Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 #سن_ذهن شما کدام است؟؟؟؟
🔻و چقدر به سن واقعی شما نزدیک است؟
✔️حتما تست کنی و برای دوستانتان بفرستید
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔻و چقدر به سن واقعی شما نزدیک است؟
✔️حتما تست کنی و برای دوستانتان بفرستید
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴نسبت #اینستاگرام و #زندگی_روزمره
@SOCIAL_SCIENCE
🎙گفتگوی میترا فردوسی، پژوهشگر مطالعات فرهنگی با #فردین_علیخواه؛ جامعه شناس؛
🗞روزنامه ایران-۲۲ آذر۹۷
✅ میترا فردوسی: اینستاگرامبازها هر روز حدود ۹۵میلیون عکس و فیلم بارگذاری میکنند و اکثریت آنها کمتر از چهل سال دارند. دنیل پنی در مجله معتبر بوستون ریویو مینویسد که اینستاگرام شبکه اجتماعی بورژواهاست و البته آنهایی که ادایشان را درمیآورند. بنابراین جای تعجب نیست که مدها و سبکهای زندگی توسط این کاربران جوان پولدار و به عبارتی بهتر «ذائقهسازان» و «ذینفوذان» ساخته میشوند و به مخاطبان تشنه که هر روز ساعتها صرف دیدن و جذب محتوای بصری میکنند، میرسند. شاید در وهله نخست بگوییم در اینستاگرام جز به اشتراکگذاری لحظههای ناب و خاص زندگی اتفاق خاص دیگری که نمیافتد و نباید سخت گرفت. اما نکته دقیقاً همین جاست که لحظههایی که در اینستاگرام ثبت میشوند لحظههای لزوماً واقعی یا برشهایی از داستان روزمره ما نیستند، و نکته قابل تأمل آن است که ما برای اینکه خوراک مناسبی برای استوریها و پستهایمان داشته باشیم، لحظات اینستاپسند خلق میکنیم. بهعبارتی گاهی تصاویر اینستاگرامی ما، بخشی از زندگی نیست بلکه زندگی واقعی ما بخشی از زندگی مجازی ما در اینستاگرام است.
«محتوای اینستاپسند» در کنار هم نماینده یک جهانبینی نوظهورند که در آن فتوژنیک بودن غذا به جای خوشمزه بودن مینشیند، عکس خور بودن کافه به کیفیت آن و حتی این وسواس اینستاپسند بودن به انتخاب دوستها و بهطور کلی به روابط اجتماعی هم کشیده شده است و همانطور که آلن دوباتن، فیلسوف معاصر میگوید، براساس منطق اینستاگرام، وقت گذرانی با دوست چاق دوران دبیرستان یک اشتباه گذشتناپذیر است به جایش باید آدمهای اینستاپسند را پیدا کنی. این موضوع سادهای نیست؛ چراکه به این ترتیب، اینستاگرام آدمهای اطراف ما را هم در حد یک ابژه اینستاگرام پسند تقلیل میدهد. ما دوست داریم با دوستان با کلاس و شیک مان که اتفاقاً اهل خرید و کافه نشینیهای ما هستند بیشتر بپلکیم حتی اگر آنقدر که باید رابطههای عمیقی نداشته باشیم. این تنها بخشی از واقعیت اینستاگرام محبوب ماست؛ جایی که هم دوستش داریم هم به غایت از آن و فرهنگ مسلطش میترسیم، جایی که میشناسیمش و هم زمان کاملاً با آداب و سنتهایش - که سلبریتیهای اینستاگرامی خوب آنها را بلدند - بیگانهایم.
اینجاست که در برابر این پدیده متناقض باید دست به دامان تحلیلهای جامعه شناختی شد تا نادانستههای این جهان بینی جدید را برایمان بشکافد. در همین راستا با دکتر فردین علیخواه، جامعه شناس و تحلیلگر مسائل اجتماعی درباره معنای جهان اینستاگرامی، گفتوگویی کردهایم که در ادامه میخوانید...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
.............................................
مطالعه کامل گفتگو در لینک زیر👇
yon.ir/C95eN
@SOCIAL_SCIENCE
🎙گفتگوی میترا فردوسی، پژوهشگر مطالعات فرهنگی با #فردین_علیخواه؛ جامعه شناس؛
🗞روزنامه ایران-۲۲ آذر۹۷
✅ میترا فردوسی: اینستاگرامبازها هر روز حدود ۹۵میلیون عکس و فیلم بارگذاری میکنند و اکثریت آنها کمتر از چهل سال دارند. دنیل پنی در مجله معتبر بوستون ریویو مینویسد که اینستاگرام شبکه اجتماعی بورژواهاست و البته آنهایی که ادایشان را درمیآورند. بنابراین جای تعجب نیست که مدها و سبکهای زندگی توسط این کاربران جوان پولدار و به عبارتی بهتر «ذائقهسازان» و «ذینفوذان» ساخته میشوند و به مخاطبان تشنه که هر روز ساعتها صرف دیدن و جذب محتوای بصری میکنند، میرسند. شاید در وهله نخست بگوییم در اینستاگرام جز به اشتراکگذاری لحظههای ناب و خاص زندگی اتفاق خاص دیگری که نمیافتد و نباید سخت گرفت. اما نکته دقیقاً همین جاست که لحظههایی که در اینستاگرام ثبت میشوند لحظههای لزوماً واقعی یا برشهایی از داستان روزمره ما نیستند، و نکته قابل تأمل آن است که ما برای اینکه خوراک مناسبی برای استوریها و پستهایمان داشته باشیم، لحظات اینستاپسند خلق میکنیم. بهعبارتی گاهی تصاویر اینستاگرامی ما، بخشی از زندگی نیست بلکه زندگی واقعی ما بخشی از زندگی مجازی ما در اینستاگرام است.
«محتوای اینستاپسند» در کنار هم نماینده یک جهانبینی نوظهورند که در آن فتوژنیک بودن غذا به جای خوشمزه بودن مینشیند، عکس خور بودن کافه به کیفیت آن و حتی این وسواس اینستاپسند بودن به انتخاب دوستها و بهطور کلی به روابط اجتماعی هم کشیده شده است و همانطور که آلن دوباتن، فیلسوف معاصر میگوید، براساس منطق اینستاگرام، وقت گذرانی با دوست چاق دوران دبیرستان یک اشتباه گذشتناپذیر است به جایش باید آدمهای اینستاپسند را پیدا کنی. این موضوع سادهای نیست؛ چراکه به این ترتیب، اینستاگرام آدمهای اطراف ما را هم در حد یک ابژه اینستاگرام پسند تقلیل میدهد. ما دوست داریم با دوستان با کلاس و شیک مان که اتفاقاً اهل خرید و کافه نشینیهای ما هستند بیشتر بپلکیم حتی اگر آنقدر که باید رابطههای عمیقی نداشته باشیم. این تنها بخشی از واقعیت اینستاگرام محبوب ماست؛ جایی که هم دوستش داریم هم به غایت از آن و فرهنگ مسلطش میترسیم، جایی که میشناسیمش و هم زمان کاملاً با آداب و سنتهایش - که سلبریتیهای اینستاگرامی خوب آنها را بلدند - بیگانهایم.
اینجاست که در برابر این پدیده متناقض باید دست به دامان تحلیلهای جامعه شناختی شد تا نادانستههای این جهان بینی جدید را برایمان بشکافد. در همین راستا با دکتر فردین علیخواه، جامعه شناس و تحلیلگر مسائل اجتماعی درباره معنای جهان اینستاگرامی، گفتوگویی کردهایم که در ادامه میخوانید...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
.............................................
مطالعه کامل گفتگو در لینک زیر👇
yon.ir/C95eN
علوم اجتماعی،مسائل روز
✅گفتگو با #اردشیر_بهرامی؛ پژوهشگر حوزه اجتماعی و نویسنده کتاب «فرهنگ، توسعه و خودکشی در غرب ایران» 🔴مناطق غربی ایران، دارای رتبه اول #خودکشی در جهان با توجه به اینکه نرخ خودکشی در صد هزار نفر محاسبه میشود، مناطق غربی ایران با داشتن نرخ ۳۰ تا ۷۰ نفر در صدهزار…
🔻مصاحبه سوم ادشیر بهرامی با موضوع #خودکشی با برنا:
🔴ایران رتبه ۱۰۸ خودکشی در جهان را دارد
افزایش گفتمان بین فردی راهکار مقابله با خودکشی
بهرامی: در مطالعات انجام شده به این نتیجه رسیده ام که قربانیان اصلی خودکشی زنان و جوانان هستند، که علت این موضوع ترکیبی از شرایط تجربه نوسازی و مدرنیته و خرده فرهنگهای سنتی و به تبع آن رشد نابرابریهای اجتماعی در مناسبات اجتماعی و خانوادگی است...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
متن کامل مصاحبه در لینک زیر👇
yon.ir/w47VG
🔴ایران رتبه ۱۰۸ خودکشی در جهان را دارد
افزایش گفتمان بین فردی راهکار مقابله با خودکشی
بهرامی: در مطالعات انجام شده به این نتیجه رسیده ام که قربانیان اصلی خودکشی زنان و جوانان هستند، که علت این موضوع ترکیبی از شرایط تجربه نوسازی و مدرنیته و خرده فرهنگهای سنتی و به تبع آن رشد نابرابریهای اجتماعی در مناسبات اجتماعی و خانوادگی است...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
متن کامل مصاحبه در لینک زیر👇
yon.ir/w47VG
⚠️زنگ خطر #خودکشی در ایران بهصدا درآمده؟
منبع: سازندگی، چهارشنبه ۲۱ آذرماه ۹۷
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
منبع: سازندگی، چهارشنبه ۲۱ آذرماه ۹۷
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from Deleted Account
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬به این کلیپ، خوب نگاه کنید و ببینید که زخمهای عمیق بر پیکر #زنان و #دختران این جامعه، درست بیخ گوش همهی ما، چگونه در میان سیاسی شدن همهی مباحث اجتماعی، عمیقتر میشود و آنها را از پای درمیآورد.
ویدئویی از جمعیت خیریه دانشجویی امام علی
این جوانان در طی فعالیتهای انساندوستانهشان در رابطه با قشر فرودست جامعه و حاشیهنشینان وقایع تلخی را از نزدیک شاهد بودهاند و داستان زندگی قربانیان #خشونتهای_خانگی و #ازدواج_زودهنگام را شنیدهاند.
آسیبهای اجتماعی ناشی از #ازدواج_کودکان را دیدند و لمس کردند. فاجعهای که در مناطق حاشیه بیشتر دیده میشود...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
ویدئویی از جمعیت خیریه دانشجویی امام علی
این جوانان در طی فعالیتهای انساندوستانهشان در رابطه با قشر فرودست جامعه و حاشیهنشینان وقایع تلخی را از نزدیک شاهد بودهاند و داستان زندگی قربانیان #خشونتهای_خانگی و #ازدواج_زودهنگام را شنیدهاند.
آسیبهای اجتماعی ناشی از #ازدواج_کودکان را دیدند و لمس کردند. فاجعهای که در مناطق حاشیه بیشتر دیده میشود...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬💔 #بحران_طلاق
در ۱۰ سال گذشته طلاق در کشور رشد صعودی داشته است. در سال ۹۶ ثبت ۱۷۵ هزار طلاق در کشور، رکورد طلاق در تاریخ ثبت احوال ایران را شکست و به ازای هر ۳ ازدواج یک طلاق ثبت شد که بیسابقه بود. آمار ثبت احوال نشان میدهد در سال ۹۶ هر ساعت ۲۰ طلاق اتفاق افتاده است که یعنی هر ۳ دقیقه یک زوج از هم جدا شدهاند و ۲۹ درصد ازدواجها به جدایی انجامیده است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
در ۱۰ سال گذشته طلاق در کشور رشد صعودی داشته است. در سال ۹۶ ثبت ۱۷۵ هزار طلاق در کشور، رکورد طلاق در تاریخ ثبت احوال ایران را شکست و به ازای هر ۳ ازدواج یک طلاق ثبت شد که بیسابقه بود. آمار ثبت احوال نشان میدهد در سال ۹۶ هر ساعت ۲۰ طلاق اتفاق افتاده است که یعنی هر ۳ دقیقه یک زوج از هم جدا شدهاند و ۲۹ درصد ازدواجها به جدایی انجامیده است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
نوشتهی پشت #جلیقه_زردهای معترض فرانسوی: «دولت در حال ادرار کردن به روی ماست، رسانهها میگویند باران میآید.» ⚠️واقعیتی آشنا... 👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥 👉 @SOCIAL_SCIENCE 👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 دولت در حال ادرار کردن روی ماست اما ....
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏼مجتبی لشکر بلوکی
حتما در جریان اعتراضات اخیر فرانسه هستید که معروف شده است به جنبش جلیقه زردها. جمله ای است که پشت یکی از جلیقه زردهای فرانسه نوشته شده این است: دولت در حال ادرار کردن روی ماست، رسانهها میگویند باران میآید!!
اصلا چرا جلیقه زرد؟ جلیقههای زرد جلیقههای است که بنابر قانون فرانسه باید در خودروهای همه فرانسویها باشد تا وقتی ماشین آنها خراب میشود و شرایط اضطراری پیش میآید، آن را بر تن کنند و منتظر کمک بمانند. عدم رعایت این قانون که در سال ۲۰۰۸ به اجرا درآمد میتواند به جریمه نقدی ۱۵۳ دلار برای فرد خاطی بیانجامد.
جلیقههای زرد نه تنها در فرانسه به نماد جنبش اجتماعی فرانسه تبدیل شده بلکه دولتمردان دیگر کشورها را نیز به هراس انداخته است. در مصر فروش جلیقههای زرد ممنوع شده است.
اتفاقی که در فرانسه رخ داده است می تواند همه جا رخ دهد. در خانه های ما، در سازمان ما و در جامعه ما. چرا؟ چون آنچه در فرانسه رخ داده است به زبان ساده این است: شکاف بین انتظارات کنونی و آینده مورد انتظار یا به عبارتی «تلنبار شدن انتظارات ناکام». دقت کنید که شکاف بین انتظارت کنونی و عملکرد کنونی نیست. بلکه شکاف بین انتظارات کنونی و عملکرد آینده است.
وقتی خواسته های فرزند یا همسر شما برآورده نمی شود و تصویر از آینده نیز چنین است که برآورده نخواهد شد، تحمل، تلنبار، تحمل، تلنبار و آنگاه این تبدیل به گریز، عصبانیت و خشونت خواهد شد.
وقتی خواسته های کارمندان و مشتریان شما برآورده نمی شود و برداشت کارکنان و مشتریان از آینده نیز چنین است که مطالبات آنان برآورده نخواهد شد خروج نیروهای کلیدی، ریزش مشتریان، افزایش کم کاری و دزدی و رشوه نتیجه آن خواهد بود.
وقتی اعضای یک جامعه، ترجیحات و آرزوهای شان برآورده نمی شود و چشم انداز آینده نیز نوید هیچگونه تغییر ملموسی را نشان نمی دهد، آنگاه مردم دو دسته می شوند آن ها که می توانند می روند که می شود مهاجرت نخبگان و خروج سرمایه و آن ها که می مانند؛ تحمل، تلنبار، تحمل، تلنبار و سپس کوه آتشفشان روزی بغشض خواهد ترکید. این می تواند به بهانه ای ساده باشد مانند خودسوزی یک جوان در اعتراض به برخورد یک نیروی دولتی که آغازگر بهار عربی می شود.
تحلیل و تجویز راهبردی:
اگر این شکاف وجود دارد چه می توان کرد؟ سه رویکرد وجود دارد.
رویکرد اول؛ انکار درمانی: در این حالت شما هیچ کاری نمی کنید. اصلا اعتراض و نارضایتی را کتمان می کنید. حالا دو نفر آمده اند به خیابان ها، این که چیزی نیست! خسته می شوند برمی گردند به خانه هایشان. آن هایی هم که برنمی گردند مریض اند و اوباش و آشوب گر و خودمان برشان می گردانیم. واقعیت را گونه ای دیگر جلوه می دهید از تمام ابزارهای رسانه ای نیز استفاده می کنید و کار به جایی می رسد که یک معترض می گوید: دولت در حال ادرار کردن روی ماست اما رسانه ها می گویند باران رحمت در حال باریدن است!
رویکرد دوم؛ گفتار درمانی: گفتار درمانی به تمام روش هایی می گویند که شما واقعیت را تغییر نمی دهید، عملکرد را تغییر نمی دهید، بلکه فقط با از فرمول طلایی «وعده بده، زمان بخر»، واکنش های تند ناراضیان را به تعویق می اندازید. این وعده ها می تواند خود را در قالب سخنرانی های بی محتوا و تکراری یا در انتشار برنامه ها و سیاست های بی فایده و دهان پرکن نشان دهد. دقت کنید که اصطلاح گفتاردرمانی سیاسی با گفتار درمانی که در دانش توانبخشی مطرح می شود متفاوت است.
رویکرد سوم؛ کنش درمانی: رویکرد سوم این است که «انتظارات ناکام تلنبارشده» را به رسمیت بشناسیم و متناسب با آن تغییرات ملموس ایجاد کنیم. همسر، فرزند، کارمند، مشتری و شهروند ناراضی از ما انتظار حرف های فلسفی ندارد. در ضمن انتظار هم ندارد که در کوتاه مدت همه چیز حل شود. فقط کافیست احساس کند که در یک دوره زمانی معقول، آینده مورد انتظارش و با خواسته هایش همخوانی خواهد داشت. اقدامات زمان بندی شده دارای مسوول مشخص همراه با دستاوردهای ملموس باید در دستور کار شما در خانواده تان، سازمان تان و کشورتان قرار گیرد. همراه با اولین دستاورد، همان کوه آتشفشان به یک باره خاموش می شود نه به این خاطر که به شرایط موجود راضی است بلکه به این دلیل که فرض می کند اگر با همین روند جلو برویم، در آینده انتظاراتش برآورده خواهد شد.
اگر اعضای خانواده ما، سازمان ما و جامعه ما، جلیقه های زرد را به تن شان نکرده اند، این بدان معنا نیست که راضی اند، سکوت شان از رضایت نیست. شاید آرامش قبل از طوفان باشد. انتظارات ناکام در کوتاه مدت شاید نه ولی در بلندمدت تبدیل می شوند به جلیقه های زرد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏼مجتبی لشکر بلوکی
حتما در جریان اعتراضات اخیر فرانسه هستید که معروف شده است به جنبش جلیقه زردها. جمله ای است که پشت یکی از جلیقه زردهای فرانسه نوشته شده این است: دولت در حال ادرار کردن روی ماست، رسانهها میگویند باران میآید!!
اصلا چرا جلیقه زرد؟ جلیقههای زرد جلیقههای است که بنابر قانون فرانسه باید در خودروهای همه فرانسویها باشد تا وقتی ماشین آنها خراب میشود و شرایط اضطراری پیش میآید، آن را بر تن کنند و منتظر کمک بمانند. عدم رعایت این قانون که در سال ۲۰۰۸ به اجرا درآمد میتواند به جریمه نقدی ۱۵۳ دلار برای فرد خاطی بیانجامد.
جلیقههای زرد نه تنها در فرانسه به نماد جنبش اجتماعی فرانسه تبدیل شده بلکه دولتمردان دیگر کشورها را نیز به هراس انداخته است. در مصر فروش جلیقههای زرد ممنوع شده است.
اتفاقی که در فرانسه رخ داده است می تواند همه جا رخ دهد. در خانه های ما، در سازمان ما و در جامعه ما. چرا؟ چون آنچه در فرانسه رخ داده است به زبان ساده این است: شکاف بین انتظارات کنونی و آینده مورد انتظار یا به عبارتی «تلنبار شدن انتظارات ناکام». دقت کنید که شکاف بین انتظارت کنونی و عملکرد کنونی نیست. بلکه شکاف بین انتظارات کنونی و عملکرد آینده است.
وقتی خواسته های فرزند یا همسر شما برآورده نمی شود و تصویر از آینده نیز چنین است که برآورده نخواهد شد، تحمل، تلنبار، تحمل، تلنبار و آنگاه این تبدیل به گریز، عصبانیت و خشونت خواهد شد.
وقتی خواسته های کارمندان و مشتریان شما برآورده نمی شود و برداشت کارکنان و مشتریان از آینده نیز چنین است که مطالبات آنان برآورده نخواهد شد خروج نیروهای کلیدی، ریزش مشتریان، افزایش کم کاری و دزدی و رشوه نتیجه آن خواهد بود.
وقتی اعضای یک جامعه، ترجیحات و آرزوهای شان برآورده نمی شود و چشم انداز آینده نیز نوید هیچگونه تغییر ملموسی را نشان نمی دهد، آنگاه مردم دو دسته می شوند آن ها که می توانند می روند که می شود مهاجرت نخبگان و خروج سرمایه و آن ها که می مانند؛ تحمل، تلنبار، تحمل، تلنبار و سپس کوه آتشفشان روزی بغشض خواهد ترکید. این می تواند به بهانه ای ساده باشد مانند خودسوزی یک جوان در اعتراض به برخورد یک نیروی دولتی که آغازگر بهار عربی می شود.
تحلیل و تجویز راهبردی:
اگر این شکاف وجود دارد چه می توان کرد؟ سه رویکرد وجود دارد.
رویکرد اول؛ انکار درمانی: در این حالت شما هیچ کاری نمی کنید. اصلا اعتراض و نارضایتی را کتمان می کنید. حالا دو نفر آمده اند به خیابان ها، این که چیزی نیست! خسته می شوند برمی گردند به خانه هایشان. آن هایی هم که برنمی گردند مریض اند و اوباش و آشوب گر و خودمان برشان می گردانیم. واقعیت را گونه ای دیگر جلوه می دهید از تمام ابزارهای رسانه ای نیز استفاده می کنید و کار به جایی می رسد که یک معترض می گوید: دولت در حال ادرار کردن روی ماست اما رسانه ها می گویند باران رحمت در حال باریدن است!
رویکرد دوم؛ گفتار درمانی: گفتار درمانی به تمام روش هایی می گویند که شما واقعیت را تغییر نمی دهید، عملکرد را تغییر نمی دهید، بلکه فقط با از فرمول طلایی «وعده بده، زمان بخر»، واکنش های تند ناراضیان را به تعویق می اندازید. این وعده ها می تواند خود را در قالب سخنرانی های بی محتوا و تکراری یا در انتشار برنامه ها و سیاست های بی فایده و دهان پرکن نشان دهد. دقت کنید که اصطلاح گفتاردرمانی سیاسی با گفتار درمانی که در دانش توانبخشی مطرح می شود متفاوت است.
رویکرد سوم؛ کنش درمانی: رویکرد سوم این است که «انتظارات ناکام تلنبارشده» را به رسمیت بشناسیم و متناسب با آن تغییرات ملموس ایجاد کنیم. همسر، فرزند، کارمند، مشتری و شهروند ناراضی از ما انتظار حرف های فلسفی ندارد. در ضمن انتظار هم ندارد که در کوتاه مدت همه چیز حل شود. فقط کافیست احساس کند که در یک دوره زمانی معقول، آینده مورد انتظارش و با خواسته هایش همخوانی خواهد داشت. اقدامات زمان بندی شده دارای مسوول مشخص همراه با دستاوردهای ملموس باید در دستور کار شما در خانواده تان، سازمان تان و کشورتان قرار گیرد. همراه با اولین دستاورد، همان کوه آتشفشان به یک باره خاموش می شود نه به این خاطر که به شرایط موجود راضی است بلکه به این دلیل که فرض می کند اگر با همین روند جلو برویم، در آینده انتظاراتش برآورده خواهد شد.
اگر اعضای خانواده ما، سازمان ما و جامعه ما، جلیقه های زرد را به تن شان نکرده اند، این بدان معنا نیست که راضی اند، سکوت شان از رضایت نیست. شاید آرامش قبل از طوفان باشد. انتظارات ناکام در کوتاه مدت شاید نه ولی در بلندمدت تبدیل می شوند به جلیقه های زرد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 موزیک ویدئوی جدید Different World (دنیای متفاوت) از آلن واکر
«این آهنگ با تکنولوژی صدای هشت بعدی ساخته شده که توصیه میکنیم حتما از هندزفری استفاده کنید»
⚠️دنیایی که انسان در حال نابودیش است
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
«این آهنگ با تکنولوژی صدای هشت بعدی ساخته شده که توصیه میکنیم حتما از هندزفری استفاده کنید»
⚠️دنیایی که انسان در حال نابودیش است
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #پراسترسترین و #کم_استرسترین #شهرهای جهان کدامند؟
این ارزیابی بر اساس دادههایی همچون میزان بهداشت روانی عمومی، بررسی عوامل تاثیرگذار بر استرس مانند بیکاری، سهم بدهکاری هر فرد، ترافیک عمومی، امنیت، آلودگی، تراکم و عناصر طبیعی تهیه شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
این ارزیابی بر اساس دادههایی همچون میزان بهداشت روانی عمومی، بررسی عوامل تاثیرگذار بر استرس مانند بیکاری، سهم بدهکاری هر فرد، ترافیک عمومی، امنیت، آلودگی، تراکم و عناصر طبیعی تهیه شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬بهترین #معلم ۲۰۱۷
🎥 نمی خواستم آنها بمیرند و بپوسند. پس بلند شدم و ...
✅این فیلم زیبا تقدیم به همه کسانی که دوست دارند جهان را بهتر از آنچه تحویل گرفتهاند تحویل دهند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🎥 نمی خواستم آنها بمیرند و بپوسند. پس بلند شدم و ...
✅این فیلم زیبا تقدیم به همه کسانی که دوست دارند جهان را بهتر از آنچه تحویل گرفتهاند تحویل دهند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 آماری عجیب از بازار داغ #موسسات_کنکور و کمکآموزشی
#مافیای_آموزش_وپروش
#آموزش_وپروش_رانتی
#فساد_آموزشی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#مافیای_آموزش_وپروش
#آموزش_وپروش_رانتی
#فساد_آموزشی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
پدر پرسيد: در مدرسه به شما چي ياد ميدهند ؟
جواب دادم: ساکت نشستن، و اين کار آن قدر مشکل است که براي ياد گرفتن آن سالها وقت صرف ميکنيم !
📕 راز فال ورق
✍🏻 #یوستین_گوردر
👉 @SOCIAL_SCIENCE
جواب دادم: ساکت نشستن، و اين کار آن قدر مشکل است که براي ياد گرفتن آن سالها وقت صرف ميکنيم !
📕 راز فال ورق
✍🏻 #یوستین_گوردر
👉 @SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
انجمن جامعه شناسی #کردستان، انجمن جامعه شناسی #سردشت و انجمن جامعه شناسی #سرپلذهاب پس از گذشت یکسال از زلزله کرمانشاه همایشی علمی-تخصصی برگزار می کند: 🔴" #جامعه_شناسی_فاجعه: زلزله، واکنش و الزامات توسعه" ★ سنندج، دانشگاه کردستان، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی،…
✅برگزارشد
همایشی علمی-تخصصی:
🔴 #جامعه_شناسی_فاجعه: زلزله، واکنش و الزامات توسعه
💠 سنندج، دانشگاه کردستان، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، تالار مولوی
★ شنبه، ۲۴ آذر ۱۳۹۷
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تصاویر بیشتر در لینک زیر👇
@Sardasht_Sociology
همایشی علمی-تخصصی:
🔴 #جامعه_شناسی_فاجعه: زلزله، واکنش و الزامات توسعه
💠 سنندج، دانشگاه کردستان، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، تالار مولوی
★ شنبه، ۲۴ آذر ۱۳۹۷
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تصاویر بیشتر در لینک زیر👇
@Sardasht_Sociology
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 ترِور نوآ، استندآپ کمدین اهل #افریقای_جنوبی به زبانی ساده و طنزآمیز، #استعمار را برای #انگلیسی ها معنی کرده است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 فیلم کوتاه #Theory
بآتوُرهآن بیلگین
Baturhan Bilgin
برندهی جایزهی انتخاب تماشاگران
جشنوارهی فیلم شهری تُورِنتُو کانادا ۲۰۱۵
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
بآتوُرهآن بیلگین
Baturhan Bilgin
برندهی جایزهی انتخاب تماشاگران
جشنوارهی فیلم شهری تُورِنتُو کانادا ۲۰۱۵
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴نگاهی به آمار مهاجرت در جهان۲۰۱۸
🌐به مناسبت روز_جهانی_مهاجرت
منبع: ایسنا
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🌐به مناسبت روز_جهانی_مهاجرت
منبع: ایسنا
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴«ای کاش در این کشور متولد نشده بودم»
✍🏼محمدمهدی اردبیلی
اگر انسان را محصول و معلول شرایط و عواملی بدانیم که او را برساختهاند، چه این شرایط به محیط زیست او بازگرداند (اعم از شرایط سیاسی و اجتماعی)، چه به عوامل فیزیکی پیش از تولد او (عوامل ژنتیکی و فطری)، در هر حال، فرد، در مقام یک اتحاد موقت، فینفسه، چیزی از آن خود ندارد و برساخته است. من، به این دلیل «من»، یعنی همین فرد خاص، هستم که در این مکان و زمان خاص و تحت این شرایط مشخص، تولد یافته و زیست میکنم. اگر «من» در مکانی دیگر یا زمانی دیگر میزیستم، محصول و معلول شرایط دیگری بودم و در نتیجه، دیگر «من» نبودم و «دیگری» بودم.
این جمله را بارها شنیدهایم که «ایکاش من در فلان کشور به دنیا آمده بودم». بیان چنین عباراتی، صرفاً ناشی از نوعی جهل فلسفی نسبت به ماهیت خود من است. من به واسطۀ عدم شناخت خود و شرایط برسازندهام، برای فرار از مواجهه با شرایط و ریشههای هویتیام، به نوعی ارضای خیالی و موهوم پناه میبرم، و «من»ای را تصور میکنم که مثلا در فلان خانواده مرفه یا بهمان کشور پیشرفته به دنیا آمده است، و لابد خود را بدبخت مییابم و "تف و لعنتی" هم حوالۀ "این سرنوشت" میکنم. این مقایسه اساساً غلط است. یک دلیل آن، اینکه «من» اگر در اینجا متولد نشده بودم، دیگر «من» نبودم، بلکه «دیگری» بودم. دیگریای که از قضا همین الان مشغول زیستن در آنجاست. او جهان را از منظر خودش میبیند و واجد «من»ای از آنِ خویش است. هر شکلی از مقایسۀ من با دیگری، باید این حقیقت بدیهی را مدنظر قرار دهد که دیگری از آن رو زندگی دیگری دارد که برای من، دیگری است. اگر من جای دیگری بودم، دیگر من نبودم، بلکه دیگری بودم، چنانکه اکنون دیگری در حال زیستن به جای خودش است.
افراد با این مقایسهی موهوم، عملاً به جای شناختِ انتقادیِ خود و وضعیتشان، و نیز تلاش برای تغییر خلاقانه و درونزای خود و جامعهشان، به واسطهی تصورات منفعلانه و موهومی مانند «جبر جغرافیایی»، از مواجهه با اصل مسئله میگریزند و هرچند به خوبی غُر میزنند اما تغییری در خود وضعیت ایجاد نمیکنند. این "جبر جغرافیایی" عمدتاً غیرتاریخی، متصلب و دسترسناپذیر تصور میشود، و درست به همین اعتبار، سوژه را در مقام عنصری مداخلهگر، فعال و تعیینکننده کنار میگذارد. تاریخ خیالی در این سیاق صرفاً روایتی رُمانتیک است از همان قسم تخیلاتی که به عناوین مختلف در قالبهای رنگارنگ خلقیاتنویسی و خاطرهگویی ایرانیان به چشم میخورد و هر دم این گمان را متورمتر میکند که هرآنچه نکبت و نخوت و انحطاط است در این سرزمین نفرینشده باریده است (جالب اینجاست که کل این انحطاطباوریِ وطنستیزانه، نقابی تصنعی از نوعی ذات تاریخیِ ساختگیِ آرمانی به چهره میزند و خود را پشت ویترینی از ناسیونالیسم پنهان میکند).
مسئله اینجاست که باید در عینِ تاکید بر ماهیت برساختهی سوژه، از دچار شدن به نوعی جبرگرایی شرورانه و امتناعباور اجتناب کرد. تاریخ دقیقاً باید در تیررس سوژه باشد. هر شکلی از تاریخی کردن، عملاً باید شکلی از به چنگ آوردن تاریخ باشد نه عکس آن. سوژه باید بتواند همواره خود را در مقام عاملی ببیند که هرچند خود محصول تاریخ است، اما در پیشبردِ مسیر تاریخ، اگر نه تماماً، بلکه به سهمِ خود، تعیینکننده است. تصور جغرافیایی نفرینشده در ناکجاآبادِ تاریخ، تصور موجودیتی اثیری و هیولایی است که جز گریز از آن چارهای در میان نیست. جبرِ جغرافیایی نام دیگر فریب بزرگی است که استعمارگران و استبدادطلبان همدستانه بدان دامن زدهاند. هیچ جغرافیایی تماماً و جبراً در تاریخِ استبداد فرونغلتیده است. سوژه باید بتواند خود را در این جغرافیا، موقعیتیابی کند و در برابر عواملِ تمدیدِ این جبر، شجاعانه و جسورانه بایستد، نه اینکه به اعتبارِ تصور رُمانتیک از تاریخ-جغرافیا، مقدمات تمدید آن چیزی را فراهم کند که ظاهراً علیهاش وراجی میکند.
افزایش خیرهکنندۀ آمار مهاجرت از ایران را نیز میتوان در پرتو همین رویکرد ارزیابی کرد. افراد دچار این تصورند که میتوانند با تغییر زیستگاه، از بهاصطلاح "جبر جغرافیاییِ"خود بگریزند و به جای «دیگرانی» زندگی کنند که لابد جبراً خوشبختاند. اما آنها فراموش میکنند که در این انتقالِ مکانی باید «منِ» خودشان را، یعنی کل عناصر فرهنگی، فیزیکی و اجتماعیِ برسازندۀ هویتشان را ، همچون صلیبی ناگسستنی، بر دوش خودشان حمل کنند. ایرانیانِ مهاجر (یا ژانر حتی عظیمترِ "ایرانیانِ درفکر مهاجرت" که به واسطهی شکاف دولت/ملت و ریزش سرمایه اجتماعی، روزبهروز برتعدادشان افزوده میشود) هرجای دنیا هم که باشند،باز در ایراناند. اگر جبری هم در کار باشد،همین است. فرد نباید فراموش کند که خودش (خود نه در معنای فردِ تنهای منتزع،بلکه درمعنای کل عناصر برسازندۀ هویت) دقیقاً همان وضعیتی است که از آن میگریزد.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏼محمدمهدی اردبیلی
اگر انسان را محصول و معلول شرایط و عواملی بدانیم که او را برساختهاند، چه این شرایط به محیط زیست او بازگرداند (اعم از شرایط سیاسی و اجتماعی)، چه به عوامل فیزیکی پیش از تولد او (عوامل ژنتیکی و فطری)، در هر حال، فرد، در مقام یک اتحاد موقت، فینفسه، چیزی از آن خود ندارد و برساخته است. من، به این دلیل «من»، یعنی همین فرد خاص، هستم که در این مکان و زمان خاص و تحت این شرایط مشخص، تولد یافته و زیست میکنم. اگر «من» در مکانی دیگر یا زمانی دیگر میزیستم، محصول و معلول شرایط دیگری بودم و در نتیجه، دیگر «من» نبودم و «دیگری» بودم.
این جمله را بارها شنیدهایم که «ایکاش من در فلان کشور به دنیا آمده بودم». بیان چنین عباراتی، صرفاً ناشی از نوعی جهل فلسفی نسبت به ماهیت خود من است. من به واسطۀ عدم شناخت خود و شرایط برسازندهام، برای فرار از مواجهه با شرایط و ریشههای هویتیام، به نوعی ارضای خیالی و موهوم پناه میبرم، و «من»ای را تصور میکنم که مثلا در فلان خانواده مرفه یا بهمان کشور پیشرفته به دنیا آمده است، و لابد خود را بدبخت مییابم و "تف و لعنتی" هم حوالۀ "این سرنوشت" میکنم. این مقایسه اساساً غلط است. یک دلیل آن، اینکه «من» اگر در اینجا متولد نشده بودم، دیگر «من» نبودم، بلکه «دیگری» بودم. دیگریای که از قضا همین الان مشغول زیستن در آنجاست. او جهان را از منظر خودش میبیند و واجد «من»ای از آنِ خویش است. هر شکلی از مقایسۀ من با دیگری، باید این حقیقت بدیهی را مدنظر قرار دهد که دیگری از آن رو زندگی دیگری دارد که برای من، دیگری است. اگر من جای دیگری بودم، دیگر من نبودم، بلکه دیگری بودم، چنانکه اکنون دیگری در حال زیستن به جای خودش است.
افراد با این مقایسهی موهوم، عملاً به جای شناختِ انتقادیِ خود و وضعیتشان، و نیز تلاش برای تغییر خلاقانه و درونزای خود و جامعهشان، به واسطهی تصورات منفعلانه و موهومی مانند «جبر جغرافیایی»، از مواجهه با اصل مسئله میگریزند و هرچند به خوبی غُر میزنند اما تغییری در خود وضعیت ایجاد نمیکنند. این "جبر جغرافیایی" عمدتاً غیرتاریخی، متصلب و دسترسناپذیر تصور میشود، و درست به همین اعتبار، سوژه را در مقام عنصری مداخلهگر، فعال و تعیینکننده کنار میگذارد. تاریخ خیالی در این سیاق صرفاً روایتی رُمانتیک است از همان قسم تخیلاتی که به عناوین مختلف در قالبهای رنگارنگ خلقیاتنویسی و خاطرهگویی ایرانیان به چشم میخورد و هر دم این گمان را متورمتر میکند که هرآنچه نکبت و نخوت و انحطاط است در این سرزمین نفرینشده باریده است (جالب اینجاست که کل این انحطاطباوریِ وطنستیزانه، نقابی تصنعی از نوعی ذات تاریخیِ ساختگیِ آرمانی به چهره میزند و خود را پشت ویترینی از ناسیونالیسم پنهان میکند).
مسئله اینجاست که باید در عینِ تاکید بر ماهیت برساختهی سوژه، از دچار شدن به نوعی جبرگرایی شرورانه و امتناعباور اجتناب کرد. تاریخ دقیقاً باید در تیررس سوژه باشد. هر شکلی از تاریخی کردن، عملاً باید شکلی از به چنگ آوردن تاریخ باشد نه عکس آن. سوژه باید بتواند همواره خود را در مقام عاملی ببیند که هرچند خود محصول تاریخ است، اما در پیشبردِ مسیر تاریخ، اگر نه تماماً، بلکه به سهمِ خود، تعیینکننده است. تصور جغرافیایی نفرینشده در ناکجاآبادِ تاریخ، تصور موجودیتی اثیری و هیولایی است که جز گریز از آن چارهای در میان نیست. جبرِ جغرافیایی نام دیگر فریب بزرگی است که استعمارگران و استبدادطلبان همدستانه بدان دامن زدهاند. هیچ جغرافیایی تماماً و جبراً در تاریخِ استبداد فرونغلتیده است. سوژه باید بتواند خود را در این جغرافیا، موقعیتیابی کند و در برابر عواملِ تمدیدِ این جبر، شجاعانه و جسورانه بایستد، نه اینکه به اعتبارِ تصور رُمانتیک از تاریخ-جغرافیا، مقدمات تمدید آن چیزی را فراهم کند که ظاهراً علیهاش وراجی میکند.
افزایش خیرهکنندۀ آمار مهاجرت از ایران را نیز میتوان در پرتو همین رویکرد ارزیابی کرد. افراد دچار این تصورند که میتوانند با تغییر زیستگاه، از بهاصطلاح "جبر جغرافیاییِ"خود بگریزند و به جای «دیگرانی» زندگی کنند که لابد جبراً خوشبختاند. اما آنها فراموش میکنند که در این انتقالِ مکانی باید «منِ» خودشان را، یعنی کل عناصر فرهنگی، فیزیکی و اجتماعیِ برسازندۀ هویتشان را ، همچون صلیبی ناگسستنی، بر دوش خودشان حمل کنند. ایرانیانِ مهاجر (یا ژانر حتی عظیمترِ "ایرانیانِ درفکر مهاجرت" که به واسطهی شکاف دولت/ملت و ریزش سرمایه اجتماعی، روزبهروز برتعدادشان افزوده میشود) هرجای دنیا هم که باشند،باز در ایراناند. اگر جبری هم در کار باشد،همین است. فرد نباید فراموش کند که خودش (خود نه در معنای فردِ تنهای منتزع،بلکه درمعنای کل عناصر برسازندۀ هویت) دقیقاً همان وضعیتی است که از آن میگریزد.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴زندگی در ویرانه های شهر
مویه ای برای سوژه بازمانده از #زلزله_کرمانشاه.
✍🏼دکتر فاضل الیاسی
اینجا ویرانه همچون محصول پیشرفت نیست، بلکه حاصل جهل و حضور کرکس در مکان عقاب است. زندگی آبستن اضطراب و یا به ویرانگی سوژه می ماند.
همه زوال و شکستی مبهم را در دازاین های مختلف تجربه می کنیم. چون در این اقلیم بوسه ها اثری از خود بر جای نمی گذارند اما جای پای اندوه و مرگ در دازاین سوژه ها به نماد قهر و خشونتی جاودان تبدیل شده است، زندگی تاریخمند و زخم ها بر روح و روان تاریخی اند.
اینجا ترس از مرگ نیست، بلکه ترس از هراس مرگ است،
گویی قصه فرهاد و شیرین داستان زندگی ناکام همه این مردمان است، کوهها که در غضب ها پناه گاه مردم بودند می غرند و سنگها می غلتند و درختان سایه شوم و آسمان ریزگرد را نمایان می کند، روزی نیست که نفس ها به شمارش نیافتد و رنگ چهره های پریده و زردی پاییز را به خود نگیرد، فقر موریانه درخت نحیف وجود و بلای جان تفکر مردمان، حافظ مرز و بوم اند که خود بی دفاع و بی سرپناه و مطرود و تحقیر شده اند
آوارها امر طبیعی و امر تاریخی را در هم نوردیده است و جایی برای زیست روح و روان و جسم یافت نمی شود، آوارها بخشی از وجود روح هزار تکه این سوژه های (ناخودانگیخته و نا خودآگاه و ...) سرگردانند. چون طبیعت نیروی عظیم، بی رحم، خشن و خوفناکی را به نمایش می گذارد، که این نیرو اضطراب، یاس و ناامیدی را به سوژه بی سرپناه تحمیل می کند، سوژه به درماندگی و حقارت خویش در برابر قدرت طبیعت پی می برد و برای همیشه در دل خوف و دست پاچگی می غلتد و در اوج بلاهت چشم به راه سلسله بی پایان رنج و مشقت است.
در این اقلیم رنج فراتر از هپیتاس شخص و دازاین انسان است، تاریخ طبیعی آن را در تخریب زیستگاه و زوال وحدت میان وجود و تفکر یا جهان و زبان را نباید جستجو کرد، بلکه این رنج به بخشی از وجود در پیکر ویران فرد، اجتماع، ساختار و نهاد نهفته است و ما کلا در حال فرم بخشیدن به رنج ها و دردها و به گونه ای قابل هضم در حال باز تولید آن هستیم
اینجا نه تنها محل تلاقی مرگ وحدت سوژه و ابژه است، بلکه مرگ خود آن دو نیز هست،
زندگی چیزی جز تباهی نیست، اما تباهی با هنر نیرنگ رنگارنگ شده و به دنبال کذب وضع موجود است، برای همه واضح تر از روز اما چیزی به عنوان قدرت زبان بیانگر آلام نیست، و طبیعت نیز خود را به سوی نظمی غیر عقلانی سوق می دهد.
چگونه می توان تصویر یک زن بر آوار خوابیده بر بچه های خورد سال، آوار زندگی و خاطرات آن را به خوانش درآورد، فهم کرد و تبیین نمود؟
گویی از زندگی افسون زدایی شده است، چون هیچ کس در امان جنگ، فقر، تبعیض، نابرابری و فقدان عدالت نیست.
اینجا مرگ و زندگی در هم تنیده و بازنمایی و هم فراخوان همدیگرند،
و اما ای آدم ها....
لذت دیدن ویرانه های تزئین شده در پشت شیشه های ویترین با نورپردازی و رنگ آمیزی ای هنرمندانه لذت از خیانت و خیانت به هنر است، درست به همان اندازه که پارگی لباس فقرا به مد و فشیون زندگی های مرفه و سیال تبدیل شده است.
گویی طبیعت قصد انتقام از تمام بشریت را در گوشه ای از جهان می گیرد، و شاید در هر گوشه ای به شکلی متمایز.
تا زمانی که سوژه نتواند طبیعت سرکش خود را کنترل کند و عدالت را سرلوحه قرار ندهد، نمی تواند در دل ناتوانی، توانایی را به دست بیاورد، و افسون زدایی از زندگی و انسان بی رحمانه تداوم خواهد داشت.
۹۷/۹/۲۷
@victims1
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
مویه ای برای سوژه بازمانده از #زلزله_کرمانشاه.
✍🏼دکتر فاضل الیاسی
اینجا ویرانه همچون محصول پیشرفت نیست، بلکه حاصل جهل و حضور کرکس در مکان عقاب است. زندگی آبستن اضطراب و یا به ویرانگی سوژه می ماند.
همه زوال و شکستی مبهم را در دازاین های مختلف تجربه می کنیم. چون در این اقلیم بوسه ها اثری از خود بر جای نمی گذارند اما جای پای اندوه و مرگ در دازاین سوژه ها به نماد قهر و خشونتی جاودان تبدیل شده است، زندگی تاریخمند و زخم ها بر روح و روان تاریخی اند.
اینجا ترس از مرگ نیست، بلکه ترس از هراس مرگ است،
گویی قصه فرهاد و شیرین داستان زندگی ناکام همه این مردمان است، کوهها که در غضب ها پناه گاه مردم بودند می غرند و سنگها می غلتند و درختان سایه شوم و آسمان ریزگرد را نمایان می کند، روزی نیست که نفس ها به شمارش نیافتد و رنگ چهره های پریده و زردی پاییز را به خود نگیرد، فقر موریانه درخت نحیف وجود و بلای جان تفکر مردمان، حافظ مرز و بوم اند که خود بی دفاع و بی سرپناه و مطرود و تحقیر شده اند
آوارها امر طبیعی و امر تاریخی را در هم نوردیده است و جایی برای زیست روح و روان و جسم یافت نمی شود، آوارها بخشی از وجود روح هزار تکه این سوژه های (ناخودانگیخته و نا خودآگاه و ...) سرگردانند. چون طبیعت نیروی عظیم، بی رحم، خشن و خوفناکی را به نمایش می گذارد، که این نیرو اضطراب، یاس و ناامیدی را به سوژه بی سرپناه تحمیل می کند، سوژه به درماندگی و حقارت خویش در برابر قدرت طبیعت پی می برد و برای همیشه در دل خوف و دست پاچگی می غلتد و در اوج بلاهت چشم به راه سلسله بی پایان رنج و مشقت است.
در این اقلیم رنج فراتر از هپیتاس شخص و دازاین انسان است، تاریخ طبیعی آن را در تخریب زیستگاه و زوال وحدت میان وجود و تفکر یا جهان و زبان را نباید جستجو کرد، بلکه این رنج به بخشی از وجود در پیکر ویران فرد، اجتماع، ساختار و نهاد نهفته است و ما کلا در حال فرم بخشیدن به رنج ها و دردها و به گونه ای قابل هضم در حال باز تولید آن هستیم
اینجا نه تنها محل تلاقی مرگ وحدت سوژه و ابژه است، بلکه مرگ خود آن دو نیز هست،
زندگی چیزی جز تباهی نیست، اما تباهی با هنر نیرنگ رنگارنگ شده و به دنبال کذب وضع موجود است، برای همه واضح تر از روز اما چیزی به عنوان قدرت زبان بیانگر آلام نیست، و طبیعت نیز خود را به سوی نظمی غیر عقلانی سوق می دهد.
چگونه می توان تصویر یک زن بر آوار خوابیده بر بچه های خورد سال، آوار زندگی و خاطرات آن را به خوانش درآورد، فهم کرد و تبیین نمود؟
گویی از زندگی افسون زدایی شده است، چون هیچ کس در امان جنگ، فقر، تبعیض، نابرابری و فقدان عدالت نیست.
اینجا مرگ و زندگی در هم تنیده و بازنمایی و هم فراخوان همدیگرند،
و اما ای آدم ها....
لذت دیدن ویرانه های تزئین شده در پشت شیشه های ویترین با نورپردازی و رنگ آمیزی ای هنرمندانه لذت از خیانت و خیانت به هنر است، درست به همان اندازه که پارگی لباس فقرا به مد و فشیون زندگی های مرفه و سیال تبدیل شده است.
گویی طبیعت قصد انتقام از تمام بشریت را در گوشه ای از جهان می گیرد، و شاید در هر گوشه ای به شکلی متمایز.
تا زمانی که سوژه نتواند طبیعت سرکش خود را کنترل کند و عدالت را سرلوحه قرار ندهد، نمی تواند در دل ناتوانی، توانایی را به دست بیاورد، و افسون زدایی از زندگی و انسان بی رحمانه تداوم خواهد داشت.
۹۷/۹/۲۷
@victims1
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔥دوباره #آتش_سوزی در مرکز آموزشی اسوه حسنه #زاهدان
دو کودک دچار سوختگی بالای ۹۰ درصد و دو کودک سوختگی تنفسی و جسمی بالای ۷۰ درصد شده اند.
۲۷ آذرماه ۱۳۹۷
#آموزش_وپرورش_ناکارآمد
#محرومیت_اجتماعی
#تبعیض_اجتماعی
(بنابر گزارشات، متاسفانه ۳ دانش آموز دختر فوت شدند)
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
دو کودک دچار سوختگی بالای ۹۰ درصد و دو کودک سوختگی تنفسی و جسمی بالای ۷۰ درصد شده اند.
۲۷ آذرماه ۱۳۹۷
#آموزش_وپرورش_ناکارآمد
#محرومیت_اجتماعی
#تبعیض_اجتماعی
(بنابر گزارشات، متاسفانه ۳ دانش آموز دختر فوت شدند)
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE