📰 مجله #گفت_و_گوی_جهانی
🔶 #انجمن_بین_المللی_جامعه_شناسی
🔴 سال ششم/شماره اول/مارس 2016
🔻نسخه Englisg
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔶 #انجمن_بین_المللی_جامعه_شناسی
🔴 سال ششم/شماره اول/مارس 2016
🔻نسخه Englisg
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
📣صدای اقتصاد آرمان در گزارش جدید خود به مقاله🔊
🔴 "فساد و نبود شفافیت؛ چاه پیش راه توسعه"🔴
🔸نوشته دکتر سعید اسلامی بیدگلی
@radio_eghtesad
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔴 "فساد و نبود شفافیت؛ چاه پیش راه توسعه"🔴
🔸نوشته دکتر سعید اسلامی بیدگلی
@radio_eghtesad
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
📣 صدای اقتصاد آرمان 🔊
🔵"گزارش جهانی شادی"🔵
🌐توسط سازمان ملل
@radio_eghtesad
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔵"گزارش جهانی شادی"🔵
🌐توسط سازمان ملل
@radio_eghtesad
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
انسان واقعا فقط مرده است،
وقتی دیگر هیچ کس به او فکر نکند.
#برتولت_برشت
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
وقتی دیگر هیچ کس به او فکر نکند.
#برتولت_برشت
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🍃سال95، سال #میمون🍃
🌱پیشاپیش مبارک...
🎋سال جدید و هر لحظه از زندگی مان، نو و همراه با تغییرات باشد
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🌱پیشاپیش مبارک...
🎋سال جدید و هر لحظه از زندگی مان، نو و همراه با تغییرات باشد
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
سال نو ....!؟!؟!؟!؟!
◀️"گذشت زمان" را تبریک نمی گویم!
◀️سال نو را با "ساعت شنی" شروع کنیم، نه با "ساعت عقربه ای"
◀️سال نو را با عناصر "فلسفه زمان" تلفیق کنیم
◀️در افق گسترش خدمت به "انسانیت" و "جامعه" سال نو را شروع کنیم
با سلام و درود فراوان
سال نو!، مثل بقیه همین جوری بهم تبریک بگوییم و دست بزنیم و شادی کنیم؟!؟!..اصلا موافق این هم رنگی با جماعت نیستم. وقتی که "فلسفه زمان" را نمی دانیم، گذشت زمان را حس نمی کنیم، حوادث وحشتناک را فراموش می کنیم و بر روی بردار زمان همه چیز را به وادی فراموشی و پوچی می سپاریم! دیگر چه تبریکی!؟؟... هنگامی که در اطرافمان نظاره گر کشت و کشتار و خونریزی و نابودی انسانیت هستیم، دیگر چه جشنی؟! وقتی که جنازه مظلوم "آیلان" ها در ساحل بشریت لنگر می اندازند، وقتی که هزاران نفر با هدایای جهان مدرن اعم از جنگ، تبعیض، خشونت، فقر، بیکاری، اعتیاد، تن فروشی، بی عدالتی، تبعیض جنسیتی و ....دست و پنجه نرم می کند من کجای این میدان برقصم...؟!!!
اما من اعتراف می کنم که از گذشت زمان می ترسم، از گذشت روزها و ماه ها و سالها واهمه دارم. و از همه بدتر از عدم درک و شناخت "زمان" احساس بیسوادی و نادانی می کنم و بعضی وقت ها به همه چیز شک میکنم و به "عدم"، "پوچی" می رسم. چقدر بد است وقتی که عمیق فکر می کنی، می بینی که "واژه ها"ی ساده، پیچیده ترین "مفاهیم" زندگی و هستی می باشند، اما همه بر طبق عادات پذیرفته شده بین خودشان با این "واژها" بازی می کنند و حتی در حد "کلمه" آنها را تقلیل می دهند. اما من همرنگ شماها نیستم و نخواهم بود و بر جهل و نادانی خودم معترفم و ابایی ندارم. نمی دانم "زمان" چیست؟ از کجا آمده و شروع شده و به کجا می رسد و دامنه اش چی و کجا هستش؟؟؟ نمی دانم، نمی دانم، نمی دانم. و "گذشت زمان" را هم تبریک نمی گویم!
بحث فقط "فلسفه زمان" نیست، بلکه "واقعیات داخل زمان" نیز هست. پارسال همین موقع را به یاد بیاورید، الان را هم در نظر بگیرید، و سال بعد دقیقا همین موقع را تصور کنید! به چی و کجا می رسید؟؟؟ با هم مقایسه کنید و تبریک گفتن هایی که به هم گفتید و خواهید گفت...اما چی شد؟ چکار کردید و خواهید کرد؟
زمان را با "ساعت عقربه ای" نگذرانیم، زمان را با "ساعت شنی" سپری کنیم. ساعت عقربه ای، زمان دورانی و تکراری دارد و دوباره به نقطه اول برمی گردد و همین چرخه ادامه پیدا می کند و ما را در عین ناآگاهی و پذیرش کامل به "باتلاق پوچی" می کشاند!... معتقدم که باید با ساعت شنی در زمان سیر کرد، یک نگاه خطی به زمان داشته باشیم نه نگاه دورانی. نگاه خطی با دامنه باز... که بتوانیم در این نگاه همیشه تازگی، نو بودگی، تغییر، حرکت و دگرگونی... را کشف کنیم و با آنها زندگی کنیم تا بتوانیم موازی با فلسفه زمان، که دارای عناصر تازگی، نو بودگی، تغییر، حرکت و دگرگونی می باشد. زندگی کنیم و این "بی حد و مرز بودن دنیا" را کشف کنیم. اگر نوع نگاه و بینش ما هم مثل هستی "بی حد و مرز و دارای دامنه باز" نباشد نمی توانیم به کشف فلسفه ی زمان و هستی نائل آییم.
اگر می خواهیم سال جدید را بهم تبریک بگوییم به نظرم باید عناصر فلسفه زمان را بپذیریم و آنها را در واقعیات زندگی اجتماعی خودمان عملیاتی کنیم و گرنه در همان باتلاق پوچی و بی معنایی و خنثایی گرفتار خواهیم ماند. سال نو را با ساعت شنی شروع کنیم و برای هر لحظه آن معنا و ارزش قائل شویم و برای خودمان رسالت و اهداف تعیین کنیم و زندگی مان همراه با تغییرات و دگرگونی ها باشد. شروع سال نو، نقطه شروع و بهانه ای برای تعهد دوباره و پیمان راسخ برای شروع تغییرات و حرکتهای جدید در زندگی شخصی و اجتماعی مان باشد، نه فقط گفتن یک تبریک خالی و پوچ!!!...
سال نو را در افق گسترش انسانیت و خدمت به جامعه و مطالعه علوم و دانشهای انسانی و اجتماعی ببینیم. خودمان را پرورش دهیم، مرزها و محدودیتها را از بین ببریم، به انسان و انسانیت و جامعه خدمت کنیم...
با تشکر فراوان، ادمین کانال علوم اجتماعی
#سیروان_محمودی
@SOCIAL_SCIENCE
◀️"گذشت زمان" را تبریک نمی گویم!
◀️سال نو را با "ساعت شنی" شروع کنیم، نه با "ساعت عقربه ای"
◀️سال نو را با عناصر "فلسفه زمان" تلفیق کنیم
◀️در افق گسترش خدمت به "انسانیت" و "جامعه" سال نو را شروع کنیم
با سلام و درود فراوان
سال نو!، مثل بقیه همین جوری بهم تبریک بگوییم و دست بزنیم و شادی کنیم؟!؟!..اصلا موافق این هم رنگی با جماعت نیستم. وقتی که "فلسفه زمان" را نمی دانیم، گذشت زمان را حس نمی کنیم، حوادث وحشتناک را فراموش می کنیم و بر روی بردار زمان همه چیز را به وادی فراموشی و پوچی می سپاریم! دیگر چه تبریکی!؟؟... هنگامی که در اطرافمان نظاره گر کشت و کشتار و خونریزی و نابودی انسانیت هستیم، دیگر چه جشنی؟! وقتی که جنازه مظلوم "آیلان" ها در ساحل بشریت لنگر می اندازند، وقتی که هزاران نفر با هدایای جهان مدرن اعم از جنگ، تبعیض، خشونت، فقر، بیکاری، اعتیاد، تن فروشی، بی عدالتی، تبعیض جنسیتی و ....دست و پنجه نرم می کند من کجای این میدان برقصم...؟!!!
اما من اعتراف می کنم که از گذشت زمان می ترسم، از گذشت روزها و ماه ها و سالها واهمه دارم. و از همه بدتر از عدم درک و شناخت "زمان" احساس بیسوادی و نادانی می کنم و بعضی وقت ها به همه چیز شک میکنم و به "عدم"، "پوچی" می رسم. چقدر بد است وقتی که عمیق فکر می کنی، می بینی که "واژه ها"ی ساده، پیچیده ترین "مفاهیم" زندگی و هستی می باشند، اما همه بر طبق عادات پذیرفته شده بین خودشان با این "واژها" بازی می کنند و حتی در حد "کلمه" آنها را تقلیل می دهند. اما من همرنگ شماها نیستم و نخواهم بود و بر جهل و نادانی خودم معترفم و ابایی ندارم. نمی دانم "زمان" چیست؟ از کجا آمده و شروع شده و به کجا می رسد و دامنه اش چی و کجا هستش؟؟؟ نمی دانم، نمی دانم، نمی دانم. و "گذشت زمان" را هم تبریک نمی گویم!
بحث فقط "فلسفه زمان" نیست، بلکه "واقعیات داخل زمان" نیز هست. پارسال همین موقع را به یاد بیاورید، الان را هم در نظر بگیرید، و سال بعد دقیقا همین موقع را تصور کنید! به چی و کجا می رسید؟؟؟ با هم مقایسه کنید و تبریک گفتن هایی که به هم گفتید و خواهید گفت...اما چی شد؟ چکار کردید و خواهید کرد؟
زمان را با "ساعت عقربه ای" نگذرانیم، زمان را با "ساعت شنی" سپری کنیم. ساعت عقربه ای، زمان دورانی و تکراری دارد و دوباره به نقطه اول برمی گردد و همین چرخه ادامه پیدا می کند و ما را در عین ناآگاهی و پذیرش کامل به "باتلاق پوچی" می کشاند!... معتقدم که باید با ساعت شنی در زمان سیر کرد، یک نگاه خطی به زمان داشته باشیم نه نگاه دورانی. نگاه خطی با دامنه باز... که بتوانیم در این نگاه همیشه تازگی، نو بودگی، تغییر، حرکت و دگرگونی... را کشف کنیم و با آنها زندگی کنیم تا بتوانیم موازی با فلسفه زمان، که دارای عناصر تازگی، نو بودگی، تغییر، حرکت و دگرگونی می باشد. زندگی کنیم و این "بی حد و مرز بودن دنیا" را کشف کنیم. اگر نوع نگاه و بینش ما هم مثل هستی "بی حد و مرز و دارای دامنه باز" نباشد نمی توانیم به کشف فلسفه ی زمان و هستی نائل آییم.
اگر می خواهیم سال جدید را بهم تبریک بگوییم به نظرم باید عناصر فلسفه زمان را بپذیریم و آنها را در واقعیات زندگی اجتماعی خودمان عملیاتی کنیم و گرنه در همان باتلاق پوچی و بی معنایی و خنثایی گرفتار خواهیم ماند. سال نو را با ساعت شنی شروع کنیم و برای هر لحظه آن معنا و ارزش قائل شویم و برای خودمان رسالت و اهداف تعیین کنیم و زندگی مان همراه با تغییرات و دگرگونی ها باشد. شروع سال نو، نقطه شروع و بهانه ای برای تعهد دوباره و پیمان راسخ برای شروع تغییرات و حرکتهای جدید در زندگی شخصی و اجتماعی مان باشد، نه فقط گفتن یک تبریک خالی و پوچ!!!...
سال نو را در افق گسترش انسانیت و خدمت به جامعه و مطالعه علوم و دانشهای انسانی و اجتماعی ببینیم. خودمان را پرورش دهیم، مرزها و محدودیتها را از بین ببریم، به انسان و انسانیت و جامعه خدمت کنیم...
با تشکر فراوان، ادمین کانال علوم اجتماعی
#سیروان_محمودی
@SOCIAL_SCIENCE
💧22 مارس/ 2 فروردین روز جهانی آب💧
💦آب مایه حیات نیست، بلکه خود حیات است💦
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
💦آب مایه حیات نیست، بلکه خود حیات است💦
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
✳️طرح عیدانه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی:
✳️برای هر نفر 20 هزار تومان یارانه کتاب.
☸از این یارانه رایگان تا 15 فروردین میتوانید استفاده کنید.
برای خرید کتاب و استفاده از این یارانه یا عیدانه کتاب باید کارت ملی خود را به همراه داشته باشید یا شماره ملی خود را حفظ باشید.
http://www.ketab.ir/modules.php?name=Book_Sellers&op=listonmap
آدرس کتابفروشیهای مربوط به تفکیک استانها و جزییات طرح را در اینک فوق مشاهده نمایید.
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
✳️طرح عیدانه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی:
✳️برای هر نفر 20 هزار تومان یارانه کتاب.
☸از این یارانه رایگان تا 15 فروردین میتوانید استفاده کنید.
برای خرید کتاب و استفاده از این یارانه یا عیدانه کتاب باید کارت ملی خود را به همراه داشته باشید یا شماره ملی خود را حفظ باشید.
http://www.ketab.ir/modules.php?name=Book_Sellers&op=listonmap
آدرس کتابفروشیهای مربوط به تفکیک استانها و جزییات طرح را در اینک فوق مشاهده نمایید.
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⭕️رجب طیب اردوغان: کردها حق برگزاری مراسم نوروز در ترکیه را ندارند⭕️
✳️پاسخ کردها: با تجمع صدها هزار نفری و برگزاری نوروز، در حمایت از صلح✳️
🔆همیشه دموکراسی و آزادی پیروز است🔆
@SocialSciences1
✳️پاسخ کردها: با تجمع صدها هزار نفری و برگزاری نوروز، در حمایت از صلح✳️
🔆همیشه دموکراسی و آزادی پیروز است🔆
@SocialSciences1
🔵 #محمدامین_قانعی_راد : "کین توزی" را بخوانید🔵
✅خبرگزاری کار ایران: ایلنا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
✅خبرگزاری کار ایران: ایلنا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
❇️توصیه #محمدامین_قانعی_راد برای کتابخوانها: "کینتوزی" نوشته ماکس شلر با ترجمه صالح نجفی را بخوانید.
به گزارش خبرنگار ایلنا؛ محمدامین قانعیراد در میان آثاری که در سال 94 فرصت مطالعه آنها را داشته؛ "کینتوزی" نوشته ماکس شلر با ترجمه صالح نجفی را به علاقمندان به کتاب توصیه میکند.
این جامعهشناس از این اثر با عنوان بهترین کتابی که در سال گذشته مطالعه کردهام؛ نام برده و میگوید: کتاب دلالت اخلاقی دارد برای زندگی روزمره ما انسانها. خصوصا در آستانه بهار و سال نو به ما میآموزد به نحوی دلتکانی هم بکنیم از عواطف و احساساتمان و بازبینی درستی درباره رفتارهای خود داشته باشیم. با کتاب میآموزیم چگونه از ظرفیتهای مثبت اخلاقی استفاده کنیم. کتاب راههای تفکر را نشان میدهد به این معنا که تفکر ریشه در ذهن ندارد بلکه به نحوی ریشه در عواطف و احساسات ما دارد لذا بسیاری از اندیشهها و تفکراتمان تحت تاثیر بنیانهای عاطفی شکل میگیرد. پس برخلاف آنچه تا امروز فرض میکردیم؛ ذهن، عقل و منطق همگی ناشی از عواطف و احساسات ماست.
قانعیراد با بیان اینکه این کتاب یک نوع خودآگاهی در خواننده خود ایجاد میکند تا بتوانیم در بسیاری از اندیشههای خود تامل داشته باشیم؛ اضافه میکند: ما در طول زندگی همواره از بنیانهای منطقی اندیشه و توجه به شالودههای عاطفی و اندیشه غفلت داریم. این کتاب امکان خودآگاهی به ما میدهد تا فراتر از معیارهای منطقی که در پشت اندیشههای ما ـ در قالب دوستیها یا دشمنیهایی ـ نهفته است؛ باهم اختلاف عقیده داشته باشیم و حتی به یک مبارزه جدی فکری تن بدهیم بدون اینکه دشمن یکدیگر باشیم و این خیلی مهم است.
@SocialSciences1
این استاد دانشگاه با بیان این مطلب که؛ ما اساس کار را با هم حالت صلح و دوستی قرار میدهیم اما درمقابل اختلافات دو قطب متضاد باهم ایجاد میکنند بهگونهای که دوستی راهی به آنجا پیدا نمیکند؛ چنین میگوید: با رویکردی که شلر به دست آورده؛ ما میتوانیم باهم اختلافنظر داشته باشیم اما همدیگر را دوست نیز داشته باشیم.
قانعی راد با بیان اینکه این کتاب امکان داشتن جامعهای را ترسیم میکند که مبارزه طبقاتی در آن وجود دارد ولی از نفرت طبقاتی در آن خبری نیست؛ میگوید: در جامعه ترسیم شده توسط شلر؛ گروههای سیاسی مختلف مبارزه جدی با یکدیگر دارند بدون اینکه قصد ترور همدیگر را داشته باشند. در عرصه سیاست نیز آدمهای مخالف همدیگر قصد برکناری و طرد اجتماعی یکدیگر را ندارند. در این جوامع؛ اندیشه به دوقطبیسازی اخلاقی خیر و شر مطلق (خدا و شیطان) دست نمیدهد و مسائل بهصورت سیالتر درنظر گرفته میشود.
به گفته قانعی راد؛ ماکس شلر توصیه میکند بهجای کینتوزی، عشق و محبت را مبنای اندیشه خودمان قرار دهیم و دشمنی با گروههای دیگر به عنوان مبنایی برای استنتاج حقانیت اندیشه خودمان قرار گیرد.
وی مطالعه این کتاب را به دانشجویان و دیگر اقشار جامعه شامل عام و خاص و فرهیخته توصیه کرده و میگوید: همه ما بهویژه در حوزه علوم اجتماعی باید اطلاعات خود را بالا ببریم. این کتاب روشی روشن در ورود به بسترهای اجتماعی را پیش رو ما قرار میدهد.
اما اگر محمدامین قانعی راد زمانی به عنوان یک مدیر فرهنگی مشغول به کار شود؛ اولویت خود را چه گروهی قرار خواهد داد؛ او در پاسخ به این سوال میگوید: اگر روزی مدیر فرهنگی شوم بیشترین تمرکزم را روی آموزش صلح به کودکان و نوجوانان قرار میدهم. سعی خواهم کرد دریافت درستی از صلح به بچهها ارایه دهم تا در پی کنار گذاشتن اختلافات فکری نباشد و تفاوتها را جدی بگیرند منتها در پرتوی یک نگرهی جدید؛ بیاموزند که به اختلافات خود نگاه کنند و درکنار هم زندگی و کار کردن را تجربه کنند.
به گفته این استاد دانشگاه؛ تنها با این نگره جدید است که میتوان اختلافات را در زمان تقسیم حقوق شهروندی کنار گذاشت اما درعین حال پایبند به تنوع تفکرات فکری بود. میتوان به بچهها آموخت اختلاف به معنی دشمنی نیست. کودکان و نوجوانان ما میتوانند باهم اختلافنظر داشته باشند اما درعین حال با یکدیگر روابط انسانی و دوستانهای را تجربه کنند.
به توصیه این جامعهشناس؛ باید به بچهها و نوجوانان کشورمان یاد داد تفاوت و اختلاف؛ بخش ذاتی زندگی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی ماست و آنها باید بتوانند با رویکرد انسانی با این جنبه ذاتی زندگی کنار آیند.
#ایلنا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
❇️توصیه #محمدامین_قانعی_راد برای کتابخوانها: "کینتوزی" نوشته ماکس شلر با ترجمه صالح نجفی را بخوانید.
به گزارش خبرنگار ایلنا؛ محمدامین قانعیراد در میان آثاری که در سال 94 فرصت مطالعه آنها را داشته؛ "کینتوزی" نوشته ماکس شلر با ترجمه صالح نجفی را به علاقمندان به کتاب توصیه میکند.
این جامعهشناس از این اثر با عنوان بهترین کتابی که در سال گذشته مطالعه کردهام؛ نام برده و میگوید: کتاب دلالت اخلاقی دارد برای زندگی روزمره ما انسانها. خصوصا در آستانه بهار و سال نو به ما میآموزد به نحوی دلتکانی هم بکنیم از عواطف و احساساتمان و بازبینی درستی درباره رفتارهای خود داشته باشیم. با کتاب میآموزیم چگونه از ظرفیتهای مثبت اخلاقی استفاده کنیم. کتاب راههای تفکر را نشان میدهد به این معنا که تفکر ریشه در ذهن ندارد بلکه به نحوی ریشه در عواطف و احساسات ما دارد لذا بسیاری از اندیشهها و تفکراتمان تحت تاثیر بنیانهای عاطفی شکل میگیرد. پس برخلاف آنچه تا امروز فرض میکردیم؛ ذهن، عقل و منطق همگی ناشی از عواطف و احساسات ماست.
قانعیراد با بیان اینکه این کتاب یک نوع خودآگاهی در خواننده خود ایجاد میکند تا بتوانیم در بسیاری از اندیشههای خود تامل داشته باشیم؛ اضافه میکند: ما در طول زندگی همواره از بنیانهای منطقی اندیشه و توجه به شالودههای عاطفی و اندیشه غفلت داریم. این کتاب امکان خودآگاهی به ما میدهد تا فراتر از معیارهای منطقی که در پشت اندیشههای ما ـ در قالب دوستیها یا دشمنیهایی ـ نهفته است؛ باهم اختلاف عقیده داشته باشیم و حتی به یک مبارزه جدی فکری تن بدهیم بدون اینکه دشمن یکدیگر باشیم و این خیلی مهم است.
@SocialSciences1
این استاد دانشگاه با بیان این مطلب که؛ ما اساس کار را با هم حالت صلح و دوستی قرار میدهیم اما درمقابل اختلافات دو قطب متضاد باهم ایجاد میکنند بهگونهای که دوستی راهی به آنجا پیدا نمیکند؛ چنین میگوید: با رویکردی که شلر به دست آورده؛ ما میتوانیم باهم اختلافنظر داشته باشیم اما همدیگر را دوست نیز داشته باشیم.
قانعی راد با بیان اینکه این کتاب امکان داشتن جامعهای را ترسیم میکند که مبارزه طبقاتی در آن وجود دارد ولی از نفرت طبقاتی در آن خبری نیست؛ میگوید: در جامعه ترسیم شده توسط شلر؛ گروههای سیاسی مختلف مبارزه جدی با یکدیگر دارند بدون اینکه قصد ترور همدیگر را داشته باشند. در عرصه سیاست نیز آدمهای مخالف همدیگر قصد برکناری و طرد اجتماعی یکدیگر را ندارند. در این جوامع؛ اندیشه به دوقطبیسازی اخلاقی خیر و شر مطلق (خدا و شیطان) دست نمیدهد و مسائل بهصورت سیالتر درنظر گرفته میشود.
به گفته قانعی راد؛ ماکس شلر توصیه میکند بهجای کینتوزی، عشق و محبت را مبنای اندیشه خودمان قرار دهیم و دشمنی با گروههای دیگر به عنوان مبنایی برای استنتاج حقانیت اندیشه خودمان قرار گیرد.
وی مطالعه این کتاب را به دانشجویان و دیگر اقشار جامعه شامل عام و خاص و فرهیخته توصیه کرده و میگوید: همه ما بهویژه در حوزه علوم اجتماعی باید اطلاعات خود را بالا ببریم. این کتاب روشی روشن در ورود به بسترهای اجتماعی را پیش رو ما قرار میدهد.
اما اگر محمدامین قانعی راد زمانی به عنوان یک مدیر فرهنگی مشغول به کار شود؛ اولویت خود را چه گروهی قرار خواهد داد؛ او در پاسخ به این سوال میگوید: اگر روزی مدیر فرهنگی شوم بیشترین تمرکزم را روی آموزش صلح به کودکان و نوجوانان قرار میدهم. سعی خواهم کرد دریافت درستی از صلح به بچهها ارایه دهم تا در پی کنار گذاشتن اختلافات فکری نباشد و تفاوتها را جدی بگیرند منتها در پرتوی یک نگرهی جدید؛ بیاموزند که به اختلافات خود نگاه کنند و درکنار هم زندگی و کار کردن را تجربه کنند.
به گفته این استاد دانشگاه؛ تنها با این نگره جدید است که میتوان اختلافات را در زمان تقسیم حقوق شهروندی کنار گذاشت اما درعین حال پایبند به تنوع تفکرات فکری بود. میتوان به بچهها آموخت اختلاف به معنی دشمنی نیست. کودکان و نوجوانان ما میتوانند باهم اختلافنظر داشته باشند اما درعین حال با یکدیگر روابط انسانی و دوستانهای را تجربه کنند.
به توصیه این جامعهشناس؛ باید به بچهها و نوجوانان کشورمان یاد داد تفاوت و اختلاف؛ بخش ذاتی زندگی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی ماست و آنها باید بتوانند با رویکرد انسانی با این جنبه ذاتی زندگی کنار آیند.
#ایلنا
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⛔️فاجعه ای ناگوارتر و دردناکتر از تروریسم⛔️
🚫جان باختن یک نفر در هر ساعت در تصادفات نوروزی🚫
📛جان باختن 169 نفر در تصادفات نوروزی📛
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🚫جان باختن یک نفر در هر ساعت در تصادفات نوروزی🚫
📛جان باختن 169 نفر در تصادفات نوروزی📛
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1