Forwarded from اتچ بات
#کارزارملی نافرمانی های مدنی و مبارزات بدون خشونت
کعبه ارزانى اين قوم شترباز پليد/
که درآن باديه،غير ملخ و مار نديد/
رب و الله و بت و لات و هبل مال عرب/
سجده بر مهر گلى، سنت امثال عرب/
دين اسلام و يهودى و مسيحى، به درک/
روزه و حج و نماز و تب شيعى، به درک/
قمر و هجرى و ذوالقده، به گردون عرب/
من در آبان و آمرداد، کنم جشن و طرب/
من اهورايى ام و ' زاده زرتشت و خرد/
از چه رو، شيعه و سنى به کمالم ببرد/
از چه رو مزحکه، دست عرب ها باشم/
جيره خوار از شتر پست، عرب ها باشم/
من چرا در غم اين قوم، سيه جامه کنم/
در محرم به عزا سوزم و ' هنگامه کنم/
سال در ماتم اين قوم عرب، گريه کنم/
موعد جشن امرداد و طرب، گريه کنم/
واى بر من،که به اسلام عرب خام شدم/
پيش زرتشت سر افکنده و ' بد نام شدم/
جاى آتشکده،محراب عرب در وطن است/
مسجد و ظاهر ننگين حلب،دروطن است/
نام کوروش به خموشيت،على آمده است/
بعد آدم کشى اش،پاک و جلى آمده است/
رمضان آمده درملک،نه اين وهمن ماست/
روزه ى قوم عرب، آفت جان و تن ماست/
فروهر گمشده، در زير و زبر کردن شهر/
چند قرن است ،که مزدا شده بامردم قهر/
چهارده کنکره،ايوان مدائن که شکست/
چهارده قرن براين،ملک سيه جامه نشست/
تا بر اين ملک، خداى عربى سايه زده/
ننگ تازى به همه ملک، بسى پايه زده/
پارس'در شعله ى اسلام عرب، مي سوزد/
سال در ماتم اين قوم و طرب، مي سوزد/
مسجد و زاهدوشيخ است و'خداى عربى/
ننگ برمذهب اسلام تازی و' اداى عربى/
عرب آن بود که دختر،به جهالت ميکشت/
بانوان را به کمى، لذت آلت می کشت/
عرب آن بود، که در باديه و ريگ و کوير/
زندگى کرد و ملخ خورد و' نمازى تقصير/
آه از آن روز،که در مملکت، کوروش و دل/
با دو صد حيله و تزوير، عرب زد منزل/
ایران وطن ماست
کوروش پدر ماست
@setade7aban
کعبه ارزانى اين قوم شترباز پليد/
که درآن باديه،غير ملخ و مار نديد/
رب و الله و بت و لات و هبل مال عرب/
سجده بر مهر گلى، سنت امثال عرب/
دين اسلام و يهودى و مسيحى، به درک/
روزه و حج و نماز و تب شيعى، به درک/
قمر و هجرى و ذوالقده، به گردون عرب/
من در آبان و آمرداد، کنم جشن و طرب/
من اهورايى ام و ' زاده زرتشت و خرد/
از چه رو، شيعه و سنى به کمالم ببرد/
از چه رو مزحکه، دست عرب ها باشم/
جيره خوار از شتر پست، عرب ها باشم/
من چرا در غم اين قوم، سيه جامه کنم/
در محرم به عزا سوزم و ' هنگامه کنم/
سال در ماتم اين قوم عرب، گريه کنم/
موعد جشن امرداد و طرب، گريه کنم/
واى بر من،که به اسلام عرب خام شدم/
پيش زرتشت سر افکنده و ' بد نام شدم/
جاى آتشکده،محراب عرب در وطن است/
مسجد و ظاهر ننگين حلب،دروطن است/
نام کوروش به خموشيت،على آمده است/
بعد آدم کشى اش،پاک و جلى آمده است/
رمضان آمده درملک،نه اين وهمن ماست/
روزه ى قوم عرب، آفت جان و تن ماست/
فروهر گمشده، در زير و زبر کردن شهر/
چند قرن است ،که مزدا شده بامردم قهر/
چهارده کنکره،ايوان مدائن که شکست/
چهارده قرن براين،ملک سيه جامه نشست/
تا بر اين ملک، خداى عربى سايه زده/
ننگ تازى به همه ملک، بسى پايه زده/
پارس'در شعله ى اسلام عرب، مي سوزد/
سال در ماتم اين قوم و طرب، مي سوزد/
مسجد و زاهدوشيخ است و'خداى عربى/
ننگ برمذهب اسلام تازی و' اداى عربى/
عرب آن بود که دختر،به جهالت ميکشت/
بانوان را به کمى، لذت آلت می کشت/
عرب آن بود، که در باديه و ريگ و کوير/
زندگى کرد و ملخ خورد و' نمازى تقصير/
آه از آن روز،که در مملکت، کوروش و دل/
با دو صد حيله و تزوير، عرب زد منزل/
ایران وطن ماست
کوروش پدر ماست
@setade7aban
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#کارزارملی نافرمانی های مدنی و مبارزات بدون خشونت
🌹۷ابان همه با همیم 🌹
🌠سه شنبه = بهرام شید
🌠 11 مهر = بینش درونی
🌠 1396 =خورشیدے
🌠2576 = کوروشے
🌠14096= اهورایے
🌠7039 = میترایے
🌠 3755 = زرتشتے
🌺🦋🌟🌺🦋🌟🌺🦋🌟
چنین روزگاران کجا دیده ای
مگر تازیان را تو زاییده ای
که در دامن ِ میهن ِ آریا
خوری نان و آب ِنیاکان ِما
سپس گریه زاری کنی روزوشب
کنی پاره خود را برای عرب
چنین ناسپاسی به ایرانمان
سگی را ندیدم کند اینچنان
اگرازتوروزی سگی نان خورَد
ترا تا دم ِ مرگ یاد آورَد
نیاکان برای تو جان باختند
گلستان ز ایران ِ ما ساختند
بسی خون ِآنان درین خانه ریخت
که دشمن سرانجام از ما گریخت
همینها که تو می پرستی کنون
کشیدند اجداد ِمارا به خون
اسارت گرفتند از مردمان
بسی سر بریدند در آنزمان
برو پرس و جو کن ندانی اگر
که در ننگ و پستی نمانی دگر
توبرخویش وبرما ستم کرده ای
که میهن فدای شکم کرده ای
نبینی بنام ِ حسین ات مگر
کهن کشوری را که شد بی پدر
نبینی به تو مذهب انداختند
ولی خود به تاراج پرداختند
برای تو زانسوی دین آورند
وزین سوی فرزند ِ ما بردرند
مگر کور هستی به چشمان ِباز
نبینی مگر این فریب دراز
ترا آنچه را کزخرد درسراست
بهایش ز یک خرمگس کمتر است
ازین پس بیا ناسپاسی مکن
به میهن نمک ناشناسی مکن
گنه کرده را کس نشوید گناه
مده دل به دیدار ِ سنگ ِسیاه
گنه را کجا سنگ می سایدت
چه زین سنگ جز ننگ می آیدت
خدا را تو در سنگ بینی اگر
نداری پشیزی ز بودش خبر
گمان دارمت مغز ِخر خورده ای
که اجداد از یاد ِخود برده ای
دریغا ز میهن که کوی تو شد
که نامش همه آبروی تو شد
هرآنکس که دینش زمیهن سراست
ز میهن برون گر شود بهتر است
نگویی مگر جان فدای حسین
نریزی مگر خون برای حسین
چرا تا کنون خویش رنجانده ای
به کشور چرا تا کنون مانده ای
اگر راست گویی برو کربلا
فراموش کن خاک ِایران ِما
تفو بر تو مفتی خور ِبد نهاد
که این سرزمین چون ترا جای داد
کنون پاره کن خویش را روز و شب
بده خون ِخود بر حسین ِعرب
بدان هرچه دشمن پرستی کنی
هرآنچه که خواری و پستی کنی
سرانجام پیروزی از آن ِماست
ز پا افتد اسلام و ایران به جاست
بدان ای روان مرده ی زشت زاد
نباشد گر ایران تن ِ ما مباد.
https://t.me/joinchat/AAAAAEIomkJKL7CBg-A-mA
--------------------------------------------
@setade7aban
🌹۷ابان همه با همیم 🌹
🌠سه شنبه = بهرام شید
🌠 11 مهر = بینش درونی
🌠 1396 =خورشیدے
🌠2576 = کوروشے
🌠14096= اهورایے
🌠7039 = میترایے
🌠 3755 = زرتشتے
🌺🦋🌟🌺🦋🌟🌺🦋🌟
چنین روزگاران کجا دیده ای
مگر تازیان را تو زاییده ای
که در دامن ِ میهن ِ آریا
خوری نان و آب ِنیاکان ِما
سپس گریه زاری کنی روزوشب
کنی پاره خود را برای عرب
چنین ناسپاسی به ایرانمان
سگی را ندیدم کند اینچنان
اگرازتوروزی سگی نان خورَد
ترا تا دم ِ مرگ یاد آورَد
نیاکان برای تو جان باختند
گلستان ز ایران ِ ما ساختند
بسی خون ِآنان درین خانه ریخت
که دشمن سرانجام از ما گریخت
همینها که تو می پرستی کنون
کشیدند اجداد ِمارا به خون
اسارت گرفتند از مردمان
بسی سر بریدند در آنزمان
برو پرس و جو کن ندانی اگر
که در ننگ و پستی نمانی دگر
توبرخویش وبرما ستم کرده ای
که میهن فدای شکم کرده ای
نبینی بنام ِ حسین ات مگر
کهن کشوری را که شد بی پدر
نبینی به تو مذهب انداختند
ولی خود به تاراج پرداختند
برای تو زانسوی دین آورند
وزین سوی فرزند ِ ما بردرند
مگر کور هستی به چشمان ِباز
نبینی مگر این فریب دراز
ترا آنچه را کزخرد درسراست
بهایش ز یک خرمگس کمتر است
ازین پس بیا ناسپاسی مکن
به میهن نمک ناشناسی مکن
گنه کرده را کس نشوید گناه
مده دل به دیدار ِ سنگ ِسیاه
گنه را کجا سنگ می سایدت
چه زین سنگ جز ننگ می آیدت
خدا را تو در سنگ بینی اگر
نداری پشیزی ز بودش خبر
گمان دارمت مغز ِخر خورده ای
که اجداد از یاد ِخود برده ای
دریغا ز میهن که کوی تو شد
که نامش همه آبروی تو شد
هرآنکس که دینش زمیهن سراست
ز میهن برون گر شود بهتر است
نگویی مگر جان فدای حسین
نریزی مگر خون برای حسین
چرا تا کنون خویش رنجانده ای
به کشور چرا تا کنون مانده ای
اگر راست گویی برو کربلا
فراموش کن خاک ِایران ِما
تفو بر تو مفتی خور ِبد نهاد
که این سرزمین چون ترا جای داد
کنون پاره کن خویش را روز و شب
بده خون ِخود بر حسین ِعرب
بدان هرچه دشمن پرستی کنی
هرآنچه که خواری و پستی کنی
سرانجام پیروزی از آن ِماست
ز پا افتد اسلام و ایران به جاست
بدان ای روان مرده ی زشت زاد
نباشد گر ایران تن ِ ما مباد.
https://t.me/joinchat/AAAAAEIomkJKL7CBg-A-mA
--------------------------------------------
@setade7aban
Telegram
attach 📎