مطالعات سدسازی و خسارت‌های غیرقابل جبران به سرزمین ایران: چه کسی پاسخگوست؟

مصاحبه اخیر آقای عباس کشاورز در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا در خصوص معایب و محاسن سدسازی بسیار قابل تأمل است. ایشان در بخش معایب سدسازی به نکاتی که نه یک خطای ساده ی قابل چشم پوشی بلکه درحقیقت ویرانگرند اشاره کرده اند !!
نکاتی که سالهاست کنشگران و پژوهشگران آن را فریاد زده اند اما گوش شنوایی برای شنیدن آن نبوده است، چراکه سدسازی در خاورمیانه و در کشور ما نه بعنوان یک سازه علمی و مبتنی بر دانش میان رشته ای است؛ بلکه به یک « امر سیاسی» تبدیل شده و مداخلات غیرکارشناسی و صرفا سودجویانه در سدها توسط سیاسیون بخشی از این فاجعه را رقم زده است.

در این مصاحبه به خطأ در محاسبات مخزن اشاره شده و البته این خطای کوچکی نیست چراکه همین خطا منجر به خشکاندن عامدانه رودخانه، تالاب‌ها، آب‌های زیرزمینی،جنگل زدایی وتضعیف و از بین رفتن پوشش گیاهی تشکیل کانون‌های مخاطره آمیز گردغبارنمکی و درنهایت چالش‌های اجتماعی شده است!
هرکدام ازاین خطاهاخود به تنهایی برای هر سرزمین فاجعه بار است چه برسد به زنجیره ای از آنها که بارها در نقاط مختلف کشور از شمال که منجر به خشکاندن دریاچه ارومیه شده تا مرکز که موجب خشکاندن تالاب گاوخونی گشته و تا جنوب که موجب خشک شدن دریاچه بختگان گردیده است را در برمی گیرد!مگر مطالعات سد به منظور ارزیابی و پیش‌بینی همین مخاطرات صورت نمی گیرد؟ همه کارشناسان آب دست اندرکار سدسازی به خوبی میدانند « آب‌های زیرزمینی» ستون فقرات این سرزمین هم به‌لحاظ زیستی و هم اجتماعی است ؛ اما سوال این است که چرا حکمرانان آب با صرف ميلياردها ریال اعتبارات کشور برای سدسازی بستر خشکاندن آنها را فراهم نموده وحتی هنوز اعتبار قابل توجهی برای جبران اندکی ازخسارت وارد شده (که در برخی از دشتهاجبران ناپذیراست) اختصاص نداده واساسا تلاش جدی برای نجات آب‌های زیرزمینی صورت نگرفته است؟ مگرمأموریت وزارت نیرو فقط سدسازی است که این وزارتخانه تمام هم و غم خود را روی ساختن سدها گذاشته و آبخوانها را فراموش کرده است؟ چرا این سالها آب‌های زیرزمینی و آبخوان ها دغدغه سیاسیون نبوده و نیست؟ البته که سازه های بزرگ در انظار و افکار عمومی دیده شده و برای سیاسیون اعتبارساز است اما آب‌های زیرزمینی نادیدنی است پس چه فایده که اعتباری خرج آن شود وقتی دیده نمی شود.

سدسازی نه تنها بطورمستقیم در خشکاندن منابع آب زیرزمینی نقش داشته است؛ بلکه بطورغیرمستقیم نیز بستر توسعه بی ضابطه و فاجعه بار کشاورزی رقم زده است وحتی در برخی از دشتها و درپاسخ به سهم خواهی مردم محلی از سدها به آنها مجوز زدن چاه گ اعطاشده است. (مصاحبه باکشاورزان روستای گلدشت درمجاورت سد رئیسعلی دلواری با نگارنده مؤیداین مطلب است).
اما مهمترین نکته ای که در مباحث مطرح شده این مصاحبه به آن کمتر اشاره شده مباحث اجتماعی و فرهنگی پیامد سدسازی هاست. سدها علاوه بر مخاطرات فاجعه بار محیط زیستی که رقم زده اند؛ درمناطقی از کشور خود موجب فاجعه انسانی همچون نابرابری و دامن زدن به تعارضات محلی، فقر،مهاجرت و ترک موطن به دلیل خشکی سرزمین نیز گشته اند. شاهد عینی این چالش ها درحوضه کر و مدیریت سد با توزیع ناعادلانه حقآبه هاست که نه تنها موجب خشکاندن تالاب بختگان و طشک شده بلکه به دلیل توسعه عجیب و غریب شالیکاری در بالادست و مصرف بخش قابل توجهی از آب دریاچه سد؛ جوامع پایین دست را بکلی فقیر و فلج کرده و دشت کربال که قبل از احداث سد ملاصدرا و توسعه کشت در بالادست؛ دشتی آباد و پر جنب و جوش بود به منطقه ای فقرزده و خالی از سکنه تبدیل نموده است. این نابرابری در توزیع عادلانه آب بستر مهاجرت سرگردان مردم روستاهای پایین دست به حاشیه شهرها بویژه کلان شهر شیراز را فراهم نموده است.
علاوه براین حین ساخت هر سد بزرگ؛ دهها روستا وصدها هکتار زمین کشاورزی وخاک با ارزش و جنگل قربانی سدسازی شده و از دست رفته است.
موجب تاسف است که باوجود عیان بودن آسیب‌های محیط زیستی و اجتماعی ؛ ‌سدسازان با قدرت و با پشتوانه سیاسی همچنان به تخریب سرزمین ادامه داده و تازه ترین آن سد خرسان 3 در منطقه زاگرس است که مطالعات آن اشک و آه هر ایرانی وطن دوستی درمی آورد.

براستی چرا سازه هایی که بامطالعات مطلوب وپیش بینانه می توانست مرهمی بر زخم کم آبی ایران در سالهای خشک باشد؛ بازدن خسارات غیرقابل جبران به رودخانه های دائمی، آب‌های زیرزمینی،تالاب ها وجامعه محلی به افزایش مخاطرات سرزمین نیمه خشک ایران افزوده است؟چه کسی یاچه نهادی پاسخگوی این خسارات غیرقابل جبران است؟چرا باوجود تجربه و دانستن ابعاد خسارت‌های گذشته همچنان برساخت سدهای بزرگ بر رودخانه های دائمی اصرار می ورزند؟/مهتا بذرافکن
🆔@ruralwomenissues

https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-4/1394039-

بنال سرزمین من بنال😢

ماه‌هاست که بخش زیادی از اخبار حوزه زنان مربوط به حجاب و فرزندآوری بوده است. نه خبری از نرخ مشارکت اقتصادی و فناوری زنان است و نه خبری از تلاش برای حضور زنان در این حوزه به گوش می رسد. حتی خبرها اغلب مربوط به محدود کردن مشارکت اقتصادی زنان به بهانه فرزندآوری و ایجاد محدودیت برای برخی کسب و کارها به بهانه حجاب بوده است!!
علاوه بر آن تنگ تر کردن دایره تحرک اجتماعی و اقتصادی منجر به مهاجرت تعداد زیادی از زنان فعال در عرصه اقتصادی و زنان متخصص شده است.

«اما همزمان براساس گزارش بنیاد ارزش ویژه هندوستان (IBEF)، هند دارای ۱۳.۵ تا ۱۵.۷ میلیون استارت آپ تحت رهبری زنان است و همچنین زنان ۲۰.۳۷ درصد از بخش شرکت‌های خرد، کوچک و متوسط را اداره می‌کنند. دولت هند ادعا می‌کند زنان در کشورشان به طور مساوی در سرمایه‌گذاری استارتاپ‌ها مشارکت داشته‌اند و تاکنون ۴۷ درصد استارتاپ‌ها در کشور حداقل یک مدیر زن داشته‌اند.
و خبرها حاکی از رشد ۳۶ درصدی مشارکت اقتصادی زنان در عربستان است. بر اساس آخرین گزارش صندوق بین‌المللی پول (IMF) که روز چهارشنبه منتشر شد، نرخ بیکاری عربستان سعودی به پایین‌ترین سطح تاریخی خود رسیده است. در این گزارش آمده است که این کشور همچنین سریع‌ترین رشد اقتصاد را بین کشورهای G20 در سال ۲۰۲۲ داشته است. بیکاری در میان جوانان نیز در سال ۲۰۲۲ به نصف کاهش یافت و به ۱۶.۸ درصد رسید، در حالی که مشارکت اقتصادی زنان به ۳۶ درصد رسید که از هدف ۳۰ درصدی تعیین‌شده در دستور کار اصلاحی چشم‌انداز عربستان سعودی ۲۰۳۰ فراتر رفته است.
همچنین براساس نتایج یک‌پژوهش فقط ۴.۱۳درصد از جمعیت اساتید عضو هیئت‌علمی در دانشگاه تهران را زنان تشکیل می‌دهند. در دانشگاه بهشتی این آمار ۵.۱۸درصد است و در دانشگاه علامه طباطبایی، فقط ۳.۱۵درصد از اساتید را زنان تشکیل می‌دهند. این درحالی‌است که تعداد زنان دانشجویان دکتری ۹برابر شده است!!»
زنان متخصصی که بعد از فارغ‌التحصیلی معلوم نیست در کجای مشارکت اقتصادی خواهند بود، یا اصلا در ایران خواهند ماند. / منبع گزارشات تجارت‌نیوز و هم میهن

درد از هر طرف که بخوانی درد است..

🆔@ruralwomenissues

سیاست منزوی کردن ایران شتاب می‌گیرد..
💬‏سیاستهای فعلی جمهوری اسلامی، توان اقتصادی ایران را برای سالهای طولانی ضعیف خواهد کرد و بازگشت به روزهای طلایی اقتصادی بزودی غیرممکن خواهد شد، سکان فعلا دست نونهالان نوانقلابی بی‌سواد است.


✍میثم شرفی

تورم واقعا چند درصد است که آقای رئیسی میگه کنترلش کردیم و وزیر اقتصادش میگه تازه به شرط ها و شروطها اسفند شاید بشه 40 درصد؟.!!

این اسمش صادرات نیست؛ تیشه به ریشه آب‌های زیرزمینی زدن است.

حراج آب ایران در کشورهای همسایه. از ترکیه تا عمان:
گوجه ایرانی ۲۵ هزارتومن در عمان


🆔@ruralwomenissues

ولی‌عهد سعودی: کریدور اقتصادی میان هند، خاورمیانه و اروپا در توسعه زیرساخت‌ها از جمله شبکه‌های ریلی، انرژی‌های پاک و اقتصاد دیجیتال نقش خواهد داشت. پروژه کریدورهای سبز عبور از قاره‌ها شامل احداث خطوط لوله‌ برای صادرات هیدروژن و برق است و تبادل تجاری و انتقال کالا را تقویت می‌کند.
@Alarabiya_far

علاوه بر خربزه ژاپنی؛ گران‌ترین انگور دنیا نیز در ژاپن پرورش می دهند.

🔹قیمت درشت‌ترین خوشه انگور گلخانه‌ای ژاپن با حبه‌هایی به اندازه توپ پینگ پنگ و وزنی نزدیک به یک کیلوگرم به عنوان گران‌ترین انگور دنیا، بیش از هزار دلار است


🆔@ruralwomenissues

🔻 سمینار آشنایی با فرصتهای تجاری قطر

مکان: اتاق بازرگانی ایران
زمان: سه شنبه ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۲

( بصورت حضوری و مجازی)


🌐 @tejartqatar

گوسفند دریایی


آدمیان هر ستمی که به زمین روا می‌دارند بخشی از این زیبائی ها از دست می‌رود. و این غم انگیز است.

🆔@ruralwomenissues

🎥 فوق العاده جالب و قابل توجه و تامل برای همه مردم و مسئولان. باید فیلم را تا آخر ببینید که یک بانوی تلاشگر چه کرده...

@IranNaturalResources

عشایرتحت تأثیر چالش مدیریت منابع آب

خشکاندن چشمه ها،تالابها،رودها و نهرها با اجرای پروژه های توسعه ای از راه سازی وانتقال آب وسدسازی گرفته تا شهرکردن روستاها موجب کوچک وبلاتکلیف و فقیرشدن جامعه عشایری شده است.
همچنین اجرای بد سیاست یکجانشین کردن عشایر نیز به حاشیه نشینی و تغییر سبک زندگی وشغل آنها منجر شد.
نمونه این سیاست درارتباط با منابع آب در دشت بوشکان وروستای ایل شهرکه ازیکجانشین کردن عشایر دردهه 60 ساخته شده جالب توجه است. به هر خانواده 5 هکتار ازجنگل کنار با مجوز پاکتراشی و چشم بستن بر حفر چاه آب غیرمجاز واگذار و آنهارا از دامدار کوچ رو به کشاورز صیفی کار تبدیل کرد. عشایر نیز بدون مهارت کشاورزی و برای کسب درآمد و معیشت صیفیکاری را توسعه دادند!
بعد از سه دهه اکنون نتیجه این بی تدبیری عیان شده است. خشکی آبخوان دشت بوشکان باحفر دههاچاه غیرمجاز واجاره دادن آنهابرای کشت گوجه فرنگی توسط عشایر، موجب تعارض منافع بین مردم محلی شده است. اگر آن زمان دانش وتدبیر بود باید جنگلداری مشارکتی و تولیدعسل کنارترویج وجایگزین می‌شد که نشد.کافیست ارزش اقتصادی عسل کنار باگوجه مقایسه شود./ مهتا بذرافکن

🆔@ruralwomenissues

💬حدود ۱۰٪ از مردمِ دنیا ‎#فقیر اند و روزانه با ۲ دلار یا کمتر سر می کنند. اکونومیست می گوید ثلث ایرانیان درین گروهند! دهها میلیون کودک و زن و مرد دارند جان می کنند تا آزمایشِ ۴۵ سالهٔ یک تئوریِ عجیب حکمرانی، ادامه یابد، شاید قضاقورتکی بجایی برسد. حاجی! بس نیست؟
دِ وا بِده، بَرار!


✍محمدحسین کریمی پور

🌐صندوق تغییرات و اقلیم در آلمان

🔹به گفته دولت فدرال، صندوق تغییرات و اقلیم (KTF) ابزار مهمی برای تامین هزینه‌های انتقال انرژی و حفاظت از اقلیم است. به وسیله این صندوق ویژه، دولت فدرال به‌ویژه از نوسازی ساختمان‌ها و کربن زدایی از صنایع، گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر، حمل و نقل و زیرساخت شارژهای برقی پشتیبانی می‌کند. این صندوق همچنین باید بخشی از پکیج پیشنهادی آلمان باشد که توسط اولاف شولتس ارائه شده است.

🔹انتظار می‌رود که این صندوق طی سال‌های 2024 تا 2027 حدود 212 میلیارد یورو کمک کند. در حال حاضر 57.6 میلیارد یورو برای سال آینده برنامه‌ریزی شده، که 18.9 میلیارد یورو از آن صرف نوسازی و ساخت ساختمان‌های جدید می‌شود. 12.6 میلیارد یورو برای بودجه EEG (روشی برای ثبت الکتروگرام ناشی از فعالیت الکتریکی خود به خودی مغز) در نظر گرفته شده که از اول ژوئیه 2022 به طور کامل از بودجه فدرال تامین شده است.

🔹همچنین سرمایه‌گذاری‌هایی در توسعه بیشتر حمل‌ونقل الکتریکی، از جمله گسترش زیرساخت‌ شارژهای برقی، ارتقای تولید نیمه‌رسانا و توسعه صنعت هیدروژن انجام خواهد شد.

@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی

✔️ *اخطار اپوش به منظور ابطال تفاهم نامه فی ما بین وزارت نیرو و سازمان ثبت و اسناد کشور در خصوص صدور اسناد مالکیت  بستر آبراهه ها و پیکره های آبی به نام شرکت های آب منطقه ایی (سهام خاص)*

🔹 برای مطالعه اخطار اپوش و متن تفاهم نامه روی لینک اینستاگرام اپوش کلیک کنید👇
https://www.instagram.com/p/CxDhOjJNhFJ/?igshid=MzRlODBiNWFlZA==

جناب آقای دکتر سید احمدرضا دستغیب

ریاست محترم دیوان محاسبات

موضوع : اخطار اپوش به منظور ابطال تفاهم نامه فی ما بین وزارت نیرو و سازمان ثبت و اسناد کشور در خصوص صدور اسناد مالکیت  بستر آبراهه ها و پیکره های آبی به نام شرکت های آب منطقه ایی (سهام خاص)


با سلام و احترام
           احتراما به استحضار مي رساند جمعي از تشكل هاي محيط زيستي از سراسر كشور به منظور تحقق عيني قانون اساسي خصوصا اصل 50 قانون اساسي و همچنين ديده باني اجراي سياست هاي كلان مقام معظم رهبري در حوضه محيط زيست، اقدام به ايجاد دبيرخانه نشان اپوش كردند. در اين ابتكار در نظر است ضمن مستند نگاري تخلفات محيط زيستي، تخريب گران طبيعت و ناقضان اصل 50 قانون اساسي به صورت سالانه توسط كميته داوري به عنوان کاندیدای دریافت "نشان اپوش" برای بررسی و برخورد قانونی به کمسیون اصل ۹۰ مجلس معرفی شوند. "نشان اپوش" معرفی شوند. در كنار اين فعاليت سالانه، دبيرخانه اپوش به منظور انذار مسئولان در روندهايي كه بيم ناديده انگاري قانون اساسي و سياست هاي كلي نظام در حوزه محيط زيستي در تصميم گيري ها مي رود، اقدام به تعريف اخطار اپوش كرده است ؛ با این مقدمه و با عنایت به اینکه به استناد قانون ملی شدن جنگل ها و مراتع و ماده ۲ و تبصره های ذیل آن از همین قانون و قوانین پایه ایی و بنیادین اصل ملی کردن جنگل ها و مراتع و اصل ملی کردن آب های کشور ، صدور سند مالکیت به نمایندگی از ملت و دولت به نام سازمان جنگل ها و مراتع مقرر گردید. حسب قوانین مربوط به آب و سایر حوضه ها حدود اختیارات قانونی هر دستگاه در عرصه های ملی تبیین شده است. متاسفانه سازمان ثبت اسناد و املاک کشور با وزارت نیرو در اقدامی غیر قانونی تفاهم نامه ایی را به منظور صدور سند مالکیت بر آبراهه ها و رودخانه ها و دیگر پیکره های آبی به نام وزارت نیرو [شرکت های آب منطقه ایی ( سهام خاص) ] منعقد کرده است که تعارضات حاصل از اجرای تفاهم نامه با قوانین ضمن آنکه ناسخ صریح قوانین حاکم می باشد تخلفی آشکار است که تزاحم در اجرای قوانین بین دستگاه ها و اشخاص حقیقی و حقوقی ایجاد می نماید. چرا که اسنادی که به استناد این تفاهم نامه صادر می گردد تماما معارض خواهند بود و سبب شکل گیری پرونده های متعدد قضائی و مشکلات عدیده اجتماعی و همچنین زمینه ساز فساد اداری از جمله شکل گیری رشا و ارتشا خواهد شد. با عنایت به موارد موصوف مقتضی است دستور فرمایید اقدامات لازم جهت ابطال تفاهم نامه مذکور و برخورد قاطع قضائی با متخلفین معمول گردد.

دبیر اجرایی
یوسف فرهادی بابادی

@sedayepayeab1

۴۷۶ شهر ایران در معرض تنش آبی قرار دارند

در حالی‌ که گزارش‌های پیشین وزارت نیرو تا حدود یک سال قبل تنش آبی در ۳۰۰ شهر را نشان می‌داد، گزارش جدید مرکز پژوهش‌های مجلس از افزایش شهرهای دارای تنش آبی تا ۴۷۶ شهر خبر می‌دهد.

مرکز پژوهش‌های مجلس پس از بررسی وضعیت خشکسالی و مدیریت کلان آب در ۹ ماه منتهی به خرداد ۱۴۰۲، در گزارشی اعلام کرد که در این بازه زمانی، میزان بارندگی‌ها نسبت به دوره مشابه سال قبل آن ۱۴ درصد کاهش یافته، در حالی‌ که دمای هوا ۰.۷ درجه افزایش داشته است.

بر مبنای این گزارش، از ابتدای سال آبی تا پایان خرداد ۱۴۰۲، مناطقی در زاگرس شمالی، حاشیه دریای خزر، دامنه‌های جنوبی البرز و شرق کشور با پدیده خشکسالی و استان‌های چهارمحال‌بختیاری، کهگیلویه‌بویراحمد و شمال فارس، جنوب اصفهان، غرب کرمان و کردستان با پدیده ترسالی روبرو بودند

این گزارش می‌افزاید در این بازه زمانی،‌ به‌رغم وقوع ترسالی در مناطقی از ایران به‌ویژه استان‌های واقع در جنوب‌غربی، پهنه‌های بیشتری از سطح کشور با خشکسالی مواجه شده‌اند. شدت خشکسالی در شرق ایران بیشتر از سایر مناطق بوده و در غرب نیز خشکسالی خفیف رخ داده است.

⛔️پ. ن: خشکسالی به عنوان متهم ردیف اول تنش آبی نیست. متهم اصلی تنش آبی در ایران مدیریت منابع آب و شیوه حکمرانی است. آب‌های زیرزمینی که گنجینه نهان ما برای روزهای کم آبی بودند؛ به دلیل مدیریت ناکارآمد بر باد رفت و حالا با نابکاری خشکسالی را متهم می کنند. اگر مدیریت منابع آب کارآمد بود به جای نگاه بر آسمان و دلهره بارش؛ دلمان به زیر زمین قرص بود.

🆔 @ruralwomenissues

بولتن شماره72-1-سازمان هواشناسی جهانی با عنوان هشدار سریع برای همه منتشر شد.

🆔@ruralwomenissues

نگرانی از اجرای سد «خرسان ۳» در استان‌های زاگرس‌نشین

بسیاری از کارشناسان براین باورند سد و طرح انتقال آب خرسان 3 پیامدهای ناگواری از تخریب محیط‌زیست، آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی و تخریب آثار تاریخی و طبیعی در زاگرس به همراه دارد و مجوز زیست‌محیطی این طرح در گذشته برخلاف پژوهش‌های علمی صادر شده است از همین رو مطالبه عمومی زاگرس‌نشینان بر این است دولت سیزدهم مانع اجرای این طرح شود و با بازنگری علمی و اصولی از محیط‌زیست و حقوق مردم وسیع‌ترین زیست‌بوم کشور دفاع کند.
جزئیات کامل خبر👇

https://www.farsnews.ir/chaharmahal-bakhtiari/news/14020620000046

‍ ‍ جناب آقای نوباوه در موضوع آب توپ در زمین مردم نیست!!


به نظر می رسد در پیدا کردن مقصر چالش خشکاندن دریاچه ارومیه گردن  مردم از همه باریک تر و متهم کردن مردم راحت ترین کار است!! اما واقعیت این است که مقصر این فجایع در وهله اول حمکرانانند.

آیا مردم نزدیک 100 سد بر این دریاچه احداث کرده اند یا سیاستمداران و حکمرانان آب؟ آیا مردم کشاورزی را بدون مجوز و امضای مقام مسئول توسعه داده اند؟ از سال 1385 که جلو چشم مسئولان چاه‌های غیرمجاز قارچ گونه در کشور رشد می کرد و منابع طبیعی بخشیده  و جنگل‌ها پاکتراشی می شد به امضای چه کسانی بود؟

چه کسانی از شعار خودکفایی و آمار تولید صادرات سیب و هندوانه به کشورهای همسایه ای که آب زیرزمینی خود را دپو کرده و در مصرف آن نهایت خساست به خرج می‌دهند سرمست بوده و با وعده تولید و توسعه چغندر قند رای جمع می کردند؟
علت مهم خشکیدن دریاچه ارومیه؛ سرکوب جریان رودخانه های دائمي با سدسازی و بعد از آن چاه‌های غیرمجاز و توسعه کشاورزی متکی بر این سد هاست!
البته که مردم هم مقصرند اما مردم دنباله رو حکمرانند و وقتی قانونی نباشد که فصل الخطاب باشد و نهادها و جامعه مدنی قوی که مطالبه گرانه بتواند جلو فجایعی که تصمیماتی که بدون اطلاع مردم و پشت درهای بسته گرفته می شود بایستد و با حمایت و پشتگرمی قانون حکمرانانی که راه به خطا می روند را نقد سازنده نمایند و اعتراض کنند وضعیت پایداری سرزمین از این هم فاجعه بارترخواهد شد.
مگر مردم آگاه وکنشگران محیط زیست با دلایل و ادله علمی علیه سدسازی و انتقال آب های غیر اصولی مانند گتوند، چمشیر، و حالا خرسان 3 و فنیسک و پروژه های مخرب میانکاله و معادن بارها اعتراض نکردند؟

آیا حکمرانان به اعتراض آن‌ها اهمیت داده ند؟ آیا شما به عنوان نماینده مردم فاجعه در دست اقدام سد خرسان 3 را دنبال می کنید؟ آیا به عنوان نماینده مردم به مدافعان میانکاله می‌گویید با وجود نیاز به سرمایه گذاری بر پتروشیمی های درحال فعالیت؛ سرمایه گذاری برای احداث یک واحد جدید به قیمت قربانی کردن منابع زیستی، مرتع، آب و هوا در میانکاله واجب نیست و سرمایه شان را آنجا که نیاز است ببرند و طبیعت شمال را مانند جنوب را قربانی آلودگی صنایع نکنند؟

آیا این همه هشدارها درباره دریای خزر شنیده می‌شود که لااقل در سمت خودمان به قدر وسعمان جلو فاجعه را گرفته و فشار بر آن را کاهش دهیم؟
و اساسا شما برنامه  هفتم توسعه را مطالعه کرده اید که چگونه منابع آب، منابع طبیعی و جنگل‌ها و مراتع را بی پناه در معرض چپاول قانونی قرار می‌دهد؟
مردم دقیقا کجای این تصمیم گیری ها هستند؟ لطفا تمام نقدهایی که بر حکمرانی آب و محیط زیست توسط مردم و رسانه ها نوشته شده دنبال کنید. آیا جز دلسوزی و وطن دوستی چیزی گفته اند؟

حقیقت این است حکمرانان آب هرگز مردم را در سیاست گذاری ها مشارکت نداده و همیشه منافع سوداگران  در اجرای پروژه‌های سدسازی و انتقال آب و حتی چاه‌های غیرمجاز  ترجیح داده اند. از پتروشیمی و خودکفایی کشاورزی گرفته تا فولاد و معدن منافع مادی را نظر گرفته اند و تخریب سرزمین بیش از هرچیز پیامد قصور حکمرانان است.
البته که می توان هم صنعت و معدن داشت و هم کشاورزی و هم سرزمین پایدار. اما وقتی ارزیابی محیط زیست و مشارکت مردم آگاه و کنشگران دانشمند در تصمیم گیری ها حذف شود؛ هیچکدام از اینها به درستی نخواهیم داشت؛ چنانکه هم اکنون نداریم.
هم اکنون به عنوان مردمداز شما می‌خواهیم برای این که جلو تخریب بیشتر را بگیرید و به عنوان نماینده مردم سهمی در پیشگیری از تخریب بیشتر سرزمین مان داشته باشید با خواندن نقدهای آگاهانه و دلسوزانه و علمی بر برنامه توسعه هفتم نقش خود را در اصلاح این برنامه در مجلس ایفا نمایید.
جلو سدسازی های ویرانگری چون خرسان 3 بگیرید.
از وزیر کشاورزی و حکمرانان آب بخواهید با سرمایه گذاری و اختصاص اعتبارات کلان هم اندازه سدسازی برای آبخوانها و آب‌های زیرزمینی ؛ به این شیوه کشاورزی ویرانگر پایان دهند.

از سوی قانونگذار؛ قانون حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی و منابع آب باید چنان جامع و مانع باشد تا کسی یا نهادی ادعا نکند مالک جنگل، کوه و مرتع و رودخانه است.
اگر قانون جامع و مانع و فصل الخطاب باشد و حکمرانان نیز از آن تمکین کنند؛ مردم هم به اجرای قانون تن داده و البته مشارکت کننده در نجات وطن و پیرو قانون و مجریان و حکمرانان خواهند شد. / مهتا بذرافکن

🆔@ruralwomenissues

استفاده سالانه ۲۰۰ میلیون مترمکعب آب برای فضای سبز تهران هنوز متوقف نشده است

🔻آب زیرزمینی پای چمن‌‌های پایتخت‌‏

✍️فاطمه باباخانی

◇ اینکه چقدر آب در تهران صرف فضای سبز شود، عدد و حساب و کتابش با مهندسان شهرداری یا مدیران نیست. این رقم را کارگرانی تعیین می‌کنند که صبح شیر آب را باز می‌گذارند،‌ به کارهای دیگرشان می‌رسند و ظهر که می‌شود دوباره آن را می‌بندند.

◇ در این چند ساعت گاهی آب به بزرگراه‌ها سرریز می‌کند. کمتر کسی می‌داند که پیمانکاران تلاش می‌کنند با کمترین میزان نیرو این عرصه‌ها را آبیاری کنند. کارگرانی هم که پیچ شیر آب دستشان است،‌ از آنچه در زیر زمین می‌گذرد بی‌خبرند‌، آنها با دست‌ودلبازی فضای سبز شهر را مشروب می‌‌کنند تا کارفرما از کارشان راضی باشد و اندک حقوقشان پرداخت شود.

گزارش کامل را این‌جا بخوانید.

@payamema