This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #دیرین_دیرین
🔴این قسمت: #تجاوز
🔻سیستم آموزش ناکارامد کم بود، فساد اخلاقی هم بهش اضافه شد! چشممان روشن!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴این قسمت: #تجاوز
🔻سیستم آموزش ناکارامد کم بود، فساد اخلاقی هم بهش اضافه شد! چشممان روشن!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 چهره #معلمان را مخدوش نکنیم
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽محمد باقر تاج الدین
خبر تجاوز به گروهی از دانش آموزان در شهر تهران خبری بسیار ناگوار و تلخ و تکان دهنده بود. گذشته از بروز برخی احساسات همدلانه بسیاری از هم وطنان با این دانش آموزان و خانواده های آنان و همچنین اعلام انزجار و برائت از فردی که اقدام به چنین عمل غیر اخلاقی و غیر انسانی زده است، که در جای خود مغتنم و ارزشمند است، ضرورت دارد ابعاد قضیه از جنبه های روان شناختی، جامعه شناختی و اخلاقی نیز مورد بررسی قرار گیرد. لذا در این نوشتار کوتاه چند نکته مهم زیر را قلمی می کنم:
1.اول از همه این موضوع مهم است که ضرورت آموزش جنسی با روش های علمی و صحیح به دانش آموزان و فرزندان با بروز این اتفاق تکان دهنده و ناگوار و اتفاقاتی مشابه، دو چندان شده است و متولیان امر در آموزش و پرورش باید نسبت به چنین آموزش هایی اقدام کنند. متأسفانه به دلیل تابو بودن امر جنسی در جامعه هنوز که هنوز است آموزش های لازم در این زمینه ارائه نمی شود و لذا آگاهی مناسب هم برای همگان و به ویژه برای کودکان و نوجوانان ایجاد نشده است. این موضوع تا آنجا تابو است که والدین هم نمی توانند بسیاری از امور جنسی را به فرزندان خود آموزش بدهند و این گونه است که نتیجه چنین نا آگاهی ای بروز حوادث تلخی است که همگان را ناراحت و آزرده می کند. هنگامی که والدین و مربیان و معلمان نتوانند آموزش های جنسی را به فرزندان و دانش آموزان ارائه کنند، لذا بروز چنین وقایع تلخ و جبران ناپذیری هم چندان دور از انتظار نخواهد بود. پس برای این که دوباره شاهد چنین حوادث تلخی نباشیم ضرورت دارد که نسبت به ارائه آموزش های مناسب و صحیح جنسی اقدام شود و در این مسبر آموزش و پرورش باید پیشگام باشد.
2.همان گونه که گفتم این که همدردی ها و همراهی هایی به واسطه بروز چنین رویدادهای تلخی از سوی هم وطنان گرامی صورت می گیرد در جای خود ارزشمند است اما این گونه نباشد که ورود به چنین مسائلی تنها در قالب احساسات باشد و لذا کاوش در ریشه های بروز شان را به محاق ببرد و مخدوش سازد. همچنین برخی افراد ناوارد اقدام به اظهار نظرهای عجیبی می کنند که فقط حس انتقام جویی در آنها مشاهده می شود و لاغیر. در این که باید عامل بروز این حادثه بر اساس قانون به مجازات برسد تردیدی نیست اما باید بدانیم که اگر برخوردهای ریشه ای و مناسب با چنین حوادثی صورت نگیرد و همچنین اگر اقدام به پیشگیری مناسب نشود باز هم شاهد چنین ماجراهایی خواهیم بود. لذا مهم ترین اقدام در این زمینه پیشگیری است و این که دلایل فردی، اجتماعی و اخلاقی چنین رویدادهایی مورد واکاوی دقیق قرار گیرد تا از تکرار شان جلوگیری شود.
3.این که یک فردی نا معلم اقدام به چنین عمل زشت و غیر انسانی ای نموده است نباید دستاویزی باشد برای برخورد غیر حرفه ای با معلمان زحمت کش، با اخلاق و با آبرو که در جای جای این سرزمین با نثار جان و مال خویش در حال آموزش به فرزندان مان هستند. معلمان عزیز و گرانقدر دانش آموزان را فرزندان خود می دانند و کوشش می کنند با روش های انسانی و اخلاقی و با سختی ها و مرارت های بسیار در مسیر تعلیم و تربیت آنان اقدام کنند و شایسته نیست که چنین برخوردهای ناصوابی با آنان صورت گیرد. البته اگر معلمی دچار خطایی بشود در جای خود باید که مجازات شود و این جای هیچ گونه انکار و تردید ندارد اما نباید بهانه ای باشد برای حمله به معلمان که با کمترین حقوق و مزایا و با سختی های بسیار در حال تعلیم و تربیت فرزندان این مرز و بوم هستند. لذا به نظر می رسد که هرگونه برخورد نادرست و غیر منطقی و غیر اخلاقی با معلمان هیچ وجهی نداشته و جز بدتر شدن اوضاع هیچ کمکی به حل و فصل ماجرا نخواهد کرد.
4.سخنی هم با متولیان آموزش و پرورش که به رغم تمامی سخت گیری ها در جذب معلمان اکنون جای این پرسش است که بروز چنین رویدادهایی ریشه در کجا دارد؟ و آیا جای آن نیست که متولیان آموزش و پرورش اقدام به خانه تکانی ذهنی و فکری داشته باشند و امر بسیار مهم تعلیم و تربیت را این گونه به بازیچه نگیرند و اساساَ آن را به صاحبان واقعی اش بسپارند. وقتی در جذب معلمان تنها به برخی امور ظاهری و مناسکی بسنده می شود و بسیاری از موضوعات مهم اخلاقی، فکری، تربیتی، علمی و شخصیتی نادیده گرفته می شود، آن وقت آیا نباید انتظار بروز چنین حوادث تلخی را کشید؟ نظام آموزش و پرورش اکنون گرفتار روندی معیوب شده است که خروجی چندان مناسبی به لحاظ آموزشی، تربیتی، فکری و اخلاقی ندارد و طی 12 سال دانش آموزان را گویی به گروگان می گیرد و مشتی مطالب نه چندان مفید برای زندگی شان به آنها می آموزد و پس از آن رهای شان می کند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽محمد باقر تاج الدین
خبر تجاوز به گروهی از دانش آموزان در شهر تهران خبری بسیار ناگوار و تلخ و تکان دهنده بود. گذشته از بروز برخی احساسات همدلانه بسیاری از هم وطنان با این دانش آموزان و خانواده های آنان و همچنین اعلام انزجار و برائت از فردی که اقدام به چنین عمل غیر اخلاقی و غیر انسانی زده است، که در جای خود مغتنم و ارزشمند است، ضرورت دارد ابعاد قضیه از جنبه های روان شناختی، جامعه شناختی و اخلاقی نیز مورد بررسی قرار گیرد. لذا در این نوشتار کوتاه چند نکته مهم زیر را قلمی می کنم:
1.اول از همه این موضوع مهم است که ضرورت آموزش جنسی با روش های علمی و صحیح به دانش آموزان و فرزندان با بروز این اتفاق تکان دهنده و ناگوار و اتفاقاتی مشابه، دو چندان شده است و متولیان امر در آموزش و پرورش باید نسبت به چنین آموزش هایی اقدام کنند. متأسفانه به دلیل تابو بودن امر جنسی در جامعه هنوز که هنوز است آموزش های لازم در این زمینه ارائه نمی شود و لذا آگاهی مناسب هم برای همگان و به ویژه برای کودکان و نوجوانان ایجاد نشده است. این موضوع تا آنجا تابو است که والدین هم نمی توانند بسیاری از امور جنسی را به فرزندان خود آموزش بدهند و این گونه است که نتیجه چنین نا آگاهی ای بروز حوادث تلخی است که همگان را ناراحت و آزرده می کند. هنگامی که والدین و مربیان و معلمان نتوانند آموزش های جنسی را به فرزندان و دانش آموزان ارائه کنند، لذا بروز چنین وقایع تلخ و جبران ناپذیری هم چندان دور از انتظار نخواهد بود. پس برای این که دوباره شاهد چنین حوادث تلخی نباشیم ضرورت دارد که نسبت به ارائه آموزش های مناسب و صحیح جنسی اقدام شود و در این مسبر آموزش و پرورش باید پیشگام باشد.
2.همان گونه که گفتم این که همدردی ها و همراهی هایی به واسطه بروز چنین رویدادهای تلخی از سوی هم وطنان گرامی صورت می گیرد در جای خود ارزشمند است اما این گونه نباشد که ورود به چنین مسائلی تنها در قالب احساسات باشد و لذا کاوش در ریشه های بروز شان را به محاق ببرد و مخدوش سازد. همچنین برخی افراد ناوارد اقدام به اظهار نظرهای عجیبی می کنند که فقط حس انتقام جویی در آنها مشاهده می شود و لاغیر. در این که باید عامل بروز این حادثه بر اساس قانون به مجازات برسد تردیدی نیست اما باید بدانیم که اگر برخوردهای ریشه ای و مناسب با چنین حوادثی صورت نگیرد و همچنین اگر اقدام به پیشگیری مناسب نشود باز هم شاهد چنین ماجراهایی خواهیم بود. لذا مهم ترین اقدام در این زمینه پیشگیری است و این که دلایل فردی، اجتماعی و اخلاقی چنین رویدادهایی مورد واکاوی دقیق قرار گیرد تا از تکرار شان جلوگیری شود.
3.این که یک فردی نا معلم اقدام به چنین عمل زشت و غیر انسانی ای نموده است نباید دستاویزی باشد برای برخورد غیر حرفه ای با معلمان زحمت کش، با اخلاق و با آبرو که در جای جای این سرزمین با نثار جان و مال خویش در حال آموزش به فرزندان مان هستند. معلمان عزیز و گرانقدر دانش آموزان را فرزندان خود می دانند و کوشش می کنند با روش های انسانی و اخلاقی و با سختی ها و مرارت های بسیار در مسیر تعلیم و تربیت آنان اقدام کنند و شایسته نیست که چنین برخوردهای ناصوابی با آنان صورت گیرد. البته اگر معلمی دچار خطایی بشود در جای خود باید که مجازات شود و این جای هیچ گونه انکار و تردید ندارد اما نباید بهانه ای باشد برای حمله به معلمان که با کمترین حقوق و مزایا و با سختی های بسیار در حال تعلیم و تربیت فرزندان این مرز و بوم هستند. لذا به نظر می رسد که هرگونه برخورد نادرست و غیر منطقی و غیر اخلاقی با معلمان هیچ وجهی نداشته و جز بدتر شدن اوضاع هیچ کمکی به حل و فصل ماجرا نخواهد کرد.
4.سخنی هم با متولیان آموزش و پرورش که به رغم تمامی سخت گیری ها در جذب معلمان اکنون جای این پرسش است که بروز چنین رویدادهایی ریشه در کجا دارد؟ و آیا جای آن نیست که متولیان آموزش و پرورش اقدام به خانه تکانی ذهنی و فکری داشته باشند و امر بسیار مهم تعلیم و تربیت را این گونه به بازیچه نگیرند و اساساَ آن را به صاحبان واقعی اش بسپارند. وقتی در جذب معلمان تنها به برخی امور ظاهری و مناسکی بسنده می شود و بسیاری از موضوعات مهم اخلاقی، فکری، تربیتی، علمی و شخصیتی نادیده گرفته می شود، آن وقت آیا نباید انتظار بروز چنین حوادث تلخی را کشید؟ نظام آموزش و پرورش اکنون گرفتار روندی معیوب شده است که خروجی چندان مناسبی به لحاظ آموزشی، تربیتی، فکری و اخلاقی ندارد و طی 12 سال دانش آموزان را گویی به گروگان می گیرد و مشتی مطالب نه چندان مفید برای زندگی شان به آنها می آموزد و پس از آن رهای شان می کند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 بازاری شدن و عوام زدگی #علم در جامعه ایرانی
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 حسین کاشیان
سهل الوصول شدن ورود به دانشگاه، سیل عظیمی از متقاضیان مدرک گرا، کیفیت نازل آموزش عالی، پولی شدن نظام آموزشی کشور و تبدیل آن به بنگاهی اقتصادی، جملگی واقعیات تلخی هستند که در یک کلام آینده جوانان ایران را فدای سیاست ها و مطامع اربابان قدرت و ثروت گردانده است. برشمردن آسیب هایی که در این چرخه بیمارگون بوجود آمده بسیار است که نمونه های بارز آن رواج پدیده پایان نامه نویسی و سفارش مقاله، شارلاتانیزم علمی از طریق تبلیغ مکرر work shop، سخنرانی ها و ..... فلان استاد و بهمان دکتر با هزینه های گزاف است، امری که حاصلش عمدتا چیزی جز احتکار انواع گواهی ها و مدارک در دست فارغ تحصیلان جویای کار نیست. به سخنی ان چه امروز شاهد آن هستیم تسلط روحیه سودا گری، استیلای گفتار بازار (سود و منفعت بیشتر) و عوام زدگی علم و دانش است؛ و از آن جایی که آدمی آن چه به دستش می رسد را به میل خود در می آورد لاجرم ما با علمی رو به رو هستیم که در انحصار عوام درآمده و آن را باب طبع خود در آورده است. در واقع دانش را هم چون کالایی در سبد خرید خود می چپانند و به جای صرف وقت و زحمت در راه تحصلی حقیقی، آن را خریداری می کنند، درست مثل انبوهی از چیزهای لوکسی که هوس می کنند در ازای پول بخرند! فروشندگان علم نیز که از گسترش روزافزون این نیاز آگاهند، هم قیمت برنامه های آموزشی را بالا می برند و هم هر روزه آن را در قالب کالایی جدید(مد روز) و در پکیجی تازه عرضه می کنند. اما در کنار تمام این پلشتی ها، بی شک دریغ ناک ترین بخش ماجرا و بدترین پیامد وضع موجود، مخدوش کردن چهره علم و عالم و خفه شدن صدای نخبگان است.
روزگاری تحصیل و معرفت آموزی کار خطیری بود که تنها از پس تعدادی از آدمیان که به واقع عاشق بودند و اشتیاق دانستن داشته اند بر می آمد، همان کسانی که دود چراغ می خوردند و فارغ از انگیزه های مادی، دانش را از برای دانش می طلبیدند، نه احیانا جهت ارتقای رتبه دانشگاهی یا اضافه حقوق و ....
عالم در میان مردمان و در کوچه و بازار اعتباری داشت و کلام و رفتارش نفوذ بسیار. اما حالا در جایی که تمام آن اهالی کوچه و بازار مدرکی به زیر بغل گرفته و فرو رفته در جهلی مرکب، خود را صاحبان علم و دانش می پندارند، کسی دیگر وقعی به عاشق حقیقی علم و دوستدار دانایی نمی گذارد، در حقیقت او اصلا به جا آورده نمی شود، زیرا با عوام زدگی دانش و در هیاهوی آن مدرک به دستان بازار، صدایش دیگر به کسی نمی رسد و در شلوغی جامعه موبوکرات(رجاله سالار) گم می شود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 حسین کاشیان
سهل الوصول شدن ورود به دانشگاه، سیل عظیمی از متقاضیان مدرک گرا، کیفیت نازل آموزش عالی، پولی شدن نظام آموزشی کشور و تبدیل آن به بنگاهی اقتصادی، جملگی واقعیات تلخی هستند که در یک کلام آینده جوانان ایران را فدای سیاست ها و مطامع اربابان قدرت و ثروت گردانده است. برشمردن آسیب هایی که در این چرخه بیمارگون بوجود آمده بسیار است که نمونه های بارز آن رواج پدیده پایان نامه نویسی و سفارش مقاله، شارلاتانیزم علمی از طریق تبلیغ مکرر work shop، سخنرانی ها و ..... فلان استاد و بهمان دکتر با هزینه های گزاف است، امری که حاصلش عمدتا چیزی جز احتکار انواع گواهی ها و مدارک در دست فارغ تحصیلان جویای کار نیست. به سخنی ان چه امروز شاهد آن هستیم تسلط روحیه سودا گری، استیلای گفتار بازار (سود و منفعت بیشتر) و عوام زدگی علم و دانش است؛ و از آن جایی که آدمی آن چه به دستش می رسد را به میل خود در می آورد لاجرم ما با علمی رو به رو هستیم که در انحصار عوام درآمده و آن را باب طبع خود در آورده است. در واقع دانش را هم چون کالایی در سبد خرید خود می چپانند و به جای صرف وقت و زحمت در راه تحصلی حقیقی، آن را خریداری می کنند، درست مثل انبوهی از چیزهای لوکسی که هوس می کنند در ازای پول بخرند! فروشندگان علم نیز که از گسترش روزافزون این نیاز آگاهند، هم قیمت برنامه های آموزشی را بالا می برند و هم هر روزه آن را در قالب کالایی جدید(مد روز) و در پکیجی تازه عرضه می کنند. اما در کنار تمام این پلشتی ها، بی شک دریغ ناک ترین بخش ماجرا و بدترین پیامد وضع موجود، مخدوش کردن چهره علم و عالم و خفه شدن صدای نخبگان است.
روزگاری تحصیل و معرفت آموزی کار خطیری بود که تنها از پس تعدادی از آدمیان که به واقع عاشق بودند و اشتیاق دانستن داشته اند بر می آمد، همان کسانی که دود چراغ می خوردند و فارغ از انگیزه های مادی، دانش را از برای دانش می طلبیدند، نه احیانا جهت ارتقای رتبه دانشگاهی یا اضافه حقوق و ....
عالم در میان مردمان و در کوچه و بازار اعتباری داشت و کلام و رفتارش نفوذ بسیار. اما حالا در جایی که تمام آن اهالی کوچه و بازار مدرکی به زیر بغل گرفته و فرو رفته در جهلی مرکب، خود را صاحبان علم و دانش می پندارند، کسی دیگر وقعی به عاشق حقیقی علم و دوستدار دانایی نمی گذارد، در حقیقت او اصلا به جا آورده نمی شود، زیرا با عوام زدگی دانش و در هیاهوی آن مدرک به دستان بازار، صدایش دیگر به کسی نمی رسد و در شلوغی جامعه موبوکرات(رجاله سالار) گم می شود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from علوم اجتماعی،مسائل روز
🔴 از مصطفی پیت استیل تا #کودکان_زلزله
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
👈 #محسن_رنانی
این روزها بهانه برای نوشتن زیاد است. تا دلت بخواهد اعتصاب و اعتراض، تعرض، منازعه و خبر هست که یکی را انتخاب کنی و درباره اش بنویسی. دیروز دوستی پیام داد که: «مدتی است کم کار شدهای، نمیخواهی چیزی درباره حوادث این روزها بویژه واقعه مدرسه غرب تهران بنویسی؟ دستکم چیزی درباره مشکلات اقتصادی کشور پس از لغو برجام بنویس». پاسخی که برای او نوشتم را اینجا میآورم:
خوشبختانه درباره موضوعاتی که تو گفتی، همه دارند می نویسند و پیگیری میکنند. همه رسانهها و شبکههای مجازی پر است از خبر و تحلیل درباره مدرسه غرب تهران؛ معلمان و رانندگان و کارگران و سپردهگذاران هم که اخبارشان جهانی شده است. درباره مشکلات و بحرانهای اقتصادی نیز، که حوزه تخصصی من است، وظیفهام را انجام دادهام و بهطور خاص در این چند ماه اخیر آنچه را میدانستهام و گمان میکردهام باید گفت، هم کتبی و هم حضوری خدمت مسئولان مربوطه عرض کردهام. انتشار عمومی تحلیلهای اقتصادی خودم را هم در این شرایط صلاح نمیدانم چون در این محیط پر از آشفتگی و بیثباتی، هر تحلیلِ تازه، بر آشفتگی و نگرانی میافزاید....
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔰ادامه یادداشت در...
👇👇👇👇
http://telegra.ph/-06-01-13
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
👈 #محسن_رنانی
این روزها بهانه برای نوشتن زیاد است. تا دلت بخواهد اعتصاب و اعتراض، تعرض، منازعه و خبر هست که یکی را انتخاب کنی و درباره اش بنویسی. دیروز دوستی پیام داد که: «مدتی است کم کار شدهای، نمیخواهی چیزی درباره حوادث این روزها بویژه واقعه مدرسه غرب تهران بنویسی؟ دستکم چیزی درباره مشکلات اقتصادی کشور پس از لغو برجام بنویس». پاسخی که برای او نوشتم را اینجا میآورم:
خوشبختانه درباره موضوعاتی که تو گفتی، همه دارند می نویسند و پیگیری میکنند. همه رسانهها و شبکههای مجازی پر است از خبر و تحلیل درباره مدرسه غرب تهران؛ معلمان و رانندگان و کارگران و سپردهگذاران هم که اخبارشان جهانی شده است. درباره مشکلات و بحرانهای اقتصادی نیز، که حوزه تخصصی من است، وظیفهام را انجام دادهام و بهطور خاص در این چند ماه اخیر آنچه را میدانستهام و گمان میکردهام باید گفت، هم کتبی و هم حضوری خدمت مسئولان مربوطه عرض کردهام. انتشار عمومی تحلیلهای اقتصادی خودم را هم در این شرایط صلاح نمیدانم چون در این محیط پر از آشفتگی و بیثباتی، هر تحلیلِ تازه، بر آشفتگی و نگرانی میافزاید....
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔰ادامه یادداشت در...
👇👇👇👇
http://telegra.ph/-06-01-13
Telegraph
از مصطفی پیت استیل تا کودکان زلزله
مقدمه اول: این روزها بهانه برای نوشتن زیاد است. تا دلت بخواهد اعتصاب و اعتراض، تعرض، منازعه و خبر هست که یکی را انتخاب کنی و درباره اش بنویسی. دیروز دوستی پیام داد که: «مدتی است کم کار شدهای، نمیخواهی چیزی درباره حوادث این روزها بویژه واقعه مدرسه غرب تهران…
💠 سه دانشجوی #افغانستانی رتبه های #یک کنکور کارشناسی #ارشد شدند.
🔹زینب حسینی رشته زمین شناسی
🔹مرتضی شفاهی رشته روابط بین الملل
🔹عزیزالله موحدی رشته تاریخ
در تبعیض و محرومیت!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔹زینب حسینی رشته زمین شناسی
🔹مرتضی شفاهی رشته روابط بین الملل
🔹عزیزالله موحدی رشته تاریخ
در تبعیض و محرومیت!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👍1
علوم اجتماعی،مسائل روز
💠 سه دانشجوی #افغانستانی رتبه های #یک کنکور کارشناسی #ارشد شدند. 🔹زینب حسینی رشته زمین شناسی 🔹مرتضی شفاهی رشته روابط بین الملل 🔹عزیزالله موحدی رشته تاریخ در تبعیض و محرومیت! 👉 @SOCIAL_SCIENCE
⁉️افغانها جای شاگرد اولی را برای ایرانیها تنگ کردهاند!
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 حامد قدوسی، اقتصاددان
ظاهرا دانشجویان اهل #افغانستان حایز رتبه یک کارشناسی ارشد در سه رشته - تاریخ و زمینشناسی و روابط بینالملل - شدهاند. به این عزیزان تبریک میگوییم و آرزوی موفقیتهای بیشتر برای آنان و بقیه مهاجران افغان داریم. به موازات هم امیدواریم «نژادگرایان»* آشکار و زیرپوستی ایرانی، با این نوع خبرها کمی به خودشان بیایند و در تیتر خبرها و کامنتهای زیر سایت حداقل شاهد عبارتها و نظراتی از جنس «افغانها جای شاگرد اولی را هم برای ایرانیها تنگ کردهاند!» نباشیم. متاسفانه، هر بار که مساله بازار کار و بیکاری جدی میشود یکی از اولین مقصران در رسانههای پوپولیست، مهاجرات زحمتکش و محروم افغانستانی هستند که فورا متهم به «تنگ کردن جای جوانان ایرانی در بازار کار» میشوند.
البته این رتوریتک منحصر به ایران نیست: در تبلیغات احزاب دستراستی و پوپولیست، مهاجران خارجی در اروپا و آمریکا هم مقصر بیکاری اهالی آن کشورها تلقی میشوند. سهم مهاجران با تخصص پایین در اروپا به نسبت بزرگتر است (به اصطلاح خودشان کارگر مهمان) ولی آمریکا وضعیت دوقطبی دارد: هم مهاجر با تخصص بالا از کشورهایی مثل هند و چین و کره و ایران و اروپای شرقی جذب کرده و هم حجم انبوهی مهاجر با تخصص پایین (مثلا در بخش کشاورزی و ساختمان و خدمات) که عمدتا از کشورهای آمریکای لاتین هستند. ولی رتوریک حمله به مهاجران در این کشورها به دلایل مختلف برد محدودتری پیدا میکند.
اولا سهم مهاجران با تخصص بالا در رشد اقتصاد این کشورها روشن است و در نتیجه کمتر کسی میتواند این نقش را نفی کند. به عنوان مثالی برای قضیه: گاهی خندهام میگیرد که در یک جلسه بزرگ در دانشگاهمان یا مثلا در ارتباط با صنعت یا در کنفرانسها حتی یک نفر آمریکایی محض رضای خدا پیدا نمیشود. متاسفانه چون فرصت حضور رسمی به مهاجران متخصص افغان - حتی به خادمان زبان و ادب فارسی چون کاظمی و نجیب مایل هروی - داده نشده است ما این قسمت را مشاهده نمیکنیم. ثانیا، هر کس اهل تحقیق باشد میداند که عمده مشاغلی که مهاجران با تخصص پایین پر کردهاند، در غیاب آنان «خالی» میماند و لزوما به «جوانان بیکار» آن کشور نمیرسد. شاهدی از کشور خودمان: سالها پیش مشاور بخش ساختمان در کشور بودم و شنیدم که بحرانی در پروژههای ساختمانی به وجود آمده است: با پایان دوران طالبان، بسیاری از مهاجران افغان به کشورشان برگشته بودند و صنعت انبوهسازی کشور با کمبود شدید متخصص کارهای سخت مثل سفیدکاری و گچکاری مواجه شده بود.
به عنوان یک اقتصاددان - که البته تخصصی در حوزه بازار کار ندارم - آرزو میکنم دانشجویان و همکاران ما پژوهشهای متعددی روی نقش مهاجران افغانستانی روی اقتصاد ایران انجام دهند. بعد از نزدیک چهل سال باید به اندازه کافی داده و شواهد برای انجام این نوع پژوهشها داشته باشیم. به طور مشخص به این سوال پاسخ بدهند که اقتصاد ایران از نقش «مکملی» نیروی کار سختکش و کمتوقع افغانستانی چه قدر بهره برده است و در غیاب این نیروی کار، وضع بخشهای مختلف چه میشده است؟ شاید برایتان جالب باشد که شواهدی هست که در دوران جنگ تحمیلی که تعداد زیادی از جوانان ایران عازم جبههها شدند و عرضه نیروی کار در داخل با شوک منفی مواجه شد، حضور مهاجران افغانستانی باعث شد تا اثرات این شوک روی بازار کار ایران تعدیل شود.
* متاسفانه ترجمه فارسی کلمه Racism که معمولا «نژادپرست» گفته میشود دقیق نیست و تحریککننده هم هست. شاید صدسال پیش ریسیسم معنی «ستایش یک نژاد خاص» (مثلا در آلمان نازی) را داشت ولی الان کمتر کسی پیدا میشود که این قدر عقبمانده فکر کند. ریسیسم الان بیشتر به معنی قالب کردن یک الگوی ذهنی به کل یک نژاد و تعمیم یک مثال از رفتار یک یا چند نفر به کل آن جمعیت است. در نتیجه به نظرم «نژادگرایی» ترجمه بهتری است. سخنان ترامپ در قبال مکزیکیها و سایر اقلیتهای نژادی مصداق کامل ریسیسم است.
منبع: کانال انجمن اقتصاددانان ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 حامد قدوسی، اقتصاددان
ظاهرا دانشجویان اهل #افغانستان حایز رتبه یک کارشناسی ارشد در سه رشته - تاریخ و زمینشناسی و روابط بینالملل - شدهاند. به این عزیزان تبریک میگوییم و آرزوی موفقیتهای بیشتر برای آنان و بقیه مهاجران افغان داریم. به موازات هم امیدواریم «نژادگرایان»* آشکار و زیرپوستی ایرانی، با این نوع خبرها کمی به خودشان بیایند و در تیتر خبرها و کامنتهای زیر سایت حداقل شاهد عبارتها و نظراتی از جنس «افغانها جای شاگرد اولی را هم برای ایرانیها تنگ کردهاند!» نباشیم. متاسفانه، هر بار که مساله بازار کار و بیکاری جدی میشود یکی از اولین مقصران در رسانههای پوپولیست، مهاجرات زحمتکش و محروم افغانستانی هستند که فورا متهم به «تنگ کردن جای جوانان ایرانی در بازار کار» میشوند.
البته این رتوریتک منحصر به ایران نیست: در تبلیغات احزاب دستراستی و پوپولیست، مهاجران خارجی در اروپا و آمریکا هم مقصر بیکاری اهالی آن کشورها تلقی میشوند. سهم مهاجران با تخصص پایین در اروپا به نسبت بزرگتر است (به اصطلاح خودشان کارگر مهمان) ولی آمریکا وضعیت دوقطبی دارد: هم مهاجر با تخصص بالا از کشورهایی مثل هند و چین و کره و ایران و اروپای شرقی جذب کرده و هم حجم انبوهی مهاجر با تخصص پایین (مثلا در بخش کشاورزی و ساختمان و خدمات) که عمدتا از کشورهای آمریکای لاتین هستند. ولی رتوریک حمله به مهاجران در این کشورها به دلایل مختلف برد محدودتری پیدا میکند.
اولا سهم مهاجران با تخصص بالا در رشد اقتصاد این کشورها روشن است و در نتیجه کمتر کسی میتواند این نقش را نفی کند. به عنوان مثالی برای قضیه: گاهی خندهام میگیرد که در یک جلسه بزرگ در دانشگاهمان یا مثلا در ارتباط با صنعت یا در کنفرانسها حتی یک نفر آمریکایی محض رضای خدا پیدا نمیشود. متاسفانه چون فرصت حضور رسمی به مهاجران متخصص افغان - حتی به خادمان زبان و ادب فارسی چون کاظمی و نجیب مایل هروی - داده نشده است ما این قسمت را مشاهده نمیکنیم. ثانیا، هر کس اهل تحقیق باشد میداند که عمده مشاغلی که مهاجران با تخصص پایین پر کردهاند، در غیاب آنان «خالی» میماند و لزوما به «جوانان بیکار» آن کشور نمیرسد. شاهدی از کشور خودمان: سالها پیش مشاور بخش ساختمان در کشور بودم و شنیدم که بحرانی در پروژههای ساختمانی به وجود آمده است: با پایان دوران طالبان، بسیاری از مهاجران افغان به کشورشان برگشته بودند و صنعت انبوهسازی کشور با کمبود شدید متخصص کارهای سخت مثل سفیدکاری و گچکاری مواجه شده بود.
به عنوان یک اقتصاددان - که البته تخصصی در حوزه بازار کار ندارم - آرزو میکنم دانشجویان و همکاران ما پژوهشهای متعددی روی نقش مهاجران افغانستانی روی اقتصاد ایران انجام دهند. بعد از نزدیک چهل سال باید به اندازه کافی داده و شواهد برای انجام این نوع پژوهشها داشته باشیم. به طور مشخص به این سوال پاسخ بدهند که اقتصاد ایران از نقش «مکملی» نیروی کار سختکش و کمتوقع افغانستانی چه قدر بهره برده است و در غیاب این نیروی کار، وضع بخشهای مختلف چه میشده است؟ شاید برایتان جالب باشد که شواهدی هست که در دوران جنگ تحمیلی که تعداد زیادی از جوانان ایران عازم جبههها شدند و عرضه نیروی کار در داخل با شوک منفی مواجه شد، حضور مهاجران افغانستانی باعث شد تا اثرات این شوک روی بازار کار ایران تعدیل شود.
* متاسفانه ترجمه فارسی کلمه Racism که معمولا «نژادپرست» گفته میشود دقیق نیست و تحریککننده هم هست. شاید صدسال پیش ریسیسم معنی «ستایش یک نژاد خاص» (مثلا در آلمان نازی) را داشت ولی الان کمتر کسی پیدا میشود که این قدر عقبمانده فکر کند. ریسیسم الان بیشتر به معنی قالب کردن یک الگوی ذهنی به کل یک نژاد و تعمیم یک مثال از رفتار یک یا چند نفر به کل آن جمعیت است. در نتیجه به نظرم «نژادگرایی» ترجمه بهتری است. سخنان ترامپ در قبال مکزیکیها و سایر اقلیتهای نژادی مصداق کامل ریسیسم است.
منبع: کانال انجمن اقتصاددانان ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 این کارگران در حال تمیز کردن شیشه های بیمارستان سرطان کودکان هستند،
هنگام کار لباس قهرمانان را به تن میکنند تا به زندگی آن ها اميد بدهند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
هنگام کار لباس قهرمانان را به تن میکنند تا به زندگی آن ها اميد بدهند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#کارتون؛
🔴 آزار و اذیت کودکان و لایحهای که تصویب نمیشود!
طرح از ایلنازجمشیدی
🗞شهروند، شهرونگ
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 آزار و اذیت کودکان و لایحهای که تصویب نمیشود!
طرح از ایلنازجمشیدی
🗞شهروند، شهرونگ
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📖 #برگی_از_کتاب
نتایج یک نظرسنجی در بارۀ خلقیات اجتماعی ایرانیان
دکتر مقصود فراستخواه (جامعهشناس) یک پیمایش آزمایشی در سطح ملی،که پرسشهایی دربارۀ خلقیات اجتماعی ایرانیان به شکل الکترونیکی با کمک تعدادی از اعضای هئیت علمی دانشگاه های سراسر کشور انجام داده است و یکی از سؤالات آن پیمایش این بود
اگر روحیات و خلقیات ایرانی بحث انگیز است، بیشتر به کدام مؤلفهها از خلقیات ایرانی مربوط میشود؟
نتایج برحسب رتبه،به شرح زیراست:
بالاترین جوابی که در بحث انگیز بودن خلقیات ایرانی داده بودند، «ضعف فرهنگ کار جمعی و فعالیت مشترک گروهی» بود.
در رتبه بعد «انتقاد پذیری» را بحثانگیز دیدند. این که ایرانیان از انتقاد آزرده و ناراحت میشوند و وقتی کسی از آن ها انتقاد کند، به دل میگیرند.
در رتبۀ سوّم به رودربایستی زیاد، تعریف و تمجید در حضور یکدیگر و قضاوتهای منفی در غیاب یکدیگر اشاره کردند. گفتند، تعارف ایرانیان در حد واقعیت و رفتارشان نیست.
در رتبۀ چهارم گفتند، ایرانیان معمولا ً پنهانکاری میکنند و غالباً شفاف نیستند.
در رتبۀ پنجم گفتند، ایرانیها خودمدارند؛
بیشتر خواستههای خود را مبنا قرار میدهند.
بیش از این که به خواستههای جمعی و گروه و منافع عمومی فکر کنند، میخواهند خود را نجات دهند.
در رتبۀ ششم معتقد بودند، احساسات در ایران بیشتر بر خردورزی چیره میشود.
در رتبۀ هفتم گفتند، «دروغ» بین ایرانیان رواج دارد.
سرانجام معتقد بودند ایرانیها به سختی میتوانند گفتوگو و توافق پایداری انجام دهند.
📕 #ما_ایرانیان
✍🏻 #مقصود_فراستخواه
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
نتایج یک نظرسنجی در بارۀ خلقیات اجتماعی ایرانیان
دکتر مقصود فراستخواه (جامعهشناس) یک پیمایش آزمایشی در سطح ملی،که پرسشهایی دربارۀ خلقیات اجتماعی ایرانیان به شکل الکترونیکی با کمک تعدادی از اعضای هئیت علمی دانشگاه های سراسر کشور انجام داده است و یکی از سؤالات آن پیمایش این بود
اگر روحیات و خلقیات ایرانی بحث انگیز است، بیشتر به کدام مؤلفهها از خلقیات ایرانی مربوط میشود؟
نتایج برحسب رتبه،به شرح زیراست:
بالاترین جوابی که در بحث انگیز بودن خلقیات ایرانی داده بودند، «ضعف فرهنگ کار جمعی و فعالیت مشترک گروهی» بود.
در رتبه بعد «انتقاد پذیری» را بحثانگیز دیدند. این که ایرانیان از انتقاد آزرده و ناراحت میشوند و وقتی کسی از آن ها انتقاد کند، به دل میگیرند.
در رتبۀ سوّم به رودربایستی زیاد، تعریف و تمجید در حضور یکدیگر و قضاوتهای منفی در غیاب یکدیگر اشاره کردند. گفتند، تعارف ایرانیان در حد واقعیت و رفتارشان نیست.
در رتبۀ چهارم گفتند، ایرانیان معمولا ً پنهانکاری میکنند و غالباً شفاف نیستند.
در رتبۀ پنجم گفتند، ایرانیها خودمدارند؛
بیشتر خواستههای خود را مبنا قرار میدهند.
بیش از این که به خواستههای جمعی و گروه و منافع عمومی فکر کنند، میخواهند خود را نجات دهند.
در رتبۀ ششم معتقد بودند، احساسات در ایران بیشتر بر خردورزی چیره میشود.
در رتبۀ هفتم گفتند، «دروغ» بین ایرانیان رواج دارد.
سرانجام معتقد بودند ایرانیها به سختی میتوانند گفتوگو و توافق پایداری انجام دهند.
📕 #ما_ایرانیان
✍🏻 #مقصود_فراستخواه
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 تراژدی بی پایان…#تعرض و #آزارکودکان!!!
و…آفت برچسب زنی وبی تفاوتی درجامعه ایرانی!!
✍🏽 فرشاد میرزایی
حکایت امروز جامعه ی ما بی جهت و بی شباهت به طاعون، اثر بزرگ آلبرکامو فیلسوف بزرگ فرانسوی نیست .طاعون داستان شهری به نام آران میباشد که بیماری طاعون همه شهر را فرا گرفته وهر روز جان عده ی زیادی از مردم شهر را میگیرد وجان دیگر افراد شهر نیز بشدت در معرض خطر وتهدید این بیماری مهلک میباشد اما نکته تأسف برانگیر ماجرا این است که بااینکه مردم در کوچه وخیابان ودیگر نقاط شهر مرگ همنوعان و نزدیکان خود را به چشم می بینند اما، همچنان نسبت به این فجایع دردناک بی تفاوت وبی اعتنا غرق درروزمره گی خود می باشند وحتی دراین وضعیت بحرانی همچنان بدنبال مال اندوزی وانباشت ثروت هستند واصلا به ذهن آنها خطور نمیکند که شاید نفر بعدی که گرفتار طاعون ومرگ میشود یکی از خودآنها باشد!
مسئولین نیز با فرافکنی وبی تفاوتی سعی در پرده پوشی عمق فاجعه را دارند.
آنچه از این اثر معروف کامو میتوان استنباط و بهره گرفت این واقعیت تلخ است که طاعون یک مصداق روشن ونمادی از جامعه ی کنونی ما میباشد که دچار طاعون فراموشی وبی تفاوتی نسبت به فجایع وآسیب های اجتماعی شده است.ویکی از مسائل چالش زا که هربار مانند یک قارچ سمی سربرمی آورد تعرض وآزار به کودکان معصوم میباشد که هربار با محرز شدن وعمومیت یافتن آن عمل در فضاهای مجازی و دیگر رسانه های جمعی افکار عمومی جامعه را بشدت جریحه دار میسازد. واما بعدازطی فرایند محاکمه و مجازات فردنابهنجار،متاسفانه از دید عموم جامعه و دیگر مسئولین علی الظاهر چنین فجایعی خاتمه یافته تلقی میگردد.درحالیکه تکراراین پروسه بیهوده ی مجازات به مثابه ی پاک کردن صورت مسأله فجایع میباشد.
نظریه ای در علم کشاورزی وجود دارد که میگوید؛ هیچگاه نباید علف های هرز را قطع نمود بلکه باید علف های هرز را ریشه کن نمود.چون با بریدنشان فرصتی دوباره برای رشد مجدد به آنها میدهیم .
مصداق این نظریه نیز درجامعه شناسی مشهود وملموس میباشد ،یعنی درمواجه با آسیبهای اجتماعی نیز باید به واکاوی وتجزیه وتحلیل علت ومعلولی پدیده هایی که قداست جامعه را مخدوش میسازند باید بصورت ریشه ای پرداخت نه بصورت مقطعی وسطحی !!! چونکه متاسفانه بیشتر تحلیل های ما برپایه احساسات زودگذرمیباشدتا براساس تحلیل های درست منطقی! یعنی ما درتجزیه وتحلیل چنین مسائلی دچارنوعی پارادوکس و تناقض ذهنیتی میگردیم وبعضاً درمواجه بامسائل اجتماعی دچار خطای یکسونگری میگردیم ونقش دیگر ساختارها رابکلی نادیده میگیریم.
باید اذعان داشت که تعرض وکودک آزاری مختص به یک مکان وزمان وقشر خاصی از افراد جامعه نیست که بطور قطع یقین انگشت اتهام خود را صرفاً بسوی آنها نشانه برویم وناهنجاریها وکج رویهای اجتماعی را تنهابه قشر خاصی از توده جامعه تعمیم بدهیم و همانطور که نمیتوان همه ی افراد درون یک صنف ویا سازمان را پاک ومنزه تلقی نمود.مثلاً اگردرون صنف رانندگان ویا معلمان وسایر مشاغل واقشارجامعه یک نوع کجروی اجتماعی صورت بپذیرد نمیتوان آنرابه کل اقشارجامعه ویا عموم معلمان پاک سرشتی که عمرشان را برای تعلیم وتربیت افراد جامعه صرف میکنند تعمیم داد ،یا آنها راتنها بخاطر وجود یک فرد فاسد روان رنجور جنسی آماج حملات غیرمنصفانه ی خود قرار بدهیم. واما درعین حال هم نباید از گرگهای انسان نمایی که درلباس تعلیم وتربیت ماهیت ووجه معلمان واقعی را مخدوش میسازند نیزغافل ماند.همانطور که نمیتوان صرفاً بخاطر یک میوه گندیده ازمیوه های سالم یک سبد چشم پوشی نمود نقطه مقابل آن نیز نباید درسیستم های آموزشی که نقش مهمی درفرایند جامعه پذیر نمودن فرزندان ایفاء میکنندازچنین نیروهای فاسد و نابهنجاری استفاده نمود.هرچند که متاسفانه کودکان درجامعه کنونی دائما در معرض یک نوع تهدید پنهان وهمیشگی میباشند که ممکن است توسط اقشار مختلف جامعه ودر هر لباسی مورد تعرض قرار بگیرند.وهمچنین یکی از مهمترین دغدغه های جامعه کنونی این است که قبح وتابو اینگونه اعمال پلید وخلاف عفت توسط افراد نابهنجار جنسی درهم شکسته شده است و شکلی لجام گسیخته بخود گرفته است که از دیدگاه جامعه شناسی باید مورد واکاوی قرار بگیرد.ونقش خانواده ها و رسانه ها وبخصوص صداوسیما در بحث آموزش و فرهنگ سازی دراین زمینه بسیارمثمرثمرو سازنده میباشد ،هرچند که متاسفانه صداوسیما دراینگونه مسائل چالش زا همیشه نقشی مغفول وبسیار کمرنگ ایفاء نموده است.
همانطور که کامومیگوید؛
انسان باید دیوانه ویا کور ویابزدل باشد که درمواجه با فجایع جامعه اینقدر بی تفاوت وبی اعتنا باشد!!!
درنتیجه برای مقابله باچنین فجایع اسفناکی باید تمامی ساختارهای اجتماعی ،سیاسی وفرهنگی، دغدغه فکری ومسئولیت پذیری بیشتری داشته باشند تا جاییکه انسان نماها حتی به فکر وذهن پلیدشان نیز جرأت تصور وتعرض به کودکان معصوم را نپرورانند،چه رسدبه ارتکاب آن عمل…
و…آفت برچسب زنی وبی تفاوتی درجامعه ایرانی!!
✍🏽 فرشاد میرزایی
حکایت امروز جامعه ی ما بی جهت و بی شباهت به طاعون، اثر بزرگ آلبرکامو فیلسوف بزرگ فرانسوی نیست .طاعون داستان شهری به نام آران میباشد که بیماری طاعون همه شهر را فرا گرفته وهر روز جان عده ی زیادی از مردم شهر را میگیرد وجان دیگر افراد شهر نیز بشدت در معرض خطر وتهدید این بیماری مهلک میباشد اما نکته تأسف برانگیر ماجرا این است که بااینکه مردم در کوچه وخیابان ودیگر نقاط شهر مرگ همنوعان و نزدیکان خود را به چشم می بینند اما، همچنان نسبت به این فجایع دردناک بی تفاوت وبی اعتنا غرق درروزمره گی خود می باشند وحتی دراین وضعیت بحرانی همچنان بدنبال مال اندوزی وانباشت ثروت هستند واصلا به ذهن آنها خطور نمیکند که شاید نفر بعدی که گرفتار طاعون ومرگ میشود یکی از خودآنها باشد!
مسئولین نیز با فرافکنی وبی تفاوتی سعی در پرده پوشی عمق فاجعه را دارند.
آنچه از این اثر معروف کامو میتوان استنباط و بهره گرفت این واقعیت تلخ است که طاعون یک مصداق روشن ونمادی از جامعه ی کنونی ما میباشد که دچار طاعون فراموشی وبی تفاوتی نسبت به فجایع وآسیب های اجتماعی شده است.ویکی از مسائل چالش زا که هربار مانند یک قارچ سمی سربرمی آورد تعرض وآزار به کودکان معصوم میباشد که هربار با محرز شدن وعمومیت یافتن آن عمل در فضاهای مجازی و دیگر رسانه های جمعی افکار عمومی جامعه را بشدت جریحه دار میسازد. واما بعدازطی فرایند محاکمه و مجازات فردنابهنجار،متاسفانه از دید عموم جامعه و دیگر مسئولین علی الظاهر چنین فجایعی خاتمه یافته تلقی میگردد.درحالیکه تکراراین پروسه بیهوده ی مجازات به مثابه ی پاک کردن صورت مسأله فجایع میباشد.
نظریه ای در علم کشاورزی وجود دارد که میگوید؛ هیچگاه نباید علف های هرز را قطع نمود بلکه باید علف های هرز را ریشه کن نمود.چون با بریدنشان فرصتی دوباره برای رشد مجدد به آنها میدهیم .
مصداق این نظریه نیز درجامعه شناسی مشهود وملموس میباشد ،یعنی درمواجه با آسیبهای اجتماعی نیز باید به واکاوی وتجزیه وتحلیل علت ومعلولی پدیده هایی که قداست جامعه را مخدوش میسازند باید بصورت ریشه ای پرداخت نه بصورت مقطعی وسطحی !!! چونکه متاسفانه بیشتر تحلیل های ما برپایه احساسات زودگذرمیباشدتا براساس تحلیل های درست منطقی! یعنی ما درتجزیه وتحلیل چنین مسائلی دچارنوعی پارادوکس و تناقض ذهنیتی میگردیم وبعضاً درمواجه بامسائل اجتماعی دچار خطای یکسونگری میگردیم ونقش دیگر ساختارها رابکلی نادیده میگیریم.
باید اذعان داشت که تعرض وکودک آزاری مختص به یک مکان وزمان وقشر خاصی از افراد جامعه نیست که بطور قطع یقین انگشت اتهام خود را صرفاً بسوی آنها نشانه برویم وناهنجاریها وکج رویهای اجتماعی را تنهابه قشر خاصی از توده جامعه تعمیم بدهیم و همانطور که نمیتوان همه ی افراد درون یک صنف ویا سازمان را پاک ومنزه تلقی نمود.مثلاً اگردرون صنف رانندگان ویا معلمان وسایر مشاغل واقشارجامعه یک نوع کجروی اجتماعی صورت بپذیرد نمیتوان آنرابه کل اقشارجامعه ویا عموم معلمان پاک سرشتی که عمرشان را برای تعلیم وتربیت افراد جامعه صرف میکنند تعمیم داد ،یا آنها راتنها بخاطر وجود یک فرد فاسد روان رنجور جنسی آماج حملات غیرمنصفانه ی خود قرار بدهیم. واما درعین حال هم نباید از گرگهای انسان نمایی که درلباس تعلیم وتربیت ماهیت ووجه معلمان واقعی را مخدوش میسازند نیزغافل ماند.همانطور که نمیتوان صرفاً بخاطر یک میوه گندیده ازمیوه های سالم یک سبد چشم پوشی نمود نقطه مقابل آن نیز نباید درسیستم های آموزشی که نقش مهمی درفرایند جامعه پذیر نمودن فرزندان ایفاء میکنندازچنین نیروهای فاسد و نابهنجاری استفاده نمود.هرچند که متاسفانه کودکان درجامعه کنونی دائما در معرض یک نوع تهدید پنهان وهمیشگی میباشند که ممکن است توسط اقشار مختلف جامعه ودر هر لباسی مورد تعرض قرار بگیرند.وهمچنین یکی از مهمترین دغدغه های جامعه کنونی این است که قبح وتابو اینگونه اعمال پلید وخلاف عفت توسط افراد نابهنجار جنسی درهم شکسته شده است و شکلی لجام گسیخته بخود گرفته است که از دیدگاه جامعه شناسی باید مورد واکاوی قرار بگیرد.ونقش خانواده ها و رسانه ها وبخصوص صداوسیما در بحث آموزش و فرهنگ سازی دراین زمینه بسیارمثمرثمرو سازنده میباشد ،هرچند که متاسفانه صداوسیما دراینگونه مسائل چالش زا همیشه نقشی مغفول وبسیار کمرنگ ایفاء نموده است.
همانطور که کامومیگوید؛
انسان باید دیوانه ویا کور ویابزدل باشد که درمواجه با فجایع جامعه اینقدر بی تفاوت وبی اعتنا باشد!!!
درنتیجه برای مقابله باچنین فجایع اسفناکی باید تمامی ساختارهای اجتماعی ،سیاسی وفرهنگی، دغدغه فکری ومسئولیت پذیری بیشتری داشته باشند تا جاییکه انسان نماها حتی به فکر وذهن پلیدشان نیز جرأت تصور وتعرض به کودکان معصوم را نپرورانند،چه رسدبه ارتکاب آن عمل…
🔴 در خوشبینانهترین حالت #ساعات_کار_مفید در ایران روزانه حدود دو ساعت است که متوسط ساعات آن در بخش دولتی تنها ۲۲ دقیقه است.
مرکز پژوهش های مجلس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
مرکز پژوهش های مجلس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
وقتی در 11 سپتامبر پرواز شماره 93 شرکت هواپیمایی یونایتد ایر لاینز و سه هواپیمای دیگر در آسمان ربوده شد نکتهی جالب توجه این بود که جان کلام مکالمات تلفنی مسافرانی که میدانستند اندکی بعد خواهند مرد با نزدیکترین خویشاوندانشان این بود :
«دوستت دارم»
مارتین امیس بر این نکتهی پائولینیوار تأکید داشت که آنچه در نهایت اهمیت دارد عشق است:
«عشق، نامی انتزاعی و چیز مبهمی است. و با این حال عشق، یگانه بخشی از وجود ماست که با وارونه شدن جهان و سیاه شدن پرده، سفت و محکم سر جای خود باقی میماند».
اما اینجا یک بدگمانی باقی است : آیا این اعتراف نومیدانه به عشق در عین حال نوعی ظاهر سازی نیست، از همان نوع دغلبازی که وقتی کسی به ناگاه با خطر روبهرو یا به مرگ نزدیک میشود ناگهان به خدا رو میکند و دست به دعا برمیدارد ـ حرکتی فرصتطلبانه و ریاکارانه که زادهی ترس و نه اعتقاد راستین است؟
📕 خشونت
✍🏻 #اسلاوی_ژیژک
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
«دوستت دارم»
مارتین امیس بر این نکتهی پائولینیوار تأکید داشت که آنچه در نهایت اهمیت دارد عشق است:
«عشق، نامی انتزاعی و چیز مبهمی است. و با این حال عشق، یگانه بخشی از وجود ماست که با وارونه شدن جهان و سیاه شدن پرده، سفت و محکم سر جای خود باقی میماند».
اما اینجا یک بدگمانی باقی است : آیا این اعتراف نومیدانه به عشق در عین حال نوعی ظاهر سازی نیست، از همان نوع دغلبازی که وقتی کسی به ناگاه با خطر روبهرو یا به مرگ نزدیک میشود ناگهان به خدا رو میکند و دست به دعا برمیدارد ـ حرکتی فرصتطلبانه و ریاکارانه که زادهی ترس و نه اعتقاد راستین است؟
📕 خشونت
✍🏻 #اسلاوی_ژیژک
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 پاسخ قابل تامل یکی از دانش آموزانم به پرسش تاریخی امتحان مطالعات اجتماعی پایه هفتم
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 عادتها میتوانند انسان را نابود کنند، کافیست انسان به گرسنگی و رنج بردن عادت کند. به زیر ستم برود، تا دیگر هرگز به رهایی فکر نکند و ترجیح بدهد در بند بماند.
👤 #هرتا_مولر
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👤 #هرتا_مولر
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻هیچکس متوجه نمیشود که برخی از انسانها چه عذابی را تحمل میکنند تا آرام و خونسرد به نظر بیایند...
#آلدوس_هاکسلی
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#آلدوس_هاکسلی
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #ویدیو
🎥 آموزش هایی که والدین میتوانند برای مقابله با #بیماران_جنسی به کودکان بدهند
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🎥 آموزش هایی که والدین میتوانند برای مقابله با #بیماران_جنسی به کودکان بدهند
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE