📚 لیست کتابهای منبع آزمون #کارشناسی_ارشد رشته #جامعه_شناسی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
📚 لیست کتابهای منبع آزمون #کارشناسی_ارشد رشته #علوم_اجتماعی
گرایش #پژوهش_علوم_اجتماعی
#پژوهشگری_علوم_اجتماعی
#منابع #کارشناسی_ارشد #فوق_لیسانس
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
گرایش #پژوهش_علوم_اجتماعی
#پژوهشگری_علوم_اجتماعی
#منابع #کارشناسی_ارشد #فوق_لیسانس
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
📚 ۱۰ کتابی که توسط ناشران رد شدند
اما نویسندگانشان را میلیاردر کردند:
@SOCIAL_SCIENCE
1: بر باد رفته اثر مارگارت میشل
به گفته نویسنده نوشتن این کتاب ۱۰ سال طول کشیده است. دستنوشتهی ۱۰۰۰ صفحهای میشل توسط بیش از ۳۸ ناشر رد شد اما سرانجام در سال ۱۹۳۶ توسط ناشری که از دوستان شوهرش بود به چاپ رسید و ظرف ۶ ماه پس از چاپ ۱ میلیون نسخه از آن به فروش رفت. مارگارت میشل توانست به خاطر این کتاب جایزه پولیتزر را از آن خود کند.
2: لولیتا اثر ولادیمیر نابوکوف
ناباکوف ۲ سال با مخالفت ناشرین روبهرو شد. سرانجام این کتاب در فرانسه به چاپ رسید و به عنوان بهترین کتاب قرن بیستم شناخته شد.
3: خدمتکار اثر کاترین استاکت
دستنویس رمان خدمتکار که توسط بیش از ۶۰ ناشر وآژانس ادبی رد شد. اما یک ناشر کوچک پذیرفت کتاب را چاپ کند و پس از سه هفته به عنوان پرفروشترین کتاب شناخته شد. تا به امروز بیش از ۵ میلیون نسخه از کتاب خدمتکار به فروش رسیده است.
4: ارباب مگس ها اثر ویلیام گلدینگ
کتاب ویلیام گلدینگ با مخالفت ۲۱ ناشر روبهرو شد اما پس از چاپ موفق شد برنده جایزه نوبل شود. در ابتدا تنها ۳۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت اما دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۵۶ به یکی از پرفروشترین کتابها بدل شد و مجله تایم از آن به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب موفق نام برد.
5: خاطرات آن فرانک اثر آن فرانک
این کتاب امروزه در لیست آثار حافظهی جهانی یونسکو به ثبت رسیده است؛ اما در زمان انتشار با مخالفت ۱۵ ناشر روبهرو شد. پدر آنه با هزینه شخصی کتاب را چاپ کرد و خیلی زود به یکی از پرفروشترین کتابهای عصر خود بدل شد.
6: کری اثر استفان کینگ
استفان کینگ در اکثر مواقع چنین پاسخی را از ناشران دریافت میکرد: ” ما هیچ علاقهای به انتشار داستانهای علمی تخیلی که آرمانشهرهای منفی را به تصویر میکشند نداریم.” اما کمی بعد کتابش چاپ شد و توانست بیش از یک میلیون نسخه بفروشد.
7: جاناتان مرغ دریایی اثر ریچارد باخ
باخ ۱۸ مرتبه با مخالفت ناشران روبهرو شد. آنها میگفتند: ”کسی حاضر به خواندن کتابی دربارهی یک مرغ دریایی نمی شود، سوژه ی این کتاب احمقانه است.” اما پس از انتشار کتاب تنها در سال اول ۱ میلیون نسخه از آن به فروش رفت و ریچارد باخ را از یک خلبان سابق نیروی هوایی به یک نویسنده مشهور و خوشآوازه بدل کرد.
8: دفتر خاطرات نیکولاس اسپارکس
این داستان عاشقانه ۲۴ بار مورد مخالفت قرار گرفت. سرانجام در سال ۱۹۹۶ به چاپ رسید و در اولین هفته در صدر فهرست کتابهای تخیلی نیویورک تایمز قرار گرفت.
9: سرگذشت نارنیا اثر سی. اس لوئیس
لوئیس برای چاپ این مجموعه رمان تخیلی ۳۷ بار با مخالفت ناشران روبه رو شد تا اینکه یک کارگزار ادبی به نام جوفری بلیس به او کمک کرد تا کتابش را به چاپ برساند. تا به امروز بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه کتاب از این مجموعه به ۴۷ زبان دنیا ترجمه و به فروش رسیده است.
10. هری پاتر و سنگ جادو اثر جی. کی رولینگ
خانم رولینگ ۱۲ بار قبل از چاپ کتاب رمان خود با مخالفت رو به رو شد. بد نیست بدانید چاپ اول این کتاب در ۱۰۰۰ نسخه منتشر شد اما خیلی زود به یکی از پرفروش ترین کتاب های کودک و نوجوان دنیا بدل شد.
با نگاهی به فهرست بالا میبینیم اگرچه جلب رضایت ناشران و چاپ کتاب کار سختی به نظر میرسد، اما در صورت پافشاری و صبر و استقامت ممکن است خیلی زود درهای شهرت و سعادت به سوی نویسنده و البته ناشر خوشاقبال باز شود. پس بهتر است استعداد نویسندگی خود را دست کم نگیرید و برای چاپ کتاب خود کمی بیشتر تلاش کنید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
اما نویسندگانشان را میلیاردر کردند:
@SOCIAL_SCIENCE
1: بر باد رفته اثر مارگارت میشل
به گفته نویسنده نوشتن این کتاب ۱۰ سال طول کشیده است. دستنوشتهی ۱۰۰۰ صفحهای میشل توسط بیش از ۳۸ ناشر رد شد اما سرانجام در سال ۱۹۳۶ توسط ناشری که از دوستان شوهرش بود به چاپ رسید و ظرف ۶ ماه پس از چاپ ۱ میلیون نسخه از آن به فروش رفت. مارگارت میشل توانست به خاطر این کتاب جایزه پولیتزر را از آن خود کند.
2: لولیتا اثر ولادیمیر نابوکوف
ناباکوف ۲ سال با مخالفت ناشرین روبهرو شد. سرانجام این کتاب در فرانسه به چاپ رسید و به عنوان بهترین کتاب قرن بیستم شناخته شد.
3: خدمتکار اثر کاترین استاکت
دستنویس رمان خدمتکار که توسط بیش از ۶۰ ناشر وآژانس ادبی رد شد. اما یک ناشر کوچک پذیرفت کتاب را چاپ کند و پس از سه هفته به عنوان پرفروشترین کتاب شناخته شد. تا به امروز بیش از ۵ میلیون نسخه از کتاب خدمتکار به فروش رسیده است.
4: ارباب مگس ها اثر ویلیام گلدینگ
کتاب ویلیام گلدینگ با مخالفت ۲۱ ناشر روبهرو شد اما پس از چاپ موفق شد برنده جایزه نوبل شود. در ابتدا تنها ۳۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت اما دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۵۶ به یکی از پرفروشترین کتابها بدل شد و مجله تایم از آن به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب موفق نام برد.
5: خاطرات آن فرانک اثر آن فرانک
این کتاب امروزه در لیست آثار حافظهی جهانی یونسکو به ثبت رسیده است؛ اما در زمان انتشار با مخالفت ۱۵ ناشر روبهرو شد. پدر آنه با هزینه شخصی کتاب را چاپ کرد و خیلی زود به یکی از پرفروشترین کتابهای عصر خود بدل شد.
6: کری اثر استفان کینگ
استفان کینگ در اکثر مواقع چنین پاسخی را از ناشران دریافت میکرد: ” ما هیچ علاقهای به انتشار داستانهای علمی تخیلی که آرمانشهرهای منفی را به تصویر میکشند نداریم.” اما کمی بعد کتابش چاپ شد و توانست بیش از یک میلیون نسخه بفروشد.
7: جاناتان مرغ دریایی اثر ریچارد باخ
باخ ۱۸ مرتبه با مخالفت ناشران روبهرو شد. آنها میگفتند: ”کسی حاضر به خواندن کتابی دربارهی یک مرغ دریایی نمی شود، سوژه ی این کتاب احمقانه است.” اما پس از انتشار کتاب تنها در سال اول ۱ میلیون نسخه از آن به فروش رفت و ریچارد باخ را از یک خلبان سابق نیروی هوایی به یک نویسنده مشهور و خوشآوازه بدل کرد.
8: دفتر خاطرات نیکولاس اسپارکس
این داستان عاشقانه ۲۴ بار مورد مخالفت قرار گرفت. سرانجام در سال ۱۹۹۶ به چاپ رسید و در اولین هفته در صدر فهرست کتابهای تخیلی نیویورک تایمز قرار گرفت.
9: سرگذشت نارنیا اثر سی. اس لوئیس
لوئیس برای چاپ این مجموعه رمان تخیلی ۳۷ بار با مخالفت ناشران روبه رو شد تا اینکه یک کارگزار ادبی به نام جوفری بلیس به او کمک کرد تا کتابش را به چاپ برساند. تا به امروز بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه کتاب از این مجموعه به ۴۷ زبان دنیا ترجمه و به فروش رسیده است.
10. هری پاتر و سنگ جادو اثر جی. کی رولینگ
خانم رولینگ ۱۲ بار قبل از چاپ کتاب رمان خود با مخالفت رو به رو شد. بد نیست بدانید چاپ اول این کتاب در ۱۰۰۰ نسخه منتشر شد اما خیلی زود به یکی از پرفروش ترین کتاب های کودک و نوجوان دنیا بدل شد.
با نگاهی به فهرست بالا میبینیم اگرچه جلب رضایت ناشران و چاپ کتاب کار سختی به نظر میرسد، اما در صورت پافشاری و صبر و استقامت ممکن است خیلی زود درهای شهرت و سعادت به سوی نویسنده و البته ناشر خوشاقبال باز شود. پس بهتر است استعداد نویسندگی خود را دست کم نگیرید و برای چاپ کتاب خود کمی بیشتر تلاش کنید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 زندگی ۱۹ میلیون نفر در مناطق #حاشیه_نشین و بافت فرسوده در ایران
رئیس سازمان امور اجتماعی کشور:
⚠️ ۱۱ میلیون نفر در کشور حاشیه نشین هستند که با در نظرگرفتن ۸ میلیون نفر که در بافت های فرسوده و تاریخی زندگی میکنند، در مجموع ۱۹ میلیون نفر از ۶۰ میلیون نفر جمعیت شهری در مناطق حاشیه نشین و بافتهای فرسوده به سر می برند./ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
رئیس سازمان امور اجتماعی کشور:
⚠️ ۱۱ میلیون نفر در کشور حاشیه نشین هستند که با در نظرگرفتن ۸ میلیون نفر که در بافت های فرسوده و تاریخی زندگی میکنند، در مجموع ۱۹ میلیون نفر از ۶۰ میلیون نفر جمعیت شهری در مناطق حاشیه نشین و بافتهای فرسوده به سر می برند./ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️تغییر زندگی انسان بعد از تصادف
🔻بیلبوردی جالب و خلاقانه در کشور پرتغال که سرنوشت سرعت غیرمجاز را به تصویر کشیده است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔻بیلبوردی جالب و خلاقانه در کشور پرتغال که سرنوشت سرعت غیرمجاز را به تصویر کشیده است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
پیرمرد جواب داد: " من هم باید ترک کنم. من هر روز فقط دو نخ سیگار می کشم، برای همین نباید زیاد سخت باشد. اما می دانی، رفتن به مغازه برای سیگار خریدن و آمدن به این جا برای سیگار کشیدن، خودش کمک می کند وقت بگذرد. من را به تحرک وا می دارد و نمی گذارد زیاد فکر کنم."
گفتم: " یعنی می گویید برای سلامتی تان سیگار می کشید. "
پیرمرد با نگاهی جدی گفت: " دقیقاً."
📕 کجا ممکن است پیدایش کنم
✍🏻 #هاروکی_موراکامی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
گفتم: " یعنی می گویید برای سلامتی تان سیگار می کشید. "
پیرمرد با نگاهی جدی گفت: " دقیقاً."
📕 کجا ممکن است پیدایش کنم
✍🏻 #هاروکی_موراکامی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📚 #کتاب خواندند و #توسعه یافته شدند؟
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #فردین_علیخواه |جامعه شناس|
شاید شما هم به تکرار، با جمله هایی مواجه شده باشید که با «ملتی که کتاب نخواند....» آغاز می شوند و در ادامه هر نوع عقب ماندگی، فرومایگی و توسعه نیافتگی به نخواندن کتاب ربط داده می شود. در این نوع جمله ها در یک طرف یک ایکس بزرگ به نام کتاب قرار دارد که در واقع معجزه می کند و در طرف دیگر هم چند ایگرگ، که در ظاهر همه آنها از عواقب کتاب نخواندن و به بیان بهتر قهر یک ملت با کتاب است. آیا واقعا اینگونه است؟ آیا به راستی اگر ملتی کتاب بخواند همه مشکلات ریز و درشتش حل خواهد شد؟ آیا مسیر ساده ای بین خواندن کتاب و حل مشکلات رفتاری در زندگی روزمره و مشکلات ساختاری بزرگ تر در جامعه وجود دارد؟ اگر من در اینجا بگویم کسانی که کتاب می خوانند در مقایسه با کسانی که کمتر کتاب می خوانند و یا اصلا کتاب نمی خوانند مشکلات رفتاری کمتری دارند شما موافق خواهید بود؟ اساسا آیا بی شعوری آدمها با کتابخوانی ارتباط معناداری دارد؟ بدون شک پاسخ قطعی به این سوالات نیازمند تحقیقات علمی است و جواب آماده ای برای آنها وجود ندارد ولی حداقل طبق تجارب روزمره نمی توانم در پاسخ به این پرسش ها بگویم بله قطعا!
بیایید پرسش را در سطحی کلان تر طرح کنیم. آیا به نظر شما برای مثال توسعه در کشوری مانند ژاپن با کتابخوانی آغاز شد؟ یعنی ژاپنی ها ابتدا میلیون ها جلد کتاب تولید کردند و بعد مردم ژاپن خواندن کتابها را آغاز کردند و پس از مدتی توسعه یافته شدند؟ به نظر این پرسش مهم است. توسعه یافتگی وضعیتی نیست که صرفا با رشد آگاهی عمومی تحقق یابد. توسعه یافتگی مرهون همکاری بخش های مختلف جامعه و به عبارتی همکاری های بینِ بخشی و گسترش روابط بین المللی، تولید یا وارد کردن دانش و البته گسترش آگاهی های عمومی است. به علاوه باید توجه داشت که مورد اخیر، یعنی رشد آگاهی های عمومی نیز صرفا با خواندن کتاب رخ نمی دهد. در واقع ابزارهای ارتباطی مختلفی می توانند به رشد آگاهی های عمومی و گسترش افق دید مردم کمک کنند که تنها یکی از آنها کتاب است. همین پرسش را درباره کشور آلمان نیز می توان طرح کرد. آیا پیشرفت کشور آلمان پس از جنگ جهانی دوم مرهون مطالعه کتاب توسط آلمانی ها بود؟ کتاب خواندند و توسعه یافته شدند؟ بیایید پرسش مان را کمی به زمان های عقب تر سوق دهیم. آیا یکی از دلایل رشد فاشیسم در قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان و به قدرت رسیدن هیتلر و تحمیل آن همه ویرانی به جامعه بین المللی به آن دلیل بود که مردم آلمان کتاب نمی خواندند؟ و آیا در صورتی که آلمانی ها کتاب می خواندند فاشیسم در آلمان رشد نمی کرد؟ بدون تردید نمی توان گفت که مردم آلمان در دوران هیتلر کتاب خوان نبودند و اگر کتاب می خواندند هیتلر به قدرت نمی رسید. مهم آن است که در آن دوران آلمانی ها چه کتابی می خواندند.
پرسش اخیر بیانگر نکته ای دیگر است. علاوه بر خواندن یا نخواندن کتاب، ظاهرا پرسش مهم دیگر، چه کتاب هایی خواندن است. گاهی اوقات علاوه بر قفسه کتاب های مورد علاقه تان، در سایر قفسه های کتابفروشی های شهر هم گشتی بزنید. کتاب هایی در مقابل چشمانتان قرار می گیرند که حتی عنوان شان شما را صدها سال به عقب پرتاب می کند و وقتی آنها را در دست می گیرید با تعجب متوجه می شوید که دهها بار در تیراژهای بالا چاپ شده اند و خواننده هم دارند. این گروه از مردم هم کتاب می خوانند ولی چه کتابی؟ این نکته را به این دلیل می گویم که نشان دهم موضوع کتابخوانی پیچیدگی های خاص خود را دارد و کتاب همچون قرص معجزه گری نیست که پس از خوردن آن تبدیل به انسان هایی متمدن شویم. نتیجه کتاب خواندن هم می تواند جهالت باشد.
امیدوارم این پرسش های مرا به منزلۀ مخالفت با کتاب خواندن یا کم شماری اهمیت کتابخوانی تلقی نکنید. هنوز هم تنها زمانی هیجان زده می شوم که سطری درخشان در کتابی می یابم. هنوز هم «یافتم یافتم هایم» تنها با خواندن کتاب و مواجهه با سطری اثرگذار رخ می دهد. ولی واقعیت آن است که من معتقد نیستم ملتی که کتاب بخواند همه مشکلاتش حل خواهد شد. خلاصه کردن توسعه یافتگی در کتاب را کمی ساده انگارانه می دانم. از کتاب نباید بیشتر از توانش انتظار داشت. جامعه پیچیدگی های خاص خود را دارد. آگاه شدن افراد تنها به ترمیم بخشی از امور کمک می کند و نه همه آنها. شاید خواندن یک کتاب خوب گاهی اوقات حالمان را خوب کند ولی خوب شدن حال جامعه به هزار اما و اگر بستگی دارد.
نکته پایانی. کتاب خواندن برای لایه هایی از جامعه (نظیر استادان، پزشکان، سیاستمداران و غیره) نه تفنن، بلکه ضرورت است. پرسش آن است که این لایه ها چقدر کتاب می خوانند و چه کتابهایی می خوانند؟ اساسا کتاب می خوانند؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #فردین_علیخواه |جامعه شناس|
شاید شما هم به تکرار، با جمله هایی مواجه شده باشید که با «ملتی که کتاب نخواند....» آغاز می شوند و در ادامه هر نوع عقب ماندگی، فرومایگی و توسعه نیافتگی به نخواندن کتاب ربط داده می شود. در این نوع جمله ها در یک طرف یک ایکس بزرگ به نام کتاب قرار دارد که در واقع معجزه می کند و در طرف دیگر هم چند ایگرگ، که در ظاهر همه آنها از عواقب کتاب نخواندن و به بیان بهتر قهر یک ملت با کتاب است. آیا واقعا اینگونه است؟ آیا به راستی اگر ملتی کتاب بخواند همه مشکلات ریز و درشتش حل خواهد شد؟ آیا مسیر ساده ای بین خواندن کتاب و حل مشکلات رفتاری در زندگی روزمره و مشکلات ساختاری بزرگ تر در جامعه وجود دارد؟ اگر من در اینجا بگویم کسانی که کتاب می خوانند در مقایسه با کسانی که کمتر کتاب می خوانند و یا اصلا کتاب نمی خوانند مشکلات رفتاری کمتری دارند شما موافق خواهید بود؟ اساسا آیا بی شعوری آدمها با کتابخوانی ارتباط معناداری دارد؟ بدون شک پاسخ قطعی به این سوالات نیازمند تحقیقات علمی است و جواب آماده ای برای آنها وجود ندارد ولی حداقل طبق تجارب روزمره نمی توانم در پاسخ به این پرسش ها بگویم بله قطعا!
بیایید پرسش را در سطحی کلان تر طرح کنیم. آیا به نظر شما برای مثال توسعه در کشوری مانند ژاپن با کتابخوانی آغاز شد؟ یعنی ژاپنی ها ابتدا میلیون ها جلد کتاب تولید کردند و بعد مردم ژاپن خواندن کتابها را آغاز کردند و پس از مدتی توسعه یافته شدند؟ به نظر این پرسش مهم است. توسعه یافتگی وضعیتی نیست که صرفا با رشد آگاهی عمومی تحقق یابد. توسعه یافتگی مرهون همکاری بخش های مختلف جامعه و به عبارتی همکاری های بینِ بخشی و گسترش روابط بین المللی، تولید یا وارد کردن دانش و البته گسترش آگاهی های عمومی است. به علاوه باید توجه داشت که مورد اخیر، یعنی رشد آگاهی های عمومی نیز صرفا با خواندن کتاب رخ نمی دهد. در واقع ابزارهای ارتباطی مختلفی می توانند به رشد آگاهی های عمومی و گسترش افق دید مردم کمک کنند که تنها یکی از آنها کتاب است. همین پرسش را درباره کشور آلمان نیز می توان طرح کرد. آیا پیشرفت کشور آلمان پس از جنگ جهانی دوم مرهون مطالعه کتاب توسط آلمانی ها بود؟ کتاب خواندند و توسعه یافته شدند؟ بیایید پرسش مان را کمی به زمان های عقب تر سوق دهیم. آیا یکی از دلایل رشد فاشیسم در قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان و به قدرت رسیدن هیتلر و تحمیل آن همه ویرانی به جامعه بین المللی به آن دلیل بود که مردم آلمان کتاب نمی خواندند؟ و آیا در صورتی که آلمانی ها کتاب می خواندند فاشیسم در آلمان رشد نمی کرد؟ بدون تردید نمی توان گفت که مردم آلمان در دوران هیتلر کتاب خوان نبودند و اگر کتاب می خواندند هیتلر به قدرت نمی رسید. مهم آن است که در آن دوران آلمانی ها چه کتابی می خواندند.
پرسش اخیر بیانگر نکته ای دیگر است. علاوه بر خواندن یا نخواندن کتاب، ظاهرا پرسش مهم دیگر، چه کتاب هایی خواندن است. گاهی اوقات علاوه بر قفسه کتاب های مورد علاقه تان، در سایر قفسه های کتابفروشی های شهر هم گشتی بزنید. کتاب هایی در مقابل چشمانتان قرار می گیرند که حتی عنوان شان شما را صدها سال به عقب پرتاب می کند و وقتی آنها را در دست می گیرید با تعجب متوجه می شوید که دهها بار در تیراژهای بالا چاپ شده اند و خواننده هم دارند. این گروه از مردم هم کتاب می خوانند ولی چه کتابی؟ این نکته را به این دلیل می گویم که نشان دهم موضوع کتابخوانی پیچیدگی های خاص خود را دارد و کتاب همچون قرص معجزه گری نیست که پس از خوردن آن تبدیل به انسان هایی متمدن شویم. نتیجه کتاب خواندن هم می تواند جهالت باشد.
امیدوارم این پرسش های مرا به منزلۀ مخالفت با کتاب خواندن یا کم شماری اهمیت کتابخوانی تلقی نکنید. هنوز هم تنها زمانی هیجان زده می شوم که سطری درخشان در کتابی می یابم. هنوز هم «یافتم یافتم هایم» تنها با خواندن کتاب و مواجهه با سطری اثرگذار رخ می دهد. ولی واقعیت آن است که من معتقد نیستم ملتی که کتاب بخواند همه مشکلاتش حل خواهد شد. خلاصه کردن توسعه یافتگی در کتاب را کمی ساده انگارانه می دانم. از کتاب نباید بیشتر از توانش انتظار داشت. جامعه پیچیدگی های خاص خود را دارد. آگاه شدن افراد تنها به ترمیم بخشی از امور کمک می کند و نه همه آنها. شاید خواندن یک کتاب خوب گاهی اوقات حالمان را خوب کند ولی خوب شدن حال جامعه به هزار اما و اگر بستگی دارد.
نکته پایانی. کتاب خواندن برای لایه هایی از جامعه (نظیر استادان، پزشکان، سیاستمداران و غیره) نه تفنن، بلکه ضرورت است. پرسش آن است که این لایه ها چقدر کتاب می خوانند و چه کتابهایی می خوانند؟ اساسا کتاب می خوانند؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#قطر در حال ساخت يك جزيره ی ۲۰۰ هكتاری برای اقامت ميلياردرهای جهان در سواحل خليج فارس !!!
#دبی در حال ساخت اولين شهر مسقف جهان با مساحتی غالب بر ۴.۵ میلیون متر مربع، همچنين سازنده ی اولين برج چرخشی در جهان كه اين روزها افتتاح خواهد شد.
#عربستان در حال برنامه ريزي براي ساخت بزرگترين نيروگاه انرژی خورشيدی جهان!!!
و اما
#ايران از صبح تا شب درگير قیمت گذاری پراید، پیاز، گوجه و فیلتر کردن برنامهها و اینترنت و رانت، فساد، اختلاس و..
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#دبی در حال ساخت اولين شهر مسقف جهان با مساحتی غالب بر ۴.۵ میلیون متر مربع، همچنين سازنده ی اولين برج چرخشی در جهان كه اين روزها افتتاح خواهد شد.
#عربستان در حال برنامه ريزي براي ساخت بزرگترين نيروگاه انرژی خورشيدی جهان!!!
و اما
#ايران از صبح تا شب درگير قیمت گذاری پراید، پیاز، گوجه و فیلتر کردن برنامهها و اینترنت و رانت، فساد، اختلاس و..
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #روانشناسی_علمی: میدانی بحرانزده
@SOCIAL_SCIENCE
گفتگو با #کارل_راتنر
ترجمه:سهراب رضوانی
... هدف از این مصاحبه (و دیگر مصاحبهها) بلند کردنِ صدای «روانشناسی علمی» است که با غلبهی سرمایه بر دانشگاه به حاشیه رانده شده است. «روانشناسی علمی» به وضعیتِ حاشیهای خود آگاه شده است و تیغِ انتقادِ خود را به سوی « #روانشناسی_بازاری» که اکنون جریانِ مسلط است روانه میکند. در اولین مصاحبه با کارل راتنر، روانشناسِ مارکسیست همکلام شدم تا از او بپرسم وضعیتِ کنونی روانشناسی را چگونه میبیند و در مقابل از چه نظریهی روانشناختی دفاع میکند. نظریهی روانشناختیِ او از چه جهت «علمی» است و چگونه میتواند روشنگر و ستیزهجو باشد؟ کارل راتنر، استاد بازنشستهی دانشگاه هومبولت، واضعِ نظریهای در باب فرهنگ است و به ما نشان میدهد که چگونه از طریقِ درکی علمی از پدیدههای روانشناسی متوجهِ در همتنیدگی فرهنگ و زیستِ فیزیولوژیک خواهیم شد. او معتقد است پدیدههای روانشناختی بدونِ درکِ قوانین «ماتریالیسمِ تاریخی» قابل فهم نیستند و حلِ بحران روانشناسی در گروِ درکی فرهنگی-تاریخی از پدیدههای روانشناختی است. راتنر نمونهی یک متفکر مارکسیست است. درعینِ حال که تمام قد از مارکسیسمِ کلاسیک دفاع میکند، اما نظریات او وامدار مفاهیمی از بوردیو، فوکو، متفکران مکتب فرانکفورت و روانشناسی فرهنگی-تاریخی روسی است. او یکی از شارحان ویگوتسکی روانشناسِ مارکسیستِ روسی است و معتقد است که روانشناسان هنوز متوجه وجوهِ مارکسیستی روانشناسی فرهنگی-تاریخی نشدهاند. در بخش اول این مصاحبه با کارل در مورد پیشینهی زندگیِ فکریِ او و دغدغهای اصلیاش در حوزهی روانشناسی گفتوگو کردم و در بخش دوم به شکل مفصلتری در مورد نظریهی روانشناسی کلانفرهنگی بحث کردم. فرصتِ کافی برای تشریح دغدغهها و فعالیتهای سیاسی و اجتماعی او وجود نداشت و نتوانستم به طور مشخص در مورد آثار غیر روانشناختیِ او سوالاتی را مطرح کنم. کارل در جلسات مصاحبه در عینِ دقت و ظرافت، با شوخطبعیِ مثال زدنی به سوالاتم پاسخ میداد که متاسفانه امکانِ پیادهسازیِ بسیاری از طنزهای تلخِ او در متنِ مصاحبه وجود نداشت ...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
📌 متن کامل مقاله در لینک زیر:
http://problematicaa.com/carl-ratner-psychology/
@SOCIAL_SCIENCE
گفتگو با #کارل_راتنر
ترجمه:سهراب رضوانی
... هدف از این مصاحبه (و دیگر مصاحبهها) بلند کردنِ صدای «روانشناسی علمی» است که با غلبهی سرمایه بر دانشگاه به حاشیه رانده شده است. «روانشناسی علمی» به وضعیتِ حاشیهای خود آگاه شده است و تیغِ انتقادِ خود را به سوی « #روانشناسی_بازاری» که اکنون جریانِ مسلط است روانه میکند. در اولین مصاحبه با کارل راتنر، روانشناسِ مارکسیست همکلام شدم تا از او بپرسم وضعیتِ کنونی روانشناسی را چگونه میبیند و در مقابل از چه نظریهی روانشناختی دفاع میکند. نظریهی روانشناختیِ او از چه جهت «علمی» است و چگونه میتواند روشنگر و ستیزهجو باشد؟ کارل راتنر، استاد بازنشستهی دانشگاه هومبولت، واضعِ نظریهای در باب فرهنگ است و به ما نشان میدهد که چگونه از طریقِ درکی علمی از پدیدههای روانشناسی متوجهِ در همتنیدگی فرهنگ و زیستِ فیزیولوژیک خواهیم شد. او معتقد است پدیدههای روانشناختی بدونِ درکِ قوانین «ماتریالیسمِ تاریخی» قابل فهم نیستند و حلِ بحران روانشناسی در گروِ درکی فرهنگی-تاریخی از پدیدههای روانشناختی است. راتنر نمونهی یک متفکر مارکسیست است. درعینِ حال که تمام قد از مارکسیسمِ کلاسیک دفاع میکند، اما نظریات او وامدار مفاهیمی از بوردیو، فوکو، متفکران مکتب فرانکفورت و روانشناسی فرهنگی-تاریخی روسی است. او یکی از شارحان ویگوتسکی روانشناسِ مارکسیستِ روسی است و معتقد است که روانشناسان هنوز متوجه وجوهِ مارکسیستی روانشناسی فرهنگی-تاریخی نشدهاند. در بخش اول این مصاحبه با کارل در مورد پیشینهی زندگیِ فکریِ او و دغدغهای اصلیاش در حوزهی روانشناسی گفتوگو کردم و در بخش دوم به شکل مفصلتری در مورد نظریهی روانشناسی کلانفرهنگی بحث کردم. فرصتِ کافی برای تشریح دغدغهها و فعالیتهای سیاسی و اجتماعی او وجود نداشت و نتوانستم به طور مشخص در مورد آثار غیر روانشناختیِ او سوالاتی را مطرح کنم. کارل در جلسات مصاحبه در عینِ دقت و ظرافت، با شوخطبعیِ مثال زدنی به سوالاتم پاسخ میداد که متاسفانه امکانِ پیادهسازیِ بسیاری از طنزهای تلخِ او در متنِ مصاحبه وجود نداشت ...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
📌 متن کامل مقاله در لینک زیر:
http://problematicaa.com/carl-ratner-psychology/
بوی جنگ و خون از منطقه و جهان به مشام می رسد
انگار هر نسلی حداقل یکبار باید جنگ را ببیند و تجربه کند!
ما هم مستثنی نیستیم!...
✍ #سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
انگار هر نسلی حداقل یکبار باید جنگ را ببیند و تجربه کند!
ما هم مستثنی نیستیم!...
✍ #سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
✅ #اهدای_عضو، اهدای زندگی
🌐به مناسبت روز جهانی اهدای عضو،
کارتون صفحه یک روزنامه شهروند
۳۱ اردیبهشت۹۸ / احسان گنجی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🌐به مناسبت روز جهانی اهدای عضو،
کارتون صفحه یک روزنامه شهروند
۳۱ اردیبهشت۹۸ / احسان گنجی
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تمام محکومیت انسان در این جمله نهفته است.
زمان بشری دایره وار نمی گذرد، بلکه به خط مستقیم پیش می رود.
به همین دلیل انسان نمی تواند خوشبخت باشد، چرا که خوشبختی تمایل به تکرار است.
📕 بار هستی
✍🏻 #میلان_کوندرا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
زمان بشری دایره وار نمی گذرد، بلکه به خط مستقیم پیش می رود.
به همین دلیل انسان نمی تواند خوشبخت باشد، چرا که خوشبختی تمایل به تکرار است.
📕 بار هستی
✍🏻 #میلان_کوندرا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴کُشتم که کُشتم، دیه اش رو می دم
✍️احمد غلامی، دکتری جامعه شناسی
روز پنجشنبه 26 اردیبهشت، تصادف یک دستگاه پورشه با پراید در خیابان کارگر اصفهان منجر به مرگ راننده پراید شد.فارغ از اینکه راننده پورشه فاقد گواهینامه بود، اظهار نظر راننده پورشه بعد از مرگ راننده پراید از خودِ حادثه خبرسازتر بود. راننده پورشه با اظهار اینکه "کشتم که کشتم، دیه اش رو می دم" ما را به اندیشیدن دوباره به جایگاه اخلاقیمان واداشت. اظهار نظری که از طرفی نشانه زوال اخلاقی فرزندان طبقات بالای اقتصادی و فقدان فهم جامع از هستی و جامعه نزد آنان است و از طرف دیگر نشانگر جایگاه مرگ در مناسبات اقتصادی عصری است که ما اکنون در آن زندگی می کنیم. عصری که به واسطه مدرن بودن، موجب تغییر در اخلاق طبقات بالا و به زعم آن دیگر طبقات و تبدیل شدن آن به اخلاقی کاربردی و محاسبه گرانه شده است. در چنین وضعیتی، عقلانیت حسابگرانه موجب شده تا همه آنچه در این جهان وجود دارد به میانجیِ مناسبات مالی/پولی قابل اندازه گیری باشد. در واقع به واسطه آنچه هایدگر مته متکا یا استیلای جهان ریاضیاتی شده می نامد، جهانی که در آن زندگی می کنیم، جهانی است که شناخت آن ناگزیر شناختی است عددی و محاسبه شده. حال این حسابگری ریاضیاتی وقتی که بعد از چرخشهای اقتصادی سیاسی عصر مدرن، با حسابگری مالی همراه گردید، به سرعت به الگویی از جهان شناسی و هستی شناسی مبدل گشته که الگویی است مبتنی بر مبادله. بر این اساس همه آنچه امروزه بخشی از زندگی و حیات ما هستند، اهمیت آن بر اساس ارزش مبادلاتی ای است که در زندگی ما دارند. ارزش مبادله همان ارزش پولی است که به یک کالا، خدمات، رفتار و نگرش می دهیم.
پیشتر ماکس وبر با بیان کردن جایگاه روابط عقلانی و محاسبه گرانه بیان کرده بود که اخلاق حاکم بر نظامهای اقتصادی و سیاسی عصر مدرن، اخلاقی حسابگرانه است که در آن دستیابی به بیشترین نتیجه و ارزش، موجب شکل گیری انواع نهادهای بورکراتیکی شده است که حیات اجتماعی ما را به شدت عقلانی/بوروکراتیک کرده اند. عقلانیت در این دیدگاه، بیش از آنکه مبنای راسیونالیستی تاریخ اندیشه را به تصویر بکشد، به روابط حسابگرانه و نتیجه گرایانه نهادها و الگوهای اقتصادی و سیاسی عصر مدرن برمی گردد. در چنین الگویی، مرگ نیز به بخشی از همین روابط محاسبه گرانه مبدل شده است. مرگ به واسطه اینکه همواره تجربه ای است که در خانه دیگری رخ می دهد، همیشه برای ما امری است تجربه ناپذیر. این تجربه ناپذیری مرگ را از شناخت پذیری و محاسبه پذیری آن دور کرده بود. اما در عصر مدرن، ضرورت محاسبه شدن ریاضیاتی مرگ، بخشی از ضرورتهای نهادهایی بود که خود را متصدی امور مرگ به حساب آورده اند. نهادهایی چون حقوق در قالب دیه، بیمارستان در قالب چگونگی و دلایل مرگ، بیمه در قالب جبران خسارات ناشی از مرگ، نهاد گورستان در قالب محل دفن و امکانات مربوطه و ... تمام وضعیت مرگ را محاسبه و پولی کرده اند. مرگ به میانجی تمام این محاسبات خود به یک پدیده اقتصادی/مبادلاتی کامل مبدل شده است. دیه اصلی ترین مصداق این فرآیند پولی کردن است. فرآیندی که امر مرگ را از ذات شناخت ناپذیری آن راها کرده و آن را به یکی از کالاهای پولی در سطح جامعه مبدل کرده است. جمله "کشتم که کشتم"، در واقع نشان از وضعیتی بغرنج دارد که طی آن پول، امر قبیح مرگ عمدی را به تأخیر انداخته و خود جای شدت و حدت آن را می گیرد. پول یا دیه در این گزاره که "دیه اش رو می دم"، نوعی بیرون کشیدن امر فاجعه است از رویداد. رویداد در واقع حادثه ای است که همواره در شرف رخ دادن است و شاید بهتر است بگوییم که ما در رویداد زندگی می کنیم و امر فاجعه ابعاد اخلاقی آن یا همنان بعد اجتماعی رویداد. پول یا دیه، اصلی ترین عاملی است که بعد فاجعه را از رویداد برکنده و خود به جای آن می نشیند. این شستن به جای امر فاجعه در واقع پاک کردن رویداد از فاجعه و به همان روش، پاک کردن کلیت رویداد است. مرگ در این پیوستار رابطه ای است پولی. "راننده ای کسی را له می کند و در برابر آن پولی را به خانواده مقتول می دهد؛ خانواده مقتول در برابر هزینه پرداختی، از مرگ مقتول احساس رضایت می کنند". در این گزاره ها، آنچه غایب و امر مفقوده داستان است، خود مفهوم مرگ است. در واقع مرگ همان عنصر فراموش شده است. عنصری که به راحتی، در ساختار محاسبه گرانه و پولی شده مضمحل شده است. با حضور مناسبات پولی و اولویت یافتن روابط انتزاعی دیگر چیزی به نام مرگ جایگاهی در میان ما ندارد. مرگ تنها در دفاتر محاسباتی مربوط به بیمه و دیه یا فاکتورهای اتاقهای حسابداری بیمارستان و یا قبض گورستانها ثبت شده است. مرگ در روابط مالی و پولی رانندگان پورشه و در لابلای کوپنهای بیمه خودرو گم شده است. مرگ برای ساکنین این دوران تا سطح کوپن بیمه یا پرداخت دیه تقلیل یافته است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍️احمد غلامی، دکتری جامعه شناسی
روز پنجشنبه 26 اردیبهشت، تصادف یک دستگاه پورشه با پراید در خیابان کارگر اصفهان منجر به مرگ راننده پراید شد.فارغ از اینکه راننده پورشه فاقد گواهینامه بود، اظهار نظر راننده پورشه بعد از مرگ راننده پراید از خودِ حادثه خبرسازتر بود. راننده پورشه با اظهار اینکه "کشتم که کشتم، دیه اش رو می دم" ما را به اندیشیدن دوباره به جایگاه اخلاقیمان واداشت. اظهار نظری که از طرفی نشانه زوال اخلاقی فرزندان طبقات بالای اقتصادی و فقدان فهم جامع از هستی و جامعه نزد آنان است و از طرف دیگر نشانگر جایگاه مرگ در مناسبات اقتصادی عصری است که ما اکنون در آن زندگی می کنیم. عصری که به واسطه مدرن بودن، موجب تغییر در اخلاق طبقات بالا و به زعم آن دیگر طبقات و تبدیل شدن آن به اخلاقی کاربردی و محاسبه گرانه شده است. در چنین وضعیتی، عقلانیت حسابگرانه موجب شده تا همه آنچه در این جهان وجود دارد به میانجیِ مناسبات مالی/پولی قابل اندازه گیری باشد. در واقع به واسطه آنچه هایدگر مته متکا یا استیلای جهان ریاضیاتی شده می نامد، جهانی که در آن زندگی می کنیم، جهانی است که شناخت آن ناگزیر شناختی است عددی و محاسبه شده. حال این حسابگری ریاضیاتی وقتی که بعد از چرخشهای اقتصادی سیاسی عصر مدرن، با حسابگری مالی همراه گردید، به سرعت به الگویی از جهان شناسی و هستی شناسی مبدل گشته که الگویی است مبتنی بر مبادله. بر این اساس همه آنچه امروزه بخشی از زندگی و حیات ما هستند، اهمیت آن بر اساس ارزش مبادلاتی ای است که در زندگی ما دارند. ارزش مبادله همان ارزش پولی است که به یک کالا، خدمات، رفتار و نگرش می دهیم.
پیشتر ماکس وبر با بیان کردن جایگاه روابط عقلانی و محاسبه گرانه بیان کرده بود که اخلاق حاکم بر نظامهای اقتصادی و سیاسی عصر مدرن، اخلاقی حسابگرانه است که در آن دستیابی به بیشترین نتیجه و ارزش، موجب شکل گیری انواع نهادهای بورکراتیکی شده است که حیات اجتماعی ما را به شدت عقلانی/بوروکراتیک کرده اند. عقلانیت در این دیدگاه، بیش از آنکه مبنای راسیونالیستی تاریخ اندیشه را به تصویر بکشد، به روابط حسابگرانه و نتیجه گرایانه نهادها و الگوهای اقتصادی و سیاسی عصر مدرن برمی گردد. در چنین الگویی، مرگ نیز به بخشی از همین روابط محاسبه گرانه مبدل شده است. مرگ به واسطه اینکه همواره تجربه ای است که در خانه دیگری رخ می دهد، همیشه برای ما امری است تجربه ناپذیر. این تجربه ناپذیری مرگ را از شناخت پذیری و محاسبه پذیری آن دور کرده بود. اما در عصر مدرن، ضرورت محاسبه شدن ریاضیاتی مرگ، بخشی از ضرورتهای نهادهایی بود که خود را متصدی امور مرگ به حساب آورده اند. نهادهایی چون حقوق در قالب دیه، بیمارستان در قالب چگونگی و دلایل مرگ، بیمه در قالب جبران خسارات ناشی از مرگ، نهاد گورستان در قالب محل دفن و امکانات مربوطه و ... تمام وضعیت مرگ را محاسبه و پولی کرده اند. مرگ به میانجی تمام این محاسبات خود به یک پدیده اقتصادی/مبادلاتی کامل مبدل شده است. دیه اصلی ترین مصداق این فرآیند پولی کردن است. فرآیندی که امر مرگ را از ذات شناخت ناپذیری آن راها کرده و آن را به یکی از کالاهای پولی در سطح جامعه مبدل کرده است. جمله "کشتم که کشتم"، در واقع نشان از وضعیتی بغرنج دارد که طی آن پول، امر قبیح مرگ عمدی را به تأخیر انداخته و خود جای شدت و حدت آن را می گیرد. پول یا دیه در این گزاره که "دیه اش رو می دم"، نوعی بیرون کشیدن امر فاجعه است از رویداد. رویداد در واقع حادثه ای است که همواره در شرف رخ دادن است و شاید بهتر است بگوییم که ما در رویداد زندگی می کنیم و امر فاجعه ابعاد اخلاقی آن یا همنان بعد اجتماعی رویداد. پول یا دیه، اصلی ترین عاملی است که بعد فاجعه را از رویداد برکنده و خود به جای آن می نشیند. این شستن به جای امر فاجعه در واقع پاک کردن رویداد از فاجعه و به همان روش، پاک کردن کلیت رویداد است. مرگ در این پیوستار رابطه ای است پولی. "راننده ای کسی را له می کند و در برابر آن پولی را به خانواده مقتول می دهد؛ خانواده مقتول در برابر هزینه پرداختی، از مرگ مقتول احساس رضایت می کنند". در این گزاره ها، آنچه غایب و امر مفقوده داستان است، خود مفهوم مرگ است. در واقع مرگ همان عنصر فراموش شده است. عنصری که به راحتی، در ساختار محاسبه گرانه و پولی شده مضمحل شده است. با حضور مناسبات پولی و اولویت یافتن روابط انتزاعی دیگر چیزی به نام مرگ جایگاهی در میان ما ندارد. مرگ تنها در دفاتر محاسباتی مربوط به بیمه و دیه یا فاکتورهای اتاقهای حسابداری بیمارستان و یا قبض گورستانها ثبت شده است. مرگ در روابط مالی و پولی رانندگان پورشه و در لابلای کوپنهای بیمه خودرو گم شده است. مرگ برای ساکنین این دوران تا سطح کوپن بیمه یا پرداخت دیه تقلیل یافته است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 مسئولان یک باشگاه فوتبال در ایالت نیوجرزی آمریکا، پس از آنکه متوجه شدند یک پرنده در کنار زمین تمرین این باشگاه تخمگذاری کرده، اقدام به انتقال تمرینات خود به ورزشگاه دیگری کردند تا مزاحمتی برای این پرنده ایجاد نکنند!
⭕️اینجا هم جان آدمیزاد اندازه تخم مرغ ارزش نداره...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⭕️اینجا هم جان آدمیزاد اندازه تخم مرغ ارزش نداره...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
امروز روز ملی #اهدای_عضو هست.
⚠️ روزانه ۷ تا ۱۰ نفر در کشور به دلیل نبود عضو پیوندی جان میبازند، در حالی که سالانه ۳۰۰۰ مرگ مغزی قابل اهدا در کشور روی می دهد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ روزانه ۷ تا ۱۰ نفر در کشور به دلیل نبود عضو پیوندی جان میبازند، در حالی که سالانه ۳۰۰۰ مرگ مغزی قابل اهدا در کشور روی می دهد.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE