شیرشاه KFP

📢‏همان جماعتی که در سال ۵۷ بدترین توهین‌ها را به شاه مملکت می‌کردند و او را ستمگر و خونریز می‌خواندند در ۱۴۰۳ نالانند که شاه چرا تروریست‌ها را در خون ساکت نکرد و رفت تا ایران تا به امروز در این باتلاق سیاهی بیفتد.

حتی شاید برخی از ما دوست‌داران آن ‎#شاه_روسفید_تاریخ و پدر مهربان همه‌‌ی ایرانیان گاه این ایده را در ذهنمان جابجا کرده باشیم که ای کاش شاه چنان مهربان نبود!
ای کاش با مشت آهنین با آن خانه‌خراب‌کن‌ها برخورد می‌کرد و ایران را نجات می‌داد.

اینجا همان جایی است که روایت ‎#فرقه_نفوذ که می‌کوشد شاه را فاقد قدرت و جسارت لازم برای برخورد نشان دهد به روایت ‎#فرقه_جنون که می‌کوشد شاه را فاقد تدبیر بنمایاند به هم می‌رسند و بعید نیست تا حدی همدلی خاموش برخی از وفادارن پهلوی را هم برانگیزد.

اما بیایید یک بار دیگر با دقت به مسئله و پاسخی که به آن می‌دهند نگاه کنیم.
آنها می‌گویند اگر شاه نمی‌رفت و در سرکوبی خونین تروریست‌های پنجاه و هفتی را در هم می‌شکست اینطور نمی‌شد.
اما واقعاً این حرف چقدر درست است؟!
آیا نتیجه‌ی الزامی سرکوب استقرار ثبات بود؟!

پس از ۲۸ مرداد ۳۲ و پس از حزب توده بذر خیانت و بی‌وطنی در همه جا پراکنده شده بود. گروه‌هایی تروریستی شکل گرفته بودند که اساس کارشان بر اصالت مرگ بود و از خون هر جنایتکاری برای تهییج و مظلوم‌نمایی و عضوگیری استفاده می‌کردند.
مجلس پر بود از وابستگان پیدا و نهان مصدقیون و پان‌ایرانیست‌هایی که برای خمینی دم تکان می‌داند.
در جایی که فردوست‌ها و قطبی‌ها و بختیارها و بازرگان‌ها و سنجابی‌ها در ارتش و صدا و سیما و دولت و اپوزیسیون وول می‌خوردند به چه چیز می‌شود تکیه کرد؟!
این است که به نظر ساده‌انگارانه است اگر بپنداریم شاه صد در صد می‌توانست آنجور که مثلاً آقای پرویز ثابتی می‌گوید بساط فتنه را جمع کند و نکرد.
کار دیری بود از دست شده بود…
نویسندگان جز به طعن و نفرین شاه نمی‌نوشتند. اگر چه در میان ارتشیان سرافرازانی چون ژنرالان جاویدنام رحیمی و خسروداد و جهانبانی داشتیم ولی ارتش هم از نفوذ تفکرات منحط ضد وطنی در امان نمانده بود.
سناریوی بسیار محتمل دیگر این است که شدت عمل به خرج دادن به اینجا می‌انجامید که جامعه و ارتش دوپاره و چندپاره شوند.
کشور درگیر جنگ داخلی خونباری شود و نهایتاً با حمایت و هدایت سرویس‌های اطلاعاتی و نظامی بیگانه ایران برای ما تبدیل به خاطره‌ای خون‌آلود شود.
کشوری که مثلاً در سال ۶۰ از نقشه‌ی جهان پر کشیده و جایش را به گسلی بزرگ داده است که هر چه جنازه در آن می‌ریزند پر نمی‌شود.
امروز ما بودیم و پنجاه و هفتی‌هایی که زبانشان ده برابر امروز دراز بود و جز باد هیچ در دستمان نبود.

تا امروز هرچه گذشت به این نتیجه رسیدیم که با تدبیرتر و دلسوزتر از محمدرضاشاه فقید برای ایران نبود.
بود و نبود شاه برای ما بود و نبود خوشبختی بود.
او چیزهایی می‌دانست که ما شاید هنوز هم نمی‌دانیم.
مردی که قلب بزرگ داشت و جز به ایران نمی‌اندیشید…
➖➖➖
@SA_KFP

👍36

765 views12:31