هر کمپین آزادی‌بخشی زمانی رخ داده است که جهان نهایتاً طرف مردم را در مقابل رژیم‌های سرکوبگر گرفته است که آپارتاید در آفریقای جنوبی را پایان داد.

این موضوع اتحاد جماهیر شوروی را پایان داد و کشورهایی را که پشت پرده آهنین گیر کرده بودند آزاد کرد.

در تاریخ نمونه‌هایی وجود دارد و من فکر می‌کنم ایران نباید استثنا باشد. عامل تغییر بازی برای کل منطقه ایران است.

من آماده‌ام که اکنون بمیرم.

چگونه ممکن است برای آن‌ها، برای آزادی، برای نجات کشورمان آماده‌ی مرگ نباشم؟ من آماده‌ام این کار را انجام دهم.

تمام عمرم برای این آماده شده‌ام. تمام عمرم برای این تمرین کرده‌ام. و شاید این زمانی باشد که بتوانم در کنار آن‌ها برای نبرد نهایی بجنگم.

در رژیم ترک‌خوردگی‌هایی به وجود آمده است. شروع به فرار و خیانت می‌کنند. سطوح قابل توجهی از قدرت در هر دو طرف نیروهای مسلح و غیرنظامی وجود دارد. آنها می‌دانند که این رژیم در آستانه فروپاشی است.

آنها آماده فرار از کشور هستند. هواپیماها را برای پرواز بارگیری می‌کنند و ممکن است به تبعید خودخواسته پایان دهند. اینقدر به فروپاشی نزدیک است.

تفاوت این بار این است که مردم دیگر تحمل ندارند. آنها متعهد به آزادی خود هستند.

و فکر می‌کنم ایرانی‌ها می‌دانند که برخلاف گذشته، زمانی که حداقل تحت دو دولت مختلف (اوباما و بایدن) قربانی شدند، این بار چنین اتفاقی نخواهد افتاد.

خیلی چیزها در خطر است که اجازه دهیم این رژیم زنده بماند. فقط ما نیستیم که این را می‌دانیم. فکر می‌کنم بسیاری از رهبران جدی جهان نیز این را می‌دانند.

مسئله من را مردم ایران خودشان تعیین می‌کنند. من فقط آنجا هستم تا به آن‌ها کمک کنم.

می‌دانم که با وجود تلاش‌های رژیم برای بی‌اعتبار کردن من یا جنبش در هر هدفی که دارند برای ایجاد روایت نادرست از واقعیت، ما موفق خواهیم شد.

«خطاب به آیت‌الله: مثل گذشته زیاد با هم حرف نمی‌زنیم. نکند از شما دلخورَت کرده‌ام؟

دربارهٔ هشدار اخیرتان به سیاستمداران آمریکایی، شنیده‌ام مسکو در زمستان یک سرزمین رؤیایی است.

مواظب پهپادها باشید.

ایران را دوباره بزرگ کنید.»