ایران با یک مهاجرت ۴۰۰ هزار نفری روبه‌رو خواهد شد که تبعات بسیار زیادی دارد که ممکن است باعث شود دولت ایران در مقابل باج‌خواهی افغانستان کوتاه بیاید.

🔹خردمندانه این است که وابستگی صددرصدی به آب یک کشور خارجی برای تامین آب شرب یکی از شهرهای راهبردی‌مان را به کمینه خود کاهش دهیم. وقتی دولت می‌تواند ظرف دو سال آب را از دریای عمان به یزد برساند، حتما می‌تواند در یک سال آب را به زابل برساند./هم‌میهن
#هامون
©@ruralwomenissues

رنج تاریخی هامون از جفای همسایه و زخم هامون از مدیریت منابع آب کشور

زندگی در سیستان و بلوچستان با هامون و مناقشه حوضه هیرمند در امیخته است. هرگاه هامون کم آب شده؛ جامعه نیز به تحلیل رفته. بطور تاریخی حقآبه دزدی با بندها، سدسازی و موتورپمپها از سوی افغانستان همواره برای هامون و روزی خورندگانش موجب گرفتاری و رنج و چالش های اجتماعی بوده است. مثلا در فروردین ۱۳۳۴ و پس از آن‌که بی‌آبی باعث از میان رفتن هفتاد درصد محصول بلوک شیرآب و ده درصد محصول رومیان کنگی شد، سرداران و سران ایلات سیستان و عمده مالکان میان کنگی در تلگراف‌خانه تحصن و خطاب به نخست‌وزیر وقت اعلام کردند که «اگر د‌ر مرکز، عملی مقدور نیست، برای احقاق حق خود و کشیدن سدهای افغان، ما اهالی سیستان شخصاً اقدام نماییم». متحصنان با مهاجرت اهالی شدت یافته که هر تعداد کامیون به زابل می‌رسد و مهاجرین را حرکت می‌دهد. بیست و چهار کامیون دیگر پیش فروش شده که به زابل بیاید و مهاجرین را از سیستان منتقل نماید. استدعای توجه عاجل را دارد و اینها کسانی هستند که به داخل مهاجرت می‌نمایند اما عده‌ای که به کشور افغانستان فرار می‌کنند، خیلی بیشتر از اینهاست و اگر قریباً فکری نشود، سیستان خالی از سکنه خواهد شد. آب رودخانه هیرمند ساعت به ساعت رو به کاهش می‌رود. مقدار آبی که قبلاً طرف ایران می‌آید، مختصر زه‌آب گندیده سبز رنگ بیش نیست که برای مصرف یک بخش هم کافی نمی‌باشد. منتظر اقدامات مقامات صلاحیت‌دار زابل بودیم و تاکنون بنا به توصیه آنان از شکایت خودداری کردیم و مردم را به زبان و وعده و وعید از متواری شدن مانع شدیم. متأسفانه اکنون نتیجه اقدامات دوایر محلی برای ما روشن نشده، روز به روز بر خشکی محصول افزوده می‌شود. عنان اختیار از دست ما مالکین به در رفته و ساعت به ساعت کامیون‌های زارعین به خارج از سیستان روانه می‌باشد. اگر اقدامات موثر و سریع برای اضافه شدن آب هیرمند و ول کردن آب از طرف افغان‌ها به عمل نیاید، محققاً زابل به ویرانه تبدیل می‌شود»

هرچند چالش حوضه هیرمند و دعوای ایران و افغانستان یک مساله تاریخی است و حقآبه هامون همواره مورد مناقشه بوده است؛ اما خوب است در این‌روزهای گیس و گیس کشی؛ ردپای اکولوژیک خشک شدن هامون را از منظر دیگر هم جستجو کنیم تا حقیقت مخدوش نشود. در زمانه ما آیا هامون فقط به دليل قطع حقابه و خشکسالی ها خشک شده است یا همچون بقیه تالابها هامون هم قربانی مدیریت منابع آب است ؟ برای پاسخ به این ابهام به این مقاله تأمل برانگیز رسیدم «چگونه ایران با دست خود تالاب های هامون را خشک کرد؟
https://www.tahririeh.com/news/16628

©@ruralwomenissues

سرنوشت تیزروان

مسعود امیرزاده

یحمتل روستای قدیمی و یکی از محلات فعلی شمالی تهران یعنی تجریش(Tajrish) نام خود را از رودخانه‌ای گرفته است که از کوههای شمال این شهر جاری بوده و بعد از عبور از تهران بر اساس جبر طبیعت خود را به دشت‌های عطشان جنوبی می‌رسانده است. اما این رودخانه که امروزه در بخش کالبد شهری فرورفته چیزی جز یک کانال حامل فاضلاب آلوده نیست. مدیریت شهری بجای آنکه شهر را همساز با رودخانه بنا کند رود را به عنوان یک عنصر مزاحم طبیعی در قعر یک کانال سیمان اندود از جوانب مختلف محبوس ساخته است. فارغ از حذف مرفولوژی طبیعی رودخانه و پوشش گیاهی جانبی حتا بستر بگونه ای عایق بندی شده که آب به آبخوانهای مرتبط مسیر نفوذ نکند و عملا از تمامی فواید یک رودخانه منجمله وجوه زیبایی شناختی صرف نظر شده است.
رودخانه دجله( Tigris) که از کوههای توروس ترکیه سرچشمه میگیرد پس از ورود به عراق نهایتا با رودخانه فرات و کارون، اروند رود را ساخته و لبهای شور خلیج فاس را به گوارای شیرین خود شستشو می‌دهند.این رودخانه بزرگ و اسطوره‌ای نیز در پشت هجوم سدسازانه ترکیه حال بس ناخوشی دارد و زندان ایلیسو سفر خیال‌برانگیز دجله را به بند کشیده است.
رودخانه تجن ساری (Tajan)در سال جاری پیش از ۹۰ درصد خشیدگی را تجربه میکند.رود تجن بواسطه قهر اقلیم از یکسو و دستبرد به سرشاخه ها در بالادست ناقوس خشکسالی را در یکی از سرسبزترین و پرآب ترین استانهای شمالی به صدا درآورده است.باور کردنی نیست اگر بگوییم، تجن غمبار که قدرت آبگرفتن سد سلیمان تنگه را در پایبن دست ندارد، زیر تیغ سد دیگری بنام فینسک در بالادست نگران و پریشان حال است.
هر سه رود حکایت تلخ ما روزگاری تیز و تند و شتابان بوده‌اند و نام خود را از این صفت برگرفته‌اند.تیگره در زبان پارسی هخامنشی به معنای تیز و تند و با هم Tiger به معنای ببر در زبان انگلیسی هم ریشه است.
بشر خودخواه چه کرده، که تمام تیزروان را زمنیگیر و شکسته بال کرده است؟ چرا باید این هم‌نامان شاداب چنین درماندگی و تشنگی را تجربه کنند؟
با رودها چه کرده‌اید؟!
ای شهرداران، ای سیاست‌مداران، ای سد سازان…

@didehbaanzistboom

©@ruralwomenissues

سازمان ملل در جهت بزرگداشت صنعت چای، 21 ماه مه روز جهانی چای نامید.
این روز به منظور افزایش آگاهی عمومی از اهمیت چای برای توسعه روستایی، معیشت پایدار و همچنین کمک آن به اهداف توسعه پایدار (SDGs) است.
چای بعد از آب پرمصرف ترین نوشیدنی جهان است. اعتقاد بر این است که چای از شمال شرقی هند، شمال میانمار (برمه) و جنوب غربی چین سرچشمه گرفته است.شواهدی وجود دارد که نشان می دهد چای در حدود 5000 سال پیش در چین مصرف می شده است.
چای در بسیاری از کشورها نقش مهمی ایفا می کند و نه تنها یک نوشیدنی، بلکه یک سنت باستانی فرهنگی نیز می باشد.
تولید و فرآوری چای منبع امرار معاش میلیون ها خانواده خرده مالک درکشورهای کمتر توسعه یافته است.

درآمد صادرات چای به تامین مالی و واردات مواد غذایی کمک می کند و از اقتصاد کشورهای عمده تولید کننده چای حمایت می کند.
شرایط خاص زراعی-اکولوژیکی که در آن چای رشد می کند در مناطقی است که به شدت در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر هستند.
برای اطمینان ازفواید هم برای مردم و هم برای محیط زیست، زنجیره ارزش چای باید در تمام مراحل، ازمزرعه تا فنجان، پایدار باشد.

©@ruralwomenissues

آیا می دانید؟

چای یکی از قدیمی ترین نوشیدنی های جهان است و بعد از آب پرمصرف ترین نوشیدنی در جهان است.

چای در انواع مختلفی موجود است که با توجه به روش اکسیداسیون و تخمیر اعمال شده متفاوت است.

کشت چای باعث اشتغال و درآمد میلیون‌ها کشاورز خرده‌مالک می‌شود که مکمل یا حتی جایگزین تولید مزارع چای بزرگ‌تر در بسیاری از کشورها هستند.

درحالی که سه چهارم چای تولید شده در داخل مصرف می شود، چای کالایی است که تجارت و صادرات گسترده ای دارد.

طی دهه‌های گذشته، صنعت جهانی چای با افزایش تعداد مصرف‌کنندگان در سطح جهان، رشد سریعی داشته است.

علیرغم افزایش مصرف چای در کشورهای عمده تولیدکننده، مصرف سرانه همچنان پایین است که نشان می دهد هنوز پتانسیل رشد قابل توجهی در این کشورها وجود دارد.

نوشیدن چای می تواند فواید بسیاری برای سلامتی داشته باشد، از ضد التهاب گرفته تا اثرات آنتی اکسیدانی و کاهش وزن.

چین، کره و ژاپن چهار سایت کشت چای دارند که توسط فائو به عنوان سیستم‌های میراث کشاورزی مهم جهانی (GIAHS) تعیین شده‌اند.


©@ruralwomenissues

دختران عشایر، دختران صبر و تلاش

✍مهتا بذرافکن

✔️چند سال پیش رئیس سازمان امور عشایر ایران در مصاحبه با ایلنا با انتقاد از کم‌توجهی به زنان عشایری گفت در حوزه عشایری بخش زنان مغفول و مظلوم واقع شده است، اما مهمترین مسائل زنان و دختران عشایر چیست؟

🚺 بارها دیده و ‌شنیده ایم که زنان عشایر زودتر از آن چه که فکر کنیم پیر و شکسته می شوند و دیری نمی پاید که رنگ جوانی از رخسار دختران کم سن و سال محو می شود در حالی که آنها با آن همه کار و تلاش نیز حق دارند زندگی بهتر و راحت تری داشته باشند اما ندارند و لازم است بیش از پیش به مسائل آنها به عنوان بخشی از جامعه زنان ایران پرداخته شود و بررسی مسائل زنان عشایر را با دختران عشایر شروع می کنیم.

نرخ بیسوادی زنان عشایر، نرخ بالایی است و براساس برخی از پژوهش‌ها نرخ بیسوادی زنان عشایر پیش از انقلاب تا ۸۳ درصد می رسید و بعد از انقلاب این رقم حدود ۲٠ درصد کاهش یافته و خوشبختانه در نسل جدید آموزش دختران رو به افزایش است.

دختران عشایر به دلیل نبود دسترسی به مدارس پس از گذراندن پنج کلاس ابتدایی - در قالب مدارس سیار عشایری - فرصت و اجازه ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر پیدا نمی کنند و البته این امر دلایل مختلفی دارد.

حضور عشایر در مناطق صعب‌العبور، کوچ‌نشین بودن، سختی تهیه ملزومات مدرسه، مخاطرات طبیعی همچون خطر حمله حیوانات وحشی، هراس از مزاحمت بیگانگان در مسیرهای طولانی و صعب العبور موانع مهم تحصیل دختران است.

با وجود این موانع استعدادهای سرشار آنان به ناچار محدود به آموزش زیردست مادرانشان برای یادگیری اصول چرخاندن زندگی عشایری از همسر داری وبچه داری، آشپزی و رختشویی، گرفته تا دوشیدن شیر گوسفند، تهیه هیزم، حمل آب، تهیه محصولات دامی و صنایع دستی می شود.

صرف نظر از نبود دسترسی به امکانات آموزشی، مسایل فرهنگی و نحوه نگرش خانواده ها به امر تحصیل دختران و اعتقاد به نا‌کارآمدی تحصیل دختران از دید والدین مسأله تحصیل دختران را پیچیده تر کرده است، چراکه بسیاری از خانواده ها حتی اگر امکان ادامه تحصیل در شهر یا روستا برای دخترانشان مهیا شود، ادامه تحصیل را غیرضروری و نامفید دانسته و این اجازه را به دخترانشان نمی دهند.

در حالی که پسران صرفا به دلیل جنسیت این اجازه وفرصت را پیدا می کنند که تحصیلات خود را در شهر یا روستای همجوار و گاه در قالب مدارس شبانه روزی ادامه دهند.
این در حالی است که مدارس شبانه روزی مختص دختران عشایر چندان وجودخارجی ندارد که خانواده ها برای آموزش دختران در مقاطع بالاتر مجاب شوند.

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾


ازدواج در سن کودکی برای دخترانی که ترک تحصیل کرده اند امری بسیار عادی است و البته عدم دسترسی به امکانات بهداشتی به ویژه آموزش های مربوط به کنترل جمعیت و تنظیم خانواده نیز باعث می‌شود که این دخترکان در سن بسیار پایین مادر شده و پشت سر هم زایمان کنند و حتی گاهی تا ۱۲ بار بچه بدنیا می آورند و در جوانی جسمشان فرسوده می شود که با توجه به شیوه زندگیشان و سختی های آن توان بسیاری را از آنان به تحلیل می برد و آثار آن بزودی در جسم و روان شان نمودار می شود. .


رؤیاهای این دختران با استعداد های سرشار از یک جهت قربانی عدم توسعه یافتگی و برنامه ریزی در بخش زنان عشایر شده و از طرفی به خاطر وجود نقص فرهنگی نیز مطالبه ای برای آموزش و پرورش دختران از سوی جامعه عشایری وجود نداشته و یا بسیار اندک است.

درحالی که در تاریخ عشایر ایران زنان فرهیخته ای چون بی بی مریم بختیاری چون ستاره ای در مطالبات حقوق زنان بویژه در امر آموزش می درخشند، بخش زیادی از دختران عشایر از رسیدن به جایگاه رفیع علمی و پژوهشی محروم هستند و لازم است برای ارتقا کیفیت زندگی آنها برنامه ریزی و سیاست گذاری ویژه ای در پیش گرفته شود.

# روز_دختر

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

اعتباراتی که باید صرف آبادانی استانهای محروم همچون سیستان و بلوچستان شود؛ خرج جنگ بی حاصل با امواج می‌شود. جنگی که هرچند زندگی میلیونها نفر را سخت می کند و کسب و کارها را نابود ؛ اما برای اقلیتی لقمه ای چرب است.

خرج نابودی هزاران کسب و کار که از قضا کسب و کارهای خرد و خانگی زنان بلوچ که با خون دل پایدار کردند میشود.

خرج دلالی vpn و کپی کاری با شارلاتانیزم جدید با رمز دانش بنیان می شود..

و...

©@ruralwomenissues

💬عبارتِ «لزوم تزریق نشاط به جامعه»، خود گویای تصنعی بودن موقعیت است. نشاط و شور اجتماعی، تزریق‌کردنی نیست؛ از متن و بطن جامعه می‌پرورد. جامعه‌ای که تجربه تلخ بی‌اعتمادی و بی‌اتکایی را دارد می‌چشد، با دلقک‌بازی و خوش‌نمایی و آمارسازی به نشاط نمی‌رسد؛ فقط تنفر و خشمش افزون می‌شود


✍مهرزاد دانش

نابلدی و اهمالکاری در آموزش روستاییان در مواجهه با حیات وحش حادثه آفرید


🔻یک خرس قهوه ای در اثر " آزار و اذیت" در شهرستان انگوت  تلف شد

یک قلاده خرس روز شنبه، ۳۰ اردیبهشت، در نتیجه ساعت‌ها تعقیب، آزار و اذیت و مشکل تنفسی ناشی از این حادثه تلف شده است.

رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست شهرستان گرمی گفته که «رفتار غیرحرفه‌ای روستاییان منجر به تلف شدن این خرس در شهرستان انگوت استان اردبیل شده است.»

برای دختران ایران زمین: ۱۴۰۰-۱۳۹۲
🌿🌿🌿

اقداماتی که در دولت گذشته برای دختران عزیز ایرانی انجام گرفت و البته اکنون از دسترس عموم خارج شده است!

امید است‌ با اطلاع رسانی و آگاهی بخشی، زمینه مطالبه، پیگیری و استمرار آنها فراهم شود.

@massoumehebtekar