🔴تحریف تاریخی #۸مارس
✍یاسین خرمپور- دانشجوی دکتری جامعهشناسی
۸ مارس روز جهانی زن، روزی که نماد مبارزات و جنبش های زنان برای گریز از جنس دومی بودن و احقاق سوژه گی بودن خود است.
زنان برای بدست آوردن امتیازات و حقوق خود در چنین روزی و در قالب جنبش های (کارگری) به خیابان آمدند و حیات برهنه خود را در برابر قدرت قرار دادند و ندای برابری در حقوق، کاهش ساعات کاری حق رای ووو سر دادند.
ولی به نظر می رسد فلسفه این روز به وسیله رسانههای سرمایهداری و به خصوص در کشور ما از طریق طنز و هزل به فراموشی سپرده شده است به صورتی که در حوزه عمومی این روز به مناسبتی برای عشق ورزیدن مردان به زنان تبدیل شده است و سطح چنین روزی را به روز ولنتاین و عشق ورزیدن جایگزین کرده اند.
در این بین ساختارهای مردسالاری جامعه نیز این تبدیل پذیری را مشروعیت بخشیده و مردان از طریق این روز هژمونی خود را با تبریک گفتن، کافی شاپ رفتن، شاخه گل دادن نهادینه می کنند.
علاوه بر این نقش خود زنان در عادی سازی این روز نیز انکارناپذیر است به صورتی که زنان تحت تفسیر و برداشت مردانه از این روز قرار دارند و ۸ مارس را به روزی برای تبریک و کادو گرفتن تقلیل دادند.
به طور کلی این روز که نمادی برای آگاهی بخشی و مبارزه بوده، تبدیل به یک نوع خشونت نمادین و پنهان بر علیه خود زنان گشته است و زنان نیز بدون آگاهی از این وضعیت، این نوع خشونت را پذیرفته اند و در برابر این روز موضعی منفعل از خود نشان می دهند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍یاسین خرمپور- دانشجوی دکتری جامعهشناسی
۸ مارس روز جهانی زن، روزی که نماد مبارزات و جنبش های زنان برای گریز از جنس دومی بودن و احقاق سوژه گی بودن خود است.
زنان برای بدست آوردن امتیازات و حقوق خود در چنین روزی و در قالب جنبش های (کارگری) به خیابان آمدند و حیات برهنه خود را در برابر قدرت قرار دادند و ندای برابری در حقوق، کاهش ساعات کاری حق رای ووو سر دادند.
ولی به نظر می رسد فلسفه این روز به وسیله رسانههای سرمایهداری و به خصوص در کشور ما از طریق طنز و هزل به فراموشی سپرده شده است به صورتی که در حوزه عمومی این روز به مناسبتی برای عشق ورزیدن مردان به زنان تبدیل شده است و سطح چنین روزی را به روز ولنتاین و عشق ورزیدن جایگزین کرده اند.
در این بین ساختارهای مردسالاری جامعه نیز این تبدیل پذیری را مشروعیت بخشیده و مردان از طریق این روز هژمونی خود را با تبریک گفتن، کافی شاپ رفتن، شاخه گل دادن نهادینه می کنند.
علاوه بر این نقش خود زنان در عادی سازی این روز نیز انکارناپذیر است به صورتی که زنان تحت تفسیر و برداشت مردانه از این روز قرار دارند و ۸ مارس را به روزی برای تبریک و کادو گرفتن تقلیل دادند.
به طور کلی این روز که نمادی برای آگاهی بخشی و مبارزه بوده، تبدیل به یک نوع خشونت نمادین و پنهان بر علیه خود زنان گشته است و زنان نیز بدون آگاهی از این وضعیت، این نوع خشونت را پذیرفته اند و در برابر این روز موضعی منفعل از خود نشان می دهند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
انسان امروز انسان انتظارهای بیپایان است! گویی زندگی خود را هر روز صبح به روزی دیگر به تعویق میاندازد، آرزوهای او زنجیرهی پوچی است که تا بیپایان جهان ادامه مییابد.
#ساموئل_بکت
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#ساموئل_بکت
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬از #سرمربی_لیورپول، راجع به #کرونا میپرسن.
میگه من نمیدونم چرا آدمهای معروف باید راجع به همه مسائل نظر بدن، من اطلاعاتی درباره کرونا ندارم و کسی که میدونه باید در این مورد صحبت کنه ...
🔻دقیقا کاری که خیلیها تو ایران باید انجام بدن، بدون اطلاعات کافی از چیزی، در موردش نظر ندن یا سوءاستفاده نکنن ...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
میگه من نمیدونم چرا آدمهای معروف باید راجع به همه مسائل نظر بدن، من اطلاعاتی درباره کرونا ندارم و کسی که میدونه باید در این مورد صحبت کنه ...
🔻دقیقا کاری که خیلیها تو ایران باید انجام بدن، بدون اطلاعات کافی از چیزی، در موردش نظر ندن یا سوءاستفاده نکنن ...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
وقتی که از #روانشناسیگرایی، #روانشناسی_عامهپسند و #روانشناسی_زرد بحث میکنم و اینکه این نوع #روانشناسی به #قدرت سرویس میدهد، منظورم این است اکنون که در زمان بحران و فاجعه اپیدمی #ویروس_کرونا هستیم، مدام فرد و افراد مورد خطاب قرار میگیرند. فرد یا افراد باید این کار انجام دهند یا ندهند و معمولا افراد یا فرد مسول، مقصر و خطاکار تلقی میشوند و اغلب ما هم به این فرایند مشروعیت و مقبولیت میدهیم و این نوع نگاه و رویکرد را بازتولید و بازنشر میکنیم.
اما هنگاهی که با بینش #جامعهشناختی این مساله را مورد تحلیل قرار دهیم، ساختارهای حاکم بر جامعه، نهادها و سازمانهای مسول را مورد خطاب، نقد و واکاوی قرار میدهیم که با نهادینهکردن دروغ، خیانت و ناکارآمدی باعث و بانی ایجاد این شرایط و وضعیت شدهاند.
✍🏽 #سیروان_محمودی
پژوهشگر جامعهشناسی فاجعه
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
اما هنگاهی که با بینش #جامعهشناختی این مساله را مورد تحلیل قرار دهیم، ساختارهای حاکم بر جامعه، نهادها و سازمانهای مسول را مورد خطاب، نقد و واکاوی قرار میدهیم که با نهادینهکردن دروغ، خیانت و ناکارآمدی باعث و بانی ایجاد این شرایط و وضعیت شدهاند.
✍🏽 #سیروان_محمودی
پژوهشگر جامعهشناسی فاجعه
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 #کووید۱۹ #ویروس_کرونا چطور منتشر و اپیدمی میشود؟
🔴چرا تمیز کردن دستها و رعایت اصول بهداشتی مهم است و میتواند از وقوع فاجعه جلوگیری کند؟!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴چرا تمیز کردن دستها و رعایت اصول بهداشتی مهم است و میتواند از وقوع فاجعه جلوگیری کند؟!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ #در_خانه_بمانیم!
✍🏽 #سیروان_محمودی
●پژوهشگر جامعهشناسی فاجعه
●مدیر انجمن جامعهشناشی ایران-دفتر سردشت
این جمله نوستالوژیک "#در_خانه_بمان" از بچگی تا الان در گوش ما خوانده شده و میشود!
"بیرون نرو"، "در خانه بمان"، "هیچی نگو"، "چیزی ننویس"، "به چیزی یا کسی کار نداشته باش"، "سرت تو زندگی خودت باشه"، "مواظب خودت باش" و صدها جملهی امر و نهی دیگر... که هر زمانی کارکرد خاصی داشتهاند و دارند، اما کارکرد پنهان و اصلی آن، همان خفهکردن و سرکوب ما بودهاست.
ما از همان دوران کودکی توسط نهاد خانواده #سرکوب شدهایم و تحت #هژمونی هستیم، خانوادهای که قبلا توسط نهادها و ساختارهای اجتماعی و جامعه سرکوب شده است. کارکرد نهادها و ساختارهای اجتماعی ما، خلق سوژهی (انسان) ساکت، منفعل، پذیرا، منزوی و مقلد است به طوری که تبدیل به ابژهی ابزاری، گفتمانی و کالایی شود. اکنون باز شاهدیم که دوباره به همان جمله "در خانه بمانیم" اکتفا کردهایم، مثل همیشه در خانه ماندهایم و سکوت اختیار کردهایم و دوباره نوک پیکان انتقادها به خودمان، فرد و افراد است، حتی کسانی که بیرون از خانه هستند، مشغول انجام وظایف و مسولیتهای سازمانهای مسول هستند! (مثل تولید و توزیع ماسک و...، کنترل ورودی شهرها و ضدعفونی کردن اماکن و معابر...). جالب است که سازمانهای مسول هم به خواب زمستانی رفتهاند و مانع فعالیت افراد، گروهها و کمپینها نمیشوند! اما اگر کسی از آمار و اطلاعات افراد مبتلا به #ویروس_کورونا و فوتیهای آن و همچنین نقد سازمانهای مسول چیزی بگوید و بنویسد، برابر با قانون! مجازات خواهد شد!!!...
در مقابل این نوع فعالیتها و کمپینهای خودجوش مردمی، اما چه تعداد و چه کسانی ساختارها و سازمانهای مسول را نقد میکنند؟ چه کسانی ریشهای و عمیق به مساله میپردازند و ریشهی به وجود آمدن این بحران و فاجعه را مورد نقد و واکاوی قرار میدهند؟؟؟...
من به این جملهی " #در_خانه_بمان" اعتقادی ندارم و به آن هم مشروعیت نمیبخشم، این خانه را ویران میکنم، و ساختارهای به وجودآورنده این خانهها را نیز تخریب میکنم. ترجیح میدهم کنار خودم بمانم و آلوده دیگران و خیابانها و جامعه نباشم و با خودم به زندگی، مقاومت و مبارزه ادامه دهم....
✅ اگر متن را پسندیدید، برای گروهها و دوستان بفرستید🙏
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 #سیروان_محمودی
●پژوهشگر جامعهشناسی فاجعه
●مدیر انجمن جامعهشناشی ایران-دفتر سردشت
این جمله نوستالوژیک "#در_خانه_بمان" از بچگی تا الان در گوش ما خوانده شده و میشود!
"بیرون نرو"، "در خانه بمان"، "هیچی نگو"، "چیزی ننویس"، "به چیزی یا کسی کار نداشته باش"، "سرت تو زندگی خودت باشه"، "مواظب خودت باش" و صدها جملهی امر و نهی دیگر... که هر زمانی کارکرد خاصی داشتهاند و دارند، اما کارکرد پنهان و اصلی آن، همان خفهکردن و سرکوب ما بودهاست.
ما از همان دوران کودکی توسط نهاد خانواده #سرکوب شدهایم و تحت #هژمونی هستیم، خانوادهای که قبلا توسط نهادها و ساختارهای اجتماعی و جامعه سرکوب شده است. کارکرد نهادها و ساختارهای اجتماعی ما، خلق سوژهی (انسان) ساکت، منفعل، پذیرا، منزوی و مقلد است به طوری که تبدیل به ابژهی ابزاری، گفتمانی و کالایی شود. اکنون باز شاهدیم که دوباره به همان جمله "در خانه بمانیم" اکتفا کردهایم، مثل همیشه در خانه ماندهایم و سکوت اختیار کردهایم و دوباره نوک پیکان انتقادها به خودمان، فرد و افراد است، حتی کسانی که بیرون از خانه هستند، مشغول انجام وظایف و مسولیتهای سازمانهای مسول هستند! (مثل تولید و توزیع ماسک و...، کنترل ورودی شهرها و ضدعفونی کردن اماکن و معابر...). جالب است که سازمانهای مسول هم به خواب زمستانی رفتهاند و مانع فعالیت افراد، گروهها و کمپینها نمیشوند! اما اگر کسی از آمار و اطلاعات افراد مبتلا به #ویروس_کورونا و فوتیهای آن و همچنین نقد سازمانهای مسول چیزی بگوید و بنویسد، برابر با قانون! مجازات خواهد شد!!!...
در مقابل این نوع فعالیتها و کمپینهای خودجوش مردمی، اما چه تعداد و چه کسانی ساختارها و سازمانهای مسول را نقد میکنند؟ چه کسانی ریشهای و عمیق به مساله میپردازند و ریشهی به وجود آمدن این بحران و فاجعه را مورد نقد و واکاوی قرار میدهند؟؟؟...
من به این جملهی " #در_خانه_بمان" اعتقادی ندارم و به آن هم مشروعیت نمیبخشم، این خانه را ویران میکنم، و ساختارهای به وجودآورنده این خانهها را نیز تخریب میکنم. ترجیح میدهم کنار خودم بمانم و آلوده دیگران و خیابانها و جامعه نباشم و با خودم به زندگی، مقاومت و مبارزه ادامه دهم....
✅ اگر متن را پسندیدید، برای گروهها و دوستان بفرستید🙏
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
●امروز پول ندارید؛ فردا ممکن هست پول داشته باشید
●موقعیت ندارید؛ فردا ممکن هست موقعیت داشته باشید
●اگر امروز شرفی ندارید فردا هم نخواهید داشت!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
●موقعیت ندارید؛ فردا ممکن هست موقعیت داشته باشید
●اگر امروز شرفی ندارید فردا هم نخواهید داشت!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 هر گاه در زندگی مشترک توانستید این سکانس را خلق کنید، بدانید که خوشبخت و موفق هستید!
❤️زندگی همین است؛ لبخند و نگاهی عاشقانه
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
❤️زندگی همین است؛ لبخند و نگاهی عاشقانه
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬موهای سرشان را تراشیدند و برای جنگی سخت آماده شدند. خط ماسک و عینک روی صورتشان خط انداخته بود که شاید همراه همیشگیشان باشد. آنها خود را پوشک کردند تا وقتشان هدر نرود.
آنها فرشتگانی بودند که به جنگی تمام عیار رفتند.
کادر درمانی شهر #ووهان #چین را میگوییم...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
آنها فرشتگانی بودند که به جنگی تمام عیار رفتند.
کادر درمانی شهر #ووهان #چین را میگوییم...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#بیل_گیتس چند سال قبل در جمع پزشکی ماساچوست خطاب به مهمانان گفته بود: در دهه آینده بیماری کشندهای در راه است که میتواند طی ۶ ماه ۳۰ میلیون نفر را بکشد! و بشر آمادگی مقابله با این بیماری را ندارد...
او در این سخنرانی گفته بود: حوزهای وجود دارد که جهان تاکنون پیشرفت چندانی در آن نکرده و آن آمادهسازی برای بیماریهای همهگیر است و احتمال اینکه سر و کله یک بیماری کشنده و همهگیر ناگهان پیدا شود زیاد است!
استفاده از بیماریها بعنوان سلاحی کشنده آسان و آسانتر خواهد شد. چراکه به راحتی میتوان بیماری را ایجاد کرد تا در سراسر جهان پخش شود. اگر به دولتمردان جهان بگویید اسلحهای که میتواند ۳۰ میلیون نفر را بکشد اکنون در حال ساخت است، فوریتی برای آمادهسازی در مقابل این تهدید آغاز میشود.
او همچنین اعلام کرده بود که موسسه مدلسازی بیماریها، آنفولانزای جدیدی را کشف کرده که میتواند مانند اپیدمی ساب ۱۹۱۸ که بیش از ۵۰ میلیون نفر را کشت، ۳۰ میلیون نفر را بکشد!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
او در این سخنرانی گفته بود: حوزهای وجود دارد که جهان تاکنون پیشرفت چندانی در آن نکرده و آن آمادهسازی برای بیماریهای همهگیر است و احتمال اینکه سر و کله یک بیماری کشنده و همهگیر ناگهان پیدا شود زیاد است!
استفاده از بیماریها بعنوان سلاحی کشنده آسان و آسانتر خواهد شد. چراکه به راحتی میتوان بیماری را ایجاد کرد تا در سراسر جهان پخش شود. اگر به دولتمردان جهان بگویید اسلحهای که میتواند ۳۰ میلیون نفر را بکشد اکنون در حال ساخت است، فوریتی برای آمادهسازی در مقابل این تهدید آغاز میشود.
او همچنین اعلام کرده بود که موسسه مدلسازی بیماریها، آنفولانزای جدیدی را کشف کرده که میتواند مانند اپیدمی ساب ۱۹۱۸ که بیش از ۵۰ میلیون نفر را کشت، ۳۰ میلیون نفر را بکشد!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#خوشبختی از نگاه #آلفرد_هیچکاک
آقای هیچکاک؛ تعریف شما از خوشبختی چیست؟
_شاید خوشبختی در خودآگاهی باشد. اینکه استعدادها و تواناییهای خویش را بشناسی و بتوانی خود را در مسیر موفقیت قرار دهی و کاری کنی که زمان به نفعت بگذرد نه به ضررت.
اینکه اشتباهات خود را بدانی و سعی کنی از آنها درس بگیری و تکرارشان نکنی. اینکه از آدمهای پوشالی و دروغین زندگی دور شوی و قدر انسانهای واقعی را بدانی. اینکه درون خود را خالص کنی و بهفکر چیزهای مثبت باشی. خوداگاهی شاید بزرگترین نعمت زندگی است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
آقای هیچکاک؛ تعریف شما از خوشبختی چیست؟
_شاید خوشبختی در خودآگاهی باشد. اینکه استعدادها و تواناییهای خویش را بشناسی و بتوانی خود را در مسیر موفقیت قرار دهی و کاری کنی که زمان به نفعت بگذرد نه به ضررت.
اینکه اشتباهات خود را بدانی و سعی کنی از آنها درس بگیری و تکرارشان نکنی. اینکه از آدمهای پوشالی و دروغین زندگی دور شوی و قدر انسانهای واقعی را بدانی. اینکه درون خود را خالص کنی و بهفکر چیزهای مثبت باشی. خوداگاهی شاید بزرگترین نعمت زندگی است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برخی از ما نه تنها گذشتهی خود را حمل میکنیم، بلکه گذشته پدر و مادرهایمان را نیز همراه داریم.
درد، از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود و تا آن را بررسی نکنیم، این چرخه را هیچگاه برهم نخواهیم زد.
📘 نیمه تاریک وجود
✍🏻 #دبی_فورد
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
درد، از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود و تا آن را بررسی نکنیم، این چرخه را هیچگاه برهم نخواهیم زد.
📘 نیمه تاریک وجود
✍🏻 #دبی_فورد
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
همهی ما متفاوتیم،
زندگی هرچقدر هم که بد به نظر برسه،
همیشه کاری هست که بشه انجام داد و توش موفق بود!
تا زمانی که #زندگی هست #امید هم هست ...
🎬 نظریه همه چیز
براساس زندگینامه #استفن_هاوکینگ
🎥🎶 کلیپ موسیقی کوردی کورمانجی
✅در این روزها، #امید، #مقاومت و #مبارزه رمز زندگیست.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏻 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
زندگی هرچقدر هم که بد به نظر برسه،
همیشه کاری هست که بشه انجام داد و توش موفق بود!
تا زمانی که #زندگی هست #امید هم هست ...
🎬 نظریه همه چیز
براساس زندگینامه #استفن_هاوکینگ
🎥🎶 کلیپ موسیقی کوردی کورمانجی
✅در این روزها، #امید، #مقاومت و #مبارزه رمز زندگیست.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏻 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
در تمام طول عُمرم با تهدید مرگ زودرس زندگی کردهام، برای همین است که از اتلاف وقت بیزارم ...
#استیون_هاوکینگ
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#استیون_هاوکینگ
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴از تغییرگرایی به تقدیرگرایی
▪️نویسنده: فردین علیخواه|جامعه شناس
در این روزهای سخت و سنگین، در شبکه های اجتماعی پیام های مختلفی درباره سال 1398 منتشر می شود. در این پیام ها همه بلایای طبیعی، فجایع، مصیبت های ناشی از خطاهای انسانی و حیوانی! یک به یک، و با آرامش و تواضع برشمرده می شوند و در نهایت سوال می شود که مصیبت بعدی مان چیست ای پروردگار عالم؟ برخی از این پیام ها از سهم معینی از مصیبت ها می گویند که پروردگار به طور ثابت و روزانه به ایرانیان اختصاص می دهد. وفور و فراوانی این پیام ها محدود و مختصِ شبکه های اجتماعی نیست.
در گفتگوهای عادیِ روزمره نیز چنین تلقی ها و تفسیرهایی از مصیبت های جاری دیده می شود و گهگاه با رویی گشاده نقل می شوند. شاید ما ببینیم و بخندیم ولی مشاهده این پیام ها به همراه شکلک های قهقۀ خنده در زیر یا بالای آنها، لزوما به معنای خنده دار بودن شان نیست. حداقل آنکه، طنزی تلخ و جگرسوز است. دلالت های نهفته در این سنخ پیام ها نشان از تغییری تدریجی و آهسته در روان شناسی اجتماعی ما ایرانیان در یکی دو سال اخیر دارد: عبورِ جامعه از تغییر گرایی به تقدیرگرایی، که بی تردید رخدادی ناگوار است.
مهمترین ویژگی «تقدیرگرایی»(fatalism)، داشتن این احساس است که من قدرت تغییر مسیر حوادثی را که رخ خواهند داد ندارم. به بیان دیگر، احساس بی قدرتی، عجز و ناتوانی در مرکز تقدیرگرایی قرار دارد. در اینجا فرد می پذیرد که هر آنچه می آید از پیش مقدّر شده و در واقع، گریز ناپذیر تفسیر می شود. در نتیجه آنچه با رواج و گسترش تقدیرگرایی رخت برمی بندد نقش و قدرت انتخاب، کنشگری و اراده انسانی است. سرنوشت، کتابی است که از قبل نوشته شده است. هر چند در علوم انسانی دیدگاههای مختلفی درباره تقدیرگرایی طرح شده است ولی در مجموع آن قسم از تقدیرگرایی که به انفعال، پذیرش منفعلانه، و تسلیم محض در برابر هر آنچه پیش می آید نزدیک شود نامطلوب، و مورد نقد است.
باید توجه داشت که این توصیف از تقدیرگرایی، مشابه آن چیزی نیست که در جوامع سنتی همواره با نام ها و عناوین مختلفی وجود داشته است. تقدیرگرایی در جامعه سنتی یا در ادبیات دینی بحث این مطلب کوتاه نیست. آن شکل از تقدیرگرایی که کانون توجه این نوشته است به تدریج دارد در طبقه متوسط شهری، در اجتماع کتابخوان، در اجتماع تحصیلگرده و حتی در اقشار معتقد به کنشگری رخ می دهد. خیره شدن به جایی نامعلوم از آسمان یا سقف خانه، خود را غرق در خواندن رمان یا تماشای فیلم کردن، اتخاذ تدریجی نگاهی فلسفی یا معنوی به حیات به معنای کلی آن و عزیمت تدریجی به سوی تفکر « هر چه پیش آید خوش آید» از مختصات این تقدیرگرایی است. همچنین واقعیت گریزی و تکیه بر قدرت تخیّل، شانه به شانۀ تقدیرگرایی مذکور پیش می رود. باید توجه داشت که ایستگاه پیشین این نوع تقدیرگرایی، تغییرگرایی بوده است و شاید همین امر عامل تمایز آن از تقدیرگرایی در برداشتی سنتی و مرسوم باشد. این نوع تقدیرگرایی از پیامدهای یک جامعه خسته از تغییرگرایی و حاصل یک جامعۀ عاری از دستاورد است.
سوق یافتن یا سوق دادن جامعه به سوی آنچه توصیف شد به نفع هیچ حاکمیتی، هیچ تفکر و هیچ سلیقه سیاسی نیست. نوع افراطی و آسیب شناسانه این شکل از تقدیرگرایی را مدتی قبل در زندگی روزمره دیدم و بسیار ترسیدم. محترمانه به یکی از دانشجویانم در خصوص مصرف آب تذکر دادم. با لبخند تلخی واکنش نشان داد: « استاد، من چه در مصرف آب صرفه جویی یا احتیاط کنم و چه نکنم در سرنوشت سیاه ما هیچ تأثیری نخواهد داشت. پس بهتر است به خودم سختی ندهم.» هر چند در خصوص نگاهی که این دانشجو داشت با او به بحث و گفتگو پرداختم ولی این جمله نشانه ای از بروز یک تقدیرگرایی کور و جدید در بخش هایی از جامعه ایران است.
کرونا، گویی تیر خلاصی بر حوادث، رخدادها و اتفاقات تلخ سال 98 بود تا بخش هایی از جامعه را بیش از پیش به سوی تقدیرگرایی سوق دهد. در پایان آیا می توان این پرسش را طرح کرد که بخش هایی از گروههای اجتماعی که این روزها علیرغم شیوع کرونا به شمال می روند گرفتار همین نوع تقدیرگرایی اند و معتقدند که در این کشور اگر کرونا هم نباشد قطعا مصیبتی دیگر خواهد بود!
آنچه طرح شد از موضع نگرانی از شیوع ویروسی اجتماعی در جامعه ایرانی است. آنچه که می توان آنرا تقدیرگرایی یک جامعه خسته و بدون دستاورد دانست. بدون تردید گسترش این تقدیرگرایی با کاهش مسئولیت پذیری اجتماعی همراه است و به همین دلیل باید آنرا جدی گرفت.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
▪️نویسنده: فردین علیخواه|جامعه شناس
در این روزهای سخت و سنگین، در شبکه های اجتماعی پیام های مختلفی درباره سال 1398 منتشر می شود. در این پیام ها همه بلایای طبیعی، فجایع، مصیبت های ناشی از خطاهای انسانی و حیوانی! یک به یک، و با آرامش و تواضع برشمرده می شوند و در نهایت سوال می شود که مصیبت بعدی مان چیست ای پروردگار عالم؟ برخی از این پیام ها از سهم معینی از مصیبت ها می گویند که پروردگار به طور ثابت و روزانه به ایرانیان اختصاص می دهد. وفور و فراوانی این پیام ها محدود و مختصِ شبکه های اجتماعی نیست.
در گفتگوهای عادیِ روزمره نیز چنین تلقی ها و تفسیرهایی از مصیبت های جاری دیده می شود و گهگاه با رویی گشاده نقل می شوند. شاید ما ببینیم و بخندیم ولی مشاهده این پیام ها به همراه شکلک های قهقۀ خنده در زیر یا بالای آنها، لزوما به معنای خنده دار بودن شان نیست. حداقل آنکه، طنزی تلخ و جگرسوز است. دلالت های نهفته در این سنخ پیام ها نشان از تغییری تدریجی و آهسته در روان شناسی اجتماعی ما ایرانیان در یکی دو سال اخیر دارد: عبورِ جامعه از تغییر گرایی به تقدیرگرایی، که بی تردید رخدادی ناگوار است.
مهمترین ویژگی «تقدیرگرایی»(fatalism)، داشتن این احساس است که من قدرت تغییر مسیر حوادثی را که رخ خواهند داد ندارم. به بیان دیگر، احساس بی قدرتی، عجز و ناتوانی در مرکز تقدیرگرایی قرار دارد. در اینجا فرد می پذیرد که هر آنچه می آید از پیش مقدّر شده و در واقع، گریز ناپذیر تفسیر می شود. در نتیجه آنچه با رواج و گسترش تقدیرگرایی رخت برمی بندد نقش و قدرت انتخاب، کنشگری و اراده انسانی است. سرنوشت، کتابی است که از قبل نوشته شده است. هر چند در علوم انسانی دیدگاههای مختلفی درباره تقدیرگرایی طرح شده است ولی در مجموع آن قسم از تقدیرگرایی که به انفعال، پذیرش منفعلانه، و تسلیم محض در برابر هر آنچه پیش می آید نزدیک شود نامطلوب، و مورد نقد است.
باید توجه داشت که این توصیف از تقدیرگرایی، مشابه آن چیزی نیست که در جوامع سنتی همواره با نام ها و عناوین مختلفی وجود داشته است. تقدیرگرایی در جامعه سنتی یا در ادبیات دینی بحث این مطلب کوتاه نیست. آن شکل از تقدیرگرایی که کانون توجه این نوشته است به تدریج دارد در طبقه متوسط شهری، در اجتماع کتابخوان، در اجتماع تحصیلگرده و حتی در اقشار معتقد به کنشگری رخ می دهد. خیره شدن به جایی نامعلوم از آسمان یا سقف خانه، خود را غرق در خواندن رمان یا تماشای فیلم کردن، اتخاذ تدریجی نگاهی فلسفی یا معنوی به حیات به معنای کلی آن و عزیمت تدریجی به سوی تفکر « هر چه پیش آید خوش آید» از مختصات این تقدیرگرایی است. همچنین واقعیت گریزی و تکیه بر قدرت تخیّل، شانه به شانۀ تقدیرگرایی مذکور پیش می رود. باید توجه داشت که ایستگاه پیشین این نوع تقدیرگرایی، تغییرگرایی بوده است و شاید همین امر عامل تمایز آن از تقدیرگرایی در برداشتی سنتی و مرسوم باشد. این نوع تقدیرگرایی از پیامدهای یک جامعه خسته از تغییرگرایی و حاصل یک جامعۀ عاری از دستاورد است.
سوق یافتن یا سوق دادن جامعه به سوی آنچه توصیف شد به نفع هیچ حاکمیتی، هیچ تفکر و هیچ سلیقه سیاسی نیست. نوع افراطی و آسیب شناسانه این شکل از تقدیرگرایی را مدتی قبل در زندگی روزمره دیدم و بسیار ترسیدم. محترمانه به یکی از دانشجویانم در خصوص مصرف آب تذکر دادم. با لبخند تلخی واکنش نشان داد: « استاد، من چه در مصرف آب صرفه جویی یا احتیاط کنم و چه نکنم در سرنوشت سیاه ما هیچ تأثیری نخواهد داشت. پس بهتر است به خودم سختی ندهم.» هر چند در خصوص نگاهی که این دانشجو داشت با او به بحث و گفتگو پرداختم ولی این جمله نشانه ای از بروز یک تقدیرگرایی کور و جدید در بخش هایی از جامعه ایران است.
کرونا، گویی تیر خلاصی بر حوادث، رخدادها و اتفاقات تلخ سال 98 بود تا بخش هایی از جامعه را بیش از پیش به سوی تقدیرگرایی سوق دهد. در پایان آیا می توان این پرسش را طرح کرد که بخش هایی از گروههای اجتماعی که این روزها علیرغم شیوع کرونا به شمال می روند گرفتار همین نوع تقدیرگرایی اند و معتقدند که در این کشور اگر کرونا هم نباشد قطعا مصیبتی دیگر خواهد بود!
آنچه طرح شد از موضع نگرانی از شیوع ویروسی اجتماعی در جامعه ایرانی است. آنچه که می توان آنرا تقدیرگرایی یک جامعه خسته و بدون دستاورد دانست. بدون تردید گسترش این تقدیرگرایی با کاهش مسئولیت پذیری اجتماعی همراه است و به همین دلیل باید آنرا جدی گرفت.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️بحران در خلق و خوی ما نیست،
وضعیت بحرانی است!
✍آرش حیدری
🔻مسئله را به خلق و خوی مردم فروکاستن یعنی در پرانتز گذاشتن وجه عمیقی از سازوکارهای تاریخی و اجتماعی. اینکه مردم در هنگامۀ بروز فاجعه دچار هراس میشوند شرقی و غربی و ایرانی و خارجی ندارد این یک قاعده عام رفتار بشری است. چرا تصور میکنیم در مکانیسمهای حکمرانی باید روی خوب بودن و مهربان بودن آدمها حساب کرد؟ فرایند حکمرانی که نباید روی این حساب کند که شانس بیاورد در هنگامه بحران افراد خوبی پیدا بشوند و احتکار نکنند. مسئله بر سر این نیست که مردم «ما» احتکار میکنند مسئله اینجا است که سازوکار کلان اقتصاد و منطق تولید و توزیع کالا و گره خوردگیش با رانت و هزار معضل دیگر درِ احتکار را باز میگذارد.
🔻مسئله این نیست که «ما ایرانیها» چه صفتی داریم، مسئله این است که چرا و چگونه دانشی شکل گرفت که تلاش کرد صفتی خاص را به «ما ایرانیها» بچسباند. مسئله اینجا است که تفکر خلقیاتی چه چیزهایی را نادیدنی میکند. تأکید میکنم من نمیخواهم نتیجه بگیرم که ما خوبیم و اصالت داریم و از آن حرفها. اتفاقاً میخواهم بگویم که وضعیتِ بحرانیتر از هذیانهای خلقیاتگونه است، باید دانشی انتقادی برای فهم وضعیت داشت. بحران در خلق و خوی «ما» نیست، وضعیت بحرانی است و باید این بحران را فهمپذیر کرد.
🔻تفکر خلقیاتی علیرغم ظاهر انتقادیش به شدتِ محافظهکار است؛ مسئله من بر سر انتقادی کردنِ دانش است و ادعایم این است که تفکر خلقیاتی رُس انتقادیِ دانش اجتماعی را میکشد و بستهای شیک و البته بیخاصیت برای فهم وضعیت به ما میدهد که عملا هیچ چیز را توضیح نمیدهد. عالِم پدیده را توضیح میدهد آن را به یک ذات مثل «ما ایرانیها» حواله نمیدهد. این کار فهم عوامانه و ایدئولوژی است که چنین ذاتی را جعل میکند و 2500 سال تاریخ را با آن توضیح میدهد. زیست اجتماعی 80 میلیون انسان با تفاوتها و تمایزات درونی که دارند خیلی بیشتر از این داوریهای عام است. وظیفه علم روشن کردن این تفاوتها و فهم درونی آنها است نه توهمِ یافتم یافتم. این تفکر ذاتگرا است و فرض میکند فصل مشترک یا همان جوهر بنیادین را یافته است؛ پدیدههای اجتماعی جوهر ندارند این درس اول تفکر جامعهشناختی است.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌فایل کامل مصاحبه در لینک زیر👇
http://www.ibna.ir/fa/longint/288129/%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82-%D8%AE%D9%88%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C
وضعیت بحرانی است!
✍آرش حیدری
🔻مسئله را به خلق و خوی مردم فروکاستن یعنی در پرانتز گذاشتن وجه عمیقی از سازوکارهای تاریخی و اجتماعی. اینکه مردم در هنگامۀ بروز فاجعه دچار هراس میشوند شرقی و غربی و ایرانی و خارجی ندارد این یک قاعده عام رفتار بشری است. چرا تصور میکنیم در مکانیسمهای حکمرانی باید روی خوب بودن و مهربان بودن آدمها حساب کرد؟ فرایند حکمرانی که نباید روی این حساب کند که شانس بیاورد در هنگامه بحران افراد خوبی پیدا بشوند و احتکار نکنند. مسئله بر سر این نیست که مردم «ما» احتکار میکنند مسئله اینجا است که سازوکار کلان اقتصاد و منطق تولید و توزیع کالا و گره خوردگیش با رانت و هزار معضل دیگر درِ احتکار را باز میگذارد.
🔻مسئله این نیست که «ما ایرانیها» چه صفتی داریم، مسئله این است که چرا و چگونه دانشی شکل گرفت که تلاش کرد صفتی خاص را به «ما ایرانیها» بچسباند. مسئله اینجا است که تفکر خلقیاتی چه چیزهایی را نادیدنی میکند. تأکید میکنم من نمیخواهم نتیجه بگیرم که ما خوبیم و اصالت داریم و از آن حرفها. اتفاقاً میخواهم بگویم که وضعیتِ بحرانیتر از هذیانهای خلقیاتگونه است، باید دانشی انتقادی برای فهم وضعیت داشت. بحران در خلق و خوی «ما» نیست، وضعیت بحرانی است و باید این بحران را فهمپذیر کرد.
🔻تفکر خلقیاتی علیرغم ظاهر انتقادیش به شدتِ محافظهکار است؛ مسئله من بر سر انتقادی کردنِ دانش است و ادعایم این است که تفکر خلقیاتی رُس انتقادیِ دانش اجتماعی را میکشد و بستهای شیک و البته بیخاصیت برای فهم وضعیت به ما میدهد که عملا هیچ چیز را توضیح نمیدهد. عالِم پدیده را توضیح میدهد آن را به یک ذات مثل «ما ایرانیها» حواله نمیدهد. این کار فهم عوامانه و ایدئولوژی است که چنین ذاتی را جعل میکند و 2500 سال تاریخ را با آن توضیح میدهد. زیست اجتماعی 80 میلیون انسان با تفاوتها و تمایزات درونی که دارند خیلی بیشتر از این داوریهای عام است. وظیفه علم روشن کردن این تفاوتها و فهم درونی آنها است نه توهمِ یافتم یافتم. این تفکر ذاتگرا است و فرض میکند فصل مشترک یا همان جوهر بنیادین را یافته است؛ پدیدههای اجتماعی جوهر ندارند این درس اول تفکر جامعهشناختی است.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌فایل کامل مصاحبه در لینک زیر👇
http://www.ibna.ir/fa/longint/288129/%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82-%D8%AE%D9%88%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C
IBNA
بحران در خلق و خوی «ما» نیست، وضعیتِ بحرانی است
آرش حیدری معتقد است: بحران در خلق و خوی «ما» نیست، وضعیتِ بحرانی است و باید این بحران را فهمپذیر کرد. تفکر خلقیاتی علیرغم ظاهر انتقادیش به شدتِ محافظهکار است چون تفکر خلقیاتی رُس انتقادیِ دانش اجتماعی را میکشد.
ویروس با ویروس محو نمیشود!...
✍🏽#سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏼 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏽#سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏼 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ما برای جلوگیری از شیوع این بیماری به وجدان
و همکاری همه شهروندان متکی هستیم.
ما جاودانه نیستیم و از مرگ نمیتوانیم بگریزیم، اما دست کم میتوانیم کور نباشیم، و کور نمیریم.
ترس میتواند موجب کوری شود،
حرف از این درستتر نمیشود،
هرگز نمیشود،
پیش از لحظهای که کور شدیم کور بودیم،
ترس کورمان میکند، ترس ما را کور نگه میدارد.
📘 #کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
و همکاری همه شهروندان متکی هستیم.
ما جاودانه نیستیم و از مرگ نمیتوانیم بگریزیم، اما دست کم میتوانیم کور نباشیم، و کور نمیریم.
ترس میتواند موجب کوری شود،
حرف از این درستتر نمیشود،
هرگز نمیشود،
پیش از لحظهای که کور شدیم کور بودیم،
ترس کورمان میکند، ترس ما را کور نگه میدارد.
📘 #کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🧖♂ #پرستار
🔹پرستار یا کادر درمان، قشر مهمی در جامعه هستند. سردار و سرباز جبهه مبارزه با کرونا نیستند. آنها وظیفه شناشند.
من میخواهم انها را با نام خودشان صدا کنم و بنویسم، تا ارزش شغلی و نامشان در ذهن جامعه بماند.
برای هیجاندادنهای مقطعی به جامعه یا کار یک قشر، آن را با نام قشر دیگری یاد کنیم ارزشهای مربوطه اش مخدوش می شود. .
🔹استعاره ها، خطرناکند و فریبندهی ذهن پرسشگر جامعهاند.گاه زیبا گاه سلحشورانه و گاه موذیانه..
سربازان سفید پوش یا سرداران سلامت!
اندیشمندان زیادی درباره استعارهها سخن گفته اند. جان کلامشان اینست که استعارهها قدرت دارند و ما را شکل میدهند
اینها #روایت_جنگی هستند. در جنگ، سربازها در خط مقدم قربانی هستند، پس سربازها (پرستارها باید هم سربدهند و هم جان)
این اما برای تقویت فرهنگ شهادت و فداکاری در جامعه سنتی، چه بسا مفید و ضروری اما کارکردیست.
🔹روایت جامعه آگاه و مسولان وظیفه شناس با وجود رسانههای آزاد و پرسشگر روایتی دیگر میطلبد👇
اینجا کرونا جنگ نیست #بحران است.
بحران، #مدیریت_مسولیت پذیری لازم دارد، نه از جان گذشتگی عدهای و تبلیغ عواطف و هیجان.
پس در جامعه پاسخگو، بار مسولیت بر دوش مسولان و راهبران تصمیمگیری و سیاستگذاری است که ثروت و قدرت ملت را به امانت در اختیار گرفته اند.
اینجا سربازان، مردمند که منفعل و منتظر نجات و گاه بیمسولیت یا بیاعتماد به پذیرندگان جایگاهها و پستهای مدیریتی اجرایی سیاستگذاری (سرداران) نشستهاند.
این مردم (سربازان) وظایفی دارند که باید طبق شرایط بحران به آن عمل کنند و اگر کسی به سبب بحران آسیب دید یا جانش را از دست داد نه در جنگ با دشمن، که قربانی ناآگاهی خودش و یا سوءمدیریت و ناکارامدی مدیریتی خواهد بود.
انوقت سرداران (مسولان مدیران) باید پاسخگوی شیوه عملهایشان، تصمیم و اقداماتشان، فقدان میزان توانمندی و آگاهیشان برای اشغال منصبها باشند. مسولیت ریاست نیست زیر سوال بودنست. گذشت زمان و تاریخ هر سرباز بیمسولیت و هر سردار بیکفایت را ثبت خواهد کرد خواهد کرد.
👈#پرستار_پرستار است و نامش بخودی خود ارزشمند است...
#پی_نوشت:
کادر درمانی قم از کمبود امکانات حفاظتی و تبعیض در توزیع آنها گلایهمندند. (سرداران مدیریت) ایرنا ۹۸۱۲/۲۳
مردم توصیهها را جدی نمیگیرند و در پشت جبهه بحران بی توجهند (سربازان)
✍ عبدالله باقری دانش اموخته دکتری جامعه شناسی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏼 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔹پرستار یا کادر درمان، قشر مهمی در جامعه هستند. سردار و سرباز جبهه مبارزه با کرونا نیستند. آنها وظیفه شناشند.
من میخواهم انها را با نام خودشان صدا کنم و بنویسم، تا ارزش شغلی و نامشان در ذهن جامعه بماند.
برای هیجاندادنهای مقطعی به جامعه یا کار یک قشر، آن را با نام قشر دیگری یاد کنیم ارزشهای مربوطه اش مخدوش می شود. .
🔹استعاره ها، خطرناکند و فریبندهی ذهن پرسشگر جامعهاند.گاه زیبا گاه سلحشورانه و گاه موذیانه..
سربازان سفید پوش یا سرداران سلامت!
اندیشمندان زیادی درباره استعارهها سخن گفته اند. جان کلامشان اینست که استعارهها قدرت دارند و ما را شکل میدهند
اینها #روایت_جنگی هستند. در جنگ، سربازها در خط مقدم قربانی هستند، پس سربازها (پرستارها باید هم سربدهند و هم جان)
این اما برای تقویت فرهنگ شهادت و فداکاری در جامعه سنتی، چه بسا مفید و ضروری اما کارکردیست.
🔹روایت جامعه آگاه و مسولان وظیفه شناس با وجود رسانههای آزاد و پرسشگر روایتی دیگر میطلبد👇
اینجا کرونا جنگ نیست #بحران است.
بحران، #مدیریت_مسولیت پذیری لازم دارد، نه از جان گذشتگی عدهای و تبلیغ عواطف و هیجان.
پس در جامعه پاسخگو، بار مسولیت بر دوش مسولان و راهبران تصمیمگیری و سیاستگذاری است که ثروت و قدرت ملت را به امانت در اختیار گرفته اند.
اینجا سربازان، مردمند که منفعل و منتظر نجات و گاه بیمسولیت یا بیاعتماد به پذیرندگان جایگاهها و پستهای مدیریتی اجرایی سیاستگذاری (سرداران) نشستهاند.
این مردم (سربازان) وظایفی دارند که باید طبق شرایط بحران به آن عمل کنند و اگر کسی به سبب بحران آسیب دید یا جانش را از دست داد نه در جنگ با دشمن، که قربانی ناآگاهی خودش و یا سوءمدیریت و ناکارامدی مدیریتی خواهد بود.
انوقت سرداران (مسولان مدیران) باید پاسخگوی شیوه عملهایشان، تصمیم و اقداماتشان، فقدان میزان توانمندی و آگاهیشان برای اشغال منصبها باشند. مسولیت ریاست نیست زیر سوال بودنست. گذشت زمان و تاریخ هر سرباز بیمسولیت و هر سردار بیکفایت را ثبت خواهد کرد خواهد کرد.
👈#پرستار_پرستار است و نامش بخودی خود ارزشمند است...
#پی_نوشت:
کادر درمانی قم از کمبود امکانات حفاظتی و تبعیض در توزیع آنها گلایهمندند. (سرداران مدیریت) ایرنا ۹۸۱۲/۲۳
مردم توصیهها را جدی نمیگیرند و در پشت جبهه بحران بی توجهند (سربازان)
✍ عبدالله باقری دانش اموخته دکتری جامعه شناسی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉🏼 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE