علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.93K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
" #مشروطیت؛ اولین آزمون استبداد ستیزی ملت"
به مناسبت سالروز انقلاب مشروطه
@SOCIAL_SCIENCE
✍ بهمن ویسی/معلم نمونه کشوری

در چهاردهم مردادماه سال یک هزار و دویست و هشتاد و پنج، دستان لرزان مظفرالدین شاه بیمار، سند مشروطیت را امضا کرد. انقلاب مشروطیت، نقطه عطف تاریخ ایران و تجلی اراده و جان فشانی ملتی رشید و در عین حال خسته از استبداد بود. توفیقی بزرگ در مسیر محدود ساختن و پاسخگو کردن قدرت مطلقه و تمکین ارباب قدرت به رای و خواست منبعث از عقل و خرد جمعی. تغییر در معادلات قدرت جهانی، آشنایی ایرانیان با اندیشه های ترقی خواهانه از طریق نوشته های مطبوعات و کتاب های روشنفکران، درک راز پیشرفت و پیشتازی غرب و آگاهی به عمق عقب افتادگی ایران در مقایسه با کشورهای دموکراتیک، جامعه ایران را مستعد انقلاب کرده بود. تاسیس"عدالتخانه" و "دارالشورا" به عنوان اهدافی ساختارشکن، نفی استبداد، حاکمیت فردی و تقدس پادشاه را پس از سال ها سکون و تسلیم فریاد می کرد. پیش از انقلاب مشروطیت، شاه، حاکم بر کلیه امور و ملت رعیت او به شمار می آمد و فاقد شعور برای تشخیص خیر و صلاح خویش و به تبع آن بی صلاحیت در فرآیند انتخاب مسئولان و امر قانونگذاری. در چرخه قدرت و تصمیم گیری، هیچ جایگاهی برای مردم، تعریف نشده بود. پس از جنبش مشروطه، ساختاری حقوقی به عنوان میثاق ملی، تدوین یافت که بر مبنای آن، سازوکار و مناسبات عرصه حاکمیت، نقش مردم در چرخه قدرت، جایگاه پارلمان و قوه قضاییه مستقل، زمینی بودن شخص شاه و حدود اختیارات وی تعریف و تبیین شد. هر چند بر این منشور به عنوان اولین تجربه ملتی استبداد زده، اشکالاتی وارد بود و مهم تر از آن، معضل "ساختار حقیقی" قدرت در ایران و ارتباط آن با "ساختار حقوقی" از این زمان آشکار شد و از سویی چالش مشروطه و مشروعه، هزینه های خونینی بر ملت تحمیل کرد اما این بحران ها، نافی تلاش طاقت فرسای پیشگامان و مجاهدان جنبش مشروطیت نیست. یک صد و یازده سال پس از بیداری ملت و به ثمر نشستن جان فشانی های آنان در قالب مشروطیت، به روان پاک بیدارگران و مجاهدان این عرصه درود می فرستیم.

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
📕 از روستای « #رمین» که کودک و بزرگش #کتاب_خوان هستند

@SOCIAL_SCIENCE
صیادها روی آب کتاب می‌خوانند

🗞روزنامه شهروند

صیادهایی که سواد دارند با صدای بلند برای دیگر صیادان کتاب می‌خوانند
امین شول سیرجانی| دخترها و پسرها روی شن‌های کنار دریا نشسته‌اند. لباس یکی از دخترها سوزن‌دوزی بلوچی سبز‌رنگ دارد. نشسته مقابل بقیه و کتابی دستش گرفته و قصه‌ای که خوانده را تعریف می‌کند. به جز صدای دریا که هر چند دقیقه یک بار با موجی نزدیک و دور می‌شود و صدای دختر؛ صدای دیگری شنیده نمی‌شود. لحن دختر شنیدنی است. روایتی که با لهجه شیرین او درآمیخته و قصه‌ای جدید از دلش متولد شده.
یکی دو نفر از بچه‌ها درباره کتاب سوال دارند. همه به آقای بهار نگاه می‌کنند. آقای بهار لبخند می‌زند. رضایت در چهره‌اش هویداست. آقای بهار بچه‌ها را تشویق می‌کند. از کتاب تعریف می‌کند. درباره نویسنده توضیحاتی می‌دهد و جمع سرخوش بچه‌ها دوباره حواس‌شان را جمع قصه شنیدن می‌کنند. روایت دختر که تمام می‌شود، یکی از پسرها آماده می‌شود قصه کتابی را که این هفته به امانت گرفته، برای بچه‌ها و دریا روایت کند. دوباره نظم برقرار می‌شود. چند تا از بچه‌هایی که آن اطراف مشغول بازی هستند هم آرام‌آرام به حلقه بچه‌های کتاب‌خوان روستا اضافه می‌شوند. دو تا از پسرهای بازیگوش آن اطراف اسلحه‌های پلاستیکی‌شان را غلاف می‌کنند. دست از مبارزه با دشمن فرضی می‌کشند و به بچه‌های کتاب‌خوان می‌پیوندند. حالا حلقه بزرگتر شده. ٢٨نفر شده‌اند؛ ١٤دختر و ١٤پسر. این برنامه پنجشنبه‌های بچه‌هاست. آنها هر پنجشنبه با بچه‌های روستا قرار دارند تا قصه‌ای را که خوانده‌اند برای یکدیگر تعریف کنند. آن هم کنار دریا. دوست دارند دریا هم قصه را بشنود.
عبدالحکیم برای اهالی «رمین» چه کرد؟
این‌جا «رمین» است. روستایی بزرگ و آرام در شهرستان چابهار در استان سیستان‌وبلوچستان. بندر مهمی که شغل اغلب مردمانش صیادی است. گردشگران حرفه‌ای که به چابهار سفر کرده‌اند، «سواحل مکران» برایشان دیدنی است و چه جایی بهتر از رمین با آن ‌همه زیبایی. یکی‌شان کوه‌های مینیاتوری است که هر گردشگری را به تأمل وامی‌دارد. رمین از غرب به چابهار و از جنوب به دریای عمان محدود می‌شود. صخره‌های زیبا و ماسه‌های طلایی دیگر نشانه‌های منحصربه‌فرد این روستا به شمار می‌روند.

گزارش کامل در لینک زیر👇
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/107695/

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 ۸/۵درصد تماس‌ها با اورژانس اجتماعی مربوط به #کودک_آزاری است

@SOCIAL_SCIENCE

معاون سازمان بهزیستی کشور می‌گوید پارسال از حدود ۷۰۰ هزار تماس تلفنی با اورژانس اجتماعی حدود ۱۶۰ هزار تماس (۸٫۵ درصد) در رابطه با کودک‌آزاری بوده است

به گفته حبیب‌الله مسعودی‌فرید هرچند این آمار نسبت به سال گذشته تفاوت معنی‌داری نداشته، اما احساس می‌شود میزان شناسایی، افزایش یافته است.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور همچنین گفته بر اساس قانون کودک‌آزاری یک جرم عمومی است و نیاز به شاکی خصوصی ندارد و اگر کسی از کودک‌آزاری اطلاع داشته باشد و به مراکز مربوطه اطلاع ندهد مجرم محسوب می‌شود.

به گفته مسعودی‌فرید مردم باید بدانند کودک‌آزاری در قانون در چارچوب «چهاردیواری، اختیاری» نیست. مردم باید ظرفیت‌های قضایی در رابطه با این موضوع را بدانند و اگر موردی مشاهده شد به مراجع قضایی، پلیس و شماره تماس ۱۲۳ اطلاع دهند.

لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان ۶سال است که به مجلس فرستاده شده اما همچنان بخش زیادی از این لایحه هنوز تصویب نشده است. به گفته معاون امور زنان دولت، بسیاری از آسیب‌ها به کودکان رسانه‌ای نمی‌شود و در لایه‌های زیرین جامعه وجود دارد و کودکان بدون اینکه صدایی داشته باشند درحال قربانی شدند.
منبع: ایسنا، میدان

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
@SOCIAL_SCIENCE

در مراسم تحلیف ریاست جمهوری مقامات بسیاری از کشورهای مختلف حضور داشتند، مقاماتی که برخی از آنها از لحاظ جایگاه و قدرت سیاسی شناخته شده تر و تاثیر گذارتر از #موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا بودند.
اما چرا کانون توجه روی خانم #موگرینی بود؟ از تلویزیون که مدام او را نشان می داد تا عکس سلفی نمایندگان مجلس که حالتی زننده و تحقیر آمیز به خود گرفت.
موگرینی در ایران بسیار شناخته شده است. درست مثل کاترین اشتون مسئول سابق سیاست خارجی اروپا که در سفرش به ایران از اینکه کودکان و نوجوانان هم او را می شناسند تعجب کرده و گفته بود : من در ایران بسیار شناخته شده تر از وطن خودم هستم.
در زمان مذاکرات هسته ای مدام جک ها و طنزهایی در مورد کاترین اشتون و سعید جلیلی و در دور جدید میان آقای ظریف و موگرینی دست به دست می چرخید.
این توجه بیش از حد، این سلفی گرفتن ها، این فوکوس کردن دوربین ها، این جک های ساخته شده نشان دهنده نوع برداشت ناخودآگاه عموم مردم به نقش زنان و سیاست است.
مردم در ناخودآگاه خود مذاکراتی به این حساسیت و مهمی را که در یک طرف آن « #زن» حضور داشته باشد را نمی پذیرفتند، آنها عادت کرده اند که از حضور زن در هر حوزه ای توضیحی جنسیتی و سکسیستی ارائه دهند.

اینکه پشت درهای بسته میان اشتون و جلیلی چه میگذرد؟ اینکه امشب آخرین اس ام اس موگرینی به ظریف این است که .... و بسیاری جک ها از این قبیل نشان از این مسئله است که در ناخودآگاه جمعی خود نمی توانیم نشستی بین مرد و زن را تصور کنیم که در آن هدفی جز «خلوت» کردن و اظهار عشق وجود داشته باشد یا به آن منتهی نشود.

#میشل_فوکو در اراده به دانستن می نویسد « شاید ما در مورد سکس بیش از هرچیز دیگری سخن میگوییم؛ با سرسختی این وظیفه را دنبال می کنیم؛ با دل نگرانی و وسواسی غریب خودمان را قانع می کنیم که هرگز به اندازه ی کافی در مورد سکس سخن نمی گوییم... شاید جامعه ی ما پُرگوترین و ناشکیباترین جامعه در مورد سکس باشد»

این گفته فوکو در تاریخ جنسیت با نمود بسیار بیشتری در جامعه امروز ما نمایان است.
ولع برای خوانش جنسی از هر چیزی، از صابون و اعداد (80،70،85) و دانشگاه گرفته .... تا مذاکرات هسته ای به وضوح قابل مشاهده است.

شناخته شدن #اشتون و #موگرینی توسط عموم مردم ایران،#تاکید بیش از اندازه تلویزیون بر روی چهره موگرینی و سلفی گرفتن نمایندگان مجلس با او را نه به این دلیل که آنها مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هستند، بلکه از این دریچه که آنها «زن» هستند باید نگریست و مورد بررسی قرار داد.
yon.ir/2ftFI
@kharmagaas

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
حواشی مراسم تحلیف رئیس جمهور
@SOCIAL_SCIENCE
✍ حسین جمشیدی | دبیرجامعه شناسی |

مراسم تحلیف دومین دوره ریاست جمهوری دکتر حسن روحانی با حضور ۸ رئیس جمهور، ۱۹ رئیس مجلس، ۹ معاون رئیس جمهور و نخست وزیر، ۷ نائب رئیس مجلس، ۱۱ وزیر امورخارجه و ۳۵ فرستاده ویژه، ۱۲ معاون وزیر امور خارجه، ۶ رئیس گروه دوستی - پارلمانی و دو رئیس کمیسیون سیاست خارجی پارلمان‌ها و همچنین دبیر کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد عصر دیروز در مجلس شورای اسلامی برگزار شد.

اما در حاشیه این مراسم اتفاقی رخ داد که زیاد به مزاجمان خوش نیامد! سلفی نمایندگان مجلس شورای اسلامی با خانم موگرینی صحنه ای بود که بازتاب های زیادی در رسانه ها و شبکه های اجتماعی داشت، همچنین طبق معمول شوخی ها و طنزپردازی های کاربران شبکه های اجتماعی را به دنبال داشت . اما این اقدام از چند جهت قابل توجه بود.

مسئولان برگزاری از قبل ملاحظاتی را برای این مراسم در نظر گرفته بودند. یکی از آن ملاحظات جدا کردن و دور کردن محل استقرار نمایندگان از مهمانان ویژه بود، که با توجه به سابقه مجلس و نمایندگان در اقدام به کارهای عجیب و غریب کار درستی بود. اما مسئله ای که در اینجا مورد توجه است این است که با تمام این ملاحظات نمایندگان مجلس سعی داشتن از همان فاصله به هر صورتی که بود با خانم موگرینی سلفی بگیرند!

به نظر شما اگر به جای خانم موگرینی یکی از مقامات مرد اروپایی در آن صحنه حضور داشت باز هم شاید این سلفی ها بودیم؟

جامعه ما جامعه ای مرد سالار است. نقش زنان در سیاست و امور کشور بسیار کم رنگ و عموما در پست های مهم کشوری جایشان خالیست. یکی از دلایل اشتیاق نمایندگان برای این حرکت می تواند همین موضوع باشد. جایگاه موگرینی به عنوان زنی موفق در سیاست اشتیاق نمایندگان را برای گرفتن سلفی حتی از راهی دور افزایش می داد.

همانطور که حسام الدین آشنا در کانال تلگرامی خود گفت : ( مشکل سیاسی نیست، فرهنگی است). تا حد بسیار زیادی بروز مشکلات این چنینی ریشه در فرهنگ دارد. فرهنگی که حتی در مواقعی دیده می شود مقامی در حد و اندازه نماینده منتخب مردم در مجلس آن را رعایت نمی کند!

اما راه حل چیست ؟

یکی از راه حل های ضروری و مفید می تواند این باشد که برای نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی نیز همانند دیپلمات های کشورمان دوره های آموزشی و توجیهی برگزار شود تا در آن آداب و رسوم و تشریفات سیاسی را فراگیرند. زیرا که بسیاری از نماینده های مجلس در هیات های دوستی و پارلمانی به کشور های مختلف دیگر سفر می کنند و در این سفر ها و مراسمات نمادی از مردم کشور خود هستند. بدین ترتیب با آموزش های این چنینی می توان احتمال وقوع مسائلی به این صورت را به حداقل رساند.

➕ نکته مثبت :
برای بنده نکته مثبت در تمامی این اتفاقات عذرخواهی نماینده مردم شیراز " فرج الله رجبی " بود که نسبت به واکنش های مردم و ناراحتی ملت سکوت نکرد و جسارت به خرج داد و در صفحه شخصی اش از مردم عذر خواهی کرد.

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
درود_بر_ابر_زنان_دنیای_مدرن_ایرانم.pdf
223.5 KB
📚درود بر ابرزنان دنیای مدرن
✍مازیار نیکدل کلاشمی

نقدی بر کلیشه های جنسیتی و اجتماعی جامعه ما
@SOCIAL_SCIENCE
پیام های عکس انداختن نمایندگان مجلس با خانم #موگرینی!

@SOCIAL_SCIENCE
✍ مهران صولتی

🌱عکس و سلفی گرفتن برخی از نمایندگان مجلس با خانم فدریکا موگرینی بازتاب های زیادی در شبکه های اجتماعی داشته است. بیشتر واکنش ها بر حفظ نشدن جایگاه نمایندگان و اتهاماتی همچون غربزده یا مرعوب بودن ایشان در برابر نماینده سیاست خارجی اتحادیه اروپا مبتنی است. کار به جایی رسید که برخی از نمایندگان نسبت به غفلت صورت گرفته از پیشگاه ملت عذرخواهی کردند. ولی به نظر من اقدام نمادین عکس انداختن با موگرینی واجد پیامهایی است که می کوشم به برخی از آنها بپردازم.

نخستین پیام تاثیر تکنولوژی های ارتباطی بر اخلاق فردی و جمعی مااست. به طوری که در مورد کشش این رسانه های مجازی می توان از این سخن مارکس بهره گرفت که " هر آنچه سخت و استوار است دود می شود و به هوا می رود". دیروز در مجلس ایران بسیاری از نمادهای سخت و ایدئولوژیک غرب ستیزی در برابر جاذبه های رسانه ای عکس انداختن با خانم موگرینی دود شد و به هوا رفت!

پیام دیگر عبارت از شکست پروژه غرب ستیزی در حدود نیم قرن گذشته است. پروژه ای که اگر چه پرطمطراق به نظر رسیده و همواره می کوشد تا با حراست از عرصه رسمی، آن را به عنوان نمادی از عزت نفس به مخاطبان داخلی و خارجی بفروشد ولی با اندک بی توجهی می تواند به باد رود. اشتیاق دیروز نمایندگان برای سلفی گرفتن با موگرینی تنها یکی از چند مورد شکست پروژه غرب ستیزی در ایران می باشد( در گذشته عکس گرفتن برخی اصولگرایان با نمادهای افتخار و مدنیت امریکا هم جنجال بسیار آفرید!)

پیام سوم عبارت از تاکید بر پیرامونی بودن ایران در عرصه جهانی به رغم شعارهای" مدیریت جهانی" می باشد. این واقعیت نشان داد که با سهم حدود" یک ده هزارمی" ایران در تجارت جهانی نمی توان انتظار تاثیر گذاری جدی بر تحولات دنیا را داشت. عکس گرفتن مشتاقانه نمایندگان با موگرینی بیش از همه از تاثیر جدی غرب بر سرنوشت آینده کشور پرده بر می داشت هر چند که همواره سعی شده است در عرصه های رسمی، تصویری برخلاف آن ارائه شود!

پیام بعدی عبارت از تاکید بر جایگاه موگرینی به عنوان یک زن موفق است. نوعی اشتیاق در جامعه مرد سالار ایران نسبت به پیشرفت های زنان از منظر کالایی وجود دارد!( تجربه واکنش ها به مرگ مریم میرزاخانی نشان داد که با وجود تصلب ساختارهای رسمی در برابر پیشرفت توده گیر زنان ایران، تک چهره های موفق زنان می توانند در ویترین تبلیغاتی نظام سیاسی کشور جای مناسبی را به خود اختصاص دهند!)

نکته پایانی: اگر از "دیالکتیک ارباب و بنده" هگل برای توصیف مناسبات غرب و ایران بهره جوییم بهتر می توانیم به بطن این رابطه نابرابر راه یابیم. آنجا که بسیاری از اقدامات ما صرفا واکنشی از سر انفعال نسبت به اقدامات غرب بوده و از ارزشی اصیل حتی در عرصه داخلی هم برخوردار نمی باشد. به نظر می رسد گذار کشور به سوی تثبیت دموکراسی و مشارکت بدون گزینش همه شهروندان می تواند برگ برنده ما در مواجهه با غرب محسوب شود. آزادی و برابری ایرانیان بیش از هرچیز ما را توانمند می سازد!
@solati_mehran

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🗿« #سلفی_با_موگرینی»

اثر سیدمیثم آقاسیدحسینی

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ ‎
📖 کمپین «#نقطه_صفرمرزی» برای حمایت از دانش‌آموزان محروم مرزنشین

@SOCIAL_SCIENCE

💥 کمپین "نقطه صفرمرزی" از سال گذشته با هدف ارسال بسته‌های آموزشی (کیف، لوازم التحریر و هزینه‌های تحصیل) به نقطه صفر مرزی آغاز به کارو امسال برای دومین بار این طرح شروع به کار کرده است.

⚡️ قرار است امسال کمپین "نقطه صفرمرزی" علاوه بر استان‌های سیستان و بلوچستان و کردستان، گیلان و مشهد را هم تحت پوشش قرار دهد.

🔘 این کمپین که با شعار «مرزها تنها یک خط نیستند...سرزمین‌هایی هستند برای زندگی مردمانی عاشق» با #هدف_حمایت از منطقه صفر مرزی تشکیل شده است، حمایت از کودکان در حال تحصیل مناطق محروم مرزی را  سرلوحه قرار داده است و کیف ها و لوازم اهدایی مردم را به دست کودکان در حال تحصیل در این مناطق می‌رساند.

اکبر رجبی، مدیرعامل جمعیت طلوع بی نشان‌ها گفت: در سال اول اجرای این طرح بیش از 200 کودک کارتن خواب و 200 کودک در مناطق محروم را تحت پوشش بردیم و هزینه تحصیلشان را تقبل کردیم. قصد داریم امسال 1200 کودک را تحت حمایت تحصیلی ببریم و لوازم‌التحریر مورد نیازشان را نیز به دستشان برسانیم.

✔️ وی می‌افزاید: 24 شهریور ماه جشن کمپین نقطه صفر مرزی برگزار می‌شود و تلاش می‌کنیم تا این زمان لوازم اهدایی جمع آوری شده از سوی مردم را به دست کودکان برسانیم.

🔘شما #می‌توانید کیف‌های مدرسه‌ای سالمی که در خانه دارید و دیگر مورد استفاده شما نیستند را پس از شست و شو، از لوازم تحریر و دفتر نو پر کنید و به موسسه «طلوع» برسانید تا به دست کودکان نقاط مرزی برسد. همچنین می‌توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر و آگاهی از اماکن جمع آوری هدایا با شماره‌های 55147969 و 55147989 در تهران تماس بگیرید. منبع: ایسنا

http://l1l.ir/2456
<><><><><><><><>

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴انسان در میانۀ عقل و بی‌عقلی
@SOCIAL_SCIENCE
به دوران خشم خوش‌آمدید

تفکرات کهنۀ عقل‌گرایی لیبرال نمی‌تواند دنیای پرآشوبی را که در سال ۲۰۱۶ شاهدش بودیم تبیین کند

جرمی بنتام جایی گفته: «انساِن بهنجارْ مغازه‌دار مدرن است، به‌ویژه مغازه‌دار انگلیسی.» در آستانۀ قرن بیستم، پاره‌ای از موشکاف‌ترین ذهن‌های دورانْ مخالف این سخن بودند. مارکس، داستایوسکی، نیچه، فروید و دیگران تصویری از انسان به دست می‌دادند که علاوه‌بر سویه‌های عقلانی، رانه‌ها و غریزه‌های غیرعقلانی دارد. اما پس از فروپاشی شوروی، گویی همگان این بخش از تاریخِ تفکر دربارۀ انسان را کنار گذاشتند. ولی دیگر چنین امکانی وجود ندارد: بی‌عقلی به صحنۀ تاریخ بازگشته است.

گاردین — پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده بزرگ‌ترین زلزلۀ خبری سیاسی روزگار ماست که پس‌لرزه‌های آن لاجرم جهانی هستند. این انتخاب از خشمی گسترده و سرکوب‌شده پرده برداشته است که اولین‌بار در تشویق همگانی حاکمان مستبد و بی‌رحمِ روسیه و ترکیه و پیروزی انتخاباتی قدرقدرتانِ خون‌ریز در هند و فیلیپین مشاهده شده بود.

نابسامانی‌های زمان ما، ازجمله برکسیت و ظهور راست‌گرایی افراطی در اروپا، دلایل محلی زیادی دارند، اما ظهور عوام‌فریبی در سرتاسر دنیا تصادفی نیست. خشونت وحشیانه در سال‌های اخیر در گسترۀ عظیمی از زمین فوران کرده است: این‌همه جنگ در اوکراین و خاورمیانه، شورش‌ها از یمن گرفته تا تایلند، تروریسم و ضدتروریسم، و جنگ اقتصادی و سایبری. درگیری‌ها محدود به میدان‌های جنگیِ ثابت نیست و در هر منطقه همه‌گیر و غیرقابل‌کنترل به نظر می‌رسد. نفرت‌پراکنی علیه مهاجران و اقلیت‌ها به عرف تبدیل شده و افرادی که از فرط نفرت و کین‌توزی دهانشان کف کرده است در رسانه‌های جدید و قدیم همه جا دیده می‌شوند.

اختلاف‌نظر زیادی در مورد علل این بی‌نظمی جهانی وجود دارد. بسیاری از مفسرینْ آن را واکنشی علیه تشکیلاتی بی‌خبر از متنِ جامعه توصیف می‌کنند و پیروزی ترامپ را، به قول توماس پیکتی۱، «عمدتاً به‌خاطر انفجار نابرابری اقتصادی و جغرافیایی در ایالات متحده» می‌دانند. لیبرال‌ها معمولاً تنفر نژادیِ سفیدپوستان فقیر آمریکایی را عامل این مسئله می‌دانند که ظاهراً در دوران ریاست‌جمهوری اوباما بدتر هم شده بود. اما تعدادی زیاد از مردان و زنان ثروتمند و حتی تعداد کمی سیاه‌پوست و لاتینو نیز به این معتاد به آزارِ زنان و حامی برتری نژادی سفیدپوستان رأی دادند.

متن کامل در ترجمان علوم انسانی👇
http://www.tarjomaan.com/vdce.n8vbjh8nn9bij.html


👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
⚫️چرا #داعش شگفتی ساز است؟
گزارش مختصری از سخنرانی #فراستخواه
🗞روزنامه ایران

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
مردي كه مي توانست يك بلوط باشد!
به بهانه سالروز درگذشت #حسین_پناهی

🗞روزنامه همدلی
👇👇👇
http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=35345

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #زنان برای رسیدن به حقوقشان در ایران با یک سقف شیشه‌ای روبرو نیستند بلکه با یک دژ آهنین روبرویند

فاطمه صادقی

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬🇩🇪 در #آلمان، #مدارس چگونه دانش آموزان بالای ۱۶ سال را برای ورود به #بازار_کار آماده می سازند؟

🇮🇷 راهکار کاهش شکاف بین آموزش و اشتغال در ایران چیست؟

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
💧 #بحران_آب در سال ۱۴۲۰ چگونه‌ خواهد بود این بحران در آینده نه چندان دور اتفاق خواهد افتاد آن را جدی بگیریم.
@SOCIAL_SCIENCE
✍حمیدرضا شاهوردی

#سال_۱۴۲۰_سال_بحران_آب

هوا بسیار گرم است آب و برق در طول روز حداقل چند بار قطع می شوند بر اثر نشست زمین روزانه شاهد خسارات جانی و مالی فراوانی هستیم نزاع های محلی بر سر تقسیم آب کشاورزی بالا گرفته است مردم استانهای کویری بدلیل نداشتن آب کافی در حال مهاجرت به استانهای دیگر هستند و در این صورت شاهد پدیده جدیدی تحت عنوان پدیده #بیابان_زایی هستیم در طول هفته حداقل چند بار باید منتظر پدیده گرد و غبار و ریزگردها باشیم بدلیل کاهش بارش ها و از همه مهمتر گرم شدید در طول سال و نبود بهداشت کافی، شاهد بیمارهای گوناگون و کشنده هستیم که در همه جا رواج یافته است.

مردم بسیاری از روستاهای کشور در حال مهاجرت به شهرستانها اطراف هستند و در این صورت شاهد #پدیده_شهرگرایی و مشکلات ناشی از آن همچون بیکاری و حاشیه نشینی و بزهکاری و هزاران مشکل دیگر که این جا، جای مطرح کردن آنها دیگر نیست خواهیم بود.

آب خوردن هم کوپنی شده است یا به عبارتی دیگر سهمیه بندی یا جیره بندی شده است‌ بدلیل کاهش بارش ها در طول سال صعنت کشاورزی دیگر نمی تواند جواب گویی نیاز کشور باشد و از این طریق دیگر باید به سمت واردات برویم و سالانه هزاران ارز از کشور خارج شود و بزرگترین ضربه را به اقتصاد کشور و تولید ملی بزنیم!!

#بحران_آب جدی است زنگ خطر این بحران به صدا در امده است الان وقت پیشگیری از این بحران است در واقع #مردم و #مسولین و #عوامل_طبیعی سه عامل اصلی مثلث بحران اب هستند بنده به عنوان دانشجوی علوم اجتماعی چند راهکار برای جلو گیری از این پدیده(بحران آب) در آینده نه چندان دور ارائه می دهد.

اول اینکه بیشترین آب مصرفی کشور در دو حوزه اصلی می باشد اول در حوزه کشاورزی و شهری می باشد

در حوزه کشاورزی اول باید زراعت کشاورزی را از حالت سنتی به حالت مکانیزه در بیاوریم مانند (آبیاری قطره ای) اما چونکه بیشتر کشاورزان عزیز ما دست تنگ هستند در این حوزه، دولتها باید جهت مکانیزه كردن کشاورزیشان، وام های بدون بهره یا با بهره کم به کشاورزان بدهند

دومین مسله این است که ما باید هر سال در برخی از اوقات از کشت و زراعت محصولات پر مصرف مانند (سیب زمینی یا هندوانه ) پرهیز کنیم.

سومین مسله آن است که ما باید از حفر چاه های غیرقانونی به طور جدی جلوگیری کنیم تا سفره های آبی از بین نروند و در زمان بحران آب این سفره ها خودشان پاسخگویی نیاز جامعه باشند

چهارمین مسله ان است که ما باید از دانش های نظری و نوین کشاورزی استفاده کنیم متخصصان کشاورزی باید با استفاده از دانش خودشان اموزش های لازم را جهت مصرف بهینه اب به کشاورزان اموزش بدهند.

اما دولتها باید برای مبارزه با این پدیده یک سری سیاست یا تبصره ها را به کار بگیرند و انها را هم اجرایی کنند.

یادمان باشد اب یک سرمایه و مایه حیات است پس بیشتر قدر ان را بدانیم بحران آب جدی است!

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
جامعه شناسي سياسي
#خشونت با وساطت سازماني
@SOCIAL_SCIENCE

#جامعه_شناسی_قساوت_سازمان_يافته با سخنراني قانعي راد، مرشدي زاد، شيخ زادگان و اميدوار

نويسنده: عاطفه شمس

خشونت فراتاريخي و فرافرهنگي نيست

كتاب «The rise of organised brutality» كه در فارسي به «ظهور قساوت سازمان يافته» ترجمه شده، توسط سينيسا مالسويچ (Siniša Malešević) جامعه شناس جوان كروات و استاد دانشگاه دوبلين ايرلند نوشته شده و نشر دانشگاه كمبريج نيز در سال ٢٠١٧ آن را منتشر كرده است. اثر فوق از طريق تحليل عميق جامعه شناختي نشان مي دهد كه با پيشرفت هرچه بيشتر تمدن، خشونت هاي سازمان يافته نيز در حال افزايش است. در اين كتاب سينيسا مالسويچ، يك روايت تاريخي محكم در مورد نقش خشونت سازمان يافته در جامعه مدرن و پديده هاي متفاوتي مثل جنگ، انقلاب، نسل كشي و تروريزم بيان مي كند و نشان مي دهد كه خشونت به وسيله ظرفيت سازماني، نفوذ ايدئولوژيك و همبستگي ميكرو به جاي گرايش هاي بيولوژيكي تعيين مي شود. وي پيشنهاد مي كند كه خشونت نبايد به عنوان يك رويداد يا فرآيند تحليل شود بلكه تفسير آن بايد از طريق درك ادبيات اين حوادث و فرآيندها و با پيوند دادن آن به تحولات گسترده تر اجتماعي در سطوح بين المللي و سطوح بين گروهي انجام گيرد. مالسويچ همچنين نشان مي دهد كه چگونه سازمان هاي مدرن اجتماعي از ايدئولوژي و همبستگي ميكرو استفاده مي كنند تا حمايت عمومي را براي خشونت هاي بزرگ جلب كنند. گرچه كتاب «ظهور قساوت سازمان يافته» هنوز به فارسي برگردانده نشده اما به دليل اهميت اين اثر اخيرا جلسه نقد و بررسي آن به همت گروه علمي-تخصصي صلح انجمن جامعه شناسي ايران و با سخنراني محمد امين قانعي راد عضو هيات علمي مركز تحقيقات سياست علمي كشور، نادر شيخ زادگان مدرس زبان انگليسي در دانشگاه علوم پزشكي ايران و علي مرشدي زاد عضو هيات علمي دانشگاه شاهد برگزار شد. در بخش اول اين نشست سخنرانان به ضرورت و اهميت گفت وگو و تعامل سازنده با دنيا پرداختند و در بخش دوم، بحث بر نقد و بررسي كتاب فوق متمركز شد. در ادامه گزيده اي از مباحث مطرح شده در اين نشست را مي خوانيد.👇👇👇
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3598742


👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#من_مجازی و #من_واقعی
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری

فضای مجازی این امکان را به سوژه ها می دهد که از خود شخصیت دیگری را ارائه کند. شخصیت و چهره ای که شاید هیچ شباهتی با زندگی واقعی فرد نداشته باشد.
یادمان نرفته آخرین نوشته های قاتل ستایش (دختر هفت ساله) در دفاع و عشق و حرمت زنان بود.

افراد بسیار زیادی هستند که صبح تا شب از حفاظت از محیط زیست، ترافیک، آلودگی و کمبود آب شکوه می کنند اما در عمل حاضر نیستند یک مسیر کوتاه را با حمل و نقل عمومی طی کنند یا حتی از پرسه زنی های بی هدف با خودروهایشان در سطح شهر دست بردارند.

یا اینکه مدام در حال انتقاد از اختلاس و رواج دزدی در جامعه هستند ولی سرکار خود دنبال بهانه ای برای وقت تلف کردن و شانه خالی کردن از مسئولیت خود هستند.

بسیاری هستند که در نوشته و گفتار خود بسیار از حقوق زن، کودکان کار، کارگران و... می گویند اما در عمل و در برخورد با آنها حتی حاضر نیستند کوچکترین احترامی برایشان قائل باشند.

این «من» آرمانی که در فضای مجازی به نمایش گذاشته می شود با «من» واقعی که در عمل مشاهده می شود تفاوت بسیاری دارد.

فضای مجازی به عنوان مفر و ضربه گیری برای «وجدان معذب» تبدیل شده است. همان گونه که هر فرد معتادی علت شکست و اعتیاد خود را به یک «رفیق ناباب»نسبت می دهد تا از زیر بار مسئولیت و گناه خود شانه خالی کند، فضای مجازی نیز مکانی است که همه مشکلات را به «دیگری ناباب» نسبت داده و از مسئولیت اجتماعی خود شانه خالی کرده و دیگران را در مقام متهم بنشانیم.

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #بازار_خودفروشی در #تهران کجاست؟(بخش اول)
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...

از سال‌ها پیش این تصور در میان شهرستانی‌ها رواج یافته که درخیابان‌های تهران پول روی زمین ریخته؛ آدم می‌خواهد که جمع کند. کف خیابان‌های تهران اما جز دست‌انداز و ته‌سیگار و آشغال چیز دیگری دیده نمی‌شود. پول شاید باشد، آن‌قدر که بتوانی نهنگ شوی؛ آن‌چنان‌که شده‌اند. اما کجاست این پول؟ نشانی‌اش را من یکی نمی‌دانم، فقط می‌دانم آن که در جستجویش باشد، پیدایش می‌کند، حتا اگر شهرستانی باشد. حالاحکایت بازار خودفروشی در تهران است. این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش کجایند؟

اگر این، بازار است و مغازه‌هایش هم کنار خیابان‌ها، پس لابد باید در هر خیابان ردیفی دختر و زن ایستاده باشند به چشم‌دوانی پیِ مردان رهگذر؛ با ماشین یا بی‌ماشین. اما من یکی که کسی را نمی‌بینم، چه رسد به این که سن‌شان هم رسیده باشد به زیر ۲۰سال. شاید خیابان را اشتباه آمده باشم. به خیابانی دیگر می‌روم. گهگاه می‌بینم دخترانی را که زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب از کنارم می‌گذرند، اما نشانی از کاسبی در آن‌ها نمی‌بینم. پس کو این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش؟ دروغ است آقا، دروغ. یکی از دوستان نویسنده‌ام مدت‌ها دربه‌در پیدا کردن یکی از همین زن‌ها بود تا چندساعتی را فقط با او حرف بزند برای شناختن یکی از شخصیت‌های رمانش. زمین و زمان را بسیج کرد، اما مگر پیدا شد یکی؟ این‌طوری راه به جایی نمی‌برم.

پرسه‌زدن‌هایم بنزین‌سوزاندن الکی‌ست و حرص‌خوردن. به سوپرمارکتی می‌روم برای خوردن آب‌میوه‌ای. مغازه‌دار درحال راه‌انداختن یک مشتری‌ست. منتظر می‌مانم. اما انگار مرا نمی‌بیند. خم شده روی پیش‌خوان و هر و کر می‌کند با زنِ مشتری. می‌گویم: «ببخشید آقا!» مرد خنده‌اش را جمع می‌کند. زن می‌گوید: «اگه این‌دفعه مرتضی هم بیاد، حال جفت‌تون رو می‌گیرم. بهش بگو اگه بخواد این‌دفعه سر کیسه‌اش رو شل نکنه، گه‌خوری زیادی نکنه.» می‌خندد و می‌رود. موقع رفتن نگاهی به من می‌کند که یعنی «بفرما، نوبت شماست.» نوبت من؟

بی‌خیال آن ۶۰۰هزار نفر راه کج می‌کنم به طرف شرکت یکی از دوستان که ببینمش. زنگ می‌زنم. در باز می‌شود و دو دختر ۱۹-۲۰ ساله بیرون می‌آیند و از پله‌ها پایین می‌روند. بلافصله دوستم بی سلام و احوالپرسی جلو می آید و می‌گوید: «۱۰تومن پول پیشت هست؟» ۱۰هزارتومان را می‌دهم. می‌گذارد روی چندتا هزاری دیگر که توی دستش است و تند از پله‌ها پایین می رود. داخل دفترش می‌شوم و لحظه‌ای بعد او برمی‌گردد و سلام سلام گویان می‌رود طرف آشپزخانه‌. می‌گویم: «کی‌بودن این‌ها؟» تندتند چیزی را می‌شوید و می‌گوید: «وللِش. بشین همون‌جا. چای می‌خوری یا نسکافه؟» باید حتما چیزی بخورم؟

دم‌غروب است و به فلکه‌ی اول صادقیه رسیده‌ام. به هوای ارزان‌تر خریدن، داخل فروشگاه بزرگی می‌شوم که آشنایی جوان صاحب‌مال است در آن. از دور می‌بینمش که با موبایل حرف می‌زند. به من اشاره می‌کند که پیشش بروم. می‌روم. بحث تندی دارد با پشت‌خط بر سر معامله‌ای گویا. وسط حرف‌هایش هم با چشم و ابرو دایم مرا تحویل می‌گیرد و بلافاصله فحشی نثار طرف می‌کند که رعایت حال بازار را نمی‌کند و بابت هر جنسی، مبلغ متفاوتی را طلب کرده است. اشاره می‌کنم که می‌روم و بعد می‌آیم. با دست اشاره می‌کند که: نه! و دوباره پایین و بالای طرف را یکی می‌کند و تهدیدش می‌کند که دیگر جنسی از او نخواهد خواست. از حرف‌های بعدی‌اش می‌فهمم که انگار تهدیدش گرفته و طرف افتاده به گه‌خوردن. کاسب ماهری‌ست، هرچند کمی بی‌چاک و دهن. بالاخره حرف‌هایش تمام می‌شود، تماس را قطع می‌کند و با حرص می‌گوید: «زنیــکـه! واسه من لیست قیمت درست کرده عوضی کون‌نشور!» می‌گویم: «مگه طرفت زن بود؟» به بلوز زنانه‌ای که دستم گرفته‌ام نگاه می‌کند و می‌گوید: «بلوز چه قیمتی می‌‌خوای فدات شم؟» به نظر شما بلوز چه قیمتی خوب است؟

هوا تاریک شده است که از فروشگاه بیرون می‌آیم. داخل کوچه‌ای می‌شوم به دنبال ماشین پارک‌شده‌ام. دختری ۱۷-۱۸ساله جلو می‌اید که ساکی توی دستش است. می‌پرسد: «آقا! می‌خوام برم نارمک، از کجا باید برم؟» چشم‌هایم گرد می‌شود، می‌گویم: «این‌جا کجا و نارمک کجا؟» خیره و سربالا نگاه می‌کند و می‌گوید: «خونه‌ی یکی از آشناهامون اون‌جاست، امشب باید اون‌جا بمونم و فردا برگردم شهرستان؛ شما مسافرخونه این نزدیکی‌ها سراغ ندارین؟» می‌گویم: «بالاخره می‌خوای بری نارمک یا مسافرخونه؟» رویش را برمی‌گرداند و عصبانی می‌گوید: «یه جا ازت خواستن واسه امشب، ها!» من کجا را باید به او معرفی می‌کردم؟

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #بازار_خودفروشی در #تهران کجاست؟(بخش دوم)
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...

می‌افتم داخل اتوبان چمران و بالا می‌روم. راه به یک‌باره بسته می‌شود. آرام جلو می‌روم و دنبال علت راه‌بندان می‌گردم. چندتا ماشین نامنظم ایستاده و نایستاده کنار اتوبان راه را تنگ کرده‌اند. تصادفی درکار نیست انگار. جلوتر دوزن را می‌بینم که کنار اتوبان ایستاده‌اند و و یکی‌شان سرکرده داخل یکی از ماشین‌ها. باقی ماشین‌ها هم منتظرند انگار که نوبت‌شان شود. رد می‌شوم. چرا اوضاع طوری شده که هر آدمی با هر ماشین مدل‌بالایی به مسافرکشی بیفتد؟

به فلکه‌ی اول تهران‌پارس رسیده‌ام. یادم می‌افتد باید شیرینی بخرم. کنار کیوسک نیروی انتظامی پارک می‌کنم و راه می افتم طرف شیرینی‌فروشی. زنی ایستاده کنار کیوسک و با سربازی خوش و بش می‌کند. جلوی شیرینی‌فروشی شلوغ است از حضور چند پسر و دختر. جلوتر که می‌روم، دختری را می‌بینم ۱۴-۱۵ساله که کیف چرمی کوچکش را بلند می کند و محکم می‌کوبد توی صورت پسری. جنجالی برپاست. حرف‌های رکیک مثل نقل و نبات ردوبدل می‌شود. نمی‌فهمم دعوا بر سر چیست. شاید متلکی گفته باشد پسر به دخترک. داخل فروشگاه می‌شوم. پشت در را دوباره می‌بینم که حالا جمعیت پسرها و دخترها دارند پراکنده می‌شوند. مردی داخل فروشگاه می‌شود، خندان و سرمست. یکراست می‌رود پشت پیش‌خوان. مرد فروشنده‌ی دیگر می‌پرسد: «چی شد بالاخره؟ داد؟» مرد پشت پیش‌خوان جواب می‌دهد: «مگه می‌شه ازش تلکه کرد؟ وروجک خودش یه پا مامانه. بدجوری حالشو گرفت. خوشم اومد.» مرد فروشنده به من می‌گوید: «آقا! چی می‌خواین شما؟» و به همکارش می گوید: « ولی خدایی‌ش این‌کاره‌ است. خودش‌ هم خوب جنسیه پدرسگ.» درباره‌ی جنس خود دخترک حرف‌ می‌زد یا جنسی که دخترک می‌فروشد؟

جلوی در خانه می‌رسم. ماشین را توی پارکینگ می‌گذارم و برمی‌گردم برای بستن در. مردی غریبه به سرعت از در بیرون می‌رود. به راهروی آپارتمان می‌رسم. سر و صدایی می‌شنوم که نگران‌ام می‌کنم. هیچ‌وقت مایل نبوده‌ام در مسایل خصوصی همسایه‌ها دخالت کنم. لابد دعوایی‌‌‌ست. جلوی در آپارتمان می‌رسم. طبقه‌ی بالا همه‌ی همسایه‌ها جمع شده‌اند. لحظه‌ای کنجکاو می‌شوم، می‌ایستم به هوای کلید پیدا کردن. بازار فحش‌های رکیک داغ داغ است. باید فردا بروم تذکر بدهم که در محیط‌های خانوادگی رعایت کنند. اما انگار سر و صدا مربوط می‌شود به یکی از واحدهای مجردنشین. در را بازکرده‌ام. مانده‌ام بروم داخل یا نه، که آدم‌هایی سرازیر می‌شوند پایین. دو مرد غریبه‌ی دیگر با سرعت رد می‌شوند و پشت سرش زنی غریبه با سر و وضعی زننده که جیغ می‌کشد و پایین می‌آید. فحش می‌دهد و پولی را طلب می‌کند. یکی از مردهای همسایه که راننده‌ی تاکسی‌‌ست، پشت سرش سبز می‌شود و او را هل می‌دهد و فرمان می دهد به خشم که گم شود. زن فحشی هم نثار مرد همسایه می‌کند. صدای همسایه‌ی دیگرم را از بالا می شنوم که داد می‌زند و همسایه‌ی دیگرم را تهدید می‌کند. زن غریبه جیغ‌کشان اسم دو زن دیگر را صدا می‌زند که پایین بیایند و پشت سرهم حساب همسایه‌ام را به مردی به اسم اکبر حواله می‌دهد. گیج ایستاده‌ام در آن میان و نمی‌فهمم کی به کی‌ست؟ حوصله‌ی دخالت ندارم. داخل خانه می‌شوم و پشت سرم صدای پایین آمدن دو کفش زنانه‌ی دیگر را می‌شنوم. لحظه‌ی بستن در، آن‌ها را از پشت می‌بینم که یکی‌‌شان دختربچه‌ای ۳-۴ساله را هم پابرهنه دنبال خودش می‌‌کشد. در را می‌بندم. همسرم را می‌بینم که گوشه‌ی سالن نشسته پای تلویزیون. با نگاه می‌گویم که چه خبر است این‌جا؟ و او درحالی که نگاهش را دوباره برمی‌گرداند طرفِ تلویزیون، دستش را بالا می‌آورد و با انگشت‌هایش، شکل شمارش پول را نشانم می‌دهد. من هم خسته از رفت‌و‌آمد روزانه و عصبانی از پیدانکردن بازار خودفروشی در تهران، صدایم را بلند می‌کنم که: «حالا چه وقت پول‌گرفتنه؟ من می‌گم این‌بالا چه خبره؟» و او دوباره نگاهم می‌کند، می‌خندد و این‌بار می‌گوید: «پولت واسه خودت هالوجان، بگو ببینم رفتی بازار؟»

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🎤این هیولاهای دوست داشتنی
به مناسبت #روز_خبرنگار
@SOCIAL_SCIENCE
✍ محمد حبیبی

#ژیژک فیلسوف نامدار معاصر جمله جالبی دارد.می گوید:
"رسانه هیولاست. یک هیولای وحشتناک، یک هیولای لازم، یک هیولای دوست داشتنی".
درست می گوید رسانه هیولاست، آنجا که کابوس شبانه قدرتمندان می شود و آن هنگام، که رویاهای شیرینشان را به زهری تلخ تبدیل می کند.
رسانه هیولایی قاطع است. ضروری است. مطلقا ضروری، فرقی ندارد جنگ باشد یا بحرانی در میانه ی زندگی. یقه می گیرد. سفت و سخت و بی رحمانه.
رسانه هیولایی مهربان است، آن هنگام که فریاد بی صدایان می شود و در همهمه ی فراموشی ها، رنج های فراموش شدگان را فریاد می زند.
اما به چرخشی می تواند، صدای فراموشی باشد. طبلی گوش خراش و سازی ناکوک تا پنهان کند، سیمای حقیقی زورمندان را و به وارونگی حقیقت بنشیند. ساز اختناق.
آن گونه که هر تبعیضی، جلوه ای باشد از انچه که هست، از آن چه که باید باشد، بی هیچ امکانی از تحول و تغییر، بردگی مطلق.
آن گاه رسانه هیولایی است وحشتناک برای توده ها.
میان آن هیولای دوست داشتنی و این وحشت مطلق، مرز باریکی و کوتاهی است به کوتاهی چرخش قلم و خیانت زبان.
زبان که خیانت کرد جنگ می شود امری ضروری. درد می شود وضعیتی عادی در زندگی بشری.
در میانه این دو، آنها که چرخش قلمشان به سمت روشنایی است، کم نیستند در زمانه ما. آنها که تاوان می دهند همچنان برای افشای تباهی ها.
امروز روز آنهاست. بله روز شما. روز شما که ارزش قلمهایتان را می دانید و هرگز کم فروشی نمی کنید. روزتان مبارک هیولاهای دوست داشتنی.
yon.ir/kHVhd

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ