@SocialSciences1
⭕️ #پوچ_گرایی یا #نیهیلیسم چیست؟
🔹پوچگرایی یا نیهیلیسم (برگرفته از nihil لاتین به معنای هیچ) یک زاویه فلسفی است که زندگی را بدون معنا و هدف خارجی یا شاید ارزشهای اخلاقی درونی میداند.
این نگرش به نوعی در تمامی افراد پنهان میباشد اما زمان ظهور آن متفاوت است شاید به اشتباه مادی گرایی را مختص این تفکر بدانند اما افرادی هستند که از عرفان وارد این مقوله نیز میشوند.رشد نیهیلسم در دنیای مدرن کنونی بیشتر به چشم میخورد البته به نظر بنده علم گرایی بیش از حد بدون آرمان داری یکی از مسببات این مسله میشود.
🔹لازم بذکر است این نوع نگرش و اعتقاد خوذ گرویدن به چیزی به پوچیست و مکتب و فلسفه جدایی دارد که نیاز به تخصص است در واقع تحقیق کردن و نظر دادن در مورد گرویدن به چیزی نامعلوم و کور مانند هیچ امریست بسا مشکل که خارج از توان اکسریت میباشد.اما آن چه که زیاد است افراد بیسواد و دهن کج و چاک دهانشان کوچکتر از مغزشان میباشد و حتما نظراتی در این باب میدهند که جز گمراهی و نشان دادن جهل خود چیزی دستگیرشان نمیشود.
🔹در بین کسانی که نیهیل هستند افراد موفق و روشنفکر با تحصیلات عالیه به چشم میخورد که این خود به تنهایی جای سوال و تعجب دارد که پوچ گرایی چنین نخبگانی داشته باشد . . .
تاریخچه
🔹نیهیلیسم نخستینبار در قرن ۱۹ روسیه و در اوایل دوران حکومت الکساندر دوم به وجود آمد و گسترش یافت. اولین بار ایوان تورگینف بود که در رمان مشهور پدران و پسران این واژه را از طریق شخصیت بازاروفِ نیهلیست مشهور کرد.
🔹این تفکّر در نتیجهٔ ویرانیهای حاصل از دو جنگ جهانی اروپا رشد گستردهای کرد.
امروزه یکی از مهمترین جریانهای پوچگرا، پوچگرایی اگزیستانس است؛ هرچند بسیاری از اگزیستانسیالیستها خود را خارج از محدوده پوچگرایی قرار میدهند.
@SocialSciences1
فهم کلی
🔹نیهیلیسم وضعیت روان شناختی و معرفت شناختی است که در آن،معنای زندگی، هستی، بودن ،خود وحیات ،از دست میرود و در پی آن شرایطی اضطراب آفرین و سردرگمی روحی ایجاد میشود. نیهیلیسم، جدی نگرفتن دنیاوزندگی وهر آن چیزی است که با آن مواجه میشویم.
🔹نهیلیست در رویارویی با شرایط بیرونی، هیچ توضیح و تفسیری و توجیهی برای رویدادهای تلخ و شیرین نمییابد. یک نهیلیست، گویی غریبهای است در این عالم، در میان واقعیتهای سخت و زمختی که نه قدرت فهم آنان را دارد و نه میتواند آنها را تغییر دهد. روحیه نهیلیستی را می توان بر روی یک طیف ترسیم کرد و آنرا از حالت ضعیف و کم به سمت افراطی تقسیم بندی نمود. در سمت راست طیف نیهیلیسم، کسانی قرار میگیرند که به پوچی بی مسئله و غیرجدی میرسند، وضعیتی که در آن حتی پوچی هم اهمیت ندارد. آنان به زندگی معمولی شان ادامه میدهند ولی هر از چندگاهی (و عمدتا بر اثر فشارهای زندگی و افزایش نارضایتی)، سری تکان میدهند و به یاد میآورند که به پوچی زندگی و جهان فکر کردهاند و نگران شدهاند. اما پس از مدتی این احساس آنهارا رها میکنند و آنان دوباره و سریع به زندگیشان برمیگردند. آنان سعی میکنند احساسهای ناخوشایند ناشی از به پوچی رسیدن را فراموش کنند تا بتوانند به حیات و زندگیشان ادامه دهند، گرچه گاه و بیگاه درمعرض انواع سؤالات مبهم خود قرار میگیرند. هرچه به سمت چپ طیف پیش می رویم، به سوی منطقهی نیهیلیسم افراطی کشیده میشویم. در این وضعیت است که افرادی به پوچی میرسند، اما احساس بیمعنایی و پوچی رهایشان نمیکند و به مثابهای مسئلههای فراموش نشدنی، زندگی روزمره و حتی روان و شخصیت فرد را دچار اختلال میکند. زندگی و هستی، برای این گروه، مسئلهای است که باید حل شود و یا دست کم چیستی آن درک و فهم گردد. در نیهیلیسم افراطی، اندیشه و احساس بیهودگی و پوچی، غیرقابل اغماض است، به گونهای که نمیتوان از کنار آن گذشت و آن را فراموش کرد. آنان نمی توانند آرام بگیرند، لذا در سفری دائمی برای یافتن معنای جهان و زندگی و زیستن ، حرکت میکنند، تا اینکه امیدشان را از دست بدهند و مانند «کامو» معتقد شوند که هیچ چیز مهمی وجود ندارد که مجبور باشند به آن فکر کنند. آن چنان که قهرمان بیگانه ی «کامو» که مادرش را از دست میدهد، اما بر سر تابوت مادر مینشیند، قهوه مینوشد و سیگار میکشد. آن گاه بدون هیچ گونه احساس ناراحتی، به دریا میرود وشنا میکند.
تفکر پوچ گرایی
🔹پوچگرایی بیانگر فرم خامی از مثبتگرایی و مادیگرایی است، انقلابی علیه نظم برپای اجتماعی و مخالفت با تمامی منابع قدرت ناشی از حکومت، کلیسا یا خانواده. پایه این تفکر هیچ چیز جز حقایق علمی نیست.
🔹از آنجا که پوچگرایان منکر وجود ماهیت دوگانه شامل جسم و روح برای انسان بودند مورد حملههای خشنی از طرف قدرت کلیسا قرار میگرفتند.
سخنان کوتاه فلسفی و ارزشمند"نیچه"امید عظيمي
كانال جامعه، فرهنگ و توسعه
@chamk
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⭕️ #پوچ_گرایی یا #نیهیلیسم چیست؟
🔹پوچگرایی یا نیهیلیسم (برگرفته از nihil لاتین به معنای هیچ) یک زاویه فلسفی است که زندگی را بدون معنا و هدف خارجی یا شاید ارزشهای اخلاقی درونی میداند.
این نگرش به نوعی در تمامی افراد پنهان میباشد اما زمان ظهور آن متفاوت است شاید به اشتباه مادی گرایی را مختص این تفکر بدانند اما افرادی هستند که از عرفان وارد این مقوله نیز میشوند.رشد نیهیلسم در دنیای مدرن کنونی بیشتر به چشم میخورد البته به نظر بنده علم گرایی بیش از حد بدون آرمان داری یکی از مسببات این مسله میشود.
🔹لازم بذکر است این نوع نگرش و اعتقاد خوذ گرویدن به چیزی به پوچیست و مکتب و فلسفه جدایی دارد که نیاز به تخصص است در واقع تحقیق کردن و نظر دادن در مورد گرویدن به چیزی نامعلوم و کور مانند هیچ امریست بسا مشکل که خارج از توان اکسریت میباشد.اما آن چه که زیاد است افراد بیسواد و دهن کج و چاک دهانشان کوچکتر از مغزشان میباشد و حتما نظراتی در این باب میدهند که جز گمراهی و نشان دادن جهل خود چیزی دستگیرشان نمیشود.
🔹در بین کسانی که نیهیل هستند افراد موفق و روشنفکر با تحصیلات عالیه به چشم میخورد که این خود به تنهایی جای سوال و تعجب دارد که پوچ گرایی چنین نخبگانی داشته باشد . . .
تاریخچه
🔹نیهیلیسم نخستینبار در قرن ۱۹ روسیه و در اوایل دوران حکومت الکساندر دوم به وجود آمد و گسترش یافت. اولین بار ایوان تورگینف بود که در رمان مشهور پدران و پسران این واژه را از طریق شخصیت بازاروفِ نیهلیست مشهور کرد.
🔹این تفکّر در نتیجهٔ ویرانیهای حاصل از دو جنگ جهانی اروپا رشد گستردهای کرد.
امروزه یکی از مهمترین جریانهای پوچگرا، پوچگرایی اگزیستانس است؛ هرچند بسیاری از اگزیستانسیالیستها خود را خارج از محدوده پوچگرایی قرار میدهند.
@SocialSciences1
فهم کلی
🔹نیهیلیسم وضعیت روان شناختی و معرفت شناختی است که در آن،معنای زندگی، هستی، بودن ،خود وحیات ،از دست میرود و در پی آن شرایطی اضطراب آفرین و سردرگمی روحی ایجاد میشود. نیهیلیسم، جدی نگرفتن دنیاوزندگی وهر آن چیزی است که با آن مواجه میشویم.
🔹نهیلیست در رویارویی با شرایط بیرونی، هیچ توضیح و تفسیری و توجیهی برای رویدادهای تلخ و شیرین نمییابد. یک نهیلیست، گویی غریبهای است در این عالم، در میان واقعیتهای سخت و زمختی که نه قدرت فهم آنان را دارد و نه میتواند آنها را تغییر دهد. روحیه نهیلیستی را می توان بر روی یک طیف ترسیم کرد و آنرا از حالت ضعیف و کم به سمت افراطی تقسیم بندی نمود. در سمت راست طیف نیهیلیسم، کسانی قرار میگیرند که به پوچی بی مسئله و غیرجدی میرسند، وضعیتی که در آن حتی پوچی هم اهمیت ندارد. آنان به زندگی معمولی شان ادامه میدهند ولی هر از چندگاهی (و عمدتا بر اثر فشارهای زندگی و افزایش نارضایتی)، سری تکان میدهند و به یاد میآورند که به پوچی زندگی و جهان فکر کردهاند و نگران شدهاند. اما پس از مدتی این احساس آنهارا رها میکنند و آنان دوباره و سریع به زندگیشان برمیگردند. آنان سعی میکنند احساسهای ناخوشایند ناشی از به پوچی رسیدن را فراموش کنند تا بتوانند به حیات و زندگیشان ادامه دهند، گرچه گاه و بیگاه درمعرض انواع سؤالات مبهم خود قرار میگیرند. هرچه به سمت چپ طیف پیش می رویم، به سوی منطقهی نیهیلیسم افراطی کشیده میشویم. در این وضعیت است که افرادی به پوچی میرسند، اما احساس بیمعنایی و پوچی رهایشان نمیکند و به مثابهای مسئلههای فراموش نشدنی، زندگی روزمره و حتی روان و شخصیت فرد را دچار اختلال میکند. زندگی و هستی، برای این گروه، مسئلهای است که باید حل شود و یا دست کم چیستی آن درک و فهم گردد. در نیهیلیسم افراطی، اندیشه و احساس بیهودگی و پوچی، غیرقابل اغماض است، به گونهای که نمیتوان از کنار آن گذشت و آن را فراموش کرد. آنان نمی توانند آرام بگیرند، لذا در سفری دائمی برای یافتن معنای جهان و زندگی و زیستن ، حرکت میکنند، تا اینکه امیدشان را از دست بدهند و مانند «کامو» معتقد شوند که هیچ چیز مهمی وجود ندارد که مجبور باشند به آن فکر کنند. آن چنان که قهرمان بیگانه ی «کامو» که مادرش را از دست میدهد، اما بر سر تابوت مادر مینشیند، قهوه مینوشد و سیگار میکشد. آن گاه بدون هیچ گونه احساس ناراحتی، به دریا میرود وشنا میکند.
تفکر پوچ گرایی
🔹پوچگرایی بیانگر فرم خامی از مثبتگرایی و مادیگرایی است، انقلابی علیه نظم برپای اجتماعی و مخالفت با تمامی منابع قدرت ناشی از حکومت، کلیسا یا خانواده. پایه این تفکر هیچ چیز جز حقایق علمی نیست.
🔹از آنجا که پوچگرایان منکر وجود ماهیت دوگانه شامل جسم و روح برای انسان بودند مورد حملههای خشنی از طرف قدرت کلیسا قرار میگرفتند.
سخنان کوتاه فلسفی و ارزشمند"نیچه"امید عظيمي
كانال جامعه، فرهنگ و توسعه
@chamk
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
💢سخن فيلسوفان در باب #زبان 💢
@SocialSciences1
🔻هیچ معنایی نمی تواند ثابت و معین باشد.
«ژاک دریدا»
🔻آنچه ما نابود می کنیم چیزی نیست جز خانه های مقوایی و ما زمینه زبانی را که آنها روی آن برپا شده اند، صاف می کنیم.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻هر فردی مرزهای میدان دید خودش را مرزهای جهان می پندارد.
«آرتور شوپنهاور»
🔻زبان خانه وجود است.
«هایدگر»
🔻حدود زبان من، حدود جهان من است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻یکی از گمراه کننده ترین فنون بازنمایی در زبان ما استفاده از کلمه «من»است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻جهان صحبت نمی کند، فقط ما صحبت می کنیم. وقتی ما با یک زبان برنامه ریزی شده باشیم جهان تنها می تواند ما را وادار به اتخاذ باورهایی کند. جهان نمی تواند زبانی را برای صحبت کردن به ما پیشنهاد کند.
«ریچارد رورتی»
🔻به محض آنکه زبان پیدا می شود، کلیت وارد صحنه می شود.
«ژاک دریدا»
🔻انسان طوری عمل می کند که گویی او شکل دهنده و ارباب زبان است،حال آنکه در حقیقت زبان ارباب انسان است.
«مارتین هایدگر»
🔻زبان تصویر واقعیت است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻زبان مثل پوست است.من زبانم را به زبان دیگری می مالم. انگار من به جای انگشتان کلمات را دارم.
«رونالد پارت»
🔻مثل هر چیز متافیزیکی هماهنگی بین فکر و واقعیت را باید در گرامر زبان پیدا کرد.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻زبان نور ذهن است.
«جان استوارت میل»
🔻ما دو گوش و یک زبان داریم برای اینکه بیشتر گوش دهیم و کمتر صحبت کنیم.
«دیوگنس»
🔻نظام زبانی رشته ای از تفاوت های صدایی ترکیب یافته با تفاوت های فکری است.
«فردیناندو سوسور»
🔻اگر ما به زبان دیگری صحبت کنیم جهان را تا اندازه ای طور دیگر خواهیم دید.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻تأویل قبل از آنکه تأویل با زبان باشد تأویل زبان است.
«پل ریکور»
منبع: كانال جامعه، فرهنگ و توسعه
@chamk
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
🔻هیچ معنایی نمی تواند ثابت و معین باشد.
«ژاک دریدا»
🔻آنچه ما نابود می کنیم چیزی نیست جز خانه های مقوایی و ما زمینه زبانی را که آنها روی آن برپا شده اند، صاف می کنیم.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻هر فردی مرزهای میدان دید خودش را مرزهای جهان می پندارد.
«آرتور شوپنهاور»
🔻زبان خانه وجود است.
«هایدگر»
🔻حدود زبان من، حدود جهان من است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻یکی از گمراه کننده ترین فنون بازنمایی در زبان ما استفاده از کلمه «من»است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻جهان صحبت نمی کند، فقط ما صحبت می کنیم. وقتی ما با یک زبان برنامه ریزی شده باشیم جهان تنها می تواند ما را وادار به اتخاذ باورهایی کند. جهان نمی تواند زبانی را برای صحبت کردن به ما پیشنهاد کند.
«ریچارد رورتی»
🔻به محض آنکه زبان پیدا می شود، کلیت وارد صحنه می شود.
«ژاک دریدا»
🔻انسان طوری عمل می کند که گویی او شکل دهنده و ارباب زبان است،حال آنکه در حقیقت زبان ارباب انسان است.
«مارتین هایدگر»
🔻زبان تصویر واقعیت است.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻زبان مثل پوست است.من زبانم را به زبان دیگری می مالم. انگار من به جای انگشتان کلمات را دارم.
«رونالد پارت»
🔻مثل هر چیز متافیزیکی هماهنگی بین فکر و واقعیت را باید در گرامر زبان پیدا کرد.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻زبان نور ذهن است.
«جان استوارت میل»
🔻ما دو گوش و یک زبان داریم برای اینکه بیشتر گوش دهیم و کمتر صحبت کنیم.
«دیوگنس»
🔻نظام زبانی رشته ای از تفاوت های صدایی ترکیب یافته با تفاوت های فکری است.
«فردیناندو سوسور»
🔻اگر ما به زبان دیگری صحبت کنیم جهان را تا اندازه ای طور دیگر خواهیم دید.
«لودویگ ویتگنشتاین»
🔻تأویل قبل از آنکه تأویل با زبان باشد تأویل زبان است.
«پل ریکور»
منبع: كانال جامعه، فرهنگ و توسعه
@chamk
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
✳️تصویر زیر، به عنوان #قویترین_اثر_هنری سال برگزیده شد.✳️
تندیسی از دو انسان بالغ که پس از مشاجره به یکدیگر پشت کرده و نشسته اند.
کودک درون هر دوی آنها،
به سادگی خواهان برقراری ارتباط است، اما آنچه بلوغ به ما آموخته
خودپسندی، تنفر و کینه است تا ممانعت کند، از بخشایش و حرکتِ موثر رو به جلو.
واقعیتِ روان و روحِ آزاد و رهای ما از طریق فطرت راستین کودکان به نمایش گذاشته شده است.
منبع: رفتار سبز
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
✳️تصویر زیر، به عنوان #قویترین_اثر_هنری سال برگزیده شد.✳️
تندیسی از دو انسان بالغ که پس از مشاجره به یکدیگر پشت کرده و نشسته اند.
کودک درون هر دوی آنها،
به سادگی خواهان برقراری ارتباط است، اما آنچه بلوغ به ما آموخته
خودپسندی، تنفر و کینه است تا ممانعت کند، از بخشایش و حرکتِ موثر رو به جلو.
واقعیتِ روان و روحِ آزاد و رهای ما از طریق فطرت راستین کودکان به نمایش گذاشته شده است.
منبع: رفتار سبز
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
"رﻏﺒﺖ و ﺗﻌﻠّﻖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ"
اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﻛﻪ ﺷـﺎﻳﺪ ﻳﻜـﻲ از ﺷـﺎﺧﺺ ﺗـﺮﻳﻦ ﻣﻔـﺎﻫﻴﻢ در ﻧﻈﺮﻳـﻪ یِ آدﻟـﺮ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲ ﺷﻮد، ﺑﻪ ﻧﮕﺮش ﻫﺎي ﻓﺮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺟﺘﻤﺎع اﺷـﺎره دارد. از ﻣﻨﻈـﺮ آدﻟﺮ ﺗﻌﻠّﻖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻫـﺮ آدﻣـﻲ در ﻓﺮاﻳﻨـﺪ ﺗﺤـﻮل و رﺷـﺪ ﺳﺎﻟﻢ، ﺧﻮد را ﺟﺰئی از ﺟﺎﻣﻌﺔ اﻧﺴﺎﻧﻲ داﻧﺴﺘﻪ و در ﺟﻬﺖ آﻳﻨﺪه هاي ﺑﻬﺘـﺮ ﺑـﺮاي ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﺗـﻼش ﻛﻨـﺪ. در اﻳـﻦ ﻧﻈﺮیه، ﻓﺮآﻳﻨـﺪ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﺷـﺪن ﻳـﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺬﻳﺮي ﻛﻪ از دوران ﻛﻮدﻛﻲ ﺷﺮوع ﻣﻲﺷﻮد، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﺎﻳﮕـﺎﻫﻲ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و اﺣﺴﺎس ﺗﻌﻠّﻖ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻓﻌﺎل در آن اﺳﺖ. آدﻟﺮ رﻏﺒﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ را ﻣﺘـﺮادف ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳـﺎزي ﺑـﺎ دﻳﮕـﺮان ﺗﻌﺮﻳـﻒ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ؛ «رﻏﺒـﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻳﻌﻨﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ دﻳﮕﺮان دﻳﺪن، ﺑﺎ ﮔﻮش دﻳﮕـﺮان ﺷـﻨﻴﺪن و ﺑـﺎ ﻗﻠـﺐ دﻳﮕﺮان اﺣﺴﺎس ﻛﺮدن».
او رﻏﺒـﺖ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ را ﻣﻌﻴـﺎر ﺑﺮﺧـﻮرداري ﻓـﺮد از ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﻲ ﻣﻲ داﻧﺪ، ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﻲ ﻫـﺮ ﻛـﺲ در ﮔـﺮو آن اﺳﺖ ﻛﻪ او ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ دﻳﮕـﺮان ﻣﺸـﺎرﻛﺖ داﺷـﺘﻪ و ﺑـﻪ رﻓـﺎه و آﺳﺎﻳﺶ دﻳﮕﺮان ﻋﻼﻗﻪ و دﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ. آدﻟﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﻫﻢ زﻣـﺎن ﺑـﺎ رﺷﺪ و ﺗﺤﻮل رﻏﺒﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ از ﻃﺮﻳـﻖ آﻣـﻮزش ﻓﺮاﮔﻴـﺮي و ﺗﻤـﺮﻳﻦ و ﺑـﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي ﻋﻤﻠﻲ ﻣﻀﺎﻣﻴﻦ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﻧﺠﺎم ﻣﻲﮔﻴﺮد و ﻏﺎﻟﺒﺎً اﻳﻦ رﻏﺒﺖ از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺸﺎرﻛﺖ در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫـﺎي ﺟﻤﻌـﻲ و اﺣﺘـﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑـﻞ ﺣﻀـﻮر ﺧـﻮد را ﻧﺸـﺎن ﻣﻲدﻫﺪ. اﻓﺮادي ﻛﻪ ﻓﺎﻗﺪ ﭼﻨﻴﻦ رﻏﺒﺘﻲ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﻛـﻢﻛـﻢ ﻣﻨـﺰوي ﺷـﺪه و ﺑـﻪ ﺣﺎﺷﻴﺔ ﺟﺎﻣﻌﻪ راﻧﺪه ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. اﻳﻨﺎن ﻛﻪ ﺧﻮد را زﺧﻢ ﺧﻮرده و ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﻣﻲﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻫﻤﻮاره در جستوﺟﻮي ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻴﺮي از ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﻓﺮاد آن ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد. ﺷﻜﻞ اﻳﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻴﺮي ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﻓـﺮد درآﻳﻨﺪه یِ ﺑﺰرﮔﺴﺎﻟﻲ ﺧﻮد ﭼﻪ ﻣﻘﺎم و ﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ را ﻛﺴﺐ ﻛﻨﺪ.
📚 #بررسی_روانشناختی_خودکامگی
#مانس_اشپربر
برگردان: #علی_صاحبی
انتشارات: #روشنگران_و_مطالعات_زنان، تهران 1384
منبع: کانال کتابخانه
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﻛﻪ ﺷـﺎﻳﺪ ﻳﻜـﻲ از ﺷـﺎﺧﺺ ﺗـﺮﻳﻦ ﻣﻔـﺎﻫﻴﻢ در ﻧﻈﺮﻳـﻪ یِ آدﻟـﺮ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲ ﺷﻮد، ﺑﻪ ﻧﮕﺮش ﻫﺎي ﻓﺮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺟﺘﻤﺎع اﺷـﺎره دارد. از ﻣﻨﻈـﺮ آدﻟﺮ ﺗﻌﻠّﻖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻫـﺮ آدﻣـﻲ در ﻓﺮاﻳﻨـﺪ ﺗﺤـﻮل و رﺷـﺪ ﺳﺎﻟﻢ، ﺧﻮد را ﺟﺰئی از ﺟﺎﻣﻌﺔ اﻧﺴﺎﻧﻲ داﻧﺴﺘﻪ و در ﺟﻬﺖ آﻳﻨﺪه هاي ﺑﻬﺘـﺮ ﺑـﺮاي ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﺗـﻼش ﻛﻨـﺪ. در اﻳـﻦ ﻧﻈﺮیه، ﻓﺮآﻳﻨـﺪ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﺷـﺪن ﻳـﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺬﻳﺮي ﻛﻪ از دوران ﻛﻮدﻛﻲ ﺷﺮوع ﻣﻲﺷﻮد، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﺎﻳﮕـﺎﻫﻲ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و اﺣﺴﺎس ﺗﻌﻠّﻖ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻓﻌﺎل در آن اﺳﺖ. آدﻟﺮ رﻏﺒﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ را ﻣﺘـﺮادف ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳـﺎزي ﺑـﺎ دﻳﮕـﺮان ﺗﻌﺮﻳـﻒ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ؛ «رﻏﺒـﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻳﻌﻨﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ دﻳﮕﺮان دﻳﺪن، ﺑﺎ ﮔﻮش دﻳﮕـﺮان ﺷـﻨﻴﺪن و ﺑـﺎ ﻗﻠـﺐ دﻳﮕﺮان اﺣﺴﺎس ﻛﺮدن».
او رﻏﺒـﺖ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ را ﻣﻌﻴـﺎر ﺑﺮﺧـﻮرداري ﻓـﺮد از ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﻲ ﻣﻲ داﻧﺪ، ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﻲ ﻫـﺮ ﻛـﺲ در ﮔـﺮو آن اﺳﺖ ﻛﻪ او ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ دﻳﮕـﺮان ﻣﺸـﺎرﻛﺖ داﺷـﺘﻪ و ﺑـﻪ رﻓـﺎه و آﺳﺎﻳﺶ دﻳﮕﺮان ﻋﻼﻗﻪ و دﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ. آدﻟﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﻫﻢ زﻣـﺎن ﺑـﺎ رﺷﺪ و ﺗﺤﻮل رﻏﺒﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ از ﻃﺮﻳـﻖ آﻣـﻮزش ﻓﺮاﮔﻴـﺮي و ﺗﻤـﺮﻳﻦ و ﺑـﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي ﻋﻤﻠﻲ ﻣﻀﺎﻣﻴﻦ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﻧﺠﺎم ﻣﻲﮔﻴﺮد و ﻏﺎﻟﺒﺎً اﻳﻦ رﻏﺒﺖ از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺸﺎرﻛﺖ در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫـﺎي ﺟﻤﻌـﻲ و اﺣﺘـﺮام ﻣﺘﻘﺎﺑـﻞ ﺣﻀـﻮر ﺧـﻮد را ﻧﺸـﺎن ﻣﻲدﻫﺪ. اﻓﺮادي ﻛﻪ ﻓﺎﻗﺪ ﭼﻨﻴﻦ رﻏﺒﺘﻲ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﻛـﻢﻛـﻢ ﻣﻨـﺰوي ﺷـﺪه و ﺑـﻪ ﺣﺎﺷﻴﺔ ﺟﺎﻣﻌﻪ راﻧﺪه ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. اﻳﻨﺎن ﻛﻪ ﺧﻮد را زﺧﻢ ﺧﻮرده و ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﻣﻲﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻫﻤﻮاره در جستوﺟﻮي ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻴﺮي از ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﻓﺮاد آن ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد. ﺷﻜﻞ اﻳﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻴﺮي ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﻓـﺮد درآﻳﻨﺪه یِ ﺑﺰرﮔﺴﺎﻟﻲ ﺧﻮد ﭼﻪ ﻣﻘﺎم و ﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ را ﻛﺴﺐ ﻛﻨﺪ.
📚 #بررسی_روانشناختی_خودکامگی
#مانس_اشپربر
برگردان: #علی_صاحبی
انتشارات: #روشنگران_و_مطالعات_زنان، تهران 1384
منبع: کانال کتابخانه
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
🎬 انیمیشن “More”:
این انیمیشن ساخت "مارک اوزبورن" آمریکایی در سال 1998 است. "More " انیمیشنی درباره مفهوم سعادت و شادي در زندگي است كه در لابه لاي خاطرات كودكي مچاله شده. انیميشني فوق العاده كه بيننده را به دنياي درونش فرو ميبرد...
جوایز:
1999 : نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین انیمیشن کوتاه
1999 : برنده جایزه بخش Honorable Mention فستیوال فیلم آتلانتا
1999 : برنده جایزه بخش Special Recognition فستیوال Aspen Shortfest
1999: برنده جایزه بزرگ بهترین فیلم تماشاگران از فستیوال ResFest
تحلیلی کوتاه بر انیمیشن :
در حقیقت انیمیشن در نقد نظام سرمایه داری است. جریان مربوط به کارگری از کارگران زجر کشیده و خسته حالی است که در جامعه خاکستری حاصل از مدرنیته در حسرت روزهای رنگارنگ کودکی خود است. جامعه ای که بر روی اتوبوس های نوشته شده"Get happy"اما چهره ای گرفته کارگران بازتاب واقعیت درون آن هاست. بورژوای تازه به دوران رسیده ای که به عنوان سرکارگر یا مدیر یا هر عنوان مشابه دیگر که در ارتفاعی بالاتر(از بالای سر) مدام حرکات کارگران را زیر نظر دارد تا نکند چرخه تولید متوقف شود. کارگر خسته روح که هنوز نور و حرارت امید دردلش جاری است و با دستانش توان می دهد برای فرار از جامعه خاکستری دوربین یا عینک (Bliss)سعادت! اختراع می کند که وقتی از پشت شیشه های آن با محیط و انسان های درون آن می نگرد همه چیز ایدئال دیده می شود. در سکانسی از این انیمیشن کارگرخسته ما با عینک نگاهی به مدینه فاضله خود می اندازد لکن لذت انتزاعی او تا برداشتن عینک از چشم بیشتر دوام نمی آورد؛ بازهم همه جا خاکستری و سرد و... . کار از آن جا بدتر می شود که همین ابزار سعادت در خدمت سرمایه داری قرار می گیرد و اهرم فشاری برای کارگران. این جاست که قهرمان خسته داستان ما نور و حرارت درون خود را از دست می دهد. خاطره رنگی دوران کودکی اش به او سوسو می زند ولی شاید ایراد مرد خسته این بوده که به این فکر نکرده که حتی در شادی دوران کودکی نیز سوار بر ابزاری سرد و بی روح از جنس فلز به دور خود می چرخیده...
منبع: انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🎬 انیمیشن “More”:
این انیمیشن ساخت "مارک اوزبورن" آمریکایی در سال 1998 است. "More " انیمیشنی درباره مفهوم سعادت و شادي در زندگي است كه در لابه لاي خاطرات كودكي مچاله شده. انیميشني فوق العاده كه بيننده را به دنياي درونش فرو ميبرد...
جوایز:
1999 : نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین انیمیشن کوتاه
1999 : برنده جایزه بخش Honorable Mention فستیوال فیلم آتلانتا
1999 : برنده جایزه بخش Special Recognition فستیوال Aspen Shortfest
1999: برنده جایزه بزرگ بهترین فیلم تماشاگران از فستیوال ResFest
تحلیلی کوتاه بر انیمیشن :
در حقیقت انیمیشن در نقد نظام سرمایه داری است. جریان مربوط به کارگری از کارگران زجر کشیده و خسته حالی است که در جامعه خاکستری حاصل از مدرنیته در حسرت روزهای رنگارنگ کودکی خود است. جامعه ای که بر روی اتوبوس های نوشته شده"Get happy"اما چهره ای گرفته کارگران بازتاب واقعیت درون آن هاست. بورژوای تازه به دوران رسیده ای که به عنوان سرکارگر یا مدیر یا هر عنوان مشابه دیگر که در ارتفاعی بالاتر(از بالای سر) مدام حرکات کارگران را زیر نظر دارد تا نکند چرخه تولید متوقف شود. کارگر خسته روح که هنوز نور و حرارت امید دردلش جاری است و با دستانش توان می دهد برای فرار از جامعه خاکستری دوربین یا عینک (Bliss)سعادت! اختراع می کند که وقتی از پشت شیشه های آن با محیط و انسان های درون آن می نگرد همه چیز ایدئال دیده می شود. در سکانسی از این انیمیشن کارگرخسته ما با عینک نگاهی به مدینه فاضله خود می اندازد لکن لذت انتزاعی او تا برداشتن عینک از چشم بیشتر دوام نمی آورد؛ بازهم همه جا خاکستری و سرد و... . کار از آن جا بدتر می شود که همین ابزار سعادت در خدمت سرمایه داری قرار می گیرد و اهرم فشاری برای کارگران. این جاست که قهرمان خسته داستان ما نور و حرارت درون خود را از دست می دهد. خاطره رنگی دوران کودکی اش به او سوسو می زند ولی شاید ایراد مرد خسته این بوده که به این فکر نکرده که حتی در شادی دوران کودکی نیز سوار بر ابزاری سرد و بی روح از جنس فلز به دور خود می چرخیده...
منبع: انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚
◀️اگر یک جلد کتاب بخوانید ممکن است به کتاب خواندن علاقه مند شوید.
◀️اگر دو جلد کتاب بخوانید حتما به کتاب خواندن علاقه مند می شوید.
◀️اگر سه جلد کتاب بخوانید به فکر فرو می روید.
◀️اگر چهار جلد کتاب بخوانید در خلوت با خودتان حرف می زنید.
◀️اگر پنج جلد کتاب بخوانید سیاهی ها را سفید و سفیدی ها را سیاه می بینید.
◀️اگر شش جلد کتاب بخوانید نسبت به خیلی عقاید و نظرات بی باور میشوید و به توده های مردم و باورهایشان خشم می گیرید.
◀️اگر هفت جلد کتاب بخوانید کم کم عقاید و نظرات جدید پیدا می کنید.
◀️اگر هشت جلد کتاب بخوانید در مورد عقاید جدیدتان با دیگران بحث می کنید.
◀️اگر نه جلد کتاب بخوانید در بحث ها یتان کار به مجادله می کشد.
◀️اگر ده جلد کتاب بخوانید کم کم یاد می گیرید که با کسانی که کمتر از ده جلد کتاب خوانده اند بحث نکنید.
◀️اگر صد جلد کتاب بخوانید دیگر با کسی بحث نمی کنید و سکوت پیشه می گیرید.
◀️اگر هزار جلد کتاب بخوانید آن وقت است که یاد گرفته اید دیگر تحت تاثیر مکتوبات قرار نگیرید و با مهربانی در کنار دیگر مردمان زندگی می کنید و اگر کمکی از دستتان بر بیاید در حق دیگران و جامعه انجام میدهید و در فرصت مناسب سراغ کتاب هزار و یکم می روید.
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚
◀️اگر یک جلد کتاب بخوانید ممکن است به کتاب خواندن علاقه مند شوید.
◀️اگر دو جلد کتاب بخوانید حتما به کتاب خواندن علاقه مند می شوید.
◀️اگر سه جلد کتاب بخوانید به فکر فرو می روید.
◀️اگر چهار جلد کتاب بخوانید در خلوت با خودتان حرف می زنید.
◀️اگر پنج جلد کتاب بخوانید سیاهی ها را سفید و سفیدی ها را سیاه می بینید.
◀️اگر شش جلد کتاب بخوانید نسبت به خیلی عقاید و نظرات بی باور میشوید و به توده های مردم و باورهایشان خشم می گیرید.
◀️اگر هفت جلد کتاب بخوانید کم کم عقاید و نظرات جدید پیدا می کنید.
◀️اگر هشت جلد کتاب بخوانید در مورد عقاید جدیدتان با دیگران بحث می کنید.
◀️اگر نه جلد کتاب بخوانید در بحث ها یتان کار به مجادله می کشد.
◀️اگر ده جلد کتاب بخوانید کم کم یاد می گیرید که با کسانی که کمتر از ده جلد کتاب خوانده اند بحث نکنید.
◀️اگر صد جلد کتاب بخوانید دیگر با کسی بحث نمی کنید و سکوت پیشه می گیرید.
◀️اگر هزار جلد کتاب بخوانید آن وقت است که یاد گرفته اید دیگر تحت تاثیر مکتوبات قرار نگیرید و با مهربانی در کنار دیگر مردمان زندگی می کنید و اگر کمکی از دستتان بر بیاید در حق دیگران و جامعه انجام میدهید و در فرصت مناسب سراغ کتاب هزار و یکم می روید.
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
📚این صف ِ خرید بلیط قطار یا کنسرت هیچ خواننده مشهوری نیست.
این صف ِ دانشجویانی است که در شهر نانجینگ چین منتظر باز شدن کتابخانه هستند.
☑️منبع:http://goo.gl/RMAaow
@SocialSciences1
این صف ِ دانشجویانی است که در شهر نانجینگ چین منتظر باز شدن کتابخانه هستند.
☑️منبع:http://goo.gl/RMAaow
@SocialSciences1
🔶نیکلاس لومان (1927-1998)🔶
🔸برجسته ترین نظریه پرداز نظام ها در جامعه شناسی🔸
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
👇👇👇👇👇👇👇
🔸برجسته ترین نظریه پرداز نظام ها در جامعه شناسی🔸
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
👇👇👇👇👇👇👇
@SocialSciences1
🔶 #نیکلاس_لومان
🔸نظریه نظام عمومی
🔸برجسته ترین نظریه پرداز نظام ها در جامعه شناسی، نیکلاس لومان(1927-1998) است. لومان نوعی رویکرد جامعه شناختی را ساخته و پرداخته کرد و در آن عناصری از کارکردگرایی ساختاری پارسنز را با نظریه ی عمومی نظام ها ترکیب کرده و مفاهیمی از زیست شناختی،سیبرنتیک و پدیده شناسی را معرفی نمود.
🔸مسئله ی مهم در درک منظور لومان از نظام،تمایز بین نظام و محیط آن است. یکی از تفاوتهای بین این دو ،میزان پیچیدگی آنهاست. معمولا پیچیدگی نظام کمتر از پیچیدگی محیط است.گرچه نظام ها هرگز نمی توانند به پیچیدگی محیطشان باشند،اما خرده نظام های جدیدی را به وجود آورده و روابط گوناگونی را بین این خرده نظام ها برقرار می کنند تا توجه موثرتری بر محیطشان داشته باشند. اگر آنها این کار را نکنند،در برابر پیچیدگی محیط از پا در خواهند آمد.
🔸آوازه ی لومان بیش از هر چیزی به خاطر اندیشه اش درباره ی خودآفرینی(Self-organizing) است. مفهوم خودآفرینی به انواع متنوعی از نظام ها از سلول های زیستی گرفته تا کل جامعه ی جهانی اشاره دارد. لومان این اصطلاح را برای اشاره بر نظام هایی همچون اقتصاد،نظام سیاسی،نظام حقوقی،نظام علمی و دیوانسالاری ها به کار می رود.
🔸نظام خودآفرین چهار ویژگی دارند:
✔️یک نظام خودآفرین عناصر اساسی سازنده اش را خود به وجود می آورد.
✔️نظام های خودآفرین از دو جهت خود سازمانده هستند.
✔️نظام های خودآفرین خود ارجاع هستند.
✔️نظام های خودآفرین،نظام های بسته هستند.
📚 #نظریه_ی_جامعه_شناسی_مدرن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی #عباس_لطفی_زاده
انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔶 #نیکلاس_لومان
🔸نظریه نظام عمومی
🔸برجسته ترین نظریه پرداز نظام ها در جامعه شناسی، نیکلاس لومان(1927-1998) است. لومان نوعی رویکرد جامعه شناختی را ساخته و پرداخته کرد و در آن عناصری از کارکردگرایی ساختاری پارسنز را با نظریه ی عمومی نظام ها ترکیب کرده و مفاهیمی از زیست شناختی،سیبرنتیک و پدیده شناسی را معرفی نمود.
🔸مسئله ی مهم در درک منظور لومان از نظام،تمایز بین نظام و محیط آن است. یکی از تفاوتهای بین این دو ،میزان پیچیدگی آنهاست. معمولا پیچیدگی نظام کمتر از پیچیدگی محیط است.گرچه نظام ها هرگز نمی توانند به پیچیدگی محیطشان باشند،اما خرده نظام های جدیدی را به وجود آورده و روابط گوناگونی را بین این خرده نظام ها برقرار می کنند تا توجه موثرتری بر محیطشان داشته باشند. اگر آنها این کار را نکنند،در برابر پیچیدگی محیط از پا در خواهند آمد.
🔸آوازه ی لومان بیش از هر چیزی به خاطر اندیشه اش درباره ی خودآفرینی(Self-organizing) است. مفهوم خودآفرینی به انواع متنوعی از نظام ها از سلول های زیستی گرفته تا کل جامعه ی جهانی اشاره دارد. لومان این اصطلاح را برای اشاره بر نظام هایی همچون اقتصاد،نظام سیاسی،نظام حقوقی،نظام علمی و دیوانسالاری ها به کار می رود.
🔸نظام خودآفرین چهار ویژگی دارند:
✔️یک نظام خودآفرین عناصر اساسی سازنده اش را خود به وجود می آورد.
✔️نظام های خودآفرین از دو جهت خود سازمانده هستند.
✔️نظام های خودآفرین خود ارجاع هستند.
✔️نظام های خودآفرین،نظام های بسته هستند.
📚 #نظریه_ی_جامعه_شناسی_مدرن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی #عباس_لطفی_زاده
انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⭕️ابعاد تجاوز و قتل #ستایش، دختر 6 ساله افغانستانی
⭕️وقتی که انسانیت نابود می شود...
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⭕️وقتی که انسانیت نابود می شود...
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⭕️ابعاد "تجاوز و قتل دختر شش ساله افغانستانی"⭕️
خبر در شبکههای اجتماعی دست به دست میچرخد و هر کسی خواسته و ناخواسته واکنش تند نشان میدهد. فرقی ندارد خواننده خبر ایرانی باشد یا افغانستانی. هر کس از عمق فاجعه آگاه میشود، وجودش فرو میریزد.
یکشنبه ۲۱ فروردین است. پسر ۱۷ ساله در ورامین، دختر همسایه افغانستانیشان را که هنوز شش سال بیشتر ندارد به خانه میبرد و پس از رفتار شیطانی با او، با ضربات چاقو وی را به قتل رسانده و در وان حمام بر رویش #اسید ریخته تا از بین برود. اما چون جسد بهطور کامل از بین نرفت، از دوستش یاری میطلبد. دوست وی با توجه به ابعاد جرم، ماجرا را با پدر خود در میان گذاشته و پدر هم با یکی از معتمدین محل و نهایتاً بدون کمترین تردیدی به پلیس خبر میدهند. پلیس هم هنگام مراجعه به خانه، هم باقیمانده جسد را پیدا میکند و هم قاتل را دستگیر.
فارغ از بحث آسیبهای اجتماعیای که گریبان بخشی از جامعه ایران را گرفته که یک نوجوان هفده ساله را به سوی چنین جرمی (که در واقع ترکیبی از چندین جرم دهشتناک است) سوق میدهد و نیاز به تحلیلهای جامعهشناختی و انسانشناختی جدی و دامنهدار دارد، درباره این رویداد چند نکته نظر نگارنده را به خود جلب کرده است:
۱- پیش از هر چیز، شکیبایی خانواده مقتول و برخورد عقلانی با این ماجرا قابل تأمل و بلکه ستودنی است. شوربختانه در مواردی اینچنین، نخستین گزینهای که به ذهن برخی افراد خطور میکند، تقابل قومی یا ملیتی است. یعنی برای نمونه در این مورد، اینگونه ادعا شود که کودک به دلیل «افغانستانی» بودنش توسط یک نوجوان ایرانی به این شیوه به قتل رسید. در مواردی دیگر، شوربختانه سراغ داشتیم که قربانی ایرانی بوده و مجرم افغانستانی، و با واکنش تند برخی افراد «لمپن» روبرو گردیده و کل جامعه افغانستانی متهم شده بود. اما این بار به نظر میآید خانواده مقتول و طبقه روشنفکر مهاجرین افغانستانی (که کم و بیش با ایشان در ارتباط هستیم) تاکید داشتهاند بر غیر ملیتی بودن جرم. به این معنا که قربانی ممکن بود کودکی ایرانی باشد و یا مجرم ممکن بود افغانستانی باشد. در این مورد باید این رفتار خانواده مقتول و روشنفکران مهاجر، الگو قرار گرفته و درسی شود برای جامعه ایرانی.
۲- با وجود نکتهای که در بالا شرح دادم، تأکید داشتم در عنوان، حتماً به «افغانستانی بودن قربانی» اشاره شود؛ چرا که بسیاری از رسانههای زرد ایرانی که صرفاً جلب مخاطب و مشتری، بدون در نظر گرفتن شرایط اخلاقی برایشان مهم است، همیشه در بزرگنمایی جرائم مهاجرین دستی دراز داشته و حتی در برخی موارد پیش از اثبات جرم، با همان جریان لمپن اشارهشده در بالا همراهی میکردند و بدین وسیله، اصلیترین عامل منفی شدن نگاه بخشی از جامعه ایران به مهاجرین افغانستانی بودهاند. بنابراین لازم است نشان داده شود مهاجرین در واقع بخشی از جامعه ایران شده و همانگونه که در جرائم دخالت دارند، بسیاری از مواقع نیز خود قربانی جرایم میشوند. تلخ و شیرین ایران اکنون برای هر دو یکسان است و مشترک.
۳- قبح عمل فراتر از آن است که جامعه به #افغانستانی یا #ایرانی بودن مجرم و قربانی توجه کند. واکنشها نسبت به این خبر سراسر منفی بود؛ چه از سوی ایرانیها و چه از سوی افغانستانیها. همانگونه که دوستان نزدیک مجرم و اهالی و معتمدین محلی نیز، بدون کمترین تردیدی ماجرا را به پلیس گزارش دادند.
۴- جامعه مدنی ایران اکنون احساس نزدیکی بیشتری با مهاجرین نموده و در واقع آنها را بخشی از خود میداند. از همین رو است که این خبر در برخی رسانههای واقعگرا نیز اطلاعرسانی شده، بسیاری از فعالین اجتماعی ایرانی از همان ساعات اولیه کشف جرم، به یاری خانواده مقتول شتافته و در خبررسانی، برقراری ارتباط با مقامات بالای قضایی کشور، پیدا کردن وکیل برای خانواده مقتول و... از هیچ کوششی دریغ نکردند.
۵- در کنار #جامعه_مدنی، مسئولین هم نسبت به قضیه حساسیت بالایی نشان دادهاند. مدیر کل اتباع خارجی استان تهران و نماینده فرمانداری، بخشی از مسئولینی بودند که در نخستین روزها به خانواده مقتول سرکشی کرده و نسبت به پیگیری پرونده و وضعیت پیشآمده متعهد شدند.
۶- تا اینجای کار همکاری پلیس و دستگاه قضایی روی این ماجرا کاملاً همراه با حساسیت بالا بوده و بیتردید یقین داریم نتیجه پرونده این جرم فجیع، به همگان نشان خواهد داد که چنین جرمهایی نه برای جامعه ایرانی و نه برای پلیس و دستگاه قضایی، رنگ و بویی از قومیت و ملیت نداشته و حق و حقوق قربانی و خانوادهاش بدون کمترین مماشات احقاق خواهد شد.
فرارو- امیر هاشمی مقدم؛
#ستایش
اموزشکده توانا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
خبر در شبکههای اجتماعی دست به دست میچرخد و هر کسی خواسته و ناخواسته واکنش تند نشان میدهد. فرقی ندارد خواننده خبر ایرانی باشد یا افغانستانی. هر کس از عمق فاجعه آگاه میشود، وجودش فرو میریزد.
یکشنبه ۲۱ فروردین است. پسر ۱۷ ساله در ورامین، دختر همسایه افغانستانیشان را که هنوز شش سال بیشتر ندارد به خانه میبرد و پس از رفتار شیطانی با او، با ضربات چاقو وی را به قتل رسانده و در وان حمام بر رویش #اسید ریخته تا از بین برود. اما چون جسد بهطور کامل از بین نرفت، از دوستش یاری میطلبد. دوست وی با توجه به ابعاد جرم، ماجرا را با پدر خود در میان گذاشته و پدر هم با یکی از معتمدین محل و نهایتاً بدون کمترین تردیدی به پلیس خبر میدهند. پلیس هم هنگام مراجعه به خانه، هم باقیمانده جسد را پیدا میکند و هم قاتل را دستگیر.
فارغ از بحث آسیبهای اجتماعیای که گریبان بخشی از جامعه ایران را گرفته که یک نوجوان هفده ساله را به سوی چنین جرمی (که در واقع ترکیبی از چندین جرم دهشتناک است) سوق میدهد و نیاز به تحلیلهای جامعهشناختی و انسانشناختی جدی و دامنهدار دارد، درباره این رویداد چند نکته نظر نگارنده را به خود جلب کرده است:
۱- پیش از هر چیز، شکیبایی خانواده مقتول و برخورد عقلانی با این ماجرا قابل تأمل و بلکه ستودنی است. شوربختانه در مواردی اینچنین، نخستین گزینهای که به ذهن برخی افراد خطور میکند، تقابل قومی یا ملیتی است. یعنی برای نمونه در این مورد، اینگونه ادعا شود که کودک به دلیل «افغانستانی» بودنش توسط یک نوجوان ایرانی به این شیوه به قتل رسید. در مواردی دیگر، شوربختانه سراغ داشتیم که قربانی ایرانی بوده و مجرم افغانستانی، و با واکنش تند برخی افراد «لمپن» روبرو گردیده و کل جامعه افغانستانی متهم شده بود. اما این بار به نظر میآید خانواده مقتول و طبقه روشنفکر مهاجرین افغانستانی (که کم و بیش با ایشان در ارتباط هستیم) تاکید داشتهاند بر غیر ملیتی بودن جرم. به این معنا که قربانی ممکن بود کودکی ایرانی باشد و یا مجرم ممکن بود افغانستانی باشد. در این مورد باید این رفتار خانواده مقتول و روشنفکران مهاجر، الگو قرار گرفته و درسی شود برای جامعه ایرانی.
۲- با وجود نکتهای که در بالا شرح دادم، تأکید داشتم در عنوان، حتماً به «افغانستانی بودن قربانی» اشاره شود؛ چرا که بسیاری از رسانههای زرد ایرانی که صرفاً جلب مخاطب و مشتری، بدون در نظر گرفتن شرایط اخلاقی برایشان مهم است، همیشه در بزرگنمایی جرائم مهاجرین دستی دراز داشته و حتی در برخی موارد پیش از اثبات جرم، با همان جریان لمپن اشارهشده در بالا همراهی میکردند و بدین وسیله، اصلیترین عامل منفی شدن نگاه بخشی از جامعه ایران به مهاجرین افغانستانی بودهاند. بنابراین لازم است نشان داده شود مهاجرین در واقع بخشی از جامعه ایران شده و همانگونه که در جرائم دخالت دارند، بسیاری از مواقع نیز خود قربانی جرایم میشوند. تلخ و شیرین ایران اکنون برای هر دو یکسان است و مشترک.
۳- قبح عمل فراتر از آن است که جامعه به #افغانستانی یا #ایرانی بودن مجرم و قربانی توجه کند. واکنشها نسبت به این خبر سراسر منفی بود؛ چه از سوی ایرانیها و چه از سوی افغانستانیها. همانگونه که دوستان نزدیک مجرم و اهالی و معتمدین محلی نیز، بدون کمترین تردیدی ماجرا را به پلیس گزارش دادند.
۴- جامعه مدنی ایران اکنون احساس نزدیکی بیشتری با مهاجرین نموده و در واقع آنها را بخشی از خود میداند. از همین رو است که این خبر در برخی رسانههای واقعگرا نیز اطلاعرسانی شده، بسیاری از فعالین اجتماعی ایرانی از همان ساعات اولیه کشف جرم، به یاری خانواده مقتول شتافته و در خبررسانی، برقراری ارتباط با مقامات بالای قضایی کشور، پیدا کردن وکیل برای خانواده مقتول و... از هیچ کوششی دریغ نکردند.
۵- در کنار #جامعه_مدنی، مسئولین هم نسبت به قضیه حساسیت بالایی نشان دادهاند. مدیر کل اتباع خارجی استان تهران و نماینده فرمانداری، بخشی از مسئولینی بودند که در نخستین روزها به خانواده مقتول سرکشی کرده و نسبت به پیگیری پرونده و وضعیت پیشآمده متعهد شدند.
۶- تا اینجای کار همکاری پلیس و دستگاه قضایی روی این ماجرا کاملاً همراه با حساسیت بالا بوده و بیتردید یقین داریم نتیجه پرونده این جرم فجیع، به همگان نشان خواهد داد که چنین جرمهایی نه برای جامعه ایرانی و نه برای پلیس و دستگاه قضایی، رنگ و بویی از قومیت و ملیت نداشته و حق و حقوق قربانی و خانوادهاش بدون کمترین مماشات احقاق خواهد شد.
فرارو- امیر هاشمی مقدم؛
#ستایش
اموزشکده توانا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔵 امروز 15 آوریل، سالگرد فوت #آبراهام_لینکلن، شانزدهمین رئیس جمهور آمریکا، در سال 1865 به دلیل ترور به وسیله جان ویلکس بوث است.
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
@SocialSciences1
🔵امروز۱۵ آوریل و سالگرد درگذشت آبراهام لینکلن،شانزدهمین رییس جمهور آمریکا در سال ۱۸۶۵بدلیل ترور بوسیله جان ویلکس بوث،بازیگر تئاتر و جاسوس نیروهای کنفدراسیون(جنوبی ها) در جنگ داخلی آمریکا، در تئاتر فورد در ۱۴ آوریل است.
مهم ترین وقایع زمان او جنگ داخلی آمریکا و تصویب قانون ضدبرده داری بود.
لینکلن که به حکومت مردم ، برآمده از مردم و به خاطر مردم معتقد بود در جایی می گوید: کسی که آزادی را از دیگران سلب می کند خودش نیز سزاوار آن نیست که آزاد زندگی کند.
در مورد او موارد عجیبی مطرح شده که تعدادی را برای شما گرد آوردیم:
۱-او در سال ۱۸۳۶ و قبل از رییس جمهور شدنش طرفدار حق رای زنان بود، مساله ای که در آن زمان توسط سیاستمداران نادیده گرفته میشد و در اوایل قرن بیستم بود که این حق به رسمیت شناخته شد.
۲- او تنها رییس جمهور آمریکاست که یک اختراع ثبت شده دارد. اختراع او در رابطه با قایق بخار بود.
۳- او به خاطر بدن تنومندش در جوانی به کشتی کج میپرداخت.
۴- او اهل کشیدن سیگار و نوشیدن مشروب نبود و هیچ وقت در هیچ کدام از ضیافت های کاخ سفید، شراب ننوشید.
۵-او روز عید شکرگزاری را در آمریکا روز ملی نامید.
۶- گربه او در کاخ سفید همیشه همراه با بقیه و پشت میز،شام و نهار می خورد.
۷- او اسناد و یادداشت های مهمش را در کلاهش می گذاشت.
۸- لینکلن خودش از طرفداران جان ویلکس بوث(بازیگر تئاتر و قاتل لینکلن) بود و در مراسم معارفه دومین دور ریاست جمهوری اش او را نیز دعوت کرده بود و پسر لینکلن نیز یکبار توسط ادوین بوث،برادر جان بوث، از حادثه قطار نجات پیدا کرده بود.
۹- لینکلن با اینکه قبل از ریاست جمهوری به وکالت می پرداخت اما هیچ مدرک دانشگاهی در زمینه حقوق نداشت.
۱۰- در سال ۲۰۰۹ پیام سری که داخل ساعت جیبی لینکلن حک شده بود مشخص شد. این پیام توسط ساعت ساز لینکلن و در روز شروع جنگ داخلی حک شده بود.
۱۱- همه و حتی خود لینکلن اعتقاد داشتند که او زیبا نیست. یک بار نیز توسط مخالفانش فردی دورو لقب گرفت و او با شوخ طبعی خاص خودش پاسخ داده بود: به نظرت اگه من دورو بودم، این یکی رو میذاشتم رو صورتم؟!
منبع: به سوی دموکراسی
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔵امروز۱۵ آوریل و سالگرد درگذشت آبراهام لینکلن،شانزدهمین رییس جمهور آمریکا در سال ۱۸۶۵بدلیل ترور بوسیله جان ویلکس بوث،بازیگر تئاتر و جاسوس نیروهای کنفدراسیون(جنوبی ها) در جنگ داخلی آمریکا، در تئاتر فورد در ۱۴ آوریل است.
مهم ترین وقایع زمان او جنگ داخلی آمریکا و تصویب قانون ضدبرده داری بود.
لینکلن که به حکومت مردم ، برآمده از مردم و به خاطر مردم معتقد بود در جایی می گوید: کسی که آزادی را از دیگران سلب می کند خودش نیز سزاوار آن نیست که آزاد زندگی کند.
در مورد او موارد عجیبی مطرح شده که تعدادی را برای شما گرد آوردیم:
۱-او در سال ۱۸۳۶ و قبل از رییس جمهور شدنش طرفدار حق رای زنان بود، مساله ای که در آن زمان توسط سیاستمداران نادیده گرفته میشد و در اوایل قرن بیستم بود که این حق به رسمیت شناخته شد.
۲- او تنها رییس جمهور آمریکاست که یک اختراع ثبت شده دارد. اختراع او در رابطه با قایق بخار بود.
۳- او به خاطر بدن تنومندش در جوانی به کشتی کج میپرداخت.
۴- او اهل کشیدن سیگار و نوشیدن مشروب نبود و هیچ وقت در هیچ کدام از ضیافت های کاخ سفید، شراب ننوشید.
۵-او روز عید شکرگزاری را در آمریکا روز ملی نامید.
۶- گربه او در کاخ سفید همیشه همراه با بقیه و پشت میز،شام و نهار می خورد.
۷- او اسناد و یادداشت های مهمش را در کلاهش می گذاشت.
۸- لینکلن خودش از طرفداران جان ویلکس بوث(بازیگر تئاتر و قاتل لینکلن) بود و در مراسم معارفه دومین دور ریاست جمهوری اش او را نیز دعوت کرده بود و پسر لینکلن نیز یکبار توسط ادوین بوث،برادر جان بوث، از حادثه قطار نجات پیدا کرده بود.
۹- لینکلن با اینکه قبل از ریاست جمهوری به وکالت می پرداخت اما هیچ مدرک دانشگاهی در زمینه حقوق نداشت.
۱۰- در سال ۲۰۰۹ پیام سری که داخل ساعت جیبی لینکلن حک شده بود مشخص شد. این پیام توسط ساعت ساز لینکلن و در روز شروع جنگ داخلی حک شده بود.
۱۱- همه و حتی خود لینکلن اعتقاد داشتند که او زیبا نیست. یک بار نیز توسط مخالفانش فردی دورو لقب گرفت و او با شوخ طبعی خاص خودش پاسخ داده بود: به نظرت اگه من دورو بودم، این یکی رو میذاشتم رو صورتم؟!
منبع: به سوی دموکراسی
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
❤1
من مايلم امور دولت را به نحوي اداره كنم كه اگر در پايان فرمانروايي خود همه دوستانم را از دست دادم، دست كم يكي از دوستانم باقي بماند و آن، وجدان و قلب من است.
#آبراهام_لينكلن
@SocialSciences1
#آبراهام_لينكلن
@SocialSciences1
آدمیان ازهیچ، روی زمین به اندازه تفکر نمی ترسند
بیشتر از نابودی -حتا بیشتر از مرگ- تفکر ویرانگر و طغیانگر است، مهیب و هولناک است
تفکر نسبت به تعصبات، نهادهای جا افتاده و عادت های آسایش، بخش بی رحم است.
تفکر به قعر جهنم سرک میکشد و نمی هراسد
تفکر چابک و آزاد است، نور جهان است و شکوه بشر ...!
#برتراند_راسل
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
بیشتر از نابودی -حتا بیشتر از مرگ- تفکر ویرانگر و طغیانگر است، مهیب و هولناک است
تفکر نسبت به تعصبات، نهادهای جا افتاده و عادت های آسایش، بخش بی رحم است.
تفکر به قعر جهنم سرک میکشد و نمی هراسد
تفکر چابک و آزاد است، نور جهان است و شکوه بشر ...!
#برتراند_راسل
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
✳️ #روشنگری_راستین چیزی بیش از روشنگری است
.
روﺷﻨﮕﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺷﮑﻞِ رﯾﺸﻪاي واﻓﺮاﻃﯽ ﺗﺮسِ اﺳﻄﻮره اي. دروﻧﻤﺎﻧﺪﮔﺎريِ ﻧﺎب ﭘﻮزﯾﺘﯿﻮﯾﺴﻢ درﺣﮑﻢ ﻣﺤﺼﻮل ﻧﻬﺎﯾﯽ آن اﺳﺖ.ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﻧﻮﻋﯽ، ﺑﻪ اﺻﻄﻼح، ﺗﺎﺑﻮ ﯾﺎ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﮐﻠﯽ (universal taboo).ﻫﯿﭻﭼﯿﺰ ﻧﺒﺎﯾد ﺑﯿﺮون از [ ﻗﻠﻤﺮوﻋﻘﻞ ] ﺑﻤﺎﻧﺪ، زﯾﺮا ﻧﻔﺲِ اﯾﺪه وﺟﻮد ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﯿﺮوﻧﯽ، ﻣﻨﺸﺄ اﺻﻠﯽ ﺗﺮس اﺳت . اﻧﺴﺎن ﺑﺪوي ﮔﺎه ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮگ ﺧﻮﯾﺸﺎوﻧﺪ ﺧﻮﯾﺶ، ﻗﺎﺗﻞ را ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ و ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺣﺲ اﻧﺘﻘﺎﻣﺠﻮﯾﯽ اش ارﺿﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ. اﯾﻦ[ رﺳﻢ ﺑﺪوي ] ﻧﯿﺰ دال ﺑﺮﺗﺪاﺧﻞ ﺧﻮن ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮدي وﺗﮑﻮﯾﻦ دروﻧﻤﺎﻧﺪﮔﺎري اﺳﺖ.دوﮔﺎﻧﮕﯽِ اﺳﻄﻮره اي از ﺣﯿﻄﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﻓﺮاﺗﺮ ﻧﻤﯽ رود. ﺟﻬﺎنِ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﻣﺎﻧﺎ، و ﺣﺘﯽ ﺟﻬﺎن اﺳﺎﻃﯿﺮ ﻫﻨﺪي و ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ، ﻓﺎﻗﺪ راه ﺧﺮوج و ﺟﺎوداﻧﻪ ﯾﮑﺴﺎن اﺳﺖ. ﺑﻬﺎي ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪي ﻣﺮگ اﺳﺖ، و ﺑﻬﺎي ﻫﺮ ﺑﺨﺖ ﺧﻮش، ﺷﻮرﺑﺨﺘﯽ .آدﻣﯿﺎن و ﺧﺪاﯾﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ ﺗﺎ در ﺣﯿﻄﻪ ﻣﺤﺪود ﺧﻮد، ﺣﮑﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ ازﺟﺮﯾﺎن ﮐﻮرﺗﻘﺪﯾﺮ ﺗﺨﻤﯿﻦ زﻧﻨﺪ، وﻟﯽ درﭘﺎﯾﺎن، اﯾﻦ ﻫﺴﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ آﻧﺎن ﭘﯿﺮوز ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺣﺘﯽ ﻋﺪاﻟﺖ و ﺣﻖ ﺟﻮﯾﯽ آﻧﺎن، ﮐﻪ از ﭼﻨﮓ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ، داغ ﺗﻘﺪﯾﺮ را ﺑﺮ ﭼﻬﺮه دارد: اﯾﻦ ﻋﺪاﻟﺖ ﻣﺘﻨﺎﻇﺮ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ــ ﺑﺪوي، ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ و ﺑﺮﺑﺮ ــ از درون ﺟﺎﻣﻌﻪاي ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﻼﮐﺖ و ﻓﺸﺎر، ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ اﻓﮑﻨﻨﺪ. ﻧﺘﯿﺠﺘﺎً، از دﯾﺪ ﻋﺪاﻟﺖ اﺳﻄﻮره اي و ﻋﻘﻼﻧﯽ،ﮔﻨﺎه و ﮐﻔﺎره، ﺳﻌﺎدت و ذﻟﺖ دو ﺳﻮي ﯾﮏ ﺗﺴﺎوي اﻧﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ، ﻋﺪاﻟﺖ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺷﻤﻦ (shaman) ﺧﻄﺮرا ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺼﻮﯾﺮِ ﺧﻄﺮدﻓﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻫﻢ ارزي اﺑﺰار ﮐﺎراوﺳﺖ؛ﻫﻤﯿﻦ هم ارزي اﺳﺖ ﮐﻪ [ ﺗﻮزﯾﻊ ] ﻣﺠﺎزات و ﭘﺎداش را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺘﻤﺪن ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. رﯾﺸﻪ ﺑﺎزﻧﻤﻮدﻫﺎي اﺳﻄﻮره اي را ﻧﯿﺰﻣﯽﺗﻮان ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻧﺴﺒﺖ داد. .ﮔﺬر از آﺷﻮب ﺑﻪ ﺗﻤﺪن، ﮐﻪ در آن ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻗﺪرت ﺧﻮد را دﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽ رﺳﺎﻧﻪ آﮔﺎﻫﯽ و ﺷﻌﻮر ﺑﺸﺮي اﻋﻤﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮي در اﺻﻞ ﻫﻢ ارزي اﯾﺠﺎد ﻧﮑﺮده اﺳﺖ. ﻓﯽاﻟﻮاﻗﻊ آدﻣﯿﺎن ﺑﻬﺎي اوﻟﯿﻦ ﮔﺎم اﯾﻦ ﮔﺬررا ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﯿﺮوﻫﺎﯾﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺰ اﺳﯿﺮ و ﺑﻨﺪه آﻧﻬﺎ [ ﻧﯿﺮوﻫﺎ ] ﺑﻮدﻧﺪ، ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﺷﯿﻮه اي ﺻﺮﻓﺎً ﻏﺮﯾﺰي ﻧﻈﯿﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﺟﺎﻧﻮران. ﭘﯿﺸﺘﺮ [ ﻗﺒﻞ از ﻇﻬﻮر ﺗﻤﺪن ]، ﺑﺘﻬﺎ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮن ﻫﻢ ارزي ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﺣﺎل، ﺧﻮد ﻫﻢ ارزي ﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ .ﻣﻌﻨﺎي آن دﺳﺘﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻋﺪاﻟﺖ (justitia) ، را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﺳﺖ، ﻓﻘﻂ دراﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪ وارﻋﺎب ﻋﺪاﻟﺖ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌﻨﺎي دﯾﮕﺮش آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪاﻟﺖ از آزادي ﻧﺸﺄت ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد.
.
#ﻣﻔﻬﻮم_روﺷﻨﮕﺮي
#تئودور_آدورﻧﻮ #ماکس_ﻫﻮرﮐﻬﯿﻤﺮ
برگردان #ﻓﺮﻫﺎدﭘﻮر_ﻣﺮاد
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
✳️ #روشنگری_راستین چیزی بیش از روشنگری است
.
روﺷﻨﮕﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺷﮑﻞِ رﯾﺸﻪاي واﻓﺮاﻃﯽ ﺗﺮسِ اﺳﻄﻮره اي. دروﻧﻤﺎﻧﺪﮔﺎريِ ﻧﺎب ﭘﻮزﯾﺘﯿﻮﯾﺴﻢ درﺣﮑﻢ ﻣﺤﺼﻮل ﻧﻬﺎﯾﯽ آن اﺳﺖ.ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﻧﻮﻋﯽ، ﺑﻪ اﺻﻄﻼح، ﺗﺎﺑﻮ ﯾﺎ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﮐﻠﯽ (universal taboo).ﻫﯿﭻﭼﯿﺰ ﻧﺒﺎﯾد ﺑﯿﺮون از [ ﻗﻠﻤﺮوﻋﻘﻞ ] ﺑﻤﺎﻧﺪ، زﯾﺮا ﻧﻔﺲِ اﯾﺪه وﺟﻮد ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﯿﺮوﻧﯽ، ﻣﻨﺸﺄ اﺻﻠﯽ ﺗﺮس اﺳت . اﻧﺴﺎن ﺑﺪوي ﮔﺎه ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮگ ﺧﻮﯾﺸﺎوﻧﺪ ﺧﻮﯾﺶ، ﻗﺎﺗﻞ را ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ و ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺣﺲ اﻧﺘﻘﺎﻣﺠﻮﯾﯽ اش ارﺿﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ. اﯾﻦ[ رﺳﻢ ﺑﺪوي ] ﻧﯿﺰ دال ﺑﺮﺗﺪاﺧﻞ ﺧﻮن ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮدي وﺗﮑﻮﯾﻦ دروﻧﻤﺎﻧﺪﮔﺎري اﺳﺖ.دوﮔﺎﻧﮕﯽِ اﺳﻄﻮره اي از ﺣﯿﻄﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﻓﺮاﺗﺮ ﻧﻤﯽ رود. ﺟﻬﺎنِ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﻣﺎﻧﺎ، و ﺣﺘﯽ ﺟﻬﺎن اﺳﺎﻃﯿﺮ ﻫﻨﺪي و ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ، ﻓﺎﻗﺪ راه ﺧﺮوج و ﺟﺎوداﻧﻪ ﯾﮑﺴﺎن اﺳﺖ. ﺑﻬﺎي ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪي ﻣﺮگ اﺳﺖ، و ﺑﻬﺎي ﻫﺮ ﺑﺨﺖ ﺧﻮش، ﺷﻮرﺑﺨﺘﯽ .آدﻣﯿﺎن و ﺧﺪاﯾﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ ﺗﺎ در ﺣﯿﻄﻪ ﻣﺤﺪود ﺧﻮد، ﺣﮑﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ ازﺟﺮﯾﺎن ﮐﻮرﺗﻘﺪﯾﺮ ﺗﺨﻤﯿﻦ زﻧﻨﺪ، وﻟﯽ درﭘﺎﯾﺎن، اﯾﻦ ﻫﺴﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ آﻧﺎن ﭘﯿﺮوز ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺣﺘﯽ ﻋﺪاﻟﺖ و ﺣﻖ ﺟﻮﯾﯽ آﻧﺎن، ﮐﻪ از ﭼﻨﮓ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ، داغ ﺗﻘﺪﯾﺮ را ﺑﺮ ﭼﻬﺮه دارد: اﯾﻦ ﻋﺪاﻟﺖ ﻣﺘﻨﺎﻇﺮ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ــ ﺑﺪوي، ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ و ﺑﺮﺑﺮ ــ از درون ﺟﺎﻣﻌﻪاي ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﻼﮐﺖ و ﻓﺸﺎر، ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ اﻓﮑﻨﻨﺪ. ﻧﺘﯿﺠﺘﺎً، از دﯾﺪ ﻋﺪاﻟﺖ اﺳﻄﻮره اي و ﻋﻘﻼﻧﯽ،ﮔﻨﺎه و ﮐﻔﺎره، ﺳﻌﺎدت و ذﻟﺖ دو ﺳﻮي ﯾﮏ ﺗﺴﺎوي اﻧﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ، ﻋﺪاﻟﺖ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺷﻤﻦ (shaman) ﺧﻄﺮرا ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺼﻮﯾﺮِ ﺧﻄﺮدﻓﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻫﻢ ارزي اﺑﺰار ﮐﺎراوﺳﺖ؛ﻫﻤﯿﻦ هم ارزي اﺳﺖ ﮐﻪ [ ﺗﻮزﯾﻊ ] ﻣﺠﺎزات و ﭘﺎداش را در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺘﻤﺪن ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. رﯾﺸﻪ ﺑﺎزﻧﻤﻮدﻫﺎي اﺳﻄﻮره اي را ﻧﯿﺰﻣﯽﺗﻮان ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻧﺴﺒﺖ داد. .ﮔﺬر از آﺷﻮب ﺑﻪ ﺗﻤﺪن، ﮐﻪ در آن ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻗﺪرت ﺧﻮد را دﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽ رﺳﺎﻧﻪ آﮔﺎﻫﯽ و ﺷﻌﻮر ﺑﺸﺮي اﻋﻤﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮي در اﺻﻞ ﻫﻢ ارزي اﯾﺠﺎد ﻧﮑﺮده اﺳﺖ. ﻓﯽاﻟﻮاﻗﻊ آدﻣﯿﺎن ﺑﻬﺎي اوﻟﯿﻦ ﮔﺎم اﯾﻦ ﮔﺬررا ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﯿﺮوﻫﺎﯾﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺰ اﺳﯿﺮ و ﺑﻨﺪه آﻧﻬﺎ [ ﻧﯿﺮوﻫﺎ ] ﺑﻮدﻧﺪ، ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﺷﯿﻮه اي ﺻﺮﻓﺎً ﻏﺮﯾﺰي ﻧﻈﯿﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﺟﺎﻧﻮران. ﭘﯿﺸﺘﺮ [ ﻗﺒﻞ از ﻇﻬﻮر ﺗﻤﺪن ]، ﺑﺘﻬﺎ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮن ﻫﻢ ارزي ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﺣﺎل، ﺧﻮد ﻫﻢ ارزي ﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ .ﻣﻌﻨﺎي آن دﺳﺘﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻋﺪاﻟﺖ (justitia) ، را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﺳﺖ، ﻓﻘﻂ دراﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪ وارﻋﺎب ﻋﺪاﻟﺖ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌﻨﺎي دﯾﮕﺮش آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪاﻟﺖ از آزادي ﻧﺸﺄت ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد.
.
#ﻣﻔﻬﻮم_روﺷﻨﮕﺮي
#تئودور_آدورﻧﻮ #ماکس_ﻫﻮرﮐﻬﯿﻤﺮ
برگردان #ﻓﺮﻫﺎدﭘﻮر_ﻣﺮاد
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
#فردریک_جیمسون:
#نظریه_ی_اجتماعی_پس_مدرن_میانه_رو
دیدگاه مسلط بر قضیه ی پس مدرنیته این است که نوعی گسستگی بنیادی بین مدرنیته و پس مدرنیته وجود دارد. با وجود این برخی از نظریه پردازان پس مدرن استدلال می کنند که هر چند مدرنیته تفاوت های مهمی با پس مدرنیته دارد، اما پیوستگی های نیز بین این دو وجود دارد.
معروف ترین این استدلال ها را می توان در مقاله ی فردریک جیمسون (1984) با عنوان"پس مدرنیسم یا منطق فرهنگی سرمایه داری" و نیز مجموعه مقالات بعدی اش با همین عنوان (1991)،پیدا کرد. عنوان این اثر آشکارا بر این دیدگاه مارکسیستی جیمسون دلالت دارد که سرمایه داری، که اکنون وارد آخرین فاز خود شده است، هم چنان ویژگی مسلط بر جهان امروز است، هرچند که منطق فرهنگی جدیدی -پس مدرنیسم- را خلق کرده است. به عبارت دیگر، با آن که منطق فرهنگ سرمایه داری ممکن است تغییر کرده باشد، اما ساختار اقتصادی زیربنایی آن همچنان با اشکال پیشین سرمایه داری پیوستگی دارد. گذشته از این سرمایه داری برای کمک به ابقای خود، همچنان به همان حیله ی قدیمی اش یعنی خلق یک منطق فرهنگی ادامه می دهد.
جیمسون کارش را با تشخیص این امر آغاز می کند که پس مدرنیسم معمولا با یک شکاف عمیق ارتباط پیدا می کند؛ اما او پس از بحث درباره ی شماری از پدیده های که معمولا به پست مدرنیسم نسبت داده می شود، این پرسش را مطرح می کند که "آیا پس مدرنیسم به معنای دگرگونی های دوره ای مبتنی بر سبک و مد است که درنتیجه ی نوعی نیاز مدرنیستی قدیمی برای نوآوری در سبک تعیین می شود یا بیانگر دگرگونی و شکاف بنیادی دیگری است؟".
جیمسون به پیروی از ارنست ماندل سه مرحله در تاریخ سرمایه داری تشخیص می دهد:
🔽سرمایه داری بازاری یا پیدایش بازارهای متحد ملی است که توسط مارکس تحلیل شده است.
🔽مرحله ی امپریالیستی همراه با ظهور نوعی شبکه ی سرمایه داری جهانی است که توسط لنین تحلیل شده است.
🔽مرحله ی سوم که توسط ماندل و جیمسون که "سرمایه گذاری متاخر" نامیده شده است.
جیمسون بیان دارد که دگرگونی فرهنگی بازتابی از این دگرگونی های ساختار اقتصادی هستند.
بدینسان فرهنگ واقع گرا را به سرمایه داری بازاری، فرهنگ مدرنیستی را به سرمایه داری انحصاری و فرهنگ پست مدرن را به سرمایه داری چند ملیتی نسبت می دهد. به نظر میرسد این دیدگاه جیمسون نسخه ی به روز شده ای از استدلال مبتنی بر زیر ساختار-رو ساختار مارکس می باشد. اما جیمسون به خاطر این دیدگاه مورد انتقاد قرار گرفت.
جیمسون این شکل جدید را به عنوان نوعی "سلطه گری فرهنگی" توصیف می کند. پس مدرنیسم به عنوان یک سلطه گر فرهنگی بیانگر نوعی "زمینه ی تحمیلی است که در آن انواع گوناگون تکانه های فرهنگی... باید راهشان را پیدا کنند". بدینسان گرچه پست مدرنیسم "یک نوع هنجار فرهنگی و نظام مند و جدید"است، اما از انواع عناصر کاملا ناهمسان ساخته شده است.
جیمسون با کاربرد اصطلاح ((سلطه گر فرهنگی))، آشکارا می گوید که هر چند فرهنگ پس مدرن کنترل امور را به دست دارد، اما نیروهای گوناگون دیگری نیز در چهارچوب فرهنگ امروزین وجود دارد. جیمسون تصویر روشنی از جامعه پس مدرن ارائه می دهد که از پنج عنصر بنیادی تشکیل یافته است:
🔹نخستین مشخصه ی جامعه پس مدرن،سطحی بودگی و فقدان عمق است.
🔹دوم پس مدرنیسم زوال احساس یا عاطفه است.
🔹سوم اینکه در پس مدرنیسم نوعی فقدان تاریخ مندی وجود دارد.
🔹چهارم نوعی فن آوری جدید با جامعه پس مدرن همراه است.
🔹(و در نهایت عنصر پنجم آن سرمایه داری که در ابتدای بحث مطرح شد).
📚 #نظریه_ی_جامعه_شناسی_مدرن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی #عباس_لطفی_زاده
📇انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
#فردریک_جیمسون:
#نظریه_ی_اجتماعی_پس_مدرن_میانه_رو
دیدگاه مسلط بر قضیه ی پس مدرنیته این است که نوعی گسستگی بنیادی بین مدرنیته و پس مدرنیته وجود دارد. با وجود این برخی از نظریه پردازان پس مدرن استدلال می کنند که هر چند مدرنیته تفاوت های مهمی با پس مدرنیته دارد، اما پیوستگی های نیز بین این دو وجود دارد.
معروف ترین این استدلال ها را می توان در مقاله ی فردریک جیمسون (1984) با عنوان"پس مدرنیسم یا منطق فرهنگی سرمایه داری" و نیز مجموعه مقالات بعدی اش با همین عنوان (1991)،پیدا کرد. عنوان این اثر آشکارا بر این دیدگاه مارکسیستی جیمسون دلالت دارد که سرمایه داری، که اکنون وارد آخرین فاز خود شده است، هم چنان ویژگی مسلط بر جهان امروز است، هرچند که منطق فرهنگی جدیدی -پس مدرنیسم- را خلق کرده است. به عبارت دیگر، با آن که منطق فرهنگ سرمایه داری ممکن است تغییر کرده باشد، اما ساختار اقتصادی زیربنایی آن همچنان با اشکال پیشین سرمایه داری پیوستگی دارد. گذشته از این سرمایه داری برای کمک به ابقای خود، همچنان به همان حیله ی قدیمی اش یعنی خلق یک منطق فرهنگی ادامه می دهد.
جیمسون کارش را با تشخیص این امر آغاز می کند که پس مدرنیسم معمولا با یک شکاف عمیق ارتباط پیدا می کند؛ اما او پس از بحث درباره ی شماری از پدیده های که معمولا به پست مدرنیسم نسبت داده می شود، این پرسش را مطرح می کند که "آیا پس مدرنیسم به معنای دگرگونی های دوره ای مبتنی بر سبک و مد است که درنتیجه ی نوعی نیاز مدرنیستی قدیمی برای نوآوری در سبک تعیین می شود یا بیانگر دگرگونی و شکاف بنیادی دیگری است؟".
جیمسون به پیروی از ارنست ماندل سه مرحله در تاریخ سرمایه داری تشخیص می دهد:
🔽سرمایه داری بازاری یا پیدایش بازارهای متحد ملی است که توسط مارکس تحلیل شده است.
🔽مرحله ی امپریالیستی همراه با ظهور نوعی شبکه ی سرمایه داری جهانی است که توسط لنین تحلیل شده است.
🔽مرحله ی سوم که توسط ماندل و جیمسون که "سرمایه گذاری متاخر" نامیده شده است.
جیمسون بیان دارد که دگرگونی فرهنگی بازتابی از این دگرگونی های ساختار اقتصادی هستند.
بدینسان فرهنگ واقع گرا را به سرمایه داری بازاری، فرهنگ مدرنیستی را به سرمایه داری انحصاری و فرهنگ پست مدرن را به سرمایه داری چند ملیتی نسبت می دهد. به نظر میرسد این دیدگاه جیمسون نسخه ی به روز شده ای از استدلال مبتنی بر زیر ساختار-رو ساختار مارکس می باشد. اما جیمسون به خاطر این دیدگاه مورد انتقاد قرار گرفت.
جیمسون این شکل جدید را به عنوان نوعی "سلطه گری فرهنگی" توصیف می کند. پس مدرنیسم به عنوان یک سلطه گر فرهنگی بیانگر نوعی "زمینه ی تحمیلی است که در آن انواع گوناگون تکانه های فرهنگی... باید راهشان را پیدا کنند". بدینسان گرچه پست مدرنیسم "یک نوع هنجار فرهنگی و نظام مند و جدید"است، اما از انواع عناصر کاملا ناهمسان ساخته شده است.
جیمسون با کاربرد اصطلاح ((سلطه گر فرهنگی))، آشکارا می گوید که هر چند فرهنگ پس مدرن کنترل امور را به دست دارد، اما نیروهای گوناگون دیگری نیز در چهارچوب فرهنگ امروزین وجود دارد. جیمسون تصویر روشنی از جامعه پس مدرن ارائه می دهد که از پنج عنصر بنیادی تشکیل یافته است:
🔹نخستین مشخصه ی جامعه پس مدرن،سطحی بودگی و فقدان عمق است.
🔹دوم پس مدرنیسم زوال احساس یا عاطفه است.
🔹سوم اینکه در پس مدرنیسم نوعی فقدان تاریخ مندی وجود دارد.
🔹چهارم نوعی فن آوری جدید با جامعه پس مدرن همراه است.
🔹(و در نهایت عنصر پنجم آن سرمایه داری که در ابتدای بحث مطرح شد).
📚 #نظریه_ی_جامعه_شناسی_مدرن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی #عباس_لطفی_زاده
📇انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1