📈تحولات ترکییب جمعیتی در طی سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۴۰۹
🔴 #جمعیت_کشور به سمت #پیرشدن پبش میرود
📊ظرف مدت ۱۵ سال آینده پیک جمعیتی کشور بالای ۴۵ سال خواهد بود.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #جمعیت_کشور به سمت #پیرشدن پبش میرود
📊ظرف مدت ۱۵ سال آینده پیک جمعیتی کشور بالای ۴۵ سال خواهد بود.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #حقوق_بشر #علیه_بشر
@SOCIAL_SCIENCE
✍️محمدمهدی اردبیلی و احمدرضا آزمون
رویدادهای اخیر میانمار، و سرکوب وحشیانۀ سیستماتیکِ اقلیت مسلمانِ روهینجا توسط ارتش و نیروهای نظامیِ رسمی، بازنماییکنندۀ حقیقت تلخی است که تاکنون تلاش میشد در پس رنگها و طعمدهندههای مختلفِ رسانهای شیرین و جذاب نشان داده شود. بهانۀ این «کشتارِ سیستماتیک»، مطابق آنچه اینک دیگر به کلیشه پهلو میزند، «تروریسم اسلامی» است. دولتِ میانمار، به بهانۀ مقابله با شورشیانِ مسلمانی که هیچ نامونشان مشخصی ندارند، اقدامهایی هدفمند به منظور «تغییر آرایش جمعیتی» و «پاکسازی نژادی و مذهبی» را ساماندهی میکند. آنسانگ سوچی، رهبر معنویِ صاحبنام میانمار، که پیشتر برندۀ جایزۀ نوبل صلح شده است، عملاً اثرگذارترین شخصیت سیاسی میانمار است که در توجیه و حتی ترغیبِ این «اقدام سیستماتیک» از سهم ویژهای برخوردار است. عکسها، فیلمها و خبرهایی که از ابعاد پیدا و ناپیدای این «نسلکشی سیستماتیک» در دسترس است، به طرز حیرت انگیزی بازنمای بحران در سه سطحِ پشتِ پردۀ ماجراست:
یکم، آئین بودایی، به عنوان ایدئولوژی حاکم بر گفتمان سیاسی مسلط در دولت میانمار، تقریباً در نیم قرن اخیر به میانجی تبلیغات رنگارنگ رسانههای غربی و شرقی، بدل به مهمترین «ایدۀ دینیِ غیرابراهیمی» شده است که میتواند، «اخلاق»، خاصه «حقوق بشر» را با بالاترین کیفیت نمایندگی کند. دالاییلاما نماد صلح و آشتی و نفی خشونت معرفی شد و آیین بودایی با صورتها و آرایشهای مختلف، به عنوان منادی صلح و آشتی به سرتاسر جهان صادر شد. حال با دولتی بودایی طرف هستیم که برای پیشبرد آرمانهای رهایی بخشِ بودایی از اسرائیل سلاح خریداری می کند و آنها را آشکارا علیه انسان های بی دفاع و غیرمسلح به کار می گیرد. آیا خشونت و «ترور دولتی»، تا این پایه دهشتناک و غیرانسانی، چیزی جز امکانهای تاکنون برملانشدۀ خود آیین بودائی نیستند که در لوای قسمی «فیگور اخلاقی» و «ژست عرفانی» سربسته مانده بود؟
دوم، آنسانگ سوچی، مهمترین چهرۀ سیاسیِ گفتمان مسلطِ دولت میانمار، که پیشتر توسط غرب، با لقب گاندیِ دوران، به عنوان «مصداق» تمامنمایِ «ایدۀ حقوق بشر» معرفی شده بود، اینک به تجلیِ «حقیقی» درونمایۀ «ایدۀ حقوق بشر» و مهمتر از آن، «کارگروه تعیین مصادیقِ» آن، یعنی متولیّان سیاست در غرب بدل شده است. دستِ رو شدۀ آنگسانسوچی ابداً مسئلهای مربوط به یک شخص یا حتی تصمیم اخلاقی نیست، بلکه عیناً و اتفاقاً نشانۀ «کذبِ» خود ژست توخالیِ «حقوقِ بشر» در دو سطحِ «مبنا» و «مصداق» است. البته روشن است که نقد ایدۀ حقوق بشر نباید به دستاویزی برای توجیه سرکوب مردم در سطح جهان بدل شود، اما مبادا خود همین ملاحظه، بدل به اهرم فشاری علیه انتقاداتِ وارد علیه ناکارآمدیِ محتوا و شیوۀ عرضۀ «اعلامیۀ جهانی حقوق بشر» شود.
سوم، بحث اصلی میتواند، مضاف بر خودِ ایدۀ «حقوق بشر»، متوجه غرب، امپراتوری رسانهایاش و «کارگروهِ» مزبور از رهگذر ارزیابیِ دستاوردهای «واقعی» آن در طول تاریخ باشد. به نظر میرسد، «حقوق بشر»، در پسِ چهرۀ زرین خود، از آن رو که جز از قسمی کلیات فراتر نرفته است، مستعد امکانهایی هیولایی است که میتواند آن ایدۀ «نیک» را به واقعیترین شکل ممکن، به ضد خود، یعنی «شر» مطلق بدل سازد. نگاهی گذرا به رویدادهای سالیان اخیر، و پارادوکسهایی از قبیل «توجیه جنگ با هدف صلح»، «توجیه شکنجه با هدف امنیت»، «توجیه خفقان با هدف آزادی» و این مورد اخیر «توجیهِ نسلکشی با هدف دفاع از حقوق بشر»، میتواند مؤید این نظر باشد که «مبارزه با تروریسم»، «اسلام افراطی» و ایدههایی مشابه که جملگی ذیل ایدۀ «بازدارندگی» توجیه میشود، بیش از آنکه سویۀ «نیکِ» مندرج در مفاد «حقوق بشر» را بازنمایی کند، آن را به نوعی دستاویز برای «یکدستسازی» و «جهانیسازی» منویات یک «کارگروهِ مافیایی» در غرب بدل ساخته است که هر آیینه این امکان را زنده نگه میدارد: امکان برآمدنِ «شر مطلق» از درون ایده « نیک مطلق».
در نهایت، رسالت امروز ما از یک سو، نقد بیقید وشرطِ هر شکلی از سرکوبِ هویتگرایانه (اعم از نژادی، قومی، مذهبی، جنسی، زبانی و ...) و رسواسازیِ ژستهای انساندوستانه و اشک تمساح های مسئولیتگریزانۀ متولیان و نهادهای بینالمللی، و از سوی دیگر، دفاع از حقِ بشر در برابر «حقوق بشر» است. این دفاع صرفاً با نقد درونیِ خود ایدۀ حقوق بشر از طریق نقد و بازسازیِ دو دقیقۀ کلیدیِ «بشر» و «حق» در بستر نوع نوینی از مناسبات، و در عین حال نفیِ ایدۀ فعلیِ ناکارآمد و پوچِ «حقوق بشر» با هدف حفظ و رستگارسازیِ عناصر حقیقی و نجاتبخشِ آن است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍️محمدمهدی اردبیلی و احمدرضا آزمون
رویدادهای اخیر میانمار، و سرکوب وحشیانۀ سیستماتیکِ اقلیت مسلمانِ روهینجا توسط ارتش و نیروهای نظامیِ رسمی، بازنماییکنندۀ حقیقت تلخی است که تاکنون تلاش میشد در پس رنگها و طعمدهندههای مختلفِ رسانهای شیرین و جذاب نشان داده شود. بهانۀ این «کشتارِ سیستماتیک»، مطابق آنچه اینک دیگر به کلیشه پهلو میزند، «تروریسم اسلامی» است. دولتِ میانمار، به بهانۀ مقابله با شورشیانِ مسلمانی که هیچ نامونشان مشخصی ندارند، اقدامهایی هدفمند به منظور «تغییر آرایش جمعیتی» و «پاکسازی نژادی و مذهبی» را ساماندهی میکند. آنسانگ سوچی، رهبر معنویِ صاحبنام میانمار، که پیشتر برندۀ جایزۀ نوبل صلح شده است، عملاً اثرگذارترین شخصیت سیاسی میانمار است که در توجیه و حتی ترغیبِ این «اقدام سیستماتیک» از سهم ویژهای برخوردار است. عکسها، فیلمها و خبرهایی که از ابعاد پیدا و ناپیدای این «نسلکشی سیستماتیک» در دسترس است، به طرز حیرت انگیزی بازنمای بحران در سه سطحِ پشتِ پردۀ ماجراست:
یکم، آئین بودایی، به عنوان ایدئولوژی حاکم بر گفتمان سیاسی مسلط در دولت میانمار، تقریباً در نیم قرن اخیر به میانجی تبلیغات رنگارنگ رسانههای غربی و شرقی، بدل به مهمترین «ایدۀ دینیِ غیرابراهیمی» شده است که میتواند، «اخلاق»، خاصه «حقوق بشر» را با بالاترین کیفیت نمایندگی کند. دالاییلاما نماد صلح و آشتی و نفی خشونت معرفی شد و آیین بودایی با صورتها و آرایشهای مختلف، به عنوان منادی صلح و آشتی به سرتاسر جهان صادر شد. حال با دولتی بودایی طرف هستیم که برای پیشبرد آرمانهای رهایی بخشِ بودایی از اسرائیل سلاح خریداری می کند و آنها را آشکارا علیه انسان های بی دفاع و غیرمسلح به کار می گیرد. آیا خشونت و «ترور دولتی»، تا این پایه دهشتناک و غیرانسانی، چیزی جز امکانهای تاکنون برملانشدۀ خود آیین بودائی نیستند که در لوای قسمی «فیگور اخلاقی» و «ژست عرفانی» سربسته مانده بود؟
دوم، آنسانگ سوچی، مهمترین چهرۀ سیاسیِ گفتمان مسلطِ دولت میانمار، که پیشتر توسط غرب، با لقب گاندیِ دوران، به عنوان «مصداق» تمامنمایِ «ایدۀ حقوق بشر» معرفی شده بود، اینک به تجلیِ «حقیقی» درونمایۀ «ایدۀ حقوق بشر» و مهمتر از آن، «کارگروه تعیین مصادیقِ» آن، یعنی متولیّان سیاست در غرب بدل شده است. دستِ رو شدۀ آنگسانسوچی ابداً مسئلهای مربوط به یک شخص یا حتی تصمیم اخلاقی نیست، بلکه عیناً و اتفاقاً نشانۀ «کذبِ» خود ژست توخالیِ «حقوقِ بشر» در دو سطحِ «مبنا» و «مصداق» است. البته روشن است که نقد ایدۀ حقوق بشر نباید به دستاویزی برای توجیه سرکوب مردم در سطح جهان بدل شود، اما مبادا خود همین ملاحظه، بدل به اهرم فشاری علیه انتقاداتِ وارد علیه ناکارآمدیِ محتوا و شیوۀ عرضۀ «اعلامیۀ جهانی حقوق بشر» شود.
سوم، بحث اصلی میتواند، مضاف بر خودِ ایدۀ «حقوق بشر»، متوجه غرب، امپراتوری رسانهایاش و «کارگروهِ» مزبور از رهگذر ارزیابیِ دستاوردهای «واقعی» آن در طول تاریخ باشد. به نظر میرسد، «حقوق بشر»، در پسِ چهرۀ زرین خود، از آن رو که جز از قسمی کلیات فراتر نرفته است، مستعد امکانهایی هیولایی است که میتواند آن ایدۀ «نیک» را به واقعیترین شکل ممکن، به ضد خود، یعنی «شر» مطلق بدل سازد. نگاهی گذرا به رویدادهای سالیان اخیر، و پارادوکسهایی از قبیل «توجیه جنگ با هدف صلح»، «توجیه شکنجه با هدف امنیت»، «توجیه خفقان با هدف آزادی» و این مورد اخیر «توجیهِ نسلکشی با هدف دفاع از حقوق بشر»، میتواند مؤید این نظر باشد که «مبارزه با تروریسم»، «اسلام افراطی» و ایدههایی مشابه که جملگی ذیل ایدۀ «بازدارندگی» توجیه میشود، بیش از آنکه سویۀ «نیکِ» مندرج در مفاد «حقوق بشر» را بازنمایی کند، آن را به نوعی دستاویز برای «یکدستسازی» و «جهانیسازی» منویات یک «کارگروهِ مافیایی» در غرب بدل ساخته است که هر آیینه این امکان را زنده نگه میدارد: امکان برآمدنِ «شر مطلق» از درون ایده « نیک مطلق».
در نهایت، رسالت امروز ما از یک سو، نقد بیقید وشرطِ هر شکلی از سرکوبِ هویتگرایانه (اعم از نژادی، قومی، مذهبی، جنسی، زبانی و ...) و رسواسازیِ ژستهای انساندوستانه و اشک تمساح های مسئولیتگریزانۀ متولیان و نهادهای بینالمللی، و از سوی دیگر، دفاع از حقِ بشر در برابر «حقوق بشر» است. این دفاع صرفاً با نقد درونیِ خود ایدۀ حقوق بشر از طریق نقد و بازسازیِ دو دقیقۀ کلیدیِ «بشر» و «حق» در بستر نوع نوینی از مناسبات، و در عین حال نفیِ ایدۀ فعلیِ ناکارآمد و پوچِ «حقوق بشر» با هدف حفظ و رستگارسازیِ عناصر حقیقی و نجاتبخشِ آن است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #شهر_بي_تفاوت/ رواج پديده #كارتون_خوابی
عکس: سید حامد جمشیدی
Indifferent city/homelessness phenomenon is increasing
Photos: Seyed Hamed Jamshidi
@SHJphotos
👉 @SOCIAL_SCIENCE
عکس: سید حامد جمشیدی
Indifferent city/homelessness phenomenon is increasing
Photos: Seyed Hamed Jamshidi
@SHJphotos
👉 @SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
۵ جسد در یکی از مرموزترین پروندههای جنایی تهران کشف شد 🗞روزنامه شهروند، ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ @SOCIAL_SCIENCE 🔴معمای یک #قتل_عام_خانوادگی در این حادثه زن ٣٢ساله همراه با پسر ١١سالهاش توسط همسرش به قتل رسیدند پلیس روز گذشته پیکر بیجان پدر و مادر قاتل را هم…
🔞در حاشیه افزایش #جنایات_خانوادگی
طراح: کیوان زرگری
صفحه طنز روزانه شهرونگ (روزنامه شهروند)
پنجشنبه ۱۶ شهریور۹۶
@SOCIAL_SCIENCE
طراح: کیوان زرگری
صفحه طنز روزانه شهرونگ (روزنامه شهروند)
پنجشنبه ۱۶ شهریور۹۶
@SOCIAL_SCIENCE
#نقد_ایده_ایرانشهری
@Seyedjavadmiri
دکتر #سیدجوادمیری:
امروز پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ افتخار داشتم در جمع انجمن دانشجویان دانشگاه ارومیه باشم و طرح بحثی داشته باشیم درباره #ایده_ایرانشهری.
در این نشست نگاهی کوتاه داشتم به تاریخچه این ایده و علل اجتماعی و سیاسی ظهور دوباره آن در بستر جمهوری اسلامی و ظرفیتها و محدودیتهای این ایده در بستر ایران و نسبت آن با آینده ایران و اقوام و زبانها و فرهنگهای ملی ایران و شباهتهای ایده ایرانشهری به مثابه رجعت به دوران طلایی و جنبش سلفی به مثابه رجعت به سلف صالح. مشروح آنرا در فایل ذیل که حاوی سخنرانی من و پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه ارومیه است را تقدیمتان میکنم
@SOCIAL_SCIENCE
👇👇👇👇
@Seyedjavadmiri
دکتر #سیدجوادمیری:
امروز پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ افتخار داشتم در جمع انجمن دانشجویان دانشگاه ارومیه باشم و طرح بحثی داشته باشیم درباره #ایده_ایرانشهری.
در این نشست نگاهی کوتاه داشتم به تاریخچه این ایده و علل اجتماعی و سیاسی ظهور دوباره آن در بستر جمهوری اسلامی و ظرفیتها و محدودیتهای این ایده در بستر ایران و نسبت آن با آینده ایران و اقوام و زبانها و فرهنگهای ملی ایران و شباهتهای ایده ایرانشهری به مثابه رجعت به دوران طلایی و جنبش سلفی به مثابه رجعت به سلف صالح. مشروح آنرا در فایل ذیل که حاوی سخنرانی من و پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه ارومیه است را تقدیمتان میکنم
@SOCIAL_SCIENCE
👇👇👇👇
Audio
📣 #نقد_ایده_ایرانشهری
نگاهی به تاریخچه مفهوم ایرانشهری از کاظم زاده تا تقی زاده و پور داوود و زرین کوب جوان تا امروز
#سیدجوادمیری
@seyedjavadmiri
👉 @SOCIAL_SCIENCE
نگاهی به تاریخچه مفهوم ایرانشهری از کاظم زاده تا تقی زاده و پور داوود و زرین کوب جوان تا امروز
#سیدجوادمیری
@seyedjavadmiri
👉 @SOCIAL_SCIENCE
روی زمین هیچ چیز قطعی نیست،
و معنای چیزها با وزیدن بادی تغییر میکند
و باد دائما میوزد
چه بدانید و چه ندانید
#میلان_کوندرا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
و معنای چیزها با وزیدن بادی تغییر میکند
و باد دائما میوزد
چه بدانید و چه ندانید
#میلان_کوندرا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #نسل_کشی در #میانمار و #پارادوکس « #حقوق_بشر»
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽حسام سلامت
کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محرومسازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایهایترین حقوق انسانیشان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعهبار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بینالمللی را کم و بیش به ابعاد گستردهی این نسلکشی جلب کرده است. فارغ از سویههای انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئلهدار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسلکشی به دست دولتی انجام میگیرد که بر رأس ارکان اجراییاش چهرهای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزهی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابهی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزهی گاندیوار غیرخشونتآمیز تکریم میشده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمانهای مربوط به آن را زیر سئوال برده است.
با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیتهی جایزهی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتادهاند که جایزهی #آنگ_سان_سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفتهی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همهی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزهی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است ولی از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولتها و گروههای ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمیشود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشیبودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار میبایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابهی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولتهای «غربی» از ریشه زد. دولتها و گروههای ضدمدرنِ آنتیدموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا میگیرند و برای ما از اینکه همهی گزارشهای مجامع بینالمللی از موارد عدیدهی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاهنمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوهای است وراجی میکنند. دقیقاً در متن چنین مناقشهای است که میبایست تمامقد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسمخوردهاش، هر دو، نجات داد. هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همهی حقوقاش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابهی شهروند به رسمیت شناخته شدهاند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محرومترین، فرودستترین و طردشدهترین مردمان است که براستی معنا پیدا میکند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل میشود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بیحقوحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بیچیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بیدولت.
با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط میشود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابهی حقوق نا-شهروندان است که میتوان نسلکشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد. «ایده»ی «حقوق بشر» ارزشاش را دارد که، به رغم رنگورورفتگی تاریخیاش، به اتکای قسمی بازفعالسازی سیاسی بازیابی شود. پاپسکشیدن از آن به واسطهی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره میکند که دستان مردمِ بیچیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکنندهی دولتها و گروههای دموکراسیستیز خالی میگذارد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽حسام سلامت
کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محرومسازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایهایترین حقوق انسانیشان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعهبار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بینالمللی را کم و بیش به ابعاد گستردهی این نسلکشی جلب کرده است. فارغ از سویههای انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئلهدار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسلکشی به دست دولتی انجام میگیرد که بر رأس ارکان اجراییاش چهرهای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزهی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابهی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزهی گاندیوار غیرخشونتآمیز تکریم میشده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمانهای مربوط به آن را زیر سئوال برده است.
با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیتهی جایزهی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتادهاند که جایزهی #آنگ_سان_سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفتهی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همهی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزهی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است ولی از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولتها و گروههای ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمیشود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشیبودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار میبایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابهی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولتهای «غربی» از ریشه زد. دولتها و گروههای ضدمدرنِ آنتیدموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا میگیرند و برای ما از اینکه همهی گزارشهای مجامع بینالمللی از موارد عدیدهی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاهنمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوهای است وراجی میکنند. دقیقاً در متن چنین مناقشهای است که میبایست تمامقد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسمخوردهاش، هر دو، نجات داد. هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همهی حقوقاش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابهی شهروند به رسمیت شناخته شدهاند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محرومترین، فرودستترین و طردشدهترین مردمان است که براستی معنا پیدا میکند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل میشود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بیحقوحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بیچیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بیدولت.
با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط میشود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابهی حقوق نا-شهروندان است که میتوان نسلکشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد. «ایده»ی «حقوق بشر» ارزشاش را دارد که، به رغم رنگورورفتگی تاریخیاش، به اتکای قسمی بازفعالسازی سیاسی بازیابی شود. پاپسکشیدن از آن به واسطهی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره میکند که دستان مردمِ بیچیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکنندهی دولتها و گروههای دموکراسیستیز خالی میگذارد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴بیش از ۲۳ درصد ایرانیها #اختلالات_روحی و #روانی دارند
رئیس سازمان بهزیستی کشور:
طبق بررسیهای انجام شده در مورد اختلالات روحی و روانی ۲۳.۴ درصد از آحاد جامعه دچار اختلال هستند و در این بررسی، کسانی که #تجرد را انتخاب کردند این مسأله در آنها بیشتر مشاهده میشود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
رئیس سازمان بهزیستی کشور:
طبق بررسیهای انجام شده در مورد اختلالات روحی و روانی ۲۳.۴ درصد از آحاد جامعه دچار اختلال هستند و در این بررسی، کسانی که #تجرد را انتخاب کردند این مسأله در آنها بیشتر مشاهده میشود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🚫من یک #کولبر هستم به من شلیک نکنید!
🎤مصاحبه با یک کولبر
@SOCIAL_SCIENCE
✍حمیدرضا شاهوردی دانشجوی علوم اجتماعی
شرایط زندگی کولبران بسیار سخت و غیرانسانی می باشد این قشر از جامعه به علت بیکاری و فقر شدید مجبور هستند تن به سخت ترین کار دنیا بدهند (البته نمی توان اسم کار روی آن گذاشت، در واقع این یک نمونه نظام برده داری نوین جامعه ماست) کولبران برای اینکه شرمند خانواده های خودشان نشوند مجبور هستند روزانه باحمل سنگین ترین کالا ها و اجناس و طولانی ترین مسافت ها و با دریافت کمترین دستمزدها، زندگی خودشان را سپری کنند و از این طریق شرمند خانواده شان نشوند. گوشه ای از زندگی یکی از کولبران از زبان خودش:
"من یک کولبر هستم، ۴۶ سال دارم بیشتر مردم این دیار مظلوم (کردستان و شهرستانهای اطراف آن) به دلیل فقر، بیکاری و صنعتی نبودن استان، مجبور هستند دست به شغل کولبری بزنند این شغل دارای خطراتی فراوانی است مانند شلیک تیر به کولبران از طرف برخی از ماموران، همچنین پرت شدن کولبران از صخره ها و دره ها و محلهای صعب العبور و حمله حیوانات درنده و وحشی به آنان در فصل زمستان و پاییز، و بازداشت کولبران به جرم حمل کالاهای قاچاق، یتیم شدن خانواده هایمان و فرزندان خرد سالمان و هزاران خطرات دیگر که اینجا جای مطرح کردن انها نیست... بخدا قسم سه تا جوان تحصیل کرده بیکار دارم یکی از آنها رتبه ۱۲ کنکور ارشد است ولی چون که بیکار است باید دست به کولبری بزند اخه گناه این جوانان چیست که بخواهند دست به چنین کاری سنگین بزند بخدا قسم سنگین ترین کار دنیا مال ماست... این کار ما نه امنیت شغلی داره و نه آینده ای دارد که بتوانیم به آن امیدور باشیم"
yon.ir/G2Jha
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🎤مصاحبه با یک کولبر
@SOCIAL_SCIENCE
✍حمیدرضا شاهوردی دانشجوی علوم اجتماعی
شرایط زندگی کولبران بسیار سخت و غیرانسانی می باشد این قشر از جامعه به علت بیکاری و فقر شدید مجبور هستند تن به سخت ترین کار دنیا بدهند (البته نمی توان اسم کار روی آن گذاشت، در واقع این یک نمونه نظام برده داری نوین جامعه ماست) کولبران برای اینکه شرمند خانواده های خودشان نشوند مجبور هستند روزانه باحمل سنگین ترین کالا ها و اجناس و طولانی ترین مسافت ها و با دریافت کمترین دستمزدها، زندگی خودشان را سپری کنند و از این طریق شرمند خانواده شان نشوند. گوشه ای از زندگی یکی از کولبران از زبان خودش:
"من یک کولبر هستم، ۴۶ سال دارم بیشتر مردم این دیار مظلوم (کردستان و شهرستانهای اطراف آن) به دلیل فقر، بیکاری و صنعتی نبودن استان، مجبور هستند دست به شغل کولبری بزنند این شغل دارای خطراتی فراوانی است مانند شلیک تیر به کولبران از طرف برخی از ماموران، همچنین پرت شدن کولبران از صخره ها و دره ها و محلهای صعب العبور و حمله حیوانات درنده و وحشی به آنان در فصل زمستان و پاییز، و بازداشت کولبران به جرم حمل کالاهای قاچاق، یتیم شدن خانواده هایمان و فرزندان خرد سالمان و هزاران خطرات دیگر که اینجا جای مطرح کردن انها نیست... بخدا قسم سه تا جوان تحصیل کرده بیکار دارم یکی از آنها رتبه ۱۲ کنکور ارشد است ولی چون که بیکار است باید دست به کولبری بزند اخه گناه این جوانان چیست که بخواهند دست به چنین کاری سنگین بزند بخدا قسم سنگین ترین کار دنیا مال ماست... این کار ما نه امنیت شغلی داره و نه آینده ای دارد که بتوانیم به آن امیدور باشیم"
yon.ir/G2Jha
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
خیال می کردم مرگ پدیده ایست
مربوط به بدن آدمی
حالا می فهمم که فقط
یکی از احوال روحی آدم است ...
#ویلیام_فاکنر
@SOCIAL_SCIENCE
مربوط به بدن آدمی
حالا می فهمم که فقط
یکی از احوال روحی آدم است ...
#ویلیام_فاکنر
@SOCIAL_SCIENCE
🔴کارتونی درباره سکوت شرمآور " #آنگ_سان_سوچی" رهبر ملی میانمار و برنده جایزه صلح نوبل درباره نسلکشی مسلمانان روهینگیا
کاری از علیرضا پاکدل
@SOCIAL_SCIENCE
کاری از علیرضا پاکدل
@SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
🔴 #شهر_بي_تفاوت/ رواج پديده #كارتون_خوابی عکس: سید حامد جمشیدی Indifferent city/homelessness phenomenon is increasing Photos: Seyed Hamed Jamshidi @SHJphotos 👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #شهر_بی_تفاوت
🔴رواج پدیده #کارتن_خوابی
@SOCIAL_SCIENCE
✍ حسین جمشیدی
کارتن خوابی پدیده ایست نه چندان نوظهور که اثرات سوء و نامناسبی برای فرد و جامعه دارد. چیزی که در اینجا دارای اهمیت بسیار است، این است که کارتن خواب ها مهره های سوخته ای نیستند بلکه با تمهیداتی درست می توانند به آغوش جامعه بازگردند اگر نباشد راهکارهای بیهوده و شرم آوری چون عقیم سازی !
در اثر صنعتی شدن جوامع رقابت و در پی آن تضاد در بین طبقات مختلف جامعه افزایش می یابد. در این رقابت که تعادلی در تقسیم قدرت و ثروت در آن دیده نمی شود جامعه را به دو طبقه فقیر و ثروتمند سوق می دهد و روز به روز از طبقه متوسط جامعه کاسته می شود. پدیده صنعتی شدن جوامع در کنار مزایای مثبتی مانند پیشرفت در اقتصاد، پزشکی و آموزش کشور معضلاتی را نیز در خود دارد. پدیده هایی مانند فقر، اعتیاد، فحشا، طلاق و ... همگی میتوانند از پیامدهای صنعتی شدن در واقع حرکت از سنت به مدرنیته باشد. پیامدهایی که در آراء انتونی گیدنز به وفور قابل مشاهده است.
با توجه به پیشینه تحقیقات در این رابطه جوامع در چندحالت دچار نابهنجاری های اقتصادی و پیامدهای آن می شوند. نخست، زمانی که یک جامعه در حال گذار از سنت به مدرنیته است. حالت دوم، وقتی که جامعه بارکود اقتصادی، بیکاری و رشد منفی روبرو است. در حالت سوم، که می تواند خطرناک ترین شکل ممکن باشد گذار از سنت به مدرنیته و رکود اقتصادی به هم می آمیزد و وضعیت قرمزی را ایجاد می کند.
یکی از پیامدهای این نابهنجاری اقتصادی پدیده #کارتن_خوابی است که بیشتر در نواحی شهری محسوس است. طبق حالت های ذکر شده در بالا پدیده کارتن خوابی نیز میتواند پدیدآمده از مشکلات ناشی از گذار از سنت به مدرنیته یا رکود اقتصادی و یا تلفیقی از این دو باشد.
تعریف کارتن خوابی و بی خانمانی
بی خانمانی و کارتن خوابی که معنای نزدیکی باهم دارند به صورت نسبی و موقت و یا دایم و مطلق دیده می شود. کارتن خوابان یا بی خانمان های مطلق کسانی هستند که مطلقا هیچ محلی برای اقامت و هیچ سقفی جز آسمان و هیچ امیدی جز بسربردن زیر سقف مقوایی کارتن ندارند. این ها در شبانه روز در خیابان و در امکانی چون ایستگاه های اتوبوس و مترو یا ساختمان های مخروبه و زیر پل ها به سر می برند. و کارتن خواب های موقت به کسانی گفته میشود که محلی برای سکونت دارند ولی در خیابان و اماکن دیگر سکونت دارند.
@SOCIAL_SCIENCE
معضلات اجتماعی ناشی از کارتن خوابی
کارتن خوابی نیز مانند دیگر معضلات اجتماعی دارای پیامدهای سوء در جامعه می باشد که در ادامه به چند مورد از آن ها اشاره میکنیم :
۱_ افزایش اعتیاد و تشدید فحشاء : بخش عظیمی از کارتن خواب ها به انواع مواد مخدر سنتی و صنعتی و همچنین مشروبات الکلی اعتیاد دارند. فضا و موقعیت حاکم بر کارتن خواب ها و همچنین وضعیت نامناسب روحی و روانی و فشارهای مختلف ناشی از کارتن خوابی به آن ها ، میتواند پیش زمینه ای از اعتیاد را در آن ها به وجود آورد.
در میان کارتن خواب ها از تمامی اقشار جامعه افرادی وجود دارد. در این میان جمعیت زیادی از زنان و دختران نیز دیده میشوند که البته آمار های دقیقی از آن در دسترس نیست. وجود زنان و دختران به هر تعدادی که باشد در آن شرایط نابهنجار کارتن خوابی میتواند باعث اشاعه فحشا و تن فروشی و در پی آن ابتلا به بیماری هایی مانند ایدز باشد .
۲_ بد بینی نسبت به دولت و جامعه : همانطور که گفته شد در پدیده کارتن خوابی وضعیت نامساعد اقتصاد و مدیریت ناکارآمد بسیار پر رنگ و تعیین کننده می باشد . به همین دلیل افزایش کارتن خوابی در معابر عمومی و در مکان هایی که برای مردم جامعه قابل روئیت باشد می تواند نوعی بدبینی به دولت و جامعه در بین اذهان عمومی به وجود آورد که این بدبینی عموما با ناامیدی همراه خواهد بود.
۳_ افزایش جرائم مختلف و ناامنی
همانگونه که به دفعات به آن اشاره شد افراد کارتن خواب به طور معمول دچار اختلالات روانی و اعتیاد هستند در این بین این امکان وجود دارد که برای تامین هزینه مواد و دیگر مخارج کاذب خود دست به هرکاری بزنند. که این افزایش جرائم و بزهکاری ها از سوی آنان میتواند باعث به وجود آمدن ناامنی در معنای عام تر شود.
راه های درمان کارتن خوابی
۱_ در ابتدا باید بستر مناسب برای بازگشت این افراد به جامعه مهیا کرد. اسکان کارتن خواب ها و حمایت هایی همچون بسته های غذایی میتواند به افزایش پدیده کارتن خوابی دامن بزند. بلکه در کنار این کار باید کلاس ها و کارگاه های آموزشی برای این افراد برگزار شود.
۲_ از مراحل ابتدایی کارتن خوابی میتوان به ولگردی اشاره کرد. این ولگردی اگر به صورتی مناسب سرکوب و کنترل نشود باعث افزایش تعداد کارتن خوابان میشود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
🔴رواج پدیده #کارتن_خوابی
@SOCIAL_SCIENCE
✍ حسین جمشیدی
کارتن خوابی پدیده ایست نه چندان نوظهور که اثرات سوء و نامناسبی برای فرد و جامعه دارد. چیزی که در اینجا دارای اهمیت بسیار است، این است که کارتن خواب ها مهره های سوخته ای نیستند بلکه با تمهیداتی درست می توانند به آغوش جامعه بازگردند اگر نباشد راهکارهای بیهوده و شرم آوری چون عقیم سازی !
در اثر صنعتی شدن جوامع رقابت و در پی آن تضاد در بین طبقات مختلف جامعه افزایش می یابد. در این رقابت که تعادلی در تقسیم قدرت و ثروت در آن دیده نمی شود جامعه را به دو طبقه فقیر و ثروتمند سوق می دهد و روز به روز از طبقه متوسط جامعه کاسته می شود. پدیده صنعتی شدن جوامع در کنار مزایای مثبتی مانند پیشرفت در اقتصاد، پزشکی و آموزش کشور معضلاتی را نیز در خود دارد. پدیده هایی مانند فقر، اعتیاد، فحشا، طلاق و ... همگی میتوانند از پیامدهای صنعتی شدن در واقع حرکت از سنت به مدرنیته باشد. پیامدهایی که در آراء انتونی گیدنز به وفور قابل مشاهده است.
با توجه به پیشینه تحقیقات در این رابطه جوامع در چندحالت دچار نابهنجاری های اقتصادی و پیامدهای آن می شوند. نخست، زمانی که یک جامعه در حال گذار از سنت به مدرنیته است. حالت دوم، وقتی که جامعه بارکود اقتصادی، بیکاری و رشد منفی روبرو است. در حالت سوم، که می تواند خطرناک ترین شکل ممکن باشد گذار از سنت به مدرنیته و رکود اقتصادی به هم می آمیزد و وضعیت قرمزی را ایجاد می کند.
یکی از پیامدهای این نابهنجاری اقتصادی پدیده #کارتن_خوابی است که بیشتر در نواحی شهری محسوس است. طبق حالت های ذکر شده در بالا پدیده کارتن خوابی نیز میتواند پدیدآمده از مشکلات ناشی از گذار از سنت به مدرنیته یا رکود اقتصادی و یا تلفیقی از این دو باشد.
تعریف کارتن خوابی و بی خانمانی
بی خانمانی و کارتن خوابی که معنای نزدیکی باهم دارند به صورت نسبی و موقت و یا دایم و مطلق دیده می شود. کارتن خوابان یا بی خانمان های مطلق کسانی هستند که مطلقا هیچ محلی برای اقامت و هیچ سقفی جز آسمان و هیچ امیدی جز بسربردن زیر سقف مقوایی کارتن ندارند. این ها در شبانه روز در خیابان و در امکانی چون ایستگاه های اتوبوس و مترو یا ساختمان های مخروبه و زیر پل ها به سر می برند. و کارتن خواب های موقت به کسانی گفته میشود که محلی برای سکونت دارند ولی در خیابان و اماکن دیگر سکونت دارند.
@SOCIAL_SCIENCE
معضلات اجتماعی ناشی از کارتن خوابی
کارتن خوابی نیز مانند دیگر معضلات اجتماعی دارای پیامدهای سوء در جامعه می باشد که در ادامه به چند مورد از آن ها اشاره میکنیم :
۱_ افزایش اعتیاد و تشدید فحشاء : بخش عظیمی از کارتن خواب ها به انواع مواد مخدر سنتی و صنعتی و همچنین مشروبات الکلی اعتیاد دارند. فضا و موقعیت حاکم بر کارتن خواب ها و همچنین وضعیت نامناسب روحی و روانی و فشارهای مختلف ناشی از کارتن خوابی به آن ها ، میتواند پیش زمینه ای از اعتیاد را در آن ها به وجود آورد.
در میان کارتن خواب ها از تمامی اقشار جامعه افرادی وجود دارد. در این میان جمعیت زیادی از زنان و دختران نیز دیده میشوند که البته آمار های دقیقی از آن در دسترس نیست. وجود زنان و دختران به هر تعدادی که باشد در آن شرایط نابهنجار کارتن خوابی میتواند باعث اشاعه فحشا و تن فروشی و در پی آن ابتلا به بیماری هایی مانند ایدز باشد .
۲_ بد بینی نسبت به دولت و جامعه : همانطور که گفته شد در پدیده کارتن خوابی وضعیت نامساعد اقتصاد و مدیریت ناکارآمد بسیار پر رنگ و تعیین کننده می باشد . به همین دلیل افزایش کارتن خوابی در معابر عمومی و در مکان هایی که برای مردم جامعه قابل روئیت باشد می تواند نوعی بدبینی به دولت و جامعه در بین اذهان عمومی به وجود آورد که این بدبینی عموما با ناامیدی همراه خواهد بود.
۳_ افزایش جرائم مختلف و ناامنی
همانگونه که به دفعات به آن اشاره شد افراد کارتن خواب به طور معمول دچار اختلالات روانی و اعتیاد هستند در این بین این امکان وجود دارد که برای تامین هزینه مواد و دیگر مخارج کاذب خود دست به هرکاری بزنند. که این افزایش جرائم و بزهکاری ها از سوی آنان میتواند باعث به وجود آمدن ناامنی در معنای عام تر شود.
راه های درمان کارتن خوابی
۱_ در ابتدا باید بستر مناسب برای بازگشت این افراد به جامعه مهیا کرد. اسکان کارتن خواب ها و حمایت هایی همچون بسته های غذایی میتواند به افزایش پدیده کارتن خوابی دامن بزند. بلکه در کنار این کار باید کلاس ها و کارگاه های آموزشی برای این افراد برگزار شود.
۲_ از مراحل ابتدایی کارتن خوابی میتوان به ولگردی اشاره کرد. این ولگردی اگر به صورتی مناسب سرکوب و کنترل نشود باعث افزایش تعداد کارتن خوابان میشود.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
@SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌐 #روز_جهانی_سواد_آموزی
8 سپتامبر، برابر با ۱۷ شهریور
@jamiatdefaa
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
8 سپتامبر، برابر با ۱۷ شهریور
@jamiatdefaa
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🗓 ٨ سپتامبر/ ۱۷ شهریور
🌐 #روز_جهانی_سواد
روز جهانی سوادآموزی توسط سازمان یونسکو روز «خواندن گذشته و نوشتن آینده» نامیده شده است و بر نقش خواندن و نوشتن در توانمندسازی تأکید دارد.
👉 @SOCIAL_SCIEN
🌐 #روز_جهانی_سواد
روز جهانی سوادآموزی توسط سازمان یونسکو روز «خواندن گذشته و نوشتن آینده» نامیده شده است و بر نقش خواندن و نوشتن در توانمندسازی تأکید دارد.
👉 @SOCIAL_SCIEN
⭕️"غبار #فقر را از سیمای غرب کشور بزدایید!"
@SOCIAL_SCIENCE
✍ بهمن ویسی/معلم نمونه کشوری
در حالی که مردم قدرشناس ایران غم فقدان دانش آموزان نخبه هرمزگانی را بر دل داشتند؛ خبر قتل دو #کولبر کورد در بانه، بار دیگر جامعه ایرانی را به سوک نشاند. گویا تقدیر ما ایرانی هاست که همواره رخت عزا بر تن و اشک ماتم در دیدگان داشته و در حسرت روزی بی هراس از مرگ، پگاه را به شام آوریم!
عروج مردانی که در تلاش معاش پای جان به راه های مرگ زای مرزی نهاده و در پی مزد بی منت، قامت رعنای خویش را به گلوله سپردند؛ نماد اقتصاد بیمار و آشفته ای است که خروجی درد و رنج آن در این سال ها استان های کوردنشین را بیشتر و عمیق تر از دیگر مناطق کشور، در گرداب خود اسیر ساخته است. مردمی که مصائب هشت سال جنگ را از اشغال شهرها گرفته تا بمباران خانه و کاشانه و تنگناهای مالی، با گوشت و خون خود احساس و جانانه مقاومت کردند اکنون سزاوار توجه ویژه دولتمردان در راستای تعریف و اجرای برنامه ها و اقدامات ساختاری برای حل مشکلات گسترده اقتصادی منطقه هستند. آن چه مردان غرب نشین را به مهاجرت از شهر و دیار و کولبری وادار می کند؛ بیکاری، فقر،مشکلات معیشتی، فقدان حمایت های بیمه ای، عدم وجود صنایع و کارخانجات تولیدی و ده ها معضل ریز و درشتی است که در گذر سال ها روی هم تلنبار شده و عزمی جدی در راستای رفع آن ها صورت نگرفته است. اکنون مردم این دیار چشم نیاز به ریزش اشک هایی از سر دلسوزی و حسرت ندوخته اند بلکه خواهان سهم خود از اقتصاد و ثروت کشوری هستند که در راه حفظ تمامیت ارضی و اعتلا و پویایی همه جانبه آن سال های سال با بذل جان و مال خویش کوشیده اند و این مهم جز با اختصاص ردیف بودجه مستقل، اشتغال آفرینی و ایجاد صنایع تولیدی در منطقه محقق نخواهدشد.
در این روزهای آکنده از ماتم و عزا، به عنوان یک "معلم کورد" با دلی پردرد، قتل دردناک دو تن از زحمتکشان کولبر را تسلیت عرض نموده و دولتمردان را به تدوین برنامه ای کارشناسانه برای زدودن غبار فقر و بیکاری از سیمای غرب فرا می خوانم.
http://yon.ir/G2Jha
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍ بهمن ویسی/معلم نمونه کشوری
در حالی که مردم قدرشناس ایران غم فقدان دانش آموزان نخبه هرمزگانی را بر دل داشتند؛ خبر قتل دو #کولبر کورد در بانه، بار دیگر جامعه ایرانی را به سوک نشاند. گویا تقدیر ما ایرانی هاست که همواره رخت عزا بر تن و اشک ماتم در دیدگان داشته و در حسرت روزی بی هراس از مرگ، پگاه را به شام آوریم!
عروج مردانی که در تلاش معاش پای جان به راه های مرگ زای مرزی نهاده و در پی مزد بی منت، قامت رعنای خویش را به گلوله سپردند؛ نماد اقتصاد بیمار و آشفته ای است که خروجی درد و رنج آن در این سال ها استان های کوردنشین را بیشتر و عمیق تر از دیگر مناطق کشور، در گرداب خود اسیر ساخته است. مردمی که مصائب هشت سال جنگ را از اشغال شهرها گرفته تا بمباران خانه و کاشانه و تنگناهای مالی، با گوشت و خون خود احساس و جانانه مقاومت کردند اکنون سزاوار توجه ویژه دولتمردان در راستای تعریف و اجرای برنامه ها و اقدامات ساختاری برای حل مشکلات گسترده اقتصادی منطقه هستند. آن چه مردان غرب نشین را به مهاجرت از شهر و دیار و کولبری وادار می کند؛ بیکاری، فقر،مشکلات معیشتی، فقدان حمایت های بیمه ای، عدم وجود صنایع و کارخانجات تولیدی و ده ها معضل ریز و درشتی است که در گذر سال ها روی هم تلنبار شده و عزمی جدی در راستای رفع آن ها صورت نگرفته است. اکنون مردم این دیار چشم نیاز به ریزش اشک هایی از سر دلسوزی و حسرت ندوخته اند بلکه خواهان سهم خود از اقتصاد و ثروت کشوری هستند که در راه حفظ تمامیت ارضی و اعتلا و پویایی همه جانبه آن سال های سال با بذل جان و مال خویش کوشیده اند و این مهم جز با اختصاص ردیف بودجه مستقل، اشتغال آفرینی و ایجاد صنایع تولیدی در منطقه محقق نخواهدشد.
در این روزهای آکنده از ماتم و عزا، به عنوان یک "معلم کورد" با دلی پردرد، قتل دردناک دو تن از زحمتکشان کولبر را تسلیت عرض نموده و دولتمردان را به تدوین برنامه ای کارشناسانه برای زدودن غبار فقر و بیکاری از سیمای غرب فرا می خوانم.
http://yon.ir/G2Jha
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
t.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
بنا به آمارهای رسمی، همچنان در جهان ۷۵۰ میلیون نفر از سواد آموزی بازمانده اند.
#تحصیل_رایگان
🌐 #روز_جهانی_سواد_آموزی
8 سپتامبر، برابر با ۱۷ شهریور
@SOCIAL_SCIENCE
#تحصیل_رایگان
🌐 #روز_جهانی_سواد_آموزی
8 سپتامبر، برابر با ۱۷ شهریور
@SOCIAL_SCIENCE