🔴 ایرانیها چقدر برای روزنامه و شبکههای اجتماعی زمان میگذارند؟
🔻 امیر ناظمی معاون وزیر ارتباطات در توئیتر نوشت: براساس آمارگیری فرهنگ رفتاری خانوارهای ایرانی در سال ۹۶ توسط مرکز آمار، زمان حضور ایرانیان در شبکه های اجتماعی حدود ۳۰ برابر زمان مطالعه روزنامه و ۹ برابر زمان کتابخوانی است.
🔻 وی با بیان اینکه سرانه روزانه حضور ایرانیان در شبکه های اجتماعی یک ساعت و ۴ دقیقه است، ادامه داد: درحالی که سرانه مطالعه روزنامه یک ساعت و ۲۷ دقیقه و سرانه مطالعه کتاب غیردرسی به غیر از ادعیه، ۴ ساعت و ۳۴ دقیقه در ماه اعلام شده است./ فارس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻 امیر ناظمی معاون وزیر ارتباطات در توئیتر نوشت: براساس آمارگیری فرهنگ رفتاری خانوارهای ایرانی در سال ۹۶ توسط مرکز آمار، زمان حضور ایرانیان در شبکه های اجتماعی حدود ۳۰ برابر زمان مطالعه روزنامه و ۹ برابر زمان کتابخوانی است.
🔻 وی با بیان اینکه سرانه روزانه حضور ایرانیان در شبکه های اجتماعی یک ساعت و ۴ دقیقه است، ادامه داد: درحالی که سرانه مطالعه روزنامه یک ساعت و ۲۷ دقیقه و سرانه مطالعه کتاب غیردرسی به غیر از ادعیه، ۴ ساعت و ۳۴ دقیقه در ماه اعلام شده است./ فارس
👉 @SOCIAL_SCIENCE
علوم اجتماعی،مسائل روز
❓مؤسسه مطالعات سیاسی-اقتصادی پرسش: 🎙فایل صوتی سمینارِ آناتومی اقتصاد سیاسی ایران ✅با حضور #یوسف_اباذری، #مراد_فرهادپور و رامین معتمدنژاد ❇️پنجشنبه ۲۷ دی ماه ۱۳۹۷ 👉 @SOCIAL_SCIENCE
🎙 آناتومی اقتصاد سياسی ايران در گفتارهايی از #يوسف_اباذری، رامين معتمدنژاد و مراد فرهادپور
🔻تضادها و تناقضهای نئولیبرالیسم ایرانی
@SOCIAL_SCIENCE
📝محسن آزموده
▫️اين روزها سرشت ساختار اقتصاد سياسي ايران موضوعي مناقشه برانگيز شده است. به ويژه در شرايطي كه تحريم و فشار اقشار مختلف جامعه به ويژه فرودستان و حقوق بگيران را در مضايقه گذاشته و همزمان شاهد آشكار شدن فسادهاي برخي از برخورداران هستيم. مخالفان خصوصيسازي و برنامههاي آزادسازي اقتصادي، مشكل را از سياستهاي «نئوليبرالي» ميدانند كه به زعم ايشان بعد از پايان جنگ در برنامه كار دولتها قرار گرفته و البته امروز با گذشت ۳۰ سال نتوانسته كارنامه قابل قبولي ارايه كند؛ در مقابل مدافعان بازار آزاد، ميگويند كه ساختار اقتصاد سياسي ايران هميشه دولتي بوده و آنچه منتقدان به عنوان بخش خصوصي مينامند در واقع بخش شبهخصوصي يا به تعبير رايج اين روزها، «خصولتي» است.
▫️يوسف اباذري، جامعهشناس نامآشنا يكي از جديترين منتقدان خصوصيسازي اقتصاد ايران عصر روز پنجشنبه ۲۷ دي ماه جاري در موسسه پرسش با بحث از «آناتومي اقتصاد سياسي ايران» كوشيد به اين انتقادها پاسخ بدهد و بر ديدگاه خود مبني بر اولا نئوليبرال بودن اين ساختار و ثانيا ناكام بودن آن بعد از سه دهه تاكيد كرد. نكته قابل توجه اين نشست، حضور مراد فرهادپور، ديگر چهره نامآشناي چپ روشنفكري در ايران است كه از سالهاي دهه ۱۳۶۰ تا ميانه دهه ۱۳۸۰، به خصوص در نشريه تاثيرگذار ارغنون با اباذري همكاري و همفكري ميكرد، اما اين دو در سالهاي اخير با وجود مواضع كلي مشترك و اختلاف نظرهاي جزيي، كمتر با هم در مجامع عمومي حاضر ميشدند.
▫️ديگر سخنران این نشست رامين معتمدنژاد، اقتصاددان و استاد دانشگاه سوربن بود. معتمدنژاد، در سخنراني مفصل خود تلاش كرد ضمن نقد كلي اقتصاددانان از طفره رفتن در نقد سرمايهداري از منظر يك اقتصاددان، تحولات معاصر اقتصادي ايران در پهنه بينالمللي را ارزيابي كند. او در پايان گفتارش با تاكيد بر اينكه ارزش حاكم بر زندگي ما از صدر تا ذيل سوداگري و پول است، گفت: «سرمايهداري ايراني در شكل انحصاري و در محتوا بانكي است. يك سرمايهداري مركانتيل نه مركانتيليستي به معناي قرن هجدهمي، بلكه به اين معنا كه در اين سرمايهداري پول در مدارهايي ميچرخد و از روي آنها ليز ميخورد و خودش را بيشتر و بيشتر ميكند».
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⭕️ گزارش کامل این نشست را در #میدان بخوانید👇
📌http://medn.me/kcuwd9
🔻تضادها و تناقضهای نئولیبرالیسم ایرانی
@SOCIAL_SCIENCE
📝محسن آزموده
▫️اين روزها سرشت ساختار اقتصاد سياسي ايران موضوعي مناقشه برانگيز شده است. به ويژه در شرايطي كه تحريم و فشار اقشار مختلف جامعه به ويژه فرودستان و حقوق بگيران را در مضايقه گذاشته و همزمان شاهد آشكار شدن فسادهاي برخي از برخورداران هستيم. مخالفان خصوصيسازي و برنامههاي آزادسازي اقتصادي، مشكل را از سياستهاي «نئوليبرالي» ميدانند كه به زعم ايشان بعد از پايان جنگ در برنامه كار دولتها قرار گرفته و البته امروز با گذشت ۳۰ سال نتوانسته كارنامه قابل قبولي ارايه كند؛ در مقابل مدافعان بازار آزاد، ميگويند كه ساختار اقتصاد سياسي ايران هميشه دولتي بوده و آنچه منتقدان به عنوان بخش خصوصي مينامند در واقع بخش شبهخصوصي يا به تعبير رايج اين روزها، «خصولتي» است.
▫️يوسف اباذري، جامعهشناس نامآشنا يكي از جديترين منتقدان خصوصيسازي اقتصاد ايران عصر روز پنجشنبه ۲۷ دي ماه جاري در موسسه پرسش با بحث از «آناتومي اقتصاد سياسي ايران» كوشيد به اين انتقادها پاسخ بدهد و بر ديدگاه خود مبني بر اولا نئوليبرال بودن اين ساختار و ثانيا ناكام بودن آن بعد از سه دهه تاكيد كرد. نكته قابل توجه اين نشست، حضور مراد فرهادپور، ديگر چهره نامآشناي چپ روشنفكري در ايران است كه از سالهاي دهه ۱۳۶۰ تا ميانه دهه ۱۳۸۰، به خصوص در نشريه تاثيرگذار ارغنون با اباذري همكاري و همفكري ميكرد، اما اين دو در سالهاي اخير با وجود مواضع كلي مشترك و اختلاف نظرهاي جزيي، كمتر با هم در مجامع عمومي حاضر ميشدند.
▫️ديگر سخنران این نشست رامين معتمدنژاد، اقتصاددان و استاد دانشگاه سوربن بود. معتمدنژاد، در سخنراني مفصل خود تلاش كرد ضمن نقد كلي اقتصاددانان از طفره رفتن در نقد سرمايهداري از منظر يك اقتصاددان، تحولات معاصر اقتصادي ايران در پهنه بينالمللي را ارزيابي كند. او در پايان گفتارش با تاكيد بر اينكه ارزش حاكم بر زندگي ما از صدر تا ذيل سوداگري و پول است، گفت: «سرمايهداري ايراني در شكل انحصاري و در محتوا بانكي است. يك سرمايهداري مركانتيل نه مركانتيليستي به معناي قرن هجدهمي، بلكه به اين معنا كه در اين سرمايهداري پول در مدارهايي ميچرخد و از روي آنها ليز ميخورد و خودش را بيشتر و بيشتر ميكند».
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⭕️ گزارش کامل این نشست را در #میدان بخوانید👇
📌http://medn.me/kcuwd9
#برتولت_برشت #بیسوادی را چنین تعریف می کند:
بدترین نوع بیسوادی، #بیسواد_سیاسی است، بیسواد سیاسی کور و کر است، درک سیاسی ندارد و نمیداند که هزینههای زندگی از قبیل قیمت نان، مسکن، دارو و درمان همگی وابسته به تصمیمات سیاسی هستند.
او حتی به جهالت سیاسی خود افتخار کرده، سینه جلو میاندازد
و می گوید که:
" از سیاست بیزار است "
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
بدترین نوع بیسوادی، #بیسواد_سیاسی است، بیسواد سیاسی کور و کر است، درک سیاسی ندارد و نمیداند که هزینههای زندگی از قبیل قیمت نان، مسکن، دارو و درمان همگی وابسته به تصمیمات سیاسی هستند.
او حتی به جهالت سیاسی خود افتخار کرده، سینه جلو میاندازد
و می گوید که:
" از سیاست بیزار است "
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#موسیقی_ابلهانه و تکراری و #فیلمهای_ابلهانه و تکراری مردم را به زندگی ابلهانه و تکراری و کار ابلهانه و تکراری عادت میدهد و وانمود میکند که بلاهت و تکرار نشانهای از ستم #سرمایه_داری نیست بلکه چیزی طبیعی است.
#تئودور_آدورنو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
#تئودور_آدورنو
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📈آمارهای تکاندهنده از #بیکاری #فارغالتحصیلان #دانشگاهی
🔴تازه با آمار رسمی
⚠️آمار غیر رسمی و واقعی، فاجعه تر از این...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴تازه با آمار رسمی
⚠️آمار غیر رسمی و واقعی، فاجعه تر از این...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ #جنبشهای #فاشیستی در حال شکلگیری است!
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏾 #یوسف_اباذری
🔻تا یک سده پیش ۸۰ درصد جامعه ایران روستایی بود و زندگی افراد نیز روال طبیعی خود را طی میکرد اما بعد از اصلاحات ارضی، عدهای از روستاییان که زمینهای خود را از دست داده بودند به شهر آمدند و عده دیگر که صاحب زمین شدند، نه تنها به ثروتی رسیدند بلکه توانستند نقشهای مهمی نیز در سیاست آن زمان کشور به خود اختصاص دهند.
🔻نتیجه اصلاحات ارضی، رها شدن تهیدستان در شهرها بود که به واسطه دخالت دولت پدید آمد. همین عامل باعث شد که احزاب مستقل و شناسنامهدار، انقلابی به راه بیندازند تا بتوانند قدری از این تهیدستی را کم کنند اما نتیجهاش «نوکیسگی» و آزاد شدن مسیر ورود نئولیبرالیسم به کشور بود. بعد از گذشت چندین و چند سال به نظر میرسد وضعیت فعلی هم مشابه چند سال قبل شده و به نوعی در حال تکرار اتقافاتی که به واسطه اصلاحات ارضی در کشور افتاد، هستیم.
🔻یعنی به واسطه برخی اقدامات دولت که حاصل تفکر نئولیبرالیسم است، باز تهیدستان در حال آمدن به شهر هستند تا بتوانند سیاست را از دست کسانی که نقش مهمی دارند، بگیرند. برای توضیح بیشتر میخواهم از ایده «بازگشت ابدی همان» نیچه استفاده کنم و توضیح دهم که سرنوشت ما بازگشت ابدی همان است. یعنی دولت قاهری که در قدیم حیطه کوچکی داشت، اما الان بزرگتر شده و در همه جا حضور دارد و با دخالتهای خود، بخشهایی که مدنظرش است را بزرگتر میکند.
🔻... نباید از این نکته غافل شد که ایران لحظات سخت و دشوار زیاد داشته، اما با تمام توان توانست خودش را بازتولید کند. الان با این وضع محیط زیست و وضعیت فقر، باید دست به دعا برداریم و عزم همه افراد برای حل مشکلات جزم شود. در شرایط فعلی سوژه (فاعلشناس و وجدانمندی) ساخته شده که به سیاست فکر نمیکند، نفعجو، لذتگرا (hedonist) است و به دنبال منافع خودش است. به فکر نجات خود و مهاجرت است. معتقدم هر کسی دارای نظریهای است و هر کس عقیدهای دارد. افراد خود تعلیم دیدهای که نه آموزشی دیدهاند و نه معلمی دارند و بر سر برداشتهای خودشان میجنگند. اما راجع به «سوژه» باید بحث کرد و همگی برای رهایی از این وضع تلاش کنیم. من مثل مراد فرهادپور چندان به جنبشهایی که صورت میگیرد، خوشبین نیستم و گمان میکنم جنبشهای فاشیستی در حال شکل گرفتن است. همه تذکر میدهند که گویا نوعی ۱۹۳۳ در پیش است. در ۱۹۳۳ کارگرانی که عصیان کرده بودند، به هیتلر رای دادند.
🗞اعتماد
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏾 #یوسف_اباذری
🔻تا یک سده پیش ۸۰ درصد جامعه ایران روستایی بود و زندگی افراد نیز روال طبیعی خود را طی میکرد اما بعد از اصلاحات ارضی، عدهای از روستاییان که زمینهای خود را از دست داده بودند به شهر آمدند و عده دیگر که صاحب زمین شدند، نه تنها به ثروتی رسیدند بلکه توانستند نقشهای مهمی نیز در سیاست آن زمان کشور به خود اختصاص دهند.
🔻نتیجه اصلاحات ارضی، رها شدن تهیدستان در شهرها بود که به واسطه دخالت دولت پدید آمد. همین عامل باعث شد که احزاب مستقل و شناسنامهدار، انقلابی به راه بیندازند تا بتوانند قدری از این تهیدستی را کم کنند اما نتیجهاش «نوکیسگی» و آزاد شدن مسیر ورود نئولیبرالیسم به کشور بود. بعد از گذشت چندین و چند سال به نظر میرسد وضعیت فعلی هم مشابه چند سال قبل شده و به نوعی در حال تکرار اتقافاتی که به واسطه اصلاحات ارضی در کشور افتاد، هستیم.
🔻یعنی به واسطه برخی اقدامات دولت که حاصل تفکر نئولیبرالیسم است، باز تهیدستان در حال آمدن به شهر هستند تا بتوانند سیاست را از دست کسانی که نقش مهمی دارند، بگیرند. برای توضیح بیشتر میخواهم از ایده «بازگشت ابدی همان» نیچه استفاده کنم و توضیح دهم که سرنوشت ما بازگشت ابدی همان است. یعنی دولت قاهری که در قدیم حیطه کوچکی داشت، اما الان بزرگتر شده و در همه جا حضور دارد و با دخالتهای خود، بخشهایی که مدنظرش است را بزرگتر میکند.
🔻... نباید از این نکته غافل شد که ایران لحظات سخت و دشوار زیاد داشته، اما با تمام توان توانست خودش را بازتولید کند. الان با این وضع محیط زیست و وضعیت فقر، باید دست به دعا برداریم و عزم همه افراد برای حل مشکلات جزم شود. در شرایط فعلی سوژه (فاعلشناس و وجدانمندی) ساخته شده که به سیاست فکر نمیکند، نفعجو، لذتگرا (hedonist) است و به دنبال منافع خودش است. به فکر نجات خود و مهاجرت است. معتقدم هر کسی دارای نظریهای است و هر کس عقیدهای دارد. افراد خود تعلیم دیدهای که نه آموزشی دیدهاند و نه معلمی دارند و بر سر برداشتهای خودشان میجنگند. اما راجع به «سوژه» باید بحث کرد و همگی برای رهایی از این وضع تلاش کنیم. من مثل مراد فرهادپور چندان به جنبشهایی که صورت میگیرد، خوشبین نیستم و گمان میکنم جنبشهای فاشیستی در حال شکل گرفتن است. همه تذکر میدهند که گویا نوعی ۱۹۳۳ در پیش است. در ۱۹۳۳ کارگرانی که عصیان کرده بودند، به هیتلر رای دادند.
🗞اعتماد
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
به رهبر ارکستر دقت کردید؟
پشتشو میکنه به همه و کارشو انجام میده
یه وقتایی تو زندگیت باید پشتتو به همه کنی و با تمام وجود کاریو که دوست داری انجام بدی
آخرش همه بلند میشن و تشویقت میکنند ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
پشتشو میکنه به همه و کارشو انجام میده
یه وقتایی تو زندگیت باید پشتتو به همه کنی و با تمام وجود کاریو که دوست داری انجام بدی
آخرش همه بلند میشن و تشویقت میکنند ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #سلبریتیها واقعا کیستند؟
🔴شاید با آنها عکس داشته باشید اما روایت اندیشمندان را ندانید!
✅ حتما ببینید و برای دیگران هم بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴شاید با آنها عکس داشته باشید اما روایت اندیشمندان را ندانید!
✅ حتما ببینید و برای دیگران هم بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
دوره ی مدرن است و دیگر بنی آدم اعضای یکدیگر نیستند به این معناست که بنی آدم دیگر برای هم نمی میرند
درحالیکه ما قبلا برای هم می مردیم
امروزه همگان درآستانه ی (سلطنت پول) حاضرند بمیرند!
📕 بنی آدم
✍🏻 #محمود_دولت_آبادی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
درحالیکه ما قبلا برای هم می مردیم
امروزه همگان درآستانه ی (سلطنت پول) حاضرند بمیرند!
📕 بنی آدم
✍🏻 #محمود_دولت_آبادی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ در سال ۲۰۱۸، ثروت ۲۶ نفر برابر با مجموع داراییهای نصف فقیرتر جمعیت دنیا بود
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏾نلی دیدلو
🖌ترجمه سارا یاوری
🔻دو روز مانده به بازگشایی مجمع جهانی اقتصاد در داووس، آکسفام گزارش سالانه خود را در مورد وضعیت نابرابریها منتشر کرد، گزارشی که با تشریح وضعیت، انگشت اتهام را به سمت سیستم مالیاتی نامتوازن و ناعادلانه نشانه میگیرد.
🔻آکسفام در گزارشی با عنوان «خدمات عمومی یا ثروتهای خصوصی؟» به سیستم مالیاتی ناعادلانهای که از چند دهه قبل با سنگینکردن سهم خانوارها و بهطور موازی، با کاهش سهم شرکتها و ثروتمندترینها، از انجام تکلیفش مبنی بر بازتوزیع سر باز میزند، اشاره کرده و مسئولیتهای دولتها و سایر گردانندگان شرکتهای چندملیتی را به آنها گوشزد میکند.
🔻 گزارش پُر است از اعدادی که یکی از یکی حیرتآورتر هستند. هرکدام از آنها یادآوری میکند که نابرابریها در همهی مقیاسها خود را نشان میدهند. در وهلهی اول میان دولتها. درآمد سرانه در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعۀ اقتصادی پنجاه و دو برابر کشورهای با درآمد ضعیف است. در وهلهی دوم میان اشخاص، که معمولا با نابرابریهای دیگری همپوشانی دارد. در آمریکا، یک مرد سفیدپوست بهطور متوسط صاحب میراثی صد برابر با ارزشتر از یک زن اسپانیاییتبار است. بعضی از این عدم توازنها آنچنان چشمگیر هستند که بهنظر نمیرسد دیگر هیچ مقیاسی بتواند آنها را اندازه بگیرد.
❗️برای مثال تنها یک درصد ثروت #جف_بیزوس، مدیرعامل #آمازون و ثروتمندترین مرد جهان، نزدیک به بودجهی سلامت کشور اتیوپی و صد و پنج میلیون نفر جمعیت آن است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⭕️متن کامل را در #میدان بخوانید👇
http://medn.me/e3pctq
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏾نلی دیدلو
🖌ترجمه سارا یاوری
🔻دو روز مانده به بازگشایی مجمع جهانی اقتصاد در داووس، آکسفام گزارش سالانه خود را در مورد وضعیت نابرابریها منتشر کرد، گزارشی که با تشریح وضعیت، انگشت اتهام را به سمت سیستم مالیاتی نامتوازن و ناعادلانه نشانه میگیرد.
🔻آکسفام در گزارشی با عنوان «خدمات عمومی یا ثروتهای خصوصی؟» به سیستم مالیاتی ناعادلانهای که از چند دهه قبل با سنگینکردن سهم خانوارها و بهطور موازی، با کاهش سهم شرکتها و ثروتمندترینها، از انجام تکلیفش مبنی بر بازتوزیع سر باز میزند، اشاره کرده و مسئولیتهای دولتها و سایر گردانندگان شرکتهای چندملیتی را به آنها گوشزد میکند.
🔻 گزارش پُر است از اعدادی که یکی از یکی حیرتآورتر هستند. هرکدام از آنها یادآوری میکند که نابرابریها در همهی مقیاسها خود را نشان میدهند. در وهلهی اول میان دولتها. درآمد سرانه در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعۀ اقتصادی پنجاه و دو برابر کشورهای با درآمد ضعیف است. در وهلهی دوم میان اشخاص، که معمولا با نابرابریهای دیگری همپوشانی دارد. در آمریکا، یک مرد سفیدپوست بهطور متوسط صاحب میراثی صد برابر با ارزشتر از یک زن اسپانیاییتبار است. بعضی از این عدم توازنها آنچنان چشمگیر هستند که بهنظر نمیرسد دیگر هیچ مقیاسی بتواند آنها را اندازه بگیرد.
❗️برای مثال تنها یک درصد ثروت #جف_بیزوس، مدیرعامل #آمازون و ثروتمندترین مرد جهان، نزدیک به بودجهی سلامت کشور اتیوپی و صد و پنج میلیون نفر جمعیت آن است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⭕️متن کامل را در #میدان بخوانید👇
http://medn.me/e3pctq
میدان
در سال ۲۰۱۸، ثروت ۲۶ نفر برابر با مجموع داراییهای نصف فقیرتر جمعیت دنیا بود
دو روز مانده به بازگشایی مجمع جهانی اقتصاد در داووس، آکسفام گزارش سالانه خود را در مورد وضعیت نابرابریها منتشر کرد، گزارشی که با تشریح وضعیت، انگشت اتهام را به سمت سیستم مالیاتی نامتوازن و ناعادلانه نشانه میگیرد.
آکسفام در گزارشی با عنوان «خدمات عمومی…
آکسفام در گزارشی با عنوان «خدمات عمومی…
🔴رابطۀ #یهودیت با #اقتصاد در طول تاریخ (۱)؛
تجاری خانه به دوش
✍🏾 امیر سلطان زاده
یهود در دورانی که مدیترانه کلاً در دست مسلمانان است و مسیحیان امکان تردد در جهان را ندارند، یهودیان به یگانه تجار جهان غرب تبدیل میشوند. یهودیان در سراسر جهان حضور دارند. زبان عبری واسطۀ آنها و قوانین اعتماد لازم را برای تجارت ایجاد میکند. در شهرهایی که امکان روابط عادی وجود ندارد، یهودیان نمایندهای در دفتر صرافی خود قرار میدهند تا به امور رسیدگی کند. اختلافات و منازعات بر اساس قوانین تلمود توسط قضات حلوفصل میشود. حوالهها به عبری نوشته میشوند. قراردادها توسط حقوق مندرج در تلمود مورد حمایت هستند. اینگونه است که یهودیان خانهبهدوش کمکم به تجاری خانهبهدوش تبدیل میشوند...
@SOCIAL_SCIENCE
ادامه در لینک زیر👇
http://farhangemrooz.com/news/58093/تجاری-خانه-به-دوش
تجاری خانه به دوش
✍🏾 امیر سلطان زاده
یهود در دورانی که مدیترانه کلاً در دست مسلمانان است و مسیحیان امکان تردد در جهان را ندارند، یهودیان به یگانه تجار جهان غرب تبدیل میشوند. یهودیان در سراسر جهان حضور دارند. زبان عبری واسطۀ آنها و قوانین اعتماد لازم را برای تجارت ایجاد میکند. در شهرهایی که امکان روابط عادی وجود ندارد، یهودیان نمایندهای در دفتر صرافی خود قرار میدهند تا به امور رسیدگی کند. اختلافات و منازعات بر اساس قوانین تلمود توسط قضات حلوفصل میشود. حوالهها به عبری نوشته میشوند. قراردادها توسط حقوق مندرج در تلمود مورد حمایت هستند. اینگونه است که یهودیان خانهبهدوش کمکم به تجاری خانهبهدوش تبدیل میشوند...
@SOCIAL_SCIENCE
ادامه در لینک زیر👇
http://farhangemrooz.com/news/58093/تجاری-خانه-به-دوش
فرهنگ امروز
تجاری خانه به دوش
در دورانی که مدیترانه کلاً در دست مسلمانان است و مسیحیان امکان تردد در جهان را ندارند، یهودیان به یگانه تجار جهان غرب تبدیل میشوند. یهودیان در سراسر جهان حضور دارند. زبان عبری واسطۀ آنها و قوانین اعتماد لازم را برای تجارت ایجاد میکند. در شهرهایی که امکان…
کاترین: از حرفهای من ناراحت نشو ما هردو یکی هستیم نباید عمدا بین خودمون سوءتفاهم به وجود بیاریم.
فردریک: چه جوری؟
کاترین: آدمهایی که همدیگر رو دوست دارند مخصوصا بین خودشون سوءتفاهم بوجود میارند و دعوا می کنند بعد یهو می بینند که دیگه همدیگر رو دوست ندارند.
فردریک: ما دعوا نمی کنیم.
کاترین: نباید هم دعوا کنیم چون اگر توی این دنیا اتفاقی بین منو تو بیفته همدیگرو از دست میدیم، اونوقت میفتیم دست دیگران ...!
📕 وداع با اسلحه
✍🏻 #ارنست_همینگوی
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
فردریک: چه جوری؟
کاترین: آدمهایی که همدیگر رو دوست دارند مخصوصا بین خودشون سوءتفاهم بوجود میارند و دعوا می کنند بعد یهو می بینند که دیگه همدیگر رو دوست ندارند.
فردریک: ما دعوا نمی کنیم.
کاترین: نباید هم دعوا کنیم چون اگر توی این دنیا اتفاقی بین منو تو بیفته همدیگرو از دست میدیم، اونوقت میفتیم دست دیگران ...!
📕 وداع با اسلحه
✍🏻 #ارنست_همینگوی
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 عامل تشدیدکننده #بی_تفاوتی_اجتماعی در ایران
@SOCIAL_SCIENCE
✍احمدبخارایی
مدیرگروه آسیبهای اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران
🗞روزنامه ایران، ۲۶ دی ماه۹۷
هرجامعهای دارای نقاط قوت و ضعف خاص خود است. در جامعهشناسی به نقاط قوت، «استحکام اجتماعی» و به نقاط ضعف، «آسیب اجتماعی» اطلاق میشود. در جامعه ایران، علاوه بر وجود آسیبهای اجتماعی عام که مختص جوامع مدرن و شهری است، مسائل خاصی وجود دارد که گهگاه احساس میشود جامعه را به مرز بحران نزدیک کرده است.
امروز کم و بیش همه بهوجود مسائل آسیبرسانی مانند بیکاری، اعتیاد، گسست خانواده، ناکارآمدی برخی نهادهای آموزشی و غیره اذعان دارند. اما کمتر به یک نکته توجه شده است و آن اینکه در تعریف «مسأله اجتماعی» گفته شده که مسائل اجتماعی دارای دو جنبه «عینی» و «ذهنی» هستند. بهعنوان مثال «کارتن خوابی» زمانی یک مسأله اجتماعی تلقی میشود که علاوه بر وجود مصادیق زیاد در جامعه (جنبه عینی) باید در ذهن اعضای جامعه هم بهعنوان یک معضل «تلقی» شود.
بنابراین اگر در یک جامعه نسبت به وجود عینی مسائل اجتماعی حساسیت وجود نداشته باشد آن پدیدهها بهعنوان مسأله اجتماعی تلقی نمیشود. زیرا وقتی حساسیت وجود نداشته باشد جامعه بهدنبال درمان آنها نخواهد بود.
بهنظر میرسد آنچه امروزجامعه ایران را بهشدت آزار میدهد و به زیر پوست جامعه رخنه کرده است نوعی «بیتفاوتی اجتماعی»است. این بیتفاوتی اجتماعی از شکل حداقلی تا حداکثری در جامعه، موجب شکلنگرفتن «وجود ذهنی» مسائل اجتماعی میشود و متعاقب آن، تداوم و تعمیق مسائل اجتماعی را بهدنبال خواهد داشت.
وجود «بیتفاوتی اجتماعی» دارای نشانههایی مانند دلسردی، کنارهگیری مدنی، تفکیک افراطی منافع شخصی از خواستههای عمومی و نهایتاً بیاعتنایی نسبت به رخدادهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است.
از سوی دیگر «بیتفاوتی اجتماعی» تابع ادراکات اعضای جامعه نسبت به «کم اعتمادی» در جوامع شهری، رضایت ناکافی اجتماعی، احساس بیعدالتی و نهایتاً نوعی «تقدیرگرایی» است. بنابراین «بیتفاوتی اجتماعی» که در ادراکات افراد، ریشه دارد به اشکال گوناگون بروز و ظهور مییابد.
حال این پرسش مطرح میشود که آیا «بیتفاوتی اجتماعی» یک «مفهوم» است یا یک «مصداق»؟ بهنظر میرسد «بیتفاوتی اجتماعی» یک مفهومی است که دارای مصادیق متعدد و برخوردار از رتبههای گوناگون است.
شاید بتوان گفت که «بیتفاوتی اجتماعی» در پنج رتبه و به پنج شکل از سطح حداقل تا حداکثر در یک جامعه امکان بروز و ظهور دارد.
1- «کم میلی» و «کم انگیزگی» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس کمتوانی» در اعضای جامعه نسبت به تعیین هویت خود.
2- «کم اعتنایی» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس با کارآمدی». این نوع «بیتفاوتی» دارای یک عنصر «شناختی» است که نهایتاً تمایل به «جهل» و دانستن را تقویت میکند.
3- «تشکیک» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس پوچی» بهگونهای که عضو جامعه، خود را «خنثی» و «باری به هرجهت» میبیند. در این مرتبه، «جهل مرکب» شکل میگیرد.
4- «نفی خود» ناشی از وجود «احساس بیگانگی از خود» این نفی کردن خود، ممکن است به شکل «خودکشی» یا «اعتیاد» بروز کند.
5- «هنجار شکنی و قانون گریزی» ناشی از وجود «احساس بیگانگی از جامعه» که این احساس در طبقه مرفه به شکل خودخواهیهای افراطی و در طبقه پایین به شکل انحرافات اجتماعی، جلوهگر میشود.
باید صادقانه اذعان کرد که جامعه ایران کموبیش در مرحله سوم بیتفاوتی اجتماعی به سر میبرد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍احمدبخارایی
مدیرگروه آسیبهای اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران
🗞روزنامه ایران، ۲۶ دی ماه۹۷
هرجامعهای دارای نقاط قوت و ضعف خاص خود است. در جامعهشناسی به نقاط قوت، «استحکام اجتماعی» و به نقاط ضعف، «آسیب اجتماعی» اطلاق میشود. در جامعه ایران، علاوه بر وجود آسیبهای اجتماعی عام که مختص جوامع مدرن و شهری است، مسائل خاصی وجود دارد که گهگاه احساس میشود جامعه را به مرز بحران نزدیک کرده است.
امروز کم و بیش همه بهوجود مسائل آسیبرسانی مانند بیکاری، اعتیاد، گسست خانواده، ناکارآمدی برخی نهادهای آموزشی و غیره اذعان دارند. اما کمتر به یک نکته توجه شده است و آن اینکه در تعریف «مسأله اجتماعی» گفته شده که مسائل اجتماعی دارای دو جنبه «عینی» و «ذهنی» هستند. بهعنوان مثال «کارتن خوابی» زمانی یک مسأله اجتماعی تلقی میشود که علاوه بر وجود مصادیق زیاد در جامعه (جنبه عینی) باید در ذهن اعضای جامعه هم بهعنوان یک معضل «تلقی» شود.
بنابراین اگر در یک جامعه نسبت به وجود عینی مسائل اجتماعی حساسیت وجود نداشته باشد آن پدیدهها بهعنوان مسأله اجتماعی تلقی نمیشود. زیرا وقتی حساسیت وجود نداشته باشد جامعه بهدنبال درمان آنها نخواهد بود.
بهنظر میرسد آنچه امروزجامعه ایران را بهشدت آزار میدهد و به زیر پوست جامعه رخنه کرده است نوعی «بیتفاوتی اجتماعی»است. این بیتفاوتی اجتماعی از شکل حداقلی تا حداکثری در جامعه، موجب شکلنگرفتن «وجود ذهنی» مسائل اجتماعی میشود و متعاقب آن، تداوم و تعمیق مسائل اجتماعی را بهدنبال خواهد داشت.
وجود «بیتفاوتی اجتماعی» دارای نشانههایی مانند دلسردی، کنارهگیری مدنی، تفکیک افراطی منافع شخصی از خواستههای عمومی و نهایتاً بیاعتنایی نسبت به رخدادهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است.
از سوی دیگر «بیتفاوتی اجتماعی» تابع ادراکات اعضای جامعه نسبت به «کم اعتمادی» در جوامع شهری، رضایت ناکافی اجتماعی، احساس بیعدالتی و نهایتاً نوعی «تقدیرگرایی» است. بنابراین «بیتفاوتی اجتماعی» که در ادراکات افراد، ریشه دارد به اشکال گوناگون بروز و ظهور مییابد.
حال این پرسش مطرح میشود که آیا «بیتفاوتی اجتماعی» یک «مفهوم» است یا یک «مصداق»؟ بهنظر میرسد «بیتفاوتی اجتماعی» یک مفهومی است که دارای مصادیق متعدد و برخوردار از رتبههای گوناگون است.
شاید بتوان گفت که «بیتفاوتی اجتماعی» در پنج رتبه و به پنج شکل از سطح حداقل تا حداکثر در یک جامعه امکان بروز و ظهور دارد.
1- «کم میلی» و «کم انگیزگی» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس کمتوانی» در اعضای جامعه نسبت به تعیین هویت خود.
2- «کم اعتنایی» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس با کارآمدی». این نوع «بیتفاوتی» دارای یک عنصر «شناختی» است که نهایتاً تمایل به «جهل» و دانستن را تقویت میکند.
3- «تشکیک» نسبت به پیرامون ناشی از وجود «احساس پوچی» بهگونهای که عضو جامعه، خود را «خنثی» و «باری به هرجهت» میبیند. در این مرتبه، «جهل مرکب» شکل میگیرد.
4- «نفی خود» ناشی از وجود «احساس بیگانگی از خود» این نفی کردن خود، ممکن است به شکل «خودکشی» یا «اعتیاد» بروز کند.
5- «هنجار شکنی و قانون گریزی» ناشی از وجود «احساس بیگانگی از جامعه» که این احساس در طبقه مرفه به شکل خودخواهیهای افراطی و در طبقه پایین به شکل انحرافات اجتماعی، جلوهگر میشود.
باید صادقانه اذعان کرد که جامعه ایران کموبیش در مرحله سوم بیتفاوتی اجتماعی به سر میبرد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from Deleted Account
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 فیلم کوتاه تاثیرگذار " #دورافتاده"
🔻 این فیلم با نگاه عمیق روانشناسانه به موضوع کودکان دعواهای خانوادگی میپردازد.
✅ ببینید و برای دوستان خود هم بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔻 این فیلم با نگاه عمیق روانشناسانه به موضوع کودکان دعواهای خانوادگی میپردازد.
✅ ببینید و برای دوستان خود هم بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
بهتر است که
هرگز تمامی روحت را برای یک مرد
که چیزی از عشق نمیداند
عریان نکنی
تحمل تجاوز به روح
از هضم تجاوز به جسم
صدها برابر بدتر است ...
👤 #فرانتس_کافکا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
هرگز تمامی روحت را برای یک مرد
که چیزی از عشق نمیداند
عریان نکنی
تحمل تجاوز به روح
از هضم تجاوز به جسم
صدها برابر بدتر است ...
👤 #فرانتس_کافکا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴روزهای خوب و بد چپ گرایی در #ونزوئلا
⚠️اشتباه در انتخاب "ادامه مسیر"
@SOCIAL_SCIENCE
✍ آسا کوساک
منبع: گاردین/ مترجم: روزبه آرش
«این کودتا است! بگذارید جهان بداند!»
این جملاتی است که آنا الیسا اسروریو، وزیر محیط زیست ونزوئلا، در جریان کودتای ناموفق علیه هوگو چاوز در سال 2002، استفاده کرد. این شروع علاقه من به دنیای سیاست در آمریکای لاتین بود که به نظر راه خروج سومی برای مدیریت در سراسر اروپا بود. اما 15 سال بعد، تجربیات دست اول این راه حل به فجایع اقتصادی و دموکراسی درحال فروریزی ونزوئلا تبدیل شده است. با این تجارب من مجبورم که موقعیت خودم را در قبال این سیاست ها دوباره ارزیابی کنم.
من در این راه تنها نیستم. دیدن اینکه چگونه اسروریو، جورج جوردانی، وزیر برنامه ریزی و اقتصاد و البته چاوز توانستند با حمایت اکثریت فقیر ونزوئلا در برابر نخبگان الیگارشی که تحت حمایت جورج بوش بودند فائق آیند، روند کودتا را معکوس کنند و با یک اعتصاب نفتی سه ماهه در کمتر از یک سال نخبگان را بیرون کنند، الهام برانگیز است. پسرفت در روندی که آنها از آن دفاع می کردند، غیرقابل انکار بود.
تحت رهبری چاوز همه شاخص ها به وضوح به سمت درستی حرکت کردند. فقر نصف شد و فقر شدید تقریبا ناپدید شد. بیکاری به طرز چشمگیری کاهش یافت. نابرابری پایین آمد. بی سوادی ریشه کن شد و میلیون ها نفر برای اولین بار به خدمات پزشکی رایگان دست پیدا کردند. دخالت های سیاسی برای کشاندن جریان رای ها به سمتی خاص، تاثیری بر روی مشارکت کنندگان در انتخابات نگذاشت.
اما مهم ترین تغییر کمتر در چشم بود. چاوز تلاش کرد تا آرمان ملی را به دور از مخالفت های پیدا و پنهان با سرمایه داری مصرف کننده غربی در جهت اعتماد بیشتر به فرهنگ، شخصیت و توانایی محلی تغییر دهد. در خارج از کشور، چاورز روابط قوی تری را با کشورهای درحال توسعه برای جلوگیری از نفوذ قدرت های بزرگ و موسسات مالی بین المللی، برقرار کرد. او با گسترش توافقنامه های تجاری خود با تجارت آزاد نئولیبرال مبارزه کرد و اولویت منافع را بر سلامت اجتماعی و کنترل دموکراتیک قرار داد. با این حال زمانی که در ونزوئلا در سال 2010 زندگی و تحقیق می کردم، شکاف ها خود را نشان می داد. چاوز با تحریک انقلابیون به کودتا و اعتراضات مخالفان پاسخ داد اما سوسیالیسم قرن بیست ویکمی جدید در بهترین حالت خود نتایجی متفاومت ایجاد کرد.
سرمایه گذاری عظیم در تعاونی ها و صنایع دولتی، بازدهی کمی داشت و اقتصاد بیشتر به صادرات نفت وابسته بود. به نظر می رسد که ملی شدن تجارت خصوصی دیگر تنها به «صنایع استراتژیک» محدود نشد بلکه ایجاد انضباط در بخش خصوصی به شکلی خصمانه استفاده شد. بازار سیاه برای ارزهای خارجی ایجاد شد. کانال هایی جدید برای گشترش پوپولیسم دولتی وارد کار شد. برخلاف همه این ها اما من از پیروزی مادورو در انتخابات سال 2013 پس از مرگ چاوز خوشحال بودم. چرا که رهبران جریان مخالف افرادی مانند لئوپولدو لوپز، هنریکه کاپریلس و مارایا کورینا ماچادو بودند که هر سه در حوادث دور و بر کودتای سال 2002 دست داشتند.
در دوران مادورو، دولت مشروعیت خود و حمایت مردمی را از دست داد. فروپاشی اقتصادی با کاهش قیمت نفت از سال 2014 تشدید شد و به شکل فاجعه درآمد. مادور همچنین در عرصه سیاسی خودسرانه رقبای خود را راهی زندان کرد و رهبران اپوزیسیون در عرض یک هفته دستگیر شدند. دقیقا در چنین شرایطی قانون اساسی مصوب سال 1999 به شهروندان اجازه می دهد که رئیس جمهور را با یک رفراندوم حذف کنند. از سال 2016، مخالفان به دنبال این گزینه هستند اما با رویکردی سختگیرانه روبرو شده اند. امضاهای جمع آوری شده به اتهام تقلب باطل اعلام شد. انتخابات ریاست جمهوری بعدی در سال 2018 باید برگزار شود. مادورو می خواهد به طور یکجانبه مجلس موسسان را مجبور کند تا مجددا قانون اساسی را بازنویسی کند. این حرکتی ناگهانی و عجیب از سوی مردی است که صرفا به خاطر میراث دار بودن چاوز در چنین جایگاهی قرار گرفته است.
اما حالا چه چیز از دوران چاوز باقی مانده است؟ آیا دوران سقوط مادورو فرانرسیده است؟ دوران نیت های خوب جای خود را به دیکتاتوری کور و خطرناک دولتی نداده است؟ آیا تمرکز قدرت بهایی فراوان را در پی نداشته است؟ آیا می شود ادامه سقوط قیمت نفت را فراموش کرد؟ آیا می توان دلبستگی فعلی به حکومت های دست راستی تر را در نظر نگرفت؟ علی رغم تمام تلاش ها باید بگویم که مجبورم به تمام اینها تن بدهم. درست است که جناح چپ در ونزوئلا به بازسازی جنبش هایی صادقانه کمک کرد اما در ادامه راه دچار اشتباه شد. پس باید این اشتباهات را پذیرفت، این شکست ها را دید، از آنها یاد گرفت و گام های ضروری را برداشت.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️اشتباه در انتخاب "ادامه مسیر"
@SOCIAL_SCIENCE
✍ آسا کوساک
منبع: گاردین/ مترجم: روزبه آرش
«این کودتا است! بگذارید جهان بداند!»
این جملاتی است که آنا الیسا اسروریو، وزیر محیط زیست ونزوئلا، در جریان کودتای ناموفق علیه هوگو چاوز در سال 2002، استفاده کرد. این شروع علاقه من به دنیای سیاست در آمریکای لاتین بود که به نظر راه خروج سومی برای مدیریت در سراسر اروپا بود. اما 15 سال بعد، تجربیات دست اول این راه حل به فجایع اقتصادی و دموکراسی درحال فروریزی ونزوئلا تبدیل شده است. با این تجارب من مجبورم که موقعیت خودم را در قبال این سیاست ها دوباره ارزیابی کنم.
من در این راه تنها نیستم. دیدن اینکه چگونه اسروریو، جورج جوردانی، وزیر برنامه ریزی و اقتصاد و البته چاوز توانستند با حمایت اکثریت فقیر ونزوئلا در برابر نخبگان الیگارشی که تحت حمایت جورج بوش بودند فائق آیند، روند کودتا را معکوس کنند و با یک اعتصاب نفتی سه ماهه در کمتر از یک سال نخبگان را بیرون کنند، الهام برانگیز است. پسرفت در روندی که آنها از آن دفاع می کردند، غیرقابل انکار بود.
تحت رهبری چاوز همه شاخص ها به وضوح به سمت درستی حرکت کردند. فقر نصف شد و فقر شدید تقریبا ناپدید شد. بیکاری به طرز چشمگیری کاهش یافت. نابرابری پایین آمد. بی سوادی ریشه کن شد و میلیون ها نفر برای اولین بار به خدمات پزشکی رایگان دست پیدا کردند. دخالت های سیاسی برای کشاندن جریان رای ها به سمتی خاص، تاثیری بر روی مشارکت کنندگان در انتخابات نگذاشت.
اما مهم ترین تغییر کمتر در چشم بود. چاوز تلاش کرد تا آرمان ملی را به دور از مخالفت های پیدا و پنهان با سرمایه داری مصرف کننده غربی در جهت اعتماد بیشتر به فرهنگ، شخصیت و توانایی محلی تغییر دهد. در خارج از کشور، چاورز روابط قوی تری را با کشورهای درحال توسعه برای جلوگیری از نفوذ قدرت های بزرگ و موسسات مالی بین المللی، برقرار کرد. او با گسترش توافقنامه های تجاری خود با تجارت آزاد نئولیبرال مبارزه کرد و اولویت منافع را بر سلامت اجتماعی و کنترل دموکراتیک قرار داد. با این حال زمانی که در ونزوئلا در سال 2010 زندگی و تحقیق می کردم، شکاف ها خود را نشان می داد. چاوز با تحریک انقلابیون به کودتا و اعتراضات مخالفان پاسخ داد اما سوسیالیسم قرن بیست ویکمی جدید در بهترین حالت خود نتایجی متفاومت ایجاد کرد.
سرمایه گذاری عظیم در تعاونی ها و صنایع دولتی، بازدهی کمی داشت و اقتصاد بیشتر به صادرات نفت وابسته بود. به نظر می رسد که ملی شدن تجارت خصوصی دیگر تنها به «صنایع استراتژیک» محدود نشد بلکه ایجاد انضباط در بخش خصوصی به شکلی خصمانه استفاده شد. بازار سیاه برای ارزهای خارجی ایجاد شد. کانال هایی جدید برای گشترش پوپولیسم دولتی وارد کار شد. برخلاف همه این ها اما من از پیروزی مادورو در انتخابات سال 2013 پس از مرگ چاوز خوشحال بودم. چرا که رهبران جریان مخالف افرادی مانند لئوپولدو لوپز، هنریکه کاپریلس و مارایا کورینا ماچادو بودند که هر سه در حوادث دور و بر کودتای سال 2002 دست داشتند.
در دوران مادورو، دولت مشروعیت خود و حمایت مردمی را از دست داد. فروپاشی اقتصادی با کاهش قیمت نفت از سال 2014 تشدید شد و به شکل فاجعه درآمد. مادور همچنین در عرصه سیاسی خودسرانه رقبای خود را راهی زندان کرد و رهبران اپوزیسیون در عرض یک هفته دستگیر شدند. دقیقا در چنین شرایطی قانون اساسی مصوب سال 1999 به شهروندان اجازه می دهد که رئیس جمهور را با یک رفراندوم حذف کنند. از سال 2016، مخالفان به دنبال این گزینه هستند اما با رویکردی سختگیرانه روبرو شده اند. امضاهای جمع آوری شده به اتهام تقلب باطل اعلام شد. انتخابات ریاست جمهوری بعدی در سال 2018 باید برگزار شود. مادورو می خواهد به طور یکجانبه مجلس موسسان را مجبور کند تا مجددا قانون اساسی را بازنویسی کند. این حرکتی ناگهانی و عجیب از سوی مردی است که صرفا به خاطر میراث دار بودن چاوز در چنین جایگاهی قرار گرفته است.
اما حالا چه چیز از دوران چاوز باقی مانده است؟ آیا دوران سقوط مادورو فرانرسیده است؟ دوران نیت های خوب جای خود را به دیکتاتوری کور و خطرناک دولتی نداده است؟ آیا تمرکز قدرت بهایی فراوان را در پی نداشته است؟ آیا می شود ادامه سقوط قیمت نفت را فراموش کرد؟ آیا می توان دلبستگی فعلی به حکومت های دست راستی تر را در نظر نگرفت؟ علی رغم تمام تلاش ها باید بگویم که مجبورم به تمام اینها تن بدهم. درست است که جناح چپ در ونزوئلا به بازسازی جنبش هایی صادقانه کمک کرد اما در ادامه راه دچار اشتباه شد. پس باید این اشتباهات را پذیرفت، این شکست ها را دید، از آنها یاد گرفت و گام های ضروری را برداشت.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE