🔴 #بیوگی، همچون یک معلولیت اجتماعی
✍ سیمین کاظمی
(گفتگو با ایسنا، 2 تیر، روز زنان بیوه)
🚺 در ذهن جامعه سنتی بیوگی زنان به مثابه معلولیت اجتماعی تفسیر میشود و زن بیوه به عنوان وجود غیرمستقل و ضعیفی دیده میشود که توانایی مواجهه مسائلی که تصور میشود مردانه است را ندارد. جامعه سنتی بر اساس قالبهای فکری از پیش تعیین شده درباره مردان و زنان قضاوت میکند؛ حال زن بیوه اگر به علت فقدان شوهر مجبور شود، نقش اجتماعی او را ایفا کند، از نظر جامعه مرتکب انحراف از نقش جنسیتیاش شده است، بنابراین پذیرش اجتماعی او نیز دشوار است. اگر هم نخواهد نقش اجتماعی شوهر را به عهده بگیرد به مثابه فرد ناتوانی دیده میشود که یا باید به او ترحم کرد و یا از او بهرهکشی کرد. در چنین جامعهای منزلت اجتماعی زن بیوه به خاطر نداشتن شوهر ممکن است کاهش یابد و موجب طرد و انزوای اجتماعیاش شود.
🚺بیوه شدن زنان تبعات مختلفی دارد. در بعد عاطفی-روانی فقدان همسر یک ترومای روحی است که ممکن است موجب افسردگی و اضطراب شود. در ابعاد دیگر نیز به دلیل اینکه براساس تقسیم کار جنسیتی عموما مردان نقش نانآور خانواده را دارند و زنان خانهدار و محدود به امور منزل هستند، با قرار گرفتن در موقعیت بیوگی، ممکن است پذیرفتن هر دو نقش نانآور و خانهدار برای آنها دشوار باشد، به ویژه اگر محیط جامعه حضور زنان را برنتابد.
🚺 ایفای نقش سرپرست خانوار برای زنان در شرایطی که فرصت و امکان اشتغال زنان اندک است و محیطهای کاری، مناسب یا امن نباشند، دشوارتر از مردان است، زنان عموماً مجبورند در مشاغل با دستمزد ناچیز و زمان طولانی به زحمت معیشت خود و خانواده را تامین کنند؛ از همین روست که عمدتا خانوادههای زن سرپرست جزء لایههای فقیر جامعه هستند.
🚺در مناسبات پدرسالاری که مالکیت و کنترل بر زن از مشخصههای آن است، امکان دارد زن بعد از فوت همسر تحت کنترل خانواده همسر قرار گیرد و حقوقی مانند حضانت فرزند یا اداره اموال از او سلب شود. از طرفی نیز این امکان وجود دارد که آزادیهای فردیاش توسط خانواده شوهر یا خانواده والدینیاش محدود شود.
🚺 وضعیت بیوگی از نظر اجتماعی وضعیت داغ خوردهای است. زن بیوه شخصی است که تصور میشود میتواند بالقوه از هنجارها و ارزشهای جامعه مردسالار تخطی کند، از این رو رفتارهای او زیر ذرهبین جامعهای قرار دارد که کنترل سکسوالیته و رفتار زنان در آن امری عادی است. در بعضی مناطق زن بیوه ممکن است، بنابر سنتهای عشیرهای و برای رهایی از فشارهای اجتماعی ناچار به ازدواج با برادر یا بستگان شوهر متوفایش شود که خود نوعی ازدواج اجباری محسوب میشود.
🚺زنان بیوه برای ازدواج مجدد وضعیت بدتری نسبت به مردان با موقعیت مشابه دارند. در تفسیر ذهنی و فرهنگ جامعه، ازدواج مجدد زن همسرفوت شده به ویژه اگر او فرزند داشته باشد، نوعی بیوفایی به همسر درگذشته و نادیده گرفتن نقش مادری است. در این میان زنانی که یک بار ازدواج کردهاند و به علت طلاق یا فوت، همسرشان را از دست دادهاند، فرصت کمتر و موقعیتهای مطلوب اندکی برای ازدواج مجدد دارند. این دسته از زنان ممکن است به انواع قراردادهای متزلزل ازدواج مانند صیغه، ازدواج موقت و همسر دوم شدن مجبور باشند؛ چرا که در جامعهای که نگاه کالایی به ازدواج دارد و زنان اشیاء جنسی تلقی میشوند، زنی که یکبار ازدواج کرده باشد، کالای دست دوم و مصرف شده و واجد ارزش کمتر به شمار میآید.
🚺همچنین باید به تبعات بیوه شدن زنان در سنین بالا نیز اشاره کرد که موجب میشود زنان سالمند هم از نظر عاطفی وضعیت دردناکی داشته باشند و هم در صورت فقدان استقلال مالی، به دلیل اینکه توان کار کردن و امکان اشتغالشان کم است برای گذران زندگی به دیگران وابسته شوند و عزت نفسشان فرو بپاشد.
🚺 همه زنان بیوه، تبعات و پیامدهای مختلف بیوگی را با کیفیت و شدت یکسان تجربه نمیکنند. میزان تجربه مشکلات بعد از بیوگی به متغیرها و عوامل مختلفی بستگی دارد، که از جمله آنها میتوان به طبقه اجتماعی، سرمایه اجتماعی و ویژگیهای فرهنگی جامعهای که در آن زندگی میکند، اشاره کرد؛ بدیهی است که زن تحصیلکرده شاغل و مرفه در شهری بزرگ و با ویژگیهای شخصیتی قوی و مستقل که در دوره تأهل مجبور به پذیرش نقشهای جنسیتی نبوده، بعد از بیوه شدن راحتتر میتواند با تبعات و مشکلات اقتصادی و اجتماعی مقابله کند، حال آنکه زنی که در طبقه فرودست در اجتماع سنتی و محدود که از منابع اندکی برخوردار است و احتمالاً زیر نظارت و کنترل اجتماعی بیشتری قرار دارد، این دوره از زندگی برایش بسیار سختتر است و کیفیت زندگیاش به طور چشمگیری افت میکند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✅متن کامل گفتگو:👇
https://www.isna.ir/news/99040201199/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%87
✍ سیمین کاظمی
(گفتگو با ایسنا، 2 تیر، روز زنان بیوه)
🚺 در ذهن جامعه سنتی بیوگی زنان به مثابه معلولیت اجتماعی تفسیر میشود و زن بیوه به عنوان وجود غیرمستقل و ضعیفی دیده میشود که توانایی مواجهه مسائلی که تصور میشود مردانه است را ندارد. جامعه سنتی بر اساس قالبهای فکری از پیش تعیین شده درباره مردان و زنان قضاوت میکند؛ حال زن بیوه اگر به علت فقدان شوهر مجبور شود، نقش اجتماعی او را ایفا کند، از نظر جامعه مرتکب انحراف از نقش جنسیتیاش شده است، بنابراین پذیرش اجتماعی او نیز دشوار است. اگر هم نخواهد نقش اجتماعی شوهر را به عهده بگیرد به مثابه فرد ناتوانی دیده میشود که یا باید به او ترحم کرد و یا از او بهرهکشی کرد. در چنین جامعهای منزلت اجتماعی زن بیوه به خاطر نداشتن شوهر ممکن است کاهش یابد و موجب طرد و انزوای اجتماعیاش شود.
🚺بیوه شدن زنان تبعات مختلفی دارد. در بعد عاطفی-روانی فقدان همسر یک ترومای روحی است که ممکن است موجب افسردگی و اضطراب شود. در ابعاد دیگر نیز به دلیل اینکه براساس تقسیم کار جنسیتی عموما مردان نقش نانآور خانواده را دارند و زنان خانهدار و محدود به امور منزل هستند، با قرار گرفتن در موقعیت بیوگی، ممکن است پذیرفتن هر دو نقش نانآور و خانهدار برای آنها دشوار باشد، به ویژه اگر محیط جامعه حضور زنان را برنتابد.
🚺 ایفای نقش سرپرست خانوار برای زنان در شرایطی که فرصت و امکان اشتغال زنان اندک است و محیطهای کاری، مناسب یا امن نباشند، دشوارتر از مردان است، زنان عموماً مجبورند در مشاغل با دستمزد ناچیز و زمان طولانی به زحمت معیشت خود و خانواده را تامین کنند؛ از همین روست که عمدتا خانوادههای زن سرپرست جزء لایههای فقیر جامعه هستند.
🚺در مناسبات پدرسالاری که مالکیت و کنترل بر زن از مشخصههای آن است، امکان دارد زن بعد از فوت همسر تحت کنترل خانواده همسر قرار گیرد و حقوقی مانند حضانت فرزند یا اداره اموال از او سلب شود. از طرفی نیز این امکان وجود دارد که آزادیهای فردیاش توسط خانواده شوهر یا خانواده والدینیاش محدود شود.
🚺 وضعیت بیوگی از نظر اجتماعی وضعیت داغ خوردهای است. زن بیوه شخصی است که تصور میشود میتواند بالقوه از هنجارها و ارزشهای جامعه مردسالار تخطی کند، از این رو رفتارهای او زیر ذرهبین جامعهای قرار دارد که کنترل سکسوالیته و رفتار زنان در آن امری عادی است. در بعضی مناطق زن بیوه ممکن است، بنابر سنتهای عشیرهای و برای رهایی از فشارهای اجتماعی ناچار به ازدواج با برادر یا بستگان شوهر متوفایش شود که خود نوعی ازدواج اجباری محسوب میشود.
🚺زنان بیوه برای ازدواج مجدد وضعیت بدتری نسبت به مردان با موقعیت مشابه دارند. در تفسیر ذهنی و فرهنگ جامعه، ازدواج مجدد زن همسرفوت شده به ویژه اگر او فرزند داشته باشد، نوعی بیوفایی به همسر درگذشته و نادیده گرفتن نقش مادری است. در این میان زنانی که یک بار ازدواج کردهاند و به علت طلاق یا فوت، همسرشان را از دست دادهاند، فرصت کمتر و موقعیتهای مطلوب اندکی برای ازدواج مجدد دارند. این دسته از زنان ممکن است به انواع قراردادهای متزلزل ازدواج مانند صیغه، ازدواج موقت و همسر دوم شدن مجبور باشند؛ چرا که در جامعهای که نگاه کالایی به ازدواج دارد و زنان اشیاء جنسی تلقی میشوند، زنی که یکبار ازدواج کرده باشد، کالای دست دوم و مصرف شده و واجد ارزش کمتر به شمار میآید.
🚺همچنین باید به تبعات بیوه شدن زنان در سنین بالا نیز اشاره کرد که موجب میشود زنان سالمند هم از نظر عاطفی وضعیت دردناکی داشته باشند و هم در صورت فقدان استقلال مالی، به دلیل اینکه توان کار کردن و امکان اشتغالشان کم است برای گذران زندگی به دیگران وابسته شوند و عزت نفسشان فرو بپاشد.
🚺 همه زنان بیوه، تبعات و پیامدهای مختلف بیوگی را با کیفیت و شدت یکسان تجربه نمیکنند. میزان تجربه مشکلات بعد از بیوگی به متغیرها و عوامل مختلفی بستگی دارد، که از جمله آنها میتوان به طبقه اجتماعی، سرمایه اجتماعی و ویژگیهای فرهنگی جامعهای که در آن زندگی میکند، اشاره کرد؛ بدیهی است که زن تحصیلکرده شاغل و مرفه در شهری بزرگ و با ویژگیهای شخصیتی قوی و مستقل که در دوره تأهل مجبور به پذیرش نقشهای جنسیتی نبوده، بعد از بیوه شدن راحتتر میتواند با تبعات و مشکلات اقتصادی و اجتماعی مقابله کند، حال آنکه زنی که در طبقه فرودست در اجتماع سنتی و محدود که از منابع اندکی برخوردار است و احتمالاً زیر نظارت و کنترل اجتماعی بیشتری قرار دارد، این دوره از زندگی برایش بسیار سختتر است و کیفیت زندگیاش به طور چشمگیری افت میکند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✅متن کامل گفتگو:👇
https://www.isna.ir/news/99040201199/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%87
ایسنا
چرا «بیوه»؟
بعد از «فوت همسر» از یک سو با ضربه روحی ناشی از غم فقدان همسر کنار میآیند و از سوی دیگر هم باید راهی برای تحمل فشارهای اجتماعی پیدا کنند؛ در این میان ایفای نقش سرپرست خانوار در شرایطی که فرصت و امکان اشتغال برای زنان بسیار اندک است هم خود دردی ریشهدار و…
💰ارزش 20 هزار تومان در طول 60 سال
🔻سال 1340 خانه
🔻سال 1350 پیکان
🔻سال 1360 تلویزیون و یخچال
🔻سال 1370 اجاق گاز
🔻سال 1380 پنکه
🔻سال 1390 قابلمه
🔻سال 1395 قندان
🔻سال 1397 لیوان
🔻سال 1399 یک کیلو موز یا یک دلار!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔻سال 1340 خانه
🔻سال 1350 پیکان
🔻سال 1360 تلویزیون و یخچال
🔻سال 1370 اجاق گاز
🔻سال 1380 پنکه
🔻سال 1390 قابلمه
🔻سال 1395 قندان
🔻سال 1397 لیوان
🔻سال 1399 یک کیلو موز یا یک دلار!
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
علم یک واکسن است در مقابل شارلاتانهای دنیا که میخواهند از جهل شما سوءاستفاده کنند.
✍ #نیل_دگراس_تایسون
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍ #نیل_دگراس_تایسون
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 در همهگیری #آنفولانزای_اسپانیایی در سال 1918 چه اتفاقاتی افتاد؟
⚠️ آنفولانزای اسپانیایی یا H1N1، نقطه عطفی در آغاز قرن بیستم بود، که منجر به مرگ 50 میلیون نفر در سراسر جهان شد و جوامع رو برای همیشه متحول کرد.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ آنفولانزای اسپانیایی یا H1N1، نقطه عطفی در آغاز قرن بیستم بود، که منجر به مرگ 50 میلیون نفر در سراسر جهان شد و جوامع رو برای همیشه متحول کرد.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬فیلم مستند کوتاه
«قرنطینهی ایرانیِ ما»
روایتی از دگرگونیهای زندگی یک زوج ایرانی در قرنطینهی خانگی کرونایی در روزهای پایانی سال ۱۳۹۸
فیلمی از: سارا خاکی، محمّدرضا عینی
تهیّهکننده: نشریهی گاردین
زمان: ۱۱ دقیقه
پخش: می ۲۰۲۰
👉 @SOCIAL_SCIENCE
«قرنطینهی ایرانیِ ما»
روایتی از دگرگونیهای زندگی یک زوج ایرانی در قرنطینهی خانگی کرونایی در روزهای پایانی سال ۱۳۹۸
فیلمی از: سارا خاکی، محمّدرضا عینی
تهیّهکننده: نشریهی گاردین
زمان: ۱۱ دقیقه
پخش: می ۲۰۲۰
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📸 #عکس_روز
🔻"من فقط سوار دوچرخهام، لطفا تحریک نشوید"
🔻"من برای دوچرخهسواری از کسی اجازه نمیگیرم"
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔻"من فقط سوار دوچرخهام، لطفا تحریک نشوید"
🔻"من برای دوچرخهسواری از کسی اجازه نمیگیرم"
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #پشتبام_خوابی در تهران؛
شبی ۲۵ تا ۵۰ هزار تومان
🗞 روزنامه شرق از گسترش پشتبام خوابی و مغازهخوابی به ویژه نزد کارگران خبر میدهد. شهردار منطقه ۲۲ تهران تصدیق کرده که پشتبام خوابی در این منطقه رواج دارد و کرایه آن به شبی ۵۰هزار تومان میرسد.
فردین یزدانی، کارشناس اقتصاد مسکن به شرق گفته است: «با وجودی که از سال ۱۳۹۳ به این سو، برآورد جدیدی از بدمسکنی وجود ندارد اما به دلیل تحولات اقتصادی، گسترش فقر و رشد تورم که بیشتر از ۹۷ به بعد رخ داده، قطعا آمار بدمسکنی در کشور افزایش جدی یافته است.»
وزیر سابق راه و شهرسازی در سال ۹۶ از وجود ۱۹ میلیون شهروند "بدمسکن" خبر داده و در توضیح این عبارت به زندگی هشت میلیون نفر در بافت فرسوده شهری و ۱۱میلیون نفر در حاشیه شهرها اشاره کرده بود.
شماری از کارگران فصلی یا دستفروشان شهرستانی شاغل در تهران نیز در ماشینهای خود میخوابند. خبرگزاری ایلنا نیز مینویسد که به دلیل جهش کرایهها، همخانگی دو خانوار در یک واحد رایج شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
شبی ۲۵ تا ۵۰ هزار تومان
🗞 روزنامه شرق از گسترش پشتبام خوابی و مغازهخوابی به ویژه نزد کارگران خبر میدهد. شهردار منطقه ۲۲ تهران تصدیق کرده که پشتبام خوابی در این منطقه رواج دارد و کرایه آن به شبی ۵۰هزار تومان میرسد.
فردین یزدانی، کارشناس اقتصاد مسکن به شرق گفته است: «با وجودی که از سال ۱۳۹۳ به این سو، برآورد جدیدی از بدمسکنی وجود ندارد اما به دلیل تحولات اقتصادی، گسترش فقر و رشد تورم که بیشتر از ۹۷ به بعد رخ داده، قطعا آمار بدمسکنی در کشور افزایش جدی یافته است.»
وزیر سابق راه و شهرسازی در سال ۹۶ از وجود ۱۹ میلیون شهروند "بدمسکن" خبر داده و در توضیح این عبارت به زندگی هشت میلیون نفر در بافت فرسوده شهری و ۱۱میلیون نفر در حاشیه شهرها اشاره کرده بود.
شماری از کارگران فصلی یا دستفروشان شهرستانی شاغل در تهران نیز در ماشینهای خود میخوابند. خبرگزاری ایلنا نیز مینویسد که به دلیل جهش کرایهها، همخانگی دو خانوار در یک واحد رایج شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
بر سنگ قبر #نیکوس_کازانتزاکیس
غول ادبیات یونان، در محل زادگاهش هراکلیو چنین نوشته شده:
دیگر نه آرزویی دارم
و نه میترسم
من نهایت آزادیام ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
غول ادبیات یونان، در محل زادگاهش هراکلیو چنین نوشته شده:
دیگر نه آرزویی دارم
و نه میترسم
من نهایت آزادیام ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ ۶ جملهای که هیچگاه از #افراد_موفق نمیشنوید!
جملات و عباراتی که انسان در خلوت به خودش می گوید، تقریبا به گونهای دقیق از نحوه تفکر شخص و اعتقادات حقیقی او پرده برمی دارند. به گزارش فوربس، شاید خود ما از توان تاثیر این عبارات آگاه نباشیم اما آنها به طور خلاصه نحوه رویارویی ما با مشکلات را بازگو می کنند.
۶ جمله زیر از عباراتی هستند که در مسیر موفقیت شما اخلال ایجاد میکنند و نمیبینید که افراد موفق از آنها استفاده کنند:
۱. «حالا بگذار صبر کنیم ببینیم چه می شود»
این عبارت به ندرت می تواند یک استراتژی درست تلقی شود. افراد موفق کمتر امکان موفقیت را به نیروهای خارجی یا اتفاقات خارج از توان خود واگذار می کنند.
باید گفت یکجا نشستن و نظاره گر بودن به جای فعال بودن و اقدام عملی کردن، به نتیجه مثبتی منجر نخواهد شد.
به جای صبر و انتظار، آینده را پیش بینی کنید. یک طرح از سناریوهای «اگر این شد، پس آن می شود» تهیه کنید و برای هر رخدادی برنامه داشته باشید. روی این تمرکز کنید که چه چیزی موجب موفقیت تان می شود، نه اینکه چه اتفاقی باید بیافتد تا موفق شوید.
۲. «تقصیر من نیست»
رفع مسئولیت کردن از خود و توجیه آوردن برای اتفاقات بد یک واکنش انفعالی و رقت انگیز است و از شما یک فرد موفق نمی سازد. افراد موفق می دانند که هرچیزی که در رابطه با کارشان اتفاق می افتد به نحوی مستقیم یا غیرمستقیم به اعمال خودشان مربوط است.
ممکن است بروز یک اتفاق بد ناشی از یک انتخاب شغلی بد باشد، یا تحقیقی که انجام نداده اید، یا مشکلی که پیش بینیاش نکرده باشید.
روی خوب قضیه این است که وقتی پی بردید مشکل از شماست، به این حقیقت هم واقف شده اید که راه حل نیز در دستان خودتان است.
۳. «سعی خواهم کرد»
افراد موفق تصمیم می گیرند که چه کاری را باید انجام بدهند و انجامش می دهند. به عبارتی یا کار را بکن، یا نکن، «سعی می کنم» نداریم.
سعی می کنم در واقع یعنی «این قضیه آنقدرها هم برایم مهم نیست و اولویتی ندارد.» اگر واقعا همین طور است، پس فقط بگویید نه.
تام رایان، گرافیست، یک فرمول برای خودش دارد که چارچوب خوبی به نظر می آید: تصمیم، برنامه ریزی، اقدام. این خیلی بهتر از «سعیام را می کنم» و «راهی پیدا خواهم کرد» است. در واقع قول دادن به خودمان که تلاشمان را خواهیم کرد، درباره چیزی که در اعماق وجودمان می دانیم نخواهیم کرد، برای هیچکس مفید و سازنده نیست.
۴. «این هم یکی از آن روزهای بدبیاری است»
اعتقاد به اینکه همه چیز بر خلاف میل شما پیش می رود و دنیا یک جورهایی مشغول توطئه علیه شما است، باعث موفقیت تان نمی شود. در واقع اعتقاد به اینکه چیزهای بد دارند اتفاق می افتند و اتفاق خواهند افتاد، فقط باعث می شود منفیها را ببینید.
به جای آن، یکی از آن اتفاقات بد را درنظر بگیرید. خودتان را از آن جدا کنید و فکر کنید که به عنوان یک مشکل چه راه هایی برای حل آن وجود دارد. با جستجو برای راه حل در حالی که از زیر فشار فردی آزاد شده اید، به نتیجه بهتری می رسید.
۵. «این ایده هیچوقت جواب نمی دهد»
افراد موفق به خودشان اطمینان دارند و احساس نمی کنند که برای موفقیت باید نظر و ایده دیگران را خفه کنند. آنها می دانند که پیشرفت در هر زمینه و رفتن به مرحله بعد زمانی محقق شده که یکی از آن «غیرممکن است»ها تبدیل به ممکن شده است.
آنها به جای برخورد تهاجمی، سعی می کنند در خود ایده دقیق شوند و درباره آن سوال کنند تا آن را کامل بشناسند. حتی اگر در نهایت آن ایده بد از آب درآمد، برنمی گردند بگویند «من که به شما گفته بودم».
۶. «این منصفانه نیست»
آدمهای موفق قهرمانهای زندگی خودشان هستند، نه قربانی ها. البته آن ها آنقدر ساده اندیش نیستند که ادعا کنند شرایط غیرمنصفانه وجود ندارد، اما به هنگام مواجهه با چنین شرایطی بیشتر می گردند و راه حلی برای آن پیدا می کنند تا اینکه روی غیرمنصفانه بودن آن موقعیتها پافشاری کنند.
در واقع روش آنها این شکلی است: داور جانبداری می کند؟ بگذار بیشتر به قوانین بچسبیم و قانونمندتر باشیم. پیشداوری غیرمنصفانه وجود دارد؟ بگذار تا جوری باشیم که گزینهای بهتر از ما نباشد.
در نهایت باید گفت عبارات شما اعمال شما را شکل می دهند و اعمال شما گذشته و حال و آینده شما را می سازند. درنتیجه باید مراقب این دست عبارات بود./یورونیوز فارسی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
جملات و عباراتی که انسان در خلوت به خودش می گوید، تقریبا به گونهای دقیق از نحوه تفکر شخص و اعتقادات حقیقی او پرده برمی دارند. به گزارش فوربس، شاید خود ما از توان تاثیر این عبارات آگاه نباشیم اما آنها به طور خلاصه نحوه رویارویی ما با مشکلات را بازگو می کنند.
۶ جمله زیر از عباراتی هستند که در مسیر موفقیت شما اخلال ایجاد میکنند و نمیبینید که افراد موفق از آنها استفاده کنند:
۱. «حالا بگذار صبر کنیم ببینیم چه می شود»
این عبارت به ندرت می تواند یک استراتژی درست تلقی شود. افراد موفق کمتر امکان موفقیت را به نیروهای خارجی یا اتفاقات خارج از توان خود واگذار می کنند.
باید گفت یکجا نشستن و نظاره گر بودن به جای فعال بودن و اقدام عملی کردن، به نتیجه مثبتی منجر نخواهد شد.
به جای صبر و انتظار، آینده را پیش بینی کنید. یک طرح از سناریوهای «اگر این شد، پس آن می شود» تهیه کنید و برای هر رخدادی برنامه داشته باشید. روی این تمرکز کنید که چه چیزی موجب موفقیت تان می شود، نه اینکه چه اتفاقی باید بیافتد تا موفق شوید.
۲. «تقصیر من نیست»
رفع مسئولیت کردن از خود و توجیه آوردن برای اتفاقات بد یک واکنش انفعالی و رقت انگیز است و از شما یک فرد موفق نمی سازد. افراد موفق می دانند که هرچیزی که در رابطه با کارشان اتفاق می افتد به نحوی مستقیم یا غیرمستقیم به اعمال خودشان مربوط است.
ممکن است بروز یک اتفاق بد ناشی از یک انتخاب شغلی بد باشد، یا تحقیقی که انجام نداده اید، یا مشکلی که پیش بینیاش نکرده باشید.
روی خوب قضیه این است که وقتی پی بردید مشکل از شماست، به این حقیقت هم واقف شده اید که راه حل نیز در دستان خودتان است.
۳. «سعی خواهم کرد»
افراد موفق تصمیم می گیرند که چه کاری را باید انجام بدهند و انجامش می دهند. به عبارتی یا کار را بکن، یا نکن، «سعی می کنم» نداریم.
سعی می کنم در واقع یعنی «این قضیه آنقدرها هم برایم مهم نیست و اولویتی ندارد.» اگر واقعا همین طور است، پس فقط بگویید نه.
تام رایان، گرافیست، یک فرمول برای خودش دارد که چارچوب خوبی به نظر می آید: تصمیم، برنامه ریزی، اقدام. این خیلی بهتر از «سعیام را می کنم» و «راهی پیدا خواهم کرد» است. در واقع قول دادن به خودمان که تلاشمان را خواهیم کرد، درباره چیزی که در اعماق وجودمان می دانیم نخواهیم کرد، برای هیچکس مفید و سازنده نیست.
۴. «این هم یکی از آن روزهای بدبیاری است»
اعتقاد به اینکه همه چیز بر خلاف میل شما پیش می رود و دنیا یک جورهایی مشغول توطئه علیه شما است، باعث موفقیت تان نمی شود. در واقع اعتقاد به اینکه چیزهای بد دارند اتفاق می افتند و اتفاق خواهند افتاد، فقط باعث می شود منفیها را ببینید.
به جای آن، یکی از آن اتفاقات بد را درنظر بگیرید. خودتان را از آن جدا کنید و فکر کنید که به عنوان یک مشکل چه راه هایی برای حل آن وجود دارد. با جستجو برای راه حل در حالی که از زیر فشار فردی آزاد شده اید، به نتیجه بهتری می رسید.
۵. «این ایده هیچوقت جواب نمی دهد»
افراد موفق به خودشان اطمینان دارند و احساس نمی کنند که برای موفقیت باید نظر و ایده دیگران را خفه کنند. آنها می دانند که پیشرفت در هر زمینه و رفتن به مرحله بعد زمانی محقق شده که یکی از آن «غیرممکن است»ها تبدیل به ممکن شده است.
آنها به جای برخورد تهاجمی، سعی می کنند در خود ایده دقیق شوند و درباره آن سوال کنند تا آن را کامل بشناسند. حتی اگر در نهایت آن ایده بد از آب درآمد، برنمی گردند بگویند «من که به شما گفته بودم».
۶. «این منصفانه نیست»
آدمهای موفق قهرمانهای زندگی خودشان هستند، نه قربانی ها. البته آن ها آنقدر ساده اندیش نیستند که ادعا کنند شرایط غیرمنصفانه وجود ندارد، اما به هنگام مواجهه با چنین شرایطی بیشتر می گردند و راه حلی برای آن پیدا می کنند تا اینکه روی غیرمنصفانه بودن آن موقعیتها پافشاری کنند.
در واقع روش آنها این شکلی است: داور جانبداری می کند؟ بگذار بیشتر به قوانین بچسبیم و قانونمندتر باشیم. پیشداوری غیرمنصفانه وجود دارد؟ بگذار تا جوری باشیم که گزینهای بهتر از ما نباشد.
در نهایت باید گفت عبارات شما اعمال شما را شکل می دهند و اعمال شما گذشته و حال و آینده شما را می سازند. درنتیجه باید مراقب این دست عبارات بود./یورونیوز فارسی
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 تغییر علایم #کرونا با آغاز فصل #تابستان
⚠️عضو کمیته کرونا با اشاره به تغییر علایم و نشانههای ویروس کووید 19 با شروع فصل تابستان، گفت:
برخی از #علایم_گوارشی میتواند نشانه کووید 19 باشد، بنابراین خانوادهها باید نسبت به این مساله هوشیار باشند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️عضو کمیته کرونا با اشاره به تغییر علایم و نشانههای ویروس کووید 19 با شروع فصل تابستان، گفت:
برخی از #علایم_گوارشی میتواند نشانه کووید 19 باشد، بنابراین خانوادهها باید نسبت به این مساله هوشیار باشند.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
یک زن قادر است خیلی چیزها را با دستهایش بیان کند، یا اینکه با آنها تظاهر به انجام کاری کند ..
در حالی که وقتی به دستهای یک مرد فکر میکنم، همچون کندهی درخت بیحرکت و خشک به نظرم میرسند.
دستهای مردان فقط به درد دست دادن، کتک زدن، طبیعتاً تیراندازی و چکاندن ماشهی تفنگ و امضاء میخورند.
اما به دستان زنان در مقایسه با دستهای مردان به گونهای دیگر باید نگاه کرد:
چه موقعی که کره روی نان میمالند و چه موقعی که موها را از پیشانی کنار میزنند.
📗 عقاید یک دلقک
✍🏻 #هاینریش_بل
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
در حالی که وقتی به دستهای یک مرد فکر میکنم، همچون کندهی درخت بیحرکت و خشک به نظرم میرسند.
دستهای مردان فقط به درد دست دادن، کتک زدن، طبیعتاً تیراندازی و چکاندن ماشهی تفنگ و امضاء میخورند.
اما به دستان زنان در مقایسه با دستهای مردان به گونهای دیگر باید نگاه کرد:
چه موقعی که کره روی نان میمالند و چه موقعی که موها را از پیشانی کنار میزنند.
📗 عقاید یک دلقک
✍🏻 #هاینریش_بل
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
👆 زمان محمدشاه قاجار یک تومان برابر با ۲ دلار و ۵۰ سنت بود!
(سفرنامه جاستین پرکینز آمریکایی، چاپ ۱۸۴۳)/ کانال عبدالله شهبازی تاریخ پژوه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
(سفرنامه جاستین پرکینز آمریکایی، چاپ ۱۸۴۳)/ کانال عبدالله شهبازی تاریخ پژوه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
اگه من اون منی باشم
که تو میخوای باشم،
که دیگه من، من نیست..
یعنی منِ خودم نیستم...!
📼 هامون
🎬 داریوش مهرجویی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
که تو میخوای باشم،
که دیگه من، من نیست..
یعنی منِ خودم نیستم...!
📼 هامون
🎬 داریوش مهرجویی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📈آمار سالانه #ازدواج و #طلاق از سال ۵۸ تا ۹۸
🔻از ۸۹۱ هزار ازدواج در سال ۸۹ رسیدیم به حدود ۴۹۰ هزار ازدواج در سال ۹۸، یعنی با اینکه جمعیت کشور تو این سالها ۹ میلیون بیشتر شده ولی تعداد ازدواج تقریبا نصف شده !
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔻از ۸۹۱ هزار ازدواج در سال ۸۹ رسیدیم به حدود ۴۹۰ هزار ازدواج در سال ۹۸، یعنی با اینکه جمعیت کشور تو این سالها ۹ میلیون بیشتر شده ولی تعداد ازدواج تقریبا نصف شده !
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به گمانم، ما موسیقی و عطر را اصلاً برای این دوست داریم که فضاهای قبلی زندگیمان را تداعی میکنند. این هم راهی است برای اینکه با مرگِ لحظه بجنگیم و آن را به زندگی بازگردانیم و سایهها و بازتابهایش را زنده کنیم، هرچند موقت.
📗 دانوب خاکستری
✍🏻 #غادة_السمان
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📗 دانوب خاکستری
✍🏻 #غادة_السمان
👉 @SOCIAL_SCIENCE
+ تو به خدا اعتقاد داری وینسنت؟
- آره، پدرم هندو بود و مادرم یک پروتستان، پس...
من به چندتا خدا اعتقاد دارم.
+ از هرجا کمک برسه ما قبول میکنیم.
📼 The Martian
🎬 Ridley Scott
👉 @SOCIAL_SCIENCE
- آره، پدرم هندو بود و مادرم یک پروتستان، پس...
من به چندتا خدا اعتقاد دارم.
+ از هرجا کمک برسه ما قبول میکنیم.
📼 The Martian
🎬 Ridley Scott
👉 @SOCIAL_SCIENCE
نه گفتن موهبت بزرگیست که یاد گرفتنش جهانت را امنتر میکند. و روانت را آسودهتر.
همانقدر که نه گفتن را یاد میگیری گوشهایت را برای نه شنیدن آماده کن. بگذار دیگران هم این «نه» خاموش و بدنام را بر زبان آورند. بگذار «نه» از بدنامی و بدیُمنی در بیاید.
«نه» در حقیقت موجود خوب و سربزیری است. اما اگر همین «نه» سربزیر پشت آریهای ساختگیمان پنهان شود بزودی از ما موجودی نقابدار و بیمار میسازد که یک گردان عصبانی از «نه»های سرکوب شده روانش را اِشغال کرده است.
یاد بگیر نه بگویی و نه بشنوی.
کار سختی نیست، من توانستم.
📗 یادداشتهای یک دیوانه
✍🏻 #نیکلای_گوگول
👉 @SOCIAL_SCIENCE
همانقدر که نه گفتن را یاد میگیری گوشهایت را برای نه شنیدن آماده کن. بگذار دیگران هم این «نه» خاموش و بدنام را بر زبان آورند. بگذار «نه» از بدنامی و بدیُمنی در بیاید.
«نه» در حقیقت موجود خوب و سربزیری است. اما اگر همین «نه» سربزیر پشت آریهای ساختگیمان پنهان شود بزودی از ما موجودی نقابدار و بیمار میسازد که یک گردان عصبانی از «نه»های سرکوب شده روانش را اِشغال کرده است.
یاد بگیر نه بگویی و نه بشنوی.
کار سختی نیست، من توانستم.
📗 یادداشتهای یک دیوانه
✍🏻 #نیکلای_گوگول
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #رویا و #توسعه
✍ #محسن_رنانی
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
🔻انسان بیرویا انسان بیسرنوشتی است: سرگردان و معلق و بیمعنا. رویا به فرد معنا میدهد، انگیزه میدهد، اراده میدهد و انرژی میدهد. همه معناهایی که در زندگی ما وجود دارد حاصل رویاهای ماست. ثروت، عدالت، علم، عشق، بهشت، دموکراسی، وصال، شهرت، موفقیت، قدرت، آرمانشهر، قرب الهی، اعتماد، احترام و بیشمار مفاهیم دیگر، یک واژه نیستند بلکه هر کدام یک رویا هستند. در واقع هر کدام یک «داستان رویایی» هستند که شخصیت و هویت ما را شکل میدهند. حتی لباس و غذا و انگشتر و کاشی و آینه و آب و آتش هم یک واژه نیستند یک «داستان»اند، که معمولا بیرویا هستند ولی گاهی نیز به رویای شخصی و در مواردی اندکی نیز به رویای جمعی تبدیل میشوند.
🔻بخش اعظم زندگی اجتماعی ما نیز پیرامون رویاهای جمعی شکل گرفته است. مذهب، سنت، هنر، دولت، علم، حزب، شرکت، وقف، ارث، خانواده، نوروز، عاشورا، پول، بانک و هزاران مفهوم دیگر که زندگی اجتماعی ما بر اساس آنها سامان گرفتهاند نیز رویاهایی جمعی ما در حوزه های مختلف بودهاند که امروز به ابزاری برای نظم بخشیدن به مناسبات اجتماعی ما تبدیل شدهاند. پس جامعه بی رویا هم جامعه آشفته و بیسرانجامی است. تنها جوامعی توسعه مییابند که رویا دارند. رویا یعنی افق مشترک، درد مشترک، امید مشترک، انگیزه مشترک و انرژی مشترک.
🔻راستی ما ایرانیان اکنون کدام رویای ملی وحدت بخش و معنیبخش را داریم؟ می خواهیم تمدن هخامنشیان را احیا کنیم؟ می خواهیم مدینه نبوی بسازیم؟ می خواهیم حکومت علوی داشته باشیم؟ می خواهیم ژاپن اسلامی بشویم؟ می خواهیم یک جامعه عادلانه بسازیم یا یک جامعه دموکراتیک؟ یا میخواهیم به حکومت سلطنتی بازگردیم؟ واقعیت اینست که دیرزمانی است که ایرانیان رویای ملی معنیبخش ندارند؛ و تا زمانی که رویای ملی معنی بخش نداشته باشیم سخن گفتن از توسعه بیمعنا خواهد بود. از نظر من یکی از شروط اولیه توسعهخواه بودن حکومت این است که هم اجازه بدهد جامعه دست به تولید انبوه رویا بزند و هم خودش اراده و برنامه برای خلق، حفاظت و تکثیر بیشمار رویای جمعی در سطوح مختلف ملی، منطقهای، محلی و حرفهای را داشته باشد و مهمتر از همه این که بتواند دستکم یک رویای ملی معنیبخش و وحدت آفرین، خلق کند.
🔻انقلاب اسلامی محصول خلق یک رویای ملی وحدت بخش توسط روحانیان بود. جمهوری اسلامی نیز تنها در دوران طلایی جنگ توانست رویای ملی وحدت بخش خلق کند. پس از جنگ ما دیگر رویای ملی وحدت بخش نداشتهایم و اکنون نیز حکومت چنان ناهمگون و پراکنده و شرحه شرحه شده است که دیگر توان خلق رویای ملی وحدت بخش ندارد. حتی می خواهم ادعا کنم که حکومت از یک زمانی به بعد حتی از خلق رویاهای جمعی معمولی نیز عاجز شده است، یعنی حتی دیگر نمیتواند در حوزه سادهای مثل ترافیک و رانندگی شهری هم یک رویای جمعی خلق کند. البته هر جا لازم باشد با سرنیزه و هزینه زیاد میتواند نظم کوتاه مدتی برقرار کند، چه در اقتصاد، چه در سیاست، و چه در جامعه؛ اما هنر این است که حکومت بتواند با ساختن رویاهای جمعی، جامعه را ساماندهی ومدیریت کند و نظم بلندمدت و کمهزینه برقرار کند.
🔻شکل دادن به یک رویای جمعی از پرتاپ موشک به فضا، هم مهمتر است و هم سختتر. موشک را میتوان با پول نفت و سرهمکردن قطعاتی که از خارج به صورت قاچاقی خریداری شده است و تنها به کمک چند مهندس، به فضا پرتاپ کرد؛ اما ساختن رویای جمعی کاری بسیار ظریف و دقیق است و نیازمند آن است که نخست، مردم به حکومت اعتماد داشته باشند و سپس حکومت بتواند بخش بزرگی از جامعه را به گونهای مدیریت کند که بتوانند در یک همکاری جمعی بلندمدت، با صبر، خوشبینی، اعتماد، گذشت، گفتوگو، همشنوی و مشارکت عقلانی و اخلاقی، یک رویای جمعی را شکل بدهند. و متاسفانه حکومت ما هم فاقد چنین مهارتی است و هم دغدغهای برای آن نداشته است...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌متن کامل یادداشت:👇👇
https://telegra.ph/-06-26-671
✍ #محسن_رنانی
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
🔻انسان بیرویا انسان بیسرنوشتی است: سرگردان و معلق و بیمعنا. رویا به فرد معنا میدهد، انگیزه میدهد، اراده میدهد و انرژی میدهد. همه معناهایی که در زندگی ما وجود دارد حاصل رویاهای ماست. ثروت، عدالت، علم، عشق، بهشت، دموکراسی، وصال، شهرت، موفقیت، قدرت، آرمانشهر، قرب الهی، اعتماد، احترام و بیشمار مفاهیم دیگر، یک واژه نیستند بلکه هر کدام یک رویا هستند. در واقع هر کدام یک «داستان رویایی» هستند که شخصیت و هویت ما را شکل میدهند. حتی لباس و غذا و انگشتر و کاشی و آینه و آب و آتش هم یک واژه نیستند یک «داستان»اند، که معمولا بیرویا هستند ولی گاهی نیز به رویای شخصی و در مواردی اندکی نیز به رویای جمعی تبدیل میشوند.
🔻بخش اعظم زندگی اجتماعی ما نیز پیرامون رویاهای جمعی شکل گرفته است. مذهب، سنت، هنر، دولت، علم، حزب، شرکت، وقف، ارث، خانواده، نوروز، عاشورا، پول، بانک و هزاران مفهوم دیگر که زندگی اجتماعی ما بر اساس آنها سامان گرفتهاند نیز رویاهایی جمعی ما در حوزه های مختلف بودهاند که امروز به ابزاری برای نظم بخشیدن به مناسبات اجتماعی ما تبدیل شدهاند. پس جامعه بی رویا هم جامعه آشفته و بیسرانجامی است. تنها جوامعی توسعه مییابند که رویا دارند. رویا یعنی افق مشترک، درد مشترک، امید مشترک، انگیزه مشترک و انرژی مشترک.
🔻راستی ما ایرانیان اکنون کدام رویای ملی وحدت بخش و معنیبخش را داریم؟ می خواهیم تمدن هخامنشیان را احیا کنیم؟ می خواهیم مدینه نبوی بسازیم؟ می خواهیم حکومت علوی داشته باشیم؟ می خواهیم ژاپن اسلامی بشویم؟ می خواهیم یک جامعه عادلانه بسازیم یا یک جامعه دموکراتیک؟ یا میخواهیم به حکومت سلطنتی بازگردیم؟ واقعیت اینست که دیرزمانی است که ایرانیان رویای ملی معنیبخش ندارند؛ و تا زمانی که رویای ملی معنی بخش نداشته باشیم سخن گفتن از توسعه بیمعنا خواهد بود. از نظر من یکی از شروط اولیه توسعهخواه بودن حکومت این است که هم اجازه بدهد جامعه دست به تولید انبوه رویا بزند و هم خودش اراده و برنامه برای خلق، حفاظت و تکثیر بیشمار رویای جمعی در سطوح مختلف ملی، منطقهای، محلی و حرفهای را داشته باشد و مهمتر از همه این که بتواند دستکم یک رویای ملی معنیبخش و وحدت آفرین، خلق کند.
🔻انقلاب اسلامی محصول خلق یک رویای ملی وحدت بخش توسط روحانیان بود. جمهوری اسلامی نیز تنها در دوران طلایی جنگ توانست رویای ملی وحدت بخش خلق کند. پس از جنگ ما دیگر رویای ملی وحدت بخش نداشتهایم و اکنون نیز حکومت چنان ناهمگون و پراکنده و شرحه شرحه شده است که دیگر توان خلق رویای ملی وحدت بخش ندارد. حتی می خواهم ادعا کنم که حکومت از یک زمانی به بعد حتی از خلق رویاهای جمعی معمولی نیز عاجز شده است، یعنی حتی دیگر نمیتواند در حوزه سادهای مثل ترافیک و رانندگی شهری هم یک رویای جمعی خلق کند. البته هر جا لازم باشد با سرنیزه و هزینه زیاد میتواند نظم کوتاه مدتی برقرار کند، چه در اقتصاد، چه در سیاست، و چه در جامعه؛ اما هنر این است که حکومت بتواند با ساختن رویاهای جمعی، جامعه را ساماندهی ومدیریت کند و نظم بلندمدت و کمهزینه برقرار کند.
🔻شکل دادن به یک رویای جمعی از پرتاپ موشک به فضا، هم مهمتر است و هم سختتر. موشک را میتوان با پول نفت و سرهمکردن قطعاتی که از خارج به صورت قاچاقی خریداری شده است و تنها به کمک چند مهندس، به فضا پرتاپ کرد؛ اما ساختن رویای جمعی کاری بسیار ظریف و دقیق است و نیازمند آن است که نخست، مردم به حکومت اعتماد داشته باشند و سپس حکومت بتواند بخش بزرگی از جامعه را به گونهای مدیریت کند که بتوانند در یک همکاری جمعی بلندمدت، با صبر، خوشبینی، اعتماد، گذشت، گفتوگو، همشنوی و مشارکت عقلانی و اخلاقی، یک رویای جمعی را شکل بدهند. و متاسفانه حکومت ما هم فاقد چنین مهارتی است و هم دغدغهای برای آن نداشته است...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌متن کامل یادداشت:👇👇
https://telegra.ph/-06-26-671
Telegraph
رویا و توسعه
تفاوت اصلی انسان و سایرموجودات زنده دارای هوش، قدرت داستان پردازی و ظرفیت رویا اندیشی اوست. قدرت نطق یعنی منطق ذهنی و مهارت گفتار تنها زمانی ممکن می شود که انسان قدرت داستان پردازی و تخیل و قصهگویی و مهمتر از آنها قدرت رویاپردازی داشته باشد. به همین خاطر…