🔻آیا کافه‌های اطراف دانشگاه تهران اعتبار علمی این دانشگاه را مخدوش کرده‌اند ولی دکان‌های رساله‌ساز و مقاله‌های پولی خیر؟
روزنامه اعتماد نوشت:
🔹پرسش این است که آیا کافه‌های اطراف دانشگاه تهران اعتبار علمی این دانشگاه را مخدوش کرده‌اند، ولی دکان‌های پر رونق رساله‌ساز و مقاله‌های پولی خیر؟
🔹از تجمع افراد در کافه‌های اطراف دانشگاه نترسید، از تجمیع پول کثیف در دکان‌های فساد علمی اطراف دانشگاه سخت بترسید!
ادامه مطلب را از لینک زیر بخوانید:
https://www.etemadonline.com/fa/tiny/news-635643
🆔@RuralWomenIssues
روزنامه اعتماد نوشت:
🔹پرسش این است که آیا کافه‌های اطراف دانشگاه تهران اعتبار علمی این دانشگاه را مخدوش کرده‌اند، ولی دکان‌های پر رونق رساله‌ساز و مقاله‌های پولی خیر؟
🔹از تجمع افراد در کافه‌های اطراف دانشگاه نترسید، از تجمیع پول کثیف در دکان‌های فساد علمی اطراف دانشگاه سخت بترسید!
ادامه مطلب را از لینک زیر بخوانید:
https://www.etemadonline.com/fa/tiny/news-635643
🆔@RuralWomenIssues
اعتمادآنلاین
آیا کافه‌های اطراف دانشگاه تهران اعتبار علمی این دانشگاه را مخدوش کرده‌اند ولی دکان‌های رساله‌ساز و مقاله‌های پولی خیر؟
روزنامه اعتماد نوشت: پرسش این است که آیا کافه‌های اطراف دانشگاه تهران اعتبار علمی این دانشگاه را مخدوش کرده‌اند ولی دکان‌های پر رونق رساله‌ساز و مقاله‌های پولی خیر؟ از تجمع افراد در کافه‌های اطراف دانشگاه نترسید، از تجمیع پول کثیف در دکان‌های فساد علمی اطراف…
👍4
Forwarded from پیام ما آنلاین
زندگی عشایری به‌دلیل تحولات نامتوازن در حال تحول اساسی است
🔻رمه‌گردانی، آخرین نشانهٔ کوچ‌نشینی
| احمد بیرانوند |
| پژوهشگر حوزهٔ عشایر و منابع طبیعی |
◇ در ایران، عشایر کوچنده به افراد یا خانوارهايي اطلاق مي‌شود که دارای ویژگي‌های ساخت اجتماعی قبیله‌ای (ایل/کنفدراسیون ایلی، طایفه، تیره، دودمان)، اتکای معاش به دامداری و شیوهٔ زندگی مبتنی‌بر کوچ باشند. زندگی عشایری براساس شرایط اقلیمی و اکولوژیک شکل گرفته و یک زندگی پیوسته بین ییلاق، میان‌بند و قشلاق است. این چرخه حاصل هزاران سال آزمون و خطا است. باوجوداین، در قرن اخیر دچار تحولات اساسی شده است. در این مقاله، ضمن مروری بر تاریخچهٔ عشایر در ایران، به مهمترین سیاست‌های تأثیرگذار بر زندگی آنان در قرن اخیر پرداخته شده و با توجه به آن و وضعیت فعلی، آینده پیش‌بینی شده است.
ایلات همواره در تاریخ ایران حضوری گسترده و چشمگیر داشته‌اند، اما این جامعه با حملهٔ مغول و با تخریب مناطق مسکونی و کشتار بزرگی که انجام شد، زمینه را برای ورود قبایل دیگر مهیا ساختند که باعث رشد کوچ‌نشینی در ایران شد. وسعت سرزمین ایران و نبود تشکیلات اداری و نظامی مناسب همواره دولت‌ها را نیازمند ایلات می‌ساخت و از طرف دیگر مایهٔ نگرانی آنها میشد و حتی حکومت‌های متمرکزی چون صفویه نیز از ایلات بی‌نیاز نشدند. این، درحالی بود که ایلاتی چون افشارها، زندی‌ها، قاجارها و... توانسته بودند کنترل حکومت مرکزی را به‌دست گیرند. این امر باعث میشد که حکومت‌ها همواره سعی در سرکوب یا تخته‌قاپوی عشایر داشته باشند. ترس از قدرت ایلات تا به‌قدرت رسیدن رضاخان همواره یکی از مشغله‌های خاندان‌های حکومتگر تا این دوره بوده است. این مشغله‌ها خود موجب اتخاذ سیاست‌های متفاوتی علیه ایلات و عشایر میشد؛ از جمله این اقدامات می‌توان به جابجایی، پراکنده‌سازی، کوچ اجباری و رویارو ساختن ایلات با همدیگر و ایجاد ایل‌های جدید اشاره کرد. این اقدامات هرگز نتیجهٔ لازم را نمی‌داد، بلکه برعکس به زنده نگه‌داشتن و بسیج ایلات کمک می‌کرد. این اوضاع به‌گونه‌ای بود که تا اواخر دوران حکومت قاجار، وزنۀ سیاسی و اجتماعی زندگی ایلی نسبت به دو بخش دیگر یعنی زندگی شهری و روستایی قوی‌تر بود و این قشر تا آغاز دولت پهلوی اول سهم بزرگی از جمعیت کشور را به خود اختصاص داده است
بررسی منابع نشان می‌دهد جمعیت جامعهٔ عشایری کشور در دورهٔ قاجار روبه‌افزایش بوده است و بیشترین جمعیت عشایر در ۱۵۰ سال گذشته نیز مربوط به همین دوره است. با شروع دورهٔ پهلوی اول و اعمال سیاست تخته‌قاپوی عشایر، جمعیت این جامعه کنترل شده است. در دورهٔ پهلوی دوم با شروع سیاست‌های انقلاب سفید جمعیت عشایر کوچ‌رو به‌شدت کاهش یافته است (*سال ۱۳۴۵: جمعیت عشایر اسکان‌داده‌نشده بیرون پرانتز و مجموع جمعیت عشایر اسکان‌داده‌شده و نشده داخل پرانتز ارائه شده است) و حدود دوسوم جمعیت اسکان داده شده است. در دهه‌های بعدی این جمعیت تا دههٔ هفتاد رشد داشته است و تغییرات جمعیتی بعدی نتیجهٔ سیاست‌های ساماندهی و اسکان پس از انقلاب است
تغییر در جمعیت عشایر چگونه رخ داد؟
در نتیجهٔ اعمال سیاست‌های یادشده و تغییر و تحولاتی که در زندگی عشایر رخ داده است، آخرین وضعیت آنان را به‌صورت کلی می‌توان به شرح ذیل بیان کرد:
۱- جمعیت و قلمرو: براساس آخرین آمارها عشایر ایران ۲۴۶ هزار خانوار با جمعیتی برابر با یک میلیون و ۱۰۸ هزار نفر وابسته به ۱۰۴ ایل و ۵۵۴ طایفهٔ مستقل هستند. این جمعیت ۱.۳ درصد از جمعیت ۸۵ میلیون نفری کشور را شامل می‌شود. عشایر کشور از اقوام مختلف آذری، تالشی، گیلک، کرد، لر و لک، عرب، قشقایی، بلوچ، فارس، کرمانج، ترکمن و مازنی هستند و قلمروهای آنان ۵۹ درصد سطح کشور را پوشش می‌دهند.
۲-سازمان و ساختار ایلی: با وجود آگاهی و شناخت افراد جامعهٔ عشایری از ساختار اجتماعی ایلی عرفی خود، سازمان و هرم قدرت ایلی شامل خان، کلانتر و کدخدا تقریباً از بین رفته است، ولی هنوز احترام به ریش‌سفیدان و گیس‌سفیدان پابرجاست و نقش مشورتی برای گروه‌های ایلی خود، در مسائل مختلف از جمله مدیریت مراتع، کوچ، اختلافات قومی و... دارند.
مقاله کامل را این‌جا بخوانید.
@payamema
🔻رمه‌گردانی، آخرین نشانهٔ کوچ‌نشینی
| احمد بیرانوند |
| پژوهشگر حوزهٔ عشایر و منابع طبیعی |
◇ در ایران، عشایر کوچنده به افراد یا خانوارهايي اطلاق مي‌شود که دارای ویژگي‌های ساخت اجتماعی قبیله‌ای (ایل/کنفدراسیون ایلی، طایفه، تیره، دودمان)، اتکای معاش به دامداری و شیوهٔ زندگی مبتنی‌بر کوچ باشند. زندگی عشایری براساس شرایط اقلیمی و اکولوژیک شکل گرفته و یک زندگی پیوسته بین ییلاق، میان‌بند و قشلاق است. این چرخه حاصل هزاران سال آزمون و خطا است. باوجوداین، در قرن اخیر دچار تحولات اساسی شده است. در این مقاله، ضمن مروری بر تاریخچهٔ عشایر در ایران، به مهمترین سیاست‌های تأثیرگذار بر زندگی آنان در قرن اخیر پرداخته شده و با توجه به آن و وضعیت فعلی، آینده پیش‌بینی شده است.
ایلات همواره در تاریخ ایران حضوری گسترده و چشمگیر داشته‌اند، اما این جامعه با حملهٔ مغول و با تخریب مناطق مسکونی و کشتار بزرگی که انجام شد، زمینه را برای ورود قبایل دیگر مهیا ساختند که باعث رشد کوچ‌نشینی در ایران شد. وسعت سرزمین ایران و نبود تشکیلات اداری و نظامی مناسب همواره دولت‌ها را نیازمند ایلات می‌ساخت و از طرف دیگر مایهٔ نگرانی آنها میشد و حتی حکومت‌های متمرکزی چون صفویه نیز از ایلات بی‌نیاز نشدند. این، درحالی بود که ایلاتی چون افشارها، زندی‌ها، قاجارها و... توانسته بودند کنترل حکومت مرکزی را به‌دست گیرند. این امر باعث میشد که حکومت‌ها همواره سعی در سرکوب یا تخته‌قاپوی عشایر داشته باشند. ترس از قدرت ایلات تا به‌قدرت رسیدن رضاخان همواره یکی از مشغله‌های خاندان‌های حکومتگر تا این دوره بوده است. این مشغله‌ها خود موجب اتخاذ سیاست‌های متفاوتی علیه ایلات و عشایر میشد؛ از جمله این اقدامات می‌توان به جابجایی، پراکنده‌سازی، کوچ اجباری و رویارو ساختن ایلات با همدیگر و ایجاد ایل‌های جدید اشاره کرد. این اقدامات هرگز نتیجهٔ لازم را نمی‌داد، بلکه برعکس به زنده نگه‌داشتن و بسیج ایلات کمک می‌کرد. این اوضاع به‌گونه‌ای بود که تا اواخر دوران حکومت قاجار، وزنۀ سیاسی و اجتماعی زندگی ایلی نسبت به دو بخش دیگر یعنی زندگی شهری و روستایی قوی‌تر بود و این قشر تا آغاز دولت پهلوی اول سهم بزرگی از جمعیت کشور را به خود اختصاص داده است
بررسی منابع نشان می‌دهد جمعیت جامعهٔ عشایری کشور در دورهٔ قاجار روبه‌افزایش بوده است و بیشترین جمعیت عشایر در ۱۵۰ سال گذشته نیز مربوط به همین دوره است. با شروع دورهٔ پهلوی اول و اعمال سیاست تخته‌قاپوی عشایر، جمعیت این جامعه کنترل شده است. در دورهٔ پهلوی دوم با شروع سیاست‌های انقلاب سفید جمعیت عشایر کوچ‌رو به‌شدت کاهش یافته است (*سال ۱۳۴۵: جمعیت عشایر اسکان‌داده‌نشده بیرون پرانتز و مجموع جمعیت عشایر اسکان‌داده‌شده و نشده داخل پرانتز ارائه شده است) و حدود دوسوم جمعیت اسکان داده شده است. در دهه‌های بعدی این جمعیت تا دههٔ هفتاد رشد داشته است و تغییرات جمعیتی بعدی نتیجهٔ سیاست‌های ساماندهی و اسکان پس از انقلاب است
تغییر در جمعیت عشایر چگونه رخ داد؟
در نتیجهٔ اعمال سیاست‌های یادشده و تغییر و تحولاتی که در زندگی عشایر رخ داده است، آخرین وضعیت آنان را به‌صورت کلی می‌توان به شرح ذیل بیان کرد:
۱- جمعیت و قلمرو: براساس آخرین آمارها عشایر ایران ۲۴۶ هزار خانوار با جمعیتی برابر با یک میلیون و ۱۰۸ هزار نفر وابسته به ۱۰۴ ایل و ۵۵۴ طایفهٔ مستقل هستند. این جمعیت ۱.۳ درصد از جمعیت ۸۵ میلیون نفری کشور را شامل می‌شود. عشایر کشور از اقوام مختلف آذری، تالشی، گیلک، کرد، لر و لک، عرب، قشقایی، بلوچ، فارس، کرمانج، ترکمن و مازنی هستند و قلمروهای آنان ۵۹ درصد سطح کشور را پوشش می‌دهند.
۲-سازمان و ساختار ایلی: با وجود آگاهی و شناخت افراد جامعهٔ عشایری از ساختار اجتماعی ایلی عرفی خود، سازمان و هرم قدرت ایلی شامل خان، کلانتر و کدخدا تقریباً از بین رفته است، ولی هنوز احترام به ریش‌سفیدان و گیس‌سفیدان پابرجاست و نقش مشورتی برای گروه‌های ایلی خود، در مسائل مختلف از جمله مدیریت مراتع، کوچ، اختلافات قومی و... دارند.
مقاله کامل را این‌جا بخوانید.
@payamema
همه سرگرم اخبار؛ جان زیستگاه من در خطر
.
اسم من خرگوش صحرایی قهوه‌ای که زیست‌بوم شنزاری جنوب غرب(بیت‌راشد، رقابیه، فکه، چذابه، بستان و کلا شنزارهای غرب کرخه) زیستگاه من است. من بدون این شنزارها نمی‌توانم به حیات خود ادامه دهم. آیا می‌دانید در این گوشهای بزرگم یک سیستم خنک کننده تعبیه شده است. رگهای خونی که می‌بینید مانند لوله‌های رادیاتور اتومبیل عمل می‌کنند و خون از طریق این رگها و گوشهای بزرگ خنک شده و نهایتا باعث خنک شدن کل بدن من می‌شود.
تاکنون خیلی از همنوعانم در سالهای گذشته توسط نفت‌پاشان کشته شدند. ما جانورانی هستیم که نمی‌توانیم مسافتهای طولانی طی کنیم بخاطر همین از همان روزهای اول موادپاشی ما را از بین می‌برد.
زیستگاه ما نه کانون گرد و غبار است و نه شن روان دارد، در این زیست‌بوم، تنوع زیستی خاص و بینظیر وجود دارد و همینطور پوشش گیاهی غنی قابل مشاهده است. بیایید و از نزدیک ببینید..
به من کمک کنید و نشر دهید:
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست
@dornaye_omid
🆔@RuralWomenIssues
.
اسم من خرگوش صحرایی قهوه‌ای که زیست‌بوم شنزاری جنوب غرب(بیت‌راشد، رقابیه، فکه، چذابه، بستان و کلا شنزارهای غرب کرخه) زیستگاه من است. من بدون این شنزارها نمی‌توانم به حیات خود ادامه دهم. آیا می‌دانید در این گوشهای بزرگم یک سیستم خنک کننده تعبیه شده است. رگهای خونی که می‌بینید مانند لوله‌های رادیاتور اتومبیل عمل می‌کنند و خون از طریق این رگها و گوشهای بزرگ خنک شده و نهایتا باعث خنک شدن کل بدن من می‌شود.
تاکنون خیلی از همنوعانم در سالهای گذشته توسط نفت‌پاشان کشته شدند. ما جانورانی هستیم که نمی‌توانیم مسافتهای طولانی طی کنیم بخاطر همین از همان روزهای اول موادپاشی ما را از بین می‌برد.
زیستگاه ما نه کانون گرد و غبار است و نه شن روان دارد، در این زیست‌بوم، تنوع زیستی خاص و بینظیر وجود دارد و همینطور پوشش گیاهی غنی قابل مشاهده است. بیایید و از نزدیک ببینید..
به من کمک کنید و نشر دهید:
#شنزار_کانون_ریزگرد_نیست
#بستر_خشک_تالابها_و_آبگیرها_منشاء_ریزگردهاست
@dornaye_omid
🆔@RuralWomenIssues
👍2❤1
🌿فاجعۀ هرات؛ جنازه‌های زنان «زیر آفتاب» می‌مانند
سه روز از زمین‌لرزۀ مرگبار هرات میگذرد و هنوز بیشتر اجساد قربانیان در زیر آوار باقی مانده و اجساد بیرون‌شده نیز در گورهای دسته‌جمعی به خاک سپرده شده و یا به شفاخانه‌ها منتقل شده‌اند؛ اما جنازه‌های زنان به‌دلیل نبود امدادگرِ زن برای شست‌وشو و تکفین، زیر آفتاب مانده‌اند.
از سوی دیگر، نارسایی و ضعف مدیریت، نبود تجهیزاتِ جست‌وجو و بی‌اعتنایی طالبان و تأخیر در فعالیت نهادهای امدادرسان، سبب افزایش قربانیانِ این رویداد شده است.
منابع محلی به نیمرخ می‌گویند که گروه طالبان در هرات علاوه بر سهل‌انگاری در نجات آسیب‌دیده‌گان حادثه، از امدادرسانی زنان و سفر خبرنگاران به محلِ رویداد برای پوشش رسانه‌یی جلوگیری کرده و مصاحبۀ زلزله‌دیده‌ها با رسانه‌ها را نیز سانسور می‌کنند.
نگین (مستعار) یک فعال حقوق زن و یکی از شاهدان عینی در هرات، در گفت‌وگو با نیمرخ می‌گوید که گروهی از زنان از شهر هرات همراه با بسته‌های کمکی برای امدادرسانی عازم ولسوالی زنده‌جانِ ولایت هرات شده بودند اما افراد طالبان به آنها اجازۀ سفر ندادند.
نگین گفت: «ما تقریباً حدود ده زن بودیم و مقداری بسته‌های کمکی و مواد غذایی تهیه کرده بودیم تا به ولسوالی زنده‌جان ببریم اما در اولین ایست بازرسی متوقف شدیم و به ما اجازۀ سفر ندادند.»
به گفتۀ نگین، آنان با بسته‌های کمکی و موادغذایی به شفاخانۀ حوزوی هرات رفتند تا به زخمیانِ زلزله در آن‌جا رسیده‌گی کنند.
از سوی دیگر، شماری از خبرنگارانِ زن می‌گویند که برای پوشش رسانه‌ییِ مناطق زلزله‌زدۀ هرات عازم ولسوالی زنده‌جان شدند اما گروه طالبان به آنان نیز اجازۀ سفر ندادند.
یکی از خبرنگاران محلی به نیمرخ گفت: «ما را گفتند همکارانِ مردتان را بفرستید!»
تاکنون تصاویر و ویدیوهایی که از محل وقوع زلزله در ولسوالی زنده‌جان منتشر شده، توسط مردم محل تهیه شده و رسانه‌هایی که برای پوشش این وضعیت به هرات رفته‌اند، با سانسور شدید اطلاعات مواجه استند.
یکی از خبرنگاران اعزامی به هرات که نمی‌خواهد نامی از او برده شود، به نیمرخ می‌گوید که جریانِ بازدید و مصاحبۀ آنها با مجروحان و اعضای خانوادۀ قربانیان تحت نظارتِ افراد طالبان صورت می‌گیرد.
این خبرنگار می‌گوید: «اعضای خانوادۀ قربانیان از عدم رسیده‌گی به‌موقعِ طالبان و کمبود امکانات شکایت داشتند، اما یکی از افراد طالبان پس از ختم مصاحبه، آن ویدیو را از کمره‌ام حذف کرد و گفت خانوادۀ قربانیان در شوک هستند و با این صحبت‌ها مردم را علیه نظام تحریک می‌کنند.»
این خبرنگار می‌گوید که اجساد قربانیان زلزله در هرات در قبرهای دسته‌جمعی به خاک سپرده می‌شوند اما جنازه‌های زنان ساعت‌ها در آفتاب می‌مانند، زیرا طالبان به مردان اجازۀ دست زدن به آنها را نمی‌دهند.
او گفت: «برای تکفین و غسل دادنِ جنازه‌ها آب کافی در دسترس نیست و زنانِ داوطلب هم حضور ندارند که جنازه‌های زنان و دختران را غسل بدهند و کفن بپوشانند؛ به همین دلیل جنازه‌های زنان و دختران در آفتاب می‌مانند تا یکی از اعضای خانوادۀشان پیدا شود و آنها را دفن کنند.»
در تصاویر و ویدیوهایی که خبرنگاران اعزامیِ رسانه‌ها به هرات منتشر کرده‌اند، تنها شدت تخریب مناطقِ زلزله‌زده به تصویر کشیده شده و خانواده‌های قربانیان نیز در سوگ از دست دادنِ عزیزان‌شان اشک می‌ریزند اما از نبود امکانات و یا عدم رسیده‌گی به بازمانده‌گانِ زلزله سخنی زده نمی‌شود.
از سویی هم، برخی منابع از کمبود تجهیزات درمانی برای زخمیانِ این رویداد در شفاخانه‌های هرات خبر می‌دهند.
هدیه جعفری، یکی دیگر از شاهدان عینی در شفاخانۀ حوزوی هرات، می‌گوید که زخمیانِ این رویداد با کمبود جای مناسب و نبود دوای کافی مواجه‌اند.
او می‌گوید: «اکثر زخمی‌ها روی تخت‌های شفاخانه جا نمی‌شوند و همراهان‌شان شب‌ها را در صحن شفاخانه سپری می‌کنند.»
با آن‌که یک تعداد شفاخانه‌های خصوصی در هرات برای درمان رایگانِ زخمیانِ زلزله اعلام آماده‌گی کرده‌اند اما گفته می‌شود امکانات رسیده‌گی به آنها هنوز هم ناچیز است.
زمین لرزۀ شدیدی به بزرگی ۶,۳ ریشتر ساعت ۱۱:۱۰ دقیقۀ پیش از چاشتِ روز شنبه (۱۵ میزان ۱۴۰۲ خورشیدی) هرات و ولایت‌های همجوارِ آن را تکان داد.
این زمین‌لرزه در شهرهای مرزی ایران و ترکمنستان نیز احساس شد. پس‌لرزه های این زلزلۀ قوی تا روز گذشته (دوشنبه، ۱۷ میزان) نیز ادامه داشته است.
پس از نخستین زلزلۀ قوی روز شنبه در هرات، باشنده‌گان اکثر مناطق این ولایت خانه‌های‌شان را ترک کرده و شب‌ها را در بیرون از خانه و زیر خیمه‌های سیار سپری می‌کنند.
🔹بر اساس آمارهای ارایه شده توسط سازمان صحی جهان، دوسومِ قربانیان زلزلۀ مرگبار هرات را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند./مجله نیمرخ
@swhriran
🆔@RuralWomenIssues
سه روز از زمین‌لرزۀ مرگبار هرات میگذرد و هنوز بیشتر اجساد قربانیان در زیر آوار باقی مانده و اجساد بیرون‌شده نیز در گورهای دسته‌جمعی به خاک سپرده شده و یا به شفاخانه‌ها منتقل شده‌اند؛ اما جنازه‌های زنان به‌دلیل نبود امدادگرِ زن برای شست‌وشو و تکفین، زیر آفتاب مانده‌اند.
از سوی دیگر، نارسایی و ضعف مدیریت، نبود تجهیزاتِ جست‌وجو و بی‌اعتنایی طالبان و تأخیر در فعالیت نهادهای امدادرسان، سبب افزایش قربانیانِ این رویداد شده است.
منابع محلی به نیمرخ می‌گویند که گروه طالبان در هرات علاوه بر سهل‌انگاری در نجات آسیب‌دیده‌گان حادثه، از امدادرسانی زنان و سفر خبرنگاران به محلِ رویداد برای پوشش رسانه‌یی جلوگیری کرده و مصاحبۀ زلزله‌دیده‌ها با رسانه‌ها را نیز سانسور می‌کنند.
نگین (مستعار) یک فعال حقوق زن و یکی از شاهدان عینی در هرات، در گفت‌وگو با نیمرخ می‌گوید که گروهی از زنان از شهر هرات همراه با بسته‌های کمکی برای امدادرسانی عازم ولسوالی زنده‌جانِ ولایت هرات شده بودند اما افراد طالبان به آنها اجازۀ سفر ندادند.
نگین گفت: «ما تقریباً حدود ده زن بودیم و مقداری بسته‌های کمکی و مواد غذایی تهیه کرده بودیم تا به ولسوالی زنده‌جان ببریم اما در اولین ایست بازرسی متوقف شدیم و به ما اجازۀ سفر ندادند.»
به گفتۀ نگین، آنان با بسته‌های کمکی و موادغذایی به شفاخانۀ حوزوی هرات رفتند تا به زخمیانِ زلزله در آن‌جا رسیده‌گی کنند.
از سوی دیگر، شماری از خبرنگارانِ زن می‌گویند که برای پوشش رسانه‌ییِ مناطق زلزله‌زدۀ هرات عازم ولسوالی زنده‌جان شدند اما گروه طالبان به آنان نیز اجازۀ سفر ندادند.
یکی از خبرنگاران محلی به نیمرخ گفت: «ما را گفتند همکارانِ مردتان را بفرستید!»
تاکنون تصاویر و ویدیوهایی که از محل وقوع زلزله در ولسوالی زنده‌جان منتشر شده، توسط مردم محل تهیه شده و رسانه‌هایی که برای پوشش این وضعیت به هرات رفته‌اند، با سانسور شدید اطلاعات مواجه استند.
یکی از خبرنگاران اعزامی به هرات که نمی‌خواهد نامی از او برده شود، به نیمرخ می‌گوید که جریانِ بازدید و مصاحبۀ آنها با مجروحان و اعضای خانوادۀ قربانیان تحت نظارتِ افراد طالبان صورت می‌گیرد.
این خبرنگار می‌گوید: «اعضای خانوادۀ قربانیان از عدم رسیده‌گی به‌موقعِ طالبان و کمبود امکانات شکایت داشتند، اما یکی از افراد طالبان پس از ختم مصاحبه، آن ویدیو را از کمره‌ام حذف کرد و گفت خانوادۀ قربانیان در شوک هستند و با این صحبت‌ها مردم را علیه نظام تحریک می‌کنند.»
این خبرنگار می‌گوید که اجساد قربانیان زلزله در هرات در قبرهای دسته‌جمعی به خاک سپرده می‌شوند اما جنازه‌های زنان ساعت‌ها در آفتاب می‌مانند، زیرا طالبان به مردان اجازۀ دست زدن به آنها را نمی‌دهند.
او گفت: «برای تکفین و غسل دادنِ جنازه‌ها آب کافی در دسترس نیست و زنانِ داوطلب هم حضور ندارند که جنازه‌های زنان و دختران را غسل بدهند و کفن بپوشانند؛ به همین دلیل جنازه‌های زنان و دختران در آفتاب می‌مانند تا یکی از اعضای خانوادۀشان پیدا شود و آنها را دفن کنند.»
در تصاویر و ویدیوهایی که خبرنگاران اعزامیِ رسانه‌ها به هرات منتشر کرده‌اند، تنها شدت تخریب مناطقِ زلزله‌زده به تصویر کشیده شده و خانواده‌های قربانیان نیز در سوگ از دست دادنِ عزیزان‌شان اشک می‌ریزند اما از نبود امکانات و یا عدم رسیده‌گی به بازمانده‌گانِ زلزله سخنی زده نمی‌شود.
از سویی هم، برخی منابع از کمبود تجهیزات درمانی برای زخمیانِ این رویداد در شفاخانه‌های هرات خبر می‌دهند.
هدیه جعفری، یکی دیگر از شاهدان عینی در شفاخانۀ حوزوی هرات، می‌گوید که زخمیانِ این رویداد با کمبود جای مناسب و نبود دوای کافی مواجه‌اند.
او می‌گوید: «اکثر زخمی‌ها روی تخت‌های شفاخانه جا نمی‌شوند و همراهان‌شان شب‌ها را در صحن شفاخانه سپری می‌کنند.»
با آن‌که یک تعداد شفاخانه‌های خصوصی در هرات برای درمان رایگانِ زخمیانِ زلزله اعلام آماده‌گی کرده‌اند اما گفته می‌شود امکانات رسیده‌گی به آنها هنوز هم ناچیز است.
زمین لرزۀ شدیدی به بزرگی ۶,۳ ریشتر ساعت ۱۱:۱۰ دقیقۀ پیش از چاشتِ روز شنبه (۱۵ میزان ۱۴۰۲ خورشیدی) هرات و ولایت‌های همجوارِ آن را تکان داد.
این زمین‌لرزه در شهرهای مرزی ایران و ترکمنستان نیز احساس شد. پس‌لرزه های این زلزلۀ قوی تا روز گذشته (دوشنبه، ۱۷ میزان) نیز ادامه داشته است.
پس از نخستین زلزلۀ قوی روز شنبه در هرات، باشنده‌گان اکثر مناطق این ولایت خانه‌های‌شان را ترک کرده و شب‌ها را در بیرون از خانه و زیر خیمه‌های سیار سپری می‌کنند.
🔹بر اساس آمارهای ارایه شده توسط سازمان صحی جهان، دوسومِ قربانیان زلزلۀ مرگبار هرات را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند./مجله نیمرخ
@swhriran
🆔@RuralWomenIssues
Forwarded from اتچ بات
.
مستانه فیروزمندی، بانوی *ونلایفر و کمپردار ایرانی، سال ۱۳۴۶ در بابل به‌دنیا آمد. او از کودکی به همراه خانواده به سفرهای زیادی رفت.
سال ۱۳۶۷ جهت ادامه تحصیل به تهران رفت و در رشته ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی ادامه تحصیل داد.از سال ۱۳۷۲ تدریس را شروع کرد. بودن در کنار دانش‌آموزان و تفهیم شعر به آنها برایش جذاب بود اما در مواجهه با حذف تدریجی ادبیات اصیل، در ۴۷ سالگی خود را با ۲۰ سال سابقه تدریس، خود را بازنشسته کرد.
در ابتدا تصمیم به مهاجرت و تغییر سبک زندگی‌اش را گرفت. سه بار برای مهاجرت اقدام کرد ولی بی‌نتیجه بود و نتوانست. پس از آن تصمیم گرفت به سفر برود. اوایل با ماشین سواری به سفر می‌رفت و کنار ماشین چادر می‌زد ولی تصمیم گرفت که نوع ماشین‌اش را عوض کند. یک ون تویوتای ۱۹۸۳ خرید و آن را تجهیز کرد. او می‌گوید:«کسی که ونلایفر می‌شود و بیشتر زندگی خود را در سفر می‌گذارند، خود را با اطرافیان و طبیعت سازگار می‌کند و چگونگی برخورد با حیوانات و مردم مختلف را هم در نظر می گیرد. مساله مهمی که باید کمپردارها رعایت کنند، این است که به فرهنگ مردم آن منطقه احترام بگذارند. متاسفانه خیلی از مسافرین و برخی از کمپردارها، این مساله را نادیده می‌گیرند و باعث دردسر می‌شوند.»
او در این سال‌ها یاد گرفته، پنچرگیری ماشین را هم خود انجام دهد. هربار هم میان کمپردار‌های مرد بوده، خوب دقت کرده تا بشنود آنها درباره ماشین‌ها چه می‌گویند و هنوز هم این کار را انجام می‌دهد.
اگر آنها بالای سر ماشینی بروند، او هم می‌رود و خوب گوش می‌کند تا بفهمد مثلا کله‌گاوی، کرانویل و پینیون ماشین چیست و کجاست، بعد در اینترنت درباره آن جستجو می‌کند.
بانو فیروزمندی معتقد است که کمپردارها را باید دولت و سازمان گردشگری حمایت کنند و به آنها کارت اتوکمپینگ بدهند.
منظورم از ملزومات این بود که لازم باشد برای ونلایفری، توانایی خاصی داشته باشید.
*ونلایفر به معنی کسی است که در ون زندگی می‌کند و زندگی‌اش در ون سپری می‌شود.»
#مستانه_فیروزمندی #ون_لایفر
Video: @etemadonline1
🆔@RuralWomenIssues
مستانه فیروزمندی، بانوی *ونلایفر و کمپردار ایرانی، سال ۱۳۴۶ در بابل به‌دنیا آمد. او از کودکی به همراه خانواده به سفرهای زیادی رفت.
سال ۱۳۶۷ جهت ادامه تحصیل به تهران رفت و در رشته ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی ادامه تحصیل داد.از سال ۱۳۷۲ تدریس را شروع کرد. بودن در کنار دانش‌آموزان و تفهیم شعر به آنها برایش جذاب بود اما در مواجهه با حذف تدریجی ادبیات اصیل، در ۴۷ سالگی خود را با ۲۰ سال سابقه تدریس، خود را بازنشسته کرد.
در ابتدا تصمیم به مهاجرت و تغییر سبک زندگی‌اش را گرفت. سه بار برای مهاجرت اقدام کرد ولی بی‌نتیجه بود و نتوانست. پس از آن تصمیم گرفت به سفر برود. اوایل با ماشین سواری به سفر می‌رفت و کنار ماشین چادر می‌زد ولی تصمیم گرفت که نوع ماشین‌اش را عوض کند. یک ون تویوتای ۱۹۸۳ خرید و آن را تجهیز کرد. او می‌گوید:«کسی که ونلایفر می‌شود و بیشتر زندگی خود را در سفر می‌گذارند، خود را با اطرافیان و طبیعت سازگار می‌کند و چگونگی برخورد با حیوانات و مردم مختلف را هم در نظر می گیرد. مساله مهمی که باید کمپردارها رعایت کنند، این است که به فرهنگ مردم آن منطقه احترام بگذارند. متاسفانه خیلی از مسافرین و برخی از کمپردارها، این مساله را نادیده می‌گیرند و باعث دردسر می‌شوند.»
او در این سال‌ها یاد گرفته، پنچرگیری ماشین را هم خود انجام دهد. هربار هم میان کمپردار‌های مرد بوده، خوب دقت کرده تا بشنود آنها درباره ماشین‌ها چه می‌گویند و هنوز هم این کار را انجام می‌دهد.
اگر آنها بالای سر ماشینی بروند، او هم می‌رود و خوب گوش می‌کند تا بفهمد مثلا کله‌گاوی، کرانویل و پینیون ماشین چیست و کجاست، بعد در اینترنت درباره آن جستجو می‌کند.
بانو فیروزمندی معتقد است که کمپردارها را باید دولت و سازمان گردشگری حمایت کنند و به آنها کارت اتوکمپینگ بدهند.
منظورم از ملزومات این بود که لازم باشد برای ونلایفری، توانایی خاصی داشته باشید.
*ونلایفر به معنی کسی است که در ون زندگی می‌کند و زندگی‌اش در ون سپری می‌شود.»
#مستانه_فیروزمندی #ون_لایفر
Video: @etemadonline1
🆔@RuralWomenIssues
Telegram
attach 📎
❤1
Forwarded from GroundWater
🗞پرونده ویژه روزنامه رسالت؛ همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید و پانزدهمین سال اجرای طرح داناب: ((سواد آبی در مدارس))
http://paper.resalat-news.com/newspaper/item/174910
گفتگو با
🔰مریم عابدینی، نماینده و رابط طرح سواد آبی در سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
🔰عبدالله اسکویی، مدیرکل اسبق روابط عمومی شرکت مدیریت منابع آب ایران
🔰حمید رحمانی، معاون دفتر برقابی شرکت مدیریت منابع آب
🔰مریم قربانی، نماینده اداره کل آموزش و پرورش استان فارس در طرح داناب
🔰محمد جواد سمیعی، نماینده مشاور ملی طرح
@GroundWaterResources
http://paper.resalat-news.com/newspaper/item/174910
گفتگو با
🔰مریم عابدینی، نماینده و رابط طرح سواد آبی در سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
🔰عبدالله اسکویی، مدیرکل اسبق روابط عمومی شرکت مدیریت منابع آب ایران
🔰حمید رحمانی، معاون دفتر برقابی شرکت مدیریت منابع آب
🔰مریم قربانی، نماینده اداره کل آموزش و پرورش استان فارس در طرح داناب
🔰محمد جواد سمیعی، نماینده مشاور ملی طرح
@GroundWaterResources
Resalat-News
اهمیت سوادآموزی آبی در مدارس
👍2🙏1
Forwarded from نه به سد خرسان
یاسوج-ایرنا-معاون محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست کهگیلویه وبویراحمد تاکید کرد که سد خرسان ۳، یک چالش اساسی برای استان است و با ساخت آن اقلیم منطقه تغییر می کند.
"محسن پاکباز" روز پنجشنبه در گفت و گوی اختصاصی با ایرنا اظهار کرد: به دلیل ایجاد سطح تبخیر بالا در پشت سدها، تأثیر محیطی آنها بر پارامترهای اقلیمی بیشتر می شود و تغییر اقلیم بطور مستقیم بر ذخیره گاه زیست کره "دنا" و گیاهان و جانوران این منطقه تاثیر منفی بر جای می گذارد.
وی تاکید کرد: احداث سد خرسان ۳ مشکلات عدیده ای برای استان در پی خواهد داشت و لازم است همه خبرگان حوزه های مختلف استان با بررسی پیامدهای احداث سد و با نگاه و بررسی کارشناسانه به تشریح و تببین این پیامدها بپردازند.
پاکباز تصریح کرد: با جمع شدن حجم زیاد آب در پشت سد، درجه حرارت دنا افزایش یافته که به هم خوردن اکوسیستم منطقه را در پی خواهد داشت.
به گزارش ایرنا، سد خرسان۳ یکی از ۲۵ سد در پرونده سرشاخه‌های کارون در زاگرس است که مطالعه آن از سال ۸۶ آغاز شد و مطابق با نظر کارشناسان طول دریاچه پشت سد از "آتشگاه" (از توابع شهرستان لردگان) تا "لماگون"(از توابع شهرستان دنا) ۳۷ کیلومتر است که زیست کره دنا را به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد و اثرات مخربی بر این زیست کره دارد.
ذخیره‌گاه زیست کره "دنا" در غرب کشور و در دل رشته کوه‌های زاگرس در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، اصفهان و چهارمحال بختیاری قرار گرفته است و یکی از نقاط با ارزش از منظر غنای زیستی در جهان محسوب می شود.
ذخیره‌گاه زیست‌کره دنا دارای تنوع زیستی متنوع و با ارزشی است، بیش از یک هفتم گونه‌های گیاهی موجود در ایران، در منطقه حفاظت شده دنا می‌رویند ،تنوع جانوری در این ذخیره‌گاه از جمله ویژگی‌های ارزشمند آن است و حیات وحش دنا معرف سیمای جانوری زاگرس است.
با ساخت سد خرسان ۳ که پایین دست رشته کوه دنا واقع شده وضعیت منطقه برف گیر دنا را مختل کرده و تغییرات آب و هوایی شدیدی را در این منطقه شاهدخواهیم که علاوه بر خطرات جبران ناپذیری برای این زیست کره ، زندگی و معیشت ساکنان را نیز تهدید می‌کند.
کهگیلویه و بویراحمد استانی بکر و چهار فصل که مناطقی از آن گرمسیری و مناطقی ر بخش سردسیری واقع شده است و رشته کوه "دنا" در منطقه سردسیری قرار گرفته است که یکی از زیستگاه های مهم کشوری است.
استانی که دارای تنوع زیستی و مناطق سردسیری و گرمسیری و برخوردار از ظرفیت های گردشگری و طبیعی است آیا احداث سد خرسان ۳ نقشی در توسعه استان را دارد یا خطرات زیانباری برای آن خواهد داشت؟
کارشناسان باور دارند پیامدهای سد خرسان ۳ علاوه بر خطرات زیست محیطی ، افزایش مهاجرت و آسیب های اجتماعی، یکی از کم نظیرترین مکان های تاریخی و باستانی استان که می تواند آنرا به قطب گردشگری تبدیل می‌کند زیر آب می برد .
استان‌ها
کهگیلویه و بویراحمد
"محسن پاکباز" روز پنجشنبه در گفت و گوی اختصاصی با ایرنا اظهار کرد: به دلیل ایجاد سطح تبخیر بالا در پشت سدها، تأثیر محیطی آنها بر پارامترهای اقلیمی بیشتر می شود و تغییر اقلیم بطور مستقیم بر ذخیره گاه زیست کره "دنا" و گیاهان و جانوران این منطقه تاثیر منفی بر جای می گذارد.
وی تاکید کرد: احداث سد خرسان ۳ مشکلات عدیده ای برای استان در پی خواهد داشت و لازم است همه خبرگان حوزه های مختلف استان با بررسی پیامدهای احداث سد و با نگاه و بررسی کارشناسانه به تشریح و تببین این پیامدها بپردازند.
پاکباز تصریح کرد: با جمع شدن حجم زیاد آب در پشت سد، درجه حرارت دنا افزایش یافته که به هم خوردن اکوسیستم منطقه را در پی خواهد داشت.
به گزارش ایرنا، سد خرسان۳ یکی از ۲۵ سد در پرونده سرشاخه‌های کارون در زاگرس است که مطالعه آن از سال ۸۶ آغاز شد و مطابق با نظر کارشناسان طول دریاچه پشت سد از "آتشگاه" (از توابع شهرستان لردگان) تا "لماگون"(از توابع شهرستان دنا) ۳۷ کیلومتر است که زیست کره دنا را به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد و اثرات مخربی بر این زیست کره دارد.
ذخیره‌گاه زیست کره "دنا" در غرب کشور و در دل رشته کوه‌های زاگرس در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، اصفهان و چهارمحال بختیاری قرار گرفته است و یکی از نقاط با ارزش از منظر غنای زیستی در جهان محسوب می شود.
ذخیره‌گاه زیست‌کره دنا دارای تنوع زیستی متنوع و با ارزشی است، بیش از یک هفتم گونه‌های گیاهی موجود در ایران، در منطقه حفاظت شده دنا می‌رویند ،تنوع جانوری در این ذخیره‌گاه از جمله ویژگی‌های ارزشمند آن است و حیات وحش دنا معرف سیمای جانوری زاگرس است.
با ساخت سد خرسان ۳ که پایین دست رشته کوه دنا واقع شده وضعیت منطقه برف گیر دنا را مختل کرده و تغییرات آب و هوایی شدیدی را در این منطقه شاهدخواهیم که علاوه بر خطرات جبران ناپذیری برای این زیست کره ، زندگی و معیشت ساکنان را نیز تهدید می‌کند.
کهگیلویه و بویراحمد استانی بکر و چهار فصل که مناطقی از آن گرمسیری و مناطقی ر بخش سردسیری واقع شده است و رشته کوه "دنا" در منطقه سردسیری قرار گرفته است که یکی از زیستگاه های مهم کشوری است.
استانی که دارای تنوع زیستی و مناطق سردسیری و گرمسیری و برخوردار از ظرفیت های گردشگری و طبیعی است آیا احداث سد خرسان ۳ نقشی در توسعه استان را دارد یا خطرات زیانباری برای آن خواهد داشت؟
کارشناسان باور دارند پیامدهای سد خرسان ۳ علاوه بر خطرات زیست محیطی ، افزایش مهاجرت و آسیب های اجتماعی، یکی از کم نظیرترین مکان های تاریخی و باستانی استان که می تواند آنرا به قطب گردشگری تبدیل می‌کند زیر آب می برد .
استان‌ها
کهگیلویه و بویراحمد
اگر گمان می کنید فاجعه ای که با این رویکرد صنعتی سازی در زنجان رقم زده می شود به خیر و صلاح کشور است سخت در اشتباهید.
وقتی از نقاب توسعه برای اکوتروریسم می گوییم، بحث از پیش بینی نیست، گزارش کردن واقعیت های جاری است!
با اشغالگری، نسل کشی، تخریب سرزمین، خیانت مدرن و ... در همین زنجان مقابله کنید.
احداث صنایع آب بر فولاد در شهرهای مرکزی ایران خیانت است و این تخریب گری خزنده پشت نقاب تولید و اشتغال زایی نابود کردن تدریجی ایران است.
ندیدید آب قدرت یک ملت است؟.
آیا این کشور پدافند غیرعامل ندارد تا این شیوه های موزیانه و مدرن تخریب اکوسیستم ایران را پایش کند و جلو آن را بگیرد؟
🆔@RuralWomenIssues
وقتی از نقاب توسعه برای اکوتروریسم می گوییم، بحث از پیش بینی نیست، گزارش کردن واقعیت های جاری است!
با اشغالگری، نسل کشی، تخریب سرزمین، خیانت مدرن و ... در همین زنجان مقابله کنید.
احداث صنایع آب بر فولاد در شهرهای مرکزی ایران خیانت است و این تخریب گری خزنده پشت نقاب تولید و اشتغال زایی نابود کردن تدریجی ایران است.
ندیدید آب قدرت یک ملت است؟.
آیا این کشور پدافند غیرعامل ندارد تا این شیوه های موزیانه و مدرن تخریب اکوسیستم ایران را پایش کند و جلو آن را بگیرد؟
🆔@RuralWomenIssues
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زنان روستایی در دلتای رودخانه مکونگ در حال جمع‌آوری و شستن نیلوفرهای آبی هستندتا بعداً در بازار محلی بفروشند.
🆔@RuralWomenIssues
🆔@RuralWomenIssues
❤2👍2
به مناسبت 15 اکتبر روز جهانی زنان روستایی
کار بی مزد زنان و مفهوم انباشت شرمساری
بسیار شنیده ایم که زنان روستایی با وجود کار تمام وقت در خانه و مزرعه کمتر استقلال مالی دارند، از بیمه محرومند، فیش حقوقی هم که طبعا ندارند، یارانه ها به حساب سرپرست خانواده واریز می شود و بنابراین بالقوه به آن هم دسترسی ندارند، مالک زمین و ملکی هم نیستند و در نتیجه حتی استفاده از تسهیلات مشاغل خانگی هم به سختی و با منت کشی از همسر یا پدر برایشان مقدور است.
با وجود کار طاقت فرسا حتی گاهی برای درمان و دارو یا خرید مایحتاج زنانه باید از مردان طلب پول کنند. گاهی اگر چندبار طلب پول کنند باید با شرمندگی برای پولی که قبلا گرفته اند جواب پس دهند.
شاید در ظاهر این نوع منت کشی‌های جواب پس دادن ها و طلب اندکی پول به حساب روابط خانوادگی معمولی گذاشته شود؛یا در فرهنگ عامه طلب دستمزد نکردن در کار خانوادگی حیا تلقی شود؛ اما در طولانی مدت این مسائل و نداشتن قدرت برای ایجاد تغییر برای زنان به انباشت شرمساری منجر شده و زنان در خویش می شکنند.
بخش مهمی از این شرمساری ناشی از فرهنگ از یک سو و البته مهمتر از آن سیاستگذاری و فقدان قوانین عادلانه در حقوق کارخانگی زنان بطور کلی است. هرچند در روز جهانی زنان روستایی بسیاری از زنان مسئول و سیاستگذاران نماینده زنان در سیستم‌های قانونگذاری و اجرایی با طول و تفضیل به دفاع از کارنامه خود می پردازند؛ اما خوب است این زنان یک بار توضیح دهند که تا حد چه به مفهوم حقوقی کار خانگی و خانوادگی زنان واقفند؟
بطور کلی در سیستم‌های اجتماعی «تعریف پذیرفته شده از کار عبارت است کار دستمزدی در سیستم اقتصاد رسمی» و با این تعریف تقلیل گرایانه است که کار زنان در خانه دیده نمی شود و کار خانوادگی مانند کار در مزارع نیز تبدیل به یک فعالیت اقتصادي حاشیه ای می شود.
بر اساس برآوردهای جهانی چنین برآورد شده که زنان شاغل دارای فرزند به طورمتوسط هفته ای 77 ساعت کار می کنند. برای زنان روستایی این رقم حتی بزرگتر است. یک حقیقت فراموش شده در خصوص کار خانگی و خانوادگی زنان این است که اگر تمامی این فعالیتها در حوزه عمومی صورت می گرفت و پول آن از بودجه عمومی پرداخت میشد، فشار عمده ای بر منابع اقتصادی وارد می کرد. « تمایز ايدئولوژيک و تقلیل گرایانه » بین کار و غیرکار منطق خود را نه تنها از قدرت دستمزد، بلکه همچنین از نحوه نگرش به کار زنان و طبیعی پنداشتن «امر مراقبت» برای زنان سرچشمه می گیرد. کار خانوادگی زنان که بر روی اقتصاد خانوار تاثیر به سزایی دارد نیز اساسا دیده نمی شود.
15 اکتبر هر سال روز جهانی زنان روستایی نامگذاری شده است. این روز البته برای قدردانی از زحمات زنان روستایی است. اما قطعا هدف نامگذاری این روز این نیست که رسانه هامدام تصویر زنان رنگین پوش روستایی شاد و خندان در حال کار در مزرعه و در حالی که گویی هیچ مشکلی ندارند نمایش دهند.
این روز برای این است که حقوق و حقایق پنهان کار اقتصادی زنان که عامدانه از سیستم اقتصادی، فرهنگی و حقوقی کنار گذاشته شده است یادآوری و مطالبه شود.
حق همه زنان و بویژه زنان روستایی است که کار خانگی و خانوادگی شان در سیستم رسمی اقتصاد ارزش گذاری شود تا از انباشت شرمساری و تنش های روانی به دلیل نداشتن استقلال مالی پیشگیری گردد. داشتن حقوق اقتصادی و به رسمیت شناختن تلاش انسانها و پرداخت بهای آن یک بعد مهم بهداشت روانی در جهت شادی و نشاط جامعه است. /مهتا بذرافکن
🆔@ruralwomenissues
کار بی مزد زنان و مفهوم انباشت شرمساری
بسیار شنیده ایم که زنان روستایی با وجود کار تمام وقت در خانه و مزرعه کمتر استقلال مالی دارند، از بیمه محرومند، فیش حقوقی هم که طبعا ندارند، یارانه ها به حساب سرپرست خانواده واریز می شود و بنابراین بالقوه به آن هم دسترسی ندارند، مالک زمین و ملکی هم نیستند و در نتیجه حتی استفاده از تسهیلات مشاغل خانگی هم به سختی و با منت کشی از همسر یا پدر برایشان مقدور است.
با وجود کار طاقت فرسا حتی گاهی برای درمان و دارو یا خرید مایحتاج زنانه باید از مردان طلب پول کنند. گاهی اگر چندبار طلب پول کنند باید با شرمندگی برای پولی که قبلا گرفته اند جواب پس دهند.
شاید در ظاهر این نوع منت کشی‌های جواب پس دادن ها و طلب اندکی پول به حساب روابط خانوادگی معمولی گذاشته شود؛یا در فرهنگ عامه طلب دستمزد نکردن در کار خانوادگی حیا تلقی شود؛ اما در طولانی مدت این مسائل و نداشتن قدرت برای ایجاد تغییر برای زنان به انباشت شرمساری منجر شده و زنان در خویش می شکنند.
بخش مهمی از این شرمساری ناشی از فرهنگ از یک سو و البته مهمتر از آن سیاستگذاری و فقدان قوانین عادلانه در حقوق کارخانگی زنان بطور کلی است. هرچند در روز جهانی زنان روستایی بسیاری از زنان مسئول و سیاستگذاران نماینده زنان در سیستم‌های قانونگذاری و اجرایی با طول و تفضیل به دفاع از کارنامه خود می پردازند؛ اما خوب است این زنان یک بار توضیح دهند که تا حد چه به مفهوم حقوقی کار خانگی و خانوادگی زنان واقفند؟
بطور کلی در سیستم‌های اجتماعی «تعریف پذیرفته شده از کار عبارت است کار دستمزدی در سیستم اقتصاد رسمی» و با این تعریف تقلیل گرایانه است که کار زنان در خانه دیده نمی شود و کار خانوادگی مانند کار در مزارع نیز تبدیل به یک فعالیت اقتصادي حاشیه ای می شود.
بر اساس برآوردهای جهانی چنین برآورد شده که زنان شاغل دارای فرزند به طورمتوسط هفته ای 77 ساعت کار می کنند. برای زنان روستایی این رقم حتی بزرگتر است. یک حقیقت فراموش شده در خصوص کار خانگی و خانوادگی زنان این است که اگر تمامی این فعالیتها در حوزه عمومی صورت می گرفت و پول آن از بودجه عمومی پرداخت میشد، فشار عمده ای بر منابع اقتصادی وارد می کرد. « تمایز ايدئولوژيک و تقلیل گرایانه » بین کار و غیرکار منطق خود را نه تنها از قدرت دستمزد، بلکه همچنین از نحوه نگرش به کار زنان و طبیعی پنداشتن «امر مراقبت» برای زنان سرچشمه می گیرد. کار خانوادگی زنان که بر روی اقتصاد خانوار تاثیر به سزایی دارد نیز اساسا دیده نمی شود.
15 اکتبر هر سال روز جهانی زنان روستایی نامگذاری شده است. این روز البته برای قدردانی از زحمات زنان روستایی است. اما قطعا هدف نامگذاری این روز این نیست که رسانه هامدام تصویر زنان رنگین پوش روستایی شاد و خندان در حال کار در مزرعه و در حالی که گویی هیچ مشکلی ندارند نمایش دهند.
این روز برای این است که حقوق و حقایق پنهان کار اقتصادی زنان که عامدانه از سیستم اقتصادی، فرهنگی و حقوقی کنار گذاشته شده است یادآوری و مطالبه شود.
حق همه زنان و بویژه زنان روستایی است که کار خانگی و خانوادگی شان در سیستم رسمی اقتصاد ارزش گذاری شود تا از انباشت شرمساری و تنش های روانی به دلیل نداشتن استقلال مالی پیشگیری گردد. داشتن حقوق اقتصادی و به رسمیت شناختن تلاش انسانها و پرداخت بهای آن یک بعد مهم بهداشت روانی در جهت شادی و نشاط جامعه است. /مهتا بذرافکن
🆔@ruralwomenissues
❤3👍2👏2
👩🌾 زنان روستایی و عشایری pinned «به مناسبت 15 اکتبر روز جهانی زنان روستایی کار بی مزد زنان و مفهوم انباشت شرمساری بسیار شنیده ایم که زنان روستایی با وجود کار تمام وقت در خانه و مزرعه کمتر استقلال مالی دارند، از بیمه محرومند، فیش حقوقی هم که طبعا ندارند، یارانه ها به حساب سرپرست خانواده…»
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ما چه گناهی کرده ایم ای مادر؟
که دوبار جان می دهیم !
یکبار در زندگی می میریم ، ویکبار هنگام مرگ ...
#زنان_عشایر
🆔@RuralWomenIssues
که دوبار جان می دهیم !
یکبار در زندگی می میریم ، ویکبار هنگام مرگ ...
#زنان_عشایر
🆔@RuralWomenIssues
😢2
Forwarded from حق‌بان
🌿حق ارث در میان زنان عشایر
▫️مطالبه و دریافت حق ارث زمین یکی از عواملی است که باعث می‌شود ساختار ایلی و نظام خویشاوندی به زنان پشت کند.
🔺یکی از زنان طایفه ی سیل در شهرستان دلفان استان لرستان می گوید "اگر زنان مطالبه ارث کنند در واقع چشم امید خود را در طایفه از بین برده و در طایفه مورد لعن و نفرین همه اعضا قرار می‌گیرند. بدین سبب زنان به خاطر انتقال ثروت خود را مطرود طایفه نمی‌کنند یا به قول زنها خودشان را منفور (توک تل) نمی‌کنند.
▫️با توجه به اینکه یکی از مهمترین مراسم در بین طایفه سیل، مراسم عزا است، با مرگ یک نفر همه افراد طایفه حتی اگر سالهای متوالی با هم نزاع داشته باشند و دشمن هم محسوب شوند، در مراسم عزای همدیگر شرکت می‌کنند و برای مدتی هر چند کوتاه نزاع و کدورت را نادیده می‌گیرند.
🔺اما اگر زنی از طایفه حق ارث پدری اش را مطالبه کند، این رفتار چنان هنجارشکنی محسوب می‌شود که آن زن حق شرکت در مراسم عزای اقوام پدری را ندارد و از طرف خانواده پدری در مراسم عزا پذیرفته نمی‌شود.
▫️طبیعی است که در این جامعه، زنی مورد احترام و با اقتدار محسوب می‌شود که از حمایت خانواده، خویشان و طایفه خود برخوردار باشد مطالبه ارث از سوی زنان، باعث از دست رفتن همه امیدها و حامیان زنان می‌شود به همین دلیل زنان به خاطر مسائل مادی، حمایت های اجتماعی را از دست نمی‌دهند و هرگز ارث مطالبه نمی‌کنند.
🔺هر چند طرد طایفه و نظام خویشاوندی مانعی برای مطالبه ارث از سوی زنان است و به اعتقاد برخی از مردهای طایفه سیل، حق ارث زمین برای دختران حرام است، اما همواره نگرانی مردهای خانواده از مطالبه ارث از سوی خواهران‌شان وجود دارد.
▫️در این راستا، اعضای طایفه تمهیداتی را به کار بسته‌اند. چنانچه یکی از آنها ذکر کرد که پدرش به او وصیت کرده است به منظور عدم مطالبه ارث زمین از سوی خواهرانت، آنها را همراهی و حمایت کنید، و امید و پشتوانه آنها باشید./ رادیو مردم‌نگار
✍️منبع محبوبه بابایی و همکاران، حق ارث در بین زنان عشایر (نامه انسانشناسی سال نوزدهم، شماره ۳۵ پاییز و زمستان ۱۴۰۱)
#ارث
#زنان_عشایر
#تبعیض_جنسیتی
@Zane_Ruz_Channel
@swhriran
▫️مطالبه و دریافت حق ارث زمین یکی از عواملی است که باعث می‌شود ساختار ایلی و نظام خویشاوندی به زنان پشت کند.
🔺یکی از زنان طایفه ی سیل در شهرستان دلفان استان لرستان می گوید "اگر زنان مطالبه ارث کنند در واقع چشم امید خود را در طایفه از بین برده و در طایفه مورد لعن و نفرین همه اعضا قرار می‌گیرند. بدین سبب زنان به خاطر انتقال ثروت خود را مطرود طایفه نمی‌کنند یا به قول زنها خودشان را منفور (توک تل) نمی‌کنند.
▫️با توجه به اینکه یکی از مهمترین مراسم در بین طایفه سیل، مراسم عزا است، با مرگ یک نفر همه افراد طایفه حتی اگر سالهای متوالی با هم نزاع داشته باشند و دشمن هم محسوب شوند، در مراسم عزای همدیگر شرکت می‌کنند و برای مدتی هر چند کوتاه نزاع و کدورت را نادیده می‌گیرند.
🔺اما اگر زنی از طایفه حق ارث پدری اش را مطالبه کند، این رفتار چنان هنجارشکنی محسوب می‌شود که آن زن حق شرکت در مراسم عزای اقوام پدری را ندارد و از طرف خانواده پدری در مراسم عزا پذیرفته نمی‌شود.
▫️طبیعی است که در این جامعه، زنی مورد احترام و با اقتدار محسوب می‌شود که از حمایت خانواده، خویشان و طایفه خود برخوردار باشد مطالبه ارث از سوی زنان، باعث از دست رفتن همه امیدها و حامیان زنان می‌شود به همین دلیل زنان به خاطر مسائل مادی، حمایت های اجتماعی را از دست نمی‌دهند و هرگز ارث مطالبه نمی‌کنند.
🔺هر چند طرد طایفه و نظام خویشاوندی مانعی برای مطالبه ارث از سوی زنان است و به اعتقاد برخی از مردهای طایفه سیل، حق ارث زمین برای دختران حرام است، اما همواره نگرانی مردهای خانواده از مطالبه ارث از سوی خواهران‌شان وجود دارد.
▫️در این راستا، اعضای طایفه تمهیداتی را به کار بسته‌اند. چنانچه یکی از آنها ذکر کرد که پدرش به او وصیت کرده است به منظور عدم مطالبه ارث زمین از سوی خواهرانت، آنها را همراهی و حمایت کنید، و امید و پشتوانه آنها باشید./ رادیو مردم‌نگار
✍️منبع محبوبه بابایی و همکاران، حق ارث در بین زنان عشایر (نامه انسانشناسی سال نوزدهم، شماره ۳۵ پاییز و زمستان ۱۴۰۱)
#ارث
#زنان_عشایر
#تبعیض_جنسیتی
@Zane_Ruz_Channel
@swhriran
15 اکتبر 23 مهر روز جهانی زنان روستایی گرامی باد.
موضوع امسال روز جهانی زنان روستایی « زنان روستایی در مواجهه با بحران جهانی هزینه های زندگی» انتخاب شده است.
هزینه های غذا، سوخت و کود که به دلیل جنگ در اوکراین ایجاد شد، سال ها پیشرفت در مبارزه با فقر را معکوس کرد. علاوه بر این جنگ های فرقه ای افراطیون در آفریقا نیز موجب شده که تعداد فقرا به 278 میلیون نفر افزایش یابد و اکثر این افراد در جوامع روستایی زندگی کرده و بسیاری از آنها زن هستند.
بحران هزینه های زندگی؛ نابرابری های جنسیتی را تشدید کرده و منجر به افزایش شکاف جنسیتی در امنیت غذایی شده است. زنان - به ویژه زنان روستایی - در حال حاضر به طور نامتناسبی تحت تأثیر فقر، تغییرات آب و هوایی، ناامنی غذایی و دسترسی ضعیف به مراقبت های بهداشتی قرار دارند و همه این چالش ها بر زنان و به ویژه زنان روستایی تأثیر گذاشته است.
در آفریقا زنان روستایی ستون فقرات کشاورزی آفریقا بوده و بیش از 70 درصد غذا را در مزارع کوچک تولید می کنند. با این وجود کمتر از 15 درصد از زنا در جهان مالک زمین کشاورزی اند.
اگر زنان همانند مردان به زمین، ابزار، فناوری و سایر حمایت ها دسترسی داشته باشند، می توانند تا 30 درصد غذای بیشتری تولید کنند. این به طور بالقوه می تواند تقریباً 150 میلیون نفر از جمله خود زنان را از فقر نجات دهد.
حمایت از زنان روستایی – از طریق دسترسی به فناوری، نهاده‌های کشاورزی، زمین، بازارها و وام‌های کوچک – به ایجاد جوامع عادلانه‌تر کمک می‌کند تا زنان نیز درعوض برای تلاش‌های خود پاداش بهتری دریافت کنند. اگر زنان روستایی با سرمایه گذاری، قانون گذاری و تغییرات فرهنگی توانمند شوند می توانند تغییرات مثبت پایدار درجهت مواجهه با بحران‌های فراگیر چون تغییرات آب و هوایی درجوامع خود ایجاد کنند.
بعنوان مثال اتصال بازارهای محلی که عمدتا محل کسب و کار و عرضه محصولات تولید شده توسط زنان است به مراکز تجاری و جریان اصلی اقتصاد یک راه بسیار مهم توانمندسازی زنان است. تقویت بنیه اقتصادی زنان؛ موجب توانا شدن زنان در جهت آموزش انواع فناوری ها، دسترسی به اطلاعات و ارتباطات و ایجاد انجمن های مشارکت اجتماعی تحت رهبری زنان است. ایجاد مراکز و انجمن های کسب و کار زنان موجب می شود فناوری جدید و شیوه سنتی در کنار هم اقتصادهای محلی را تقویت و با هم ترکیب کنند.
نمونه ای از این مدلها در بنگلادش، نیجریه، کنیا و مالاوی ایجاد شده و 60000 نفر برای ارائه خدمات به مرکز کسب و کار بزرگتر متصل شده اند.
افزایش آگاهی جامعه در مورد اهمیت دسترسی زنان به، فناوری، منابع، قدرت و رهبری نیز برای ایجاد تغییرات مثبت بلندمدت ضروری است. تقویت نقش زنانی که هم اکنون نیز بخش مهمی از غذای جهان را در مزارع کوچک تولید می کنند برای دستیابی به کشاورزی پایدار برای نسل های آینده ضروری است./ مهتا بذرافکن
🆔@RuralWomenIssues
موضوع امسال روز جهانی زنان روستایی « زنان روستایی در مواجهه با بحران جهانی هزینه های زندگی» انتخاب شده است.
هزینه های غذا، سوخت و کود که به دلیل جنگ در اوکراین ایجاد شد، سال ها پیشرفت در مبارزه با فقر را معکوس کرد. علاوه بر این جنگ های فرقه ای افراطیون در آفریقا نیز موجب شده که تعداد فقرا به 278 میلیون نفر افزایش یابد و اکثر این افراد در جوامع روستایی زندگی کرده و بسیاری از آنها زن هستند.
بحران هزینه های زندگی؛ نابرابری های جنسیتی را تشدید کرده و منجر به افزایش شکاف جنسیتی در امنیت غذایی شده است. زنان - به ویژه زنان روستایی - در حال حاضر به طور نامتناسبی تحت تأثیر فقر، تغییرات آب و هوایی، ناامنی غذایی و دسترسی ضعیف به مراقبت های بهداشتی قرار دارند و همه این چالش ها بر زنان و به ویژه زنان روستایی تأثیر گذاشته است.
در آفریقا زنان روستایی ستون فقرات کشاورزی آفریقا بوده و بیش از 70 درصد غذا را در مزارع کوچک تولید می کنند. با این وجود کمتر از 15 درصد از زنا در جهان مالک زمین کشاورزی اند.
اگر زنان همانند مردان به زمین، ابزار، فناوری و سایر حمایت ها دسترسی داشته باشند، می توانند تا 30 درصد غذای بیشتری تولید کنند. این به طور بالقوه می تواند تقریباً 150 میلیون نفر از جمله خود زنان را از فقر نجات دهد.
حمایت از زنان روستایی – از طریق دسترسی به فناوری، نهاده‌های کشاورزی، زمین، بازارها و وام‌های کوچک – به ایجاد جوامع عادلانه‌تر کمک می‌کند تا زنان نیز درعوض برای تلاش‌های خود پاداش بهتری دریافت کنند. اگر زنان روستایی با سرمایه گذاری، قانون گذاری و تغییرات فرهنگی توانمند شوند می توانند تغییرات مثبت پایدار درجهت مواجهه با بحران‌های فراگیر چون تغییرات آب و هوایی درجوامع خود ایجاد کنند.
بعنوان مثال اتصال بازارهای محلی که عمدتا محل کسب و کار و عرضه محصولات تولید شده توسط زنان است به مراکز تجاری و جریان اصلی اقتصاد یک راه بسیار مهم توانمندسازی زنان است. تقویت بنیه اقتصادی زنان؛ موجب توانا شدن زنان در جهت آموزش انواع فناوری ها، دسترسی به اطلاعات و ارتباطات و ایجاد انجمن های مشارکت اجتماعی تحت رهبری زنان است. ایجاد مراکز و انجمن های کسب و کار زنان موجب می شود فناوری جدید و شیوه سنتی در کنار هم اقتصادهای محلی را تقویت و با هم ترکیب کنند.
نمونه ای از این مدلها در بنگلادش، نیجریه، کنیا و مالاوی ایجاد شده و 60000 نفر برای ارائه خدمات به مرکز کسب و کار بزرگتر متصل شده اند.
افزایش آگاهی جامعه در مورد اهمیت دسترسی زنان به، فناوری، منابع، قدرت و رهبری نیز برای ایجاد تغییرات مثبت بلندمدت ضروری است. تقویت نقش زنانی که هم اکنون نیز بخش مهمی از غذای جهان را در مزارع کوچک تولید می کنند برای دستیابی به کشاورزی پایدار برای نسل های آینده ضروری است./ مهتا بذرافکن
🆔@RuralWomenIssues
💧آگهی دوره آموزشی دیپلمات‌های جوان آب💧
💦 موسسه آب دانشگاه دلفت هلند (IHE Delft) یک دوره آموزشی کوتاه مدت با عنوان دیپلمات های جوان آب برگزار خواهد کرد.
🔹 آغاز دوره: ٨ ژانویه ٢٠٢۴
🔸 پایان دوره: ٢۶ جولای ٢٠٢۴
🔹 هزینه دوره: ١۴٠٠ یورو (بدون محاسبه مالیات)
🔸 مهلت ثبت نام: ٣١ اکتبر ٢٠٢٣
✳️ امکان بورسیه به صورت محدود وجود دارد
شرایط شرکت کنندگان:
▪️دارا بودن حداقل مدرک کارشناسی
▫️ سن زیر ۴٠ سال
▪️ داشتن چند سال تجربه مرتبط با روابط بین‌الملل، امور خارجه، دیپلماسی و حل مناقشات در زمینه آب و محیط زیست
▫️ زبان انگلیسی
برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه نمایید.
https://t.me/Iranian_Discourses/323
💦 موسسه آب دانشگاه دلفت هلند (IHE Delft) یک دوره آموزشی کوتاه مدت با عنوان دیپلمات های جوان آب برگزار خواهد کرد.
🔹 آغاز دوره: ٨ ژانویه ٢٠٢۴
🔸 پایان دوره: ٢۶ جولای ٢٠٢۴
🔹 هزینه دوره: ١۴٠٠ یورو (بدون محاسبه مالیات)
🔸 مهلت ثبت نام: ٣١ اکتبر ٢٠٢٣
✳️ امکان بورسیه به صورت محدود وجود دارد
شرایط شرکت کنندگان:
▪️دارا بودن حداقل مدرک کارشناسی
▫️ سن زیر ۴٠ سال
▪️ داشتن چند سال تجربه مرتبط با روابط بین‌الملل، امور خارجه، دیپلماسی و حل مناقشات در زمینه آب و محیط زیست
▫️ زبان انگلیسی
برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه نمایید.
https://t.me/Iranian_Discourses/323
Telegram
گفتمان آب، توسعه و محیط زیست؛ صابر معصومی
💧آگهی دوره آموزشی دیپلمات‌های جوان آب💧
💦 موسسه آب دانشگاه دلفت هلند (IHE Delft) یک دوره آموزشی کوتاه مدت با عنوان دیپلمات های جوان آب برگزار خواهد کرد.
🔹 آغاز دوره: ٨ ژانویه ٢٠٢۴
🔸 پایان دوره: ٢۶ جولای ٢٠٢۴
🔹 هزینه دوره: ١۴٠٠ یورو (بدون محاسبه مالیات)…
💦 موسسه آب دانشگاه دلفت هلند (IHE Delft) یک دوره آموزشی کوتاه مدت با عنوان دیپلمات های جوان آب برگزار خواهد کرد.
🔹 آغاز دوره: ٨ ژانویه ٢٠٢۴
🔸 پایان دوره: ٢۶ جولای ٢٠٢۴
🔹 هزینه دوره: ١۴٠٠ یورو (بدون محاسبه مالیات)…
بحران حکمرانی آب!
وزارت نیرو صراحتا بگوید بحران آب‌های زیرزمینی را قبول دارد یا خیر. این که با کشت دوم چه بر سر خاک کشور می‌آید هم بماند.
یک طرف 👈🏽معاون وزیر نیرو که بوی کباب شما بخوانید «آب» به مشامش رسیده و هنوز خبری از خود کباب شما بخوانید « باران» نیست؛ افاضه فرموده اند « محدودیت کشت دوم برداشته می شود». حالا بماند از این که دولت هنوز پول گندم کشاورزان هم نداده است.
طرف دیگر 👉
احد وظیفه، رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی:
فراوانی یک سال بارش، نباید ما را گول بزند.
رفتارهای گذشته در حوزه اقلیم درست نبوده است. منابع آبی ما محدود است و در منطقه اقلیمی خشک و نیمه خشک قرار داریم. غالبا کم پیش می‌آید که اگر در پاییز و زمستان سال خوبی داشته باشیم، در بهار نیز این گونه باشد.
✔️البته آقای وظیفه درست می گویند. اما مهم نیست که چه کسی یا کسانی خردمندانه حرف بزنند. مهم این است که آنهایی که پشت صحنه تصمیم می گیرند « بحران و تنش آبی» را چالش کشور نمی دانند.
با وجود این حکمرانان باید بگوییم از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود»
🆔@RuralWomenIssues
وزارت نیرو صراحتا بگوید بحران آب‌های زیرزمینی را قبول دارد یا خیر. این که با کشت دوم چه بر سر خاک کشور می‌آید هم بماند.
یک طرف 👈🏽معاون وزیر نیرو که بوی کباب شما بخوانید «آب» به مشامش رسیده و هنوز خبری از خود کباب شما بخوانید « باران» نیست؛ افاضه فرموده اند « محدودیت کشت دوم برداشته می شود». حالا بماند از این که دولت هنوز پول گندم کشاورزان هم نداده است.
طرف دیگر 👉
احد وظیفه، رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی:
فراوانی یک سال بارش، نباید ما را گول بزند.
رفتارهای گذشته در حوزه اقلیم درست نبوده است. منابع آبی ما محدود است و در منطقه اقلیمی خشک و نیمه خشک قرار داریم. غالبا کم پیش می‌آید که اگر در پاییز و زمستان سال خوبی داشته باشیم، در بهار نیز این گونه باشد.
✔️البته آقای وظیفه درست می گویند. اما مهم نیست که چه کسی یا کسانی خردمندانه حرف بزنند. مهم این است که آنهایی که پشت صحنه تصمیم می گیرند « بحران و تنش آبی» را چالش کشور نمی دانند.
با وجود این حکمرانان باید بگوییم از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود»
🆔@RuralWomenIssues
👍1
📷: فائو / عبدالمصطفی زاده
💪🏽 در مناطق روستایی، وقتی زنان و دختران توانمند می شوند، امنیت غذایی افزایش می یابد و کل جامعه از آن بهره مند می شوند.
توانمندسازی زنان روستایی کلید ایجاد معیشت هایی است که در برابر تهدیدها و بحران ها مقاوم باشند.
به همین دلیل است که فائو با پرداختن به نابرابری‌های جنسیتی در کشاورزی؛ تاب‌آوری جوامع آسیب‌پذیر روستایی را افزایش می‌دهد.
#روز_جهانی_زنان_روستایی
🆔@RuralWomenIssues
💪🏽 در مناطق روستایی، وقتی زنان و دختران توانمند می شوند، امنیت غذایی افزایش می یابد و کل جامعه از آن بهره مند می شوند.
توانمندسازی زنان روستایی کلید ایجاد معیشت هایی است که در برابر تهدیدها و بحران ها مقاوم باشند.
به همین دلیل است که فائو با پرداختن به نابرابری‌های جنسیتی در کشاورزی؛ تاب‌آوری جوامع آسیب‌پذیر روستایی را افزایش می‌دهد.
#روز_جهانی_زنان_روستایی
🆔@RuralWomenIssues
👍1