علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.93K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
◾️160 سال پیش، برابر با پنجم سپتامبر 1857 میلادی، #اگوست_کنت، فیلسوف و #جامعه_شناس فرانسوی، واضع واژه جامعه‌شناسی، بنیانگذار جامعه‌شناسی نوین و دکترین اثبات‌گرایی در پاریس درگذشت.

@SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 مستند «آیا انسانها هنوز در حال فرگشت هستند؟» (دوبله فارسی)
🌾 @sedanet
✅ #اسلامی_ترین_کشور_دنیا کجاست؟!
@SOCIAL_SCIENCE

نتايج تحقيق دكتر حسين عسکری و خانم دكتر شهرزاد رحمان از اساتيد دانشكده علوم تهران
با عنوان "كشورهای اسلامی چقدر اسلامی هستند؟ "

خيلی جالب است، متغير های بكار رفته در اين تحقيق در ابعاد حقوق سياسى، اقتصادی و زيست محيطی بر اساس قرآن و سنت پيامبر اسلام بوده است، و جمعا ١١٣ شاخص مورد بررسى قرار گرفتند.
مثلا در بعد اقتصاد، شاخص سلامت و عدم فساد و ربا و بهره پول
و در بعد اجتماعى، شاخص آزادى مدنى، امر به معروف و نهي از منكر، صاحبان قدرت و رعايت حقوق زنان و در بعد زیست محیطی شاخص میزان آلوده کردن محیط زیست، توجه به بهبود کیفیت زندگی و ...

نتیجه گیری حاصل شده به این شرح است؛

اسلامی ترين كشور دنيا:

رتبه اول #سوئیس
رتبه دوم #آلمان،
رتبه سوم کشورهای #شبه_جزیره_اسكانديناوی (دانمارک-سوئد-نروژ-فنلاند)

🔻جالب اينكه تا رتبه ٣٧ هيچ كشور اسلامى وجود نداره!! بعد از آن رتبه ٣٨ #مالزی اولین کشور اسلامی در این پژوهش است!
🔺و جالب تر از همه اینجاست که کشور #ايران از اين جهت دارای رتبه ١٦٣ است!
یعنی مسلمانان در عمل نتوانستند به چیزهایی که ادعا کردند برسند، اما کشورهای غیرمذهبی که براساس حاکمیت قانون و اخلاق اداره می شوند، به نتایج خوبی رسیدند..!

در #سوئد صبحها زود به کارخانه مي‌رسيديم و همکارم ماشينش را در نقطۀ دورى
نسبت به ورودى ساختمان پارک مي‌کرد. به همکارم گفتم: چرا ماشينت را جلوتر پارک نمیکنی؟ گفت: براى اينکه ما زود مي‌رسيم و وقت براى پياده‌رفتن داريم. اين جاها را بايد براى کسانى بگذاريم که ديرتر مي‌رسند و احتياج به جاى پارکى نزديک‌تر به درِ ورودى دارند تا به موقع به سرکارشان برسند.
#فرهنگ_برتر عامل اصلی
در پیشرفت جوامع بشری است...!


👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
#اینفوگرافی بسیار جالب و متاسفانه عجیب (برای ما) از اینکه هر کشوری در چه چیزی پیشتاز است :
#ایران در #فرار_مغزها (Brain Drain) در تمام دنیا پیشتاز است!

➖➖➖➖➖➖➖➖
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#صادق_زیباکلام:
خیلی‌ها از سکوت ایران اسلامی نسبت به تراژدی مسلمانان برمه(میانمار) شگفت‌زده شده اند. آنان اجالتاً درگیر حمایت از بمب اتمی مسلمانان مظلوم کره شمالی هستند!

@SOCIAL_SCIENCE
۵ جسد در یکی از مرموز‌ترین پرونده‌های جنایی تهران کشف شد

🗞روزنامه شهروند، ۱۵ شهریور ۱۳۹۶
@SOCIAL_SCIENCE
🔴معمای یک #قتل_عام_خانوادگی

در این حادثه زن ٣٢ساله همراه با پسر ١١ساله‌اش توسط همسرش به قتل رسیدند پلیس روز گذشته پیکر بی‌جان پدر و مادر قاتل را هم در محل کار او کشف کرد

شهروند| جنایتی مبهم. پرونده‌ای معماگونه. حادثه‌ای تکان‌دهنده، قتل ‌عام خانوادگی با انگیزه‌ای نامعلوم. چهار جسد و جنازه قاتلی که گفته می‌شود پس از ارتکاب به چهار قتل با چاقو خودکشی کرده است. همه عضو یک خانواده بودند، یک خانواده نسبتا مرفه با موقعیت اجتماعی مناسب. چاقویی که جان ٤ نفر از اعضای این خانواده را نشانه گرفت و دست آخر هم بر گردن عامل این جنایت نشست. کسی که در یک روز هم پسر و همسرش را کشت و هم احتمالا جان پدر و مادرش را گرفته و درنهایت با همان چاقو به زندگی‌اش پایان داد تا قتل‌ عام خانوادگی یکی از هولناک‌ترین و مرموز‌ترین پرونده‌های جنایی پایتخت را رقم بزند.
نخستین جسدهای این قتل ‌عام خانوادگی ساعت ٩شامگاه دوشنبه ١٣ شهریور امسال در یکی از فرعی‌های خیابان یخچال تهران کشف شد. خبر این حادثه را خواهر مینو، همسر قاتل به کلانتری ١٢٤ قلهک اطلاع داد. با حضور ماموران در محل حادثه و تأیید خبر کشف اجساد متعلق به یک خانواده سه نفره به نام‌های پژمان ٤٠ساله، مینو ٣٦ساله و پارسا ١٢ساله بلافاصله موضوع به اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی و قاضی کشیک ویژه قتل دادسرای امور جنایی تهران اعلام شد. با تشکیل پرونده با موضوع «قتل‌ عمد» و به دستور بازپرس شعبه پنجم دادسرای ناحیه ٢٧تهران، پرونده برای رسیدگی در اختیار اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی تهران قرار گرفت.

📰گزارش کامل در لینک زیر👇

http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/111786/

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 فیلمی از فردی که تلاش می‌کند در خیابان خود را زیر خودرو بیندازد تا #دیه بگیرد!

#واقعیتهای_تلخ_جامعه_ما

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
و اینگونه #ژاپن، ژاپن شد!

تصویر بالا یک‌ماه بعد از بمباران هیروشیما
تصویر پایین یک ماه بعد از سونامی

👉 @SOCIAL_SCIENCE
📈تحولات ترکییب جمعیتی در طی سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۴۰۹

🔴 #جمعیت_کشور به سمت #پیرشدن پبش می‌رود
📊ظرف مدت ۱۵ سال آینده پیک جمعیتی کشور بالای ۴۵ سال خواهد بود.

👉 @SOCIAL_SCIENCE
📚 #اخلاق_مصرف در ایران

✍ #عباس_کاظمی

📰مجله نقطه بند

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
👇👇👇
🔴 #حقوق_بشر #علیه_بشر
@SOCIAL_SCIENCE
✍️محمدمهدی اردبیلی و احمدرضا آزمون

رویدادهای اخیر میانمار، و سرکوب وحشیانۀ سیستماتیکِ اقلیت مسلمانِ روهینجا توسط ارتش و نیروهای نظامیِ رسمی، بازنمایی‌کنندۀ حقیقت تلخی است که تاکنون تلاش می‌شد در پس رنگ‌ها و طعم‌دهنده‌های مختلفِ رسانه‌ای شیرین و جذاب نشان داده شود. بهانۀ این «کشتارِ سیستماتیک»، مطابق آنچه اینک دیگر به کلیشه پهلو می‌زند، «تروریسم اسلامی» است. دولتِ میانمار، به بهانۀ مقابله با شورشیانِ مسلمانی که هیچ نام‌ونشان مشخصی ندارند، اقدام‌هایی هدفمند به منظور «تغییر آرایش جمعیتی» و «پاکسازی نژادی و مذهبی» را ساماندهی می‌کند. آنسانگ سوچی، رهبر معنویِ صاحب‌نام میانمار، که پیش‌تر برندۀ جایزۀ نوبل صلح شده است، عملاً اثرگذارترین شخصیت سیاسی میانمار است که در توجیه و حتی ترغیبِ این «اقدام سیستماتیک» از سهم ویژه‌ای برخوردار است. عکس‌ها، فیلم‌ها و خبرهایی که از ابعاد پیدا و ناپیدای این «نسل‌کشی سیستماتیک» در دسترس است، به طرز حیرت انگیزی بازنمای بحران در سه سطحِ پشتِ پردۀ ماجراست:
یکم، آئین بودایی، به عنوان ایدئولوژی حاکم بر گفتمان سیاسی مسلط در دولت میانمار، تقریباً در نیم قرن اخیر به میانجی تبلیغات رنگارنگ رسانه‌های غربی و شرقی، بدل به مهمترین «ایدۀ دینیِ غیرابراهیمی» شده است که می‌تواند، «اخلاق»، خاصه «حقوق بشر» را با بالاترین کیفیت نمایندگی کند. دالایی‌لاما نماد صلح و آشتی و نفی خشونت معرفی شد و آیین بودایی با صورت‌ها و آرایش‌های مختلف، به عنوان منادی صلح و آشتی به سرتاسر جهان صادر شد. حال با دولتی بودایی طرف هستیم که برای پیشبرد آرمانهای رهایی بخشِ بودایی از اسرائیل سلاح خریداری می کند و آنها را آشکارا علیه انسان های بی دفاع و غیرمسلح به کار می گیرد. آیا خشونت و «ترور دولتی»، تا این پایه دهشتناک و غیرانسانی، چیزی جز امکان‌های تاکنون برملانشدۀ خود آیین بودائی نیستند که در لوای قسمی «فیگور اخلاقی» و «ژست عرفانی» سربسته مانده بود؟
دوم، آنسانگ سوچی، مهمترین چهرۀ سیاسیِ گفتمان مسلطِ دولت میانمار، که پیش‌تر توسط غرب، با لقب گاندیِ دوران، به عنوان «مصداق» تمام‌نمایِ «ایدۀ حقوق بشر» معرفی شده بود، اینک به تجلیِ «حقیقی» درونمایۀ «ایدۀ حقوق بشر» و مهمتر از آن، «کارگروه تعیین مصادیقِ» آن، یعنی متولیّان سیاست در غرب بدل شده است. دستِ رو شدۀ آنگ‌سان‌سوچی ابداً مسئله‌ای مربوط به یک شخص یا حتی تصمیم اخلاقی نیست، بلکه عیناً و اتفاقاً نشانۀ «کذبِ» خود ژست توخالیِ «حقوقِ بشر» در دو سطحِ «مبنا» و «مصداق» است. البته روشن است که نقد ایدۀ حقوق بشر نباید به دستاویزی برای توجیه سرکوب مردم در سطح جهان بدل شود، اما مبادا خود همین ملاحظه، بدل به اهرم فشاری علیه انتقاداتِ وارد علیه ناکارآمدیِ محتوا و شیوۀ عرضۀ «اعلامیۀ جهانی حقوق بشر» شود.
سوم، بحث اصلی می‌تواند، مضاف بر خودِ ایدۀ «حقوق بشر»، متوجه غرب، امپراتوری رسانه‌ای‌اش و «کارگروهِ» مزبور از رهگذر ارزیابیِ دستاوردهای «واقعی» آن در طول تاریخ باشد. به نظر می‌رسد، «حقوق بشر»، در پسِ چهرۀ زرین خود، از آن رو که جز از قسمی کلیات فراتر نرفته است، مستعد امکان‌هایی هیولایی است که می‌تواند آن ایدۀ «نیک» را به واقعی‌ترین شکل ممکن، به ضد خود، یعنی «شر» مطلق بدل سازد. نگاهی گذرا به رویدادهای سالیان اخیر، و پارادوکس‌هایی از قبیل «توجیه جنگ با هدف صلح»، «توجیه شکنجه با هدف امنیت»، «توجیه خفقان با هدف آزادی» و این مورد اخیر «توجیهِ نسل‌کشی با هدف دفاع از حقوق بشر»، می‌تواند مؤید این نظر باشد که «مبارزه با تروریسم»، «اسلام افراطی» و ایده‌هایی مشابه که جملگی ذیل ایدۀ «بازدارندگی» توجیه می‌شود، بیش از آنکه سویۀ «نیکِ» مندرج در مفاد «حقوق بشر» را بازنمایی کند، آن را به نوعی دستاویز برای «یکدست‌سازی» و «جهانی‌سازی» منویات یک «کارگروهِ مافیایی» در غرب بدل ساخته است که هر آیینه این امکان را زنده نگه می‌دارد: امکان برآمدنِ «شر مطلق» از درون ایده « نیک مطلق».
در نهایت، رسالت امروز ما از یک سو، نقد بی‌قید وشرطِ هر شکلی از سرکوبِ هویتگرایانه (اعم از نژادی، قومی، مذهبی، جنسی، زبانی و ...) و رسواسازیِ ژست‌های انسان‌دوستانه و اشک تمساح های مسئو‌لیت‌گریزانۀ متولیان و نهادهای بین‌المللی، و از سوی دیگر، دفاع از حقِ بشر در برابر «حقوق بشر» است. این دفاع صرفاً با نقد درونیِ خود ایدۀ حقوق بشر از طریق نقد و بازسازیِ دو دقیقۀ کلیدیِ «بشر» و «حق» در بستر نوع نوینی از مناسبات، و در عین حال نفیِ ایدۀ فعلیِ ناکارآمد و پوچِ «حقوق بشر» با هدف حفظ و رستگارسازیِ عناصر حقیقی و نجات‌بخشِ آن است.

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #شهر_بي_تفاوت/ رواج پديده #كارتون_خوابی
عکس: سید حامد جمشیدی

Indifferent city/homelessness phenomenon is increasing
Photos: Seyed Hamed Jamshidi

@SHJphotos

👉 @SOCIAL_SCIENCE
#کاریکاتور
🚫ورود بانوان <ایرانی> ممنوع
🗞روزنامه پیروزی
پنجشنبه ۱۶ ‌شهریور ۱۳۹۶
@SOCIAL_SCIENCE
#نقد_ایده_ایرانشهری
@Seyedjavadmiri
دکتر #سیدجوادمیری:

امروز پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ افتخار داشتم در جمع انجمن دانشجویان دانشگاه ارومیه باشم و طرح بحثی داشته باشیم درباره #ایده_ایرانشهری.
در این نشست نگاهی کوتاه داشتم به تاریخچه این ایده و علل اجتماعی و سیاسی ظهور دوباره آن در بستر جمهوری اسلامی و ظرفیتها و محدودیتهای این ایده در بستر ایران و نسبت آن با آینده ایران و اقوام و زبانها و فرهنگهای ملی ایران و شباهتهای ایده ایرانشهری به مثابه رجعت به دوران طلایی و جنبش سلفی به مثابه رجعت به سلف صالح. مشروح آنرا در فایل ذیل که حاوی سخنرانی من و پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه ارومیه است را تقدیمتان میکنم

@SOCIAL_SCIENCE
👇👇👇👇
Audio
📣 #نقد_ایده_ایرانشهری

نگاهی به تاریخچه مفهوم ایرانشهری از کاظم زاده تا تقی زاده و پور داوود و زرین کوب جوان تا امروز

#سیدجوادمیری
@seyedjavadmiri

👉 @SOCIAL_SCIENCE
روی زمین هیچ چیز قطعی نیست،
و معنای چیزها با وزیدن بادی تغییر می‌کند
و باد دائما می‌وزد
چه بدانید و چه ندانید

#میلان_کوندرا

👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #نسل_کشی در #میانمار و #پارادوکس « #حقوق_بشر»

@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽حسام سلامت

کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محروم‌سازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی‌شان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعه‌بار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بین‌المللی را کم و بیش به ابعاد گسترده‌ی این نسل‌کشی جلب کرده است. فارغ از سویه‌‌های انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئله‌دار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسل‌کشی به دست دولتی انجام می‌گیرد که بر رأس‌ ارکان اجرایی‌اش چهره‌ای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزه‌ی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابه‌ی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزه‌ی گاندی‌وار غیرخشونت‌آمیز تکریم می‌شده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمان‌های مربوط به آن را زیر سئوال برده است.
با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیته‌ی جایزه‌ی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتاده‌اند که جایزه‌ی #آنگ_سان_سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفته‌ی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همه‌ی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزه‌ی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است ولی از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولت‌ها و گروه‌های ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمی‌شود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشی‌بودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار می‌بایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابه‌ی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولت‌‌های «غربی» از ریشه زد. دولت‌ها و گروه‌های ضدمدرنِ آنتی‌دموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا می‌گیرند و برای ما از اینکه همه‌ی گزارش‌های مجامع بین‌المللی از موارد عدیده‌ی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاه‌نمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوه‌ای است وراجی می‌کنند. دقیقاً در متن چنین مناقشه‌ای است که می‌بایست تمام‌قد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسم‌خورده‌اش، هر دو، نجات داد. هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همه‌ی حقوق‌اش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابه‌ی شهروند به رسمیت شناخته شده‌اند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محروم‌ترین‌، فرودست‌ترین و طردشده‌ترین مردمان است که براستی معنا پیدا می‌کند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل می‌شود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بی‌حق‌وحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بی‌چیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بی‌دولت.
با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط می‌شود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابه‌ی حقوق نا-شهروندان است که می‌توان نسل‌کشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد. «ایده»ی «حقوق بشر» ارزش‌اش را دارد که، به رغم رنگ‌ورورفتگی‌ تاریخی‌اش، به اتکای قسمی بازفعال‌سازی سیاسی بازیابی شود. پاپس‌کشیدن از آن به واسطه‌ی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره می‌کند که دستان مردمِ‌ بی‌چیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکننده‌ی دولت‌‌ها و گروه‌های دموکراسی‌ستیز خالی می‌گذارد.

👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE