📢‏جریان خزنده‌ی پان‌ترکیسم که دیگر علنا بر صندلی‌های پاستور هم تکیه زده و در حال آرایشی با هدف معین است که در میان همهمه جاری دفن شده.
مسئله گذرگاه زنگزور ‌و پروپگاندای گسترده اخبر زنگ خطر را به گوش همه رساند اما نگاه به روند تحرکات نظامی باکو حتی پس از جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ‏نشان از قصدی فراتر دارد.
از سوئی قرارداد شوشی بین ترکیه و باکو (همکاری دفاعی) و نیز رشد غیرطبیعی هزینه‌ کرد نظامی باکو متناسب با دغدغه‌های مرزی جاری‌اش نیست.
از سوی دیگر نوع و حجم خریدهای نظامی باکو، مخصوصا در ۲۰۲۳ بیانگر آرایش تهاجمی میان‌برد است که شباهتی به الزامات مقابله با‏ارمنستان ندارد.
خرید و‌ راه‌اندازی خط تولید پهپاد‌های بیرکدار و آکینسی ترکیه؛ خرید دو‌ هواپیمای ترابری نظامی C27J از ایتالیا؛ خرید چند فروند (؟) جت JF13C از پاکستان چند ماه قبل، خرید گسترده ضدهوایی باراک ام‌اکس، لانچر راکت و‏موشک دوربرد نقطه‌زن شامل PULS با برد ۳۰۰ کیلومتر و بالن رادار با برد ۲۵۰ کیلومتر از اسرائیل تا ۲۰۲۳ - از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳، هواپیمای باربری باکو ۹۲ فرود در اسرائیل داشته- و خرید تجهیزات توپخانه‌ای شامل ۴۲ واحد هویتزر نورا B52NG از صربستان مجدد بیانگر مقصودی تهاجمیست.
در نهایت، کنترل‏نظامی باکو توسط اپوزیسیون و اثبات حسن نیت کشورهای «دوست» در شرایط بغرنج ماه‌های آینده‌ی پیش روی ایران، مسئله‌ای دارای اهمیت است که چشمپوشی از آن، با وجود کابینه‌ی ایران‌ستیز و نفوذ عریان پان‌ترکیسم در دستگاه‌های فاسد رژیم مسئله‌ی قابل چشم‌پوشی نیست.

➖➖➖
@Simorgh_Atash