▪️معدنچیان دستاویز تقابل اصلاحطلبان و اصولگرایان شدند
دفن دوباره معدنچیان با سیاست
http://medn.me/v04xr
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
دفن دوباره معدنچیان با سیاست
http://medn.me/v04xr
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#پوپولیسم، جامعه را به سمت دوقطبی پیش می برد
@Social_Science
#قانعی_راد نسبت به خطر دو قطبی شدن جامعه با دامن زدن به مباحث پوپولیستی هشدار داد.
دکتر محمد امین قانعی راد عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور در نشست پوپولیسم در مصر، ترکیه و ایران که با همکاری گروه جامعه شناسی صلح انجمن جامعه شناسی ایران و پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی روز ۱۶ اردیبهشت در سالن اندیشه این پژوهشگاه برگزار شد در ابتدا با اشاره مباحث مفهومی پوپولیزم گفت: به نظرم فرایندی به نام فرایند نوسازی یا مدرن شدن جوامع وجود دارد که اتفاق می افتد، این هم به معنای تحول اجتماعی فرهنگی است که رخ می دهد و نه صرفا به معنای محدود مدرن شدن نیمه قرن نوزده. فردی که این تحول فرهنگی - اجتماعی را خوب تبیین می کند ماکس وبر است. او می گوید که اتفاقی که در این فرایند می افتد رشد عقلانیت و سازمان است. یعنی بروکراتیک شدن جامعه در کنار عقلانی شدن جامعه است. یعنی یک صورت زندگی اجتماعی که آنرا«سازمان» می نامد رشد می یابد و از طرف دیگر هم یک شیوه تفکر هم که آنرا عقلانیت می نامد رشد می کند. بنابراین عقلانیت و سازمان به نوعی با همدیگر مرتبط و مشروطند.
وی گفت: بنابراین با مدرنیزاسیون یک فرایند سازمان یابی جامعه ایجاد می شود در صورتیکه قبلا جامعه سازمان نداشت. یا به صورت های ایلی، قبیله ای یا به تعبیری کامیونیتی در جریان بود. اما در اینجا می خواهد سازمان های شکل بگیرد. یعنی صورت های جدید زندگی اجتماعی است و افراد حزب، سازمان های غیر دولتی و... تشکیل می دهند. خود دولت برورکراسی را تشکیل می دهد. این سازمان ها همراه خودشان یک سری معیارها و ضوابط می آورند. که هرکدام برای خودشان از یک استاندارد برخوردار هستند. همان چیزی که وبر در کنار سازمان هم تعریف می کند که مبتنی بر یک سری قواعد غیر شخصی است، یعنی قواعد عام گرایانه که در شرایط مختلف باید تحقق پیدا بکند. در این فرایند که اتفاق می افتد یک سری از مردم عادی آسیب می بینند به دلیل اینکه در این سازمان ها نخبگان به یک سری امتیازات دسترسی پیدا می کنند...
★ادامه متن در لینک زیر
https://damadam.ir/news/%D9%BE%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AF/8335706
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
#قانعی_راد نسبت به خطر دو قطبی شدن جامعه با دامن زدن به مباحث پوپولیستی هشدار داد.
دکتر محمد امین قانعی راد عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور در نشست پوپولیسم در مصر، ترکیه و ایران که با همکاری گروه جامعه شناسی صلح انجمن جامعه شناسی ایران و پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی روز ۱۶ اردیبهشت در سالن اندیشه این پژوهشگاه برگزار شد در ابتدا با اشاره مباحث مفهومی پوپولیزم گفت: به نظرم فرایندی به نام فرایند نوسازی یا مدرن شدن جوامع وجود دارد که اتفاق می افتد، این هم به معنای تحول اجتماعی فرهنگی است که رخ می دهد و نه صرفا به معنای محدود مدرن شدن نیمه قرن نوزده. فردی که این تحول فرهنگی - اجتماعی را خوب تبیین می کند ماکس وبر است. او می گوید که اتفاقی که در این فرایند می افتد رشد عقلانیت و سازمان است. یعنی بروکراتیک شدن جامعه در کنار عقلانی شدن جامعه است. یعنی یک صورت زندگی اجتماعی که آنرا«سازمان» می نامد رشد می یابد و از طرف دیگر هم یک شیوه تفکر هم که آنرا عقلانیت می نامد رشد می کند. بنابراین عقلانیت و سازمان به نوعی با همدیگر مرتبط و مشروطند.
وی گفت: بنابراین با مدرنیزاسیون یک فرایند سازمان یابی جامعه ایجاد می شود در صورتیکه قبلا جامعه سازمان نداشت. یا به صورت های ایلی، قبیله ای یا به تعبیری کامیونیتی در جریان بود. اما در اینجا می خواهد سازمان های شکل بگیرد. یعنی صورت های جدید زندگی اجتماعی است و افراد حزب، سازمان های غیر دولتی و... تشکیل می دهند. خود دولت برورکراسی را تشکیل می دهد. این سازمان ها همراه خودشان یک سری معیارها و ضوابط می آورند. که هرکدام برای خودشان از یک استاندارد برخوردار هستند. همان چیزی که وبر در کنار سازمان هم تعریف می کند که مبتنی بر یک سری قواعد غیر شخصی است، یعنی قواعد عام گرایانه که در شرایط مختلف باید تحقق پیدا بکند. در این فرایند که اتفاق می افتد یک سری از مردم عادی آسیب می بینند به دلیل اینکه در این سازمان ها نخبگان به یک سری امتیازات دسترسی پیدا می کنند...
★ادامه متن در لینک زیر
https://damadam.ir/news/%D9%BE%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AF/8335706
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
شاید بزرگترین دشواری، همین باشد؛ زندگی چنان كه ما می شناختیم پایان یافته، ولی هنوز كسی نیست كه بداند چه چیزی جای آن را گرفته است.
#ژان_پل_سارتر
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#ژان_پل_سارتر
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#چالش_گزینش_اصلح
@Social_Science
✍ناصر سلطانی ۲۲ اردیبهشت ۹۶
با اینکه امر انتخابات را از دیرباز یکی از اساسی ترین شاکله های شکیل حکومت های مردمی برشمرده اند، پیاده کردن آن در جوامع مختلف دارای فرهنگ های گوناگون، بدون در نظر گرفتن پیش زمینه های آن قادر به تداعی موهبت جوهری آن نخواهد بود. به دیگر سخن یکی از پیش شرط های تجلی معنای واقعی مفهوم انتخابات، وجود احزاب و نهادهای جامعه مدنی و انجام کارویژه های آنان ازجمله گزینش سیاسی و معرفی افراد تربیت شده از سوی آنها میباشد کمااینکه گزینش صرفا نسخه برداری شده از ساختارهای جوامع پیشرفته از جانب اغلب کشورهای توسعه نیافته یا در حال توسعه بدون طی کردن مراحل الزامی تاریخی معرفتی، نهایتا این جوامع را به سوی نوعی شکنندگی و آنارشیسم اجتماعی به لحاظات مختلف سوق میدهد که اندک ماحصل آن را به مثابه یکی از شاخص های منفی توسعه میشود در هجوم سلیقه ای و حساب ناشده نامزدهای نامطلوب از طیف های متفرق و اغلب غیر مرتبط و تهی از تربیت و تجربه سیاسی به منظور تصاحب غالبا هدف دار کرسی های وکالت مردم بازشناخت.
اکنون با عدول از واقعیت فوق و تمرکز بر جهان بینی و فرهنگ سیاسی جوامع غیر مدرن، طرح این پرسش ضروری است که:
رهیافت برون رفت از چالش ناشی از ناهمگونی اخیرالذکر و تبعات سلبی آن کدام است...؟
در واقع نیک پیداست که فقدان پیش فرض های انتخاباتی (( میزان شعور سیاسی جامعه یا توسعه و رفاه اقتصادی ))، تحصیل نتیجه ای کیفی و مورد انتظار را در جوامع توسعه نیافته با چالش جدی روبه رو کرده است. بر همین اساس پرداختن به این سؤال ناگزیر است که طرد و عدم توجه به مقوله ی انتخابات در جوامع مورد بحث با توجه به دلایل و براهین اخیر منطقی است...؟
در واقع با تراجع به تجربیات متأخر سیاسی اجتماعی و حتی برایند چهار دوره جاری "به ویژه در نبود الترناتیو و جایگزینی مناسب" به وضوح خاطر نشان میکند که بایکوت به طور کلی و انتخاب "غیرهوشیارانه" به طور اخص را میتوان به سان کارت طلایی صعود غیراخلاقی افراد و گروه های معلوم الحال و در پی آن سقوط فراگیر جامعه در حوزه های گوناگون اجتماعی برشمرد.
با این وجود مشارکت در پروسه ی چنان آشفته مستلزم تأملی خاص مبتنی بر شناخت موانع و منابع نیل به یک تصمیم عقلانی است.
@Social_Science
در دایره "موانع"، اشاره به روح "فریبنده"ی عرصه انتخابات از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به گونه ای که به کنایه گفته اند: شمارش آراء در انتخابات بر وزن آن مرجح است...؟!
از لطایف الحیل مزور و اغواکننده از سوی کاندیداها میتوان به استراتژی "ترس" و "امید" و تزریق آرام و بدون درد آن به توده ها پرداخت به نحوی که وضعیت موجود را هراس انگیز جلوه دهند و در عین حال آنان را به آینده ای آرمانی امیدوار گردانند ( البته مشروط به حضور خودشان). (( مضحک آنکه استعمال و به کارگرفتن بی شرمانه ی شگرد مزبور را از سوی بسیاری اعضای منفعل دوره های اخیر نیز ( گویا ماکیاولی گونه...؟! و در عین حال به دور از فهم واقعی اندیشه اندیشمند مذکور ) غافل از إشراف آشکار و پنهان افکار عمومی بر کارنامه کریه شان شاهد هستیم.))
بدیهی است نقش تکنولوژی و رسانه های گوناگون در این میان از اهمیت خاصی برخوردار است به علاوه اینکه تاثیر سلبی پروسه ی تدلیس و فریب فوق را در جوامع غیر مدرن به دلیل نبود یا ضعف آگاهی سیاسی به گونه ای مضاعف شاهد هستیم به نحوی که به لحاظ کیفی، محلی از إعراب در "گردش نخبگان" پاره تویی باقی نمی ماند.
در حوزه ی "منابع" گزینش عقلانی شایسته محور نیز به ویژه در جوامع سنتی یا شبه مدرن، تأمل بر عناصری چون کارنامه، تجربه، ظرفیت، قابلیت و ویژگی های فردی و جمعی فرد کاندیدا مفید فایده خواهد بود.
به باور نگارنده از جمله موارد کاربردی مهمی که بسیار کمتر مورد تدقیق و مداقه قرار گرفته اند و کاربردی کردن آنها تاثیر شگرفی بر نتیجه ی انتخابات لااقل در میان مدت و درازمدت خواهد داشت را میتوان در ذیل این عناوین نظاره گر بود:
@Social_Science
* ترجیح شعور بر شور
* برخلاف باور عمومی، مرجح انگاشتن و برتری دادن به متخصص حوزه ی علوم انسانی در مقابل دیگر علوم تجربی و طبیعی از قبیل مهندسی، پزشکی و غیره و ذلک در فرایند انتخاب (( که دلیل عمده ی آن را میتوان در غایت علمی علوم مذکور بازشناخت به نحوی که چند و چون دست یازیدن به سعادت و رفاه بشری سرلوحه ی تحصیلات در علوم انسانی است و تطبیق محتوای آن با مضامین شور و مشورت و شورا منطقی مینمایاند در عین حال محتوای علوم طبیعی غالبا در مباحث فنی خلاصه میشود که با توجه به تجربه ی تکنوکراتیک کشورهای پیشرفته، نقش آفرینی آنان به سان مشاور در حوزه های مربوطه بیشتر مثمر ثمر خواهد بود ))
* خودداری از انتخاب مجدد افرادی که ضعف و انفعال آنها در دوره های قبلی و جاری مبرز و محرز است
* دارای منبع درآمد مستقل از نمایندگی (( شغل دوم ))
👇👇👇
@Social_Science
✍ناصر سلطانی ۲۲ اردیبهشت ۹۶
با اینکه امر انتخابات را از دیرباز یکی از اساسی ترین شاکله های شکیل حکومت های مردمی برشمرده اند، پیاده کردن آن در جوامع مختلف دارای فرهنگ های گوناگون، بدون در نظر گرفتن پیش زمینه های آن قادر به تداعی موهبت جوهری آن نخواهد بود. به دیگر سخن یکی از پیش شرط های تجلی معنای واقعی مفهوم انتخابات، وجود احزاب و نهادهای جامعه مدنی و انجام کارویژه های آنان ازجمله گزینش سیاسی و معرفی افراد تربیت شده از سوی آنها میباشد کمااینکه گزینش صرفا نسخه برداری شده از ساختارهای جوامع پیشرفته از جانب اغلب کشورهای توسعه نیافته یا در حال توسعه بدون طی کردن مراحل الزامی تاریخی معرفتی، نهایتا این جوامع را به سوی نوعی شکنندگی و آنارشیسم اجتماعی به لحاظات مختلف سوق میدهد که اندک ماحصل آن را به مثابه یکی از شاخص های منفی توسعه میشود در هجوم سلیقه ای و حساب ناشده نامزدهای نامطلوب از طیف های متفرق و اغلب غیر مرتبط و تهی از تربیت و تجربه سیاسی به منظور تصاحب غالبا هدف دار کرسی های وکالت مردم بازشناخت.
اکنون با عدول از واقعیت فوق و تمرکز بر جهان بینی و فرهنگ سیاسی جوامع غیر مدرن، طرح این پرسش ضروری است که:
رهیافت برون رفت از چالش ناشی از ناهمگونی اخیرالذکر و تبعات سلبی آن کدام است...؟
در واقع نیک پیداست که فقدان پیش فرض های انتخاباتی (( میزان شعور سیاسی جامعه یا توسعه و رفاه اقتصادی ))، تحصیل نتیجه ای کیفی و مورد انتظار را در جوامع توسعه نیافته با چالش جدی روبه رو کرده است. بر همین اساس پرداختن به این سؤال ناگزیر است که طرد و عدم توجه به مقوله ی انتخابات در جوامع مورد بحث با توجه به دلایل و براهین اخیر منطقی است...؟
در واقع با تراجع به تجربیات متأخر سیاسی اجتماعی و حتی برایند چهار دوره جاری "به ویژه در نبود الترناتیو و جایگزینی مناسب" به وضوح خاطر نشان میکند که بایکوت به طور کلی و انتخاب "غیرهوشیارانه" به طور اخص را میتوان به سان کارت طلایی صعود غیراخلاقی افراد و گروه های معلوم الحال و در پی آن سقوط فراگیر جامعه در حوزه های گوناگون اجتماعی برشمرد.
با این وجود مشارکت در پروسه ی چنان آشفته مستلزم تأملی خاص مبتنی بر شناخت موانع و منابع نیل به یک تصمیم عقلانی است.
@Social_Science
در دایره "موانع"، اشاره به روح "فریبنده"ی عرصه انتخابات از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به گونه ای که به کنایه گفته اند: شمارش آراء در انتخابات بر وزن آن مرجح است...؟!
از لطایف الحیل مزور و اغواکننده از سوی کاندیداها میتوان به استراتژی "ترس" و "امید" و تزریق آرام و بدون درد آن به توده ها پرداخت به نحوی که وضعیت موجود را هراس انگیز جلوه دهند و در عین حال آنان را به آینده ای آرمانی امیدوار گردانند ( البته مشروط به حضور خودشان). (( مضحک آنکه استعمال و به کارگرفتن بی شرمانه ی شگرد مزبور را از سوی بسیاری اعضای منفعل دوره های اخیر نیز ( گویا ماکیاولی گونه...؟! و در عین حال به دور از فهم واقعی اندیشه اندیشمند مذکور ) غافل از إشراف آشکار و پنهان افکار عمومی بر کارنامه کریه شان شاهد هستیم.))
بدیهی است نقش تکنولوژی و رسانه های گوناگون در این میان از اهمیت خاصی برخوردار است به علاوه اینکه تاثیر سلبی پروسه ی تدلیس و فریب فوق را در جوامع غیر مدرن به دلیل نبود یا ضعف آگاهی سیاسی به گونه ای مضاعف شاهد هستیم به نحوی که به لحاظ کیفی، محلی از إعراب در "گردش نخبگان" پاره تویی باقی نمی ماند.
در حوزه ی "منابع" گزینش عقلانی شایسته محور نیز به ویژه در جوامع سنتی یا شبه مدرن، تأمل بر عناصری چون کارنامه، تجربه، ظرفیت، قابلیت و ویژگی های فردی و جمعی فرد کاندیدا مفید فایده خواهد بود.
به باور نگارنده از جمله موارد کاربردی مهمی که بسیار کمتر مورد تدقیق و مداقه قرار گرفته اند و کاربردی کردن آنها تاثیر شگرفی بر نتیجه ی انتخابات لااقل در میان مدت و درازمدت خواهد داشت را میتوان در ذیل این عناوین نظاره گر بود:
@Social_Science
* ترجیح شعور بر شور
* برخلاف باور عمومی، مرجح انگاشتن و برتری دادن به متخصص حوزه ی علوم انسانی در مقابل دیگر علوم تجربی و طبیعی از قبیل مهندسی، پزشکی و غیره و ذلک در فرایند انتخاب (( که دلیل عمده ی آن را میتوان در غایت علمی علوم مذکور بازشناخت به نحوی که چند و چون دست یازیدن به سعادت و رفاه بشری سرلوحه ی تحصیلات در علوم انسانی است و تطبیق محتوای آن با مضامین شور و مشورت و شورا منطقی مینمایاند در عین حال محتوای علوم طبیعی غالبا در مباحث فنی خلاصه میشود که با توجه به تجربه ی تکنوکراتیک کشورهای پیشرفته، نقش آفرینی آنان به سان مشاور در حوزه های مربوطه بیشتر مثمر ثمر خواهد بود ))
* خودداری از انتخاب مجدد افرادی که ضعف و انفعال آنها در دوره های قبلی و جاری مبرز و محرز است
* دارای منبع درآمد مستقل از نمایندگی (( شغل دوم ))
👇👇👇
👆👆👆
*دارای "شخصیت"، منبعث از تربیت و اصالت
* حد شناس
* خودشناس
* خود اتکا
* مطمئن از خود
* * آزاد از قاعده "حجر" ( اندیشه ی ماوردی ). منظور از حجر آن است که چندی از یاران و نزدیکان فرد نماینده بدون تظاهر به معصیت به گونه ای عمل کنند که نماینده چندان اختیاری از خود نداشته باشد.
* برخوردار از سلامت جسمی و عقلی
*جو ناپذیر
* پرکار
* بدون هیاهو
* قاعده مند و سازمان پذیر
* باور مند به خرد جمعی
* با حس تعلق به سرزمین
* آشنا به تاریخ و فرهنگ محلی
* مطلع از چشم انداز و سیاست های خرد و کلان قانون و سیستم سیاسی نسبت به جغرافیای منطقه ای خود
* ارزیابی کمی و کیفی منطقه و فعالیت های خود با استانداردهای جهانی و تلاش در راستای تعمیم حتی الامکان معیارهای مورد نظر با مقتضیات محلی (( که امروزه گستره ی بین المللی تنها شاخص ارزیابی ترقی تلقی میشود ))
* باورمند به اصل اساسی "دانستن حق مردم است"
* باورمند به این اصل روسویی که "نفع در خیر عمومی نهفته است"
* "مهارت" و جسارت در تحقیق تحقق منافع عمومی
* و باز ترجیح شعور بر شور...؟!
ناصر سلطانی
۱۳۹۶/۰۲/۲۲
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
*دارای "شخصیت"، منبعث از تربیت و اصالت
* حد شناس
* خودشناس
* خود اتکا
* مطمئن از خود
* * آزاد از قاعده "حجر" ( اندیشه ی ماوردی ). منظور از حجر آن است که چندی از یاران و نزدیکان فرد نماینده بدون تظاهر به معصیت به گونه ای عمل کنند که نماینده چندان اختیاری از خود نداشته باشد.
* برخوردار از سلامت جسمی و عقلی
*جو ناپذیر
* پرکار
* بدون هیاهو
* قاعده مند و سازمان پذیر
* باور مند به خرد جمعی
* با حس تعلق به سرزمین
* آشنا به تاریخ و فرهنگ محلی
* مطلع از چشم انداز و سیاست های خرد و کلان قانون و سیستم سیاسی نسبت به جغرافیای منطقه ای خود
* ارزیابی کمی و کیفی منطقه و فعالیت های خود با استانداردهای جهانی و تلاش در راستای تعمیم حتی الامکان معیارهای مورد نظر با مقتضیات محلی (( که امروزه گستره ی بین المللی تنها شاخص ارزیابی ترقی تلقی میشود ))
* باورمند به اصل اساسی "دانستن حق مردم است"
* باورمند به این اصل روسویی که "نفع در خیر عمومی نهفته است"
* "مهارت" و جسارت در تحقیق تحقق منافع عمومی
* و باز ترجیح شعور بر شور...؟!
ناصر سلطانی
۱۳۹۶/۰۲/۲۲
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #تبلیغات_آلوده
چیزی که در انتخابات (شورای شهر) برای من خیلی جالب می باشد
این است که، کسانی آمدند و نوید شهری زیبا می دهند، و شعار سلامت شهری
و پیشرفت زیرساخت های شهری می دهند که:
خودشان در این روزها عاملین اصلی تولید زباله در سطح شهر هستند،
حجم زیادی از کاغذهای تبلیغاتی و لیوان های یکبار مصرف توزیع شربت
که در سطح خیابان ریخته شده و به زباله تبدیل شده
به روشنی گویای نگرش آنان نسبت به «شهر» «جامعه شناسی شهری» و «جغرافیای شهری» و محیط زیست می باشد.
✍ کیهان مشیر پناهی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
چیزی که در انتخابات (شورای شهر) برای من خیلی جالب می باشد
این است که، کسانی آمدند و نوید شهری زیبا می دهند، و شعار سلامت شهری
و پیشرفت زیرساخت های شهری می دهند که:
خودشان در این روزها عاملین اصلی تولید زباله در سطح شهر هستند،
حجم زیادی از کاغذهای تبلیغاتی و لیوان های یکبار مصرف توزیع شربت
که در سطح خیابان ریخته شده و به زباله تبدیل شده
به روشنی گویای نگرش آنان نسبت به «شهر» «جامعه شناسی شهری» و «جغرافیای شهری» و محیط زیست می باشد.
✍ کیهان مشیر پناهی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
#مناظره_سوم
@Social_Science
✍سعیدخسروی، دانشجوی دکتری جامعهشناسیسیاسی
نخبگان و توده مردم در انتخابات ریاست جمهوری
امروز پس از راست و ریز کردن کارهایم در راستای دیدن برنامه تلویزیونی سوم مناظره انتخاباتی ریاست جمهوری و مشغول شدن به تماشای این برنامه؛ حال عجیبی داشتم همراه با کمی تاسف! اول اینکه نخبگان جامعه ایرانی در ذهنم جایگاه ویژهای دارند و همیشه تصورم مبنی بر رهبری توده مردم توسط نخبگان در کشورم بوده و هست. متاسفانه در این مناظره علیرغم ادعاهای کاندیدای محترم دو جناح، شاهد بداخلاقی و تهمتهای دونشأن داوطلبین بودم و هر جناح به جای اینکه یک برنامه مدون و منسجمی برای حل بحرانهای موجود که از مردم از وجود بجرانهای اجتماعی و اقتصادی به شدت رنج میبرند، ارائه دهند، مدام بر ساز اتهامزنی و برچسبزنی میدمند. فکر نمیکنم این شیوه برای جذب رأیآوری و انتخاب مردم راهحل خوبی باشد. ای کاش داوطلبین ریاست جمهوری کمی به فکر اعتماد عمومی توده مردم باشند و این سرمایه را مخدوش نکنند؛ چون با همین سرمایه هست که جمهوری اسلامی، پشتوانه محکمی دارد و در طوفان مشکلات توانسته بر این مسائل فائق گردد. ظاهرا این دوستان متوجه این سرمایه نمیباشند و یا از عمق وجودی این سرمایه، درکی درخور و شایسته و عمیق ندارند. به امید روزی که مردم به جامعه نخبگان، شیوه صحیح زیست سیاسی و اجتماعی را بیاموزند.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
✍سعیدخسروی، دانشجوی دکتری جامعهشناسیسیاسی
نخبگان و توده مردم در انتخابات ریاست جمهوری
امروز پس از راست و ریز کردن کارهایم در راستای دیدن برنامه تلویزیونی سوم مناظره انتخاباتی ریاست جمهوری و مشغول شدن به تماشای این برنامه؛ حال عجیبی داشتم همراه با کمی تاسف! اول اینکه نخبگان جامعه ایرانی در ذهنم جایگاه ویژهای دارند و همیشه تصورم مبنی بر رهبری توده مردم توسط نخبگان در کشورم بوده و هست. متاسفانه در این مناظره علیرغم ادعاهای کاندیدای محترم دو جناح، شاهد بداخلاقی و تهمتهای دونشأن داوطلبین بودم و هر جناح به جای اینکه یک برنامه مدون و منسجمی برای حل بحرانهای موجود که از مردم از وجود بجرانهای اجتماعی و اقتصادی به شدت رنج میبرند، ارائه دهند، مدام بر ساز اتهامزنی و برچسبزنی میدمند. فکر نمیکنم این شیوه برای جذب رأیآوری و انتخاب مردم راهحل خوبی باشد. ای کاش داوطلبین ریاست جمهوری کمی به فکر اعتماد عمومی توده مردم باشند و این سرمایه را مخدوش نکنند؛ چون با همین سرمایه هست که جمهوری اسلامی، پشتوانه محکمی دارد و در طوفان مشکلات توانسته بر این مسائل فائق گردد. ظاهرا این دوستان متوجه این سرمایه نمیباشند و یا از عمق وجودی این سرمایه، درکی درخور و شایسته و عمیق ندارند. به امید روزی که مردم به جامعه نخبگان، شیوه صحیح زیست سیاسی و اجتماعی را بیاموزند.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
◾️ #آینده_روحانیت و #نظام_سیاسی_ایران
@Social_Science
***************
✍دکتر موسی عاکفی، حقوقدان
مناظره سوم نامزدهای انتخاباتی تمام شد. اما وقتی از سال ۱۳۸۴ که باب توهین و تمسخرو افترا و تضییع حقوق در این رقابتها با ابتکار احمدی نژاد باز شد و حتی در سال ۱۳۸۸ با آوردن عکس همسر میرحسین موسوی بداخلاقی و تهییج عصبیت مردم به اوج رسید شاید کمتر کسی فکر می کرد که امروز این خود روحانیت است که شان خودش را حفظ نمی کند؛ در حالی که کاریکاتور او با لباس روحانی از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات جرم تلقی می شود (همچنانکه در مورد نشریه ۹ دی در خرداد سال نود رخ داد) اما اتهام فساد و بی لیاقتی و دزدی، علنا در صدا وسیما از سوی ایشان به یکدیگر حواله داده شد. و این همه غیر از نوار صوتی مرحوم منتظری است که نیاز به بازگوئی ندارد.
۱- امروز روحانیتی که خود در بالاترین مناصب این حکومت از رهبری تا ریاست قوه قضائیه و تا عضویت در خبرگان و شورای نگهبان و بنیادها و تولیت های متفاوت و..... همه و یا بیشترین ارکان قدرت سیاسی و معنوی و تبلیغی و ثروت را در اختیار دارد زیر سوال است. اما مع الوصف از فساد نظامی صحبت می کند که ادعای اسلامیت آنرا دارد و خود قانون اساسی آنرا نوشته است و خود ابزار اعمال آنرا بدست گرفته.
۲- بازنده این مناظرات روحانیت محترم و نظام مقدس بود. وبه نظر می رسد بزودی یکی از دو راه باید توسط رهبری به موجب اصل ۱۷۷ انتخاب شود:
الف– تبدیل نظام جمهوری به حکومت خلافتی و حذف همین مقدار نقش مردم در حکومت و بستن همه راه های دخالت و نظارت مردم و آگاهی ایشان بر امور. و رفتن بسوی نظام تک حزبی و یا تک خانوادگی از نوع عربستان و یا کره شمالی و یا مدل روسی و چینی و مانند آن. این کار از دو طریق می تواند رخ دهد کودتا و یا رفراندوم قانون اساسی براساس اصول ۶ و ۵۹ و ۱۱۰ و۱۷۷ . آنگاه سوال این است که ایا مردم به این رفراندوم رای خواهند داد؟ به نظرم بعید است.
ب- اصلاح قانون اساسی و قبول یک نظام شبه دموکراتیک ویا پارلمانی مانند اسپانیا و یا انگلیس. به گونه ای که روحانیت حکومت نکند و مجبور به جواب گوئی نباشد و دامن خود را از الودگی و دزدی و فساد مبرا دارد و در عین حال نظارت عالیه خود را داشته باشد. این رویکرد با مبنای قدرت مطلق که هم اکنون بر طبل آن کوبیده می شود سازگار نیست.
۳- به نظر می رسد راه حل اول در مدل چینی و روسی خود می تواند با آمدن رئیسی تا حدی تحقق یابد ولی با مقاومت مدنی روبرو می شود و حتی در صورت موفقیت در آینده تاریخ مطلقا به ضرر روحانیت خواهد بود.
yon.ir/CHY10
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
***************
✍دکتر موسی عاکفی، حقوقدان
مناظره سوم نامزدهای انتخاباتی تمام شد. اما وقتی از سال ۱۳۸۴ که باب توهین و تمسخرو افترا و تضییع حقوق در این رقابتها با ابتکار احمدی نژاد باز شد و حتی در سال ۱۳۸۸ با آوردن عکس همسر میرحسین موسوی بداخلاقی و تهییج عصبیت مردم به اوج رسید شاید کمتر کسی فکر می کرد که امروز این خود روحانیت است که شان خودش را حفظ نمی کند؛ در حالی که کاریکاتور او با لباس روحانی از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات جرم تلقی می شود (همچنانکه در مورد نشریه ۹ دی در خرداد سال نود رخ داد) اما اتهام فساد و بی لیاقتی و دزدی، علنا در صدا وسیما از سوی ایشان به یکدیگر حواله داده شد. و این همه غیر از نوار صوتی مرحوم منتظری است که نیاز به بازگوئی ندارد.
۱- امروز روحانیتی که خود در بالاترین مناصب این حکومت از رهبری تا ریاست قوه قضائیه و تا عضویت در خبرگان و شورای نگهبان و بنیادها و تولیت های متفاوت و..... همه و یا بیشترین ارکان قدرت سیاسی و معنوی و تبلیغی و ثروت را در اختیار دارد زیر سوال است. اما مع الوصف از فساد نظامی صحبت می کند که ادعای اسلامیت آنرا دارد و خود قانون اساسی آنرا نوشته است و خود ابزار اعمال آنرا بدست گرفته.
۲- بازنده این مناظرات روحانیت محترم و نظام مقدس بود. وبه نظر می رسد بزودی یکی از دو راه باید توسط رهبری به موجب اصل ۱۷۷ انتخاب شود:
الف– تبدیل نظام جمهوری به حکومت خلافتی و حذف همین مقدار نقش مردم در حکومت و بستن همه راه های دخالت و نظارت مردم و آگاهی ایشان بر امور. و رفتن بسوی نظام تک حزبی و یا تک خانوادگی از نوع عربستان و یا کره شمالی و یا مدل روسی و چینی و مانند آن. این کار از دو طریق می تواند رخ دهد کودتا و یا رفراندوم قانون اساسی براساس اصول ۶ و ۵۹ و ۱۱۰ و۱۷۷ . آنگاه سوال این است که ایا مردم به این رفراندوم رای خواهند داد؟ به نظرم بعید است.
ب- اصلاح قانون اساسی و قبول یک نظام شبه دموکراتیک ویا پارلمانی مانند اسپانیا و یا انگلیس. به گونه ای که روحانیت حکومت نکند و مجبور به جواب گوئی نباشد و دامن خود را از الودگی و دزدی و فساد مبرا دارد و در عین حال نظارت عالیه خود را داشته باشد. این رویکرد با مبنای قدرت مطلق که هم اکنون بر طبل آن کوبیده می شود سازگار نیست.
۳- به نظر می رسد راه حل اول در مدل چینی و روسی خود می تواند با آمدن رئیسی تا حدی تحقق یابد ولی با مقاومت مدنی روبرو می شود و حتی در صورت موفقیت در آینده تاریخ مطلقا به ضرر روحانیت خواهد بود.
yon.ir/CHY10
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Forwarded from وند مدیا
🔴#واکنش_یک_حقوقدان_به_زبان_کردی
در مناظرە امروز
دو كلمه حرف حساب با جناب ريسي
ايشان امروز در مناظره اعلام كرد؛خدا زبان كوردي را آزاد كرد.!! فقط اين سوال را مي پرسم كه چرا خدا در اين ٣٨ سال اينقدر دير زبان كوردي را كه حق مشروع ،قانوني و طبيعي يك ملت است را اينقدر دير آزاد كرده است .! .نه جناب ريسي ،اين سياست هاي غلطي بود كه شما و اصحاب شما اجازه ي نشر و تدريس زبان كوردي را به اين ملت نداديد.اصل ١٥قانون اساسي تصريحا تدريس زبان كوردي را حق اين ملت مي داند اما بايد پرسيد چرا اجرا نشده است ؟اين مناظره ها حداقل اين خوبي را داشت كه چنين موضوعاتي مطرح شود و همگان آگاه به حق طبيعي و مشروع ملت كورد در تدريس و آموزش به زبان كوردي داشته باشند.زبان كوردي ،زبان مادري يك ملت است كه هويت آنان را تشكيل مي دهد كه نبايد مانعي بر احقاق و تحقق اين حق طبيعي و قانوني وجود داشته باشد.
حسين احمدي نياز
حقوقدان/ارسالي
@shahrvand_newspaper
در مناظرە امروز
دو كلمه حرف حساب با جناب ريسي
ايشان امروز در مناظره اعلام كرد؛خدا زبان كوردي را آزاد كرد.!! فقط اين سوال را مي پرسم كه چرا خدا در اين ٣٨ سال اينقدر دير زبان كوردي را كه حق مشروع ،قانوني و طبيعي يك ملت است را اينقدر دير آزاد كرده است .! .نه جناب ريسي ،اين سياست هاي غلطي بود كه شما و اصحاب شما اجازه ي نشر و تدريس زبان كوردي را به اين ملت نداديد.اصل ١٥قانون اساسي تصريحا تدريس زبان كوردي را حق اين ملت مي داند اما بايد پرسيد چرا اجرا نشده است ؟اين مناظره ها حداقل اين خوبي را داشت كه چنين موضوعاتي مطرح شود و همگان آگاه به حق طبيعي و مشروع ملت كورد در تدريس و آموزش به زبان كوردي داشته باشند.زبان كوردي ،زبان مادري يك ملت است كه هويت آنان را تشكيل مي دهد كه نبايد مانعي بر احقاق و تحقق اين حق طبيعي و قانوني وجود داشته باشد.
حسين احمدي نياز
حقوقدان/ارسالي
@shahrvand_newspaper
#کارتون
🚂بياييد سوار ماشين زمان بشيم!
كارتونيست: نازنين جمشيدي
شهرونگ، روزنامه شهروند
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🚂بياييد سوار ماشين زمان بشيم!
كارتونيست: نازنين جمشيدي
شهرونگ، روزنامه شهروند
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
📚 #کمپین_خرید_کتاب و #کتاب_خوانی
#نمایشگاه_بین_المللی_کتاب_تهران
☑️رضا (خرید ۱.۸ میلیون تومان)
عکس کتابهای خریداری شده را برای ما بفرستید
👉 @SS2717
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
#نمایشگاه_بین_المللی_کتاب_تهران
☑️رضا (خرید ۱.۸ میلیون تومان)
عکس کتابهای خریداری شده را برای ما بفرستید
👉 @SS2717
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
«تکرار واژۀ #دروغ توسط کاندیداهای ریاست جمهوری و فروریزش #اعتماد مابین مردم و نظام»
@Social_Science
✍عهدیه اسدپور، دانشجوی دکترای جامعه شناسی مسائل اجتماعی
در طول سه مناظره ای انتخاباتی سال ۹۶ که بنده هر کدام را دو بار دیده و شنیده ام و یک بار هم متن کامل آنها را در سایت ها خوانده ام، یک مسئله ذهن مرا به خودش مشغول نموده است و آن هم تکرار بیش از پیش واژۀ دروغ و هم خانواده ها (مانند نادرست) و متضادهای آن (همچون صداقت، درست و راستی) توسط کاندیداهای محترم است.
نمونه هایی از این تکرارها در مناظره اول:
آقای روحانی خطاب به آقای قالیباف: «من هیچوقت قول 4 میلیون شغل ندادم و این دروغ محض است».
آقای روحانی: «اینکه از هر جایی و هر سایتی و هر حرفی و کلامی درست و نادرست و دروغ و راست برای اینکه ما لطمه بزنیم به رقیب استفاده کنیم کار صحیحی نیست ... علت اینکه خواستم آقای قالیباف روی کلامش ادامه ندهد خواستم گناهش اضافه نشود؛ چون دروغ بود والا حاضرم بقیه وقت را هم به ایشان بدهم».
آقای جهانگیری: «اخلاق از مهمترین مسائلی است که در واقع باید مورد توجه قرار بگیرد با فریب و دروغ نباید با جامعه صحبت شود باطن و سحر فریب و دروغ آگاهی مردم است».
آقای قالیباف خطاب به آقای جهانگیری: «اگر آمدهآید گزارش ارائه کنید درست ارائه کنید ... شما واقعا این را دقت کنید که با صداقت جواب بدهید ... صداقت و بیصداقتی اینها است».
آقای قالیباف خطاب به آقایان جهانگیری و روحانی: «بحث از صداقت و اخلاق میگویید ... من میگویم که صداقت ندارید».
در پایان زمان رسمی مناظرات روحانی خطاب به مجری برنامه: «دو مورد تهمت و دروغ گفته شد که اگر فرصت باشد من جواب بدهم. چون دورغ گفته شد و من باید پاسخ بدهم».
آقای قالیباف خطاب به آقای روحانی: «در حقیقت این پدیده ای که ما با آن روبرو هستیم که به دوربین نگاه میکنیم و حرف میزنیم و بعد میگوییم آن حرف درست نیست».
جمع بندی حسن روحانی در بخش دوم: «اما چون سه نسبت به من داده شد که نادرست بود از فرصت استفاده میکنم ... من از همینجا به مردم میگویم هر سه مورد دروغ محض بوده است».
@Social_Science
جملات فوق تنها از مناظره اول استخراج شدند و تمامی کسانی که مناظره دوم و سوم را نیز دیده باشند، دروغ و واژه های هم خانواده و متضاد آن را نیز شنیده اند. اما سوال بنده مطمئناً چرایی دروغ گویی یا اتهام دروغ زنی نیست. چرا که شاید ساده ترین جواب، بدست آوردن آراء و نشستن بر مسند قدرت باشد. سوال و تعجب بنده از این است که چرا کاندیداهای محترم به این نکته توجه نمی کنند که هزاران بیننده در حال نظاره آنها هستند. افرادی از جامعه که تنها رسانه ارتباطی آنها تلویزیون بوده و هیچ راهی برای راستی آزمایی سخنان کاندیداها ندارند یا اگر هم به فضای مجازی دسترسی داشته باشند، این فضا پر شده از سخنان طرفداران هر یک از کاندیداها که هر کس ساز خویش را می نوازد.
چرا کاندیداها به اثرات مخرب استفاده از این واژه توجه نمی کنند. یقیناً یکی از اثرات بسیار بسیار مخرب دروغگویی (به کار بستن واژه دورغ و اثبات نشدن ادعا)، فروریختن دیوارِ اعتماد مابین مردم و نظام جمهوری اسلامی است. چرا که مردم تمامی کاندیداها را نمایندۀ نظام می دانند که هر کدام در طول عمر خویش مسئولیتها و پست های مهم و حساسی را در نظام داشته اند. در پسِ همۀ این جدل ها برای جذب آرا، مردم به این نکته پی می برند که مسئولین نظام در حال مکیدن خون نظام و انقلاب هستند و دعوا بر سر میزان آن است؛ اینکه چه کسی موفق شده بیشتر از این سفره انقلاب بخورد و چه کسی سهم کمتری برده است (نه اینکه نبرده باشد).
مناظره ها به جای اینکه باور مردم را به توسعۀ کشور بیشتر کند و منجر به افزایش اعتماد و سرمایه اجتماعی در سطح جامعه گردد، اثری معکوس از خود برجای گذاشته است. باید نگران فروریزش اعتماد اجتماعی بود که خود زنجیره ای از آسیب ها را در پی خواهد آورد.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
✍عهدیه اسدپور، دانشجوی دکترای جامعه شناسی مسائل اجتماعی
در طول سه مناظره ای انتخاباتی سال ۹۶ که بنده هر کدام را دو بار دیده و شنیده ام و یک بار هم متن کامل آنها را در سایت ها خوانده ام، یک مسئله ذهن مرا به خودش مشغول نموده است و آن هم تکرار بیش از پیش واژۀ دروغ و هم خانواده ها (مانند نادرست) و متضادهای آن (همچون صداقت، درست و راستی) توسط کاندیداهای محترم است.
نمونه هایی از این تکرارها در مناظره اول:
آقای روحانی خطاب به آقای قالیباف: «من هیچوقت قول 4 میلیون شغل ندادم و این دروغ محض است».
آقای روحانی: «اینکه از هر جایی و هر سایتی و هر حرفی و کلامی درست و نادرست و دروغ و راست برای اینکه ما لطمه بزنیم به رقیب استفاده کنیم کار صحیحی نیست ... علت اینکه خواستم آقای قالیباف روی کلامش ادامه ندهد خواستم گناهش اضافه نشود؛ چون دروغ بود والا حاضرم بقیه وقت را هم به ایشان بدهم».
آقای جهانگیری: «اخلاق از مهمترین مسائلی است که در واقع باید مورد توجه قرار بگیرد با فریب و دروغ نباید با جامعه صحبت شود باطن و سحر فریب و دروغ آگاهی مردم است».
آقای قالیباف خطاب به آقای جهانگیری: «اگر آمدهآید گزارش ارائه کنید درست ارائه کنید ... شما واقعا این را دقت کنید که با صداقت جواب بدهید ... صداقت و بیصداقتی اینها است».
آقای قالیباف خطاب به آقایان جهانگیری و روحانی: «بحث از صداقت و اخلاق میگویید ... من میگویم که صداقت ندارید».
در پایان زمان رسمی مناظرات روحانی خطاب به مجری برنامه: «دو مورد تهمت و دروغ گفته شد که اگر فرصت باشد من جواب بدهم. چون دورغ گفته شد و من باید پاسخ بدهم».
آقای قالیباف خطاب به آقای روحانی: «در حقیقت این پدیده ای که ما با آن روبرو هستیم که به دوربین نگاه میکنیم و حرف میزنیم و بعد میگوییم آن حرف درست نیست».
جمع بندی حسن روحانی در بخش دوم: «اما چون سه نسبت به من داده شد که نادرست بود از فرصت استفاده میکنم ... من از همینجا به مردم میگویم هر سه مورد دروغ محض بوده است».
@Social_Science
جملات فوق تنها از مناظره اول استخراج شدند و تمامی کسانی که مناظره دوم و سوم را نیز دیده باشند، دروغ و واژه های هم خانواده و متضاد آن را نیز شنیده اند. اما سوال بنده مطمئناً چرایی دروغ گویی یا اتهام دروغ زنی نیست. چرا که شاید ساده ترین جواب، بدست آوردن آراء و نشستن بر مسند قدرت باشد. سوال و تعجب بنده از این است که چرا کاندیداهای محترم به این نکته توجه نمی کنند که هزاران بیننده در حال نظاره آنها هستند. افرادی از جامعه که تنها رسانه ارتباطی آنها تلویزیون بوده و هیچ راهی برای راستی آزمایی سخنان کاندیداها ندارند یا اگر هم به فضای مجازی دسترسی داشته باشند، این فضا پر شده از سخنان طرفداران هر یک از کاندیداها که هر کس ساز خویش را می نوازد.
چرا کاندیداها به اثرات مخرب استفاده از این واژه توجه نمی کنند. یقیناً یکی از اثرات بسیار بسیار مخرب دروغگویی (به کار بستن واژه دورغ و اثبات نشدن ادعا)، فروریختن دیوارِ اعتماد مابین مردم و نظام جمهوری اسلامی است. چرا که مردم تمامی کاندیداها را نمایندۀ نظام می دانند که هر کدام در طول عمر خویش مسئولیتها و پست های مهم و حساسی را در نظام داشته اند. در پسِ همۀ این جدل ها برای جذب آرا، مردم به این نکته پی می برند که مسئولین نظام در حال مکیدن خون نظام و انقلاب هستند و دعوا بر سر میزان آن است؛ اینکه چه کسی موفق شده بیشتر از این سفره انقلاب بخورد و چه کسی سهم کمتری برده است (نه اینکه نبرده باشد).
مناظره ها به جای اینکه باور مردم را به توسعۀ کشور بیشتر کند و منجر به افزایش اعتماد و سرمایه اجتماعی در سطح جامعه گردد، اثری معکوس از خود برجای گذاشته است. باید نگران فروریزش اعتماد اجتماعی بود که خود زنجیره ای از آسیب ها را در پی خواهد آورد.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
"گاو نُه من شیر"
@Social_Science
✍ دکتر #محمد_فاضلی(جامعه شناس)
✅ مناظره که تمام شد احساس کردم چند جای کار در این نظام سیاسی-اجتماعی میلنگد که چنین مناظرهای در آن برگزار میشود. این جامعه قادر به تولید اعتماد و سرمایه اجتماعی نیست. مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود. چرا این گونه است؟ سؤال پیچیدهای است اما همین قدر میدانم که:
🔹 نظام سیاسی نتوانسته یک اداره آمار قابل اعتماد ایجاد کند. یکی میگوید 250 هزار واحد صنعتی تعطیل شدهاند و راهی برای راستیآزمایی حرف او نیست. دولت میگوید تورم یکرقمی شده و بقیه کاندیداها آنرا تأیید نمیکنند. آمار سرمایهگذاری خارجی و هر آمار دیگری مشکوک جلوه میکند و گویی به هیچ چیز نمیتوان اعتماد کرد.
🔹 نظام سیاسی نتوانسته به مردم ثابت کند که به فسادها رسیدگی میکند و قانون برای همه اجرا میشود. حداقل پنج کاندیدا از شش کاندیدای تأییدشده در یک شورای مرکب از فقها و حقوقدانان که شرایط صلاحیت دینی این افراد را نیز بررسی کردهاند، یکدیگر را به دزدی متهم میکنند. این یعنی هم سیستم مبارزه با فساد بد عمل کرده، و هم کاندیداها از عاقبت چنین اتهامهای ثابتنشدهای نیز ترس ندارند. این هم نشان ناکارآمدی نظام قضایی است حتی وقتی که مجری مناظره قبل از آغاز مناظره منعهای قانونی تهمت و افترا را برای مردم و کاندیداها میخواند.
🔹 مجری مناظره – به نمایندگی از بزرگترین رسانه کشور – در نقش زمانسنج و دستگاه قرعهکشی عمل میکند. این یعنی صدا و سیما حتی قادر نیست کاندیداها را از جواب ندادن به سؤالات یا پاسخهای بیربط باز دارد.
✅ انتخابات، با چنین وضعیتی، هر چهار سال یکبار به عوض آنکه جایگاهی برای طرح اصلیترین مسائل کشور باشد، جایگاهی برای بر باد دادن اعتماد، سرمایه اجتماعی و باور مردم به پیشرفت کشورشان است. فارغ از اینکه چه کسی برنده این مناظره شد، من به عنوان جامعهشناس معتقد به اهمیت اعتماد و سرمایه اجتماعی، برای «گاو نُه من شیر» حکمرانی در ایران متأسف و نگرانم. این نظام حکمرانی، به دلیل آنکه مراجع ساختاری تولید اعتماد ندارد – مثلا یک مرجع مورد اعتماد آمار ندارد – هر چقدر هم دستآورد در دنیای واقعی داشته باشد، در هر انتخابات کل دستآوردهایش با لگد کاندیداهای تأییدشده توسط همین نظام سیاسی، در دنیای ذهنیت شهروندان فرومیریزد بدون آنکه مرجعی برای بازسازی این اعتماد یا ممانعت از تخریب اعتماد وجود داشته باشد.
✅ کتاب «دامهای اجتماعی و مسأله اعتماد» را که با کمک همکارانم ترجمه میکردیم، بسیار بیش از گذشته به اهمیت اعتماد پی بردم، اما هرگز تا به امروز به چنین درک عمیقی از اهمیت آن برای نظام اجتماعی و سیاسی ایران نرسیده بودم. خلق ساختارهای مولد اعتماد، بزرگترین مشکل جمهوری اسلامی ایران است.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
✍ دکتر #محمد_فاضلی(جامعه شناس)
✅ مناظره که تمام شد احساس کردم چند جای کار در این نظام سیاسی-اجتماعی میلنگد که چنین مناظرهای در آن برگزار میشود. این جامعه قادر به تولید اعتماد و سرمایه اجتماعی نیست. مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود. چرا این گونه است؟ سؤال پیچیدهای است اما همین قدر میدانم که:
🔹 نظام سیاسی نتوانسته یک اداره آمار قابل اعتماد ایجاد کند. یکی میگوید 250 هزار واحد صنعتی تعطیل شدهاند و راهی برای راستیآزمایی حرف او نیست. دولت میگوید تورم یکرقمی شده و بقیه کاندیداها آنرا تأیید نمیکنند. آمار سرمایهگذاری خارجی و هر آمار دیگری مشکوک جلوه میکند و گویی به هیچ چیز نمیتوان اعتماد کرد.
🔹 نظام سیاسی نتوانسته به مردم ثابت کند که به فسادها رسیدگی میکند و قانون برای همه اجرا میشود. حداقل پنج کاندیدا از شش کاندیدای تأییدشده در یک شورای مرکب از فقها و حقوقدانان که شرایط صلاحیت دینی این افراد را نیز بررسی کردهاند، یکدیگر را به دزدی متهم میکنند. این یعنی هم سیستم مبارزه با فساد بد عمل کرده، و هم کاندیداها از عاقبت چنین اتهامهای ثابتنشدهای نیز ترس ندارند. این هم نشان ناکارآمدی نظام قضایی است حتی وقتی که مجری مناظره قبل از آغاز مناظره منعهای قانونی تهمت و افترا را برای مردم و کاندیداها میخواند.
🔹 مجری مناظره – به نمایندگی از بزرگترین رسانه کشور – در نقش زمانسنج و دستگاه قرعهکشی عمل میکند. این یعنی صدا و سیما حتی قادر نیست کاندیداها را از جواب ندادن به سؤالات یا پاسخهای بیربط باز دارد.
✅ انتخابات، با چنین وضعیتی، هر چهار سال یکبار به عوض آنکه جایگاهی برای طرح اصلیترین مسائل کشور باشد، جایگاهی برای بر باد دادن اعتماد، سرمایه اجتماعی و باور مردم به پیشرفت کشورشان است. فارغ از اینکه چه کسی برنده این مناظره شد، من به عنوان جامعهشناس معتقد به اهمیت اعتماد و سرمایه اجتماعی، برای «گاو نُه من شیر» حکمرانی در ایران متأسف و نگرانم. این نظام حکمرانی، به دلیل آنکه مراجع ساختاری تولید اعتماد ندارد – مثلا یک مرجع مورد اعتماد آمار ندارد – هر چقدر هم دستآورد در دنیای واقعی داشته باشد، در هر انتخابات کل دستآوردهایش با لگد کاندیداهای تأییدشده توسط همین نظام سیاسی، در دنیای ذهنیت شهروندان فرومیریزد بدون آنکه مرجعی برای بازسازی این اعتماد یا ممانعت از تخریب اعتماد وجود داشته باشد.
✅ کتاب «دامهای اجتماعی و مسأله اعتماد» را که با کمک همکارانم ترجمه میکردیم، بسیار بیش از گذشته به اهمیت اعتماد پی بردم، اما هرگز تا به امروز به چنین درک عمیقی از اهمیت آن برای نظام اجتماعی و سیاسی ایران نرسیده بودم. خلق ساختارهای مولد اعتماد، بزرگترین مشکل جمهوری اسلامی ایران است.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
علوم اجتماعی،مسائل روز
"گاو نُه من شیر" @Social_Science ✍ دکتر #محمد_فاضلی(جامعه شناس) ✅ مناظره که تمام شد احساس کردم چند جای کار در این نظام سیاسی-اجتماعی میلنگد که چنین مناظرهای در آن برگزار میشود. این جامعه قادر به تولید اعتماد و سرمایه اجتماعی نیست. مردم هر چهار سال یکبار…
#مناظرات و #مرگ_کاریزما
(در جواب متن دکتر فاضلی)
@Social_Science
✍دکتر #سید_جواد_میری
انتخابات پدیده بسیار مهمی در هر نظام دموکراتیکی است و هیچ نظم دموکراتیکی بی انتخابات نمیتواند به حیات خود ادامه دهد ولی در ایران سیاست به انحاء مختلف نافش به تقدس گره خورده است و برخی این را عین دیانت تفسیر میکنند و برخی آنرا عین بی سیاستی تعبیر میکنند. اینکه کدامین شیوه نیکوست بحثی است که در جای دیگر به آن پرداخته ام ولی مناظرات امسال یک نکته را پیش چشم افکار عمومی ایران ترسیم کرد که "امر کاریزماتیک" مرده است و زنده باد سیاست. بعنی چه؟ بسیاری از تحلیلگران اینجا و آنجا میگفتند که این انتخابات تنها از منظر انتخابات ریاست جمهوری اهمیت ندارد بلکه اهمیتش برای ایران قرن ۱۵ خورشیدی و مسئله رهبری نظام نیز هست و هر کسی در این انتخابات پیروز گردد در معادلات آینده نیز نقش بسزایی خواهد داشت. اما امشب فارغ از نگاه های جناحی امری دیگر از پرده برون افتاد و آن جنس سیاست در ایران بود که به نظرم پایان امر کاریزماتیک در سپهر سیاست ایران بود زیرا هر دو جناح نشان دادند که به دنبال تکنیک سیاسی هستند و از کاریزما بهره ای ندارند که البته این نکته منفی نباید تلقی گردد. زیرا تحویل امر کاریزماتیک به امر تکنیکال فی نفسه منفی نیست بل امکان ورود کارشناسی به عرصه مدیریت را هموار میکند و مسئولان به زمین نزدیکتر و مردم بر آنها مسلطتر خواهند شد و شاید بکی از معانی جمهوریت نیز همین باشد و من بر خلاف نگاه دوستم آقای دکتر محمد فاضلی که میگوید " مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود".
معتقدم این مناظرات آینده سیاست ایران را در فضای قرن بیست و یکم ترسیم کرده است و مردم را آگاهتر نموده است و آنها امروز دریافته اند که عرصه سیاست پهنه ی کارشناسی است و اگر ایرانی میخواهیم که تاب تحولات آینده جهان را داشته باشد باید تکنیک سیاست را به خوبی دریابیم و شهروندانی نیز داشته باشیم که بدلهای این تکنیکها را در جامعه مدنی فرا گرفته باشند و مطمئنا مدیریت آینده مبتنی بر امر کاریزماتیک نخواهد بود زیرا نه روحانی و نه رئیسی و جبهه هایی که پشت سر آنان صف آرایی نموده بودند دارای کاریزما نیستند و این چرخش پارادایمی قابل اعتناء و مطالعه است.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
(در جواب متن دکتر فاضلی)
@Social_Science
✍دکتر #سید_جواد_میری
انتخابات پدیده بسیار مهمی در هر نظام دموکراتیکی است و هیچ نظم دموکراتیکی بی انتخابات نمیتواند به حیات خود ادامه دهد ولی در ایران سیاست به انحاء مختلف نافش به تقدس گره خورده است و برخی این را عین دیانت تفسیر میکنند و برخی آنرا عین بی سیاستی تعبیر میکنند. اینکه کدامین شیوه نیکوست بحثی است که در جای دیگر به آن پرداخته ام ولی مناظرات امسال یک نکته را پیش چشم افکار عمومی ایران ترسیم کرد که "امر کاریزماتیک" مرده است و زنده باد سیاست. بعنی چه؟ بسیاری از تحلیلگران اینجا و آنجا میگفتند که این انتخابات تنها از منظر انتخابات ریاست جمهوری اهمیت ندارد بلکه اهمیتش برای ایران قرن ۱۵ خورشیدی و مسئله رهبری نظام نیز هست و هر کسی در این انتخابات پیروز گردد در معادلات آینده نیز نقش بسزایی خواهد داشت. اما امشب فارغ از نگاه های جناحی امری دیگر از پرده برون افتاد و آن جنس سیاست در ایران بود که به نظرم پایان امر کاریزماتیک در سپهر سیاست ایران بود زیرا هر دو جناح نشان دادند که به دنبال تکنیک سیاسی هستند و از کاریزما بهره ای ندارند که البته این نکته منفی نباید تلقی گردد. زیرا تحویل امر کاریزماتیک به امر تکنیکال فی نفسه منفی نیست بل امکان ورود کارشناسی به عرصه مدیریت را هموار میکند و مسئولان به زمین نزدیکتر و مردم بر آنها مسلطتر خواهند شد و شاید بکی از معانی جمهوریت نیز همین باشد و من بر خلاف نگاه دوستم آقای دکتر محمد فاضلی که میگوید " مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود".
معتقدم این مناظرات آینده سیاست ایران را در فضای قرن بیست و یکم ترسیم کرده است و مردم را آگاهتر نموده است و آنها امروز دریافته اند که عرصه سیاست پهنه ی کارشناسی است و اگر ایرانی میخواهیم که تاب تحولات آینده جهان را داشته باشد باید تکنیک سیاست را به خوبی دریابیم و شهروندانی نیز داشته باشیم که بدلهای این تکنیکها را در جامعه مدنی فرا گرفته باشند و مطمئنا مدیریت آینده مبتنی بر امر کاریزماتیک نخواهد بود زیرا نه روحانی و نه رئیسی و جبهه هایی که پشت سر آنان صف آرایی نموده بودند دارای کاریزما نیستند و این چرخش پارادایمی قابل اعتناء و مطالعه است.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
سخنرانی دکتر #احمد_بخارایی
به مناسبت #روز_جهانی_کارگر در انجمن جامعهشناسی ایران را
در YouTube تماشا کنید:
👇👇👇👇
https://youtu.be/SMBblE_RKYs
۱۱ اردیبهشت
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
به مناسبت #روز_جهانی_کارگر در انجمن جامعهشناسی ایران را
در YouTube تماشا کنید:
👇👇👇👇
https://youtu.be/SMBblE_RKYs
۱۱ اردیبهشت
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
🔴 #اعتراض_سارقین
🔴 #آزادی_بیان یا #عوام_فریبی
@Social_Science
✍کیهان...
آنچه که از مناظرات، مخصوصا مناظره سوم دریافتیم، این است که کار از پوپولیسمی بودن شعارها فراتر رفته و به مرتبه (لبخند سیاسی) و (عوام فریبی) رسیده است،
راستی که انسان سر در گم میماند، که آیا رسانه ملی واقعا به این مرتبه از آزادمنشی رسیده است که به کاندیداها این همه جرات و آزادی را میدهد که این طور پته ی همدیگر را بریزند رو آب، یا اینکه نه، اینها مشغول کردن ذهن مردم است به مسایل جزیی ؟؟
اما با کمی دقت درمیابیم که آری عوام فریبیست،
زیرا از ۶ نامزد ریاست جمهوری به طور مساوی ۳ نفر اصلاحاتی و ۳ دیگر اصول گرایند، که هر شش آنها در اصول کلی و سیاست های کلان متفق بوده و از یک سرچشمه آبشخور میشوند،
اما کاش ایشان فقط در کلیت متفق بودند، اینها حتی در جزییات هم، باهم هم پیمانند،
آنچه که ما به ظاهر می بینیم، برملا کردن دزدی ها توسط نامزد هاست
اما آنچه ما نمی بینیم همدل و هم مسیر بودن آنها در دزدیست
آخر چطور می شود از شش کاندید لااقل یکی مستقیم یا باواسطه دزد نباشند؟؟
پس این نشان میدهد که ایشان در اصل دزدی، و اموال عمومی را اموال خود دانستن، متفقند و هم رای اند،
شاید لبخندهای مستمر روحانی ، لبخندیست به این همه شامورتی بازی و عوام فریبی برنامه ریزی شده
آنچه ما از مناظرات دیدیدم و شنیدیم، این بود که هر شش نامزد همدیگر را متهم میکردند به دزدی، چرا؟
چون وضع اقتصاد آن قدر اسفناک است که تک تک افراد جامعه آنرا به صورت ملموس حس میکنند، و اینجاست که آقایان برای اینکه اصل برنامه و حرکت زیر سوال نرود مجبورند دست به ترفندهای درون حزبی زده و برای منحرف کردن ذهن عموم، شخص را در مذان اتهام قراردهند
حال شما قضاوت کنید، آیا جایگاه مفسد اقتصادی و دزدها زندان است یا ریاست قوه مجریه و یا ریاست دیگر سازمان و نهادها؟؟؟؟
آیا اینکه یک سری دزد میایند با صدای بلند و لبخند ها ملیح دزدی های یکدیگر را جار میزنند بدون آنکه محاکمه شوند، این آزادی بیان است یا عوام فریبی؟؟
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 #آزادی_بیان یا #عوام_فریبی
@Social_Science
✍کیهان...
آنچه که از مناظرات، مخصوصا مناظره سوم دریافتیم، این است که کار از پوپولیسمی بودن شعارها فراتر رفته و به مرتبه (لبخند سیاسی) و (عوام فریبی) رسیده است،
راستی که انسان سر در گم میماند، که آیا رسانه ملی واقعا به این مرتبه از آزادمنشی رسیده است که به کاندیداها این همه جرات و آزادی را میدهد که این طور پته ی همدیگر را بریزند رو آب، یا اینکه نه، اینها مشغول کردن ذهن مردم است به مسایل جزیی ؟؟
اما با کمی دقت درمیابیم که آری عوام فریبیست،
زیرا از ۶ نامزد ریاست جمهوری به طور مساوی ۳ نفر اصلاحاتی و ۳ دیگر اصول گرایند، که هر شش آنها در اصول کلی و سیاست های کلان متفق بوده و از یک سرچشمه آبشخور میشوند،
اما کاش ایشان فقط در کلیت متفق بودند، اینها حتی در جزییات هم، باهم هم پیمانند،
آنچه که ما به ظاهر می بینیم، برملا کردن دزدی ها توسط نامزد هاست
اما آنچه ما نمی بینیم همدل و هم مسیر بودن آنها در دزدیست
آخر چطور می شود از شش کاندید لااقل یکی مستقیم یا باواسطه دزد نباشند؟؟
پس این نشان میدهد که ایشان در اصل دزدی، و اموال عمومی را اموال خود دانستن، متفقند و هم رای اند،
شاید لبخندهای مستمر روحانی ، لبخندیست به این همه شامورتی بازی و عوام فریبی برنامه ریزی شده
آنچه ما از مناظرات دیدیدم و شنیدیم، این بود که هر شش نامزد همدیگر را متهم میکردند به دزدی، چرا؟
چون وضع اقتصاد آن قدر اسفناک است که تک تک افراد جامعه آنرا به صورت ملموس حس میکنند، و اینجاست که آقایان برای اینکه اصل برنامه و حرکت زیر سوال نرود مجبورند دست به ترفندهای درون حزبی زده و برای منحرف کردن ذهن عموم، شخص را در مذان اتهام قراردهند
حال شما قضاوت کنید، آیا جایگاه مفسد اقتصادی و دزدها زندان است یا ریاست قوه مجریه و یا ریاست دیگر سازمان و نهادها؟؟؟؟
آیا اینکه یک سری دزد میایند با صدای بلند و لبخند ها ملیح دزدی های یکدیگر را جار میزنند بدون آنکه محاکمه شوند، این آزادی بیان است یا عوام فریبی؟؟
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
📚 #عصر_مهاجرت؛
جابجايي بين المللي جمعيت در دنياي معاصر؛
@Social_Science
اثر #كستلز و #ميلر؛
ترجمه #علي_طايفي؛
**
مقدمه مترجم:
نوگرايي، رشد فناوري، انفجار اطلاعات و آزادي رسانش آن در جهان معاصر سبب ساز افزايش آگاهي هاي اجتماعي و فرهنگي از سبك هاي متفاوت انديشيدن و زيستن شده است. همزمان، افزايش تضادهاي طبقاتي در سبك زندگي، محل سكونت، آموزش، بهداشت، آزادي، برابري ، صلح و امنيت نيز از عوامل مهم ديگري است كه در سايه افزايش قدرت مقايسه بين ملل و اقوام، موجب افزايش موج مهاجرت ها در عصر امروز شده است.
تضادها و ستيزه هاي متعدد قوميتي، اقتصادي، ديني، نژادي، جنسيتي و باورداشت اقشار و گروه هاي مختلف در ممالكي كه آمادگي كمتري در مديريت اين تضادها دارند، مهمترين اشكال تضادهايي است كه افراد و گروههاي درگير و قرباني در اين تضادها را ناگزير از ترك وطن و اقدام براي مهاجرت مي كند.
مي دانيم مهاجرت، پديده ساده اي نيست. اين پيچيدگي هم در سطح فردي در فرايند تصميم گيري، امر بسيار خطير و پرهراسي است؛ هم در بعد اجتماعي داراي پيامدهاي خواسته و ناخواسته اي است كه مي تواند آرامش و امنيت مهاجر را بجاي تامين آن، به مخاطره اندازد. مهاجرت از اين منظر عمدتا مشتمل بر مهاجرت هايي است كه فرد بدليل حس ناامني در وطن خود، در انديشه ترك وطن برآمده و در پي رحل اقامت در دياري ديگر است.
دراين ميان اما مهاجرت اجباري امر ديگري است. جنگ، خشونت، قتل عام، ترور و سركوب، و نزاع هاي خونين قومي و سياسي از جمله دلايلي است كه فرد را بدون بررسي و تصميم قبلي، ناگزير از ترك وطن مي كند تا بتواند در محيط امن ديگري به بقاي حيات خود و خانواده اش ادامه دهد. اين فرايند، تروماي سهمگين و چندگانه اي را به فرد مهاجر تحميل مي كند كه آثار رواني و اجتماعي آن مي تواند ساليان سال باقي بماند: تروماي جنگ و هراس از كشته شدن، تروماي ترك يكباره خانواده و نزديكان، تروماي اقامت هاي موقت در كشورهاي واقع در مسير مهاجرت و در نهايت تروماي رحل اقامت در سرزميني جديد با تفاوت هاي بيشمار ارزشي، فرهنگي و اجتماعي.
عصر حاضر، عصر مهاجرت ها و جابجايي هاست. جهان معاصر بيش از هر دوره تاريخي، شاهد مهاجرت هاي جغرافيايي است، امري كه ناخواسته به مهاجرت هاي فرهنگي نيز منجر مي گردد. اگرچه بخش بزرگي از مهاجران عصر حاضر بدليل گريز از ناامني، بلاياي طبيعي و تضادهاي اجتماعي قصد مهاجرت مي كنند ولي پس از ورود به كشور هاي ميزبان با تضادهاي فرهنگي نويني روبرو مي شوند كه آنان را وارد عرصه ديگري از چالشگري اجتماعي مي كند.
در طي چند دهه گذشته مهاجرت مسلمانان از كشورهاي اسلامي به ممالك مسيحي اروپايي و امريكا رو به افزايش نهاده است. اسلام گريزي از نوع سياسي آن پديده جديدي است كه از چند دهه پيش بدليل نقش آن در بروز تضادهاي منطقه اي و البته با دخالت و حمايت كشورهاي ديگر در تقويت و تهييج گرايش هاي افراطي در آن، شدت و سرعت بيشتري بخود گرفته است.
همسو با مهاجرت مسلمانان، تضادهاي اجتماعي و فرهنگي ميان مردم ميزبان در فرهنگ مسيحيت و آنان روبه افزايش گذارده است. مهاجران خاورميانه اگرچه يکی از تحصيلکرده ترين گروههای مهاجران محسوب مي شوند، در عين حال بزرگترين بخش پايين دست و سنتي مهاجران به كشورهاي اروپايي نيز بشمار مي روند.
نويسندگان اين كتاب دو استاد جامعه شناسي و روابط بين الملل هستند كه سالهاست در اهتمامي مشترك به روزآمدسازي و تحليل تحولات مهاجرت جهاني مي پردازند. كتاب حاضر، نظريه و آماري است از فرايند ها، الگوها و سمت گيري هاي مهاجرت هاي منطقه اي و جهاني كه مي تواند براي همه دانش آموختگان رشته هاي علوم انساني و اجتماعي از سياست و روابط بين الملل تا جامعه شناسي و جمعيت شناسي سودمند باشد.
https://ibb.co/joGx1Q
علي طايفي
https://telegram.me/alitayefi1
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
جابجايي بين المللي جمعيت در دنياي معاصر؛
@Social_Science
اثر #كستلز و #ميلر؛
ترجمه #علي_طايفي؛
**
مقدمه مترجم:
نوگرايي، رشد فناوري، انفجار اطلاعات و آزادي رسانش آن در جهان معاصر سبب ساز افزايش آگاهي هاي اجتماعي و فرهنگي از سبك هاي متفاوت انديشيدن و زيستن شده است. همزمان، افزايش تضادهاي طبقاتي در سبك زندگي، محل سكونت، آموزش، بهداشت، آزادي، برابري ، صلح و امنيت نيز از عوامل مهم ديگري است كه در سايه افزايش قدرت مقايسه بين ملل و اقوام، موجب افزايش موج مهاجرت ها در عصر امروز شده است.
تضادها و ستيزه هاي متعدد قوميتي، اقتصادي، ديني، نژادي، جنسيتي و باورداشت اقشار و گروه هاي مختلف در ممالكي كه آمادگي كمتري در مديريت اين تضادها دارند، مهمترين اشكال تضادهايي است كه افراد و گروههاي درگير و قرباني در اين تضادها را ناگزير از ترك وطن و اقدام براي مهاجرت مي كند.
مي دانيم مهاجرت، پديده ساده اي نيست. اين پيچيدگي هم در سطح فردي در فرايند تصميم گيري، امر بسيار خطير و پرهراسي است؛ هم در بعد اجتماعي داراي پيامدهاي خواسته و ناخواسته اي است كه مي تواند آرامش و امنيت مهاجر را بجاي تامين آن، به مخاطره اندازد. مهاجرت از اين منظر عمدتا مشتمل بر مهاجرت هايي است كه فرد بدليل حس ناامني در وطن خود، در انديشه ترك وطن برآمده و در پي رحل اقامت در دياري ديگر است.
دراين ميان اما مهاجرت اجباري امر ديگري است. جنگ، خشونت، قتل عام، ترور و سركوب، و نزاع هاي خونين قومي و سياسي از جمله دلايلي است كه فرد را بدون بررسي و تصميم قبلي، ناگزير از ترك وطن مي كند تا بتواند در محيط امن ديگري به بقاي حيات خود و خانواده اش ادامه دهد. اين فرايند، تروماي سهمگين و چندگانه اي را به فرد مهاجر تحميل مي كند كه آثار رواني و اجتماعي آن مي تواند ساليان سال باقي بماند: تروماي جنگ و هراس از كشته شدن، تروماي ترك يكباره خانواده و نزديكان، تروماي اقامت هاي موقت در كشورهاي واقع در مسير مهاجرت و در نهايت تروماي رحل اقامت در سرزميني جديد با تفاوت هاي بيشمار ارزشي، فرهنگي و اجتماعي.
عصر حاضر، عصر مهاجرت ها و جابجايي هاست. جهان معاصر بيش از هر دوره تاريخي، شاهد مهاجرت هاي جغرافيايي است، امري كه ناخواسته به مهاجرت هاي فرهنگي نيز منجر مي گردد. اگرچه بخش بزرگي از مهاجران عصر حاضر بدليل گريز از ناامني، بلاياي طبيعي و تضادهاي اجتماعي قصد مهاجرت مي كنند ولي پس از ورود به كشور هاي ميزبان با تضادهاي فرهنگي نويني روبرو مي شوند كه آنان را وارد عرصه ديگري از چالشگري اجتماعي مي كند.
در طي چند دهه گذشته مهاجرت مسلمانان از كشورهاي اسلامي به ممالك مسيحي اروپايي و امريكا رو به افزايش نهاده است. اسلام گريزي از نوع سياسي آن پديده جديدي است كه از چند دهه پيش بدليل نقش آن در بروز تضادهاي منطقه اي و البته با دخالت و حمايت كشورهاي ديگر در تقويت و تهييج گرايش هاي افراطي در آن، شدت و سرعت بيشتري بخود گرفته است.
همسو با مهاجرت مسلمانان، تضادهاي اجتماعي و فرهنگي ميان مردم ميزبان در فرهنگ مسيحيت و آنان روبه افزايش گذارده است. مهاجران خاورميانه اگرچه يکی از تحصيلکرده ترين گروههای مهاجران محسوب مي شوند، در عين حال بزرگترين بخش پايين دست و سنتي مهاجران به كشورهاي اروپايي نيز بشمار مي روند.
نويسندگان اين كتاب دو استاد جامعه شناسي و روابط بين الملل هستند كه سالهاست در اهتمامي مشترك به روزآمدسازي و تحليل تحولات مهاجرت جهاني مي پردازند. كتاب حاضر، نظريه و آماري است از فرايند ها، الگوها و سمت گيري هاي مهاجرت هاي منطقه اي و جهاني كه مي تواند براي همه دانش آموختگان رشته هاي علوم انساني و اجتماعي از سياست و روابط بين الملل تا جامعه شناسي و جمعيت شناسي سودمند باشد.
https://ibb.co/joGx1Q
علي طايفي
https://telegram.me/alitayefi1
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
ImgBB
عصر مهاجرت hosted at ImgBB
عصر مهاجرت؛ جابجايي بين المللي جمعيت در دنياي مدرن، اثر: كستلز و ميلر ترجمه: علي طايفي ناشر: جامعه ش�
🔴 #فقر
@Social_Science
✍مهران عزیزی
اگر امروز در جامعه ایران گذری سطحی داشته باشیم می توان انواع آسیب های اجتماعی را مشاهده کرد اما آسیبی که خود به نوعی اسیب زا و به وجود آورنده ی دیگر آسیب های اجتماعی است به عنوان #فقر از آن یاد می گردد.
امروزه راجع به فقر صحبت کردن در جامعه، نیازی به امار و ارقام ندارد فقر متاسفانه یک چهره عیان و آشکار دارد و به بدترین شکل در جامعه جلوی چشم همه رژه میرود.
فقر به معنای سرمای شدید درفصل سرما است، فقر به معنای نداشتن سرپناه برای زندگی است، فقر به معنای فروش کلی و جزیی کلیه و اعضای بدن برای تامین حداقل نیازهای زندگی است، فقر به معنای تن فروشی است که برای اینکه بتوانند نیاز بچه های خود راتامین کنند.
وقتی آموزش و پرورش درکشور خلاف قانون اساسی پولی و خصوصی می شود بخش قابل توجهی از جمعیت نمی توانند به آموزش و پرورش و مدارس با کیفیت دسترسی داشته باشند. به این قربانیان نظام اجتماعی برچسب می زنیم که آنها زنان خیابانی هستند انها ارازل و اوباش هستند آنها کارتن خواب های ... هستند ما خودمان به اینها برچسب می زنیم ولی نمی گوییم که همه ی اینها قربانیان نظام اجتماعی ما هستند معتادینی که در سطح شهر وجود دارند جوانانی هستند که در جمهوری اسلامی ایران به دنیا امده اند. سیاست های ۲۵ ساله ی پس از جنگ مسئول نابسامانی های اجتماعی و اقتصادی کشور هستند. بخش خصوصی اگر در جامعه ی ما بخواهد فعالیت کند باید رشوه بدهد تا فعال باشد و اگر این کار را نکند موجودیتش به خطر می افتد. بنابراین ما امروزه نیازمند یک شفاف سازی رسانه ای و مطبوعاتی هستیم که مردم بتوانند تصمیم بگیرند که به چه کسی رای میخواهند بدهند...
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
وصحبت اخر این که لطفا گوسفند نباشیم
@Social_Science
✍مهران عزیزی
اگر امروز در جامعه ایران گذری سطحی داشته باشیم می توان انواع آسیب های اجتماعی را مشاهده کرد اما آسیبی که خود به نوعی اسیب زا و به وجود آورنده ی دیگر آسیب های اجتماعی است به عنوان #فقر از آن یاد می گردد.
امروزه راجع به فقر صحبت کردن در جامعه، نیازی به امار و ارقام ندارد فقر متاسفانه یک چهره عیان و آشکار دارد و به بدترین شکل در جامعه جلوی چشم همه رژه میرود.
فقر به معنای سرمای شدید درفصل سرما است، فقر به معنای نداشتن سرپناه برای زندگی است، فقر به معنای فروش کلی و جزیی کلیه و اعضای بدن برای تامین حداقل نیازهای زندگی است، فقر به معنای تن فروشی است که برای اینکه بتوانند نیاز بچه های خود راتامین کنند.
وقتی آموزش و پرورش درکشور خلاف قانون اساسی پولی و خصوصی می شود بخش قابل توجهی از جمعیت نمی توانند به آموزش و پرورش و مدارس با کیفیت دسترسی داشته باشند. به این قربانیان نظام اجتماعی برچسب می زنیم که آنها زنان خیابانی هستند انها ارازل و اوباش هستند آنها کارتن خواب های ... هستند ما خودمان به اینها برچسب می زنیم ولی نمی گوییم که همه ی اینها قربانیان نظام اجتماعی ما هستند معتادینی که در سطح شهر وجود دارند جوانانی هستند که در جمهوری اسلامی ایران به دنیا امده اند. سیاست های ۲۵ ساله ی پس از جنگ مسئول نابسامانی های اجتماعی و اقتصادی کشور هستند. بخش خصوصی اگر در جامعه ی ما بخواهد فعالیت کند باید رشوه بدهد تا فعال باشد و اگر این کار را نکند موجودیتش به خطر می افتد. بنابراین ما امروزه نیازمند یک شفاف سازی رسانه ای و مطبوعاتی هستیم که مردم بتوانند تصمیم بگیرند که به چه کسی رای میخواهند بدهند...
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
وصحبت اخر این که لطفا گوسفند نباشیم
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
⭕️نتایج #وعده_های_پوپولیستی در کشورهای مختلف
این جدول روشن می کند که نتایج برخی وعده های پوپولیستی در کشورهای مختلف چه بوده است و چه آثاری در پی داشته است
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
این جدول روشن می کند که نتایج برخی وعده های پوپولیستی در کشورهای مختلف چه بوده است و چه آثاری در پی داشته است
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
" #سپهر_سیاست در #ایران "
@Social_Science
✍ علی حسین صالحی زلانی /اردیبهشت ۹۶
" #کارکردهای_پنهان_مناظره_های انتخاباتی ریاست جمهوری "
با پایان مناظره های شش کاندید ریاست جمهوری، تحلیل گران زیادی سعی در تحلیل و نقد و بررسی آنها داشتند اما من سعی کردم از منظری دیگر که مغفول واقع شده بودم به آن تماشا کنم که آثار و نتایج پنهانی آن چگونه است؟
۱-باچینش ۳ به ۳ کاندیدهای اصلاح طلب و اصول گرا از طرف شورای نگهبان، مشخص شد که حذف اصلاح طلبان در فرایند سیاست با تمام هجمه های زیاد حذفی ممکن نیست.
۲-اتهام های دروغگویی، دزدی، اختلاس و بی اخلاقی کاندیداها به همدیگر، که از میان بیش از ۱۶۰۰ نفر کاندید با پالایش ویژه چینش شده بودند ضمن انگشت به دهان کردن مردم، مشخص کرد که امر سیاسی برخلاف گفت و باور مبلغین آن در ایران، مقدس نیست وامری تکنیکال است.
۳-پارادایم سیاست ایرانی در متن و بیان با امر مقدس پیچیده ست و همواره بر یکی بودن سیاست و دیانت تاکید میشود اما در مناظره ها سایش عملی در این پارادایم به صورت آشکار دیده شد سیاست سیمای پنهان خویش را آشکار کرد سیاست امری تکنیکال است و حکومت باید بداند که سیاست قدم در مسیر عرفی شدن پارادایم گذاشته است پس باید به مردم پاسخگو باشد در همه ی عرصه ها، در غیر این صورت به باور سیاسی و دینی مردم لطمه ی جدی وارد خواهد شد.
۴- شروع تکرار تدریجی تاریخ اروپا در ایران به شکلی دیگر و منحصربه فرد، ویژه ی جامعه ی ایران، اما احتمالا در زمان کوتاه تر.
۵-دروغگویی و تهمت زدن در جامعه ی ایران جاریست ولی به صورت امری قبیح به آن نگاه میشود مناظره ها با وجود شخصیت های ممتاز جمهوری اسلامی قباهت آنرا کم کرد.
۶-متراکم شدن هر چه بیشتر گسل بین مردم و حاکمیت و بی اعتمادی هر چه بیشتر مردم به مسوولین سیاسی و کم رنگ شدن اقتدار حاکمیت.
۷-مناظره ها مشخص کرد که مسیر سیاست در ایران به سمت تکنیکال شدن است ولی باید آنرا پذیرفت و آگاهانه در تقویت علمی آن در محیط بین الملل و تغییر صحیح پارادایم آن کوشا بود.
yon.ir/qoVWA
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
✍ علی حسین صالحی زلانی /اردیبهشت ۹۶
" #کارکردهای_پنهان_مناظره_های انتخاباتی ریاست جمهوری "
با پایان مناظره های شش کاندید ریاست جمهوری، تحلیل گران زیادی سعی در تحلیل و نقد و بررسی آنها داشتند اما من سعی کردم از منظری دیگر که مغفول واقع شده بودم به آن تماشا کنم که آثار و نتایج پنهانی آن چگونه است؟
۱-باچینش ۳ به ۳ کاندیدهای اصلاح طلب و اصول گرا از طرف شورای نگهبان، مشخص شد که حذف اصلاح طلبان در فرایند سیاست با تمام هجمه های زیاد حذفی ممکن نیست.
۲-اتهام های دروغگویی، دزدی، اختلاس و بی اخلاقی کاندیداها به همدیگر، که از میان بیش از ۱۶۰۰ نفر کاندید با پالایش ویژه چینش شده بودند ضمن انگشت به دهان کردن مردم، مشخص کرد که امر سیاسی برخلاف گفت و باور مبلغین آن در ایران، مقدس نیست وامری تکنیکال است.
۳-پارادایم سیاست ایرانی در متن و بیان با امر مقدس پیچیده ست و همواره بر یکی بودن سیاست و دیانت تاکید میشود اما در مناظره ها سایش عملی در این پارادایم به صورت آشکار دیده شد سیاست سیمای پنهان خویش را آشکار کرد سیاست امری تکنیکال است و حکومت باید بداند که سیاست قدم در مسیر عرفی شدن پارادایم گذاشته است پس باید به مردم پاسخگو باشد در همه ی عرصه ها، در غیر این صورت به باور سیاسی و دینی مردم لطمه ی جدی وارد خواهد شد.
۴- شروع تکرار تدریجی تاریخ اروپا در ایران به شکلی دیگر و منحصربه فرد، ویژه ی جامعه ی ایران، اما احتمالا در زمان کوتاه تر.
۵-دروغگویی و تهمت زدن در جامعه ی ایران جاریست ولی به صورت امری قبیح به آن نگاه میشود مناظره ها با وجود شخصیت های ممتاز جمهوری اسلامی قباهت آنرا کم کرد.
۶-متراکم شدن هر چه بیشتر گسل بین مردم و حاکمیت و بی اعتمادی هر چه بیشتر مردم به مسوولین سیاسی و کم رنگ شدن اقتدار حاکمیت.
۷-مناظره ها مشخص کرد که مسیر سیاست در ایران به سمت تکنیکال شدن است ولی باید آنرا پذیرفت و آگاهانه در تقویت علمی آن در محیط بین الملل و تغییر صحیح پارادایم آن کوشا بود.
yon.ir/qoVWA
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ