Forwarded from موسسهمطالعاتی حامیان فردا
✏️فقر آموزشی کودکان به زبان قرن 21:
از هند و پاکستان عقب تر
و از مصر بهتر ...
کانال توسعه و عدالت آموزشی:
Telegram.me/hamianefarda
از هند و پاکستان عقب تر
و از مصر بهتر ...
کانال توسعه و عدالت آموزشی:
Telegram.me/hamianefarda
گفت و گو با ناصر فکوهی، انسان شناس
🔵ایدئولوژیزه کردن جامعه و تغییر فرهنگی🔵
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
🔵ایدئولوژیزه کردن جامعه و تغییر فرهنگی🔵
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
@SocialSciences1
🔵ایدئولوژیزه کردن جامعه و تغییر فرهنگی
🔹ناصر فکوهی
گفتگو قصدمان طرح سوالاتی پیرامون ویژگیهای «فرهنگ» و تغییرپذیری آن در شرایط مختلف و البته بررسی تغییرات و تحولات فرهنگی ایران در دورههای لااقل معاصر بوده است.
1-کلمه فرهنگ، در شنیدار نخست برای هرکسی معانی خاصی همچون اصلیت و ریشههای تاریخی را تعبیر میکند و این مفهوم در ذهن مخاطب ماهیتی منسجم و خلل ناپذیر مینماید. اما با پذیرش سیر صعودی و رو به پیشرفت جریانهای اجتماعی در گذر زمان، قبول تغییر و تحول فرهنگ برای شنونده پذیرفتنی میشود. به نظر شما خاصیت ماهوی فرهنگ تحول است؟ آیا این تحولات به محوریت اصلیتی ثابت اتفاق میافتند؟
2-چه چیز باعث تغییر و تحول فرهنگ یک جامعه میشود و این پروسه در گذر زمان چه روندی خواهد داشت؟ دیگر آنکه آیا میتوان بازهی مشخصی از زمان (مثلا پیدایش نسلهای جدید) را برای ایجاد تغییر در فرهنگ یک جامعه عنوان کرد؟
3-غالبا وقتی پای تغییر به میان میآید، یکسری از عوامل آن طبیعی و برخی مصنوعی (با خاستگاه های انسانی ولو از سوی بخشی از جامعه) هستند. ضمن پاسخ به این سوال که تا چه اندازه این تغییرات حاصل نیاز و طبیعت جوامع هستند، جریانهای خاص با اهداف مختلف (اعم از جریانهای سیاسی، اقتصادی، هنری و غیره) که از سوی عدهای دنبال میشوند، چقدر میتوانند بر فرهنگ عمومی جوامع تاثیر گذار باشند؟
@SocialSciences1
4-با توجه به نوع حکومتها در طول تاریخ، حاکمان در هر دوره و هر زمانی، به سیاستگذاریهای فرهنگی دست زدهاند و عموما گونهی خاصی از فرهنگ را به عنوان «فرهنگ رسمی» جامعه تبلیغ و ترویج کردهاند. به عنوان مثال فرهنگی که در دوران پهلوی از سوی حکومت ترویج میشد واکنشهای متعددی را در جامعه برانگیخت(مثل داستان کشف حجاب). از این حیث جایگاه حکومتها را در تغییر و تحول فرهنگ یک جامعه چگونه ارزیابی میکنید؟ جایگاه مسوولین دولتی در زمان حاضر را در این باب چگونه میبینید؟
5-در دهههای پیشتر، نرخ تغییر فرهنگی در ایران به کندی افزایش مییافت و تغییرات در دو دههی مجاور به هم چندان به چشم نمیآمد. اما امروز نرخ تغییرات با تورمی قابل توجه پیش میرود. به طوری که شناخت پدر از فرزندانش نسل به نسل کاهش مییابد. دلیل شتابگرفتن نرخ تغییرات فرهنگی در یکی دو دههی اخیر چیست؟
6- ما همیشه در کنار کلمه فرهنگ، کلمه ضدفرهنگ را شنیدهایم. به بیانی دیگر همیشه در ارزیابی تغییرات فرهنگی از کلمهای با عنوان «ابتذال» ترسیدهایم. اما مرز ابتذال کجاست؟ از سوی دیگر ما در مواجهه با مدرنیته، تجربیاتی که غربیان طی چندین دهه و به تدریج داشتهاند را یک شبه میزبان شدیم. بر این اساس آیا ابتذال یعنی هرچیزی که از بیرونِ دایره فرهنگی هر جامعه به آن وارد میشود؟
7- مقوله هنر در هر ملت و کشوری ماهیتی فرهنگی دارد. حتی شاید بتوان هنر را زاییده فرهنگ هر جامعه خواند. آیا هنر آینهی تمامنمای فرهنگ مردم است؟ یا اینکه میتواند پدیدهای خودجوش باشد که از بستری جز فرهنگ، نشئات میگیرد؟ و....
منبع و گزارش کامل گفتگو در لینک زیر
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
http://www.anthropology.ir/article/6725
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔵ایدئولوژیزه کردن جامعه و تغییر فرهنگی
🔹ناصر فکوهی
گفتگو قصدمان طرح سوالاتی پیرامون ویژگیهای «فرهنگ» و تغییرپذیری آن در شرایط مختلف و البته بررسی تغییرات و تحولات فرهنگی ایران در دورههای لااقل معاصر بوده است.
1-کلمه فرهنگ، در شنیدار نخست برای هرکسی معانی خاصی همچون اصلیت و ریشههای تاریخی را تعبیر میکند و این مفهوم در ذهن مخاطب ماهیتی منسجم و خلل ناپذیر مینماید. اما با پذیرش سیر صعودی و رو به پیشرفت جریانهای اجتماعی در گذر زمان، قبول تغییر و تحول فرهنگ برای شنونده پذیرفتنی میشود. به نظر شما خاصیت ماهوی فرهنگ تحول است؟ آیا این تحولات به محوریت اصلیتی ثابت اتفاق میافتند؟
2-چه چیز باعث تغییر و تحول فرهنگ یک جامعه میشود و این پروسه در گذر زمان چه روندی خواهد داشت؟ دیگر آنکه آیا میتوان بازهی مشخصی از زمان (مثلا پیدایش نسلهای جدید) را برای ایجاد تغییر در فرهنگ یک جامعه عنوان کرد؟
3-غالبا وقتی پای تغییر به میان میآید، یکسری از عوامل آن طبیعی و برخی مصنوعی (با خاستگاه های انسانی ولو از سوی بخشی از جامعه) هستند. ضمن پاسخ به این سوال که تا چه اندازه این تغییرات حاصل نیاز و طبیعت جوامع هستند، جریانهای خاص با اهداف مختلف (اعم از جریانهای سیاسی، اقتصادی، هنری و غیره) که از سوی عدهای دنبال میشوند، چقدر میتوانند بر فرهنگ عمومی جوامع تاثیر گذار باشند؟
@SocialSciences1
4-با توجه به نوع حکومتها در طول تاریخ، حاکمان در هر دوره و هر زمانی، به سیاستگذاریهای فرهنگی دست زدهاند و عموما گونهی خاصی از فرهنگ را به عنوان «فرهنگ رسمی» جامعه تبلیغ و ترویج کردهاند. به عنوان مثال فرهنگی که در دوران پهلوی از سوی حکومت ترویج میشد واکنشهای متعددی را در جامعه برانگیخت(مثل داستان کشف حجاب). از این حیث جایگاه حکومتها را در تغییر و تحول فرهنگ یک جامعه چگونه ارزیابی میکنید؟ جایگاه مسوولین دولتی در زمان حاضر را در این باب چگونه میبینید؟
5-در دهههای پیشتر، نرخ تغییر فرهنگی در ایران به کندی افزایش مییافت و تغییرات در دو دههی مجاور به هم چندان به چشم نمیآمد. اما امروز نرخ تغییرات با تورمی قابل توجه پیش میرود. به طوری که شناخت پدر از فرزندانش نسل به نسل کاهش مییابد. دلیل شتابگرفتن نرخ تغییرات فرهنگی در یکی دو دههی اخیر چیست؟
6- ما همیشه در کنار کلمه فرهنگ، کلمه ضدفرهنگ را شنیدهایم. به بیانی دیگر همیشه در ارزیابی تغییرات فرهنگی از کلمهای با عنوان «ابتذال» ترسیدهایم. اما مرز ابتذال کجاست؟ از سوی دیگر ما در مواجهه با مدرنیته، تجربیاتی که غربیان طی چندین دهه و به تدریج داشتهاند را یک شبه میزبان شدیم. بر این اساس آیا ابتذال یعنی هرچیزی که از بیرونِ دایره فرهنگی هر جامعه به آن وارد میشود؟
7- مقوله هنر در هر ملت و کشوری ماهیتی فرهنگی دارد. حتی شاید بتوان هنر را زاییده فرهنگ هر جامعه خواند. آیا هنر آینهی تمامنمای فرهنگ مردم است؟ یا اینکه میتواند پدیدهای خودجوش باشد که از بستری جز فرهنگ، نشئات میگیرد؟ و....
منبع و گزارش کامل گفتگو در لینک زیر
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
http://www.anthropology.ir/article/6725
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
#جواد_طباطبایی
فقدان تاریخنویسی جدید ایرانی، شاید در بررسی هیچ دورهای به اندازهی تاریخ قرارگرفتن ایران در «آستانه»ی دوران جدید خود اهمیت نداشته باشد.
در دهههای اخیر، پیوندهای ذهن ایرانی بیشتر از آن با دورههای گذشتهی تاریخ ایرانیان، به عنوان ملّت، گسیخته است که دگرگونیهای سدههای گذشته همچون افق آگاهی آنان پدیدار شود و بدیهی است که در چنین شرایطی امکان تدوین دگرگونیها و تعیین سهم آنها در تکوین هویت ملّی وجود نخواهد داشت.
البته، علاقهی ایرانیان به خاطرهی باستانی خود را نباید با حافظهی تاریخی اشتباه کرد، زیرا آنان پیوسته خاطرهای از تاریخ باستانی خود داشته و به نمودهای فرهنگی سدههای پیش بالیدهاند، اما حافظهی تاریخی، خاطرهای ناروشن و پریشان از گذشته نیست، بلکه شالودهی آگاهی تاریخی است و میتواند به آگاهی ملّی تبدیل بشود.
پیش از آنکه تاریخنویسی با اسلوب جدید اروپایی در ایران رواج پیدا کند، تاریخ جزئی از ادبیات تُنُکمایهی سدههای متأخّر به شما میآمد و در بهترین حالت از محدودهی شرح وقایع و گزارش حپادث فراتر نمیرفت.
وابستگی تاریخ به این ادب موجب شد حافظهی تاریخی، به گونهای که نطفهی آن در عصر زرین فرهنگ ایران بسته شده بود،در چاه ویل خاطرهای از گذشتهای موهوم سقوط کند و همین سقوط در خاطرهی گذشته، هبوط از آگاهی خیالاندیشانه را به دنبال آورد.
به نظر نمیرسد که هنوز با گذشت یک سده از نخستین آشناییها با اسلوب تاریخنویسی اروپایی دگرگونی مهمی در دانش تاریخ در ایران صورت گرفته باشد:
تاریخنویسان ما هنوز در بهترین حالت اهل ادب اند و مهمترین بخش پژوهشهای آنان نیز تصحیح متن ادبی تاریخی است. با چاپ و انتشار مهمترین متنهای تاریخ سدههای پیش، بهطورفزایندهای شاهد انتشار نوشتههای متوسطی هستیم که حاصلی جز اتلاف منابع ندارد.
باری، نخستین گام در رویکردی جدی به تاریخنویسی در ایران، نقادی تاریخنویسی رسمی دانشگاهی است که تا کنون هیچ پژوهشی که اندک اهمیتی داشته باشد از آن صادر نشده است.
#نظریه_حکومت_قانون_در_ایران
صص۵۳۰-۵۳۱
★کانال جواد طباطبایی
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
#جواد_طباطبایی
فقدان تاریخنویسی جدید ایرانی، شاید در بررسی هیچ دورهای به اندازهی تاریخ قرارگرفتن ایران در «آستانه»ی دوران جدید خود اهمیت نداشته باشد.
در دهههای اخیر، پیوندهای ذهن ایرانی بیشتر از آن با دورههای گذشتهی تاریخ ایرانیان، به عنوان ملّت، گسیخته است که دگرگونیهای سدههای گذشته همچون افق آگاهی آنان پدیدار شود و بدیهی است که در چنین شرایطی امکان تدوین دگرگونیها و تعیین سهم آنها در تکوین هویت ملّی وجود نخواهد داشت.
البته، علاقهی ایرانیان به خاطرهی باستانی خود را نباید با حافظهی تاریخی اشتباه کرد، زیرا آنان پیوسته خاطرهای از تاریخ باستانی خود داشته و به نمودهای فرهنگی سدههای پیش بالیدهاند، اما حافظهی تاریخی، خاطرهای ناروشن و پریشان از گذشته نیست، بلکه شالودهی آگاهی تاریخی است و میتواند به آگاهی ملّی تبدیل بشود.
پیش از آنکه تاریخنویسی با اسلوب جدید اروپایی در ایران رواج پیدا کند، تاریخ جزئی از ادبیات تُنُکمایهی سدههای متأخّر به شما میآمد و در بهترین حالت از محدودهی شرح وقایع و گزارش حپادث فراتر نمیرفت.
وابستگی تاریخ به این ادب موجب شد حافظهی تاریخی، به گونهای که نطفهی آن در عصر زرین فرهنگ ایران بسته شده بود،در چاه ویل خاطرهای از گذشتهای موهوم سقوط کند و همین سقوط در خاطرهی گذشته، هبوط از آگاهی خیالاندیشانه را به دنبال آورد.
به نظر نمیرسد که هنوز با گذشت یک سده از نخستین آشناییها با اسلوب تاریخنویسی اروپایی دگرگونی مهمی در دانش تاریخ در ایران صورت گرفته باشد:
تاریخنویسان ما هنوز در بهترین حالت اهل ادب اند و مهمترین بخش پژوهشهای آنان نیز تصحیح متن ادبی تاریخی است. با چاپ و انتشار مهمترین متنهای تاریخ سدههای پیش، بهطورفزایندهای شاهد انتشار نوشتههای متوسطی هستیم که حاصلی جز اتلاف منابع ندارد.
باری، نخستین گام در رویکردی جدی به تاریخنویسی در ایران، نقادی تاریخنویسی رسمی دانشگاهی است که تا کنون هیچ پژوهشی که اندک اهمیتی داشته باشد از آن صادر نشده است.
#نظریه_حکومت_قانون_در_ایران
صص۵۳۰-۵۳۱
★کانال جواد طباطبایی
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
هرگز بزرگ نیست کسی که خود را درست نمی شناسد،
کسی که سر خود را کلاه می گذارد.
@Saeedjelokhani
#لودویگ_ویتگنشتاین
"ویتگنشتاین و حکمت"، مالک حسینی، انتشارات هرمس
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
کسی که سر خود را کلاه می گذارد.
@Saeedjelokhani
#لودویگ_ویتگنشتاین
"ویتگنشتاین و حکمت"، مالک حسینی، انتشارات هرمس
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
📣صدای اقتصاد آرمان:
#وضعیت_شغل_معلمی از لحاظ میزان استرس و سطح درآمد:
💵میزان درآمد سالانه معلمان در:
#لوگزامبورگ 80 تا 140 هزار دلار،
#ایران 8هزار دلار‼️
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
#وضعیت_شغل_معلمی از لحاظ میزان استرس و سطح درآمد:
💵میزان درآمد سالانه معلمان در:
#لوگزامبورگ 80 تا 140 هزار دلار،
#ایران 8هزار دلار‼️
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⁉️"آیا داشتن یک سرپناه که پولش از خودمونه خواسته بزرگیه؟"
⁉️"این بی خانمانی و دربدری کی تموم می شه؟"
تجمع امروز /بی مسکن مهری ها/ مقابل مجلس
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
⁉️"این بی خانمانی و دربدری کی تموم می شه؟"
تجمع امروز /بی مسکن مهری ها/ مقابل مجلس
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
Forwarded from کافه روش تحقیق و نظریه ی جامعه شناسی
#دونا_هاراوی
✔آثار هاراوی گویای آن است که در بافت جامعه های نو استعماری و در جامعه های سرمایه داری متاخر پسانوگرا،فضاهای اجتماعی، تحت فشار فراملیتی شدن سرمایه و جهانی شدن فناوری راه دور،به صورت های مختلفی در حال باز شکل گیری هستند. او همنوا با اسپیواک و باتلر درباره ی مفهوم جدیدی از مرتبط بودگی بحث می کند، که شامل کار گزاران غیر انسانی نیز بشود. او خواستار "ناخودآگاه ناآشنا" است، "صحنه ی متفاوت نخستینی که در آن همه چیز از نمایش نامه های هویت و بازتوليد ناشی نمی شود"( 265،1997a ). هاراوی که شناسا نبودن ناخودآگاه و به حرکت آوردن میل ها از سوی آن ارزشمند می داند، در عین حال می خواهد ارتباط ناخودآگاه را با حکایت آشنای ادیپی از هم بگسلد.او بحث می کند که "شاید آینده سازه ترین غول ها در دنیای انسان_ماشین در داستان های غیر ادیپی، با منطق دیگری از سرکوبگری وارد می شوند که ما باید برای بقاء خودمان آن را خوب بفهمیم"(1985:66). هاراوی به چپگرايان خاطر نشان می کند که سیاست فمینیستی بیش از پیش به بازاندیشی "پیوستگی خویشاوندی" و "خانواده" نیازمند است و باید به "الگوهای دیگری از انسجام" بیندیشند.
📗کتاب: #برداشت_هایی_در_نظریه_اجتماعی_معاصر
👥نویسندگان: #انتونی_الیوت_برایان_ترنر
👤مترجم: #فرهنگ_ارشاد
📑انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
✔آثار هاراوی گویای آن است که در بافت جامعه های نو استعماری و در جامعه های سرمایه داری متاخر پسانوگرا،فضاهای اجتماعی، تحت فشار فراملیتی شدن سرمایه و جهانی شدن فناوری راه دور،به صورت های مختلفی در حال باز شکل گیری هستند. او همنوا با اسپیواک و باتلر درباره ی مفهوم جدیدی از مرتبط بودگی بحث می کند، که شامل کار گزاران غیر انسانی نیز بشود. او خواستار "ناخودآگاه ناآشنا" است، "صحنه ی متفاوت نخستینی که در آن همه چیز از نمایش نامه های هویت و بازتوليد ناشی نمی شود"( 265،1997a ). هاراوی که شناسا نبودن ناخودآگاه و به حرکت آوردن میل ها از سوی آن ارزشمند می داند، در عین حال می خواهد ارتباط ناخودآگاه را با حکایت آشنای ادیپی از هم بگسلد.او بحث می کند که "شاید آینده سازه ترین غول ها در دنیای انسان_ماشین در داستان های غیر ادیپی، با منطق دیگری از سرکوبگری وارد می شوند که ما باید برای بقاء خودمان آن را خوب بفهمیم"(1985:66). هاراوی به چپگرايان خاطر نشان می کند که سیاست فمینیستی بیش از پیش به بازاندیشی "پیوستگی خویشاوندی" و "خانواده" نیازمند است و باید به "الگوهای دیگری از انسجام" بیندیشند.
📗کتاب: #برداشت_هایی_در_نظریه_اجتماعی_معاصر
👥نویسندگان: #انتونی_الیوت_برایان_ترنر
👤مترجم: #فرهنگ_ارشاد
📑انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
ما سه چهارم از اصالت خود را
به قیمت شبیه شدن به دیگران از دست می دهیم.
#ارتوراسکوفنور
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
به قیمت شبیه شدن به دیگران از دست می دهیم.
#ارتوراسکوفنور
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
🔹آیا از مشارکت اجتماعی گریزان هستیم ؟🔹
مهران صولتی
🌱مهران صولتی / این که ایرانی ها در ورزش ها ی انفرادی موفق ترند چون کار جمعی بلد نیستند ، یا این که ایرانی ها اگر دو نفر باشند حزب تشکیل می دهند و اگر سه نفر شدند انشعاب می کنند ، فقط دو روایت از عدم اشتیاق ایرانی ها به فعالیت های جمعی است.روایت هایی که به دلیل کثرت ، به کلیشه هایی برای داوری رفتار ایرانیان تبدیل شده است.
اما در این زمینه ما با یک تناقض روبرو هستیم. ایرانیان از یک سو در سطح مشارکت خانوادگی ، فامیلی و همسایگی ( شب نشینی های خانوادگی ، روضه های زنانه و شرکت در مراسم عزاداری محرم و ... ) دارای آمار مشارکت قابل توجهی هستند ( به روایت یکی از محققان ) و از سوی دیگر مشارکت در سطوحی مانند حضور در تشکل های مدنی- اجتماعی (NGO) ها ، احزاب سیاسی و .. به هیچ عنوان قابل تامل نیست ( نیم درصد حضور در مقایسه با حضور شش درصدی کشوری مانند کنیا ).
یا این که بیش از 90 درصد شهروندان با شوراها یا دیگر گروه های علمی ، صنفی ، سیاسی همکاری نمی کنند . هم چنین میزان عدم همکاری مردم با مدارس، بسیج ، گروه های خیریه و ورزشی به بیش از 70 درصد می رسد.
از این مقایسه چه نتیجه ای می توان گرفت : در ابتدا بهتر است میان دو نوع مشارکت "جهادی" و " نهادی" تمایز قائل شویم . مشارکت "جهادی" را به حضور آحاد جامعه در کنار یکدیگر بدون محدودیت های سازمانی و تشکیلاتی اطلاق می کنیم که می توان آن را مشارکت "هیاتی" هم نامید. در مشارکت "جهادی" کنش گران نیم نگاهی هم به کسب ثواب اخروی دارند و می کوشند میان دین و دنیا جمع کرده و رضایت خداوند را نیز کسب کنند.( مجالس قرآنی، روضه های زنانه ، هیات های عزاداری محرم و ... ) از این مقوله هستند.
در سوی دیگر مشارکت" نهادی " قرار می گیرد که در آن شهروندان برای تحقق اهداف دنیوی از جمله کسب قدرت ( احزاب ) ، گره گشایی از معضلات اجتماعی ( NGO ) ها یا دستیابی به اهداف اقتصادی (شرکت های تعاونی ) و ...گرد هم جمع می شوند.در مشارکت "نهادی" میزان تقسیم کار و سازمان یافتگی افزایش می یابد و هر کدام از اعضاء وظایف خاصی را بر عهده می گیرند. در این میان نقش حکومت در افزایش مشارکت " جهادی" و کاهش مشارکت " نهادی" نیز قابل توجه است.
بسیار طبیعی است که حکومت از مشارکتی حمایت کند که صبغه کمابیش مذهبی داشته و در آینده داعیه سهم خواهی در قدرت سیاسی را از حاکمیت نداشته باشد ،ولی مشارکت " نهادی" می تواند منجر به بسیج مردم حول خواست هایی متفاوت با حکومت منجر شود.
از همین رو در ایران و در ادوار گوناگون همواره نوعی نگاه امنیتی به مشارکت" نهادی" وجود داشته است.
اما نکته مهم این است که هیچ جامعه ای برای گذار به توسعه متوازن و پایدار گریزی از حرکت به سوی گسترش مشارکت" نهادی" ندارد. جامعه تمایز یافته ی امروزین با تفکیک بیش از پیش نقش ها و کاهش تاثیر گذاری دولت بر تحولات پیچیده اجتماعی مواجه است . رشد فزاینده آسیب های اجتماعی ایجاب می کند که حکومت به سمت و سوی تشویق و تسهیل مشارکت "نهادی" حرکت کند . مشارکتی که می تواند با ایجاد پیوندهای شبکه ای و اعتمادآفرین در فضای حقیقی، زمینه ساز افزایش سرمایه اجتماعی در جامعه باشد.
★مهران صولتی
@solati_mehran
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
🔹آیا از مشارکت اجتماعی گریزان هستیم ؟🔹
مهران صولتی
🌱مهران صولتی / این که ایرانی ها در ورزش ها ی انفرادی موفق ترند چون کار جمعی بلد نیستند ، یا این که ایرانی ها اگر دو نفر باشند حزب تشکیل می دهند و اگر سه نفر شدند انشعاب می کنند ، فقط دو روایت از عدم اشتیاق ایرانی ها به فعالیت های جمعی است.روایت هایی که به دلیل کثرت ، به کلیشه هایی برای داوری رفتار ایرانیان تبدیل شده است.
اما در این زمینه ما با یک تناقض روبرو هستیم. ایرانیان از یک سو در سطح مشارکت خانوادگی ، فامیلی و همسایگی ( شب نشینی های خانوادگی ، روضه های زنانه و شرکت در مراسم عزاداری محرم و ... ) دارای آمار مشارکت قابل توجهی هستند ( به روایت یکی از محققان ) و از سوی دیگر مشارکت در سطوحی مانند حضور در تشکل های مدنی- اجتماعی (NGO) ها ، احزاب سیاسی و .. به هیچ عنوان قابل تامل نیست ( نیم درصد حضور در مقایسه با حضور شش درصدی کشوری مانند کنیا ).
یا این که بیش از 90 درصد شهروندان با شوراها یا دیگر گروه های علمی ، صنفی ، سیاسی همکاری نمی کنند . هم چنین میزان عدم همکاری مردم با مدارس، بسیج ، گروه های خیریه و ورزشی به بیش از 70 درصد می رسد.
از این مقایسه چه نتیجه ای می توان گرفت : در ابتدا بهتر است میان دو نوع مشارکت "جهادی" و " نهادی" تمایز قائل شویم . مشارکت "جهادی" را به حضور آحاد جامعه در کنار یکدیگر بدون محدودیت های سازمانی و تشکیلاتی اطلاق می کنیم که می توان آن را مشارکت "هیاتی" هم نامید. در مشارکت "جهادی" کنش گران نیم نگاهی هم به کسب ثواب اخروی دارند و می کوشند میان دین و دنیا جمع کرده و رضایت خداوند را نیز کسب کنند.( مجالس قرآنی، روضه های زنانه ، هیات های عزاداری محرم و ... ) از این مقوله هستند.
در سوی دیگر مشارکت" نهادی " قرار می گیرد که در آن شهروندان برای تحقق اهداف دنیوی از جمله کسب قدرت ( احزاب ) ، گره گشایی از معضلات اجتماعی ( NGO ) ها یا دستیابی به اهداف اقتصادی (شرکت های تعاونی ) و ...گرد هم جمع می شوند.در مشارکت "نهادی" میزان تقسیم کار و سازمان یافتگی افزایش می یابد و هر کدام از اعضاء وظایف خاصی را بر عهده می گیرند. در این میان نقش حکومت در افزایش مشارکت " جهادی" و کاهش مشارکت " نهادی" نیز قابل توجه است.
بسیار طبیعی است که حکومت از مشارکتی حمایت کند که صبغه کمابیش مذهبی داشته و در آینده داعیه سهم خواهی در قدرت سیاسی را از حاکمیت نداشته باشد ،ولی مشارکت " نهادی" می تواند منجر به بسیج مردم حول خواست هایی متفاوت با حکومت منجر شود.
از همین رو در ایران و در ادوار گوناگون همواره نوعی نگاه امنیتی به مشارکت" نهادی" وجود داشته است.
اما نکته مهم این است که هیچ جامعه ای برای گذار به توسعه متوازن و پایدار گریزی از حرکت به سوی گسترش مشارکت" نهادی" ندارد. جامعه تمایز یافته ی امروزین با تفکیک بیش از پیش نقش ها و کاهش تاثیر گذاری دولت بر تحولات پیچیده اجتماعی مواجه است . رشد فزاینده آسیب های اجتماعی ایجاب می کند که حکومت به سمت و سوی تشویق و تسهیل مشارکت "نهادی" حرکت کند . مشارکتی که می تواند با ایجاد پیوندهای شبکه ای و اعتمادآفرین در فضای حقیقی، زمینه ساز افزایش سرمایه اجتماعی در جامعه باشد.
★مهران صولتی
@solati_mehran
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
@SocialSciences1
از کافه نواندیشان تا کافه نوکیسگان
#ناصر_فکوهی
کافه و کافه نشینی در ادبیات معاصر، عمدتا به سنت روشنفکری غربی و به خصوص فرانسوی و تداوم آن در پیشینه ای که سال های 1320 تا 1340 در تهران و برخی از شهرهای بزرگ دیگر ایران داشت، پیوند خورده است. با وجود این، باید در نظر داشت که قهوه و مکان های قهوه نوشیدن یا اغلب و نه همیشه، همان قهوه خانه ها، ریشه ای کاملا شرقی و اسلامی دارند که به یمن و حبشه در قرون سیزده تا پانزدهم میلادی می رسد.
ورود قهوه و قهوه خانه به نظام اروپایی بسیار دیرتر و از قرن شانزده و به خصوص هجدهم، یعنی زمانی آغاز می شود که نطفه های گسترش اندیشه های دموکراتیک و هنر و ادبیات از اقشار اشرافی به گروه های هر چه بزرگتر شهر نشینان شکل می گیرند، و این امر خود ضرورت به وجود آمدن و گسترش و تنوع یافتن «فضاهای عمومی» را به شدت افزایش می دهد. بدین ترتیب، کافه، به مکانی آرمانی تبدیل می شود که می تواند بدیل (آلترناتیو) ی در برابر فضاهای اشرافی اقشار بالا دست ایجاد کند.
کافه افزون بر این به سرعت راه را بر نهادی مکمل در فضاهای شهری می گشاید که که «کافه ادبی» (café littéraire) نام می گیرد. نخستین کافه ها از این دست، درست روبروی «تئاتر فرانسه» پاریس در سال 1689 افتتاح می شود و مرکزی است برای تجمع روشنفکران و هنرمندان و فیلسوفان معترض و حامل اندیشه های نو. و در همین کافه است که بعدها کلوب کوردولیه ( یکی از جناح های انقلاب فرانسه و طرفدارن حقوق بشر) که تقریبا یک قرن بعد در سال 1790 تاسیس شد و در انقلاب فرانسه نقش مهمی داشت در رقابت با کلوب ژاکوبن ها، جلسات خود را تشکیل می دهد. در طول صد سال این گونه کافه ها، محلی بودند برای اندیشیدن و رشد عقلانیت شهری به ویژه در زمینه سیاسی و ایجاد ساختارهای فکری جهان مدرن.
★دکتر ناصر فکوهی
@nasserfakouhi
👈متن كامل اين نوشتار را در انسان شناسي و فرهنگ مطالعه كنيد.
👇👇👇👇👇👇👇👇
http://anthropology.ir/article/31410
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
از کافه نواندیشان تا کافه نوکیسگان
#ناصر_فکوهی
کافه و کافه نشینی در ادبیات معاصر، عمدتا به سنت روشنفکری غربی و به خصوص فرانسوی و تداوم آن در پیشینه ای که سال های 1320 تا 1340 در تهران و برخی از شهرهای بزرگ دیگر ایران داشت، پیوند خورده است. با وجود این، باید در نظر داشت که قهوه و مکان های قهوه نوشیدن یا اغلب و نه همیشه، همان قهوه خانه ها، ریشه ای کاملا شرقی و اسلامی دارند که به یمن و حبشه در قرون سیزده تا پانزدهم میلادی می رسد.
ورود قهوه و قهوه خانه به نظام اروپایی بسیار دیرتر و از قرن شانزده و به خصوص هجدهم، یعنی زمانی آغاز می شود که نطفه های گسترش اندیشه های دموکراتیک و هنر و ادبیات از اقشار اشرافی به گروه های هر چه بزرگتر شهر نشینان شکل می گیرند، و این امر خود ضرورت به وجود آمدن و گسترش و تنوع یافتن «فضاهای عمومی» را به شدت افزایش می دهد. بدین ترتیب، کافه، به مکانی آرمانی تبدیل می شود که می تواند بدیل (آلترناتیو) ی در برابر فضاهای اشرافی اقشار بالا دست ایجاد کند.
کافه افزون بر این به سرعت راه را بر نهادی مکمل در فضاهای شهری می گشاید که که «کافه ادبی» (café littéraire) نام می گیرد. نخستین کافه ها از این دست، درست روبروی «تئاتر فرانسه» پاریس در سال 1689 افتتاح می شود و مرکزی است برای تجمع روشنفکران و هنرمندان و فیلسوفان معترض و حامل اندیشه های نو. و در همین کافه است که بعدها کلوب کوردولیه ( یکی از جناح های انقلاب فرانسه و طرفدارن حقوق بشر) که تقریبا یک قرن بعد در سال 1790 تاسیس شد و در انقلاب فرانسه نقش مهمی داشت در رقابت با کلوب ژاکوبن ها، جلسات خود را تشکیل می دهد. در طول صد سال این گونه کافه ها، محلی بودند برای اندیشیدن و رشد عقلانیت شهری به ویژه در زمینه سیاسی و ایجاد ساختارهای فکری جهان مدرن.
★دکتر ناصر فکوهی
@nasserfakouhi
👈متن كامل اين نوشتار را در انسان شناسي و فرهنگ مطالعه كنيد.
👇👇👇👇👇👇👇👇
http://anthropology.ir/article/31410
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
Forwarded from علوم اجتماعی،مسائل روز
تا آنجايي كه می توان تشخيص داد،
هدف اصلی موجودیت بشر،
روشن كردن چراغي در دنیای تاریک "بودن" است ....!
#کارل_یونگ
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
هدف اصلی موجودیت بشر،
روشن كردن چراغي در دنیای تاریک "بودن" است ....!
#کارل_یونگ
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
سنت ها و هنجارهای اجتماعی دیرپا به راستی
از ساخت اجتماعی مهارناپذیری پدید آمده اند.
📚 #دعوت_به_جامعه_شناسی
#پیتر_ال_برگر
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
از ساخت اجتماعی مهارناپذیری پدید آمده اند.
📚 #دعوت_به_جامعه_شناسی
#پیتر_ال_برگر
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
جامعهشناسان دو گروه هستند؛
بخشی در خدمت دولت
و بخشی در کنار تودهها و در برابر قدرتاند.
#پیتر_ال_برگر
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
بخشی در خدمت دولت
و بخشی در کنار تودهها و در برابر قدرتاند.
#پیتر_ال_برگر
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
Forwarded from کافه روش تحقیق و نظریه ی جامعه شناسی
#گافمن_مفاهیم
◀️ #خود از نظر گافمن یک برداشت از چه کسی بودن فرد است و یک اثر نمایشی است که از صحنه ی بلافصلی که در آن ارائه می شود برمی خیزد.
◀️ #محیط آن صحنه ی فیزیکی است که اگر قرار است کنشگران درگیر اجرای نقش شوند،می بایست به صورت عادی وجود داشته باشند.
◀️ #نمای_شخصی بیانگر آن اقلام از تجهیزات است که مخاطب آن ها را همراه با اجرا کنندگان می داند و از آن ها انتطار دارد این تجهیزات را در محیط خود داشته باشد.
◀️ #جلوه نحوه ی نگاه کنشگر به مخاطب است و بویژه شامل آن اقلامی است که پایگاه اجتماعی نمایشگر را نشان میدهد.
◀️ #رفتار_نمایشی زندگی اجتماعی را به عنوان مجوعه ای از اجراهای نمایشی شبیه به آنهایی که در تئاتر اجرا می شوند در نظر می گیرد.
◀️ #مدیریت_اثرگذاری شامل فنون و روش هایی است که کنشگران برای حفظ اثرگذاری ها در هنگام مواجهه با مشکلاتی که احتمالا با آن ها مواجهه می شوند و در مقابله با این مشکلات به کار می گیرند.
◀️ #جلوی_صحنه آن بخش از اجرای نمایش است که به طور کلی به صورتی نسبتا ثابت و عمومی اجرا می شود تا موقعیت را برای کسانی که اجرای نمایش را مشاهده می کنند،تعریف کند.
◀️ #پشت_صحنه جایی است که واقعیت های جلوی صحنه پوشانده می شوند یا انواع گوناگون کنش های غیر رسمی ممکن است رخ دهد.
◀️ #فاصله_ی_نقش به میزان جدایی افراد از نقش هایی که در آن ها قرار دارند،می پردازد.
◀️ #داغ شامل شکاف بین هویت بالقوه و هویت اجتماعی بالفعل می باشد.
◀️ #داغ_بی_اعتبار شده زمانی رخ می دهد که کنشگر فرض می کند مخاطبان تفاوت ها را می دانند یا این تفاوت ها برایشان آشکارند،در حالی که داغ بی اعتبارپذیر داغی است که در آن مخاطبان نه تفاوتها را می دانند و نه می توانند تصورش را بکنند.
◀️ #هاله پوششی کوششی است که کنشگران با محدود ساختن تماس بین خودشان و مخاطب و پنهان داشتن چیزهای پیش پا افتاده ی رایج در اجرای نقش می کنند تا مخاطبشان را در هاله نگه دارند.
◀️ #منش نحوه ی کردار یا رفتار کنشگر است؛به مخاطب یادآور می شود که از یک نمایشگر انتظار می رود چه نوع نقشی را بازی کند.
📙کتاب: #مبانی_نظریه_ی_جامعه_شناختی_معاصر_و_ریشه_های_کلاسیک_آن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی_علی_بقایی
📚انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
◀️ #خود از نظر گافمن یک برداشت از چه کسی بودن فرد است و یک اثر نمایشی است که از صحنه ی بلافصلی که در آن ارائه می شود برمی خیزد.
◀️ #محیط آن صحنه ی فیزیکی است که اگر قرار است کنشگران درگیر اجرای نقش شوند،می بایست به صورت عادی وجود داشته باشند.
◀️ #نمای_شخصی بیانگر آن اقلام از تجهیزات است که مخاطب آن ها را همراه با اجرا کنندگان می داند و از آن ها انتطار دارد این تجهیزات را در محیط خود داشته باشد.
◀️ #جلوه نحوه ی نگاه کنشگر به مخاطب است و بویژه شامل آن اقلامی است که پایگاه اجتماعی نمایشگر را نشان میدهد.
◀️ #رفتار_نمایشی زندگی اجتماعی را به عنوان مجوعه ای از اجراهای نمایشی شبیه به آنهایی که در تئاتر اجرا می شوند در نظر می گیرد.
◀️ #مدیریت_اثرگذاری شامل فنون و روش هایی است که کنشگران برای حفظ اثرگذاری ها در هنگام مواجهه با مشکلاتی که احتمالا با آن ها مواجهه می شوند و در مقابله با این مشکلات به کار می گیرند.
◀️ #جلوی_صحنه آن بخش از اجرای نمایش است که به طور کلی به صورتی نسبتا ثابت و عمومی اجرا می شود تا موقعیت را برای کسانی که اجرای نمایش را مشاهده می کنند،تعریف کند.
◀️ #پشت_صحنه جایی است که واقعیت های جلوی صحنه پوشانده می شوند یا انواع گوناگون کنش های غیر رسمی ممکن است رخ دهد.
◀️ #فاصله_ی_نقش به میزان جدایی افراد از نقش هایی که در آن ها قرار دارند،می پردازد.
◀️ #داغ شامل شکاف بین هویت بالقوه و هویت اجتماعی بالفعل می باشد.
◀️ #داغ_بی_اعتبار شده زمانی رخ می دهد که کنشگر فرض می کند مخاطبان تفاوت ها را می دانند یا این تفاوت ها برایشان آشکارند،در حالی که داغ بی اعتبارپذیر داغی است که در آن مخاطبان نه تفاوتها را می دانند و نه می توانند تصورش را بکنند.
◀️ #هاله پوششی کوششی است که کنشگران با محدود ساختن تماس بین خودشان و مخاطب و پنهان داشتن چیزهای پیش پا افتاده ی رایج در اجرای نقش می کنند تا مخاطبشان را در هاله نگه دارند.
◀️ #منش نحوه ی کردار یا رفتار کنشگر است؛به مخاطب یادآور می شود که از یک نمایشگر انتظار می رود چه نوع نقشی را بازی کند.
📙کتاب: #مبانی_نظریه_ی_جامعه_شناختی_معاصر_و_ریشه_های_کلاسیک_آن
👤نویسنده: #جورج_ریتزر
👥مترجمان: #خلیل_میرزایی_علی_بقایی
📚انتشارات: #جامعه_شناسان
@KhalilMirzaei
من هنگامی آزادم که همه ی جهانیان آزاد باشند؛
تا هنگامی که یک نفر اسیر در جهان هست،
آزادی وجود ندارد.
#ژان_پل_سارتر
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
تا هنگامی که یک نفر اسیر در جهان هست،
آزادی وجود ندارد.
#ژان_پل_سارتر
👥کانال علوم اجتماعی👥
@SocialSciences1
Forwarded from جامعهشناسی اقتصادی
#مارکس
#نمایش
به مناسبت سالروز به دنیا آمدن مارکس
نمایش مارکس در سوهو، اثر هاوارد زین
با بازی برایان جونز
جامعه شناسی اقتصادی
@Economic_Sociology
#نمایش
به مناسبت سالروز به دنیا آمدن مارکس
نمایش مارکس در سوهو، اثر هاوارد زین
با بازی برایان جونز
جامعه شناسی اقتصادی
@Economic_Sociology
Forwarded from Deleted Account
@Economic_Sociology(Marx in Soho 1).flv
30.7 MB