🔥 #خودسوزی_زنان، چه پیامی برای جامعه دارد؟
✍ الهام مرادینژاد
نظمهای نوین درگذر تاریخ ناشی از اتفاقات گسترده جهانی و تحولات فکری بوده اند. همراه با عبور از تقسیم جنسیتی کار، زندگی بشر در سطح جهانی وارد مرحله ای تازه گشت. حضور زنان و مردان در اجتماع برحسب تحولات مختلف، حامل رویداد ها و حق خواهیهای زنان به عنوان قشری که مجال حضور در جامعه را یافت نمایان شد. در سیر تجربه تاریخی زنان، با تلاشهای او برای داشتن سهی عادلانه مواجهایم. فعالیتهایی که زنان در عرصههای مختلف به انجام رسانده اند، گاه این فعالیتها در عرصههای نابرابر چه بسا منجر به نابودی و قربانیشدن او به عنوان قشری فرودست شده است. در برخی جوامع با عملی از زنان تحت عنوان خودسوزی به عنوان اعتراضی در برابر رنجی جانکاه و دردی انسانی روبهرو هستیم. این پدیده که بیشتر در جوامعی با ساختار و بنیانهای سنتی رخ میدهد بیانگر خشم به نداشتن سهم برابر در حوزههای مختلف برحسب شرایط تاریخی بوده است. طبق پژوهشهای انجام شده ایران از نظر سرعت افزایش موارد اقدام به خودکشی در رتبه سوم جهان قرار دارد و زنان ایرانی رتبه اول را در خاورمیانه به خود اختصاص داده اند شاه آبادی(1397). اغلب خودسوزی در مقابل دیدگان عمومی انجام می شود تا از این طریق اعتراض را دیگران ببیند و در غم آن شریک شوند. از انجام این عمل در درون خانواده و حجم خودسوز ی ناشی از خشونتهای خانگی تا تفسیر زنان از محدودیتهای ساختاری و وضعیت اجتماعی را برای اقدام به خودسوزی به عنوان نمایاندن خشم فرو خورده سالیان زندگی و تجربه زیسته خود همگی بیانگر تفاوت در سطح نگاه زنان به امر نابرابری آنان است. البته که خودسوز ی زنان پدیدهای به شدت غمناک و اسفبار و با اطمینان نشان از توسعهنیافتگی و سطح نازل حمایتهای اجتماعی و برابری این قشر در میان اجتماع و در مقابل جنس دیگر خود دارد اما بیانگر تلنگری عمیق برای اجتماعی است که زن خود را در آن نابرابر می داند . این امر را میتوان نشان از تغییر برداشت زنان در برخورداری از سهم عادلانه از محیط خانواده به اجتماع است. با وجود این که شاهد بودیم سالیان متمادی خودسوزی زنان در درون خانواده نتیجه تلاشهای به ثمر نرسیده او برای داشتن سهمی عادلانه در محیط خانواده بود اما امروزه شاهد واکنش خشمگینانه زنان در اجتماع و ملاعام در برابر سرکوبهای اجتماعی و وضعیت اجتماعی است که برای او نابرابرانه تفسیر می شود. انتقال سطح سهم خواهی زنان از درون خانواده به اجتماع را میتوان بیانگر نظمی نوین در اجتماع ایرانی دانست. اگرچه زنان با این عمل خود را به پایان زندگی میرساند و عملی خشن را به نمایش می گذارند اما در واقعیت هدف اصلی خودسوزی و نابودی زندگی نیست؛ بلکه هدف از این عمل را می توان نوعی اعلام وجود و تمایل به پذیرفته شدن او در شر ایطی مسدود و بسته دانست که هرگز او را در شرایطی مدارا گونه و عادلانه نپذیرفته است. در واقع با این اقدام، شیوه عملی که جامعه و ساختارهای اجتماعی به طور سر کوبگرانهای داشتند به خود ساختار باز می گرداند. زنان اغلب زمانی به این اتفاق اقدام می کنند که نابرابری را غیرقابل تغییر و در حد اعلای آن تجربه کنند و به این باور برسند که ساختارهای نابرابر برای او از بین رفتنی نیست. بیان اینگونه خشم در برابر وضعیت نابرابر اجتماعی تاکید و خواست او را برای تغییر نشان میدهد تا جایی که از جان خود مایه می گذارد تا صدای خشمناک و تن سوزانش را ببیند و بفهمد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍ الهام مرادینژاد
نظمهای نوین درگذر تاریخ ناشی از اتفاقات گسترده جهانی و تحولات فکری بوده اند. همراه با عبور از تقسیم جنسیتی کار، زندگی بشر در سطح جهانی وارد مرحله ای تازه گشت. حضور زنان و مردان در اجتماع برحسب تحولات مختلف، حامل رویداد ها و حق خواهیهای زنان به عنوان قشری که مجال حضور در جامعه را یافت نمایان شد. در سیر تجربه تاریخی زنان، با تلاشهای او برای داشتن سهی عادلانه مواجهایم. فعالیتهایی که زنان در عرصههای مختلف به انجام رسانده اند، گاه این فعالیتها در عرصههای نابرابر چه بسا منجر به نابودی و قربانیشدن او به عنوان قشری فرودست شده است. در برخی جوامع با عملی از زنان تحت عنوان خودسوزی به عنوان اعتراضی در برابر رنجی جانکاه و دردی انسانی روبهرو هستیم. این پدیده که بیشتر در جوامعی با ساختار و بنیانهای سنتی رخ میدهد بیانگر خشم به نداشتن سهم برابر در حوزههای مختلف برحسب شرایط تاریخی بوده است. طبق پژوهشهای انجام شده ایران از نظر سرعت افزایش موارد اقدام به خودکشی در رتبه سوم جهان قرار دارد و زنان ایرانی رتبه اول را در خاورمیانه به خود اختصاص داده اند شاه آبادی(1397). اغلب خودسوزی در مقابل دیدگان عمومی انجام می شود تا از این طریق اعتراض را دیگران ببیند و در غم آن شریک شوند. از انجام این عمل در درون خانواده و حجم خودسوز ی ناشی از خشونتهای خانگی تا تفسیر زنان از محدودیتهای ساختاری و وضعیت اجتماعی را برای اقدام به خودسوزی به عنوان نمایاندن خشم فرو خورده سالیان زندگی و تجربه زیسته خود همگی بیانگر تفاوت در سطح نگاه زنان به امر نابرابری آنان است. البته که خودسوز ی زنان پدیدهای به شدت غمناک و اسفبار و با اطمینان نشان از توسعهنیافتگی و سطح نازل حمایتهای اجتماعی و برابری این قشر در میان اجتماع و در مقابل جنس دیگر خود دارد اما بیانگر تلنگری عمیق برای اجتماعی است که زن خود را در آن نابرابر می داند . این امر را میتوان نشان از تغییر برداشت زنان در برخورداری از سهم عادلانه از محیط خانواده به اجتماع است. با وجود این که شاهد بودیم سالیان متمادی خودسوزی زنان در درون خانواده نتیجه تلاشهای به ثمر نرسیده او برای داشتن سهمی عادلانه در محیط خانواده بود اما امروزه شاهد واکنش خشمگینانه زنان در اجتماع و ملاعام در برابر سرکوبهای اجتماعی و وضعیت اجتماعی است که برای او نابرابرانه تفسیر می شود. انتقال سطح سهم خواهی زنان از درون خانواده به اجتماع را میتوان بیانگر نظمی نوین در اجتماع ایرانی دانست. اگرچه زنان با این عمل خود را به پایان زندگی میرساند و عملی خشن را به نمایش می گذارند اما در واقعیت هدف اصلی خودسوزی و نابودی زندگی نیست؛ بلکه هدف از این عمل را می توان نوعی اعلام وجود و تمایل به پذیرفته شدن او در شر ایطی مسدود و بسته دانست که هرگز او را در شرایطی مدارا گونه و عادلانه نپذیرفته است. در واقع با این اقدام، شیوه عملی که جامعه و ساختارهای اجتماعی به طور سر کوبگرانهای داشتند به خود ساختار باز می گرداند. زنان اغلب زمانی به این اتفاق اقدام می کنند که نابرابری را غیرقابل تغییر و در حد اعلای آن تجربه کنند و به این باور برسند که ساختارهای نابرابر برای او از بین رفتنی نیست. بیان اینگونه خشم در برابر وضعیت نابرابر اجتماعی تاکید و خواست او را برای تغییر نشان میدهد تا جایی که از جان خود مایه می گذارد تا صدای خشمناک و تن سوزانش را ببیند و بفهمد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from علوم اجتماعی،مسائل روز
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 به مناسبت #روز_جهانی_اسکیزوفرنی، با دیدن این ویدیو اطلاعات خود را در این زمینه گسترش دهیم و در جهت تغییر فرهنگ عمومی و مقابله با تصورات نادرست درباره این معلولیت تلاش کنیم.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
نمایندگان اتومبیل، اتومبیل میفروشند،
نمایندگان بیمه، بیمه میفروشند،
و نمایندگان ملت؟!...
#استانیسلاو_یرژی_لتس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
نمایندگان بیمه، بیمه میفروشند،
و نمایندگان ملت؟!...
#استانیسلاو_یرژی_لتس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 مدل تحلیلی #خشونتها و #خودکشی از کتاب فرهنگ، توسعه و خودکشی در غرب ایران، تألیف اردشیر بهرامی؛
@ardeshir3bahrami
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
@ardeshir3bahrami
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴بگذارید دانش آموزان فقیر از فقرشان درس بگیرند
✍ جعفر احمدی
در چند سال اخیر با نزدیک شدن به ماه مهر و باز شدن مدارس حرکت هایی از سوی افراد خی٘ر و انجمن های خیریه جهت کمک به دانش آموزان بی بضاعت شکل گرفته است. عقل سلیم این اقدامات افراد خیّر را امری پسندیده و انسان دوستانه می بیند ولی اگر عمیق تر به این موضوع نگاه کنیم، پی خواهیم برد که این اقدامات به نوعی دستکاری نادرست در جامعه پذیری، فهم اجتماعی دانش آموزان و مناسبات دولت و ملت است. استدالالی که می توان برای این ادعا مطرح کرد به این شرح است.
برخلاف برداشت عامیانه و حتی رویکرد سنتی به آموزش و پرورش، کارکرد مدرسه تنها آموزش و یادگیری نیست؛ بلکه برخی از کارکردهای آموزش و پرورش در مدرسه بواسطه کنش متقابل دانش آموزان با همدیگر و با معلمان حاصل می شود. دانش آموزان طبقه فقیر در مدرسه و در تعامل با دانش آموزان طبقه مرفه معنا و مفهوم فاصله طبقاتی را فهم می کند. درک این معنا برای دانش آموز فقیر بسیار مهمتر از هر آموزش دیگر است. فهم این جایگاه طبقاتی برای دانش آموزان طبقه فقیر نیروی محرکه برای تغییر و تحرک اجتماعی است. دانش آموزان از طریق فهم این معنا به آگاهی طبقاتی می رسند و به واسطه ی این آگاهی می توانند تغییر اجتماعی را رقم زنند و برای کاهش شکاف طبقاتی گامی مهم بردارند. حال تصور کنید عده ای برای ارضای حس بخشندگی خود مقداری اقلام آموزشی تهیه می کنند و آن را به کودکان فقیر می دهند تا آنها احساس نکنند فقیراند. آنها با این کارشان ندانسته مانع از این می شوند که کودکان جایگاه طبقاتی خود را درک و فهم کنند. در مقابل این درک مهم و تاثیرگذار اجتماعی، فهم و معنای وابستگی به طبقه مرفه را به آنها می بخشند. وابستگی انسانی منفعل و سلطه پذیر در اجنماع تولید می کند و آگاهی طبقاتی در افراد فقیر نیروی انقلابی و تغییرپذیر ایجاد می کند. جالب این است که همان کسانی که حس یخشندگی دارند با مصرف این حس فردی، بیشتر به دنبال منافع اجتماعی خود از این بخشندگی هستند.
از طرفی دیگر کمک به دانش آموزان بی بضاعت برروی مناسبات دولت و ملت هم تاثیرگذار است. این تاثیرگذاری به معنای بهم خوردن رابطه دولت و مردم است. در جوامع مدرن نقش و وظیفه دولت رفاه به خوبی مشخص شده است. حال عده ای به جای برجسته کردن این نقشِ دولت و گوشزد کردن و مطالبه کردن آن از دولت، می خواهند با بخشیدن یک کیف و چند نوشت افزار به کودکان فقیر روی نقش دولت در ایجاد رفاه و فراهم کردن ابتدایی ترین امکانات آموزش و زندگی سرپوش بگذارند. مگر دولت – مخصوصا در ایران که اقتصاد دولتی حاکم است- نقشی در فقر مردم ندارد؟ سهم دولت در این فقر و فلاکت چه اندازه است؟ یقیناَ غافل شدن از نقش دولت و عدم مطالبه گری از آن، به مراتب بسیار مخرب تر و جبران ناپذیرتر از آه و حسرت دانش آموزان برای نداری و فقرشان است.
درنهایت باید گفت جامعه ای که در آن فقر و فاصله طبقاتی چنان عمیق است که خانوادها توان خرید ملزومات مدرسه فرزندانش را ندارد، مسئله فقر بسیار حادتر از آن است که بتوان با بذل و بخشش های مقطعی آن را ریشه کن کرد. جامعه کوتاه مدت کاتوریان بهترین مفهوم برای بیان این کنش های انسان دوستانه است. حس انسان دوستی این افراد جای تقدیر است ولی این احساسات و عواطف نباید مانعی برسر راه تاثیر اجتماعی فقر ایجاد کند. فقر باعث شکل گیری نیروهای اجتماعی می شود. بهم زدن مناسبت و روابط فقر با جنبش های اجتماعی، برابری خواهی، عدالت طلبی و سلطه پذیری، بخشی از پیامدهای حمایت و کمک مالی به فقرا است. پس بگذارید کودکان فقیر، فقر را احساس کنند، حس و لذت فقر بسیار مفیدتر از لمس دست یاریگری دیگران است. بگذارید خودشان درمانی برای دردشان پیدا کنند. مُسکن های شما بیشتر خود شما را آرام می کند تا آنها را. کسی که متعلق به طبقه فقیر جامعه است باید آگاهی، احساس و عواطف فقیرانه داشته باشد. بگذارید جامعه مسیر خودش را برود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍ جعفر احمدی
در چند سال اخیر با نزدیک شدن به ماه مهر و باز شدن مدارس حرکت هایی از سوی افراد خی٘ر و انجمن های خیریه جهت کمک به دانش آموزان بی بضاعت شکل گرفته است. عقل سلیم این اقدامات افراد خیّر را امری پسندیده و انسان دوستانه می بیند ولی اگر عمیق تر به این موضوع نگاه کنیم، پی خواهیم برد که این اقدامات به نوعی دستکاری نادرست در جامعه پذیری، فهم اجتماعی دانش آموزان و مناسبات دولت و ملت است. استدالالی که می توان برای این ادعا مطرح کرد به این شرح است.
برخلاف برداشت عامیانه و حتی رویکرد سنتی به آموزش و پرورش، کارکرد مدرسه تنها آموزش و یادگیری نیست؛ بلکه برخی از کارکردهای آموزش و پرورش در مدرسه بواسطه کنش متقابل دانش آموزان با همدیگر و با معلمان حاصل می شود. دانش آموزان طبقه فقیر در مدرسه و در تعامل با دانش آموزان طبقه مرفه معنا و مفهوم فاصله طبقاتی را فهم می کند. درک این معنا برای دانش آموز فقیر بسیار مهمتر از هر آموزش دیگر است. فهم این جایگاه طبقاتی برای دانش آموزان طبقه فقیر نیروی محرکه برای تغییر و تحرک اجتماعی است. دانش آموزان از طریق فهم این معنا به آگاهی طبقاتی می رسند و به واسطه ی این آگاهی می توانند تغییر اجتماعی را رقم زنند و برای کاهش شکاف طبقاتی گامی مهم بردارند. حال تصور کنید عده ای برای ارضای حس بخشندگی خود مقداری اقلام آموزشی تهیه می کنند و آن را به کودکان فقیر می دهند تا آنها احساس نکنند فقیراند. آنها با این کارشان ندانسته مانع از این می شوند که کودکان جایگاه طبقاتی خود را درک و فهم کنند. در مقابل این درک مهم و تاثیرگذار اجتماعی، فهم و معنای وابستگی به طبقه مرفه را به آنها می بخشند. وابستگی انسانی منفعل و سلطه پذیر در اجنماع تولید می کند و آگاهی طبقاتی در افراد فقیر نیروی انقلابی و تغییرپذیر ایجاد می کند. جالب این است که همان کسانی که حس یخشندگی دارند با مصرف این حس فردی، بیشتر به دنبال منافع اجتماعی خود از این بخشندگی هستند.
از طرفی دیگر کمک به دانش آموزان بی بضاعت برروی مناسبات دولت و ملت هم تاثیرگذار است. این تاثیرگذاری به معنای بهم خوردن رابطه دولت و مردم است. در جوامع مدرن نقش و وظیفه دولت رفاه به خوبی مشخص شده است. حال عده ای به جای برجسته کردن این نقشِ دولت و گوشزد کردن و مطالبه کردن آن از دولت، می خواهند با بخشیدن یک کیف و چند نوشت افزار به کودکان فقیر روی نقش دولت در ایجاد رفاه و فراهم کردن ابتدایی ترین امکانات آموزش و زندگی سرپوش بگذارند. مگر دولت – مخصوصا در ایران که اقتصاد دولتی حاکم است- نقشی در فقر مردم ندارد؟ سهم دولت در این فقر و فلاکت چه اندازه است؟ یقیناَ غافل شدن از نقش دولت و عدم مطالبه گری از آن، به مراتب بسیار مخرب تر و جبران ناپذیرتر از آه و حسرت دانش آموزان برای نداری و فقرشان است.
درنهایت باید گفت جامعه ای که در آن فقر و فاصله طبقاتی چنان عمیق است که خانوادها توان خرید ملزومات مدرسه فرزندانش را ندارد، مسئله فقر بسیار حادتر از آن است که بتوان با بذل و بخشش های مقطعی آن را ریشه کن کرد. جامعه کوتاه مدت کاتوریان بهترین مفهوم برای بیان این کنش های انسان دوستانه است. حس انسان دوستی این افراد جای تقدیر است ولی این احساسات و عواطف نباید مانعی برسر راه تاثیر اجتماعی فقر ایجاد کند. فقر باعث شکل گیری نیروهای اجتماعی می شود. بهم زدن مناسبت و روابط فقر با جنبش های اجتماعی، برابری خواهی، عدالت طلبی و سلطه پذیری، بخشی از پیامدهای حمایت و کمک مالی به فقرا است. پس بگذارید کودکان فقیر، فقر را احساس کنند، حس و لذت فقر بسیار مفیدتر از لمس دست یاریگری دیگران است. بگذارید خودشان درمانی برای دردشان پیدا کنند. مُسکن های شما بیشتر خود شما را آرام می کند تا آنها را. کسی که متعلق به طبقه فقیر جامعه است باید آگاهی، احساس و عواطف فقیرانه داشته باشد. بگذارید جامعه مسیر خودش را برود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
ما در هیچ سرزمینی زندگی نمیکنیم. ما حتی بر کُرهی زمین هم زندگی نمیکنیم. منزل حقیقی ما، قلبِ کسانیست که دوستشان داریم!
👤 #جین_آستین
✍🏻 نویسندهی انگلیسی، صاحب شاهکار غرور و تعصب
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👤 #جین_آستین
✍🏻 نویسندهی انگلیسی، صاحب شاهکار غرور و تعصب
👉 @SOCIAL_SCIENCE
در زمانی که بردهداری در آمریکا رایج بود زن سیاهپوستی بنام هاریت گروهی مخفی راه انداخته بود و بردگان را فراری میداد.
بعدها از او پرسیدند:
سختترین مرحله کار شما برای نجات بردگان چه بود؟ او عمیقا" به فکر فرو رفت و گفت: قانع کردن یک برده به اینکه تو برده نیستی، و باید آزاد باشی…!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
بعدها از او پرسیدند:
سختترین مرحله کار شما برای نجات بردگان چه بود؟ او عمیقا" به فکر فرو رفت و گفت: قانع کردن یک برده به اینکه تو برده نیستی، و باید آزاد باشی…!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
اثر انگشت ما
از قلب هایی که لمسشان کردیم هیچ وقت پاک نمی شود ...
📕 زنها
✍🏻 #چارلز_بوکوفسکی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
از قلب هایی که لمسشان کردیم هیچ وقت پاک نمی شود ...
📕 زنها
✍🏻 #چارلز_بوکوفسکی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴پدیده_ای به نام #دستمال_کاغذی و #دستمال_توالت!
🍂 مدتی است در تمام اماکن عمومی دارای سرویس بهداشتی، نکته ای به شدت توجهم را جلب نموده است.
نبودن دستمال توالت در داخل توالت ها و همین طور فقدان دستمال کاغذی در فضای روشویی!
وضعیت توالت های عمومی در کشور ما غیر از نادر مواردی بسیار غیر بهداشتی و کثیف است.
تازگی ها به واسطه مراکز خرید جدید و به اصطلاح مدرن چشم ما به سرویس بهداشتی های اندکی پاکیزه تر روشن گشته است.
اما در اکثر این سرویس ها چیزی به اسم دستمال توالت موجود نیست!
بدتر آنکه به دلیل باور های فرهنگی ما استفاده از توالت فرنگی هم چندان مقبول نیست و همه جا خیس آب و غیر تمیز به نظر میرسد.
در بیرون توالتها، اگر خیلی شانس بیاوریم دست خشک کن هست و اگر نباشد اکثرا باید از مانتو و البسه خود به عنوان حوله استفاده کنیم.
🍂 لزوم وجود دستمال توالت در توالتها آن هم برای خانم های یک ضرورت به حساب می آید چون رطوبت ممکن است باعث ایجاد مشکلات زیادی در زنان و دختر بچه ها گردد.
علاوه بر آن وجود دستمال کاغذی در قسمت روشویی نیز اهمیت زیادی دارد.
حتی گذاردن تعدادی نوار بهداشتی یا پد در سرویس های بهداشتی بانوان بسیار مهم است.
🍂 فروردین ماه در سفر به تهران با اتوبوس، شب هنگام در یکی از سرویس های بهداشتی بین راهی صحنه ای را شاهد بودم که برایم بسیار قابل تحسین بود.سرویس بهداشتی بانوان علاوه بر بهداشت خوب و داشتن دستمال توالت دارای نوار بهداشتی و نایلون هایی برای انداختن زباله بود.
تامین این موارد کار دشواری نیست و نباید اهمال شود .
اما فرهنگ بهینه مصرف هم چیزیست که باید اعضای جامعه به آن بها دهند و باعث حیف و میل بی اندازه دستمال های کاغذی و توالت نشوند.
ضمن آنکه کلا فرهنگ رعایت بهداشت در اماکن عمومی به ویژه سرویس های بهداشتی به شدت پایین است و میبایست با آموزش های مداوم رسانه ای سعی در بالا بردن این فرهنگ نمود.
دستمال کاغذی و دستمال توالت احتیاج اساسی سرویس های بهداشتی به ویژه سرویس بهداشتی های زنان است.
✍مریم اکبری نوشاد
پژوهشگر حوزه زنان
شهریور ۱۳۹۸
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🍂 مدتی است در تمام اماکن عمومی دارای سرویس بهداشتی، نکته ای به شدت توجهم را جلب نموده است.
نبودن دستمال توالت در داخل توالت ها و همین طور فقدان دستمال کاغذی در فضای روشویی!
وضعیت توالت های عمومی در کشور ما غیر از نادر مواردی بسیار غیر بهداشتی و کثیف است.
تازگی ها به واسطه مراکز خرید جدید و به اصطلاح مدرن چشم ما به سرویس بهداشتی های اندکی پاکیزه تر روشن گشته است.
اما در اکثر این سرویس ها چیزی به اسم دستمال توالت موجود نیست!
بدتر آنکه به دلیل باور های فرهنگی ما استفاده از توالت فرنگی هم چندان مقبول نیست و همه جا خیس آب و غیر تمیز به نظر میرسد.
در بیرون توالتها، اگر خیلی شانس بیاوریم دست خشک کن هست و اگر نباشد اکثرا باید از مانتو و البسه خود به عنوان حوله استفاده کنیم.
🍂 لزوم وجود دستمال توالت در توالتها آن هم برای خانم های یک ضرورت به حساب می آید چون رطوبت ممکن است باعث ایجاد مشکلات زیادی در زنان و دختر بچه ها گردد.
علاوه بر آن وجود دستمال کاغذی در قسمت روشویی نیز اهمیت زیادی دارد.
حتی گذاردن تعدادی نوار بهداشتی یا پد در سرویس های بهداشتی بانوان بسیار مهم است.
🍂 فروردین ماه در سفر به تهران با اتوبوس، شب هنگام در یکی از سرویس های بهداشتی بین راهی صحنه ای را شاهد بودم که برایم بسیار قابل تحسین بود.سرویس بهداشتی بانوان علاوه بر بهداشت خوب و داشتن دستمال توالت دارای نوار بهداشتی و نایلون هایی برای انداختن زباله بود.
تامین این موارد کار دشواری نیست و نباید اهمال شود .
اما فرهنگ بهینه مصرف هم چیزیست که باید اعضای جامعه به آن بها دهند و باعث حیف و میل بی اندازه دستمال های کاغذی و توالت نشوند.
ضمن آنکه کلا فرهنگ رعایت بهداشت در اماکن عمومی به ویژه سرویس های بهداشتی به شدت پایین است و میبایست با آموزش های مداوم رسانه ای سعی در بالا بردن این فرهنگ نمود.
دستمال کاغذی و دستمال توالت احتیاج اساسی سرویس های بهداشتی به ویژه سرویس بهداشتی های زنان است.
✍مریم اکبری نوشاد
پژوهشگر حوزه زنان
شهریور ۱۳۹۸
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
اغلب خون بارترین درگیریها زمانی اتفاق میوفته که هر دو طرف نبرد خودشون رو مبارزین راه آزادی تلقی میکنن!
#دیالوگ
📼 Lord Of War | 2005
🎬 Andrew Niccol
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#دیالوگ
📼 Lord Of War | 2005
🎬 Andrew Niccol
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
✅ گروه صلح انجمن جامعهشناسی ایران با مشارکت گروه مسائل و آسيبهای اجتماعی و انجمن مددکاران اجتماعی ایران به مناسبت « #روزجهانی_پیشگیری_از_خودکشی» برگزار میکند: «بازخوانی آرای دوركيم دربارهی پديدهی #خودكشی در زمان صلح» سخنرانان: 🔻 #احمد_بخارایی (جامعهشناس…
🔴 #گزارش_نشست «بازخوانی آرای دوركيم در باره پديده #خودكشی در زمان صلح»
این نشست به مناسبت روز جهانی «پیشگیری از خودکشی» روز دوشنبه ۱۱ شهریور ماه ۱۳۹۸ به همت گروه علمی-تخصصی جامعهشناسی صلح انجمن جامعه شناسی ایران با مشارکت گروه مسائل و آسيبهای اجتماعی و انجمن مددکاران اجتماعی ایران در سالن اندیشگاه فرهنگی کتابخانه ملی برگزار شد.
🔻سخنرانان نشست دکتر احمد بخارایی (جامعه شناس و استاد دانشگاه)،
🔻دکتر سید حسن موسوی چلک (رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران)،
🔻اردشیر بهرامی (پژوهشگر مسائل اجتماعی ایران و مطالعات شهری)،
🔻پژوهشگر مهمان #سیروان_محمودی (مدیر دفتر سردشت انجمن جامعهشناسی ایران) بودند.
📌گزارش کامل این نشست را روی وب سایت انجمن جامعه شناسی ایران از لینک مستقیم زیر بخوانید.👇
yon.ir/rJVim
👉 @SOCIAL_SCIENCE
این نشست به مناسبت روز جهانی «پیشگیری از خودکشی» روز دوشنبه ۱۱ شهریور ماه ۱۳۹۸ به همت گروه علمی-تخصصی جامعهشناسی صلح انجمن جامعه شناسی ایران با مشارکت گروه مسائل و آسيبهای اجتماعی و انجمن مددکاران اجتماعی ایران در سالن اندیشگاه فرهنگی کتابخانه ملی برگزار شد.
🔻سخنرانان نشست دکتر احمد بخارایی (جامعه شناس و استاد دانشگاه)،
🔻دکتر سید حسن موسوی چلک (رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران)،
🔻اردشیر بهرامی (پژوهشگر مسائل اجتماعی ایران و مطالعات شهری)،
🔻پژوهشگر مهمان #سیروان_محمودی (مدیر دفتر سردشت انجمن جامعهشناسی ایران) بودند.
📌گزارش کامل این نشست را روی وب سایت انجمن جامعه شناسی ایران از لینک مستقیم زیر بخوانید.👇
yon.ir/rJVim
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #جنیفر_لوپز روی فرش قرمز بخاطر پوشیدن لباس خز حیوانات مورد اعتراض شدید #فعالان_حقوق_حیوانات و مردم قرار گرفت.
🗣آنها فریاد میزدند: "برات متاسفیم جنیفر لوپز، ننگ بر تو، خون حیوانات روی دست و گردن توئه..."
🔴 #صنعت_مد بیش از هر چیزی از #حیوانات قربانی میگیرد. #سلبریتی های ابزارگونه #نظام_سرمایهداری_مصرفگرا، چرخدندههای نابودی حیوانات و دیگر معناهای بشریت هستند...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🗣آنها فریاد میزدند: "برات متاسفیم جنیفر لوپز، ننگ بر تو، خون حیوانات روی دست و گردن توئه..."
🔴 #صنعت_مد بیش از هر چیزی از #حیوانات قربانی میگیرد. #سلبریتی های ابزارگونه #نظام_سرمایهداری_مصرفگرا، چرخدندههای نابودی حیوانات و دیگر معناهای بشریت هستند...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 این ۷ ثانیه، ۷قرن یا ۷هزار سال دیگر هم ازین تاریخ ننگ و لعنتی پاک نخواهد شد.
🔻لعنت به این زندگی...
خودکشی کارگران،
خودکشی زنان، دختران آبی،
خودکشیهای کردستان
خودکشیهای سردشت
و....
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔻لعنت به این زندگی...
خودکشی کارگران،
خودکشی زنان، دختران آبی،
خودکشیهای کردستان
خودکشیهای سردشت
و....
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📚فرهنگی ترین آبشار دنیا
اثر آلیشامارتین در مادرید، آبشاری ساخته شده از پنج هزار کتاب،که از پنجره به بیرون میریزند.
اشاره به عصر دیجیتال و اینترنت و بیتوجهی مردم به کتاب!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
اثر آلیشامارتین در مادرید، آبشاری ساخته شده از پنج هزار کتاب،که از پنجره به بیرون میریزند.
اشاره به عصر دیجیتال و اینترنت و بیتوجهی مردم به کتاب!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴گزارش تحلیلی روزنامه نقدحال درباره مرگ ناگوار #دختر_آبی در گفتگو با #اردشیر_بهرامی
بهرامی: اولين بحثي که بهطور جدي مطرح میکنم، اين است که: هزاران دختر ۱۲ تا ۳۰ ساله داشتيم، نوجوان و زنان جوان و ميانسالي که در سرزمينهاي ايلام، خوزستان، لرستان، کهگيلويه و بويراحمد، کرمانشاه، چهارمحال و بختياري و کردستان هر ساله خودسوزي کردهاند، ولي واکنش و اعتراض اجتماعي مثل مرگ دختر آبي براي آنها نداشتیم؟. در عين احترامي که براي مرگ دختر آبی قائلم و ميدانم که قرباني تبعيضهاي جنسيتي، سياسي، حقوقی است، اين سوال را مطرح ميکنم! او افزود: چرا جامعه ما نسبت به خودکشيهايي که طي اين ۳۰ و۴۰ سال در مناطقي که نام بردم، اتفاق افتاده، سکوت کرده است؟ چرا مسوولين کشور ما به حقوق توسعه بیتوجه بوده، توسعهاي که بتواند وضعيت رفاه اجتماعي جامعه ما را به سطح مطلوب برساند. اين پژوهشگر بيان کرد: نقدي که به برنامهريزان و سياستگزاران در حوزه رفاه اجتماعي وجود دارد مربوط شکافهاي اقتصادي، منطقهاي و نابرابري اجتماعي است که يکي از پيامدهاي آن خودکشي است و پيامدهايي مثل: مهاجرت، اعتياد، بيکاري، خشونتها و حاشيهراندن مناطق مرزی کشور که دارای بالاترین نرخ خودکشی هستند. او گفت: با توجه به سطوح پايين توسعهيافتگي که در اين مناطق شاهد قرباني شدن استعدادها مثل دختر آبي هستیم! اما باید پرسید چرا تا الان کسي این مسائل را نديده؟ چرا خودکشيهاي ايلام را در حد اسم ديديم؟ چرا هيچوقت دولت توجهي نکرد؟ چرا جامعه ما و مسوولين ما نسبت به خودکشيها و مسائل اجتماعي که بخشي از آنها نتيجه تبعيض (جنسيتي، قومي، منطقهاي، طبقاتي) و نابرابري است توجه نکردا است؟
مشکلاتی که باعث شده جامعه ما به درجهاي از انحطاط برسد که زيستبومشان دافعه داشته باشه نه جاذبه برای زندگی!؟
بهرامي عنوان داشت: امروز اين دختر در اعتراض به شرايط غيرانساني در برخوردي که با ايشان شده، واکنش نشان داده است. رفتار او کاملا از نوع "خودکشي اعتراضي" نسبت به حقوق اجتماعي، فردي و انساني است که در اين جامعه دارد! اين صداي اعتراض يکي از هزاران دختري است که در اين مناطق هستند و هيچوقت صدايشان شنيده نشده است. نويسنده کتاب "فرهنگ، توسعه و خودکشي" گفت: آیا تنها حق دختران ما اجازه حضور در ورزشگاه است؟ اين سوال را از دولتمردان ميپرسم! آيا سایر حقوق اجتماعی و رفاهی که مردم بتوانند در جامعه با نشاط زندگي کنند وجود دارد؟ آیا جامعه ما از حقوق توسعهشان برخوردار هستند؟ يک بيعدالتي در مناطق مختلف کشور وجود دارد که يکي قربانیان این بی عدالتی "سحر آبي" است. چون قدرت سوژه سازی رسانههای جهاني و ملی به آن پرداخت. او افزود: در زيست جهاني
فرهنگی (چهارمحال و بختياري) که اينزندگي کرده، آمار خودکشي بالاست. هويت قومي هم بيتاثير نيست! سحر خدایاری دو ليسانس داشته و بيکار بوده و استعدادهاي خودش را بروز نداده! او عليرغم اينکه به فوتبال علاقمند بوده بهعنوان يکي از ابتداييترين حق يک دختر مانند دختران افغاني که به ورزشگاه ميروند، منع شده است. او در پايان تاکيد کرد: چند دهه فقدان برنامه های توسعه در مناطق جنگ زده موجب انزوای جغرافيايي براي آنها اتفاق افتاد و بيشتر شاهد رشد خودکشيها بوديم. ورود فيفا و نظارتهاي آنها و بحث رسانهايشدن آن در جهان ميتواند اعتبار کشور را زير سوال ببرد و حاکميت را خدشهدار کند که من موافق اين نيستم. حقوق ما، حقوق اجتماعي و حق توسعه فراتر از حق رفتن به استاديوم است.
@ardeshir3bahrami
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
بهرامی: اولين بحثي که بهطور جدي مطرح میکنم، اين است که: هزاران دختر ۱۲ تا ۳۰ ساله داشتيم، نوجوان و زنان جوان و ميانسالي که در سرزمينهاي ايلام، خوزستان، لرستان، کهگيلويه و بويراحمد، کرمانشاه، چهارمحال و بختياري و کردستان هر ساله خودسوزي کردهاند، ولي واکنش و اعتراض اجتماعي مثل مرگ دختر آبي براي آنها نداشتیم؟. در عين احترامي که براي مرگ دختر آبی قائلم و ميدانم که قرباني تبعيضهاي جنسيتي، سياسي، حقوقی است، اين سوال را مطرح ميکنم! او افزود: چرا جامعه ما نسبت به خودکشيهايي که طي اين ۳۰ و۴۰ سال در مناطقي که نام بردم، اتفاق افتاده، سکوت کرده است؟ چرا مسوولين کشور ما به حقوق توسعه بیتوجه بوده، توسعهاي که بتواند وضعيت رفاه اجتماعي جامعه ما را به سطح مطلوب برساند. اين پژوهشگر بيان کرد: نقدي که به برنامهريزان و سياستگزاران در حوزه رفاه اجتماعي وجود دارد مربوط شکافهاي اقتصادي، منطقهاي و نابرابري اجتماعي است که يکي از پيامدهاي آن خودکشي است و پيامدهايي مثل: مهاجرت، اعتياد، بيکاري، خشونتها و حاشيهراندن مناطق مرزی کشور که دارای بالاترین نرخ خودکشی هستند. او گفت: با توجه به سطوح پايين توسعهيافتگي که در اين مناطق شاهد قرباني شدن استعدادها مثل دختر آبي هستیم! اما باید پرسید چرا تا الان کسي این مسائل را نديده؟ چرا خودکشيهاي ايلام را در حد اسم ديديم؟ چرا هيچوقت دولت توجهي نکرد؟ چرا جامعه ما و مسوولين ما نسبت به خودکشيها و مسائل اجتماعي که بخشي از آنها نتيجه تبعيض (جنسيتي، قومي، منطقهاي، طبقاتي) و نابرابري است توجه نکردا است؟
مشکلاتی که باعث شده جامعه ما به درجهاي از انحطاط برسد که زيستبومشان دافعه داشته باشه نه جاذبه برای زندگی!؟
بهرامي عنوان داشت: امروز اين دختر در اعتراض به شرايط غيرانساني در برخوردي که با ايشان شده، واکنش نشان داده است. رفتار او کاملا از نوع "خودکشي اعتراضي" نسبت به حقوق اجتماعي، فردي و انساني است که در اين جامعه دارد! اين صداي اعتراض يکي از هزاران دختري است که در اين مناطق هستند و هيچوقت صدايشان شنيده نشده است. نويسنده کتاب "فرهنگ، توسعه و خودکشي" گفت: آیا تنها حق دختران ما اجازه حضور در ورزشگاه است؟ اين سوال را از دولتمردان ميپرسم! آيا سایر حقوق اجتماعی و رفاهی که مردم بتوانند در جامعه با نشاط زندگي کنند وجود دارد؟ آیا جامعه ما از حقوق توسعهشان برخوردار هستند؟ يک بيعدالتي در مناطق مختلف کشور وجود دارد که يکي قربانیان این بی عدالتی "سحر آبي" است. چون قدرت سوژه سازی رسانههای جهاني و ملی به آن پرداخت. او افزود: در زيست جهاني
فرهنگی (چهارمحال و بختياري) که اينزندگي کرده، آمار خودکشي بالاست. هويت قومي هم بيتاثير نيست! سحر خدایاری دو ليسانس داشته و بيکار بوده و استعدادهاي خودش را بروز نداده! او عليرغم اينکه به فوتبال علاقمند بوده بهعنوان يکي از ابتداييترين حق يک دختر مانند دختران افغاني که به ورزشگاه ميروند، منع شده است. او در پايان تاکيد کرد: چند دهه فقدان برنامه های توسعه در مناطق جنگ زده موجب انزوای جغرافيايي براي آنها اتفاق افتاد و بيشتر شاهد رشد خودکشيها بوديم. ورود فيفا و نظارتهاي آنها و بحث رسانهايشدن آن در جهان ميتواند اعتبار کشور را زير سوال ببرد و حاکميت را خدشهدار کند که من موافق اين نيستم. حقوق ما، حقوق اجتماعي و حق توسعه فراتر از حق رفتن به استاديوم است.
@ardeshir3bahrami
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴مصاحبه روزنامه نقد حال با دکتر فاضل الیاسی درباره #خودکشی #دختر_آبی
دکتر فاضل الياسي، پژوهشگر، جامعهشناس و مدير دفتر انجمن جامعهشناسي ايران در مناطق زلزلهزده کرمانشاه در گفتگو با نقدحال ديدگاهاش را درباره خودسوزي دخترآبی در ايران که مرگشاش اخيرا با واکنشهاي فراواني از سوي فعالين اجتماعي، سلبريتيهاي ورزشي و سينمايي همراه بوده است، گفت: خودکشي به مثابه يک #مسئله_اجتماعي است. ما با مسئله زن در ايران مواجه هستيم. خودکشي، حاصل يأس و ناکامي از تمام تلاشها، راهحلها، هرگونه روزنهاي براي برونرفت فرد از يک مخمصه و شرايط دشوار يا بحران است. اگر چه خودکشي در ميان زنان و مردان اتفاق ميافتد، اما خودکشي زنان در سايه يک جامعه مردسالار و تقريبا در اين حوزه سنتي بسيار معنادار است.
او افزود: اقدام دختر آبي آن هم با انتخاب بيرحمانهترين و خشنترين نوع خودکشي يعني #خودسوزي، نشاندهنده اين است که ما با يک مسئله جدي به نام #مسئله_زن مواجه هستيم. ما در عصر تکنولوژي با همان نفس سنتي با زنان برخورد ميکنيم، غافل از اينکه زن در ايران به مثابه يک نيروي قدرتمند اجتماعي تحت تاثير ارزشهاي سختگيرانه و مردسالار بوده و همواره در حال تغيير اجتماعي است.
اين جامعهشناس معتقد است: اين تغييرات در سايه حضور فعال زنان در موسسات و دانشگاهها و حضور و فشار آنها جهت ورود به بازار کار و عرصههاي سياسي و اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و هنري مشهود است. امروز زنان به #مطالبهگري فعال و جدي روي آوردهاند. تمام اين مطالبات و پافشاريها نشان از جديبودن و حادبودن مسئله زن است.
دکتر الياسي بيان کرد: رفتن زنان به استاديوم، مطالبه آنها جهت حضور در عرصههاي سياسي، اقتصادي و بهکارگيري به مثابه قضات، حق طلاق و غيره نشان از همين مسئله بهطور عام دارد.
او با تاکيد بر اينکه مسئله، فقط حضور زنان در استاديوم جهت کفزدن براي مردان در اين جامعه مردسالار نيست، افزود: موضوع و نکته اين است که زنان نيز ميخواهند مانند مردان بازيگر و بازيکن باشند و براي آنها نيز کف زده شود.
جامعهشناسان در هنگام انجام تحقيقات درباره مسائل اجتماعي حتما از مشاهدات، مصاحبه، حضور ميداني و کسب اطلاعات کافي از مطلعين اين منطقه و حوزه بهره ميبرند و قضاوت از راه دور هيچ پايه علمي ندارد، اما اغلب خودکشيها در #اعتراض به يک امر اجتماعي، سياسي، اقتصادي و غيره است.
او اظهار داشت: تقليلدادن مسائل اجتماعي به مشکلات فردي، کاري بسيار ناشيانه و ناشايسته است، چون انسان موجودي اجتماعي است، هر آنچه بهدست ميآورد از طريق ارتباط اجتماعي است، هر آنچه هم از دست ميدهد نيز از طريق ارتباط اجتماعي است. اين پژوهشگر در پايان گفت: خودسوزي دختر آبي که خود اين نام "بهنوعي مردانهکردن" نفس قضيه است، نشاندهنده اين واقعيت است که نه حاکميت تمايل و ظرفيت برآوردکردن مطالبه زنان را دارد و نه جامعه، پس تا زماني که نگاه جامعه نيز با تغيير قوانين تبعيضآميز عليه زنان تغيير نکند، وضع قانون بهتنهايي به حل کامل مسئله، نخواهد انجاميد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
دکتر فاضل الياسي، پژوهشگر، جامعهشناس و مدير دفتر انجمن جامعهشناسي ايران در مناطق زلزلهزده کرمانشاه در گفتگو با نقدحال ديدگاهاش را درباره خودسوزي دخترآبی در ايران که مرگشاش اخيرا با واکنشهاي فراواني از سوي فعالين اجتماعي، سلبريتيهاي ورزشي و سينمايي همراه بوده است، گفت: خودکشي به مثابه يک #مسئله_اجتماعي است. ما با مسئله زن در ايران مواجه هستيم. خودکشي، حاصل يأس و ناکامي از تمام تلاشها، راهحلها، هرگونه روزنهاي براي برونرفت فرد از يک مخمصه و شرايط دشوار يا بحران است. اگر چه خودکشي در ميان زنان و مردان اتفاق ميافتد، اما خودکشي زنان در سايه يک جامعه مردسالار و تقريبا در اين حوزه سنتي بسيار معنادار است.
او افزود: اقدام دختر آبي آن هم با انتخاب بيرحمانهترين و خشنترين نوع خودکشي يعني #خودسوزي، نشاندهنده اين است که ما با يک مسئله جدي به نام #مسئله_زن مواجه هستيم. ما در عصر تکنولوژي با همان نفس سنتي با زنان برخورد ميکنيم، غافل از اينکه زن در ايران به مثابه يک نيروي قدرتمند اجتماعي تحت تاثير ارزشهاي سختگيرانه و مردسالار بوده و همواره در حال تغيير اجتماعي است.
اين جامعهشناس معتقد است: اين تغييرات در سايه حضور فعال زنان در موسسات و دانشگاهها و حضور و فشار آنها جهت ورود به بازار کار و عرصههاي سياسي و اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و هنري مشهود است. امروز زنان به #مطالبهگري فعال و جدي روي آوردهاند. تمام اين مطالبات و پافشاريها نشان از جديبودن و حادبودن مسئله زن است.
دکتر الياسي بيان کرد: رفتن زنان به استاديوم، مطالبه آنها جهت حضور در عرصههاي سياسي، اقتصادي و بهکارگيري به مثابه قضات، حق طلاق و غيره نشان از همين مسئله بهطور عام دارد.
او با تاکيد بر اينکه مسئله، فقط حضور زنان در استاديوم جهت کفزدن براي مردان در اين جامعه مردسالار نيست، افزود: موضوع و نکته اين است که زنان نيز ميخواهند مانند مردان بازيگر و بازيکن باشند و براي آنها نيز کف زده شود.
جامعهشناسان در هنگام انجام تحقيقات درباره مسائل اجتماعي حتما از مشاهدات، مصاحبه، حضور ميداني و کسب اطلاعات کافي از مطلعين اين منطقه و حوزه بهره ميبرند و قضاوت از راه دور هيچ پايه علمي ندارد، اما اغلب خودکشيها در #اعتراض به يک امر اجتماعي، سياسي، اقتصادي و غيره است.
او اظهار داشت: تقليلدادن مسائل اجتماعي به مشکلات فردي، کاري بسيار ناشيانه و ناشايسته است، چون انسان موجودي اجتماعي است، هر آنچه بهدست ميآورد از طريق ارتباط اجتماعي است، هر آنچه هم از دست ميدهد نيز از طريق ارتباط اجتماعي است. اين پژوهشگر در پايان گفت: خودسوزي دختر آبي که خود اين نام "بهنوعي مردانهکردن" نفس قضيه است، نشاندهنده اين واقعيت است که نه حاکميت تمايل و ظرفيت برآوردکردن مطالبه زنان را دارد و نه جامعه، پس تا زماني که نگاه جامعه نيز با تغيير قوانين تبعيضآميز عليه زنان تغيير نکند، وضع قانون بهتنهايي به حل کامل مسئله، نخواهد انجاميد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند.
اگر هرازگاهی یک نفر، به سرنوشت دهن کجی نمیکرد، انسان، هنوز روی شاخههای درختها زندگی میکرد.
📕 شرق بهشت
✍🏻 #جان_اشتاین_بک
👉 @SOCIAL_SCIENCE
اگر هرازگاهی یک نفر، به سرنوشت دهن کجی نمیکرد، انسان، هنوز روی شاخههای درختها زندگی میکرد.
📕 شرق بهشت
✍🏻 #جان_اشتاین_بک
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#پزشکی به مثابه شغلی وراثتی
✍فردین علیخواه|جامعه شناس
در طول سال گذشته پیام هایی از تعدادی از دانشجویان دریافت کرده ام که در دانشگاههای خارج از کشور و برخی نیز در دانشگاههای داخلی در پزشکی، داندانپزشکی یا داروسازی مشغول به تحصیل اند. آنان از نگارنده این سطور راهنمایی می خواستند تا تحصیلات خود را به رشته هایی نظیر هنر، جامعه شناسی، روان شناسی و فلسفه تغییر دهند. برخی از آنان نیز هر چند تصمیمی جدی در این خصوص نگرفته اند ولی با وجود تحصیل در رشته های پزشکی، در آرزوی ورود به رشته هایی که در دل به آنها علاقه دارند شب و روز می گذرانند. من سعی کردم با آنان گفتگو کنم و دلیل شان را برای این تصمیم جویا شوم.
یکی از مهم ترین دلایل این گروه از دانشجویان برای تحصیل در رشته های پزشکی، اصرار، تمایل، علاقه، آرزو و خواست والدین شان است که می توان آنها را به دو گروه تقسیم کرد:
گروه نخست والدینی هستند که مشاغل خود آنان ارتباطی با رشته های پزشکی ندارد و کسب و کارشان در عرصه ای کاملا متفاوت است. این والدین، آینده مطلوب فرزندشان را به ویژه از منظر اقتصادی و رفاه، در ورود به رشته های پزشکی می بینند و آنرا تضمین کنندۀ آینده ای درخشان برای فرزندشان می دانند. تفکری که البته دور از واقعیت هم نیست. هر چند باید توجه داشت که سایر عرصه های علمی لزوما به تنگدستی منجر نخواهند شد ولی روشن است که مانند پزشکی ضمانت بالایی برای ثروتمند شدن در آنها وجود ندارد. آنچه بیان شد همه ماجرا نیست. دلایل اصرار این گروه از والدین می تواند جنبه های روان شناختی نیز داشته باشد. شاید سایه ناکامی های خود والدین در دوران زندگی شان در پشتِ چنین اصراری خانه کرده باشد: داشتن یک شغل خوب، با پرستیژ، و با درآمد بالا و همراه با احترام اجتماعی. در این گروه هستند والدینی که احساس می کنند تحویل یک پزشک به جامعه یعنی نهایت تحقق وظیفه پدری و مادری شان.
گروه دوم از دانشجویان کسانی هستند که هم پدر و هم مادر، و یا یکی از آن دو در رشته های پزشکی، دندانپزشکی، و داروسازی تحصیل کرده اند. آمار دقیقی ندارم ولی ظاهرا تعداد زیادی از دانشجویان پزشکی از این نوع خانواده ها می آیند. والدین این گروه از دانشجویان کسب و کاری در عرصه حرفه ای خود (برای مثال تأسیس کلینیک، مرکز جراحی، آزمایشگاه، داروخانه) راه اندازی کرده اند و تمایل دارند تا در دوران سالمندی، فرزند یا فرزندانشان پا جای پای آنان بگذارند. نکته جالب آنکه والدینِ والدینِ برخی از این دانشجویان نیز پزشک بوده اند. پزشکی برای این دسته از والدین یا شغلی موروثی بوده است و یا قرار است موروثی شود.
نکته ای که شاید از نظر جامعه شناختی جالب توجه است دانشجویانی اند که تقریبا تمامی اقوام شان پزشک اند. منظور از اقوام، دایی ها، خاله ها، عموها و عمه ها هستند. نسل دوم این اقوام که همین دانشجویان باشند وارد رشته های پزشکی می شوند. در واقع تشبیه این گروه به نظام کاستی(Caste System) که در هندوستان وجود دارد بی پایه نیست. گویی تقدیر این دانشجویان از قبل نوشته شده است و آنان صرفا مجری تقدیراند. معمولا به شکل نادری اتفاق می افتد که برخی از فرزندان این خانواده ها از این چرخه موروثی و کاستی خارج شوند چرا که در این صورت مدام باید به پرسش های بی پایان اقوام خود پاسخ دهند و شاید هم از کاست طرد شوند.
با صراحت بگویم که همه والدین صلاح و نیکی فرزندان شان را می خواهند. در این تردیدی ندارم. این مطلب به معنای زیر سوال بردن خیرخواهی والدین نیست. ولی وضعیت مطلوب و خوشایند آن است که هم والدین و هم فرزندان در زمینه رشته دانشگاهی، توافق و همدلی داشته باشند. احتمالا تعداد بالایی از دانشجویان پزشکی نیز از همین افراد هستند و چنین توافقی وجود دارد. ولی اگر چنین توافقی وجود نداشته باشد شرایط کمی دشوار می گردد. فرد در رشته ای تحصیل می کند که علاقه ای به آن ندارد و در نتیجه احتمال شکست تحصیلی بالا می رود، فرد وارد شغلی می شود که باز علاقه ای به آن ندارد و در همان دوران به سمت خوانندگی، تأتر، بازیگری، رمان نویسی، شاعری، یا حتی تجارت گرایش می یابد. برخی از این دانشجویان دلایل ورود خود به رشته پزشکی را صرفا ناراحت نکردن والدین، خوشحال کردن والدین، فقدان جرأت نه گفتن به والدین، دلسوزی برای والدین عنوان کرده بودند. عده ای دیگر هم نظرشان بر آن بود که چون والدین هزینه تحصیل آنها را می دهند گوش دادن به خواسته آنان طبیعی است.
جالب است که در سال های اخیر موضوعی مانند ازدواج، تصمیمی کاملا فردی تلقی می شود و والدین ترجیح می دهند که دخالت خود در این خصوص را به حداقل ممکن برسانند. چرا این اتفاق در عرصه تحصیل بسیار کند رخ می دهد؟
✅کانال نویسنده: @fardinalikhah
✅ارسال نظر: @alikhahfardin
👏🏼ممنون که به هنگام بازنشر آدرس منبع را قید می کنید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍فردین علیخواه|جامعه شناس
در طول سال گذشته پیام هایی از تعدادی از دانشجویان دریافت کرده ام که در دانشگاههای خارج از کشور و برخی نیز در دانشگاههای داخلی در پزشکی، داندانپزشکی یا داروسازی مشغول به تحصیل اند. آنان از نگارنده این سطور راهنمایی می خواستند تا تحصیلات خود را به رشته هایی نظیر هنر، جامعه شناسی، روان شناسی و فلسفه تغییر دهند. برخی از آنان نیز هر چند تصمیمی جدی در این خصوص نگرفته اند ولی با وجود تحصیل در رشته های پزشکی، در آرزوی ورود به رشته هایی که در دل به آنها علاقه دارند شب و روز می گذرانند. من سعی کردم با آنان گفتگو کنم و دلیل شان را برای این تصمیم جویا شوم.
یکی از مهم ترین دلایل این گروه از دانشجویان برای تحصیل در رشته های پزشکی، اصرار، تمایل، علاقه، آرزو و خواست والدین شان است که می توان آنها را به دو گروه تقسیم کرد:
گروه نخست والدینی هستند که مشاغل خود آنان ارتباطی با رشته های پزشکی ندارد و کسب و کارشان در عرصه ای کاملا متفاوت است. این والدین، آینده مطلوب فرزندشان را به ویژه از منظر اقتصادی و رفاه، در ورود به رشته های پزشکی می بینند و آنرا تضمین کنندۀ آینده ای درخشان برای فرزندشان می دانند. تفکری که البته دور از واقعیت هم نیست. هر چند باید توجه داشت که سایر عرصه های علمی لزوما به تنگدستی منجر نخواهند شد ولی روشن است که مانند پزشکی ضمانت بالایی برای ثروتمند شدن در آنها وجود ندارد. آنچه بیان شد همه ماجرا نیست. دلایل اصرار این گروه از والدین می تواند جنبه های روان شناختی نیز داشته باشد. شاید سایه ناکامی های خود والدین در دوران زندگی شان در پشتِ چنین اصراری خانه کرده باشد: داشتن یک شغل خوب، با پرستیژ، و با درآمد بالا و همراه با احترام اجتماعی. در این گروه هستند والدینی که احساس می کنند تحویل یک پزشک به جامعه یعنی نهایت تحقق وظیفه پدری و مادری شان.
گروه دوم از دانشجویان کسانی هستند که هم پدر و هم مادر، و یا یکی از آن دو در رشته های پزشکی، دندانپزشکی، و داروسازی تحصیل کرده اند. آمار دقیقی ندارم ولی ظاهرا تعداد زیادی از دانشجویان پزشکی از این نوع خانواده ها می آیند. والدین این گروه از دانشجویان کسب و کاری در عرصه حرفه ای خود (برای مثال تأسیس کلینیک، مرکز جراحی، آزمایشگاه، داروخانه) راه اندازی کرده اند و تمایل دارند تا در دوران سالمندی، فرزند یا فرزندانشان پا جای پای آنان بگذارند. نکته جالب آنکه والدینِ والدینِ برخی از این دانشجویان نیز پزشک بوده اند. پزشکی برای این دسته از والدین یا شغلی موروثی بوده است و یا قرار است موروثی شود.
نکته ای که شاید از نظر جامعه شناختی جالب توجه است دانشجویانی اند که تقریبا تمامی اقوام شان پزشک اند. منظور از اقوام، دایی ها، خاله ها، عموها و عمه ها هستند. نسل دوم این اقوام که همین دانشجویان باشند وارد رشته های پزشکی می شوند. در واقع تشبیه این گروه به نظام کاستی(Caste System) که در هندوستان وجود دارد بی پایه نیست. گویی تقدیر این دانشجویان از قبل نوشته شده است و آنان صرفا مجری تقدیراند. معمولا به شکل نادری اتفاق می افتد که برخی از فرزندان این خانواده ها از این چرخه موروثی و کاستی خارج شوند چرا که در این صورت مدام باید به پرسش های بی پایان اقوام خود پاسخ دهند و شاید هم از کاست طرد شوند.
با صراحت بگویم که همه والدین صلاح و نیکی فرزندان شان را می خواهند. در این تردیدی ندارم. این مطلب به معنای زیر سوال بردن خیرخواهی والدین نیست. ولی وضعیت مطلوب و خوشایند آن است که هم والدین و هم فرزندان در زمینه رشته دانشگاهی، توافق و همدلی داشته باشند. احتمالا تعداد بالایی از دانشجویان پزشکی نیز از همین افراد هستند و چنین توافقی وجود دارد. ولی اگر چنین توافقی وجود نداشته باشد شرایط کمی دشوار می گردد. فرد در رشته ای تحصیل می کند که علاقه ای به آن ندارد و در نتیجه احتمال شکست تحصیلی بالا می رود، فرد وارد شغلی می شود که باز علاقه ای به آن ندارد و در همان دوران به سمت خوانندگی، تأتر، بازیگری، رمان نویسی، شاعری، یا حتی تجارت گرایش می یابد. برخی از این دانشجویان دلایل ورود خود به رشته پزشکی را صرفا ناراحت نکردن والدین، خوشحال کردن والدین، فقدان جرأت نه گفتن به والدین، دلسوزی برای والدین عنوان کرده بودند. عده ای دیگر هم نظرشان بر آن بود که چون والدین هزینه تحصیل آنها را می دهند گوش دادن به خواسته آنان طبیعی است.
جالب است که در سال های اخیر موضوعی مانند ازدواج، تصمیمی کاملا فردی تلقی می شود و والدین ترجیح می دهند که دخالت خود در این خصوص را به حداقل ممکن برسانند. چرا این اتفاق در عرصه تحصیل بسیار کند رخ می دهد؟
✅کانال نویسنده: @fardinalikhah
✅ارسال نظر: @alikhahfardin
👏🏼ممنون که به هنگام بازنشر آدرس منبع را قید می کنید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE