جامعه شناسي سياسي
#خشونت با وساطت سازماني
@SOCIAL_SCIENCE
#جامعه_شناسی_قساوت_سازمان_يافته با سخنراني قانعي راد، مرشدي زاد، شيخ زادگان و اميدوار
نويسنده: عاطفه شمس
خشونت فراتاريخي و فرافرهنگي نيست
كتاب «The rise of organised brutality» كه در فارسي به «ظهور قساوت سازمان يافته» ترجمه شده، توسط سينيسا مالسويچ (Siniša Malešević) جامعه شناس جوان كروات و استاد دانشگاه دوبلين ايرلند نوشته شده و نشر دانشگاه كمبريج نيز در سال ٢٠١٧ آن را منتشر كرده است. اثر فوق از طريق تحليل عميق جامعه شناختي نشان مي دهد كه با پيشرفت هرچه بيشتر تمدن، خشونت هاي سازمان يافته نيز در حال افزايش است. در اين كتاب سينيسا مالسويچ، يك روايت تاريخي محكم در مورد نقش خشونت سازمان يافته در جامعه مدرن و پديده هاي متفاوتي مثل جنگ، انقلاب، نسل كشي و تروريزم بيان مي كند و نشان مي دهد كه خشونت به وسيله ظرفيت سازماني، نفوذ ايدئولوژيك و همبستگي ميكرو به جاي گرايش هاي بيولوژيكي تعيين مي شود. وي پيشنهاد مي كند كه خشونت نبايد به عنوان يك رويداد يا فرآيند تحليل شود بلكه تفسير آن بايد از طريق درك ادبيات اين حوادث و فرآيندها و با پيوند دادن آن به تحولات گسترده تر اجتماعي در سطوح بين المللي و سطوح بين گروهي انجام گيرد. مالسويچ همچنين نشان مي دهد كه چگونه سازمان هاي مدرن اجتماعي از ايدئولوژي و همبستگي ميكرو استفاده مي كنند تا حمايت عمومي را براي خشونت هاي بزرگ جلب كنند. گرچه كتاب «ظهور قساوت سازمان يافته» هنوز به فارسي برگردانده نشده اما به دليل اهميت اين اثر اخيرا جلسه نقد و بررسي آن به همت گروه علمي-تخصصي صلح انجمن جامعه شناسي ايران و با سخنراني محمد امين قانعي راد عضو هيات علمي مركز تحقيقات سياست علمي كشور، نادر شيخ زادگان مدرس زبان انگليسي در دانشگاه علوم پزشكي ايران و علي مرشدي زاد عضو هيات علمي دانشگاه شاهد برگزار شد. در بخش اول اين نشست سخنرانان به ضرورت و اهميت گفت وگو و تعامل سازنده با دنيا پرداختند و در بخش دوم، بحث بر نقد و بررسي كتاب فوق متمركز شد. در ادامه گزيده اي از مباحث مطرح شده در اين نشست را مي خوانيد.👇👇👇
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3598742
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#خشونت با وساطت سازماني
@SOCIAL_SCIENCE
#جامعه_شناسی_قساوت_سازمان_يافته با سخنراني قانعي راد، مرشدي زاد، شيخ زادگان و اميدوار
نويسنده: عاطفه شمس
خشونت فراتاريخي و فرافرهنگي نيست
كتاب «The rise of organised brutality» كه در فارسي به «ظهور قساوت سازمان يافته» ترجمه شده، توسط سينيسا مالسويچ (Siniša Malešević) جامعه شناس جوان كروات و استاد دانشگاه دوبلين ايرلند نوشته شده و نشر دانشگاه كمبريج نيز در سال ٢٠١٧ آن را منتشر كرده است. اثر فوق از طريق تحليل عميق جامعه شناختي نشان مي دهد كه با پيشرفت هرچه بيشتر تمدن، خشونت هاي سازمان يافته نيز در حال افزايش است. در اين كتاب سينيسا مالسويچ، يك روايت تاريخي محكم در مورد نقش خشونت سازمان يافته در جامعه مدرن و پديده هاي متفاوتي مثل جنگ، انقلاب، نسل كشي و تروريزم بيان مي كند و نشان مي دهد كه خشونت به وسيله ظرفيت سازماني، نفوذ ايدئولوژيك و همبستگي ميكرو به جاي گرايش هاي بيولوژيكي تعيين مي شود. وي پيشنهاد مي كند كه خشونت نبايد به عنوان يك رويداد يا فرآيند تحليل شود بلكه تفسير آن بايد از طريق درك ادبيات اين حوادث و فرآيندها و با پيوند دادن آن به تحولات گسترده تر اجتماعي در سطوح بين المللي و سطوح بين گروهي انجام گيرد. مالسويچ همچنين نشان مي دهد كه چگونه سازمان هاي مدرن اجتماعي از ايدئولوژي و همبستگي ميكرو استفاده مي كنند تا حمايت عمومي را براي خشونت هاي بزرگ جلب كنند. گرچه كتاب «ظهور قساوت سازمان يافته» هنوز به فارسي برگردانده نشده اما به دليل اهميت اين اثر اخيرا جلسه نقد و بررسي آن به همت گروه علمي-تخصصي صلح انجمن جامعه شناسي ايران و با سخنراني محمد امين قانعي راد عضو هيات علمي مركز تحقيقات سياست علمي كشور، نادر شيخ زادگان مدرس زبان انگليسي در دانشگاه علوم پزشكي ايران و علي مرشدي زاد عضو هيات علمي دانشگاه شاهد برگزار شد. در بخش اول اين نشست سخنرانان به ضرورت و اهميت گفت وگو و تعامل سازنده با دنيا پرداختند و در بخش دوم، بحث بر نقد و بررسي كتاب فوق متمركز شد. در ادامه گزيده اي از مباحث مطرح شده در اين نشست را مي خوانيد.👇👇👇
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3598742
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#من_مجازی و #من_واقعی
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
فضای مجازی این امکان را به سوژه ها می دهد که از خود شخصیت دیگری را ارائه کند. شخصیت و چهره ای که شاید هیچ شباهتی با زندگی واقعی فرد نداشته باشد.
یادمان نرفته آخرین نوشته های قاتل ستایش (دختر هفت ساله) در دفاع و عشق و حرمت زنان بود.
افراد بسیار زیادی هستند که صبح تا شب از حفاظت از محیط زیست، ترافیک، آلودگی و کمبود آب شکوه می کنند اما در عمل حاضر نیستند یک مسیر کوتاه را با حمل و نقل عمومی طی کنند یا حتی از پرسه زنی های بی هدف با خودروهایشان در سطح شهر دست بردارند.
یا اینکه مدام در حال انتقاد از اختلاس و رواج دزدی در جامعه هستند ولی سرکار خود دنبال بهانه ای برای وقت تلف کردن و شانه خالی کردن از مسئولیت خود هستند.
بسیاری هستند که در نوشته و گفتار خود بسیار از حقوق زن، کودکان کار، کارگران و... می گویند اما در عمل و در برخورد با آنها حتی حاضر نیستند کوچکترین احترامی برایشان قائل باشند.
این «من» آرمانی که در فضای مجازی به نمایش گذاشته می شود با «من» واقعی که در عمل مشاهده می شود تفاوت بسیاری دارد.
فضای مجازی به عنوان مفر و ضربه گیری برای «وجدان معذب» تبدیل شده است. همان گونه که هر فرد معتادی علت شکست و اعتیاد خود را به یک «رفیق ناباب»نسبت می دهد تا از زیر بار مسئولیت و گناه خود شانه خالی کند، فضای مجازی نیز مکانی است که همه مشکلات را به «دیگری ناباب» نسبت داده و از مسئولیت اجتماعی خود شانه خالی کرده و دیگران را در مقام متهم بنشانیم.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
فضای مجازی این امکان را به سوژه ها می دهد که از خود شخصیت دیگری را ارائه کند. شخصیت و چهره ای که شاید هیچ شباهتی با زندگی واقعی فرد نداشته باشد.
یادمان نرفته آخرین نوشته های قاتل ستایش (دختر هفت ساله) در دفاع و عشق و حرمت زنان بود.
افراد بسیار زیادی هستند که صبح تا شب از حفاظت از محیط زیست، ترافیک، آلودگی و کمبود آب شکوه می کنند اما در عمل حاضر نیستند یک مسیر کوتاه را با حمل و نقل عمومی طی کنند یا حتی از پرسه زنی های بی هدف با خودروهایشان در سطح شهر دست بردارند.
یا اینکه مدام در حال انتقاد از اختلاس و رواج دزدی در جامعه هستند ولی سرکار خود دنبال بهانه ای برای وقت تلف کردن و شانه خالی کردن از مسئولیت خود هستند.
بسیاری هستند که در نوشته و گفتار خود بسیار از حقوق زن، کودکان کار، کارگران و... می گویند اما در عمل و در برخورد با آنها حتی حاضر نیستند کوچکترین احترامی برایشان قائل باشند.
این «من» آرمانی که در فضای مجازی به نمایش گذاشته می شود با «من» واقعی که در عمل مشاهده می شود تفاوت بسیاری دارد.
فضای مجازی به عنوان مفر و ضربه گیری برای «وجدان معذب» تبدیل شده است. همان گونه که هر فرد معتادی علت شکست و اعتیاد خود را به یک «رفیق ناباب»نسبت می دهد تا از زیر بار مسئولیت و گناه خود شانه خالی کند، فضای مجازی نیز مکانی است که همه مشکلات را به «دیگری ناباب» نسبت داده و از مسئولیت اجتماعی خود شانه خالی کرده و دیگران را در مقام متهم بنشانیم.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #بازار_خودفروشی در #تهران کجاست؟(بخش اول)
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...
از سالها پیش این تصور در میان شهرستانیها رواج یافته که درخیابانهای تهران پول روی زمین ریخته؛ آدم میخواهد که جمع کند. کف خیابانهای تهران اما جز دستانداز و تهسیگار و آشغال چیز دیگری دیده نمیشود. پول شاید باشد، آنقدر که بتوانی نهنگ شوی؛ آنچنانکه شدهاند. اما کجاست این پول؟ نشانیاش را من یکی نمیدانم، فقط میدانم آن که در جستجویش باشد، پیدایش میکند، حتا اگر شهرستانی باشد. حالاحکایت بازار خودفروشی در تهران است. این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش کجایند؟
اگر این، بازار است و مغازههایش هم کنار خیابانها، پس لابد باید در هر خیابان ردیفی دختر و زن ایستاده باشند به چشمدوانی پیِ مردان رهگذر؛ با ماشین یا بیماشین. اما من یکی که کسی را نمیبینم، چه رسد به این که سنشان هم رسیده باشد به زیر ۲۰سال. شاید خیابان را اشتباه آمده باشم. به خیابانی دیگر میروم. گهگاه میبینم دخترانی را که زلفآشفته و خویکرده و خندانلب از کنارم میگذرند، اما نشانی از کاسبی در آنها نمیبینم. پس کو این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش؟ دروغ است آقا، دروغ. یکی از دوستان نویسندهام مدتها دربهدر پیدا کردن یکی از همین زنها بود تا چندساعتی را فقط با او حرف بزند برای شناختن یکی از شخصیتهای رمانش. زمین و زمان را بسیج کرد، اما مگر پیدا شد یکی؟ اینطوری راه به جایی نمیبرم.
پرسهزدنهایم بنزینسوزاندن الکیست و حرصخوردن. به سوپرمارکتی میروم برای خوردن آبمیوهای. مغازهدار درحال راهانداختن یک مشتریست. منتظر میمانم. اما انگار مرا نمیبیند. خم شده روی پیشخوان و هر و کر میکند با زنِ مشتری. میگویم: «ببخشید آقا!» مرد خندهاش را جمع میکند. زن میگوید: «اگه ایندفعه مرتضی هم بیاد، حال جفتتون رو میگیرم. بهش بگو اگه بخواد ایندفعه سر کیسهاش رو شل نکنه، گهخوری زیادی نکنه.» میخندد و میرود. موقع رفتن نگاهی به من میکند که یعنی «بفرما، نوبت شماست.» نوبت من؟
بیخیال آن ۶۰۰هزار نفر راه کج میکنم به طرف شرکت یکی از دوستان که ببینمش. زنگ میزنم. در باز میشود و دو دختر ۱۹-۲۰ ساله بیرون میآیند و از پلهها پایین میروند. بلافصله دوستم بی سلام و احوالپرسی جلو می آید و میگوید: «۱۰تومن پول پیشت هست؟» ۱۰هزارتومان را میدهم. میگذارد روی چندتا هزاری دیگر که توی دستش است و تند از پلهها پایین می رود. داخل دفترش میشوم و لحظهای بعد او برمیگردد و سلام سلام گویان میرود طرف آشپزخانه. میگویم: «کیبودن اینها؟» تندتند چیزی را میشوید و میگوید: «وللِش. بشین همونجا. چای میخوری یا نسکافه؟» باید حتما چیزی بخورم؟
دمغروب است و به فلکهی اول صادقیه رسیدهام. به هوای ارزانتر خریدن، داخل فروشگاه بزرگی میشوم که آشنایی جوان صاحبمال است در آن. از دور میبینمش که با موبایل حرف میزند. به من اشاره میکند که پیشش بروم. میروم. بحث تندی دارد با پشتخط بر سر معاملهای گویا. وسط حرفهایش هم با چشم و ابرو دایم مرا تحویل میگیرد و بلافاصله فحشی نثار طرف میکند که رعایت حال بازار را نمیکند و بابت هر جنسی، مبلغ متفاوتی را طلب کرده است. اشاره میکنم که میروم و بعد میآیم. با دست اشاره میکند که: نه! و دوباره پایین و بالای طرف را یکی میکند و تهدیدش میکند که دیگر جنسی از او نخواهد خواست. از حرفهای بعدیاش میفهمم که انگار تهدیدش گرفته و طرف افتاده به گهخوردن. کاسب ماهریست، هرچند کمی بیچاک و دهن. بالاخره حرفهایش تمام میشود، تماس را قطع میکند و با حرص میگوید: «زنیــکـه! واسه من لیست قیمت درست کرده عوضی کوننشور!» میگویم: «مگه طرفت زن بود؟» به بلوز زنانهای که دستم گرفتهام نگاه میکند و میگوید: «بلوز چه قیمتی میخوای فدات شم؟» به نظر شما بلوز چه قیمتی خوب است؟
هوا تاریک شده است که از فروشگاه بیرون میآیم. داخل کوچهای میشوم به دنبال ماشین پارکشدهام. دختری ۱۷-۱۸ساله جلو میاید که ساکی توی دستش است. میپرسد: «آقا! میخوام برم نارمک، از کجا باید برم؟» چشمهایم گرد میشود، میگویم: «اینجا کجا و نارمک کجا؟» خیره و سربالا نگاه میکند و میگوید: «خونهی یکی از آشناهامون اونجاست، امشب باید اونجا بمونم و فردا برگردم شهرستان؛ شما مسافرخونه این نزدیکیها سراغ ندارین؟» میگویم: «بالاخره میخوای بری نارمک یا مسافرخونه؟» رویش را برمیگرداند و عصبانی میگوید: «یه جا ازت خواستن واسه امشب، ها!» من کجا را باید به او معرفی میکردم؟
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...
از سالها پیش این تصور در میان شهرستانیها رواج یافته که درخیابانهای تهران پول روی زمین ریخته؛ آدم میخواهد که جمع کند. کف خیابانهای تهران اما جز دستانداز و تهسیگار و آشغال چیز دیگری دیده نمیشود. پول شاید باشد، آنقدر که بتوانی نهنگ شوی؛ آنچنانکه شدهاند. اما کجاست این پول؟ نشانیاش را من یکی نمیدانم، فقط میدانم آن که در جستجویش باشد، پیدایش میکند، حتا اگر شهرستانی باشد. حالاحکایت بازار خودفروشی در تهران است. این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش کجایند؟
اگر این، بازار است و مغازههایش هم کنار خیابانها، پس لابد باید در هر خیابان ردیفی دختر و زن ایستاده باشند به چشمدوانی پیِ مردان رهگذر؛ با ماشین یا بیماشین. اما من یکی که کسی را نمیبینم، چه رسد به این که سنشان هم رسیده باشد به زیر ۲۰سال. شاید خیابان را اشتباه آمده باشم. به خیابانی دیگر میروم. گهگاه میبینم دخترانی را که زلفآشفته و خویکرده و خندانلب از کنارم میگذرند، اما نشانی از کاسبی در آنها نمیبینم. پس کو این ۶۰۰هزار زن و دختر خودفروش؟ دروغ است آقا، دروغ. یکی از دوستان نویسندهام مدتها دربهدر پیدا کردن یکی از همین زنها بود تا چندساعتی را فقط با او حرف بزند برای شناختن یکی از شخصیتهای رمانش. زمین و زمان را بسیج کرد، اما مگر پیدا شد یکی؟ اینطوری راه به جایی نمیبرم.
پرسهزدنهایم بنزینسوزاندن الکیست و حرصخوردن. به سوپرمارکتی میروم برای خوردن آبمیوهای. مغازهدار درحال راهانداختن یک مشتریست. منتظر میمانم. اما انگار مرا نمیبیند. خم شده روی پیشخوان و هر و کر میکند با زنِ مشتری. میگویم: «ببخشید آقا!» مرد خندهاش را جمع میکند. زن میگوید: «اگه ایندفعه مرتضی هم بیاد، حال جفتتون رو میگیرم. بهش بگو اگه بخواد ایندفعه سر کیسهاش رو شل نکنه، گهخوری زیادی نکنه.» میخندد و میرود. موقع رفتن نگاهی به من میکند که یعنی «بفرما، نوبت شماست.» نوبت من؟
بیخیال آن ۶۰۰هزار نفر راه کج میکنم به طرف شرکت یکی از دوستان که ببینمش. زنگ میزنم. در باز میشود و دو دختر ۱۹-۲۰ ساله بیرون میآیند و از پلهها پایین میروند. بلافصله دوستم بی سلام و احوالپرسی جلو می آید و میگوید: «۱۰تومن پول پیشت هست؟» ۱۰هزارتومان را میدهم. میگذارد روی چندتا هزاری دیگر که توی دستش است و تند از پلهها پایین می رود. داخل دفترش میشوم و لحظهای بعد او برمیگردد و سلام سلام گویان میرود طرف آشپزخانه. میگویم: «کیبودن اینها؟» تندتند چیزی را میشوید و میگوید: «وللِش. بشین همونجا. چای میخوری یا نسکافه؟» باید حتما چیزی بخورم؟
دمغروب است و به فلکهی اول صادقیه رسیدهام. به هوای ارزانتر خریدن، داخل فروشگاه بزرگی میشوم که آشنایی جوان صاحبمال است در آن. از دور میبینمش که با موبایل حرف میزند. به من اشاره میکند که پیشش بروم. میروم. بحث تندی دارد با پشتخط بر سر معاملهای گویا. وسط حرفهایش هم با چشم و ابرو دایم مرا تحویل میگیرد و بلافاصله فحشی نثار طرف میکند که رعایت حال بازار را نمیکند و بابت هر جنسی، مبلغ متفاوتی را طلب کرده است. اشاره میکنم که میروم و بعد میآیم. با دست اشاره میکند که: نه! و دوباره پایین و بالای طرف را یکی میکند و تهدیدش میکند که دیگر جنسی از او نخواهد خواست. از حرفهای بعدیاش میفهمم که انگار تهدیدش گرفته و طرف افتاده به گهخوردن. کاسب ماهریست، هرچند کمی بیچاک و دهن. بالاخره حرفهایش تمام میشود، تماس را قطع میکند و با حرص میگوید: «زنیــکـه! واسه من لیست قیمت درست کرده عوضی کوننشور!» میگویم: «مگه طرفت زن بود؟» به بلوز زنانهای که دستم گرفتهام نگاه میکند و میگوید: «بلوز چه قیمتی میخوای فدات شم؟» به نظر شما بلوز چه قیمتی خوب است؟
هوا تاریک شده است که از فروشگاه بیرون میآیم. داخل کوچهای میشوم به دنبال ماشین پارکشدهام. دختری ۱۷-۱۸ساله جلو میاید که ساکی توی دستش است. میپرسد: «آقا! میخوام برم نارمک، از کجا باید برم؟» چشمهایم گرد میشود، میگویم: «اینجا کجا و نارمک کجا؟» خیره و سربالا نگاه میکند و میگوید: «خونهی یکی از آشناهامون اونجاست، امشب باید اونجا بمونم و فردا برگردم شهرستان؛ شما مسافرخونه این نزدیکیها سراغ ندارین؟» میگویم: «بالاخره میخوای بری نارمک یا مسافرخونه؟» رویش را برمیگرداند و عصبانی میگوید: «یه جا ازت خواستن واسه امشب، ها!» من کجا را باید به او معرفی میکردم؟
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #بازار_خودفروشی در #تهران کجاست؟(بخش دوم)
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...
میافتم داخل اتوبان چمران و بالا میروم. راه به یکباره بسته میشود. آرام جلو میروم و دنبال علت راهبندان میگردم. چندتا ماشین نامنظم ایستاده و نایستاده کنار اتوبان راه را تنگ کردهاند. تصادفی درکار نیست انگار. جلوتر دوزن را میبینم که کنار اتوبان ایستادهاند و و یکیشان سرکرده داخل یکی از ماشینها. باقی ماشینها هم منتظرند انگار که نوبتشان شود. رد میشوم. چرا اوضاع طوری شده که هر آدمی با هر ماشین مدلبالایی به مسافرکشی بیفتد؟
به فلکهی اول تهرانپارس رسیدهام. یادم میافتد باید شیرینی بخرم. کنار کیوسک نیروی انتظامی پارک میکنم و راه می افتم طرف شیرینیفروشی. زنی ایستاده کنار کیوسک و با سربازی خوش و بش میکند. جلوی شیرینیفروشی شلوغ است از حضور چند پسر و دختر. جلوتر که میروم، دختری را میبینم ۱۴-۱۵ساله که کیف چرمی کوچکش را بلند می کند و محکم میکوبد توی صورت پسری. جنجالی برپاست. حرفهای رکیک مثل نقل و نبات ردوبدل میشود. نمیفهمم دعوا بر سر چیست. شاید متلکی گفته باشد پسر به دخترک. داخل فروشگاه میشوم. پشت در را دوباره میبینم که حالا جمعیت پسرها و دخترها دارند پراکنده میشوند. مردی داخل فروشگاه میشود، خندان و سرمست. یکراست میرود پشت پیشخوان. مرد فروشندهی دیگر میپرسد: «چی شد بالاخره؟ داد؟» مرد پشت پیشخوان جواب میدهد: «مگه میشه ازش تلکه کرد؟ وروجک خودش یه پا مامانه. بدجوری حالشو گرفت. خوشم اومد.» مرد فروشنده به من میگوید: «آقا! چی میخواین شما؟» و به همکارش می گوید: « ولی خداییش اینکاره است. خودش هم خوب جنسیه پدرسگ.» دربارهی جنس خود دخترک حرف میزد یا جنسی که دخترک میفروشد؟
جلوی در خانه میرسم. ماشین را توی پارکینگ میگذارم و برمیگردم برای بستن در. مردی غریبه به سرعت از در بیرون میرود. به راهروی آپارتمان میرسم. سر و صدایی میشنوم که نگرانام میکنم. هیچوقت مایل نبودهام در مسایل خصوصی همسایهها دخالت کنم. لابد دعواییست. جلوی در آپارتمان میرسم. طبقهی بالا همهی همسایهها جمع شدهاند. لحظهای کنجکاو میشوم، میایستم به هوای کلید پیدا کردن. بازار فحشهای رکیک داغ داغ است. باید فردا بروم تذکر بدهم که در محیطهای خانوادگی رعایت کنند. اما انگار سر و صدا مربوط میشود به یکی از واحدهای مجردنشین. در را بازکردهام. ماندهام بروم داخل یا نه، که آدمهایی سرازیر میشوند پایین. دو مرد غریبهی دیگر با سرعت رد میشوند و پشت سرش زنی غریبه با سر و وضعی زننده که جیغ میکشد و پایین میآید. فحش میدهد و پولی را طلب میکند. یکی از مردهای همسایه که رانندهی تاکسیست، پشت سرش سبز میشود و او را هل میدهد و فرمان می دهد به خشم که گم شود. زن فحشی هم نثار مرد همسایه میکند. صدای همسایهی دیگرم را از بالا می شنوم که داد میزند و همسایهی دیگرم را تهدید میکند. زن غریبه جیغکشان اسم دو زن دیگر را صدا میزند که پایین بیایند و پشت سرهم حساب همسایهام را به مردی به اسم اکبر حواله میدهد. گیج ایستادهام در آن میان و نمیفهمم کی به کیست؟ حوصلهی دخالت ندارم. داخل خانه میشوم و پشت سرم صدای پایین آمدن دو کفش زنانهی دیگر را میشنوم. لحظهی بستن در، آنها را از پشت میبینم که یکیشان دختربچهای ۳-۴ساله را هم پابرهنه دنبال خودش میکشد. در را میبندم. همسرم را میبینم که گوشهی سالن نشسته پای تلویزیون. با نگاه میگویم که چه خبر است اینجا؟ و او درحالی که نگاهش را دوباره برمیگرداند طرفِ تلویزیون، دستش را بالا میآورد و با انگشتهایش، شکل شمارش پول را نشانم میدهد. من هم خسته از رفتوآمد روزانه و عصبانی از پیدانکردن بازار خودفروشی در تهران، صدایم را بلند میکنم که: «حالا چه وقت پولگرفتنه؟ من میگم اینبالا چه خبره؟» و او دوباره نگاهم میکند، میخندد و اینبار میگوید: «پولت واسه خودت هالوجان، بگو ببینم رفتی بازار؟»
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍ناشناس...
میافتم داخل اتوبان چمران و بالا میروم. راه به یکباره بسته میشود. آرام جلو میروم و دنبال علت راهبندان میگردم. چندتا ماشین نامنظم ایستاده و نایستاده کنار اتوبان راه را تنگ کردهاند. تصادفی درکار نیست انگار. جلوتر دوزن را میبینم که کنار اتوبان ایستادهاند و و یکیشان سرکرده داخل یکی از ماشینها. باقی ماشینها هم منتظرند انگار که نوبتشان شود. رد میشوم. چرا اوضاع طوری شده که هر آدمی با هر ماشین مدلبالایی به مسافرکشی بیفتد؟
به فلکهی اول تهرانپارس رسیدهام. یادم میافتد باید شیرینی بخرم. کنار کیوسک نیروی انتظامی پارک میکنم و راه می افتم طرف شیرینیفروشی. زنی ایستاده کنار کیوسک و با سربازی خوش و بش میکند. جلوی شیرینیفروشی شلوغ است از حضور چند پسر و دختر. جلوتر که میروم، دختری را میبینم ۱۴-۱۵ساله که کیف چرمی کوچکش را بلند می کند و محکم میکوبد توی صورت پسری. جنجالی برپاست. حرفهای رکیک مثل نقل و نبات ردوبدل میشود. نمیفهمم دعوا بر سر چیست. شاید متلکی گفته باشد پسر به دخترک. داخل فروشگاه میشوم. پشت در را دوباره میبینم که حالا جمعیت پسرها و دخترها دارند پراکنده میشوند. مردی داخل فروشگاه میشود، خندان و سرمست. یکراست میرود پشت پیشخوان. مرد فروشندهی دیگر میپرسد: «چی شد بالاخره؟ داد؟» مرد پشت پیشخوان جواب میدهد: «مگه میشه ازش تلکه کرد؟ وروجک خودش یه پا مامانه. بدجوری حالشو گرفت. خوشم اومد.» مرد فروشنده به من میگوید: «آقا! چی میخواین شما؟» و به همکارش می گوید: « ولی خداییش اینکاره است. خودش هم خوب جنسیه پدرسگ.» دربارهی جنس خود دخترک حرف میزد یا جنسی که دخترک میفروشد؟
جلوی در خانه میرسم. ماشین را توی پارکینگ میگذارم و برمیگردم برای بستن در. مردی غریبه به سرعت از در بیرون میرود. به راهروی آپارتمان میرسم. سر و صدایی میشنوم که نگرانام میکنم. هیچوقت مایل نبودهام در مسایل خصوصی همسایهها دخالت کنم. لابد دعواییست. جلوی در آپارتمان میرسم. طبقهی بالا همهی همسایهها جمع شدهاند. لحظهای کنجکاو میشوم، میایستم به هوای کلید پیدا کردن. بازار فحشهای رکیک داغ داغ است. باید فردا بروم تذکر بدهم که در محیطهای خانوادگی رعایت کنند. اما انگار سر و صدا مربوط میشود به یکی از واحدهای مجردنشین. در را بازکردهام. ماندهام بروم داخل یا نه، که آدمهایی سرازیر میشوند پایین. دو مرد غریبهی دیگر با سرعت رد میشوند و پشت سرش زنی غریبه با سر و وضعی زننده که جیغ میکشد و پایین میآید. فحش میدهد و پولی را طلب میکند. یکی از مردهای همسایه که رانندهی تاکسیست، پشت سرش سبز میشود و او را هل میدهد و فرمان می دهد به خشم که گم شود. زن فحشی هم نثار مرد همسایه میکند. صدای همسایهی دیگرم را از بالا می شنوم که داد میزند و همسایهی دیگرم را تهدید میکند. زن غریبه جیغکشان اسم دو زن دیگر را صدا میزند که پایین بیایند و پشت سرهم حساب همسایهام را به مردی به اسم اکبر حواله میدهد. گیج ایستادهام در آن میان و نمیفهمم کی به کیست؟ حوصلهی دخالت ندارم. داخل خانه میشوم و پشت سرم صدای پایین آمدن دو کفش زنانهی دیگر را میشنوم. لحظهی بستن در، آنها را از پشت میبینم که یکیشان دختربچهای ۳-۴ساله را هم پابرهنه دنبال خودش میکشد. در را میبندم. همسرم را میبینم که گوشهی سالن نشسته پای تلویزیون. با نگاه میگویم که چه خبر است اینجا؟ و او درحالی که نگاهش را دوباره برمیگرداند طرفِ تلویزیون، دستش را بالا میآورد و با انگشتهایش، شکل شمارش پول را نشانم میدهد. من هم خسته از رفتوآمد روزانه و عصبانی از پیدانکردن بازار خودفروشی در تهران، صدایم را بلند میکنم که: «حالا چه وقت پولگرفتنه؟ من میگم اینبالا چه خبره؟» و او دوباره نگاهم میکند، میخندد و اینبار میگوید: «پولت واسه خودت هالوجان، بگو ببینم رفتی بازار؟»
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🎤این هیولاهای دوست داشتنی
به مناسبت #روز_خبرنگار
@SOCIAL_SCIENCE
✍ محمد حبیبی
#ژیژک فیلسوف نامدار معاصر جمله جالبی دارد.می گوید:
"رسانه هیولاست. یک هیولای وحشتناک، یک هیولای لازم، یک هیولای دوست داشتنی".
درست می گوید رسانه هیولاست، آنجا که کابوس شبانه قدرتمندان می شود و آن هنگام، که رویاهای شیرینشان را به زهری تلخ تبدیل می کند.
رسانه هیولایی قاطع است. ضروری است. مطلقا ضروری، فرقی ندارد جنگ باشد یا بحرانی در میانه ی زندگی. یقه می گیرد. سفت و سخت و بی رحمانه.
رسانه هیولایی مهربان است، آن هنگام که فریاد بی صدایان می شود و در همهمه ی فراموشی ها، رنج های فراموش شدگان را فریاد می زند.
اما به چرخشی می تواند، صدای فراموشی باشد. طبلی گوش خراش و سازی ناکوک تا پنهان کند، سیمای حقیقی زورمندان را و به وارونگی حقیقت بنشیند. ساز اختناق.
آن گونه که هر تبعیضی، جلوه ای باشد از انچه که هست، از آن چه که باید باشد، بی هیچ امکانی از تحول و تغییر، بردگی مطلق.
آن گاه رسانه هیولایی است وحشتناک برای توده ها.
میان آن هیولای دوست داشتنی و این وحشت مطلق، مرز باریکی و کوتاهی است به کوتاهی چرخش قلم و خیانت زبان.
زبان که خیانت کرد جنگ می شود امری ضروری. درد می شود وضعیتی عادی در زندگی بشری.
در میانه این دو، آنها که چرخش قلمشان به سمت روشنایی است، کم نیستند در زمانه ما. آنها که تاوان می دهند همچنان برای افشای تباهی ها.
امروز روز آنهاست. بله روز شما. روز شما که ارزش قلمهایتان را می دانید و هرگز کم فروشی نمی کنید. روزتان مبارک هیولاهای دوست داشتنی.
yon.ir/kHVhd
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
به مناسبت #روز_خبرنگار
@SOCIAL_SCIENCE
✍ محمد حبیبی
#ژیژک فیلسوف نامدار معاصر جمله جالبی دارد.می گوید:
"رسانه هیولاست. یک هیولای وحشتناک، یک هیولای لازم، یک هیولای دوست داشتنی".
درست می گوید رسانه هیولاست، آنجا که کابوس شبانه قدرتمندان می شود و آن هنگام، که رویاهای شیرینشان را به زهری تلخ تبدیل می کند.
رسانه هیولایی قاطع است. ضروری است. مطلقا ضروری، فرقی ندارد جنگ باشد یا بحرانی در میانه ی زندگی. یقه می گیرد. سفت و سخت و بی رحمانه.
رسانه هیولایی مهربان است، آن هنگام که فریاد بی صدایان می شود و در همهمه ی فراموشی ها، رنج های فراموش شدگان را فریاد می زند.
اما به چرخشی می تواند، صدای فراموشی باشد. طبلی گوش خراش و سازی ناکوک تا پنهان کند، سیمای حقیقی زورمندان را و به وارونگی حقیقت بنشیند. ساز اختناق.
آن گونه که هر تبعیضی، جلوه ای باشد از انچه که هست، از آن چه که باید باشد، بی هیچ امکانی از تحول و تغییر، بردگی مطلق.
آن گاه رسانه هیولایی است وحشتناک برای توده ها.
میان آن هیولای دوست داشتنی و این وحشت مطلق، مرز باریکی و کوتاهی است به کوتاهی چرخش قلم و خیانت زبان.
زبان که خیانت کرد جنگ می شود امری ضروری. درد می شود وضعیتی عادی در زندگی بشری.
در میانه این دو، آنها که چرخش قلمشان به سمت روشنایی است، کم نیستند در زمانه ما. آنها که تاوان می دهند همچنان برای افشای تباهی ها.
امروز روز آنهاست. بله روز شما. روز شما که ارزش قلمهایتان را می دانید و هرگز کم فروشی نمی کنید. روزتان مبارک هیولاهای دوست داشتنی.
yon.ir/kHVhd
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
☑️سهم هر استان از نفرات برتر کنکور ۱۳۹۶
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
Forwarded from عکس نگار
🔴 #جامعه_شناسی_روسپی_گری
#سعید_مدنی
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 معصومه علیاکبری
«روسپیگری، تاریخی به قدمت پدرسالاری دارد و از موقعی که بشر با کاشت و داشت و برداشت در زراعت، زمینداری و بردهداری آشنا شد و نقش زن از وجه تولیدی به وجهی برای ارضای امیال جنسی مردان تبدیل شد و منابعی مثل زر و زور و زمین به عنوان منابع کمیاب شناخته شد، روسپیگری کارکرد تجاری پیدا کرد.» تجارتی که «پاسخ اجتماعی تاریخی بشر به عنصر لذتجویی و تنوعطلبی خودش و یکی از سیاهترین معضلات آسیبزا و آسیبشناختی روانی-اجتماعی چند هزار سالة اخیر، در جوهره پدیده روسپیگری به صورت عرضه و تقاضا فیمابین روسپی با مشتری باشد. ازاینرو در اکثر جوامع و در طی تاریخ، روسپیگری تقبیح و محکوم شده است.» (ص ۱۴)
📝از این اظهارنظر نویسنده در مقدمة چاپ اوّل دو نکته قابلتأمل است. نخست آنکه تقاضای بیوقفه در طول تاریخ در همة جوامع دینی و غیردینی، الهی و غیرالهی، سنتی و مدرن، از آسیا تا اروپا و افریقا و همهجا مستمر به حیات خود ادامه داده است. حتی در جوامعی که آزادی روابط جنسی به عنوان پدیدهای مذموم تقبیح نشده و همخانگیها و ازدواجها لزوماً ثبت قانونی نمیشوند. تنوعطلبی جنسی که ظاهراً سرچشمة مهارنشدنی تقاضاست از حیث جامعهشناسی چه تحلیل و تفسیری میتواند داشته باشد؟ آیا همچنان باید مثل هر امر قبیح دیگری تن به قربانیگیری آن بدهیم مثل فقر (که یکی از عوامل اصلی آن در گذشته تا هنوز است) مثل شکنجه، مثل دروغ، مثل...؟ آیا تنوعطلبی جنسی مثل شهوت خشونت مهارنشدنی است و از سرشت انسان زدوده نمیشود؟ و او را مدام به تخطّی از قانون و حریم شخصی دیگران وا میدارد؟ یا شاید هم افسارگسیختگی کنونی ناشی از سلطة مردانة جهانی باشد که چندان ربط عمیقی با سرشت بشری ندارد و به شیوة بیپرواتری سلطة سود را به کمک سلطة مناسبات جنسی در جهان امروز گسترش میدهد؟
📝نکتة قابلتأمل دوم آن است که بهدرستی میتوان دووجهی بودن پدیدة روسپیگری را مانند هر تجارت دیگری مشاهده نمود: بازار عرضه و تقاضا. تا تقاضایی نباشد، عرضهای به وجود نخواهد آمد و البته که در عالم تجارت میتوان جهان عرضه را هر چه فریبندهتر تبلیغ کرد و میل به مصرف و استفاده از آن را ایجاد و تقویت نمود تا جایی که بیرون از حد انتظار و تصور سرمایهگذاران و واسطههای چنان تجارت و صنعتی باشد. به لحاظ تاریخی امّا در تجارت سکس تقاضای جامعه بوده که به گسترش و رشد عرضه انجامیده است نه برعکس. البته این بازار ویژگیهای خاص خود را دارد و تقاضا به شگردهای گوناگون زمینهساز رشد و پیدایش و دگرگونی سبک عرضه میشود. این تنها لذتجویی و تنوعطلبی مردانه نیست که به عنوان زمینهساز و نقشآفرین چنان پدیدهای میشود.
📝سعید مدنی بر اساس نتایج پژوهشهای آماری متعددی که خود و همکارانش در ایران و (منابع سایر نقاط جهان) انجام دادهاند، به یکیک عوامل اشاره میکند و بر اساس جدولهای معین به لحاظ عددی نقش هرکدام را تا حدودی نزدیک به واقع آشکار میسازد. از آزادی جنسی و جسمی در کودکی گرفته تا نابسامانی روابط خانوادگی، فقر، نابرابری شغلی و اقتصادی و شخصیتی و هویتی و... همة این عوامل چنان شأن نازلی به زن میبخشد که عملاً او را تبدیل به یک کالای مصرفی میکند.
📚 #جامعه_شناسی_روسپی_گری؛ بررسی آسیبهای اجتماعی. #سعید_مدنی قهفرخی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.
📝متن كامل را در انسان شناسي و فرهنگ مطالعه كنيد.
👉 https://goo.gl/UfqQto
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#سعید_مدنی
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 معصومه علیاکبری
«روسپیگری، تاریخی به قدمت پدرسالاری دارد و از موقعی که بشر با کاشت و داشت و برداشت در زراعت، زمینداری و بردهداری آشنا شد و نقش زن از وجه تولیدی به وجهی برای ارضای امیال جنسی مردان تبدیل شد و منابعی مثل زر و زور و زمین به عنوان منابع کمیاب شناخته شد، روسپیگری کارکرد تجاری پیدا کرد.» تجارتی که «پاسخ اجتماعی تاریخی بشر به عنصر لذتجویی و تنوعطلبی خودش و یکی از سیاهترین معضلات آسیبزا و آسیبشناختی روانی-اجتماعی چند هزار سالة اخیر، در جوهره پدیده روسپیگری به صورت عرضه و تقاضا فیمابین روسپی با مشتری باشد. ازاینرو در اکثر جوامع و در طی تاریخ، روسپیگری تقبیح و محکوم شده است.» (ص ۱۴)
📝از این اظهارنظر نویسنده در مقدمة چاپ اوّل دو نکته قابلتأمل است. نخست آنکه تقاضای بیوقفه در طول تاریخ در همة جوامع دینی و غیردینی، الهی و غیرالهی، سنتی و مدرن، از آسیا تا اروپا و افریقا و همهجا مستمر به حیات خود ادامه داده است. حتی در جوامعی که آزادی روابط جنسی به عنوان پدیدهای مذموم تقبیح نشده و همخانگیها و ازدواجها لزوماً ثبت قانونی نمیشوند. تنوعطلبی جنسی که ظاهراً سرچشمة مهارنشدنی تقاضاست از حیث جامعهشناسی چه تحلیل و تفسیری میتواند داشته باشد؟ آیا همچنان باید مثل هر امر قبیح دیگری تن به قربانیگیری آن بدهیم مثل فقر (که یکی از عوامل اصلی آن در گذشته تا هنوز است) مثل شکنجه، مثل دروغ، مثل...؟ آیا تنوعطلبی جنسی مثل شهوت خشونت مهارنشدنی است و از سرشت انسان زدوده نمیشود؟ و او را مدام به تخطّی از قانون و حریم شخصی دیگران وا میدارد؟ یا شاید هم افسارگسیختگی کنونی ناشی از سلطة مردانة جهانی باشد که چندان ربط عمیقی با سرشت بشری ندارد و به شیوة بیپرواتری سلطة سود را به کمک سلطة مناسبات جنسی در جهان امروز گسترش میدهد؟
📝نکتة قابلتأمل دوم آن است که بهدرستی میتوان دووجهی بودن پدیدة روسپیگری را مانند هر تجارت دیگری مشاهده نمود: بازار عرضه و تقاضا. تا تقاضایی نباشد، عرضهای به وجود نخواهد آمد و البته که در عالم تجارت میتوان جهان عرضه را هر چه فریبندهتر تبلیغ کرد و میل به مصرف و استفاده از آن را ایجاد و تقویت نمود تا جایی که بیرون از حد انتظار و تصور سرمایهگذاران و واسطههای چنان تجارت و صنعتی باشد. به لحاظ تاریخی امّا در تجارت سکس تقاضای جامعه بوده که به گسترش و رشد عرضه انجامیده است نه برعکس. البته این بازار ویژگیهای خاص خود را دارد و تقاضا به شگردهای گوناگون زمینهساز رشد و پیدایش و دگرگونی سبک عرضه میشود. این تنها لذتجویی و تنوعطلبی مردانه نیست که به عنوان زمینهساز و نقشآفرین چنان پدیدهای میشود.
📝سعید مدنی بر اساس نتایج پژوهشهای آماری متعددی که خود و همکارانش در ایران و (منابع سایر نقاط جهان) انجام دادهاند، به یکیک عوامل اشاره میکند و بر اساس جدولهای معین به لحاظ عددی نقش هرکدام را تا حدودی نزدیک به واقع آشکار میسازد. از آزادی جنسی و جسمی در کودکی گرفته تا نابسامانی روابط خانوادگی، فقر، نابرابری شغلی و اقتصادی و شخصیتی و هویتی و... همة این عوامل چنان شأن نازلی به زن میبخشد که عملاً او را تبدیل به یک کالای مصرفی میکند.
📚 #جامعه_شناسی_روسپی_گری؛ بررسی آسیبهای اجتماعی. #سعید_مدنی قهفرخی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.
📝متن كامل را در انسان شناسي و فرهنگ مطالعه كنيد.
👉 https://goo.gl/UfqQto
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
سیر صعودی #ازدواج و #طلاق در استان تهران
افزایش تمایل به طلاق پس از 29 سال زندگی
@SOCIAL_SCIENCE
ازدواج
آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران درباره ازدواج و طلاق تهرانیها نشان میدهد که میزان ازدواج و طلاق در سال گذشته افزایش پیدا کرده و طبق این آمارها 5 درصد از طلاقها پس از 29 سال زندگی و 40 درصد در 5 سال ابتدایی زندگی صورت میگیرد.
به گزارش ایسنا، آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران در زمینه ازدواج و طلاق در سال 95 نشان میدهد که سال گذشته، 97 هزار و 591 مورد ازدواج در استان تهران ثبت شده است. این در حالی است که در سال 94 آمار ازدواجهای ثبت شده برابر با 86 هزار و 389 مورد بود. مقایسه این دو آمار، نشان میدهد که در سال 95 آمار ازدواج با رشد 11.4 درصدی همراه بوده است.
بیشترین ازدواجها، در شهرستان تهران ثبت شده که 62 هزار و 338 مورد را شامل میشود. شهرستانهای ری و شهریار نیز به ترتیب با 6678 و 5916 مورد ثبت ازدواج در ردههای بعدی قرار دارند.
آمارها، همچنین از افزایش میزان ناخالص ازدواج حکایت دارد و بر این اساس ناخالص ازدواج در استان تهران در سال 95 برابر 7.3 در هزار بوده است.
همچنین میانگین سنی مردان هنگام ازدواج، در سال گذشته با 30 و زنان با 26 بوده است.
بررسیهای سری زمانی آمارهای مربوط به ازدواج نشان میدهد که تعداد کل ازدواجهای ثبت شده از سال 89 تا 94، روند کاهشی داشته است؛ اما در سال 95 سیر صعودی داشته است. در سال 89 تعداد ازدواجهای ثبت شده 101 هزار و 488 مورد بود. در ادامه این روند نزولی، سال 94 ، 86 هزار و 877 مورد ازدواج ثبت شد. در سال 95، تعداد ازدواجهای ثبت شده، پس از 6 سال، افزایش را تجربه کرد و به 97 هزار و 591 مورد رسید.
افزایش 22 درصدی #طلاق در استان #تهران
در سال گذشته آمار طلاق استان تهران هم سیر صعودی داشت. تعداد کل طلاقهای ثبت شده در سال 95 برابر با 39 هزار و 282 مورد بود که نسبت به سال پیش از آن، بیش از 22 درصد افزایش داشت. در سال 94 طلاقهای ثبت شده برابر با 30 هزار و 575 مورد بود.
به طور میانگین مردانی که در سال گذشته طلاق گرفتند 38 ساله و زنان 33 ساله بودند. میانگین طول مدت زندگی زوجهای تهرانی هنگام طلاق ، 9.9 سال برای این دوره به دست آمده است.
میزان ناخالص طلاق ثبت شده در استان تهران برابر با 2.9 در هزار است که نسبت به سال گذشته که 2.4 در هزار بود، افزایش داشته است.
بیشترین طلاقهای ثبت شده هم مربوط به شهرستان تهران با 26 هزار و 381 مورد بود و شهرستانهای شهریار و ری با 2440 و 2437 مورد در ردههای بعدی قرار دارند.
سیر سینوسی طلاق در استان تهران
آمار طلاق از سال 89 تا 94، بر خلاف ازدواج متغیر بوده است. در سال 89 تعداد 30 هزار و 403 مورد طلاق ثبت شد و در سال 90، این عدد به 31 هزار و 640 مورد افزایش پیدا کرد. روند افزایشی در سال 91 هم ادامه داشت و 32 هزار و 713 مورد طلاق به ثبت رسید. این در حالیست که در سال 92 تعداد طلاقهای ثبت شده به 29 هزار و 156 مورد کاهش رسید، اما در سال 93 دوباره با افزایش همراه بود و به 32 هزار و 972 مورد رسید. سال 94 تعداد طلاقهای ثبت شده 30 هزار و 445 مورد بود و در سال گذشته با افزایش حدود 9 هزار مورد، به 39 هزار و 282 رسید.
براساس آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران، نسبت ازدواج به طلاق از سال 89 تا 94 به ترتیب 3.3، 3.2، 2.9، 3.1، 2.6، 2.8 بود و این عدد در سال 95 به 2.5 رسید.
افزایش #طلاقها پس از 29 سال زندگی
بررسی مدت زمان زندگی زوجین هنگام طلاق حاکی از این است که در سال گذشته 11 درصد از طلاقها در اولین سال زندگی مشترک و 40 درصد دیگر حداکثر تا 5 سال پس از آغاز زندگی ثبت شده است. تعداد طلاقها در 28 سال زندگی، کمترین آمار را به خود اختصاص داده که شامل کمتر از یک درصد است. نکته قابل توجه این است که میزان طلاقها پس از 29 سال زندگی، دوباره با افزایش همراه شده و شامل 5 درصد است.
منبع: ایسنا
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
افزایش تمایل به طلاق پس از 29 سال زندگی
@SOCIAL_SCIENCE
ازدواج
آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران درباره ازدواج و طلاق تهرانیها نشان میدهد که میزان ازدواج و طلاق در سال گذشته افزایش پیدا کرده و طبق این آمارها 5 درصد از طلاقها پس از 29 سال زندگی و 40 درصد در 5 سال ابتدایی زندگی صورت میگیرد.
به گزارش ایسنا، آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران در زمینه ازدواج و طلاق در سال 95 نشان میدهد که سال گذشته، 97 هزار و 591 مورد ازدواج در استان تهران ثبت شده است. این در حالی است که در سال 94 آمار ازدواجهای ثبت شده برابر با 86 هزار و 389 مورد بود. مقایسه این دو آمار، نشان میدهد که در سال 95 آمار ازدواج با رشد 11.4 درصدی همراه بوده است.
بیشترین ازدواجها، در شهرستان تهران ثبت شده که 62 هزار و 338 مورد را شامل میشود. شهرستانهای ری و شهریار نیز به ترتیب با 6678 و 5916 مورد ثبت ازدواج در ردههای بعدی قرار دارند.
آمارها، همچنین از افزایش میزان ناخالص ازدواج حکایت دارد و بر این اساس ناخالص ازدواج در استان تهران در سال 95 برابر 7.3 در هزار بوده است.
همچنین میانگین سنی مردان هنگام ازدواج، در سال گذشته با 30 و زنان با 26 بوده است.
بررسیهای سری زمانی آمارهای مربوط به ازدواج نشان میدهد که تعداد کل ازدواجهای ثبت شده از سال 89 تا 94، روند کاهشی داشته است؛ اما در سال 95 سیر صعودی داشته است. در سال 89 تعداد ازدواجهای ثبت شده 101 هزار و 488 مورد بود. در ادامه این روند نزولی، سال 94 ، 86 هزار و 877 مورد ازدواج ثبت شد. در سال 95، تعداد ازدواجهای ثبت شده، پس از 6 سال، افزایش را تجربه کرد و به 97 هزار و 591 مورد رسید.
افزایش 22 درصدی #طلاق در استان #تهران
در سال گذشته آمار طلاق استان تهران هم سیر صعودی داشت. تعداد کل طلاقهای ثبت شده در سال 95 برابر با 39 هزار و 282 مورد بود که نسبت به سال پیش از آن، بیش از 22 درصد افزایش داشت. در سال 94 طلاقهای ثبت شده برابر با 30 هزار و 575 مورد بود.
به طور میانگین مردانی که در سال گذشته طلاق گرفتند 38 ساله و زنان 33 ساله بودند. میانگین طول مدت زندگی زوجهای تهرانی هنگام طلاق ، 9.9 سال برای این دوره به دست آمده است.
میزان ناخالص طلاق ثبت شده در استان تهران برابر با 2.9 در هزار است که نسبت به سال گذشته که 2.4 در هزار بود، افزایش داشته است.
بیشترین طلاقهای ثبت شده هم مربوط به شهرستان تهران با 26 هزار و 381 مورد بود و شهرستانهای شهریار و ری با 2440 و 2437 مورد در ردههای بعدی قرار دارند.
سیر سینوسی طلاق در استان تهران
آمار طلاق از سال 89 تا 94، بر خلاف ازدواج متغیر بوده است. در سال 89 تعداد 30 هزار و 403 مورد طلاق ثبت شد و در سال 90، این عدد به 31 هزار و 640 مورد افزایش پیدا کرد. روند افزایشی در سال 91 هم ادامه داشت و 32 هزار و 713 مورد طلاق به ثبت رسید. این در حالیست که در سال 92 تعداد طلاقهای ثبت شده به 29 هزار و 156 مورد کاهش رسید، اما در سال 93 دوباره با افزایش همراه بود و به 32 هزار و 972 مورد رسید. سال 94 تعداد طلاقهای ثبت شده 30 هزار و 445 مورد بود و در سال گذشته با افزایش حدود 9 هزار مورد، به 39 هزار و 282 رسید.
براساس آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران، نسبت ازدواج به طلاق از سال 89 تا 94 به ترتیب 3.3، 3.2، 2.9، 3.1، 2.6، 2.8 بود و این عدد در سال 95 به 2.5 رسید.
افزایش #طلاقها پس از 29 سال زندگی
بررسی مدت زمان زندگی زوجین هنگام طلاق حاکی از این است که در سال گذشته 11 درصد از طلاقها در اولین سال زندگی مشترک و 40 درصد دیگر حداکثر تا 5 سال پس از آغاز زندگی ثبت شده است. تعداد طلاقها در 28 سال زندگی، کمترین آمار را به خود اختصاص داده که شامل کمتر از یک درصد است. نکته قابل توجه این است که میزان طلاقها پس از 29 سال زندگی، دوباره با افزایش همراه شده و شامل 5 درصد است.
منبع: ایسنا
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
علوم اجتماعی،مسائل روز
سیر صعودی #ازدواج و #طلاق در استان تهران افزایش تمایل به طلاق پس از 29 سال زندگی @SOCIAL_SCIENCE ازدواج آمارهای اداره ثبت احوال استان تهران درباره ازدواج و طلاق تهرانیها نشان میدهد که میزان ازدواج و طلاق در سال گذشته افزایش پیدا کرده و طبق این آمارها 5…
🔴 #اینفوگرافی_طلاق و #ازدواج در تهران سال ۹۵
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#کارتون؛ «ایران برج بلند دموکراسی»
کاری از سیدمیثم آقاسیدحسینی
📚کتاب زندان در ایران👇
★توانا
http://goo.gl/NnbzXB
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
کاری از سیدمیثم آقاسیدحسینی
📚کتاب زندان در ایران👇
★توانا
http://goo.gl/NnbzXB
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔥سوختن ۱۱میلیون هکتار از جنگلهای کشور در سه سال گذشته
@SOCIAL_SCIENCE
عضو کمیسیون کشاورزی مجلس با انتقاد از کمبود بالگرد اطفای حریق در کشور گفته ۱۱میلیون هکتار از جنگلهای کشور در سه سال گذشته در آتشسوزی نابود شده است.
به گفته علی اکبری، خسارت مستقیم زیست محیطی ناشی از این آتشسوزیها سالانه به طور میانگین ۳۲۰ میلیارد تومان است و هنوز در برخی آتشسوزیها از وسایل ابتدایی مانند بیل و کلنگ برای اطفای حریق استفاده میشود.
نماینده شیراز در مجلس گفته آتشسوزی تهدیدی جدی برای حیات جنگلها و مراتع کشور محسوب میشود و عوامل انسانی در به وجود آمدن آتشسوزی نقش تاثیرگذاری دارند که باید در این زمینه فرهنگسازی بیشتری انجام شود و همچنین از ظرفیت مردم و جوامع محلی برای پیشگیری از وقوع آتشسوزیها استفاده کرد.
آتشسوزی جنگلها به یکی از مهمترین آسیبهای زیستمحیطی در ایران تبدیل شده است. جنگلها در برخی موارد برای #نابودی و #زمین_خواری به صورت #عمدی آتش زده میشوند و در بسیاری از موارد دیگر سهلانگاری انسان باعث ایجاد حریق در جنگل میشود./میدان
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
عضو کمیسیون کشاورزی مجلس با انتقاد از کمبود بالگرد اطفای حریق در کشور گفته ۱۱میلیون هکتار از جنگلهای کشور در سه سال گذشته در آتشسوزی نابود شده است.
به گفته علی اکبری، خسارت مستقیم زیست محیطی ناشی از این آتشسوزیها سالانه به طور میانگین ۳۲۰ میلیارد تومان است و هنوز در برخی آتشسوزیها از وسایل ابتدایی مانند بیل و کلنگ برای اطفای حریق استفاده میشود.
نماینده شیراز در مجلس گفته آتشسوزی تهدیدی جدی برای حیات جنگلها و مراتع کشور محسوب میشود و عوامل انسانی در به وجود آمدن آتشسوزی نقش تاثیرگذاری دارند که باید در این زمینه فرهنگسازی بیشتری انجام شود و همچنین از ظرفیت مردم و جوامع محلی برای پیشگیری از وقوع آتشسوزیها استفاده کرد.
آتشسوزی جنگلها به یکی از مهمترین آسیبهای زیستمحیطی در ایران تبدیل شده است. جنگلها در برخی موارد برای #نابودی و #زمین_خواری به صورت #عمدی آتش زده میشوند و در بسیاری از موارد دیگر سهلانگاری انسان باعث ایجاد حریق در جنگل میشود./میدان
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
❌ #ورود_خانم_ها_ممنوع!
احسان گنجی
🗞روزنامه شهروند
🔴با وجود وعده حضور زنان در دولت، هیچ زنی برای پست وزارت معرفی نشد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
احسان گنجی
🗞روزنامه شهروند
🔴با وجود وعده حضور زنان در دولت، هیچ زنی برای پست وزارت معرفی نشد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
#رودررویی با #حكومتها: #حقوق_بشر
@SOCIAL_SCIENCE
#ميشل_فوكو
ما اینجا صرفاً در مقام افراد مستقل ایستادهایم، بيهيچ دليلي براي سخنگفتن، يا براي سخنگفتنِ كنارِ يكديگر، مگر دشواريِ مشخص و مشتركِ تابآوردنِ آنچه دارد اتفاق ميافتد.
مسلماً اين واقعيت روشن را ميپذيريم كه نميتوانيم كار چنداني در قبال دلايلي انجام دهيم كه باعث ميشوند مردان و زنان به جاي زيستن در كشورشان آن را ترك كنند. اين امر فراتر از تواناييهاي ماست.
پس چه كسي ما را منصوب كرده است؟ هيچكس. و دقيقاً همين است كه حق ما را بنامينهد. به نظرم ميرسد ميبايد سه اصل را در ذهن داشته باشيم كه، به باور من، اين پيشگامي يا ابتكار را [منظور فوكو از «اين» ابتكار در واقع كميتهاي است كه اظهارات وی به مناسبت تاسيس آن ايراد شد]، و نيز بسياري ابتكارات ديگر را كه مقدم بر آن بودهاند، هدايت ميكنند: Île de Lumière [يك بيمارستان يا آمبولانس دريايي يا در واقع يك كشتيِ ويژة نجات آوارگان ويتنامي كه در سال 1979 به واسطة ابتكارات برنارد كُچنر به راه افتاد]، Cape Anamour [سازمانی بشردوستانه که در سال 1979 به دست رابرت نِدِک تأسیس شد و هدفش یاری به پناهجویان و آوارگان بود]، the Airplane for El Salvador، Terre des Hommes [فدراسيون بينالمللي فعال در زمينة ساماندهي وضعيت كودكان]، Amnesty International (سازمان عفو بینالملل؛ كمپيني مردمي كه در سال 1961 به راه افتاد و در اكثر زمينههاي مرتبط با حقوق بشر فعاليت كرده است). [این سه اصل بدین قرارند.
۱- نوعي شهروندي جهاني وجود دارد كه حقوق و وظايف خاص خودش را دارد، و همين انسان را ملزم ميكند تا عليه هر شكلي از سوءاستفاده از قدرت اعتراض كند، حال عامل آن و قربانيان آن هر كه ميخواهد باشد. آخر همة ما اعضاي اجتماع محكومانايم، و از همينرو ملزم هستيم همبستگي متقابلمان را به نمايش بگذاريم.
۲- از آنجاييكه حكومتها مدعياند با رفاه جوامع سروكار دارند، به خود حق ميدهند نارضايتي انسانياي را كه تصميمات آنها برانگيخته يا قصور آنها موجب شده به مثابة امري مربوط به سود و زيان جا بزنند. وظيفة اين شهروندي جهاني است كه در برابر ديدگان حكومتها به رنج مردم شهادت دهد، رنجي كه نادرست است [اگر تصرو کنیم] حكومتها مسئوليتي در قبال آن ندارند. رنج انسانها هرگز نميبايد پسماندة بيصداي سياستگذاريها باشد. اين رنجْ حقِ مطلقِ برخاستن و سخنگفتنِ با صاحبان قدرت را پايه ميگذارد.
۳- ما ميبايست تقسيم كاري را كه اغلب در برابرمان ميگذارند، پس بزنيم: مردم ميتوانند خشمگين شوند و سخن بگويند؛ حكومتها به فكر خواهند افتاد و دست به كار خواهند شد. اين درست است كه حكومتهاي خوب به خشم مقدس ارج مينهند، اما به اين شرط كه شاعرانه باقي بماند. به گمانم ميبايد آگاه باشيم كه اغلب اين حاكماناند كه سخن ميگويند، تنها آنها هستند كه توانايي سخنگفتن دارند، تنها آنها ميخواهند سخن بگويند. تجربه نشان ميدهد كه ميتوان و ميبايد از ايفاي نقش تئاترگونِ خشم و ديگر هيچ، كه به ما پيشنهاد ميكنند، سر باز بزنيم. Amnesty International، Terre des Hommes، و Medecins du monde [نهادي متشكل از پزشكان و پرستاران داوطلب كه در نقاط محروم و فقيرِ فاقد امكانات درماني، خدمات پزشكي ارائه ميدهند] پيشگاماني هستند كه اين حق نوظهور را خلق كردهاند- حق افراد مستقل به اينكه عملاً در حوزة سياست و استراتژي بينالملل مداخله كنند. ارادة افراد ميبايست درون واقعيتي كه حكومتها ميكوشند به انحصار خود درآورند براي خود فضايي بسازد، انحصاري كه ميبايد اندكاندك و گامبهگام از چنگ آنها درآوريم.
...
توضیح: این متن در ژوئیهی 1984 در روزنامهی لیبراسیون، به مناسبت تأسیس کمیتهای بینالمللی در جنوای ایتالیا علیه دزدی دریایی، منتشر شد.
...
این متن ترجمهای است از:
Michel Foucault (2000) The Essential Works: Power, New York, New Press, P. 474-5
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
#ميشل_فوكو
ما اینجا صرفاً در مقام افراد مستقل ایستادهایم، بيهيچ دليلي براي سخنگفتن، يا براي سخنگفتنِ كنارِ يكديگر، مگر دشواريِ مشخص و مشتركِ تابآوردنِ آنچه دارد اتفاق ميافتد.
مسلماً اين واقعيت روشن را ميپذيريم كه نميتوانيم كار چنداني در قبال دلايلي انجام دهيم كه باعث ميشوند مردان و زنان به جاي زيستن در كشورشان آن را ترك كنند. اين امر فراتر از تواناييهاي ماست.
پس چه كسي ما را منصوب كرده است؟ هيچكس. و دقيقاً همين است كه حق ما را بنامينهد. به نظرم ميرسد ميبايد سه اصل را در ذهن داشته باشيم كه، به باور من، اين پيشگامي يا ابتكار را [منظور فوكو از «اين» ابتكار در واقع كميتهاي است كه اظهارات وی به مناسبت تاسيس آن ايراد شد]، و نيز بسياري ابتكارات ديگر را كه مقدم بر آن بودهاند، هدايت ميكنند: Île de Lumière [يك بيمارستان يا آمبولانس دريايي يا در واقع يك كشتيِ ويژة نجات آوارگان ويتنامي كه در سال 1979 به واسطة ابتكارات برنارد كُچنر به راه افتاد]، Cape Anamour [سازمانی بشردوستانه که در سال 1979 به دست رابرت نِدِک تأسیس شد و هدفش یاری به پناهجویان و آوارگان بود]، the Airplane for El Salvador، Terre des Hommes [فدراسيون بينالمللي فعال در زمينة ساماندهي وضعيت كودكان]، Amnesty International (سازمان عفو بینالملل؛ كمپيني مردمي كه در سال 1961 به راه افتاد و در اكثر زمينههاي مرتبط با حقوق بشر فعاليت كرده است). [این سه اصل بدین قرارند.
۱- نوعي شهروندي جهاني وجود دارد كه حقوق و وظايف خاص خودش را دارد، و همين انسان را ملزم ميكند تا عليه هر شكلي از سوءاستفاده از قدرت اعتراض كند، حال عامل آن و قربانيان آن هر كه ميخواهد باشد. آخر همة ما اعضاي اجتماع محكومانايم، و از همينرو ملزم هستيم همبستگي متقابلمان را به نمايش بگذاريم.
۲- از آنجاييكه حكومتها مدعياند با رفاه جوامع سروكار دارند، به خود حق ميدهند نارضايتي انسانياي را كه تصميمات آنها برانگيخته يا قصور آنها موجب شده به مثابة امري مربوط به سود و زيان جا بزنند. وظيفة اين شهروندي جهاني است كه در برابر ديدگان حكومتها به رنج مردم شهادت دهد، رنجي كه نادرست است [اگر تصرو کنیم] حكومتها مسئوليتي در قبال آن ندارند. رنج انسانها هرگز نميبايد پسماندة بيصداي سياستگذاريها باشد. اين رنجْ حقِ مطلقِ برخاستن و سخنگفتنِ با صاحبان قدرت را پايه ميگذارد.
۳- ما ميبايست تقسيم كاري را كه اغلب در برابرمان ميگذارند، پس بزنيم: مردم ميتوانند خشمگين شوند و سخن بگويند؛ حكومتها به فكر خواهند افتاد و دست به كار خواهند شد. اين درست است كه حكومتهاي خوب به خشم مقدس ارج مينهند، اما به اين شرط كه شاعرانه باقي بماند. به گمانم ميبايد آگاه باشيم كه اغلب اين حاكماناند كه سخن ميگويند، تنها آنها هستند كه توانايي سخنگفتن دارند، تنها آنها ميخواهند سخن بگويند. تجربه نشان ميدهد كه ميتوان و ميبايد از ايفاي نقش تئاترگونِ خشم و ديگر هيچ، كه به ما پيشنهاد ميكنند، سر باز بزنيم. Amnesty International، Terre des Hommes، و Medecins du monde [نهادي متشكل از پزشكان و پرستاران داوطلب كه در نقاط محروم و فقيرِ فاقد امكانات درماني، خدمات پزشكي ارائه ميدهند] پيشگاماني هستند كه اين حق نوظهور را خلق كردهاند- حق افراد مستقل به اينكه عملاً در حوزة سياست و استراتژي بينالملل مداخله كنند. ارادة افراد ميبايست درون واقعيتي كه حكومتها ميكوشند به انحصار خود درآورند براي خود فضايي بسازد، انحصاري كه ميبايد اندكاندك و گامبهگام از چنگ آنها درآوريم.
...
توضیح: این متن در ژوئیهی 1984 در روزنامهی لیبراسیون، به مناسبت تأسیس کمیتهای بینالمللی در جنوای ایتالیا علیه دزدی دریایی، منتشر شد.
...
این متن ترجمهای است از:
Michel Foucault (2000) The Essential Works: Power, New York, New Press, P. 474-5
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
✅ #محمدعلی_نجفی #شهردار_تهران شد
محمد علی نجفی با کسب اکثریت آرای اعضای منتخب شورای پنجم، شهردار تهران شد.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
محمد علی نجفی با کسب اکثریت آرای اعضای منتخب شورای پنجم، شهردار تهران شد.
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#پناهندگان خوش آمدید
توریستها به خانه بروید
وطنپرستان گورتان را گم کنید
پلیس خودت را بکش!
(دیوار نوشتهای در سوئد)
@jamiatdefaa
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
توریستها به خانه بروید
وطنپرستان گورتان را گم کنید
پلیس خودت را بکش!
(دیوار نوشتهای در سوئد)
@jamiatdefaa
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #نظریه_انحرافات
#رابرت_مرتن؛
@SOCIAL_SCIENCE
رابرت مرتن (merton Robert ) با بسط مفهوم آنومی دورکیم آن را برای تبیین رفتار انحرافی به کار گرفت.
او مانند دورکیم از دیدگاه کارکردگرایی مینگرد و انحراف را نتیجه عدم تعادل در نظام اجتماعی میداند.
مرتن نابسامانی را به عدم تعادل بین اهداف تائید شده اجتماعی و وسایل مورد تائید برای نیل به آنها نسبت میدهد.
ازدیدگاه مرتن علت جرم در درون افراد که اشتهای سیری ناپذیرشان باید به وسیله کنترلهای قوی هنجاری محافظت شود وجود ندارد بلکه در تناقضات ساختار اجتماعی - فرهنگی است.
در میان عناصر گوناگون ساختارهای اجتماعی و فرهنگی، دو مورد آن اهمیت بیشتری دارد، نخستین عنصر شامل اهدف، مقاصد و علائقی است که فرهنگ جامعه آنها را تعیین و تعریف کرده و برای همه اعضای جامعه یا بخشهایی ازآن بصورت هدفهای مورد تایید درآورده است. هدفهای رایج که میزان حساسیت و اهمیت آنها متفاوت است چارچوب مرجع آرمانی هستند، یعنی چیزهایی هستند که ارزش دارند برای آنها تلاش کرد.گرچهً به محرکهای زیست شناختی ارتباط دارند اما بوسیله تعدادی ازاین هدفهای فرهنگی -نه همه آنها- مستقیما آنها تعیین نمیشود.
عنصر دوم ساختار فرهنگی شیوههای مورد تأیید رسیدن به این هدفها را مشخص، تنظیم و کنترل میکند. هر گروهی مجبور است هدفهای فرهنگی خود را با مقرراتی انطباق دهد که در نظام رسوم اخلاقی یا نهادها ریشه دارد. و این مقررات بیانگر راه و روشهای مجاز حرکت به سوی این اهداف است. تاکیدی که از نظر فرهنگی بر برخی از هدفها میشود، با میزان تأکیدی که برهنجارهای نهادی شده اعمال میشود
تناسبی ندارد. گاهی ممکن است به ارزشهای مربوط به هدفهایی معین تاکید شدید یا استثنایی شود اما در عین حال توجه چندانی به ابزارهای نهادی شده برای رسیدن به آن هدفها نشود.
مرتن پنج واکنش ممکن نسبت به تنش میان ارزشهای از نظر اجتماعی پذیرفته شده و وسایل محدود دستیابی به آنهارا تشخیص میدهد :
1 -سازگاری وهمنوایی (conformity) ؛ همنوایی با اهداف و وسایل فرهنگی که معمول ترین شکل رفتار است. پیروی در حد قابل ملاحظهای به این شیوه از انطباق امری ضروری برای حفظ جامعهای باثبات محسوب میشود.
2 -نوآوری( innovation)؛
فرد با اهداف فرهنگی سازگاری میکند بدون آنکه به همان میزان هنجارهای نهادی حاکم بر وسایل را نیز برای نیل به آن اهداف درونی کرده و پذیرفته باشد.
3 -مناسک گرایی (ritualism ) ؛
ترک یا کاهش میزان آرزوها در ارتباط با اهداف، همراه با تمرکز بر وسایل.
4 -انزوا طلبی (ritreatment) ؛
مستلزم چشم پوشی از اهداف و وسایل است و بنابراین فاصله گرفتن از جریان اصلی جامعه.
5 -شورش (rebellion) ؛
وضعیتی است که سیستم نهادی مانعی بر سر راه نیل به اهداف مشروع محسوب میشود در نتیجه ارزشهای جدید بوجود میآیند و وسایل جدید برای نیل به آنها میآفریند.
♨️كافه روش تحقيق و نظريه جامعه شناسي
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#رابرت_مرتن؛
@SOCIAL_SCIENCE
رابرت مرتن (merton Robert ) با بسط مفهوم آنومی دورکیم آن را برای تبیین رفتار انحرافی به کار گرفت.
او مانند دورکیم از دیدگاه کارکردگرایی مینگرد و انحراف را نتیجه عدم تعادل در نظام اجتماعی میداند.
مرتن نابسامانی را به عدم تعادل بین اهداف تائید شده اجتماعی و وسایل مورد تائید برای نیل به آنها نسبت میدهد.
ازدیدگاه مرتن علت جرم در درون افراد که اشتهای سیری ناپذیرشان باید به وسیله کنترلهای قوی هنجاری محافظت شود وجود ندارد بلکه در تناقضات ساختار اجتماعی - فرهنگی است.
در میان عناصر گوناگون ساختارهای اجتماعی و فرهنگی، دو مورد آن اهمیت بیشتری دارد، نخستین عنصر شامل اهدف، مقاصد و علائقی است که فرهنگ جامعه آنها را تعیین و تعریف کرده و برای همه اعضای جامعه یا بخشهایی ازآن بصورت هدفهای مورد تایید درآورده است. هدفهای رایج که میزان حساسیت و اهمیت آنها متفاوت است چارچوب مرجع آرمانی هستند، یعنی چیزهایی هستند که ارزش دارند برای آنها تلاش کرد.گرچهً به محرکهای زیست شناختی ارتباط دارند اما بوسیله تعدادی ازاین هدفهای فرهنگی -نه همه آنها- مستقیما آنها تعیین نمیشود.
عنصر دوم ساختار فرهنگی شیوههای مورد تأیید رسیدن به این هدفها را مشخص، تنظیم و کنترل میکند. هر گروهی مجبور است هدفهای فرهنگی خود را با مقرراتی انطباق دهد که در نظام رسوم اخلاقی یا نهادها ریشه دارد. و این مقررات بیانگر راه و روشهای مجاز حرکت به سوی این اهداف است. تاکیدی که از نظر فرهنگی بر برخی از هدفها میشود، با میزان تأکیدی که برهنجارهای نهادی شده اعمال میشود
تناسبی ندارد. گاهی ممکن است به ارزشهای مربوط به هدفهایی معین تاکید شدید یا استثنایی شود اما در عین حال توجه چندانی به ابزارهای نهادی شده برای رسیدن به آن هدفها نشود.
مرتن پنج واکنش ممکن نسبت به تنش میان ارزشهای از نظر اجتماعی پذیرفته شده و وسایل محدود دستیابی به آنهارا تشخیص میدهد :
1 -سازگاری وهمنوایی (conformity) ؛ همنوایی با اهداف و وسایل فرهنگی که معمول ترین شکل رفتار است. پیروی در حد قابل ملاحظهای به این شیوه از انطباق امری ضروری برای حفظ جامعهای باثبات محسوب میشود.
2 -نوآوری( innovation)؛
فرد با اهداف فرهنگی سازگاری میکند بدون آنکه به همان میزان هنجارهای نهادی حاکم بر وسایل را نیز برای نیل به آن اهداف درونی کرده و پذیرفته باشد.
3 -مناسک گرایی (ritualism ) ؛
ترک یا کاهش میزان آرزوها در ارتباط با اهداف، همراه با تمرکز بر وسایل.
4 -انزوا طلبی (ritreatment) ؛
مستلزم چشم پوشی از اهداف و وسایل است و بنابراین فاصله گرفتن از جریان اصلی جامعه.
5 -شورش (rebellion) ؛
وضعیتی است که سیستم نهادی مانعی بر سر راه نیل به اهداف مشروع محسوب میشود در نتیجه ارزشهای جدید بوجود میآیند و وسایل جدید برای نیل به آنها میآفریند.
♨️كافه روش تحقيق و نظريه جامعه شناسي
@KhalilMirzaei
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
بیش از ۱۲۰هزار #کودک در ایران به زبالهگردی مشغولند
اغلب این کودکان برای مراکز بازیافت زباله که پیمانکاران شهرداری هستند کار می کنند.
ایلنا
#کودکان_کار
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
اغلب این کودکان برای مراکز بازیافت زباله که پیمانکاران شهرداری هستند کار می کنند.
ایلنا
#کودکان_کار
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌍زمین داغتر میشود
▫️افزایش درجه حرارت قارهها از سال ۱۹۰۰ تا ۲۰۱۶ براساس میانگین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۰
@SOCIAL_SCIENCE
▫️افزایش درجه حرارت قارهها از سال ۱۹۰۰ تا ۲۰۱۶ براساس میانگین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۰
@SOCIAL_SCIENCE
🔴از #سامسونت تا کوله پشتی
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
تا یک دهه پیش کیف سامسونت نشانه فرهنگی خاصی بود که برای تمایز و فخر فروشی استفاده می شد.
در سالهای رقابت نفس گیر کنکور که ظرفیت پذیرش دانشگاهها به شدت محدود بود، قبول شدن و دانشجو شدن فخر و غرور خاصی را برای فرد به همراه داشت.
در این میان کیف سامسونت نشانه ای تمایز بخش میان فاتحان و شکست خوردگان کنکور محسوب می شد.
از اولین اقدامات پذیرفته شده گان دانشگاهها که از نان شب هم واجب تر بود خرید کیف سامسونت به شمار می آمد.
مهم نیست که محتویات داخل آن را اغلب لباس ،زیرشلواری و مسواک و خمیر دندان و امثالهم تشکیل می داد. این کیف نشانه ای بود تا حمل کننده آن با گردنی برافراشته و سینه ای سپر کرده در خیابان به رهگذران این پیغام را بدهد که من از سد بزرگ کنکور گذشته و وارد دانشگاه شده ام و از این طریق به کیف و لذت درونی دست پیدا می کرد.
از اواسط دهه هشتاد شمسی اوضاع کم کم تغییر کرد، از یکسو افزایش پذیرش دانشگاهها و از سوی دیگر رشد بی رویه دانشگاه آزاد و پیام نور دیگر به ندرت کسی پشت میله های دانشگاه متوقف شده و با حسرت به آن می نگریست. در چنین شرایطی کیف سامسونت نیز کم کم ارج و قرب خود را از دست داد.
سامسونت دیگر نمی توانست نقش هویتی و معنا بخش خود را ایفا کند و حتی حاملان این کیف ها در بین جوانان به چیپ و دهاتی و عقده ای بودن متهم شدند.
با به حاشیه رفتن کیف سامسونت، کوله پشتی ها جای آن را گرفتند، کوله پشتی ها همه گیرتر بودند.
سامسونت با ظاهر زمخت و یکدستی که داشت ،نشانه ای بیشتر مردانه تلقی می شد، نشانه ای که حاملان آن اغلب با کت و شلوار اتو کشیده و کفش های براق ظاهری رسمی و جدی را به نمایش میگذاشتند.
اما کوله ها با تنوع رنگ ها و ظواهر متفاوت نشانه ای بیشتر دخترانه محسوب می شود.
حاملان کوله پشتی ها اغلب با لباس های جین و اسپورت و هدفن هایی در گوش نشانه هایی مانند امروزی و راحت بودن را تداعی می کنند.
گذر از کیف سامسونت به کوله پشتی در میان دانشجویان حکایت از تغییری محسوس در نگاه مردم به دانشجو و دانشگاه و جنسیت است.
@kharmagaas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍فرهاد قنبری
تا یک دهه پیش کیف سامسونت نشانه فرهنگی خاصی بود که برای تمایز و فخر فروشی استفاده می شد.
در سالهای رقابت نفس گیر کنکور که ظرفیت پذیرش دانشگاهها به شدت محدود بود، قبول شدن و دانشجو شدن فخر و غرور خاصی را برای فرد به همراه داشت.
در این میان کیف سامسونت نشانه ای تمایز بخش میان فاتحان و شکست خوردگان کنکور محسوب می شد.
از اولین اقدامات پذیرفته شده گان دانشگاهها که از نان شب هم واجب تر بود خرید کیف سامسونت به شمار می آمد.
مهم نیست که محتویات داخل آن را اغلب لباس ،زیرشلواری و مسواک و خمیر دندان و امثالهم تشکیل می داد. این کیف نشانه ای بود تا حمل کننده آن با گردنی برافراشته و سینه ای سپر کرده در خیابان به رهگذران این پیغام را بدهد که من از سد بزرگ کنکور گذشته و وارد دانشگاه شده ام و از این طریق به کیف و لذت درونی دست پیدا می کرد.
از اواسط دهه هشتاد شمسی اوضاع کم کم تغییر کرد، از یکسو افزایش پذیرش دانشگاهها و از سوی دیگر رشد بی رویه دانشگاه آزاد و پیام نور دیگر به ندرت کسی پشت میله های دانشگاه متوقف شده و با حسرت به آن می نگریست. در چنین شرایطی کیف سامسونت نیز کم کم ارج و قرب خود را از دست داد.
سامسونت دیگر نمی توانست نقش هویتی و معنا بخش خود را ایفا کند و حتی حاملان این کیف ها در بین جوانان به چیپ و دهاتی و عقده ای بودن متهم شدند.
با به حاشیه رفتن کیف سامسونت، کوله پشتی ها جای آن را گرفتند، کوله پشتی ها همه گیرتر بودند.
سامسونت با ظاهر زمخت و یکدستی که داشت ،نشانه ای بیشتر مردانه تلقی می شد، نشانه ای که حاملان آن اغلب با کت و شلوار اتو کشیده و کفش های براق ظاهری رسمی و جدی را به نمایش میگذاشتند.
اما کوله ها با تنوع رنگ ها و ظواهر متفاوت نشانه ای بیشتر دخترانه محسوب می شود.
حاملان کوله پشتی ها اغلب با لباس های جین و اسپورت و هدفن هایی در گوش نشانه هایی مانند امروزی و راحت بودن را تداعی می کنند.
گذر از کیف سامسونت به کوله پشتی در میان دانشجویان حکایت از تغییری محسوس در نگاه مردم به دانشجو و دانشگاه و جنسیت است.
@kharmagaas
👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
Forwarded from گروه مهندسی-معماری باڕۆگ
🏛 #مهندسی_معماری_باڕۆگ
طراحی و اجرای دکوراسیون داخلی و نما
طراحی نقشه و پلان ساختمان
اجرای کناف، کاغذدیواری، پارکت، کابینت،کفپوش، نرده و پله چوبی
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEOiafV2r4zbfKoyUw
طراحی و اجرای دکوراسیون داخلی و نما
طراحی نقشه و پلان ساختمان
اجرای کناف، کاغذدیواری، پارکت، کابینت،کفپوش، نرده و پله چوبی
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEOiafV2r4zbfKoyUw