👆👆👆
🎬 #تحلیل_انیمیشن #هنر_سقوط Fallen Art
@SOCIAL_SCIENCE
✍ علی صفری
هنر سقوط به عنوان یکی از پنج انیمیشن برتر قرن حاضر شناخته شده است.کارگردانی ریزبینانه باگینسکی به همراه موسیقی جادویی کوکوسینسکی
در فيلم Baginski نيز دقيقاً همين مساله را شاهديم. هنر براي هنر! مهم نيست ابزار اين هنر چه باشد. هدف ساختن يك ويديو كليپ رقص است ولي كسي جز خود ژنرال در اين كار "هنر" يا "زيبايي" نمي بيند. (تاكيد دوربين روي صندلي هاي خالي موجود در سالن به اين منظور است).
اين فيلم بخوبي نشان مي دهد كه چگونه جان انسانها دستمايه پيش بردن پروژه جنگ مي شود و تنها مسببان اين جنگها هستند كه از اين هنر لذت مي برند: هنر جنگ!
"در جنگ فيلها فقط علفها هستند كه له مي شوند". (ضرب المثل آفريقايي)
در اين فيلم مي بينيم كه چگونه اشخاص خاصي در مورد مرگ و زندگي آدمها تصميم مي گيرند. اشخاص فقط ابزاري براي رسيدن به هدف هستند و هدف معمولاً چيزي ست واهي و كثيف كه فقط ظاهري "زيبا" دارد.
فيلم، مثل اكثر انيميشن هاي اروپاي شرقي، بي كلام است. اصلاً نيازي نيز به كلام ندارد. تنها كلماتي كه مي شنويم اصواتي (بلاه بلا بلاه!!) هستند كه كاملاً بي معني بودن اين جريان و كشتار سربازان را نشان مي دهد. بي كلام بودن فيلم نشانگر آن است كه فيلم و پيام آن محدود به مليت يا قوم خاصي نيست و همه مي توانند تعبير خود را از اين فيلم داشته باشند.
Fallen Art يك كمدي درباره تراژدي ست. تراژدي كه از ابتداي تاريخ انسان همراه هميشگي او بوده است. "ميل به تحميل اراده و قدرت به ديگري از طريق توسل به زور" يا بعبارت ديگر "جنگ". شباهتهايي نيز مي توان بين جنگ و انيميشن يافت: هر دو محصولي به هم پيوسته هستند؛ هر دو لايه هاي فراواني دارند كه به سختي مي توان گفت كل جريان متعلق به يك نفر است؛ در هر دوي آنها وقتي قدمي برداشته مي شود، قدمهاي ديگر اجتناب ناپذيرند؛ هيچكس مسئول و پاسخگوي كار بخش ديگر نيست و همه فقط نقش خود را در اين سيستم پيچيده ايفاء مي كنند. اما انيميشن تيتراژ پاياني دارد ولي جنگ ...
"در جامعه اي كه خشونت و ديكتاتوري نهادينه شود، ديگر لزومي ندارد اشخاص ذات سركوبگري داشته باشند تا تبديل به ديكتاتور شوند." (كندي)
حال ببينيم "سيستم" مولد ژنرال A و ژنرال A هاست يا برعكس، ديكتاتورها هستند كه شرارت خود را به سيستم انتقال مي دهند. شايد هم هر دوي اينها لازم و ملزوم همند. در اين فيلم دستگاهي كه عكسها را پشت سر هم نشان مي دهد و انيميشن مي سازد، دستگاهي ست بسيار پيچيده. در حاليكه براي براي چنين كاري فقط نياز به يك پروژكتور و يك دستگاه ساده است. اينجا دستگاه نشانگريك "سيستم" است.
به ياد شخصيت "كلنل كورتز" (با نقش آفريني زيباي مارلون براندو) در فيلم "اينك آخرالزمان" مي افتم. اين فيلم از روي رمان "از قلب تاريكي" نوشته "جوزف كنراد" اقتباس شده است. در اين رمان از ابتدا تا انتها درباره فردي مرموز و خوفناك مي خوانيم و در نهايت وقتي با اين شخصيت رو در رو مي شويم در مي يابيم كه وي كاملاً "محصول" اتفاقات و محيط پيرامونش است. بعبارت ديگر محصول سيستم. شايد هر كس ديگر جاي او بود، به اين وضع يا بدتر از آن دچار مي شد.
در Fallen Art نيز مي بينيم كه ژنرال بعد از رقصش قطره اشكي مي ريزد. اشك نماد محتويات درون است كه به بيرون سرازير مي شود و ما را به اين فكر مي اندازد كه ژنرال دروني پاك داشته و داراي عواطف و احساسات انساني ست. عكس هايي هم كه از او روي ميز مي بينيم وي را انساني هنرمند و معقول نشان مي دهد. اما "چيزي" كه ما در حال حاضر مي بينيم بسيار متفاوت از آن "انسان" است. او كسي ست كه به وضوح رنج مي برد و حال خوشي ندارد (سرفه هاي پي در پي او). رنجي عظيم او را تبديل به موجودي كرده كه حتي از اشك خود نيز نفرت دارد و آن را سريع پاك مي كند و دستور عكس بعدي را مي دهد.
و اين انيميشن مرگبار ادامه دارد ...
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🎬 #تحلیل_انیمیشن #هنر_سقوط Fallen Art
@SOCIAL_SCIENCE
✍ علی صفری
هنر سقوط به عنوان یکی از پنج انیمیشن برتر قرن حاضر شناخته شده است.کارگردانی ریزبینانه باگینسکی به همراه موسیقی جادویی کوکوسینسکی
در فيلم Baginski نيز دقيقاً همين مساله را شاهديم. هنر براي هنر! مهم نيست ابزار اين هنر چه باشد. هدف ساختن يك ويديو كليپ رقص است ولي كسي جز خود ژنرال در اين كار "هنر" يا "زيبايي" نمي بيند. (تاكيد دوربين روي صندلي هاي خالي موجود در سالن به اين منظور است).
اين فيلم بخوبي نشان مي دهد كه چگونه جان انسانها دستمايه پيش بردن پروژه جنگ مي شود و تنها مسببان اين جنگها هستند كه از اين هنر لذت مي برند: هنر جنگ!
"در جنگ فيلها فقط علفها هستند كه له مي شوند". (ضرب المثل آفريقايي)
در اين فيلم مي بينيم كه چگونه اشخاص خاصي در مورد مرگ و زندگي آدمها تصميم مي گيرند. اشخاص فقط ابزاري براي رسيدن به هدف هستند و هدف معمولاً چيزي ست واهي و كثيف كه فقط ظاهري "زيبا" دارد.
فيلم، مثل اكثر انيميشن هاي اروپاي شرقي، بي كلام است. اصلاً نيازي نيز به كلام ندارد. تنها كلماتي كه مي شنويم اصواتي (بلاه بلا بلاه!!) هستند كه كاملاً بي معني بودن اين جريان و كشتار سربازان را نشان مي دهد. بي كلام بودن فيلم نشانگر آن است كه فيلم و پيام آن محدود به مليت يا قوم خاصي نيست و همه مي توانند تعبير خود را از اين فيلم داشته باشند.
Fallen Art يك كمدي درباره تراژدي ست. تراژدي كه از ابتداي تاريخ انسان همراه هميشگي او بوده است. "ميل به تحميل اراده و قدرت به ديگري از طريق توسل به زور" يا بعبارت ديگر "جنگ". شباهتهايي نيز مي توان بين جنگ و انيميشن يافت: هر دو محصولي به هم پيوسته هستند؛ هر دو لايه هاي فراواني دارند كه به سختي مي توان گفت كل جريان متعلق به يك نفر است؛ در هر دوي آنها وقتي قدمي برداشته مي شود، قدمهاي ديگر اجتناب ناپذيرند؛ هيچكس مسئول و پاسخگوي كار بخش ديگر نيست و همه فقط نقش خود را در اين سيستم پيچيده ايفاء مي كنند. اما انيميشن تيتراژ پاياني دارد ولي جنگ ...
"در جامعه اي كه خشونت و ديكتاتوري نهادينه شود، ديگر لزومي ندارد اشخاص ذات سركوبگري داشته باشند تا تبديل به ديكتاتور شوند." (كندي)
حال ببينيم "سيستم" مولد ژنرال A و ژنرال A هاست يا برعكس، ديكتاتورها هستند كه شرارت خود را به سيستم انتقال مي دهند. شايد هم هر دوي اينها لازم و ملزوم همند. در اين فيلم دستگاهي كه عكسها را پشت سر هم نشان مي دهد و انيميشن مي سازد، دستگاهي ست بسيار پيچيده. در حاليكه براي براي چنين كاري فقط نياز به يك پروژكتور و يك دستگاه ساده است. اينجا دستگاه نشانگريك "سيستم" است.
به ياد شخصيت "كلنل كورتز" (با نقش آفريني زيباي مارلون براندو) در فيلم "اينك آخرالزمان" مي افتم. اين فيلم از روي رمان "از قلب تاريكي" نوشته "جوزف كنراد" اقتباس شده است. در اين رمان از ابتدا تا انتها درباره فردي مرموز و خوفناك مي خوانيم و در نهايت وقتي با اين شخصيت رو در رو مي شويم در مي يابيم كه وي كاملاً "محصول" اتفاقات و محيط پيرامونش است. بعبارت ديگر محصول سيستم. شايد هر كس ديگر جاي او بود، به اين وضع يا بدتر از آن دچار مي شد.
در Fallen Art نيز مي بينيم كه ژنرال بعد از رقصش قطره اشكي مي ريزد. اشك نماد محتويات درون است كه به بيرون سرازير مي شود و ما را به اين فكر مي اندازد كه ژنرال دروني پاك داشته و داراي عواطف و احساسات انساني ست. عكس هايي هم كه از او روي ميز مي بينيم وي را انساني هنرمند و معقول نشان مي دهد. اما "چيزي" كه ما در حال حاضر مي بينيم بسيار متفاوت از آن "انسان" است. او كسي ست كه به وضوح رنج مي برد و حال خوشي ندارد (سرفه هاي پي در پي او). رنجي عظيم او را تبديل به موجودي كرده كه حتي از اشك خود نيز نفرت دارد و آن را سريع پاك مي كند و دستور عكس بعدي را مي دهد.
و اين انيميشن مرگبار ادامه دارد ...
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
❤️در زرقان شیراز ماه شرف نظری ۷۵ ساله، هر روز همسرش قربانعلی محمدی ۸۳ ساله را که از ۳۵ سال پیش نابینا شده به گردش می برد.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from اتچ بات
✳️ #جامعه_ایران و #پنجره_های_شکسته
@SOCIAL_SCIENCE
✍ دکتر محمد باقر تاج الدین
نظریه «پنجره شکسته» که دستاورد فکری مشترک یک جرمشناس و یک جامعهشناس آمریکایی به نام های #ویلسون و #کلینگ است استدلالش این است که جرم نتیجه یک نابسامانی است. اگر پنجره ای شکسته باشد و مرمت نشود آن کس که تمایل به شکستن قانون و هنجارهای اجتماعی را دارد با مشاهده بی تفاوتی جامعه به این امر دست به شکستن پنجره ای دیگر می زند. دیری نمی پاید که پنجره های بیشتری شکسته می شود و این احساس آنارشی و هرج و مرج از خیابان به خیابان و از محله ای به محله دیگر می رود و با خود سیگنالی را به همراه دارد از این قرار که هر کاری را که بخواهید مجازید انجام دهید بدون آن که کسی مزاحم شما شود. این نظریه بیشتر از همه نشان دهنده شرایط نابسامان و آنومیک یک جامعه است که طی آن هنجارها و ارزش های آن جامعه یا کارکرد خود را از دست داده و یا دچار کژکارکردی شده اند. به این معنا که دیگر هنجارها و ارزش هایی وجود ندارد که افراد بر اساس آن رفتار خود را تنظیم کنند و در این شرایط گویی هر کاری انجام آن مجاز است. به عنوان مثال وقتی رشوه خواری یا دروغ گویی در جامعه ای رواج پیدا کند و قبح و زشتی آن از بین برود گویی به رفتاری همگانی تبدیل می شود و در این صورت است که همگان حق دارند عمل نادرست را انجام دهند و کسی هم مانع شان نشود. اگر چه این نظریه ممکن است برای تبیین شرایط نابهنجار جوامع توسعه یافته هم به کار گرفته شود، اما بیشتر از همه برای تبیین شرایط اجتماعی و فرهنگی جوامع توسعه نیافته و یا در حال توسعه که شرایط نابهنجار و آنومیک را تجربه می کنند مناسب تر است. امروزه در جامعه ایران به عنوان جامعه ای در حال گذار در حوزه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با انبوهی از پنجره ها شکسته مواجه هستیم که این پنجره های شکسته جامعه را به شدت دچار تکانه های اجتماعی مخاطره آمیزی نموده است و اگر حقیقتا اقدامی منطقی و عقلانی برای اصلاح و ترمیم این پنجره های شکسته نشود ممکن است موجب درهم ریزی اجتماعی در آینده ای نه چندان دور شود...
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
📚متن کامل مقاله را در PDF زیر بخوانید
@SOCIAL_SCIENCE
✍ دکتر محمد باقر تاج الدین
نظریه «پنجره شکسته» که دستاورد فکری مشترک یک جرمشناس و یک جامعهشناس آمریکایی به نام های #ویلسون و #کلینگ است استدلالش این است که جرم نتیجه یک نابسامانی است. اگر پنجره ای شکسته باشد و مرمت نشود آن کس که تمایل به شکستن قانون و هنجارهای اجتماعی را دارد با مشاهده بی تفاوتی جامعه به این امر دست به شکستن پنجره ای دیگر می زند. دیری نمی پاید که پنجره های بیشتری شکسته می شود و این احساس آنارشی و هرج و مرج از خیابان به خیابان و از محله ای به محله دیگر می رود و با خود سیگنالی را به همراه دارد از این قرار که هر کاری را که بخواهید مجازید انجام دهید بدون آن که کسی مزاحم شما شود. این نظریه بیشتر از همه نشان دهنده شرایط نابسامان و آنومیک یک جامعه است که طی آن هنجارها و ارزش های آن جامعه یا کارکرد خود را از دست داده و یا دچار کژکارکردی شده اند. به این معنا که دیگر هنجارها و ارزش هایی وجود ندارد که افراد بر اساس آن رفتار خود را تنظیم کنند و در این شرایط گویی هر کاری انجام آن مجاز است. به عنوان مثال وقتی رشوه خواری یا دروغ گویی در جامعه ای رواج پیدا کند و قبح و زشتی آن از بین برود گویی به رفتاری همگانی تبدیل می شود و در این صورت است که همگان حق دارند عمل نادرست را انجام دهند و کسی هم مانع شان نشود. اگر چه این نظریه ممکن است برای تبیین شرایط نابهنجار جوامع توسعه یافته هم به کار گرفته شود، اما بیشتر از همه برای تبیین شرایط اجتماعی و فرهنگی جوامع توسعه نیافته و یا در حال توسعه که شرایط نابهنجار و آنومیک را تجربه می کنند مناسب تر است. امروزه در جامعه ایران به عنوان جامعه ای در حال گذار در حوزه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با انبوهی از پنجره ها شکسته مواجه هستیم که این پنجره های شکسته جامعه را به شدت دچار تکانه های اجتماعی مخاطره آمیزی نموده است و اگر حقیقتا اقدامی منطقی و عقلانی برای اصلاح و ترمیم این پنجره های شکسته نشود ممکن است موجب درهم ریزی اجتماعی در آینده ای نه چندان دور شود...
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
📚متن کامل مقاله را در PDF زیر بخوانید
Telegram
🔴 #فرهنگ_استعمارشده
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
#اسلاوی_ژیژک می گوید «انقلاب فرهنگی چین می تواند درسی برای ما داشته باشد: ویران کردن ساختمان های باستانی نمی تواند نفی حقیقی گذشته باشد، بلکه وانمودی ناتوان و درآوردن ادای رهایی از گذشته است. نتیجۀ نهایی انقلاب فرهنگی چین این انفجار کنونی نامتناسب دینامیسم سرمایه داری در چین است: یک خویشاوندی عمیق هست میان خودانقلابی سازی پیوسته در مائوئیسم و نبرد مداوم با سخت شدگی دولت از سویی و دینامسیم سرمایه داری از سوی دیگر»
این گفته ژیژک در مورد ایران امروز نیز صادق است. ناخوداگاه جمعی یک جامعه هیچگاه با تخریب و محو کردن ظواهر از درون نیز دچار تغییر نمی شود.
#رضاشاه در مسیر مدرن کردن ایران سعی کرد قسمت عمده ای از فرهنگ و تاریخ زیسته ایران را هاشور زده و به حاشیه ببرد تا کم کم از حافظه ایرانی ها محو شود اما در عمل نتیجه معکوس گرفت. او سعی کرد با بی اهمیت نشان دادن الگوهای زندگی اسلامی که در جامعه رواج داشت ،فرهنگ و سبک جدیدی از زندگی که برخاسته از دنیای مدرن بود را به جامعه تحمیل کند.
رضا شاه در مسیر تضعیف نقش روحانیون و کاستن از قدرت اجتماعی آنها قدم های زیادی برداشت. او از متحد الشکل کردن لباس تا بی اهمیت جلوه دادن آیین های مذهبی و حجاب و از سوی دیگر با برجسته کردن نمادها و آئین های ایران قبل از اسلام در این مسیر تلاش نمود
اما در عمل نه تنها دستاوردی برای او نداشت بلکه جامعه ایرانی در سال پنجاه و هفت به این تندروی رضا شاهی پاسخی تند و منفی داد. انقلاب پنجاه و هفت با شعارها و آرمان هایی به قدرت رسید که رضا شاه چهل سال قبل فکر میکرد آنها را حذف کرده یا به حاشیه برده است.
پس از #انقلاب این رفتارها به شکل برعکس کنش های رضا شاه به وقوع پیوست. در اوایل انقلاب عده ای به جان آثار باستانی و نمادهای ایران قبل از ورود اسلام افتادند و با تمام وجود سعی کردند آغاز تاریخ ایران را از زمان ورود اسلام ثبت کنند. برخی حتی تا حذف نام شاهان و سلسله های ایران باستان نیز پیش رفتند. از سوی دیگر آنها تلاش کردند جامعه را از هر چیزی که رنگ و بوی دنیای مدرن و غربی دارد پاک نمایند. در اولین اقدامات بانک ها را ملی و اسلامی کردند،تحت پوشش انقلاب فرهنگی اقدام به اخراج دانشجویان و اساتید سکولار و غرب زده کردند، حجاب را برای زنان در اداره ها و سپس کل جامعه اجباری کردند، به فاحشه ها خانه ها هجوم برده و برخی از آنها را کشته و آتش زدند، سفارت آمریکا را به عنوان نماد سرمایه داری و امپریالیسم اشغال کردند و بسیاری اقدامات دیگر از این قبیل....
اما ناخوداگاه جمعی جامعه پس از گذشت کمتر از سه دهه واکنش نشان داد.
بسیاری از مردم نه تنها کوروش و داریوش را فراموش نکرده اند بلکه تعداد افراد حاضر در پاسارگاد در مراسم روز کوروش یا عید نوروز سال به سال بیشتر می شود، مراسم چهارشنبه سوری نه تنها فراموش نشده بلکه در شکل و غالب دفورمه و خشونت باری سالانه در حال انجام است.
در مواجه با مظاهر جامعه مدرن نیز جامعه شکل شدیدتری از آن را از خود بروز داده است. امروز بانک های ایران جز کشورهایی هستند که بالاترین میزان سود بانکی را از مشتریان خود دریافت می کنند. گرایش به مد و اعمال جراحی زیبایی و لوازم آرایشی در ایران بیشتر از هر کشوری رواج داد. ارزش شدن پول و مناسبات جهان سرمایه داری در تمام شئون اجتماعی بیش از پیش در جامعه نمایان است، اغلب منازل از طریق ماهواره ها و اینترنت برنامه های تولید شده در غرب را تماشا می کنند، در ذهن بسیاری از افراد جامعه آمریکا نه تنها منفور و جهانخوار به شمار نمی آید بلکه کشور محبوبی است که آرزوی سفر یا زندگی در آنجا را در سر می پرورانند (به گونه ای که سالانه چند میلیون نفر برای لاتاری که پنج هزار نفر پذیرفته می شوند ثبت نام می کنند)، فاحشه خانه ها در شکل ها و فرم های جدیدی در جامعه ظهور کرده اند، عده ای برای مصرف مشروبات الکی هر خطری را به جان می خرند و بعضا در این راه آسیب های جدی می بینند.
همان جامعه ای که روزی برای داشتن حجاب حاضر بود هزینه سنگینی بدهد برای نداشتن حجاب هزینه های سنگین تری از قبیل رفتن به زندان یا شنیدن توهین و بی احترامی از ماموران منکرات را به جان می خرد.
همان گونه که زیاد روی رضا شاه و دخالت در امور اعتقادی و زندگی خصوصی مردم واکنش خشن و تندی را دربر داشت به گونه ای که انقلابی بر پایه ارزش های دینی را رقم زدند، نتیجه سخت گیری مذهبی و حذف مولفه های مدرن و دستکاری تاریخ ایران قبل از اسلام نیز منجر به وضعیتی شده است که امروز دز همه شئون اجتماعی قابل مشاهده است.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
#اسلاوی_ژیژک می گوید «انقلاب فرهنگی چین می تواند درسی برای ما داشته باشد: ویران کردن ساختمان های باستانی نمی تواند نفی حقیقی گذشته باشد، بلکه وانمودی ناتوان و درآوردن ادای رهایی از گذشته است. نتیجۀ نهایی انقلاب فرهنگی چین این انفجار کنونی نامتناسب دینامیسم سرمایه داری در چین است: یک خویشاوندی عمیق هست میان خودانقلابی سازی پیوسته در مائوئیسم و نبرد مداوم با سخت شدگی دولت از سویی و دینامسیم سرمایه داری از سوی دیگر»
این گفته ژیژک در مورد ایران امروز نیز صادق است. ناخوداگاه جمعی یک جامعه هیچگاه با تخریب و محو کردن ظواهر از درون نیز دچار تغییر نمی شود.
#رضاشاه در مسیر مدرن کردن ایران سعی کرد قسمت عمده ای از فرهنگ و تاریخ زیسته ایران را هاشور زده و به حاشیه ببرد تا کم کم از حافظه ایرانی ها محو شود اما در عمل نتیجه معکوس گرفت. او سعی کرد با بی اهمیت نشان دادن الگوهای زندگی اسلامی که در جامعه رواج داشت ،فرهنگ و سبک جدیدی از زندگی که برخاسته از دنیای مدرن بود را به جامعه تحمیل کند.
رضا شاه در مسیر تضعیف نقش روحانیون و کاستن از قدرت اجتماعی آنها قدم های زیادی برداشت. او از متحد الشکل کردن لباس تا بی اهمیت جلوه دادن آیین های مذهبی و حجاب و از سوی دیگر با برجسته کردن نمادها و آئین های ایران قبل از اسلام در این مسیر تلاش نمود
اما در عمل نه تنها دستاوردی برای او نداشت بلکه جامعه ایرانی در سال پنجاه و هفت به این تندروی رضا شاهی پاسخی تند و منفی داد. انقلاب پنجاه و هفت با شعارها و آرمان هایی به قدرت رسید که رضا شاه چهل سال قبل فکر میکرد آنها را حذف کرده یا به حاشیه برده است.
پس از #انقلاب این رفتارها به شکل برعکس کنش های رضا شاه به وقوع پیوست. در اوایل انقلاب عده ای به جان آثار باستانی و نمادهای ایران قبل از ورود اسلام افتادند و با تمام وجود سعی کردند آغاز تاریخ ایران را از زمان ورود اسلام ثبت کنند. برخی حتی تا حذف نام شاهان و سلسله های ایران باستان نیز پیش رفتند. از سوی دیگر آنها تلاش کردند جامعه را از هر چیزی که رنگ و بوی دنیای مدرن و غربی دارد پاک نمایند. در اولین اقدامات بانک ها را ملی و اسلامی کردند،تحت پوشش انقلاب فرهنگی اقدام به اخراج دانشجویان و اساتید سکولار و غرب زده کردند، حجاب را برای زنان در اداره ها و سپس کل جامعه اجباری کردند، به فاحشه ها خانه ها هجوم برده و برخی از آنها را کشته و آتش زدند، سفارت آمریکا را به عنوان نماد سرمایه داری و امپریالیسم اشغال کردند و بسیاری اقدامات دیگر از این قبیل....
اما ناخوداگاه جمعی جامعه پس از گذشت کمتر از سه دهه واکنش نشان داد.
بسیاری از مردم نه تنها کوروش و داریوش را فراموش نکرده اند بلکه تعداد افراد حاضر در پاسارگاد در مراسم روز کوروش یا عید نوروز سال به سال بیشتر می شود، مراسم چهارشنبه سوری نه تنها فراموش نشده بلکه در شکل و غالب دفورمه و خشونت باری سالانه در حال انجام است.
در مواجه با مظاهر جامعه مدرن نیز جامعه شکل شدیدتری از آن را از خود بروز داده است. امروز بانک های ایران جز کشورهایی هستند که بالاترین میزان سود بانکی را از مشتریان خود دریافت می کنند. گرایش به مد و اعمال جراحی زیبایی و لوازم آرایشی در ایران بیشتر از هر کشوری رواج داد. ارزش شدن پول و مناسبات جهان سرمایه داری در تمام شئون اجتماعی بیش از پیش در جامعه نمایان است، اغلب منازل از طریق ماهواره ها و اینترنت برنامه های تولید شده در غرب را تماشا می کنند، در ذهن بسیاری از افراد جامعه آمریکا نه تنها منفور و جهانخوار به شمار نمی آید بلکه کشور محبوبی است که آرزوی سفر یا زندگی در آنجا را در سر می پرورانند (به گونه ای که سالانه چند میلیون نفر برای لاتاری که پنج هزار نفر پذیرفته می شوند ثبت نام می کنند)، فاحشه خانه ها در شکل ها و فرم های جدیدی در جامعه ظهور کرده اند، عده ای برای مصرف مشروبات الکی هر خطری را به جان می خرند و بعضا در این راه آسیب های جدی می بینند.
همان جامعه ای که روزی برای داشتن حجاب حاضر بود هزینه سنگینی بدهد برای نداشتن حجاب هزینه های سنگین تری از قبیل رفتن به زندان یا شنیدن توهین و بی احترامی از ماموران منکرات را به جان می خرد.
همان گونه که زیاد روی رضا شاه و دخالت در امور اعتقادی و زندگی خصوصی مردم واکنش خشن و تندی را دربر داشت به گونه ای که انقلابی بر پایه ارزش های دینی را رقم زدند، نتیجه سخت گیری مذهبی و حذف مولفه های مدرن و دستکاری تاریخ ایران قبل از اسلام نیز منجر به وضعیتی شده است که امروز دز همه شئون اجتماعی قابل مشاهده است.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
کسانی که مدعی اند همه چیز را می دانند و همه چیز را می توانند درست کنند، سرانجام به این نتیجه می رسند که همه را باید کُشت...!
#آلبر_کامو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#آلبر_کامو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from عکس نگار
🔴مفهوم #از_خود_بیگانگی در اندیشه #مارکس؛
@KhalilMirzaei
#مارکس تاریخ نوع بشر را جنبهای دوگانه میداند، یعنی از یکسو، تاریخ، نظارت انسان بر طبیعت است و از سوی دیگر، تاریخ، از خود بیگانگی هرچه بیشتر انسان است؛ در نتیجه از خود بیگانگی به وضعی اطلاق میشود که در آن، انسانها تحت چیرگی نیروهای خود آفریدهشان قرار میگیرند و این نیروها به عنوان قدرتهای بیگانه در برابرشان میایستند. این مفهوم در کانون نوشتههای نخستین مارکس، جای دارد و در نوشتههای بعدیاش نیز البته دیگر نه به عنوان یک قضیه فلسفی بلکه به عنوان یک پدیده اجتماعی، همچنان جای مهمی را به خود اختصاص میدهد. به عقیده مارکس، همه نهادهای عمده جامعه سرمایهداری، از دین و دولت گرفته تا اقتصاد سیاسی، دچار از خود بیگانگیاند. این جنبههای از خود بیگانگی، وابسته به یکدیگرند.
مارکس فرایند از خود بیگانگی را اینگونه توضیح میدهد:《هرچه کارگر ثروت بیشتری تولید میکند و محصولاتش از لحاظ قدرت و مقدار بیشتر میشود، فقیرتر میگردد. هرچه کارگر کالای بیشتری میآفریند، خود به کالای ارزانتری تبدیل میشود. به این معنا که محصول کار، در مقابل کارگر به عنوان چیزی بیگانه و قدرتی مستقل از تولیدکننده قد علم میکند. محصول کار، کاری است که در یک شیء تجسم یافته، یعنی به مادهای تبدیل شده است. این، نتیجۀ «عینیت یافتن کار» است. عینیت یافتن، به صورت از دست دادن شیء، بندگی در برابر آن و تصاحب محصول به شکل جدایی یا بیگانگی با محصول پدیدار میگردد》. عینیت یافتن به عنوان از دست دادن شیء تا آن حد است که از کارگر اشیایی ربوده میشود که نهتنها برای زندگیاش بلکه برای کارش ضروری است. در حقیقت خود کار به شیء تبدیل میشود که کارگر تنها با تلاش و یا وقفههای بسیار نامنظم میتواند آن را به دست آورد. تصاحب شیء به شکل بیگانگی با آن، تا آن حد است که کارگر هرچه بیشتر اشیا تولید میکند، کمتر صاحب آن میشود و بیشتر زیر نفوذ محصول خود یعنی سرمایه قرار میگیرد. تمام این پیامدها از این واقعیت ریشه میگیرد که رابطه کارگر با محصول کار خویش، رابطه با شیء بیگانه است، بر اساس این پیشفرض، هرچه کارگر از خود بیشتر در کار مایه گذارد، جهان بیگانه اشیایی که میآفریند بر خودش و ضد خودش قدرتمندتر میگردد، و زندگی درونیاش تهیتر میگردد و اشیای کمتری از آنِ او میشوند.
به طور خلاصه مارکس معتقد بود اقتصاد سیاسی با نادیده گرفتن رابطه مستقیم میان کارگر و محصولاتش، بیگانگی ذاتی در سرشت کار را پنهان میکند. نظام سرمایهداری بشر را از بالفعل کردن تمام قابلیتهای بالقوه خود و جامعه را از اعضایش بیگانه میسازد. در این میان کمونیسم، نظامی است که پیوند غریزی انسانها با یکدیگر را، که نظام سرمایهداری آن را از میان برداشته است، مجدداً برقرار میکند.
♨️كافه روش تحقيق و نظريه جامعه شناسي♨️
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/Bdfs4DzcZn9sOw9qQ5hIxQ
@SOCIAL_SCIENCE
@KhalilMirzaei
#مارکس تاریخ نوع بشر را جنبهای دوگانه میداند، یعنی از یکسو، تاریخ، نظارت انسان بر طبیعت است و از سوی دیگر، تاریخ، از خود بیگانگی هرچه بیشتر انسان است؛ در نتیجه از خود بیگانگی به وضعی اطلاق میشود که در آن، انسانها تحت چیرگی نیروهای خود آفریدهشان قرار میگیرند و این نیروها به عنوان قدرتهای بیگانه در برابرشان میایستند. این مفهوم در کانون نوشتههای نخستین مارکس، جای دارد و در نوشتههای بعدیاش نیز البته دیگر نه به عنوان یک قضیه فلسفی بلکه به عنوان یک پدیده اجتماعی، همچنان جای مهمی را به خود اختصاص میدهد. به عقیده مارکس، همه نهادهای عمده جامعه سرمایهداری، از دین و دولت گرفته تا اقتصاد سیاسی، دچار از خود بیگانگیاند. این جنبههای از خود بیگانگی، وابسته به یکدیگرند.
مارکس فرایند از خود بیگانگی را اینگونه توضیح میدهد:《هرچه کارگر ثروت بیشتری تولید میکند و محصولاتش از لحاظ قدرت و مقدار بیشتر میشود، فقیرتر میگردد. هرچه کارگر کالای بیشتری میآفریند، خود به کالای ارزانتری تبدیل میشود. به این معنا که محصول کار، در مقابل کارگر به عنوان چیزی بیگانه و قدرتی مستقل از تولیدکننده قد علم میکند. محصول کار، کاری است که در یک شیء تجسم یافته، یعنی به مادهای تبدیل شده است. این، نتیجۀ «عینیت یافتن کار» است. عینیت یافتن، به صورت از دست دادن شیء، بندگی در برابر آن و تصاحب محصول به شکل جدایی یا بیگانگی با محصول پدیدار میگردد》. عینیت یافتن به عنوان از دست دادن شیء تا آن حد است که از کارگر اشیایی ربوده میشود که نهتنها برای زندگیاش بلکه برای کارش ضروری است. در حقیقت خود کار به شیء تبدیل میشود که کارگر تنها با تلاش و یا وقفههای بسیار نامنظم میتواند آن را به دست آورد. تصاحب شیء به شکل بیگانگی با آن، تا آن حد است که کارگر هرچه بیشتر اشیا تولید میکند، کمتر صاحب آن میشود و بیشتر زیر نفوذ محصول خود یعنی سرمایه قرار میگیرد. تمام این پیامدها از این واقعیت ریشه میگیرد که رابطه کارگر با محصول کار خویش، رابطه با شیء بیگانه است، بر اساس این پیشفرض، هرچه کارگر از خود بیشتر در کار مایه گذارد، جهان بیگانه اشیایی که میآفریند بر خودش و ضد خودش قدرتمندتر میگردد، و زندگی درونیاش تهیتر میگردد و اشیای کمتری از آنِ او میشوند.
به طور خلاصه مارکس معتقد بود اقتصاد سیاسی با نادیده گرفتن رابطه مستقیم میان کارگر و محصولاتش، بیگانگی ذاتی در سرشت کار را پنهان میکند. نظام سرمایهداری بشر را از بالفعل کردن تمام قابلیتهای بالقوه خود و جامعه را از اعضایش بیگانه میسازد. در این میان کمونیسم، نظامی است که پیوند غریزی انسانها با یکدیگر را، که نظام سرمایهداری آن را از میان برداشته است، مجدداً برقرار میکند.
♨️كافه روش تحقيق و نظريه جامعه شناسي♨️
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/Bdfs4DzcZn9sOw9qQ5hIxQ
@SOCIAL_SCIENCE
🎭 #گرافیتی_بنکسی محبوبترین اثر هنری ملی در بریتانیا
@SOCIAL_SCIENCE
نقاشی دیواری بنکسی از دختربچهای که با دلنگرانی به دور شدن بادکنک قلبیشکلش چشم دوخته است، محبوبترین اثر هنری ملی بریتانیا شناخته شد. این تصویر آثاری همچون «گاری علوفه» اثر جان کانستبل و «خدمتکار آوازهخوان» از جک وتریانو را کنار زد تا جایگاه نخست فهرست محبوبترین اثر هنری ملی را از آن خود کند.
این هنرمند خیابانی مشهورترین نسخه «دختر با بادکنک» را روی دیواره پلی در ساوت بانک لندن در سال ٢٠٠٢ کشید. اما حالا کافی است سر بگردانید تا روی کارت پستالها و لیوانها و… تصویر دخترک را ببینید. اما بنکسی نسخهای دیگر از آن را روی دیوار خانهای در وستاند لندن کشید اما با ساکن شدن صاحبخانه جدید در این ساختمان، جنجالی بر سر برداشتن نقاشی از روی دیوار و حراج کردن راه افتاد. صاحبخانه پس از برداشتن اثر از روی دیوار آن را به درون قابی منتقل کرده و به مبلغ ٧٣ هزار پوند در حراجی فروختند.
کمتر از یک سوم از ٢٠ اثر فهرست محبوبترینهای ملی، در ٢۵ سال گذشته خلق شدهاند. این آثار، فهرست انتخابی دو هزار فردی است که به پنج اثر برتر فهرست نهایی منتقدان و روزنامهنگاران هنری رای دادهاند. نتیجه سه جلد آلبوم و چهار مجسمه میشود.
#بنکسی هنرمند معترض بریتانیایی است که نام واقعی او تا امروز برملا نشده. او با گرافیتیهایش به سیاستهای نژادپرستانه، جنگطلبانه، سرمایهدارانه و سرکوبگر در دنیا اعتراض میکند. ساخت بدمنظرهترین هتل دنیا در کرانه باختری و کنار دیوار حائل اسرائیل و استهزای پرچم اتحادیه اروپا پس از خروج بریتانیا از این اتحادیه از آخرین کارهای اوست.
🗞روزنامه اعتماد، سایت میدان
گرافیتی بنکسی را در زیر مشاهده کنید
yon.ir/1xRHy
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
نقاشی دیواری بنکسی از دختربچهای که با دلنگرانی به دور شدن بادکنک قلبیشکلش چشم دوخته است، محبوبترین اثر هنری ملی بریتانیا شناخته شد. این تصویر آثاری همچون «گاری علوفه» اثر جان کانستبل و «خدمتکار آوازهخوان» از جک وتریانو را کنار زد تا جایگاه نخست فهرست محبوبترین اثر هنری ملی را از آن خود کند.
این هنرمند خیابانی مشهورترین نسخه «دختر با بادکنک» را روی دیواره پلی در ساوت بانک لندن در سال ٢٠٠٢ کشید. اما حالا کافی است سر بگردانید تا روی کارت پستالها و لیوانها و… تصویر دخترک را ببینید. اما بنکسی نسخهای دیگر از آن را روی دیوار خانهای در وستاند لندن کشید اما با ساکن شدن صاحبخانه جدید در این ساختمان، جنجالی بر سر برداشتن نقاشی از روی دیوار و حراج کردن راه افتاد. صاحبخانه پس از برداشتن اثر از روی دیوار آن را به درون قابی منتقل کرده و به مبلغ ٧٣ هزار پوند در حراجی فروختند.
کمتر از یک سوم از ٢٠ اثر فهرست محبوبترینهای ملی، در ٢۵ سال گذشته خلق شدهاند. این آثار، فهرست انتخابی دو هزار فردی است که به پنج اثر برتر فهرست نهایی منتقدان و روزنامهنگاران هنری رای دادهاند. نتیجه سه جلد آلبوم و چهار مجسمه میشود.
#بنکسی هنرمند معترض بریتانیایی است که نام واقعی او تا امروز برملا نشده. او با گرافیتیهایش به سیاستهای نژادپرستانه، جنگطلبانه، سرمایهدارانه و سرکوبگر در دنیا اعتراض میکند. ساخت بدمنظرهترین هتل دنیا در کرانه باختری و کنار دیوار حائل اسرائیل و استهزای پرچم اتحادیه اروپا پس از خروج بریتانیا از این اتحادیه از آخرین کارهای اوست.
🗞روزنامه اعتماد، سایت میدان
گرافیتی بنکسی را در زیر مشاهده کنید
yon.ir/1xRHy
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴#گرسنگی به مثابه سلاح
✍ #نایجل_واربرتون
مترجم: مریم اقدمی
گزارش کامل در میدان👇
https://meidaan.com/archive/40104
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #نایجل_واربرتون
مترجم: مریم اقدمی
گزارش کامل در میدان👇
https://meidaan.com/archive/40104
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬🎥 #انیمیشنMore
برنده جایزه اسکار
وضعیت تراژیک انسان معاصر
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
برنده جایزه اسکار
وضعیت تراژیک انسان معاصر
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
✍فرهاد قنبری
@SOCIAL_SCIENCE
#آدورنو در یک جمله ای که بار احساسی آن قوی تر است می گوید: شعر گفتن پس از #آشوویتس وحشیانه است.
اگر شعر آمده است که جهان را برای ما زیباتر کند، اگر شاعر وظیفه دارد که جهان بهتری را برای انسان خلق کند ،حق با آدورنوست،شعر شکست خورده است و شاعر باید سکوت کند.
اما شاعرانی حتی قبل از آشوویتس نمی خواستند جهان را از گل و یاسمن و عشق و دوستی بیارایند. شاعرانی که در پس چهره بزک شده دنیای مدرن، مرداب ها و رنج های آدمی را نظاره می کردند.
آنها جهان را همانگونه که بود، جهان را با همه تعفن هایش به شعر آوردند، شاعرانی که شروع به سرودن فاجعه کردند تا شاید با شعر فاجعه را یادآوری و گوشزد کنند.
یکی از بزرگترین شاعرانی که یک قرن پیش از آشوویتس به بدی حاکم بر جهان و نهاد بدخوی انسان پرداخت #شارل_بودلر است.
از نظر بودلر دنیا مثل جنگلی است كه پر از علامت و اشارت است كه حقیقت را از چشم مردم پنهان میكند و فقط شاعر است كه با تفسیر و تعبیر عالم میتواند به مردم عادی علائم حقیقت را نشان بدهد.
آندم که کوته بام سنگین آسمان
سرپوشی است برنالنده روح غرقه در اندوه بی پایان
وز افقی به گستره تمامی دایره زمین
روزی تیره غمگین تر از شب می بارد
آندم که زمین سیه چاله ای نمناک می شود
که در آن خفاش امید
بال لرزان بر دیوار ها می زند
و سر به سقف های پوسیده می کوبد.
آندم که رشته های بی کرانه باران
میله های زندانی است پهناور
و انبوه گنگ عنکبوتان پلید
بر اعماق مغز ما تار می تنند.
ناگاه ناقوس ها غضب آلوده می خروشند
و چون ارواح سرگردان و بی سامان
که پیوسته می نالند و می گریند
غریو هولناک شان بر آسمان می رود
آنگاه نعش کش های دراز، بی نغمه و ساز
در روح من آرام ره می سپرند
امید، ناکام می گرید، و هراس، سنگدل و خودکامه
پرچم سیاهش را بر جمجمه خم گشته من فرو می کوبد
@kharmagaas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
#آدورنو در یک جمله ای که بار احساسی آن قوی تر است می گوید: شعر گفتن پس از #آشوویتس وحشیانه است.
اگر شعر آمده است که جهان را برای ما زیباتر کند، اگر شاعر وظیفه دارد که جهان بهتری را برای انسان خلق کند ،حق با آدورنوست،شعر شکست خورده است و شاعر باید سکوت کند.
اما شاعرانی حتی قبل از آشوویتس نمی خواستند جهان را از گل و یاسمن و عشق و دوستی بیارایند. شاعرانی که در پس چهره بزک شده دنیای مدرن، مرداب ها و رنج های آدمی را نظاره می کردند.
آنها جهان را همانگونه که بود، جهان را با همه تعفن هایش به شعر آوردند، شاعرانی که شروع به سرودن فاجعه کردند تا شاید با شعر فاجعه را یادآوری و گوشزد کنند.
یکی از بزرگترین شاعرانی که یک قرن پیش از آشوویتس به بدی حاکم بر جهان و نهاد بدخوی انسان پرداخت #شارل_بودلر است.
از نظر بودلر دنیا مثل جنگلی است كه پر از علامت و اشارت است كه حقیقت را از چشم مردم پنهان میكند و فقط شاعر است كه با تفسیر و تعبیر عالم میتواند به مردم عادی علائم حقیقت را نشان بدهد.
آندم که کوته بام سنگین آسمان
سرپوشی است برنالنده روح غرقه در اندوه بی پایان
وز افقی به گستره تمامی دایره زمین
روزی تیره غمگین تر از شب می بارد
آندم که زمین سیه چاله ای نمناک می شود
که در آن خفاش امید
بال لرزان بر دیوار ها می زند
و سر به سقف های پوسیده می کوبد.
آندم که رشته های بی کرانه باران
میله های زندانی است پهناور
و انبوه گنگ عنکبوتان پلید
بر اعماق مغز ما تار می تنند.
ناگاه ناقوس ها غضب آلوده می خروشند
و چون ارواح سرگردان و بی سامان
که پیوسته می نالند و می گریند
غریو هولناک شان بر آسمان می رود
آنگاه نعش کش های دراز، بی نغمه و ساز
در روح من آرام ره می سپرند
امید، ناکام می گرید، و هراس، سنگدل و خودکامه
پرچم سیاهش را بر جمجمه خم گشته من فرو می کوبد
@kharmagaas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴🎥 امروز 28ژوییه (۶ مرداد)
🌐 #روز_جهانی_مبارزه_با_هپاتیت است؛
شعار منتخب امسال 'هپاتیت را حذف کن' است
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🌐 #روز_جهانی_مبارزه_با_هپاتیت است؛
شعار منتخب امسال 'هپاتیت را حذف کن' است
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #ایران #خشک خواهد شد!
@SOCIAL_SCIENCE
🗞ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺗﺎﯾﻤﺰ چاپ لندن، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ "ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺧﺸﮏ خواهد ﺷﺪ " ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ "ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ۲۰ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﯽ ﺁﺑﯽ ﻭ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ " ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﺠﺎﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ، ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﯿﺎﻩ ﻭ جاﻧﺪﺍﺭﯼ توان ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺁﺏ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺱ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ ﺍﺳﺖ، ﺳﻪ ﺷﺮﯾﮏ ﺟﺮﻡ ﺩﺭ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ " #ﻋﻮﺍﻣﻞ_ﻃﺒﯿﻌﯽ" (ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ)، " #ﺣﮑﻮﻣﺖ " و " #ﻣﺮﺩﻡ " ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ!
چگونگی نابودی آب در ایران:
1️⃣ ﺑه دلیل ﻋﺪﻡ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺩﺭ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ؛
2️⃣ ﺳﯿﺎﺳﺘﻬﺎﯼ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ و ﮐﻢ ﺑﻬﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ؛
3️⃣ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺳﻨﺘﯽ ﻭ ﻏﯿﺮ ﺣﺮﻓﻪ ﺍﯼ ﻭ به هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﮐﻪ ﺿﺮﺭ ﺁﻥ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛
4️⃣ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺳﻨﺘﯽ (ﮐﺎﺭﯾﺰ/ ﻗﻨﺎﺕ)
ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ، ﻣﺮدﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﯼ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ به هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ.
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻣﯿﺪﻫﺪ، ﻫﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ، ﺍﯾﺮﺍﻥ یک رﻭﺯ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺰﻭﺩﯼ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺁﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻧﺸﻮﺩ، ﻭ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﻬﺪﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻣﺮﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ، ﺗﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻗﻄﻌﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
شایسته است ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺎﺯﯼ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ، ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﻬﻢ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑه هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻣﯽ، ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﺷﺪ،ﮔﺎمی موثر خواهد بود.
البته پیش از این حال و روز دریاچه ارومیه نیز در کتب درسی استرالیایی ها آمده بود.
goo.gl/YYMqWK
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
🗞ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺗﺎﯾﻤﺰ چاپ لندن، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ "ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺧﺸﮏ خواهد ﺷﺪ " ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ "ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ۲۰ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﯽ ﺁﺑﯽ ﻭ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ " ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﺠﺎﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ، ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﯿﺎﻩ ﻭ جاﻧﺪﺍﺭﯼ توان ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺁﺏ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺱ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ ﺍﺳﺖ، ﺳﻪ ﺷﺮﯾﮏ ﺟﺮﻡ ﺩﺭ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ " #ﻋﻮﺍﻣﻞ_ﻃﺒﯿﻌﯽ" (ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ)، " #ﺣﮑﻮﻣﺖ " و " #ﻣﺮﺩﻡ " ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ!
چگونگی نابودی آب در ایران:
1️⃣ ﺑه دلیل ﻋﺪﻡ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺩﺭ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﺁﺑﻬﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ؛
2️⃣ ﺳﯿﺎﺳﺘﻬﺎﯼ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ و ﮐﻢ ﺑﻬﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ؛
3️⃣ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺳﻨﺘﯽ ﻭ ﻏﯿﺮ ﺣﺮﻓﻪ ﺍﯼ ﻭ به هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﮐﻪ ﺿﺮﺭ ﺁﻥ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛
4️⃣ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺳﻨﺘﯽ (ﮐﺎﺭﯾﺰ/ ﻗﻨﺎﺕ)
ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ، ﻣﺮدﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﯼ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ به هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ.
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻣﯿﺪﻫﺪ، ﻫﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ، ﺍﯾﺮﺍﻥ یک رﻭﺯ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺰﻭﺩﯼ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺁﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻧﺸﻮﺩ، ﻭ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﻬﺪﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻣﺮﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ، ﺗﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻗﻄﻌﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
شایسته است ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺎﺯﯼ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ، ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﻬﻢ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑه هدﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻣﯽ، ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﺷﺪ،ﮔﺎمی موثر خواهد بود.
البته پیش از این حال و روز دریاچه ارومیه نیز در کتب درسی استرالیایی ها آمده بود.
goo.gl/YYMqWK
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
استراتژی مالی #اپل تیزبینانهتر بوده است یا استراتژی مالی #گوگل؟
سرمایهداری به سبک اپل در برابر سرمایهداری به سبک گوگل
★ترجمان علوم انسانی
@SOCIAL_SCIENCE
دیدگاه هرکدام از این دو که پیروز میدان شود، آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد
اپل و گوگل روزبهروز بیشتر در بازارهای مختلف به هم میخورند: از تلفنهای هوشمند گرفته تا دستگاههای صوتی خانگی، ولی توجه چندانی نثار بزرگترین تلاقی اپل و گوگل نشده است. این دو شرکت رویکردهای کاملاً متفاوتی به سهامداران خود و آیندهشان دارند: یکی به تقاضاهای سرمایهگذاران تن میدهد و دیگری قدرت را در چنگ بنیانگذاران نگه میدارد. این ماجرا فقط به تفاوت دو شرکت مهم دنیا مربوط نیست، بلکه بیانگر نکتهای مهمتر است: تجسم دو الگوی بدیل از سرمایهداری که آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد.
آتلانتیک — حجم زیادی از توجهات معطوف به شناسایی شرکتهای نوپایی است که در آینده گُل خواهند کرد، اما در دهۀ اخیر یک داستان بوده که شاخص صنعت فناوری محسوب میشود: اوجگیری اپل و گوگل. از لحاظ خلق ثروت، این ماجرا بینظیر است. هشت سال پیش، هیچیک از این دو در زمرۀ ۱۰ شرکت پرارزش دنیا نبود، و کل ارزش بازار این دو کمتر از ۳۰۰ میلیارد دلار بود. اکنون اپل و آلفابت (شرکت مادر گوگل) در صدر شرکتهای پرارزش دنیا نشستهاند و مجموع ارزش بازارشان بالغ بر ۱.۳ تریلیون دلار است. و این دو غول روزبهروز بیشتر در بازارهای مختلف به هم میخورند: از تلفنهای هوشمند تا دستگاههای صوتی خانگی، و بنا به برخی گمانهزنیها، تا خودروها.
ولی توجه چندانی نثار بزرگترین تلاقی اپل و گوگل نشده است. این دو شرکت رویکردهای کاملاً متفاوتی به سهامداران خود و آیندهشان دارند: یکی مایل است به تقاضاهای سرمایهگذاران تن دهد و دیگری قدرت را در چنگ بنیانگذاران و مدیران ارشد نگه میدارد. این دو رویکرد رقیب، فقط به تفاوت دو شرکت بسیار مهم دنیا مربوط نیست، بلکه از نکتهای بسیار بزرگتر حکایت میکنند: این دو رویکرد، تجسم دو الگوی بدیل از سرمایهداریاند، و رویکردی که پیروز میدان شود آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد.
در بهار ۲۰۱۲، تونی ساکوناگی (تحلیلگر معتبر دارایی بنگاه) گزارشی منتشر کرد که به تأمل دربارۀ حرکتی رادیکال از سوی اپل میپرداخت. او، همراه با سایر تحلیلگران، مرتباً به مدیرعامل اپل تیم کوک فشار میآوردند تا بازگرداندن بخشی از انبوه نقدینگی اپل (که در پایان ۲۰۱۱ به ۱۰۰ میلیارد دلار میرسید) به سهامداران را مد نظر قرار دهد. کوک، و پیش از او استیو جابز، در برابر چنین فراخوانهایی مقاومت کرده بودند تا شرکت، به گفتۀ جابز، «ذخیرهاش را نگه دارد» و از «فرصتهای استراتژیکتر در آینده بهره ببرد.»
★گزارش کامل در لینک زیر
http://tarjomaan.com/vdcb.wbwurhbs9iupr.html
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
سرمایهداری به سبک اپل در برابر سرمایهداری به سبک گوگل
★ترجمان علوم انسانی
@SOCIAL_SCIENCE
دیدگاه هرکدام از این دو که پیروز میدان شود، آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد
اپل و گوگل روزبهروز بیشتر در بازارهای مختلف به هم میخورند: از تلفنهای هوشمند گرفته تا دستگاههای صوتی خانگی، ولی توجه چندانی نثار بزرگترین تلاقی اپل و گوگل نشده است. این دو شرکت رویکردهای کاملاً متفاوتی به سهامداران خود و آیندهشان دارند: یکی به تقاضاهای سرمایهگذاران تن میدهد و دیگری قدرت را در چنگ بنیانگذاران نگه میدارد. این ماجرا فقط به تفاوت دو شرکت مهم دنیا مربوط نیست، بلکه بیانگر نکتهای مهمتر است: تجسم دو الگوی بدیل از سرمایهداری که آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد.
آتلانتیک — حجم زیادی از توجهات معطوف به شناسایی شرکتهای نوپایی است که در آینده گُل خواهند کرد، اما در دهۀ اخیر یک داستان بوده که شاخص صنعت فناوری محسوب میشود: اوجگیری اپل و گوگل. از لحاظ خلق ثروت، این ماجرا بینظیر است. هشت سال پیش، هیچیک از این دو در زمرۀ ۱۰ شرکت پرارزش دنیا نبود، و کل ارزش بازار این دو کمتر از ۳۰۰ میلیارد دلار بود. اکنون اپل و آلفابت (شرکت مادر گوگل) در صدر شرکتهای پرارزش دنیا نشستهاند و مجموع ارزش بازارشان بالغ بر ۱.۳ تریلیون دلار است. و این دو غول روزبهروز بیشتر در بازارهای مختلف به هم میخورند: از تلفنهای هوشمند تا دستگاههای صوتی خانگی، و بنا به برخی گمانهزنیها، تا خودروها.
ولی توجه چندانی نثار بزرگترین تلاقی اپل و گوگل نشده است. این دو شرکت رویکردهای کاملاً متفاوتی به سهامداران خود و آیندهشان دارند: یکی مایل است به تقاضاهای سرمایهگذاران تن دهد و دیگری قدرت را در چنگ بنیانگذاران و مدیران ارشد نگه میدارد. این دو رویکرد رقیب، فقط به تفاوت دو شرکت بسیار مهم دنیا مربوط نیست، بلکه از نکتهای بسیار بزرگتر حکایت میکنند: این دو رویکرد، تجسم دو الگوی بدیل از سرمایهداریاند، و رویکردی که پیروز میدان شود آیندۀ اقتصاد را شکل خواهد داد.
در بهار ۲۰۱۲، تونی ساکوناگی (تحلیلگر معتبر دارایی بنگاه) گزارشی منتشر کرد که به تأمل دربارۀ حرکتی رادیکال از سوی اپل میپرداخت. او، همراه با سایر تحلیلگران، مرتباً به مدیرعامل اپل تیم کوک فشار میآوردند تا بازگرداندن بخشی از انبوه نقدینگی اپل (که در پایان ۲۰۱۱ به ۱۰۰ میلیارد دلار میرسید) به سهامداران را مد نظر قرار دهد. کوک، و پیش از او استیو جابز، در برابر چنین فراخوانهایی مقاومت کرده بودند تا شرکت، به گفتۀ جابز، «ذخیرهاش را نگه دارد» و از «فرصتهای استراتژیکتر در آینده بهره ببرد.»
★گزارش کامل در لینک زیر
http://tarjomaan.com/vdcb.wbwurhbs9iupr.html
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
ترجمان | علوم انسانی و ترجمه
سرمایهداری به سبک اپل در برابر سرمایهداری به سبک گوگل
اپل و گوگل روزبهروز بیشتر در بازارهای مختلف به هم میخورند: از تلفنهای هوشمند گرفته تا دستگاههای صوتی خانگی، ولی توجه چندانی نثار بزرگترین تلاقی اپل و گوگل نشده است. این دو شرکت رویکردهای کاملاً متفاوتی به سهامداران خود و آیندهشان دارند: یکی به تقاضاهای…
🌐سازمان ملل:
هر سه ساعت یک #کودک در #افغانستان قربانی جنگ می شود.
@jamiatdefaa
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
هر سه ساعت یک #کودک در #افغانستان قربانی جنگ می شود.
@jamiatdefaa
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
بسترها و ریشههای اجتماعی و اقتصادی #اعتیادبه_موادمخدر در گذر روزگاران ایران
🔴 #بلای_تاریخی_تریاک
@SOCIAL_SCIENCE
🗞روزنامه شهروند| مهدی یساولی| دبیر روایت نو|
سادهانگارانه خواهد بود اگر بپنداریم در یک جامعه دیرینه همچون ایران که هیچگاه آزمون «انقطاع تاریخی» را از سر نگذرانده و برخلاف پارهای کشورهای کهن امروزین -که با انقطاع تاریخی اما یک تمدن جدید بهشمار میآیند- جامعهای قدیم است، هر پدیده و وضع مسلط در روزگار کنونی، بر بنیانهای تاریخی استوار نبوده باشد. بیشتر مسائل کنونی جامعه ایران، درواقع پیشینهای تاریخی دارند که بدون انقطاع، در گذار از روزگاران به امروز رسیدهاند. اگر در نظر داشته باشیم که ایران امروز، از بحرانهایی گوناگون در زمینه جادهها و مسیرهای دسترسی در این سرزمین پهناور -که بخشی بزرگ از آن کوهستان و کویر است- رنج میبرد، با مطالعه تاریخ اجتماعی، اقتصادی و سیاسی درمییابیم که این «مشکل کنونی» درواقع یک «مسأله تاریخی» بوده است. همچنین مسائلی چون «هراس از آینده»، «بیتوجهی به زمان و وقت»، «رویارویی اندیشههای سنتی و مدرن»، همه در گذشته و تاریخ این سرزمین و زندگی فردی و اجتماعی مردمانش ریشه دارند. بدون توجه به آن ریشه، بنیان و پیشینه تاریخی، نهتنها از آن مسائل و مشکلهای امروزین آگاهی درست نمییابیم که چنانچه در پی حل آنها و گشودن راهی نو برآییم، به جایی درست، راه نخواهیم برد. چرا این مقدمه را گفتیم؟ از آنرو که پرونده دو بخشی امروز و چهارشنبه هفته آینده، به مسأله اعتیاد با تمرکز بر «تریاک» در تاریخ ایران اختصاص دارد. ایرانیان شاید در چند دهه گذشته با رگ و پی، معضل اعتیاد و درگیری جامعه و مردم با گونههای موادمخدر، از سنتی تا صنعتی را حس کرده باشند و آن را برآمده از عاملهایی چون همسایگی با یکی از تولیدکنندگان بزرگ مواد اولیه مخدر و پارهای سیاستهای ویرانگر و نادرست جهانی و پارهای قدرتهای بزرگ بدانند، اما بیشترشان نمیدانند اعتیاد و تریاک -که از خشخاش برمیآید و پایه بسیاری مخدرها از گذشتههای دور تا امروز بوده- نه البته مسأله امروز که «پدیده» چندهزار ساله و «معضل» دستکم ٥٠٠ساله ایرانیان به شمار میآمده...
🗞گزارش کامل در لینک زیر👇
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/106889/
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #بلای_تاریخی_تریاک
@SOCIAL_SCIENCE
🗞روزنامه شهروند| مهدی یساولی| دبیر روایت نو|
سادهانگارانه خواهد بود اگر بپنداریم در یک جامعه دیرینه همچون ایران که هیچگاه آزمون «انقطاع تاریخی» را از سر نگذرانده و برخلاف پارهای کشورهای کهن امروزین -که با انقطاع تاریخی اما یک تمدن جدید بهشمار میآیند- جامعهای قدیم است، هر پدیده و وضع مسلط در روزگار کنونی، بر بنیانهای تاریخی استوار نبوده باشد. بیشتر مسائل کنونی جامعه ایران، درواقع پیشینهای تاریخی دارند که بدون انقطاع، در گذار از روزگاران به امروز رسیدهاند. اگر در نظر داشته باشیم که ایران امروز، از بحرانهایی گوناگون در زمینه جادهها و مسیرهای دسترسی در این سرزمین پهناور -که بخشی بزرگ از آن کوهستان و کویر است- رنج میبرد، با مطالعه تاریخ اجتماعی، اقتصادی و سیاسی درمییابیم که این «مشکل کنونی» درواقع یک «مسأله تاریخی» بوده است. همچنین مسائلی چون «هراس از آینده»، «بیتوجهی به زمان و وقت»، «رویارویی اندیشههای سنتی و مدرن»، همه در گذشته و تاریخ این سرزمین و زندگی فردی و اجتماعی مردمانش ریشه دارند. بدون توجه به آن ریشه، بنیان و پیشینه تاریخی، نهتنها از آن مسائل و مشکلهای امروزین آگاهی درست نمییابیم که چنانچه در پی حل آنها و گشودن راهی نو برآییم، به جایی درست، راه نخواهیم برد. چرا این مقدمه را گفتیم؟ از آنرو که پرونده دو بخشی امروز و چهارشنبه هفته آینده، به مسأله اعتیاد با تمرکز بر «تریاک» در تاریخ ایران اختصاص دارد. ایرانیان شاید در چند دهه گذشته با رگ و پی، معضل اعتیاد و درگیری جامعه و مردم با گونههای موادمخدر، از سنتی تا صنعتی را حس کرده باشند و آن را برآمده از عاملهایی چون همسایگی با یکی از تولیدکنندگان بزرگ مواد اولیه مخدر و پارهای سیاستهای ویرانگر و نادرست جهانی و پارهای قدرتهای بزرگ بدانند، اما بیشترشان نمیدانند اعتیاد و تریاک -که از خشخاش برمیآید و پایه بسیاری مخدرها از گذشتههای دور تا امروز بوده- نه البته مسأله امروز که «پدیده» چندهزار ساله و «معضل» دستکم ٥٠٠ساله ایرانیان به شمار میآمده...
🗞گزارش کامل در لینک زیر👇
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/106889/
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚬🎬با پول یک پاکت #سیگار در ایران و انگلستان چه چیزایی می توان خرید؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
چرا حکومت های ایدئولوژیک جامعه را خط کشی می کنند؟
@SOCIAL_SCIENCE
✍ مهران صولتی
🌱 افشای پشت پرده سفر برون مرزی #آزاده_نامداری به مناقشات بر سر تاثیر نظم سیاسی موجود در بروز رفتارهای دوگانه و ریاکارانه شهروندان دامن زده است. گروهی به حق نامداری را قربانی سیستمی دانسته اند که می کوشد تا استانداردهای دوگانه ای را بر رفتار ایرانیان تحمیل کند و از این طریق نوعی چند شخصیتی را در زندگی اجتماعی شهروندان موجب شده است. اگر واقع بینانه نگاه کنیم افشای پشت پرده رفتار دوگانه مداحان، واعظان، مجریان و سیاستمداران در چهاردهه گذشته موجبات بی اعتباری جدی گفتمان فرهنگی - اخلاقی حاکم را فراهم آورده و بر انزوای سیاست های تبلیغات رسمی موجود افزوده است ولی پرسش جدی این است که چرا اصولا سیاست خط کشی و مرزبندی میان عرصه های رسمی و غیر رسمی از سوی حکومت ایدئولوژیک در ایران همچنان پیگیری می شود؟
ایدئولوژی ها بیش از آنکه دغدغه حقیقت داشته باشند، وامدار هویت هستند. هویت ها می کوشند تا دنیا را مرزبندی و به تبع آن جامعه را خط کشی کنند. عرصه رسمی به خودی ها، و عرصه غیررسمی به غیر خودی ها اختصاص می یابد. عرصه رسمی نمادی از حضور ایدئولوژی تلقی می شود بنابراین باید از هرگونه اختلاط با سایر عرصه ها مصون بماند!
ایدئولوژی ها سودای آفرینش جهان، جامعه، حکومت و انسان نوین دارند. از همین رو نیازمند نمایشگاهی هستند تا دستاوردهای خود را در این زمینه ها به نمایش بگذارند. عرصه رسمی می تواند ویترینی تلقی شود که قرار است این کارکرد را ایفا نماید. در همین راستا حکومت های ایدئولوژیک تحولات عرصه های غیر رسمی را سانسور یا مسکوت می گذارند!
ایدئولوژی ها اخلاق را آیین نامه ای و بخشنامه ای می خواهند. اخلاقی که قادر باشد جامعه را حول خود یکپارچه کند و به اندازه کافی صریح و آسان فهم باشد( حجاب اجباری یا پوشش فرم). اخلاق ایدئولوژیک، رستگاری را امری جمعی و حکومتی تلقی می کند( می توان به زور شهروندان را به بهشت برد!)
ایدئولوژی ها موجودیتی به نام حریم خصوصی را به رسمیت نشناخته و با گسترش حریم عمومی تا مرز خانه ها و پستوها، رفتار شهروندان را رویت پذیر می کنند. میل مفرط حکومت های ایدئولوژیک به کنترل جامعه، به طور مداوم استانداردهایی را به شهروندان برای تنظیم رفتارشان تحمیل می کند که تخطی از آنها مجازات هایی را در پی دارد!
🔹 نکته پایانی: با وجود مراقبت شدید عرصه رسمی از سوی حکومت ایران، گسترش رسانه های غیررسمی از جمله شبکه های اجتماعی، مجالی را برای افشای بی پروایی های برخی نمادهای گفتمان اخلاقی حاکم از جمله" آزاده نامداری" فراهم آورده است تا رفتاری دوگانه و متناقض از خود بروز دهند. بدون تردید توجه زیاد شهروندان نسبت به پدیده "نامداری" ریشه در مرزکشی های بی رویه نظم سیاسی دارد. ایدئولوژی ها بر سر عقل نمی آیند بلکه فرو می پاشند. متاسفانه مدت ها پیش از آن بنیان های اخلاق و اعتماد عمومی فرو ریخته است!
@solati_mehran
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍ مهران صولتی
🌱 افشای پشت پرده سفر برون مرزی #آزاده_نامداری به مناقشات بر سر تاثیر نظم سیاسی موجود در بروز رفتارهای دوگانه و ریاکارانه شهروندان دامن زده است. گروهی به حق نامداری را قربانی سیستمی دانسته اند که می کوشد تا استانداردهای دوگانه ای را بر رفتار ایرانیان تحمیل کند و از این طریق نوعی چند شخصیتی را در زندگی اجتماعی شهروندان موجب شده است. اگر واقع بینانه نگاه کنیم افشای پشت پرده رفتار دوگانه مداحان، واعظان، مجریان و سیاستمداران در چهاردهه گذشته موجبات بی اعتباری جدی گفتمان فرهنگی - اخلاقی حاکم را فراهم آورده و بر انزوای سیاست های تبلیغات رسمی موجود افزوده است ولی پرسش جدی این است که چرا اصولا سیاست خط کشی و مرزبندی میان عرصه های رسمی و غیر رسمی از سوی حکومت ایدئولوژیک در ایران همچنان پیگیری می شود؟
ایدئولوژی ها بیش از آنکه دغدغه حقیقت داشته باشند، وامدار هویت هستند. هویت ها می کوشند تا دنیا را مرزبندی و به تبع آن جامعه را خط کشی کنند. عرصه رسمی به خودی ها، و عرصه غیررسمی به غیر خودی ها اختصاص می یابد. عرصه رسمی نمادی از حضور ایدئولوژی تلقی می شود بنابراین باید از هرگونه اختلاط با سایر عرصه ها مصون بماند!
ایدئولوژی ها سودای آفرینش جهان، جامعه، حکومت و انسان نوین دارند. از همین رو نیازمند نمایشگاهی هستند تا دستاوردهای خود را در این زمینه ها به نمایش بگذارند. عرصه رسمی می تواند ویترینی تلقی شود که قرار است این کارکرد را ایفا نماید. در همین راستا حکومت های ایدئولوژیک تحولات عرصه های غیر رسمی را سانسور یا مسکوت می گذارند!
ایدئولوژی ها اخلاق را آیین نامه ای و بخشنامه ای می خواهند. اخلاقی که قادر باشد جامعه را حول خود یکپارچه کند و به اندازه کافی صریح و آسان فهم باشد( حجاب اجباری یا پوشش فرم). اخلاق ایدئولوژیک، رستگاری را امری جمعی و حکومتی تلقی می کند( می توان به زور شهروندان را به بهشت برد!)
ایدئولوژی ها موجودیتی به نام حریم خصوصی را به رسمیت نشناخته و با گسترش حریم عمومی تا مرز خانه ها و پستوها، رفتار شهروندان را رویت پذیر می کنند. میل مفرط حکومت های ایدئولوژیک به کنترل جامعه، به طور مداوم استانداردهایی را به شهروندان برای تنظیم رفتارشان تحمیل می کند که تخطی از آنها مجازات هایی را در پی دارد!
🔹 نکته پایانی: با وجود مراقبت شدید عرصه رسمی از سوی حکومت ایران، گسترش رسانه های غیررسمی از جمله شبکه های اجتماعی، مجالی را برای افشای بی پروایی های برخی نمادهای گفتمان اخلاقی حاکم از جمله" آزاده نامداری" فراهم آورده است تا رفتاری دوگانه و متناقض از خود بروز دهند. بدون تردید توجه زیاد شهروندان نسبت به پدیده "نامداری" ریشه در مرزکشی های بی رویه نظم سیاسی دارد. ایدئولوژی ها بر سر عقل نمی آیند بلکه فرو می پاشند. متاسفانه مدت ها پیش از آن بنیان های اخلاق و اعتماد عمومی فرو ریخته است!
@solati_mehran
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #جامعه_دو_رو...
كارتونيست: نازنين جمشيدي
🗞شهروند، شهرونگ
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
كارتونيست: نازنين جمشيدي
🗞شهروند، شهرونگ
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
اثر بعضی چیزها بر بچه ها هیچ وقت از بین نمی رود و از آنها جدا نمی شود، کودکان را از آزار دور نگه داریم.
آژانس مک کین
@jamiatdefas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
آژانس مک کین
@jamiatdefas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
🔴پسلرزههای کنکور
@SOCIAL_SCIENCE
✍محمدامین قانعیراد
🗞روزنامه شرق، ۵ مرداد
سیر تحول جامعه ما در دهههای اخیر، مولد کنکور بوده است. جامعهای که قصد داشت با عبور از وضعیت طبقاتی، از موقعیتهای انتسابی به سمت موقعیتهای اکتسابی حرکت کند، شعار «توانا بود هر که دانا بود» را جایگزین روندهای پیشین «سالاریها» کرد و کنکور متولد شد. حرکت به سمت ایران نوین، چیزی به نام دانشگاه را به وجود آورد که در دورهای منبع توانایی و قدرت و سازندگی بود و مردم کمکم با این واقعیت اخت شدند که توانایی اجتماعی بستگی به دانایی دارد و راه رسیدن به این دانایی از مسیر دانشگاه میگذرد. لابد کنکوریهای امسال، در چنین روزهایی که آزمون خود را دادهاند و بیش از قبل نسبت به نتیجه تلاشهای خود نگران هستند این جمله را بارها شنیدهاند که اگر درس نخوانید آینده خوبی نخواهید داشت، این نگاه، حاصل نظام گزینش علمی است که خردهفرهنگ کنکور را در طول سالهای اخیر شکل داده و بخشی از خردهفرهنگ دانشگاه شده که همه اینها، بهنوعی زیرمجموعه فرهنگ ساخت ایران نوین محسوب میشدند...
★گزارش کامل در لینک زیر
http://www.sharghdaily.ir/News/136982/
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍محمدامین قانعیراد
🗞روزنامه شرق، ۵ مرداد
سیر تحول جامعه ما در دهههای اخیر، مولد کنکور بوده است. جامعهای که قصد داشت با عبور از وضعیت طبقاتی، از موقعیتهای انتسابی به سمت موقعیتهای اکتسابی حرکت کند، شعار «توانا بود هر که دانا بود» را جایگزین روندهای پیشین «سالاریها» کرد و کنکور متولد شد. حرکت به سمت ایران نوین، چیزی به نام دانشگاه را به وجود آورد که در دورهای منبع توانایی و قدرت و سازندگی بود و مردم کمکم با این واقعیت اخت شدند که توانایی اجتماعی بستگی به دانایی دارد و راه رسیدن به این دانایی از مسیر دانشگاه میگذرد. لابد کنکوریهای امسال، در چنین روزهایی که آزمون خود را دادهاند و بیش از قبل نسبت به نتیجه تلاشهای خود نگران هستند این جمله را بارها شنیدهاند که اگر درس نخوانید آینده خوبی نخواهید داشت، این نگاه، حاصل نظام گزینش علمی است که خردهفرهنگ کنکور را در طول سالهای اخیر شکل داده و بخشی از خردهفرهنگ دانشگاه شده که همه اینها، بهنوعی زیرمجموعه فرهنگ ساخت ایران نوین محسوب میشدند...
★گزارش کامل در لینک زیر
http://www.sharghdaily.ir/News/136982/
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
روزنامه شرق
پسلرزههای کنکور
محمدامی قانعیراد