.
اینجا جنوب غرب ایران است. مردمان اینجا اکثراً دام پرورش می‌دهند و هزاران سال دامهای آنها از پوشش گیاهی غنی موجود در شنزارهای این منطقه چرا می‌کنند و در واقع زندگی مردم به این شنزارهای مملو از آب و گیاه وابسته است. در سال ۹۸ و سالهای قبل از آن این شنزارها را به بهانه ریزگردها نفت‌پاشی کرده‌اند. نفت‌پاشی و کلا مالچ‌پاشی با هر ماده‌ای در هیچ جایی از دنیا در طبیعت پاشیده نمی‌شود و مالچ چه گیاهی و معدنی باشد و چه نفتی باعث نابودی طبیعت و تغیبر اکوسبستم می‌گردد.

#شنزار_یک_اکوسیستم_زنده_و_پویاست
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست

@dornaye_omid


🆔@ruralwomenissues

🌿روایتی از زندگی عشایری


🎧مگر من زن نیستم؟

📻 رادیو مردم‌نگار


🔺در اولین قسمت از فصل جدید روایت "سحر" یک زن عشایر را می شنویم که معتقد است روایت های بزرگ و مسلط از زندگی عشایر، با واقعیت های زندگی و تجربه زیسته آنها و به خصوص زنان همخوانی ندارد...

#زنان_عشایر

این پادکست را اینجا گوش دهید

@swhriran

.
اینجا جنوب غرب ایران است. مردمان اینجا اکثراً دام پرورش می‌دهند و هزاران سال دامهای آنها از پوشش گیاهی غنی موجود در شنزارهای این منطقه چرا می‌کنند و در واقع زندگی مردم به این شنزارهای مملو از آب و گیاه وابسته است. در سال ۹۸ و سالهای قبل از آن این شنزارها را به بهانه ریزگردها نفت‌پاشی کرده‌اند. نفت‌پاشی و کلا مالچ‌پاشی با هر ماده‌ای در هیچ جایی از دنیا در طبیعت پاشیده نمی‌شود و مالچ چه گیاهی و معدنی باشد و چه نفتی باعث نابودی طبیعت و تغیبر اکوسبستم می‌گردد.

#شنزار_یک_اکوسیستم_زنده_و_پویاست
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست

@dornaye_omid


🆔@ruralwomenissues

برای نجات خاک خوزستان هزارن جوان از خون خود گذشتند. مالچ پاشی اکوسیستم خوزستان را نابود و بی مصرف می کند. آنچه موجب ریزگرد است خشکاندن تالابهایی است نه شنزارهایی که از ازل اینجا بوده اند.

نفت‌پاشی و کلا مالچ‌پاشی با هر ماده‌ای در هیچ جایی از دنیا در طبیعت پاشیده نمی‌شود و مالچ چه گیاهی و معدنی باشد و چه نفتی باعث نابودی طبیعت و تغییر اکوسیستم می‌گردد.

برای نجات شن زي ها نشر دهید



#شنزار_یک_اکوسیستم_زنده_و_پویاست
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست

@dornaye_omid


🆔@ruralwomenissues

کشاورزان چه کنند؟

بانک محترم کشاورزی و دولت محترم ممنون بابت یاد آوری ما بدهی خود را فراموش نکرده ایم و با تضامینی که از ما در نزد شما میباشد تا ریال آخر اصل، سود و جریمه را از ما میگیرید و گردن ما از مو باریک تر است....ولی ما کشاورزان چه کنیم که ماه‌ها از تحویل گندم با وعده تسویه ده روزه به دولت می‌گذرد ولی هنوز خبری نیست مانده ایم چه کنیم ...دیگر نه در شما گوش شنوایی می‌بینیم و نه در خود توان فریادی ...ما به اصل طلب خود رضایت داریم فقط بدهید ،دیر کرد مابه‌التفاوت مال خودتان نوش جانتان...

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ندانی که چه دردیست...

ما از این زندگی آخر به خدا خسته شدیم
این صدا مختص من نیست صدای ده ماست...

#صدای_کشاورز

🆔@ruralwomenissues

.
فاجعه نفت‌پاشی بر روی یکی از بهترین زیستگاه‌های کشور، زیست‌بوم شنزاری دشت آزادگان-خوزستان(سالهای ۹۷ و ۹۸)البته در آن سالها این فاجعه با پیگیری و مطالبه‌گری خیلی از شما دوستان متوقف شد/.
زیست‌بوم شنزاری شهرستان دشت آزادگان نه متشاء ریزگرد است و نه شنهای آن روان است. این زیست‌بوم حاوی پوشش گیاهی بسیار غنی و تنوع زیستی خاص و بینظیر که به هیچ دستکاری(!) تیاز ندارد، نه مالچ نفتی و نه غیرنفتی و نه درختکاری نیاز دارد.

#بدون_شرح
#شنزار_یک_اکوسیستم_زنده_و_پویاست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست

@dornaye_omid

در برابر فاجعه مالچ پاشی بر روی موجودات شن زي ساکت نباشیم

🆔@ruralwomenissues

✅خبرگزاری تسنیم گزارش داد که از مجموع بیش از ۱۰۶هزار مدرسه دولتی در کل ایران، حدود ۷ هزار مدرسه (۱۱/۱۹ درصد) فاقد آب آشامیدنی لوله‌کشی شهری یا روستایی هستند.

در این گزارش به آمار آموزش و پرورش در مورد وضعیت بهداشت مدارس اشاره شده و آمده که بیشتر از ۵ هزار مدرسه فاقد چشمه توالت و همچنین حدود ۱۲ هزار مدرسه فاقد سیستم دفع بهداشتی فاضلاب هستند.😭😭

🆔@ruralwomenissues

✅نظام آموزش و پرورش و نهادینه کردن نابرابری اجتماعی

✍محمدباقر تاج الدین

🔗مسأله اصلی و مهم این است که در سال های گذشته رفته رفته با طبقاتی شدن امر آموزش به دست دولت و از طریق مجاری به ظاهر قانونی مواجه شدیم به گونه ای که در حال حاضر شاهد سر برآوردن و تأسیس انواع مدارس  با عناوین مختلف هستیم و در واقع رنگین کمانی از مدارس  شکل گرفته اند که حقیقتا سرگیجه آور هم شده اند.

🔗انواع مدارس  با  شهریه های عجیب و غریب  از عادی دولتی گرفته تا  هیأت امنایی؛ غیر انتفاعی؛ سمپاد؛ شاهد؛ استعدادهای درخشان و  تیزهوشان. شنیده رقم شهریه های مدارس خاص هوش از سرِ آدمی می رباید و با خود می گوید چه خانواده هایی هستند که توان پرداخت این ارقام واقعاً نجومی را دارند؟  و این که اساساً چرا باید نظام آموزش و پرورش اجازۀ بروز چنین وضعیتی را بدهد که نتیجه اَش به جز نهادینه شدن نابرابری آموزشی و در نهایت نابرابری اجتماعی نیست!!!

🔗مگر در قانون اساسی نیامده است که آموزش و پرورش رایگان بوده و تمامی فرزندان این سرزمین حق دارند به تمامی امکانات و فرصت ها و خدمات آموزشی رایگان به نحو مناسب و با کیفیت دست یابند؟ چرا باید دانش آموزانی در شمال تهران در مدارس به اصطلاح لاکچری و با امکانات و خدمات ویژه و با شهریه های سرسام آور درس بخوانند و از سوی دیگر دانش آموزانی در جنوب تهران و یا شهرستا ن های محروم  از حداقل امکانات آموزشی هم برخوردار نباشند؟ آیا این به معنای نهادینه کردن نابرابری به دست آموزش و پرورش نیست؟!!

🔗وجود این همه مدارس  در کشور(منظور انواع است و نه تعداد) و بدتر از آن وجود شهریه های گران و نابرابر  به خوبی خبر از وجود طبقاتی شدن و نابرابری گسترده در نظام آموزشی کشور می دهد. مدارسی که با راه اندازی برخی امکانات و خدمات ویژه و  متمایز  اقدام به جذب دانش آموزان از خانواده های ثروتمند و طبقات بالای جامعه می کنند در واقع به طبقاتی شدن نظام آموزشی و نهادینه  شدن نابرابری آموزشی و اجتماعی  دامن می زنند. 

🔗نتیجه اقداماتی از این دست در نظام آموزشی کشور چیزی نیست به جز طبقاتی شدن امر آموزش که در یک طرف متمولین و ثروتمندان با پول ها و سرمایه های خود جَوَلان می دهند و نوع مدرسه  فرزندان خود را به رخ دیگران می کشند واز  طرف دیگر طبقات و قشرهای پایین تر جامعه که هرگز امکان فرستادن فرزندان خود به مدارس  و شهریه ای را ندارند و در نتیجه  گویی تنها حسرت و آه آن را در نهاد دل خویش بر جای می گذارند.!!!!

🔗هنگامی که آموزش و پرورش این چنین از روز ازل و پایه اقدام به نهادینه کردن نابرابری آموزشی و اجتماعی می کند دیگر چگونه می توان انتظار داشت که این همه نابرابری های اجتماعی در سایر لایه ها و سطوح جامعه رواج نداشته باشد.

🔗شوربختانه این که نهادینه شدن نابرابری
آموزشی فقط مختص  مدارس کشور نبوده و به دانشگاه ها نیز سرایت کرده است و تو گویی که در توافقی نانوشته می خواهند  نابرابری آموزشی و اجتماعی را  با قوت هر چه تمام تر نهادینه کنند!!! این جاست که می توان گفت چنین وضع اسف باری زمینه را برای بروز انواع نابرابری های اجتماعی و طبقاتی شدن جامعه فراهم می سازد و اگر دیده می شود که برخی  از اعضای همین خانواده های ثروتمند با خودروهای گران قیمت چند میلیاردی در خیابان های تهران جولان می دهند  پاسخ را باید در نهادینه کردن امر نابرابری توسط نظام آموزش و پرورش نیز جستجو کرد!!!! و در مقابل برای فرزندان خانواده های فقیر و محروم چیزی به جز مشتی آه و افسوس و حسرت باقی نمی ماند و فردا روزی از اینان چه انتظاری می توان داشت؟!!!

🔗این قصه سرِ دراز دارد و به همین جاها ختم نمی شود و اگر دنبالۀ آن را بگیریم به جاهای دیگری هم می رسد. مثلا این که فرزندان خانواده های فقیر و محروم برای سربازی نیز به دورترین و بدترین مناطق فرستاده می شوند و فرزندان خانواده های ثروتمند و به اصطلاح بچه پول دارها  سربازی خود  را  با پول می خرند و  در ناز و نعمت و پَرِ قو بزرگ می شوند. انصافاً دردناک نیست؟!!!!
@VOTEHRAN

🆔@ruralwomenissues

#مقاله

توجه به نتایج ارزیابی و ارزشیابی از وقوع ضررهای هنگفتی جلوگیری می‌کند و بی‌توجهی به آن می‌تواند زیرساخت‌های یک کشور یا منطقه را با چالش‌های جدی روبه‌رو سازد

🔻آزمایشگاه‌های تأثیر حلقهٔ مفقودهٔ توسعه در ایران

| امیر عسگری |
پژوهشگر پسادکتری نوآوری
اجتماعی و توسعه پایدار

◇ توسعهٔ اقتصادی ایران یا به تعبیری کلان‌تر فرآیند توسعه در ایران همواره با فرازونشیب‌هایی همراه بوده است و در این میان مرور تاریخ به‌خوبی نشان می‌دهد که در اندک‌زمان‌هایی فرصت کسب تجربه از نتایج سوء حوادث نصیب سیاستگذاران شده است؛ درس‌آموخته‌هایی که حتی اگر بلافاصله تصویری از آیندهٔ نزدیک برای متولیان تصمیم روشن می‌کرد، شاید کتاب تاریخ ما تصاویر دیگری برای آیندگان برجای می‌گذاشت. به بیان دیگر کمتر زمانی شاهد آن بوده‌ایم که تأثیر نهایی یک تصمیم سیاستی یا اقدام، سنجیده شده باشد یا حتی به‌درستی ذی‌نفعان یا جامعهٔ مخاطبان یک مداخله، از ابعاد مختلف آن اقدام آگاهی داشته باشند و بتوانند تصویر درستی از نتایج انجام یا عدم انجام آن ارائه دهند. چنین اهمالی همانگونه که تاریخ نیز به‌خوبی روشن ساخته، در مواردی باعث شده است افراد مجبور شوند تأسفی بر زبان جاری کنند و جامعه را با ای کاش‌هایی مواجه سازند که به‌راحتی می‌شد از آن جلوگیری کرد.

◇ چنین مقدمه‌ای، شروعی بود بر داستانی کوتاه ولی پربار از موجودیت مفهومی به نام «ارزیابی تأثیر» که گاهی قالب اجتماعی، گاهی مالی، فرهنگی، سیاستی و حتی سیاسی بر خود می‌گیرد و ذی‌نفعان یک مداخله یا اقدام را به روش‌های مختلف دربارهٔ تأثیرات اقدامی که ممکن است روی دهد یا روی داده باشد یا درحال روی دادن است؛ آگاه می‌سازد. این مفهوم به زبانی دیگر، تجزیه و تحلیل آثار برونداد یک پدیده است که می‌تواند ابعاد مختلف نتایج حاصل از رخداد آن پدیده را برای متولیان، ذی‌نفعان و مخاطبان روشن سازد.
ارزیابی تأثیر در ادبیات و چهارچوب‌های نظری همنشین و مکمل مفاهیمی همچون نوآوری اجتماعی است که به‌زعم بسیاری ضرورت اصلی و اصیل توسعه در ایران است. بی‌شک طی سال‌های اخیر نوآوری اجتماعی به‌عنوان راهکار حل مسائل اجتماعی با رویکرد نوآورانه، مورد توجه بسیاری از اندیشه‌ورزان بوده است و آن را مفهومی غیرقابل چشم‌پوشی می‌دانند که در بطن خود، ارزیابی تأثیر را به‌عنوان یک گام اجتناب‌ناپذیر، ضروری می‌کند.

◇ چنین مفهومی روشن می‌سازد که تمامی مداخلات در حوزه‌های مختلف تنها زمانی سودمند خواهد بود که تأثیرات نهایی آنها در بلندمدت یا بازه‌های زمانی مختلف، ارزیابی، ارزشیابی و سنجیده شود و ابعاد آشکار و نهان آنان روشن و قابل اندازه‌گیری باشد. پس، تنها در این شرایط است که می‌توان به‌صورت واقعی و مبتنی‌بر شواهد، به خوب یا بد بودن یک مداخلهٔ بشری اذعان کرد و قضاوتی با کمترین خطا دربارهٔ هرگونه اقدام یا تصمیمی داشت. در بسیاری دیگر از موارد، ارزیابی تأثیر کارکردی اصلاحی یا بهینه‌سازی دارد. چنین رویکردی بیشتر دربارهٔ نحوهٔ کارکرد فرایندها و برنامه‌ها مطرح می‌شود. به‌نحوی که تأثیرات مثبت آنان بر محیط را افزایش دهد، یا از شدت تأثیرات منفی آنها بکاهد. این مفهوم با این کارکرد در بخش اقتصادی و صنعت در سالیان اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

◇ پیشینهٔ ارزیابی تأثیر؛ قابل استناد یا قابل اصلاح؟
ارزیابی تأثیر در ایران سابقهٔ کوتاهی ندارد، هرچند صرفاً به برخی از جنبه‌های آن همچون ارزیابی تأثیرات محیط زیستی در طرح‌های نهادی توجه بیشتری شده است. این امر درحالی‌است که حتی در چنین سندهایی به مفهوم ارزیابی تأثیر نگاهی بخشی شده است و بسیاری از بندهایی که باید ارزیابی شده باشند، نادیده گرفته شده‌اند. از طرفی دیگر، ارزیابی تأثیر در تجربیات پیشین بیشتر بر روی ارزیابی تأثیر سیاستی استوار بوده و بیشتر به‌عنوان یک سند تصمیم‌یار مورد استفاده قرار گرفته‌ است که می‌بایست در مستندات پیوست طرح‌های توجیهی در دسترس قرار می‌گرفت.

متن کامل مقاله را اینجا بخوانید

@payamema

در حسرت رتبه گردشگری ترکیه
در حسرت تولید ناخالص عربستان..

تصاویری از ایستگاه اتوبوسهای شرکت مسافربری تی‌بی‌تی در خیابان باب همایون تهران به مقصد شهر مونیخ در کشور آلمان در سال ۱۳۴۴.

اگر ما خرد داشتیم یزد و اصفهان و شیراز هرکدام یک استانبول بودند..
سه استانی که به دلیل گذاشتن بار توسعه و اشتغال بر شانه های نحیف کشاورزی و آب‌های زیرزمینی؛ آب‌های زیرزمینی با ارزش را خرج صنعت و کشاورزی نمودند. اکنون این سه استان با همه ارزش‌های تاریخی و فرهنگی شان که می توانستند و باید با توسعه گردشگری دهها برابر درآمد پایدار کسب می کردند در معرض خطر فرونشست اند..
نه آبی مانده، نه اشتغال پایداری خواهند ماند؛ علاوه بر آسیب‌های اجتماعی؛ همه سرمایه و میراث فرهنگی و ملی مان هم در خطر است..
امید است که سیاست مداران برنامه هفتم توسعه فرصتی برای اصلاح روش‌های ناکارآمد ببینند.

نقد در جهت اصلاح و پایداری سرزمین

برنامه توسعه هفتم ناتوان از درک رابطه پیچیده  امنیت، صلح انسانی و محیط زیست، آب‌های زیرزمینی و تالاب های سالم است.
اما این عناصر به طور پیچیده ای به هم مرتبط هستند. وضعیت جنگل، مرتع، آب‌های زیرزمینی و تالاب ها بر امنیت جوامع انسانی تاثیر مستقیم دارد.
سلامت این عناصر است که سلامت و پایداری و امنیت ملی را تضمین می کند. هر برنامه ای که نوشته می‌شود باید بتواند این رابطه پیچیده حیاتی را درک کرده و حفاظت از آن بستر سیاست گذاری و قانون گذاری  شود.
گمشده سیاست گذاری ها همین ادراک معناست.
نمایندگان محترم مجلس که در حال بررسی برنامه هفتم توسعه هستند؛ برای یک دقیقه چشمانتان را بسته و سرزمینی را بدون آب و خاک و جنگل و حیات وحش و صرفا با کارخانه و فولاد و پتروشیمی و نفت و گاز تصور کنید. عاقبت چنین سرزمینی فروپاشی زیستی و انسانی است.  برای گریز از این سرنوشت شوم باید با بطور جدی دست از سر جنگل‌ها، رودخانه ها، تالاب‌ها و توسعه کشاورزی فاجعه بار کنونی برداشته تا چالش‌های کشور را بیش از این نشود.

سدسازی و سازه سازی در حال نابود کردن رودخانه ها و تالاب‌های کشور است.
توسعه پتروشیمی ها و فولاد و صنایع آب بر در مکان‌های نامناسب در حال بلعیدن باقی مانده حیات در سرزمین ایران است.
توسعه بی مهابا و فاجعه بار و بدون آینده نگری کشاورزی با بلعیدن جنگل‌ها و مراتع از یک سو و تبدیل زمین‌های کشاورزی به ویلا های شخصی و یا غرق نمودن روستاها و زمین‌های کشاورزی پشت دریاچه های مصنوعی سدهای بزرگ و مصرف بی پروای آب‌های زیرزمینی با شعار خودکفایی درحال نابودی کشور است.

با این رویه توسعه صنایع و معادن آب بر  در مکان‌های نامناسب، کشاورزی سنتی ویرانگر آبخوانها، سدسازی های سوداگرانه و نابودکننده رودخانه های دائمی کشور و  یک عامل اصلی خشکاندن تالاب‌ها، بذل و بخشش جنگل‌ها و مراتع  به بهانه های مختلف به اشخاص و نهادها؛ مخاطرات جدی سرزمین ماست که برنامه توسعه هفتم فعلی آنها را تسهیل کرده است!!

از نمایندگان محترم مجلس تقاضا می‌شود و البته انتظار می رود نقدهای دلسوزانه کارشناسان منابع طبیعی، منابع آب و کشاورزی را مطالعه کنند، مشورت کنند و تصمیم بگیرند. برای پایداری ایران گرفتن تصمیمات سخت، بویژه تغییر شیوه سیاستگذاری و حکمرانی آب، کشاورزی و صنعت برای پایداری کشور ضروری است.

🆔@ruralwomenissues

داناب برای مسئولان يعني 👇
⛔️ یک سال پربارش نباید گول‌مان بزند


رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی:
⛔️رفتارهای گذشته در حوزه اقلیم درست نبوده است. منابع آبی ما محدود است و در منطقه اقلیمی خشک و نیمه خشک قرار داریم.

⛔️غالبا کم پیش می‌آید که اگر در پاییز و زمستان سال خوبی داشته باشیم، در بهار نیز این گونه باشد. فراوانی یک سال بارش، نباید ما را گول بزند و همواره باید آب را به درستی مصرف کنیم

🆔@ruralwomenissues

داناب

🎙مصاحبه شنیدنی با آب (قهرمان داستان) و آتش(دشمن قهرمان و نماد خشکسالی) در نمایش ۳ دقیقه ای سلاله خانم ثقفی دانش آموز عزیز کلاس چهارم از مشهد- همیاران آب
@GroundWaterResources