🔴هفتهای که بر ما گذشت...
✍️احمد زیدآبادی
یک هفته خون و آتش، یک هفته تاریکی، یک هفته بیخبری! دیگر قبای ژندهای هم نمانده که دل نگران آویزان کردن آن بر نقطهای از شب تار باشیم!
باری، کشور ما براستی به کجا میرود؟ ما میخواهیم با وطن خود چه کنیم؟ اصلاً دیگر کسی گوشش به این گونه پرسشها حس بدهکاری دارد؟ اصلاً دیگر کسی به اندیشه در باره نیازی میبیند؟
باری، درها به سوی جهان بسته بود. نه میشد به نظارۀ تجمعات رفت تا به چشم خود ببینیم چه خبر است - زیرا شناسایی و بازداشت به معنای غوغای کشف لیدری برای اغتشاشات بود! - و نه منبع مطمئن و مورد اعتمادی در دسترس که هر چه بود همان قصۀ قدیمی بود بی کوچکترین تغییری در سالیان دراز!
اینک پس از یک هفته حتینمی دانیم دقیقاً چه خبر شده است؟ دولتیان همان داستان همیشگی را تکرار میکنند: عدهای قلیل و ناچیز از اراذل و اوباش از شمار جیرهخواران بیگانگان، اجیر شده از سوی گروههای معاند و برانداز در صدد سوء استفاده از نارضایتی مردم برآمدند و اموال عمومی را به آتش کشیدند و قتل و غارت به پا کردند!
خب، این داستان صدها پرسش بیپاسخ دارد! مگر دو سال پیش و ده سال پیش و 20 سال پیش و 25 سال پیش و 26 سال پیش و 27 سال پیش، همین داستان عیناً به خورد افکار عمومی داده نشد؟
این جامعه مگر چه استعدادی برای اوباش پروری دارد که فقط پس از دو سال، باز این همه اوباش و ارذال از دل آن در آمده است؟ حسن روحانی میگوید؛ عدۀ قلیل و ناچیزی بودهاند. اگر ناچیز بودهاند پس چرا نیروهای امنیتی در همان ساعت اول مهارشان نکردهاند؟ پس چرا این همه خرابی به بار آمد؟ چرا یک هفته تمام مملکت تعطیل شد؟ چرا اینترنت در خاموشی کامل فرو رفت؟ همۀ اینها برای عدهای قلیل؟
می گویند دستهای معاند و برانداز آنها را سازماندهی کرده بودند؟ سازماندهی؟ آن هم در بیخ گوش سازمانهای اطلاعاتی؟ آن هم سازمان هایی که قدرت و اشراف امنیتی خود را در داخل و خارج چنان وصف میکنند که گویی جنبیدن پشهای بر سر خاشاکی از زیر ذرهبین نگاهشان خارج نیست؟ اگر آن دستها میتوانند در حواشی شهرها و مناطق مهاجرنشینی چون قلعه حسن خان و قرچک، تا سازماندهی گروهی پیش روند، که یکی از نظامیان بلندپایه از تجهیزات پیچیدۀ آنان نیز سر در نیاورده است، پس نیروهای امنیتی حکومت کجای کارند؟
میگویند جیرهخوار بیگانهاند. آیا وقتی در این کشور تیر اتهام جیرهخواری بیگانگان چنان مفت و ارزان و بیهزینه شده است که مهدی کروبی و میر حسین موسوی و حتی سید محمد خاتمی هم از ترکش آن در امان نمیمانند، آیا واقعاً انتظار این است که کسی چنین موضوعی را باور کند؟
نه! این داستان حتی اگر خردهریزی از حقیقت هم با خود داشته باشد، پذیرفتنی نیست! اگر میخواهید این حوادث تکرار نشود، داستان را خارج از این کلیشه روایت کنید، شاید راه حلی برای آن پیدا شود!
🔴 در کنار داستان دولتیان، نیروهای خواهان براندازی در خارج نیز داستان خود را داشتند. نمیخواهم فعلاً به این داستان بپردازم. اما وقتی برخی از آنها در برابر دوربینهای تلویزیونی ظاهر شدند و بی مهابا از ضرورت مسلح شدن تودۀ مردم به سلاح سرد و گرم به منظور "دفاع مشروع از خود در برابر خشونت حکومت" سخن گفتند، با خود اندیشیدم که مگر میشود آدمی تا بدانجا از کینه و نفرت و خشم انباشت شده باشد که جواز جنگ داخلی در موطن خود صادر کند؟ مگر میشود آدمی تا بدان اندازه از حال و روز و شرایط کشورش بیخبر باشد که از حکم نابودی و ویرانی ابدی آن نترسد؟ مگر میشود آدمی در آن نقطه از جهان بنشیند و بعد به ایرانیان بگوید بین خود سیل خون راه بیاندازید؟ مگر می شود آدمی تاریخ را مرور کرده باشد و نداند که ... بله متأسفانه میشود!
خداوند خودش مرهمی بر زخمهای این کشور بگذارد و راهی برای نجات آن بگشاید. شاید برای کسانی که بر این باورند در دنیای جدید "خدا مرده است" این خواستهای بی معنا باشد، اما برای مثل منی، خدا هرگز نمیمیرد، آنچه در حال مرگ است ظاهراً انسانیت ماست!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍️احمد زیدآبادی
یک هفته خون و آتش، یک هفته تاریکی، یک هفته بیخبری! دیگر قبای ژندهای هم نمانده که دل نگران آویزان کردن آن بر نقطهای از شب تار باشیم!
باری، کشور ما براستی به کجا میرود؟ ما میخواهیم با وطن خود چه کنیم؟ اصلاً دیگر کسی گوشش به این گونه پرسشها حس بدهکاری دارد؟ اصلاً دیگر کسی به اندیشه در باره نیازی میبیند؟
باری، درها به سوی جهان بسته بود. نه میشد به نظارۀ تجمعات رفت تا به چشم خود ببینیم چه خبر است - زیرا شناسایی و بازداشت به معنای غوغای کشف لیدری برای اغتشاشات بود! - و نه منبع مطمئن و مورد اعتمادی در دسترس که هر چه بود همان قصۀ قدیمی بود بی کوچکترین تغییری در سالیان دراز!
اینک پس از یک هفته حتینمی دانیم دقیقاً چه خبر شده است؟ دولتیان همان داستان همیشگی را تکرار میکنند: عدهای قلیل و ناچیز از اراذل و اوباش از شمار جیرهخواران بیگانگان، اجیر شده از سوی گروههای معاند و برانداز در صدد سوء استفاده از نارضایتی مردم برآمدند و اموال عمومی را به آتش کشیدند و قتل و غارت به پا کردند!
خب، این داستان صدها پرسش بیپاسخ دارد! مگر دو سال پیش و ده سال پیش و 20 سال پیش و 25 سال پیش و 26 سال پیش و 27 سال پیش، همین داستان عیناً به خورد افکار عمومی داده نشد؟
این جامعه مگر چه استعدادی برای اوباش پروری دارد که فقط پس از دو سال، باز این همه اوباش و ارذال از دل آن در آمده است؟ حسن روحانی میگوید؛ عدۀ قلیل و ناچیزی بودهاند. اگر ناچیز بودهاند پس چرا نیروهای امنیتی در همان ساعت اول مهارشان نکردهاند؟ پس چرا این همه خرابی به بار آمد؟ چرا یک هفته تمام مملکت تعطیل شد؟ چرا اینترنت در خاموشی کامل فرو رفت؟ همۀ اینها برای عدهای قلیل؟
می گویند دستهای معاند و برانداز آنها را سازماندهی کرده بودند؟ سازماندهی؟ آن هم در بیخ گوش سازمانهای اطلاعاتی؟ آن هم سازمان هایی که قدرت و اشراف امنیتی خود را در داخل و خارج چنان وصف میکنند که گویی جنبیدن پشهای بر سر خاشاکی از زیر ذرهبین نگاهشان خارج نیست؟ اگر آن دستها میتوانند در حواشی شهرها و مناطق مهاجرنشینی چون قلعه حسن خان و قرچک، تا سازماندهی گروهی پیش روند، که یکی از نظامیان بلندپایه از تجهیزات پیچیدۀ آنان نیز سر در نیاورده است، پس نیروهای امنیتی حکومت کجای کارند؟
میگویند جیرهخوار بیگانهاند. آیا وقتی در این کشور تیر اتهام جیرهخواری بیگانگان چنان مفت و ارزان و بیهزینه شده است که مهدی کروبی و میر حسین موسوی و حتی سید محمد خاتمی هم از ترکش آن در امان نمیمانند، آیا واقعاً انتظار این است که کسی چنین موضوعی را باور کند؟
نه! این داستان حتی اگر خردهریزی از حقیقت هم با خود داشته باشد، پذیرفتنی نیست! اگر میخواهید این حوادث تکرار نشود، داستان را خارج از این کلیشه روایت کنید، شاید راه حلی برای آن پیدا شود!
🔴 در کنار داستان دولتیان، نیروهای خواهان براندازی در خارج نیز داستان خود را داشتند. نمیخواهم فعلاً به این داستان بپردازم. اما وقتی برخی از آنها در برابر دوربینهای تلویزیونی ظاهر شدند و بی مهابا از ضرورت مسلح شدن تودۀ مردم به سلاح سرد و گرم به منظور "دفاع مشروع از خود در برابر خشونت حکومت" سخن گفتند، با خود اندیشیدم که مگر میشود آدمی تا بدانجا از کینه و نفرت و خشم انباشت شده باشد که جواز جنگ داخلی در موطن خود صادر کند؟ مگر میشود آدمی تا بدان اندازه از حال و روز و شرایط کشورش بیخبر باشد که از حکم نابودی و ویرانی ابدی آن نترسد؟ مگر میشود آدمی در آن نقطه از جهان بنشیند و بعد به ایرانیان بگوید بین خود سیل خون راه بیاندازید؟ مگر می شود آدمی تاریخ را مرور کرده باشد و نداند که ... بله متأسفانه میشود!
خداوند خودش مرهمی بر زخمهای این کشور بگذارد و راهی برای نجات آن بگشاید. شاید برای کسانی که بر این باورند در دنیای جدید "خدا مرده است" این خواستهای بی معنا باشد، اما برای مثل منی، خدا هرگز نمیمیرد، آنچه در حال مرگ است ظاهراً انسانیت ماست!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴عماد افروغ:
در جامعه ما امكاني براي اعتراض و انتقاد وجود ندارد
ما یک طبقه حاکم داریم که تصمیم می گیرد و یک طبقه وسیع فرو دست داریم که باید تبعیت کند
ما مدام داریم گروه های مختلف اجتماعی را از فرآیند تصمیم گیری ومشارکت حذف میکنیم. در تصمیماتی که گرفته میشود اصلاً فرآیند اقناعی جامعه و مشارکت عمومی جایی ندارد.
بعد ازآنهم امکانی برای بیان عقیده، اعتراض، انتقاد و دیدگاه بخش های مختلف جامعه وجود ندارد.
طبقه متوسط ماطبقه متوسط دیروزنیست ودرحال سقوط به سمت حاشیه است چون قدرت اقتصادیاش در حال اضمحلال است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
در جامعه ما امكاني براي اعتراض و انتقاد وجود ندارد
ما یک طبقه حاکم داریم که تصمیم می گیرد و یک طبقه وسیع فرو دست داریم که باید تبعیت کند
ما مدام داریم گروه های مختلف اجتماعی را از فرآیند تصمیم گیری ومشارکت حذف میکنیم. در تصمیماتی که گرفته میشود اصلاً فرآیند اقناعی جامعه و مشارکت عمومی جایی ندارد.
بعد ازآنهم امکانی برای بیان عقیده، اعتراض، انتقاد و دیدگاه بخش های مختلف جامعه وجود ندارد.
طبقه متوسط ماطبقه متوسط دیروزنیست ودرحال سقوط به سمت حاشیه است چون قدرت اقتصادیاش در حال اضمحلال است.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬به مناسبت 25 نوامبر #روز_جهانی_منع_خشونت_علیە_زنان
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 سعيد معيد فر، جامعه شناس:
#لشکر_گرسنگان در آینده چنان قدرتی خواهند داشت که هیچ کسی جلودار آنها نیست!
سعید معیدفر گفت: امروز ما ماندهایم با یک اقتصاد ورشکسته، فسادها، تبعیضها و سیاستهای غلطی که باعث تخلیه روستاها شد. در حاشیه کلانشهرهایی که در آنها ثروت و منابع اقتصادی متمرکز شده، لشکر گرسنگانی شکل گرفته است که هر روز برای هجوم به کلانشهرها آمادهتر و با انگیزهتر هستند. اگر به اتفاقاتی که در سال ۹۶ و هفته گذشته رخ داد، دقت کنیم میبینیم که اغلب کانون #اعتراضات به #شورش انجامید و کلی خرابی به بار آورد و درست این اتفاقات در همان حاشیه کلانشهرها و مناطق محروم است که لشکر بیکاران، گرسنگان و محذوفین قرار دارد.
این جامعهشناس با بیان اینکه با مسئله غارت به شکلی محدود در روزهای گذشته روبرو بودیم، تاکید کرد: ما در آینده نزدیک قطعا با هجوم گرسنگان و محذوفین به کلانشهرها مواجه خواهیم شد و قطعا غارت اتفاق میافتد. اینکه ما امروز جمعیت افرادی را میآوریم که مخالفت خود را با اتفاقاتی که در هفته گذشته افتاد، ابراز کنند در حالی که این مساله حلال مشکل نیست چراکه اساسا نظم و بنیاد اقتصاد و سیاست و فرهنگ و اخلاقیات در کشور از بین رفته است و باید هر چه زودتر برای آن چارهای اندیشید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#لشکر_گرسنگان در آینده چنان قدرتی خواهند داشت که هیچ کسی جلودار آنها نیست!
سعید معیدفر گفت: امروز ما ماندهایم با یک اقتصاد ورشکسته، فسادها، تبعیضها و سیاستهای غلطی که باعث تخلیه روستاها شد. در حاشیه کلانشهرهایی که در آنها ثروت و منابع اقتصادی متمرکز شده، لشکر گرسنگانی شکل گرفته است که هر روز برای هجوم به کلانشهرها آمادهتر و با انگیزهتر هستند. اگر به اتفاقاتی که در سال ۹۶ و هفته گذشته رخ داد، دقت کنیم میبینیم که اغلب کانون #اعتراضات به #شورش انجامید و کلی خرابی به بار آورد و درست این اتفاقات در همان حاشیه کلانشهرها و مناطق محروم است که لشکر بیکاران، گرسنگان و محذوفین قرار دارد.
این جامعهشناس با بیان اینکه با مسئله غارت به شکلی محدود در روزهای گذشته روبرو بودیم، تاکید کرد: ما در آینده نزدیک قطعا با هجوم گرسنگان و محذوفین به کلانشهرها مواجه خواهیم شد و قطعا غارت اتفاق میافتد. اینکه ما امروز جمعیت افرادی را میآوریم که مخالفت خود را با اتفاقاتی که در هفته گذشته افتاد، ابراز کنند در حالی که این مساله حلال مشکل نیست چراکه اساسا نظم و بنیاد اقتصاد و سیاست و فرهنگ و اخلاقیات در کشور از بین رفته است و باید هر چه زودتر برای آن چارهای اندیشید.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🌐 در #اینستاگرام ما را فالو کنید❤️
🔴 با ۹هزار فالور
✅ تنها صفحه رسمی " #علوم_اجتماعی، #مسائل_روز" در اینستاگرام:
👇👇👇👇
📌لینک مستقیم:
http://instagram.com/social.sciences1
🆔 آیدی:
👉🏾 social.sciences1
🔴 با ۹هزار فالور
✅ تنها صفحه رسمی " #علوم_اجتماعی، #مسائل_روز" در اینستاگرام:
👇👇👇👇
📌لینک مستقیم:
http://instagram.com/social.sciences1
🆔 آیدی:
👉🏾 social.sciences1
🔴 #بانکها و #اعتراضات
✍🏽 فرهاد قنبری
یکی از نهادهایی که در حوادث هفته گذشته بیشتر از همه مورد هجوم و آسیب قرار گرفت بانک های مختلف بود.
سوالی که در اینجا باید مطرح کرد این است که چرا مردم عصبانی از افزایش قیمت بنزین به برخی ساختمان ها و نهادها از جمله بانک ها حمله می کردند؟ (و در مقابل مثلا یک مورد حمله مثلا به مدارس مشاهده نشده است؟)
برا پاسخ به این سوال باید به نحوه کارکرد نهادهای اجتماعی مختلف توجه کرد. در ماههای منتهی به انقلاب ۵۷ از مکانهایی که بیشترین حملات مردمی را متحمل میشد مشروب فروشی ها و سینماها بود. مردم ایران در آن سال به هر دلیلی این نهادها را از آن خود نمیدانستند و به دنبال نابودی آنها بودند. (تجربه تاریخی نشان داده است که مردم در زمان شورش و بلوا و انقلاب به نهادی که آن را از خود ندانند حمله می برند و آن را مورد تخریب قرار می دهند)
حکایت بانک ها در سالهای اخیر حکایت جالبی است. از داستان آقای خاوری و فساد بانکی تا تخلفات گسترده موسسات مالی و پرونده قطور اختلاس های بانک سرمایه همه اخباری است که در چند سال اخیر در رسانه ها پخش شده و مردم کم و بیش در مورد آنها اطلاعات کسب کرده اند. طبقات پایین جامعه دیده اند که چگونه برای گرفتن یک وام چند میلیون تومانی با سود چند ده درصدی اسیر کاغذ بازی و پیدا کردن ضامن شده اند اما عده ای بدون دردسر و راحت از خوان گسترده بانک ها تا آنجا که می توانسته اند منتفع گشته اند. مردم حتی طیف های مذهبی جامعه هم بارها مشاهده کرده اند که بانک ها چگونه به تذکرات نهادهای دینی در مورد رباخواری بی تفاوت بوده اند و سخت گیرانه ترین قوانین را در حق وام گیرندگان خرد و فقیر اعمال کرده اند.
نگاهی به خیابان ها و میادین شهرهای مختلف، این واقعیت ملموس را نشان می دهد که بهترین و شکیل ترین ساختمان ها را، بانک ها و موسسات مختلف مالی به خود اختصاص داده اند، بانک ها و موسساتی که به صورت قارچ گون در حال رشد کرده و هر یک با انتخاب یک نام موجه (دینی یا باستانی مانند ثامن یا پاسارگاد و....) و تبلیغات گسترده به سرعت شعبه های خود را گسترش داده اند. مردم در برخورد با این ساختمان ها و شعب گوناگون ناخوداگه از خود پرسیده اند که چه سهمی از این نهاد اقتصادی دارند و این پول ها و هزینه های کلان از کجا آمده است.
در سالهای اخیر برخی متنفذان و آقازاده ها به سرعت مجوز تاسیس بانک و موسسه ای را گرفته و دفاتر خود را در نقاط مختلف کشور راه انداخته اند و بلافاصله وام هایی با سودهای نجومی پرداخت کرده اند. این بانک ها و موسسات در ازای پرداخت سود مثلا پانزده درصد وام های با سود بیست درصد پرداخت کرده و مابه تفاوت حاصل از این دو رقم را به عنوام حق دلالی و سود خود به جیب زده اند و برخی هم پس از چند ماه فعالیت اعلام ورشکستگی کرده و سپرده گذران عصبانی خود را راهی خیابان های اطراف بانک مرکزی و مجلس می کردند.
شیوه رفتار بانکها (به ویژه در سالهای اخیر) باعث شده است که مردم در ناخودآگاه خود نسبت به این نهاد اقتصادی احساس کینه و دشمنی داشته باشند. کینه و دشمنی در چنین مواقعی که چتر حفاظت قانونی کمرنگ شده بود خود را نشان داد...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 فرهاد قنبری
یکی از نهادهایی که در حوادث هفته گذشته بیشتر از همه مورد هجوم و آسیب قرار گرفت بانک های مختلف بود.
سوالی که در اینجا باید مطرح کرد این است که چرا مردم عصبانی از افزایش قیمت بنزین به برخی ساختمان ها و نهادها از جمله بانک ها حمله می کردند؟ (و در مقابل مثلا یک مورد حمله مثلا به مدارس مشاهده نشده است؟)
برا پاسخ به این سوال باید به نحوه کارکرد نهادهای اجتماعی مختلف توجه کرد. در ماههای منتهی به انقلاب ۵۷ از مکانهایی که بیشترین حملات مردمی را متحمل میشد مشروب فروشی ها و سینماها بود. مردم ایران در آن سال به هر دلیلی این نهادها را از آن خود نمیدانستند و به دنبال نابودی آنها بودند. (تجربه تاریخی نشان داده است که مردم در زمان شورش و بلوا و انقلاب به نهادی که آن را از خود ندانند حمله می برند و آن را مورد تخریب قرار می دهند)
حکایت بانک ها در سالهای اخیر حکایت جالبی است. از داستان آقای خاوری و فساد بانکی تا تخلفات گسترده موسسات مالی و پرونده قطور اختلاس های بانک سرمایه همه اخباری است که در چند سال اخیر در رسانه ها پخش شده و مردم کم و بیش در مورد آنها اطلاعات کسب کرده اند. طبقات پایین جامعه دیده اند که چگونه برای گرفتن یک وام چند میلیون تومانی با سود چند ده درصدی اسیر کاغذ بازی و پیدا کردن ضامن شده اند اما عده ای بدون دردسر و راحت از خوان گسترده بانک ها تا آنجا که می توانسته اند منتفع گشته اند. مردم حتی طیف های مذهبی جامعه هم بارها مشاهده کرده اند که بانک ها چگونه به تذکرات نهادهای دینی در مورد رباخواری بی تفاوت بوده اند و سخت گیرانه ترین قوانین را در حق وام گیرندگان خرد و فقیر اعمال کرده اند.
نگاهی به خیابان ها و میادین شهرهای مختلف، این واقعیت ملموس را نشان می دهد که بهترین و شکیل ترین ساختمان ها را، بانک ها و موسسات مختلف مالی به خود اختصاص داده اند، بانک ها و موسساتی که به صورت قارچ گون در حال رشد کرده و هر یک با انتخاب یک نام موجه (دینی یا باستانی مانند ثامن یا پاسارگاد و....) و تبلیغات گسترده به سرعت شعبه های خود را گسترش داده اند. مردم در برخورد با این ساختمان ها و شعب گوناگون ناخوداگه از خود پرسیده اند که چه سهمی از این نهاد اقتصادی دارند و این پول ها و هزینه های کلان از کجا آمده است.
در سالهای اخیر برخی متنفذان و آقازاده ها به سرعت مجوز تاسیس بانک و موسسه ای را گرفته و دفاتر خود را در نقاط مختلف کشور راه انداخته اند و بلافاصله وام هایی با سودهای نجومی پرداخت کرده اند. این بانک ها و موسسات در ازای پرداخت سود مثلا پانزده درصد وام های با سود بیست درصد پرداخت کرده و مابه تفاوت حاصل از این دو رقم را به عنوام حق دلالی و سود خود به جیب زده اند و برخی هم پس از چند ماه فعالیت اعلام ورشکستگی کرده و سپرده گذران عصبانی خود را راهی خیابان های اطراف بانک مرکزی و مجلس می کردند.
شیوه رفتار بانکها (به ویژه در سالهای اخیر) باعث شده است که مردم در ناخودآگاه خود نسبت به این نهاد اقتصادی احساس کینه و دشمنی داشته باشند. کینه و دشمنی در چنین مواقعی که چتر حفاظت قانونی کمرنگ شده بود خود را نشان داد...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
نفرتانگیزترین و زجرآورترین شکنجه
برای انسانها این است که:
از فساد همه چیز آگاه باشد
و بر اصلاح هیچ چیز قادر نباشد ...
#هرودوت
👉 @SOCIAL_SCIENCE
برای انسانها این است که:
از فساد همه چیز آگاه باشد
و بر اصلاح هیچ چیز قادر نباشد ...
#هرودوت
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تحمل گرسنگی یکی از وظایف وطن پرستی افراد شد. بیلبوردها با شعار جدیدی بالا رفت؛ "بیایید در یک روز دو وعده بخوریم." تلویزیون کره شمالی مستندی درباره مردی نشان میداد که معدهاش از خوردن برنج زیاد منفجر شده بود.
📙 زندگی در کره شمالی
✍🏻 #باربارا_دمیک
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📙 زندگی در کره شمالی
✍🏻 #باربارا_دمیک
👉 @SOCIAL_SCIENCE
همە چیز در دست انسان است
اما از توانایی خود استفادە نمیکند
چون ترسو است.
این دیگر واضح است.
راستی مردم از چە چیزی بیشتر میترسند؟
از قدم تازە و سخن تازە و بدیع خود بیش از همە چیز میترسند ...
📙 #جنایت_و_مکافات
✍🏻 #داستایوفسکی
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
اما از توانایی خود استفادە نمیکند
چون ترسو است.
این دیگر واضح است.
راستی مردم از چە چیزی بیشتر میترسند؟
از قدم تازە و سخن تازە و بدیع خود بیش از همە چیز میترسند ...
📙 #جنایت_و_مکافات
✍🏻 #داستایوفسکی
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#پرویز_صداقت در این یادداشت میکوشد دلایل افزایش بهای بنزین در مقطع بحرانی حاضر و نیز پیآمدهای #اعتراضات جاری را بکاود.
🔴چشماندازهای گذر از ساعت صفر
براساس مصوبهی سران سه قوه «از ساعت صفر روز ۲۴ ماه آبان» بنزین سهمیهبندی شد و بهیکباره قیمت بنزین سهمیهبندی شده ۵۰ درصد و بنزین آزاد ۲۰۰ درصد افزایش یافت. تصمیمگیری برای سهمیهبندی و افزایش قیمت بنزین دستکم در طول دو سال گذشته و بهویژه بعد از شوکهای ارزی سال ۱۳۹۷ و سقوط ارزش ریال و نیز اعمال تحریمهای امریکا و محدودیتهای اقتصادی ناشی از آن بارها و بارها اعلام شده بود اما تصمیمگیری برای اجرای آن نزدیک دو سال بهدرازا کشید. علت این تعلل کموبیش روشن است، نارضایتی گستردهی تودههای مردم و بهویژه فرودستان ایرانی و احتمال بروز شورشها و اعتراضاتی همانند دیماه سال ۱۳۹۶. اما سرانجام در تاریخ ۲۴ آبانماه، قیمت بنزین افزایش یافت. در نخستین روز بعد از افزایش قیمتها بهرغم تعطیلی جمعه شاهد اعتراضاتی با ابعاد متنوع در شماری از شهرهای ایران بودیم؛ اعتراضاتی که در روز شنبه ابعاد بسیار گستردهتری به خود گرفت و بهسرعت سرتاسر ایران را فراگرفت.
در این یادداشت بهاختصار تلاش میکنم دلایل افزایش بهای بنزین در مقطع بحرانی حاضر و نیز پیآمدهای اعتراضات جاری را بکاوم. ابتدا افزایش بهای کنونی و میزان تأثیرگذاری آن بر درآمدهای دولت را به بحث میگذارم و استدلال میکنم چرا حاکمیت ناگزیر از اجرای این سیاست شد. در ادامه نیز بهایجاز نکاتی دربارهی ویژگیها و چشمانداز اعتراضات اخیر طرح میکنم...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌یادداشت کامل را در لینک زیر بخوانید
http://medn.me/5y
🔴چشماندازهای گذر از ساعت صفر
براساس مصوبهی سران سه قوه «از ساعت صفر روز ۲۴ ماه آبان» بنزین سهمیهبندی شد و بهیکباره قیمت بنزین سهمیهبندی شده ۵۰ درصد و بنزین آزاد ۲۰۰ درصد افزایش یافت. تصمیمگیری برای سهمیهبندی و افزایش قیمت بنزین دستکم در طول دو سال گذشته و بهویژه بعد از شوکهای ارزی سال ۱۳۹۷ و سقوط ارزش ریال و نیز اعمال تحریمهای امریکا و محدودیتهای اقتصادی ناشی از آن بارها و بارها اعلام شده بود اما تصمیمگیری برای اجرای آن نزدیک دو سال بهدرازا کشید. علت این تعلل کموبیش روشن است، نارضایتی گستردهی تودههای مردم و بهویژه فرودستان ایرانی و احتمال بروز شورشها و اعتراضاتی همانند دیماه سال ۱۳۹۶. اما سرانجام در تاریخ ۲۴ آبانماه، قیمت بنزین افزایش یافت. در نخستین روز بعد از افزایش قیمتها بهرغم تعطیلی جمعه شاهد اعتراضاتی با ابعاد متنوع در شماری از شهرهای ایران بودیم؛ اعتراضاتی که در روز شنبه ابعاد بسیار گستردهتری به خود گرفت و بهسرعت سرتاسر ایران را فراگرفت.
در این یادداشت بهاختصار تلاش میکنم دلایل افزایش بهای بنزین در مقطع بحرانی حاضر و نیز پیآمدهای اعتراضات جاری را بکاوم. ابتدا افزایش بهای کنونی و میزان تأثیرگذاری آن بر درآمدهای دولت را به بحث میگذارم و استدلال میکنم چرا حاکمیت ناگزیر از اجرای این سیاست شد. در ادامه نیز بهایجاز نکاتی دربارهی ویژگیها و چشمانداز اعتراضات اخیر طرح میکنم...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
📌یادداشت کامل را در لینک زیر بخوانید
http://medn.me/5y
میدان
چشماندازهای گذر از ساعت صفر
براساس مصوبهی سران سه قوه «از ساعت صفر روز 24 ماه آبان» بنزین سهمیهبندی شد و بهیکباره قیمت بنزین سهمیهبندی شده 50 درصد و بنزین آزاد 200 درصد افزایش یافت. تصمیمگیری برای سهمیهبندی و افزایش قیمت بنزین دستکم در طول دو سال گذشته و بهویژه بعد از شوکهای…
4_5974404198563841362.pdf
168.3 KB
🔴از ایران تا شیلی: سیاستهای نولیبرالی علیه دموکراسی
✍🏽 آرمان ذاکری
«به جان آمدهاند. از سانتیاگوی شیلی تا بیروت لبنان، از پاریس فرانسه تا بغداد عراق؛ ما به هیچوجه آنقدرها که فکر میکنیم «خاص» نیستیم. در این سالها تحت هژمونی بومیگرایان و پستمدرنها و ایرانشهریها، زیادی بر «خاص» بودن ما و وضعیتمان تأکید شده است. مردم ایران و سیاستمدارانشان، از تحلیل منطق «عام» و جهانی حاکم بر سرنوشتشان باز ماندهاند؛ برنامهی معینی که امروز همهجا «نفوذ» کرده و چنین ثمره داده است: افزایش فقر و نابرابری؛ تحمیل مداوم شوکهای اقتصادی؛ پافشاری بر سیاستهای ریاضتی اقتصادی؛ سیاستمدارانی که مردم را نمایندگی نمیکنند؛ فساد فزایندهای که غیر قابلکنترل شده است؛ محیطزیست تخریبشدهای که احیای آن ناممکن مینماید؛ مردم هراسانی که آیندهای ندارند و تغییر میخواهند، از مشارکت در سیاست حذف شدهاند و هیچ چشماندازی برای تغییر در سیاست رسمی نمیبینند؛ و نیز افراطگرایی و اشکال جدید فاشیسم، که اینسو و آنسو سر برداشته است.»
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏽 آرمان ذاکری
«به جان آمدهاند. از سانتیاگوی شیلی تا بیروت لبنان، از پاریس فرانسه تا بغداد عراق؛ ما به هیچوجه آنقدرها که فکر میکنیم «خاص» نیستیم. در این سالها تحت هژمونی بومیگرایان و پستمدرنها و ایرانشهریها، زیادی بر «خاص» بودن ما و وضعیتمان تأکید شده است. مردم ایران و سیاستمدارانشان، از تحلیل منطق «عام» و جهانی حاکم بر سرنوشتشان باز ماندهاند؛ برنامهی معینی که امروز همهجا «نفوذ» کرده و چنین ثمره داده است: افزایش فقر و نابرابری؛ تحمیل مداوم شوکهای اقتصادی؛ پافشاری بر سیاستهای ریاضتی اقتصادی؛ سیاستمدارانی که مردم را نمایندگی نمیکنند؛ فساد فزایندهای که غیر قابلکنترل شده است؛ محیطزیست تخریبشدهای که احیای آن ناممکن مینماید؛ مردم هراسانی که آیندهای ندارند و تغییر میخواهند، از مشارکت در سیاست حذف شدهاند و هیچ چشماندازی برای تغییر در سیاست رسمی نمیبینند؛ و نیز افراطگرایی و اشکال جدید فاشیسم، که اینسو و آنسو سر برداشته است.»
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬حل مسائل اجتماعی ایران به شیوه استاد محترم
▪️افسوس و صد افسوس از سیزده سال عمری که پس از اخذ دیپلم صرف تحصیل در رشته جامعه شناسی کردم تا پس از آن به حل مسائل اجتماعی سرزمینی که(هنوز) دوستش دارم فکر کنم. افسوس.
✍🏽 فردین علیخواه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
▪️افسوس و صد افسوس از سیزده سال عمری که پس از اخذ دیپلم صرف تحصیل در رشته جامعه شناسی کردم تا پس از آن به حل مسائل اجتماعی سرزمینی که(هنوز) دوستش دارم فکر کنم. افسوس.
✍🏽 فردین علیخواه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
Audio
🎙فایل صوتی #عباس_کاظمی در جمع تعدادی از جامعهشناسان با وزیر کار سابق آقای دکتر ربیعی
در خصوص #اعتراضات_دیماه96
زمان جلسه 16بهمن 1396
🔴این فایل صوتی متعلق به دو سال قبل است و برای اولین بار منتشر میشود.
✅حتما گوش کنید و برای دیگران بفرستید
@Varijkazemi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
در خصوص #اعتراضات_دیماه96
زمان جلسه 16بهمن 1396
🔴این فایل صوتی متعلق به دو سال قبل است و برای اولین بار منتشر میشود.
✅حتما گوش کنید و برای دیگران بفرستید
@Varijkazemi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 دربارۀ تجربۀ #قطع_اینترنت و هراس از « #سرمایهداری_نظارتی»
رشته توئیت.
✍️دکتر«محمّدملاعبّاسی»
جامعهشناس و جانشین سردبیر در وبسایت ترجمان
1. یک هفته قطعی اینترنت، بدون شک، تکاندهندهترین و عجیبترین تجربۀ جمعی ما در سالهای اخیر بوده است. در مقایسه با آن، اعتراضات -و حتی شاید گرانی- آدمهای کمتری را درگیر خود کرده بود. گویی چیزی امکانناپذیر اتفاق افتاده. تاریخ به عقب برگشته و دوباره غارنشین شدهایم.
2. میزان خشم، ناامیدی، احساس بیقدرتی و درماندگیای که در خودم حس میکردم برایم عجیب بود. یکجور عصبانیت دائمی. و بدتر از همه، این فکر که اگر دیگر وصل نشد چه؟ کارم تقریباً به طور کامل تعطیل شده بود و دستم به هیچ کار حاشیهای و عقبماندۀ دیگری هم نمیرفت.
.
3. مدام از خودم میپرسیدم که خب، حالا بیا برگردیم از اول، اصلاً مگر چه شده؟ مگر تا همین پنج شش سال پیش، کلاً زندگیات همینطور نبوده؟ مگر تو نبودی که هی برای خودت برنامهریزی میکردی که شبکۀ اجتماعی و نتگردی را کنار بگذاری؟
.
4. در کشاکش این تسویهحسابهای شخصی، اولین چیز جدیدی که فهمیدم اهمیت اینترنت در حسِ تعلق اجتماعیام بود. بندیکت اندرسون گفته سرمایهداری چاپ، و به عبارت بهتر روزنامهها، برای مردم تصوری از «ملتبودن» ساخت. اینکه عضوی از یک جامعهای. یکی از مردمی هستی که سرنوشت مشترکی با هم دارید.
.
5. قطعی اینترنت این حس را ازم گرفته بود. خبرگزاریهای به گِل نشستۀ فارسی و صداوسیمای سراپا کلیشه و شعار، چند برابر همیشه عصبانیام میکردند. یکجور طرد و انزوای دردناک. اینکه انگار نه کسی با تو حرف میزند و نه کسی حرفت را میشنود. حس بیصدا شدن، حتی اگر حرفی برای گفتن نداری.
.
6. من گرایش شدیدی به انزوا دارم، اما آنچه این انزوا را برایم متمایز میکرد، نسبت مستقیم آن با قدرتِ آشکار بود. اینکه یک عده نشستهاند و تصمیم گرفتهاند تو را منزوی کنند و تو هیچ کاری از دستت ساخته نیست. یا حداقل هیچ کاری که از نظر خودت تأثیر معناداری داشته باشد.
.
7. در مواجهه با این قدرت زمخت و بیسلیقه، همۀ چیزهایی که این مدت میخواندم و درس میدادم -دربارۀ قدرت، امنیت، انضباط، آزادی، اعتراض، مقاومت و ...- در ذهنم بالا و پایین میرفت. عصبانی بودم که چرا اینترنت قطع است و در همان حال، عصبانی بودم که چرا اینقدر به اینترنت وابستهام.
.
8. داشتم کتاب شوشانا زوبوف را میخواندم. تصویر هولناک او از آینده رهایم نمیکرد. هشدارش به اینکه ذهن ما در فهم «امر بیسابقه» ضعیف است، چون چیزهای جدید را با کلمات قدیمی توصیف میکند. پس کلمههای جدید میخواهیم. دیکتاتوری؟ استبداد؟ نه. رهایشان کنید. «امر بیسابقه» چیز دیگری است.
.
9. شاید حرفهای زوبوف برای حال آن روزها، به قول آدمهای باسواد، «نابهنگام» بود، ولی ناامیدیام را دوچندان میکرد. زوبوف میگوید برای «سرمایهداری نظارتی»، این ماشین اقتصادی عظیم و پیچیدهای که اینترنت را بلعیده و بردۀ خود کرده، انسانها نه مصرفکننده، که مادۀ خاماند.
.
10. تصور اینکه انواع هوشهای مصنوعی، جزئیترین رفتارهای تو را ثبت و تحلیل میکنند برای اینکه «تبلیغات هدفمند» برایت بفرستند، خام و سادهلوحانه است. مسئلۀ اصلی دارد در سقلمهها، ترغیبها، هدفگذاریهای نامرئی و حک و اصلاحات دائمی و جزئی رخ میدهد. تو داری پیشبینیپذیر میشوی.
.
11. لقمۀ لذیذی برای صنایع مبتنی بر پیشبینی. بیمهها، طراحان تکنولوژی و خدمات، بازیسازها، سیاستگذارها، استارتآپها و... این حرفها که خارجی است، ولی دفاع زوبوف از «حق بر آینده» فرومیکشاندم به همانجایی که بودم. به این سرنوشت مشترک. به چیزی که هی بیشتر از چنگمان میگریزد.
.
12. آینده، آینده، آینده. شاید هیچ چیز به اندازۀ احساس درماندگی در برابر قدرتی که جلویش توان ایستادگی نداری، آدم را به فکر آینده نمیاندازد. در آینده است که امکان رهایی خفته است. در آینده است که ترس و امید پابهپای هم پیش میرود.
.
13. این یک هفته قطعی اینترنت، برای منی که مهاجرت از ایران یا تعیین تکلیف پیشینی با اوضاع سیاسی-اجتماعی کشور برایم مفروض نیست، تجربۀ زیستن روزمره با یک سوال بود: حالا که زندگی ما چنین دستخوش لایههای تودرتوی قدرت است، نجات و رهایی را کجا باید پیدا کرد؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
رشته توئیت.
✍️دکتر«محمّدملاعبّاسی»
جامعهشناس و جانشین سردبیر در وبسایت ترجمان
1. یک هفته قطعی اینترنت، بدون شک، تکاندهندهترین و عجیبترین تجربۀ جمعی ما در سالهای اخیر بوده است. در مقایسه با آن، اعتراضات -و حتی شاید گرانی- آدمهای کمتری را درگیر خود کرده بود. گویی چیزی امکانناپذیر اتفاق افتاده. تاریخ به عقب برگشته و دوباره غارنشین شدهایم.
2. میزان خشم، ناامیدی، احساس بیقدرتی و درماندگیای که در خودم حس میکردم برایم عجیب بود. یکجور عصبانیت دائمی. و بدتر از همه، این فکر که اگر دیگر وصل نشد چه؟ کارم تقریباً به طور کامل تعطیل شده بود و دستم به هیچ کار حاشیهای و عقبماندۀ دیگری هم نمیرفت.
.
3. مدام از خودم میپرسیدم که خب، حالا بیا برگردیم از اول، اصلاً مگر چه شده؟ مگر تا همین پنج شش سال پیش، کلاً زندگیات همینطور نبوده؟ مگر تو نبودی که هی برای خودت برنامهریزی میکردی که شبکۀ اجتماعی و نتگردی را کنار بگذاری؟
.
4. در کشاکش این تسویهحسابهای شخصی، اولین چیز جدیدی که فهمیدم اهمیت اینترنت در حسِ تعلق اجتماعیام بود. بندیکت اندرسون گفته سرمایهداری چاپ، و به عبارت بهتر روزنامهها، برای مردم تصوری از «ملتبودن» ساخت. اینکه عضوی از یک جامعهای. یکی از مردمی هستی که سرنوشت مشترکی با هم دارید.
.
5. قطعی اینترنت این حس را ازم گرفته بود. خبرگزاریهای به گِل نشستۀ فارسی و صداوسیمای سراپا کلیشه و شعار، چند برابر همیشه عصبانیام میکردند. یکجور طرد و انزوای دردناک. اینکه انگار نه کسی با تو حرف میزند و نه کسی حرفت را میشنود. حس بیصدا شدن، حتی اگر حرفی برای گفتن نداری.
.
6. من گرایش شدیدی به انزوا دارم، اما آنچه این انزوا را برایم متمایز میکرد، نسبت مستقیم آن با قدرتِ آشکار بود. اینکه یک عده نشستهاند و تصمیم گرفتهاند تو را منزوی کنند و تو هیچ کاری از دستت ساخته نیست. یا حداقل هیچ کاری که از نظر خودت تأثیر معناداری داشته باشد.
.
7. در مواجهه با این قدرت زمخت و بیسلیقه، همۀ چیزهایی که این مدت میخواندم و درس میدادم -دربارۀ قدرت، امنیت، انضباط، آزادی، اعتراض، مقاومت و ...- در ذهنم بالا و پایین میرفت. عصبانی بودم که چرا اینترنت قطع است و در همان حال، عصبانی بودم که چرا اینقدر به اینترنت وابستهام.
.
8. داشتم کتاب شوشانا زوبوف را میخواندم. تصویر هولناک او از آینده رهایم نمیکرد. هشدارش به اینکه ذهن ما در فهم «امر بیسابقه» ضعیف است، چون چیزهای جدید را با کلمات قدیمی توصیف میکند. پس کلمههای جدید میخواهیم. دیکتاتوری؟ استبداد؟ نه. رهایشان کنید. «امر بیسابقه» چیز دیگری است.
.
9. شاید حرفهای زوبوف برای حال آن روزها، به قول آدمهای باسواد، «نابهنگام» بود، ولی ناامیدیام را دوچندان میکرد. زوبوف میگوید برای «سرمایهداری نظارتی»، این ماشین اقتصادی عظیم و پیچیدهای که اینترنت را بلعیده و بردۀ خود کرده، انسانها نه مصرفکننده، که مادۀ خاماند.
.
10. تصور اینکه انواع هوشهای مصنوعی، جزئیترین رفتارهای تو را ثبت و تحلیل میکنند برای اینکه «تبلیغات هدفمند» برایت بفرستند، خام و سادهلوحانه است. مسئلۀ اصلی دارد در سقلمهها، ترغیبها، هدفگذاریهای نامرئی و حک و اصلاحات دائمی و جزئی رخ میدهد. تو داری پیشبینیپذیر میشوی.
.
11. لقمۀ لذیذی برای صنایع مبتنی بر پیشبینی. بیمهها، طراحان تکنولوژی و خدمات، بازیسازها، سیاستگذارها، استارتآپها و... این حرفها که خارجی است، ولی دفاع زوبوف از «حق بر آینده» فرومیکشاندم به همانجایی که بودم. به این سرنوشت مشترک. به چیزی که هی بیشتر از چنگمان میگریزد.
.
12. آینده، آینده، آینده. شاید هیچ چیز به اندازۀ احساس درماندگی در برابر قدرتی که جلویش توان ایستادگی نداری، آدم را به فکر آینده نمیاندازد. در آینده است که امکان رهایی خفته است. در آینده است که ترس و امید پابهپای هم پیش میرود.
.
13. این یک هفته قطعی اینترنت، برای منی که مهاجرت از ایران یا تعیین تکلیف پیشینی با اوضاع سیاسی-اجتماعی کشور برایم مفروض نیست، تجربۀ زیستن روزمره با یک سوال بود: حالا که زندگی ما چنین دستخوش لایههای تودرتوی قدرت است، نجات و رهایی را کجا باید پیدا کرد؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
فواید گرسنه نگاه داشتن مردم ؛
از یک جامعه بیمار نبايد توقع داشت
فرهیختگانی خردمند تحویل دهد،
شما میراث دار نسلی
نادان تر از خودتان هستید ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
از یک جامعه بیمار نبايد توقع داشت
فرهیختگانی خردمند تحویل دهد،
شما میراث دار نسلی
نادان تر از خودتان هستید ...
👉 @SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 «شوشانا زوبوف» پاسخ میدهد: « #سرمایهداری_نظارتی چیست؟»
ترجمه: مصطفی درویشی
منبع:
@SocioMedia
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
ترجمه: مصطفی درویشی
منبع:
@SocioMedia
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE