🔴 #زنان در دوران نوسنگی شکارچی جانوران وحشی بزرگ بودند
تقریبا همه باستان‌پژوهان درباره تقسیم کار در دوران نوسنگی هم‌نظرند؛ زن‌ها به شکار جانوران کوچک می‌رفتند و شکار جانوران بزرگ کار مردها بود. اما یافته‌های بسیاری تردیدهای جدی درباره درستی این نظر به وجود می‌آورد.
یافته‌هایی در مکانی در ارتفاع ۴۰۰۰ متری رشته کوه آندن (بلندترین رشته کوه جهان به طول ۷۵۰۰ کیلومتر در آمریکای جنوبی) این نظریه دانشمندان را زیر سوال برده است که در دوره نوسنگی شکار جانواران بزرگ بر عهده مردها بود و زن‌ها تنها به شکار حیوانات کوچک می‌رفتند.
در این مکان قبر زنی کشف شده که متعلق به ۹۰۰۰ سال پیش است. این زن شکارچی گوزن‌های بزرگ رشته کوه آند و دیگر حیوانات بزرگ جثه بوده و تنها زنی در قاره آمریکا نبوده که به شکار جانوران بزرگ می‌رفته است.
محققان دانشگاه کالیفرنیا در شهر دیویس نتیجه پژوهش‌هایی را در مجله پیشرفت‌های علمی "Science Advances" منتشر کرده که نشان می‌دهد در دوران نوسنگی (Jungesteinzeit) تفکیک وظایف بین دو جنس کمتر از آنچه تصور می‌شده وجود داشته است.
رندی هاس، نویسنده این پژوهش می‌گوید: «یافته‌های باستان‌شناسی و تجزیه و تحلیل مراسم خاکسپاری در این دوره این نظریه را که فقط مردان برای شکار می‌رفتند، رد میکند.» او درباره اهمیت این یافته‌ها اشاره میکند که آنها پرتوی هم بر بحث‌های فعلی درباره مسئله جنسیت و شغل می‌افکند. این انسان‌شناس تأکید میکند: «دستمزدهای نابرابر طبیعی نیست. حتی اجداد ما نیز وظایف را میان خود به طور مساوی تقسیم میکردند.»
باستان شناسان این مقبره را در سال ۲۰۱۸ در ویلامایا پاتجکسا در پرو کشف کردند. اشیائی که در گور گذاشته شده‌اند شامل نیزه و ابزارهایی برای فرآوری حیوانات است. از آنجا که در دوره نوسنگی در این منطقه مرسوم بود که مردگان را به همراه اشیا روزمره آنها دفن کنند، محققان تصور می‌کنند که فرد به خاک سپرده شده یک شکارچی بوده است. جنسیت او با بررسی ساختار استخوان و پروتئین‌های دندان‌های او تشخیص داده شده است.
این یافته سوال جدی در برابر باستان‌شناسان گذاشت؛ این که آیا این زن شکارچی یک استثنا بود یا قاعده؟ آنها برای یافتن پاسخ درست دست به تحلیل یافته‌هایی در گورهای دیگر متعلق به این دوره در آمریکای شمالی و جنوبی زدند. آنها ۴۲۹ باقی مانده جسد را در ۱۰۷ گورستان را مورد بررسی قرار دادند. در ۲۷ مورد اشیاء شکار همراه مردگان بوده که ۱۵ تای آنها مرد و ۱۱ نفر زن بوده‌اند.
به باور پژوهشگران این پژوهش‌ها زمینه قابل اتکایی برای این نتیجه‌گیری هستند که زنان به هیچ عنوان در شکار جانواران بزرگ نقشی فرعی نداشته‌اند. گور کشف شده در ویلامایا پاتجکسا کهن‌ترین در نوع خود است که در قاره آمریکا کشف شده. پژوهشگران این احتمال را می‌دهند که ۳۰ تا ۵۰ درصد شکارچیان زن بودند./دویچه‌وله
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
تقریبا همه باستان‌پژوهان درباره تقسیم کار در دوران نوسنگی هم‌نظرند؛ زن‌ها به شکار جانوران کوچک می‌رفتند و شکار جانوران بزرگ کار مردها بود. اما یافته‌های بسیاری تردیدهای جدی درباره درستی این نظر به وجود می‌آورد.
یافته‌هایی در مکانی در ارتفاع ۴۰۰۰ متری رشته کوه آندن (بلندترین رشته کوه جهان به طول ۷۵۰۰ کیلومتر در آمریکای جنوبی) این نظریه دانشمندان را زیر سوال برده است که در دوره نوسنگی شکار جانواران بزرگ بر عهده مردها بود و زن‌ها تنها به شکار حیوانات کوچک می‌رفتند.
در این مکان قبر زنی کشف شده که متعلق به ۹۰۰۰ سال پیش است. این زن شکارچی گوزن‌های بزرگ رشته کوه آند و دیگر حیوانات بزرگ جثه بوده و تنها زنی در قاره آمریکا نبوده که به شکار جانوران بزرگ می‌رفته است.
محققان دانشگاه کالیفرنیا در شهر دیویس نتیجه پژوهش‌هایی را در مجله پیشرفت‌های علمی "Science Advances" منتشر کرده که نشان می‌دهد در دوران نوسنگی (Jungesteinzeit) تفکیک وظایف بین دو جنس کمتر از آنچه تصور می‌شده وجود داشته است.
رندی هاس، نویسنده این پژوهش می‌گوید: «یافته‌های باستان‌شناسی و تجزیه و تحلیل مراسم خاکسپاری در این دوره این نظریه را که فقط مردان برای شکار می‌رفتند، رد میکند.» او درباره اهمیت این یافته‌ها اشاره میکند که آنها پرتوی هم بر بحث‌های فعلی درباره مسئله جنسیت و شغل می‌افکند. این انسان‌شناس تأکید میکند: «دستمزدهای نابرابر طبیعی نیست. حتی اجداد ما نیز وظایف را میان خود به طور مساوی تقسیم میکردند.»
باستان شناسان این مقبره را در سال ۲۰۱۸ در ویلامایا پاتجکسا در پرو کشف کردند. اشیائی که در گور گذاشته شده‌اند شامل نیزه و ابزارهایی برای فرآوری حیوانات است. از آنجا که در دوره نوسنگی در این منطقه مرسوم بود که مردگان را به همراه اشیا روزمره آنها دفن کنند، محققان تصور می‌کنند که فرد به خاک سپرده شده یک شکارچی بوده است. جنسیت او با بررسی ساختار استخوان و پروتئین‌های دندان‌های او تشخیص داده شده است.
این یافته سوال جدی در برابر باستان‌شناسان گذاشت؛ این که آیا این زن شکارچی یک استثنا بود یا قاعده؟ آنها برای یافتن پاسخ درست دست به تحلیل یافته‌هایی در گورهای دیگر متعلق به این دوره در آمریکای شمالی و جنوبی زدند. آنها ۴۲۹ باقی مانده جسد را در ۱۰۷ گورستان را مورد بررسی قرار دادند. در ۲۷ مورد اشیاء شکار همراه مردگان بوده که ۱۵ تای آنها مرد و ۱۱ نفر زن بوده‌اند.
به باور پژوهشگران این پژوهش‌ها زمینه قابل اتکایی برای این نتیجه‌گیری هستند که زنان به هیچ عنوان در شکار جانواران بزرگ نقشی فرعی نداشته‌اند. گور کشف شده در ویلامایا پاتجکسا کهن‌ترین در نوع خود است که در قاره آمریکا کشف شده. پژوهشگران این احتمال را می‌دهند که ۳۰ تا ۵۰ درصد شکارچیان زن بودند./دویچه‌وله
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
📸 #جیل_بایدن، اولین بانوی اول آمریکا با شغل تمام‌وقت
او به تلویزیون سی‌بی‌اس گفته است:
«اگر ما به کاخ سفید برویم، به تدریس ادامه خواهم داد. این برایم مهم است و می‌خواهم مردم قدر ومنزلت معلمان و فعالیت آنان در جامعه را بدانند.»
جیل بایدن، همسررئیس جمهوری منتخب ایالات متحده آمریکا، در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها گفته است پس از ورود به کاخ سفید به شغلش، معلمی، ادامه خواهد داد.
همسر وی، جو بایدن قرار است به عنوان چهل و ششمین رئیس جمهوری این کشور پهناور، زمام امور را به‌دست بگیرد و در اینصورت خانم بایدن اولین بانوی اول امریکا خواهد بود که علاوه بر وظیفه بانوی اولی به کار اصلی خود ادامه خواهد داد.
جیل بایدن استاد زبان انگلیسی به‌طور تمام وقت در کالجی در ویرجینای شمالی است.
منبع: دویچه‌وله فارسی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
او به تلویزیون سی‌بی‌اس گفته است:
«اگر ما به کاخ سفید برویم، به تدریس ادامه خواهم داد. این برایم مهم است و می‌خواهم مردم قدر ومنزلت معلمان و فعالیت آنان در جامعه را بدانند.»
جیل بایدن، همسررئیس جمهوری منتخب ایالات متحده آمریکا، در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها گفته است پس از ورود به کاخ سفید به شغلش، معلمی، ادامه خواهد داد.
همسر وی، جو بایدن قرار است به عنوان چهل و ششمین رئیس جمهوری این کشور پهناور، زمام امور را به‌دست بگیرد و در اینصورت خانم بایدن اولین بانوی اول امریکا خواهد بود که علاوه بر وظیفه بانوی اولی به کار اصلی خود ادامه خواهد داد.
جیل بایدن استاد زبان انگلیسی به‌طور تمام وقت در کالجی در ویرجینای شمالی است.
منبع: دویچه‌وله فارسی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 این کلیپ و فیلم کوتاه باید نامزد جایزه اسکار و یا یکی از جوایز جهانی می‌شد...
فیلمی که مفاهیم و اندیشه‌های انسان امروزی و زیست جهان مدرن را به چالش کشاند.
از جناب شکارچی هم سپاسگزاریم جهت نکشیدن طناب و پخش فیلم...
✍ #سیروان_محمودی
رفتار کرکودیل‌ها صادقانه است:
آنها سعی می‌کنند ما را شکار کنند و بخورند؛
اما رفتار آدم‌ها نه، آنها اول
وانمود می‌کنند که دوست شما هستند!
#استیو_اروین
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
فیلمی که مفاهیم و اندیشه‌های انسان امروزی و زیست جهان مدرن را به چالش کشاند.
از جناب شکارچی هم سپاسگزاریم جهت نکشیدن طناب و پخش فیلم...
✍ #سیروان_محمودی
رفتار کرکودیل‌ها صادقانه است:
آنها سعی می‌کنند ما را شکار کنند و بخورند؛
اما رفتار آدم‌ها نه، آنها اول
وانمود می‌کنند که دوست شما هستند!
#استیو_اروین
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#ویکتور_هوگو می‌گوید:
جنایتکار تنها آن کسی نیست که کارد بر می‌دارد و یک نفر دیگر را به قتل می‌رساند، چه بسیارند افرادی که در میان ما زندگی می‌کنند، ما همه به آنها احترام می‌گذاریم و آنها را آدم‌های خوب و قابل ستایشی می‌دانیم و آنها با کمال آسودگی و خونسردی با یک عمل کوچک باعث نابودی چندین خانواده میشوند در حالیکه با کمال تاسف هنوز قوانین بشری به آن پایه از تکامل نرسیده است که بتواند این گروه کثیر جنایتکار را بشناسد و آنها را به مجازات اعمالشان برساند.
📙 #تقلید_زندگی
✍🏻 #هوشنگ_مستوفی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
جنایتکار تنها آن کسی نیست که کارد بر می‌دارد و یک نفر دیگر را به قتل می‌رساند، چه بسیارند افرادی که در میان ما زندگی می‌کنند، ما همه به آنها احترام می‌گذاریم و آنها را آدم‌های خوب و قابل ستایشی می‌دانیم و آنها با کمال آسودگی و خونسردی با یک عمل کوچک باعث نابودی چندین خانواده میشوند در حالیکه با کمال تاسف هنوز قوانین بشری به آن پایه از تکامل نرسیده است که بتواند این گروه کثیر جنایتکار را بشناسد و آنها را به مجازات اعمالشان برساند.
📙 #تقلید_زندگی
✍🏻 #هوشنگ_مستوفی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 هنرمند زن فرانسوی با حرکات بدنش برای #ناشنوایان رپ و هیپ‌هاپ می‌خواند./یورونیوزفارسی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️رژیم‌های خودکامه، تباهی و انحطاط اجتماعی
✍علی احمد باوندپور دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی
آلکسی دو توکویل نویسنده و سیاستمدار بلندآوازه فرانسوی در کتاب درخشان «انقلاب فرانسه و رژیم سیاسی پیش از آن» به بررسی زمینه ها و شرایط اجتماعی و سیاسی رژیم پیش از انقلاب بزرگ فرانسه می پردازد. شرایطی که شاید هنوز در تمام وضعیت های پیشاانقلابی در همه جای جهان صادق باشد. توکویل در این کتاب درباره انحطاط طبقه اشراف در رژیم ماقبل انقلاب فرانسه چنین می نویسد:
"خودکامگی در هیچ کجا مانند گروه اجتماعی اشراف، پیامدهای زیانباری به بار نمی آورد، زیرا رژیم های خودکامه بیشتر از هر رژیم دیگری برای رشد تباهی هایی که طبقه اشراف ذاتاً مستعد آنها هستند، زمینه فراهم می کند و حتی آنها را به فراسوی آنچه که گرایش طبیعی آنها به فساد است، سوق می دهد".
توکویل شرایط اجتماعی و اقتصادی رژیم توتالیتر ماقبل انقلاب را به روشنی توضیح می دهد:
"در اجتماعی که پیوندهای خانوادگی، کاستی، طبقاتی و اخوت های صنفی از میان رفته باشد، مردم بسیار آمادگی دارند که تنها بر حسب منافع شخص شان بیندیشند و بر وفق یک فردیت گرایی بسیار محدود، فقط در اندیشه خود باشند و هیچگونه دلبستگی به خیر همگانی از خود نشان ندهند".
و اما سیاست رژیم خودکامه راجع به این فردیت گرایی مفرط و منفعت جویی شخصی مهلک چگونه است؟ رژیم های توتالیتر در پی مهار این ویژگی های منحط کننده هستند یا مشوق آن؟ توکویل می گوید:
"رژیم خودکامه نه تنها با چنین گرایش های فردپرستانه ای مقابله نمی کند، بلکه به آنها بال و پر هم می دهد و بدین سان، حکومت شوندگان را از هرگونه احساس همبستگی و وابستگی متقابل و علایق همسایگی و دلبستگی به افزایش رفاه کل اجتماع، محروم می سازد. این گونه، حکومت، مردم را در زندگی خصوصی شان محصور می دارد و با سوء استفاده از این گرایشی که آنها در جهت جدا نگهداشتن شان از دیگران پیدا می کنند، موفق می شود که آنها را از یکدیگر بیگانه سازد. در جامعه ای که احساس افراد آن نسبت به همدیگر سرد بوده باشد، «رژیم» خودکامه می تواند یک گام بیشتر گذارد و این سردی را به یخ زدگی مبدل کند."
شرایط اجتماعی، ارزش ها و رفتار مردم در زمانه سیطره رژیم توتالیتر به انحطاط کامل گرایش پیدا می کند، خیر عمومی فراموش می شود و افراد جز به خویش و تعقیب منافع خویش به چیزی نمی اندیشند.چرا؟ توکویل پاسخ می دهد:
"از آنجا که در چنین جامعه ای هیچ چیز پایدار نیست، هر کسی از فرو افتادن به یک سطح اجتماعی پایین تر هراسان است و سراسیمه می کوشد تا وضع شخصی خویش را بهبود بخشد.چون در این اجتماع پول نه تنها معیار انحصاری پایگاه اجتماعی شخص می گردد، بلکه برای انسان پرستیژ نیز می خرد. در چنین جامعه ای هر کسی بی تابانه در جستجوی پول است و یا در صورت ثروتمند بودن، می کوشد تا ثروتش را دست نخورده نگهدارد.
در یک حکومت خودکامه عشق به سود، اشتیاق به کسب و کارهای پولساز، آرزوی پول درآوردن به هر قیمت و دلبستگی به آسایش مادی و زندگی آسوده، به گونه سوداهای حاکم در می آیند. فقدان نظارت بر چنین سوداهایی، این سوداها را فراگیر می کند و بدین سان، ارزش های اخلاقی کل ملت را به پستی می کشانند.
"این سرشت خودکامگی است که چنین آرزوهایی را تقویت کند و به آنها میدانی برای تاخت و تاز بدهد. رژیم خودکامه که برای تضمین حاکمیت خود روحیه اخلاقی جامعه را تنزل می دهد، توجه مردم را از امور اجتماعی بر می گرداند و حتی آنها را از اندیشیدن به یک انقلاب نیز بیزار می سازد. «رژیم» خودکامه تنها می تواند جوی از پنهانکاری را بپروراند که در آن، معاملات تقلب آمیز رواج دارند و چپاولگران می توانند سودهای هنگفتی ببرند".
توکویل تنها به شرح وضعیت رژیم خودکامه بسنده نمی کند. با توجه به شناخت و تجربه ای که از حضور در دنیای سیاست اندوخته است و مطالعات گسترده ای که درباره نظام های سیاسی داشته است راه برون رفت و خلاصی از این وضعیت انحطاط آمیز را نیز تجویز و توصیه می کند.او راه مقابله با این تباهی ها را فقط و فقط یک چیز می داند: "آزادی"
"تنها آزادی است که می تواند اعضای یک اجتماع را از انزوا درآورد، انزوایی که در آن، یک فرد فقط سرگرم امور شخصی خویش است وبه دیگران کاری ندارد؛ این آزادی است که انسان ها را به تماس با یکدیگر وا می دارد و بدانها احساس عضویت فعالانه در اجتماع می بخشد.
تنها آزادی است که میتواند اذهان«انسان ها» را به فراسوی مال پرستی محض ونگرانی های تنگ نظرانه شخصی که در مسیر زندگی روزانه پیوسته مطرح میشوند، راه برد. تنها آزادی است که در برخی لحظات بحرانی، آرمان والاتر و نیرومند تری را جایگزین عشق انسان ها به رفاه مادی میسازد و هدفهای دیگری به جز ثروتمند شدن را به پیش می کشد و پرتوی می افشاند که همگان تحت آن می توانند تباهی ها و شایستگی های راستین شان را ببینند و بسنجند".
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍علی احمد باوندپور دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی
آلکسی دو توکویل نویسنده و سیاستمدار بلندآوازه فرانسوی در کتاب درخشان «انقلاب فرانسه و رژیم سیاسی پیش از آن» به بررسی زمینه ها و شرایط اجتماعی و سیاسی رژیم پیش از انقلاب بزرگ فرانسه می پردازد. شرایطی که شاید هنوز در تمام وضعیت های پیشاانقلابی در همه جای جهان صادق باشد. توکویل در این کتاب درباره انحطاط طبقه اشراف در رژیم ماقبل انقلاب فرانسه چنین می نویسد:
"خودکامگی در هیچ کجا مانند گروه اجتماعی اشراف، پیامدهای زیانباری به بار نمی آورد، زیرا رژیم های خودکامه بیشتر از هر رژیم دیگری برای رشد تباهی هایی که طبقه اشراف ذاتاً مستعد آنها هستند، زمینه فراهم می کند و حتی آنها را به فراسوی آنچه که گرایش طبیعی آنها به فساد است، سوق می دهد".
توکویل شرایط اجتماعی و اقتصادی رژیم توتالیتر ماقبل انقلاب را به روشنی توضیح می دهد:
"در اجتماعی که پیوندهای خانوادگی، کاستی، طبقاتی و اخوت های صنفی از میان رفته باشد، مردم بسیار آمادگی دارند که تنها بر حسب منافع شخص شان بیندیشند و بر وفق یک فردیت گرایی بسیار محدود، فقط در اندیشه خود باشند و هیچگونه دلبستگی به خیر همگانی از خود نشان ندهند".
و اما سیاست رژیم خودکامه راجع به این فردیت گرایی مفرط و منفعت جویی شخصی مهلک چگونه است؟ رژیم های توتالیتر در پی مهار این ویژگی های منحط کننده هستند یا مشوق آن؟ توکویل می گوید:
"رژیم خودکامه نه تنها با چنین گرایش های فردپرستانه ای مقابله نمی کند، بلکه به آنها بال و پر هم می دهد و بدین سان، حکومت شوندگان را از هرگونه احساس همبستگی و وابستگی متقابل و علایق همسایگی و دلبستگی به افزایش رفاه کل اجتماع، محروم می سازد. این گونه، حکومت، مردم را در زندگی خصوصی شان محصور می دارد و با سوء استفاده از این گرایشی که آنها در جهت جدا نگهداشتن شان از دیگران پیدا می کنند، موفق می شود که آنها را از یکدیگر بیگانه سازد. در جامعه ای که احساس افراد آن نسبت به همدیگر سرد بوده باشد، «رژیم» خودکامه می تواند یک گام بیشتر گذارد و این سردی را به یخ زدگی مبدل کند."
شرایط اجتماعی، ارزش ها و رفتار مردم در زمانه سیطره رژیم توتالیتر به انحطاط کامل گرایش پیدا می کند، خیر عمومی فراموش می شود و افراد جز به خویش و تعقیب منافع خویش به چیزی نمی اندیشند.چرا؟ توکویل پاسخ می دهد:
"از آنجا که در چنین جامعه ای هیچ چیز پایدار نیست، هر کسی از فرو افتادن به یک سطح اجتماعی پایین تر هراسان است و سراسیمه می کوشد تا وضع شخصی خویش را بهبود بخشد.چون در این اجتماع پول نه تنها معیار انحصاری پایگاه اجتماعی شخص می گردد، بلکه برای انسان پرستیژ نیز می خرد. در چنین جامعه ای هر کسی بی تابانه در جستجوی پول است و یا در صورت ثروتمند بودن، می کوشد تا ثروتش را دست نخورده نگهدارد.
در یک حکومت خودکامه عشق به سود، اشتیاق به کسب و کارهای پولساز، آرزوی پول درآوردن به هر قیمت و دلبستگی به آسایش مادی و زندگی آسوده، به گونه سوداهای حاکم در می آیند. فقدان نظارت بر چنین سوداهایی، این سوداها را فراگیر می کند و بدین سان، ارزش های اخلاقی کل ملت را به پستی می کشانند.
"این سرشت خودکامگی است که چنین آرزوهایی را تقویت کند و به آنها میدانی برای تاخت و تاز بدهد. رژیم خودکامه که برای تضمین حاکمیت خود روحیه اخلاقی جامعه را تنزل می دهد، توجه مردم را از امور اجتماعی بر می گرداند و حتی آنها را از اندیشیدن به یک انقلاب نیز بیزار می سازد. «رژیم» خودکامه تنها می تواند جوی از پنهانکاری را بپروراند که در آن، معاملات تقلب آمیز رواج دارند و چپاولگران می توانند سودهای هنگفتی ببرند".
توکویل تنها به شرح وضعیت رژیم خودکامه بسنده نمی کند. با توجه به شناخت و تجربه ای که از حضور در دنیای سیاست اندوخته است و مطالعات گسترده ای که درباره نظام های سیاسی داشته است راه برون رفت و خلاصی از این وضعیت انحطاط آمیز را نیز تجویز و توصیه می کند.او راه مقابله با این تباهی ها را فقط و فقط یک چیز می داند: "آزادی"
"تنها آزادی است که می تواند اعضای یک اجتماع را از انزوا درآورد، انزوایی که در آن، یک فرد فقط سرگرم امور شخصی خویش است وبه دیگران کاری ندارد؛ این آزادی است که انسان ها را به تماس با یکدیگر وا می دارد و بدانها احساس عضویت فعالانه در اجتماع می بخشد.
تنها آزادی است که میتواند اذهان«انسان ها» را به فراسوی مال پرستی محض ونگرانی های تنگ نظرانه شخصی که در مسیر زندگی روزانه پیوسته مطرح میشوند، راه برد. تنها آزادی است که در برخی لحظات بحرانی، آرمان والاتر و نیرومند تری را جایگزین عشق انسان ها به رفاه مادی میسازد و هدفهای دیگری به جز ثروتمند شدن را به پیش می کشد و پرتوی می افشاند که همگان تحت آن می توانند تباهی ها و شایستگی های راستین شان را ببینند و بسنجند".
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 برآورده کردن آخرین آرزوها
از آخرین سفر به دریاکنار تا آخرین بازدید از کنسرت راک، فرانک ونزلو به بیماران لاعلاج کمک میکند تا آخرین آرزوی آنها برآورده شود.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
از آخرین سفر به دریاکنار تا آخرین بازدید از کنسرت راک، فرانک ونزلو به بیماران لاعلاج کمک میکند تا آخرین آرزوی آنها برآورده شود.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
زندگی وحشتی است در تئاتری که آتش گرفته. همه به دنبال درِ خروجی می‌گردند، هیچ‌کس هم پیدایش نمی‌کند، همه یکدیگر را هل می‌دهند، بدبخت آنهایی که به زمین می‌افتند، بلافاصله لگدمال میشوند.
✍ #سارتر
📚 #نکراسوف
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
✍ #سارتر
📚 #نکراسوف
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
تنها وقتی آخرین درخت بمیرد وآخرین رودخانه مسموم شود و آخرین ماهی شکار شود، انسان‌ها خواهند فهمید که نمی‌شود پول را خورد!
#ضرب_المثل_سرخپوستى
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
#ضرب_المثل_سرخپوستى
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلمی پر از درد...
جایگاه اشرف مخلوقات در ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
جایگاه اشرف مخلوقات در ایران
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ بیکاری ۶۲ درصدی زنانِ جهان در دوران پاندمی کووید ۱۹
یک عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات زنان با اشاره به پژوهش جدید سازمان کمک بین‌المللی و غیر انتفاعی care، اظهار کرد: ۶۲ درصد از افرادی که در جهان به دلیل پاندمی کووید ۱۹ شغلشان را از دست داده‌اند، زنان هستند. همچنین ۲۷ درصد از زنان در این ایام با چالش‌های مرتبط با بیماری روانی رو به رو شده‌اند در حالی که همین آمار برای مردان تنها ۱۰ درصد است.
تهمینه شاوردی در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه تاکنون مطالعه و پژوهش قابل اعتنا و استنادی در کشور درباره پیامدهای پاندمی کرونا روی وضعیت خانوادگی، روانی و اجتماعی و اقتصادی زنان انجام نشده است، گفت: زنان نه تنها از بُعد اقتصادی با مشکل امنیت شغلی و از دست‌دادن موقعیت شغلی خود مواجه هستند بلکه به دلیل پایین بودن درآمد زنان نسبت به مردان، بالطبع پس‌انداز کمتری نیز دارند. از سوی دیگر در ایران نیز میزان دقیقی از افرادی که شغل خود را از دست داده‌اند، در دسترس نیست و بنا به گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، در بهترین حالت ۲.۹ میلیون و در بدترین حالت ۶.۴ میلیون نفر از کل شاغلان کشور شغلشان را از دست داده‌اند.
این جامعه‌شناس با اشاره بر یافته‌های موسسه care که جامعه نمونه آن ۴۰۰۰ مرد و ۶۵۰۰ زن در ۳۸ کشور جهان است، توضیح داد: در این پژوهش‌ها ۵۵ درصد از زنان اظهار کرده‌اند که به دلیل از دست‌دادن شغل و درآمدشان در پی شیوع کووید ۱۹، دچار مشکلاتی در زندگی شده‌اند این در حالیست که ۳۴ درصد مردان به این مشکلات اشاره کرده‌اند. به نظر می‌رسد زنان بیشتر در بخش‌های غیررسمی به کار اشتغال دارند که این امر شاهدی بر آسیب‌پذیر بودن آنان نسبت به از دست‌دادن شغل است.
به گفته شاوردی «از پیامدهایی که پاندمی کرونا در پی داشته است، افزایش خشونت علیه زنان است. بر اساس آمار ارائه شده میزان طلاق نیز هم در ایران و هم جهان افزایش یافته است. سازمان ملل در همین راستا اعلام کرده است با وجود اینکه خشونت علیه زنان پیش‌تر نیز وجود داشته و برخلاف قوانین حقوق بشر است اما گزارش‌های کشورهای مختلف بیانگر گسترش خشونت علیه زنان تا ۳۰ درصد است.»
👈 متن کامل یادداشت در ایسنا
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
یک عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات زنان با اشاره به پژوهش جدید سازمان کمک بین‌المللی و غیر انتفاعی care، اظهار کرد: ۶۲ درصد از افرادی که در جهان به دلیل پاندمی کووید ۱۹ شغلشان را از دست داده‌اند، زنان هستند. همچنین ۲۷ درصد از زنان در این ایام با چالش‌های مرتبط با بیماری روانی رو به رو شده‌اند در حالی که همین آمار برای مردان تنها ۱۰ درصد است.
تهمینه شاوردی در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه تاکنون مطالعه و پژوهش قابل اعتنا و استنادی در کشور درباره پیامدهای پاندمی کرونا روی وضعیت خانوادگی، روانی و اجتماعی و اقتصادی زنان انجام نشده است، گفت: زنان نه تنها از بُعد اقتصادی با مشکل امنیت شغلی و از دست‌دادن موقعیت شغلی خود مواجه هستند بلکه به دلیل پایین بودن درآمد زنان نسبت به مردان، بالطبع پس‌انداز کمتری نیز دارند. از سوی دیگر در ایران نیز میزان دقیقی از افرادی که شغل خود را از دست داده‌اند، در دسترس نیست و بنا به گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، در بهترین حالت ۲.۹ میلیون و در بدترین حالت ۶.۴ میلیون نفر از کل شاغلان کشور شغلشان را از دست داده‌اند.
این جامعه‌شناس با اشاره بر یافته‌های موسسه care که جامعه نمونه آن ۴۰۰۰ مرد و ۶۵۰۰ زن در ۳۸ کشور جهان است، توضیح داد: در این پژوهش‌ها ۵۵ درصد از زنان اظهار کرده‌اند که به دلیل از دست‌دادن شغل و درآمدشان در پی شیوع کووید ۱۹، دچار مشکلاتی در زندگی شده‌اند این در حالیست که ۳۴ درصد مردان به این مشکلات اشاره کرده‌اند. به نظر می‌رسد زنان بیشتر در بخش‌های غیررسمی به کار اشتغال دارند که این امر شاهدی بر آسیب‌پذیر بودن آنان نسبت به از دست‌دادن شغل است.
به گفته شاوردی «از پیامدهایی که پاندمی کرونا در پی داشته است، افزایش خشونت علیه زنان است. بر اساس آمار ارائه شده میزان طلاق نیز هم در ایران و هم جهان افزایش یافته است. سازمان ملل در همین راستا اعلام کرده است با وجود اینکه خشونت علیه زنان پیش‌تر نیز وجود داشته و برخلاف قوانین حقوق بشر است اما گزارش‌های کشورهای مختلف بیانگر گسترش خشونت علیه زنان تا ۳۰ درصد است.»
👈 متن کامل یادداشت در ایسنا
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
ایسنا
بیکاری ۶۲ درصدی زنانِ جهان در دوران پاندمی کووید ۱۹
یک عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات زنان با اشاره به پژوهش جدید سازمان کمک بین‌المللی و غیر انتفاعی care، اظهار کرد: ۶۲ درصد از افرادی که در جهان به دلیل پاندمی کووید ۱۹ شغلشان را از دست داده اند، زنان هستند همچنین ۲۷ درصد از زنان در این ایام با چالش های…
🔴سه سال از #زلزله_کرمانشاه گذشت،
اما رنج ها کماکان باقی است.
✍دکتر فاضل الیاسی- پژوهشگر پسادکتری دانشگاه تهران
در دنیای مدرن که تسلط همه جانبه انسان بر طبیعت غیرقابل انکار است، فقط در جاهایی سوانح و حوادث طبیعی به بحران و فاجعه منجر میشود که در آن غفلت و ناکارآمدی انسان وجود داشته باشد، در غیر این صورت سوانح و حوادثی همانند سیل و زلزله و غیره به بحران و فاجعه منتهی نمی‌شود و خسارات جانی و مادی زیادی به دنبال ندارد.
سرزمین ایران که یکی از ده سانحه‌خیزترین ممالک دنیاست و در میان این ده کشور دنیا ایران رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است دارای یک استراتژی خاص جهت مدیریت ریسک و پیشگیرانه نیست و تاکنون نیز مدیریت بحران در ایران ناکارآمد و فاقد برنامه بوده و هست که می‌توان تبدیل شدن سوانح طبیعی مانند سیل و زلزله به فاجعه انسانی و اجتماعی را ناشی از عملکرد ضعیف مسولین دانست.
در زلزله ۷.۳ ریشتری ۲۱ آبان ماه سال۹۶ که در هشت شهر و ۱۹۳۰ روستا به وقوع پیوست، دهها هزار واحد تخریب، حدود ۷۰۰ نفر کشته و هزاران زخمی بر جای گذاشت، سه عامل منجر به کاهش بسیار زیاد جانباختگان گردید در غیر اینصورت هزاران و شاید دهها هزار کشته بر جای می‌گذاشت، مهمترین عواملی که تعداد جانباختگان را به حداقل رساند:
۱- زمان وقوع زلزله که ساعت ۹ و ۴۸ دقیقه شب بود و مردم بیدار و خیلی‌ها بیرون بودند.
۲- وقوع یک پیش زلزله که هشداری بود برای مردم ساکن این مناطق
۳- وجود شبکه‌های اجتماعی همانند تلگرام اینستاگرام، فیس بوک و غیره که بعد از وقوع پیش‌لرزه شروع کردند به هشدار و اطلاع رسانی که نقش مهمی جهت خروج مردم از خانه‌های خود داشت.
۴- خیلی از واحدها بخصوص در روستاها نوساز بودند، چون در جریان جنگ ایران و عراق اشغال شده و ساکنان آن به مناطق دیگر آواره شده بودند و بعد از اتمام جنگ مردم اقدام به بازسازی خانه های خود کرده بودند.
در این سرزمین پر سوانح و حادثه خیز همانگونه که فاقد استراتژی و مدیریت ریسک و پیشگیرانه هستیم، فاقد برنامه پسا سوانح و بحران نیز هستیم.
بعد از جریان زلزله کرمانشاه مسولین با وعده و وعیدهای زیادی قول کمک به مردم زلزله زده کرمانشاه دادند، وعده دادند در کنار زلزله‌زدگان بمانند، به مستاجرین زلزله‌زده زمین واگذار کنند و آنها که حدود نصف جمعیت زلزله زدگان را تشکیل می دهند را صاحب خانه کنند، اما مسولین زلزله‌زدگان را در نیمه راه تنها گذاشتند و خبری از زمین مستاجرین و خانه‌دار کردن آنها نیست.
در امر بازسازی نیز با مشکلات و چالش های زیادی مواجه هستیم:
۱- مسولین بازسازی را به بازسازی صرف فیزیکی تقلیل داده‌اند و آن را به یک کالبد آجر و ملات خلاصه کرده اند، اگر چه تسهیلات اعطائی برای بازسازی واحدها نیز اصلا کافی نبود و خیلی از زلزله‌زدگان هنوز پایلوت نشین هستند، دوم اینکه اعطاء این تسهیلات بسیار ناشیانه و دور از عدالت‌محوری بود، برای مثال برای یک واحد ۵۰ متری و یک واحد ۲۰۰ متری به یک اندازه تسهیلات پرداخت کردند و این گونه زلزله‌زدگان زیر آوار بدهکاری و قرض و نداری گیر افتادند.
۲- بازسازی فضای اجتماعی مغفول مانده است، در طی سه سال گذشته شاهد هیچ گونه اقدام شایسته‌ای در این راستا نبوده‌ایم. طلاق، خشونت خانوادگی، اعتیاد و سرقت افزایش یافته و امنیت روانشناختی، اجتماعی و شغلی روز به روز کاهش پیدا میکند.
۳- نه تنها خبری از بازسازی فضای روانشناختی نیست، بلکه بدهکار بودن زلزله زدگان و فشار بانک‌ها این فضا را دوچندان به قهقرا برده است.
۴- برای بازسازی فضای اقتصادی و اشتغالزایی نیز اقدامی صورت نگرفته است و میزان فقر و بیکاری روز به روز افزایش می یابد.
۵- فضای فرهنگی نیز کماکان با مشکلات زیادی مواجه است، مدارس از لحاظ فیزیکی وجود دارند و امر آموزش و تحصیل با چالش‌های فراوانی مواجه است، کتابخانه و فرهنگسراها از لحاظ فیزیکی نیز بازسازی نشده‌اند.
در یک کلام نگاه مسولین به بازسازی صرفا یک نگاه فنی است، مسولین یا درک و فهم بازسازی در تمام ابعاد آن را ندارند و یا توان انجام بازسازی با کلیت و جامعیت آن را ندارند.
@victims1
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
ادامه در پست بعدی👇👇
اما رنج ها کماکان باقی است.
✍دکتر فاضل الیاسی- پژوهشگر پسادکتری دانشگاه تهران
در دنیای مدرن که تسلط همه جانبه انسان بر طبیعت غیرقابل انکار است، فقط در جاهایی سوانح و حوادث طبیعی به بحران و فاجعه منجر میشود که در آن غفلت و ناکارآمدی انسان وجود داشته باشد، در غیر این صورت سوانح و حوادثی همانند سیل و زلزله و غیره به بحران و فاجعه منتهی نمی‌شود و خسارات جانی و مادی زیادی به دنبال ندارد.
سرزمین ایران که یکی از ده سانحه‌خیزترین ممالک دنیاست و در میان این ده کشور دنیا ایران رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است دارای یک استراتژی خاص جهت مدیریت ریسک و پیشگیرانه نیست و تاکنون نیز مدیریت بحران در ایران ناکارآمد و فاقد برنامه بوده و هست که می‌توان تبدیل شدن سوانح طبیعی مانند سیل و زلزله به فاجعه انسانی و اجتماعی را ناشی از عملکرد ضعیف مسولین دانست.
در زلزله ۷.۳ ریشتری ۲۱ آبان ماه سال۹۶ که در هشت شهر و ۱۹۳۰ روستا به وقوع پیوست، دهها هزار واحد تخریب، حدود ۷۰۰ نفر کشته و هزاران زخمی بر جای گذاشت، سه عامل منجر به کاهش بسیار زیاد جانباختگان گردید در غیر اینصورت هزاران و شاید دهها هزار کشته بر جای می‌گذاشت، مهمترین عواملی که تعداد جانباختگان را به حداقل رساند:
۱- زمان وقوع زلزله که ساعت ۹ و ۴۸ دقیقه شب بود و مردم بیدار و خیلی‌ها بیرون بودند.
۲- وقوع یک پیش زلزله که هشداری بود برای مردم ساکن این مناطق
۳- وجود شبکه‌های اجتماعی همانند تلگرام اینستاگرام، فیس بوک و غیره که بعد از وقوع پیش‌لرزه شروع کردند به هشدار و اطلاع رسانی که نقش مهمی جهت خروج مردم از خانه‌های خود داشت.
۴- خیلی از واحدها بخصوص در روستاها نوساز بودند، چون در جریان جنگ ایران و عراق اشغال شده و ساکنان آن به مناطق دیگر آواره شده بودند و بعد از اتمام جنگ مردم اقدام به بازسازی خانه های خود کرده بودند.
در این سرزمین پر سوانح و حادثه خیز همانگونه که فاقد استراتژی و مدیریت ریسک و پیشگیرانه هستیم، فاقد برنامه پسا سوانح و بحران نیز هستیم.
بعد از جریان زلزله کرمانشاه مسولین با وعده و وعیدهای زیادی قول کمک به مردم زلزله زده کرمانشاه دادند، وعده دادند در کنار زلزله‌زدگان بمانند، به مستاجرین زلزله‌زده زمین واگذار کنند و آنها که حدود نصف جمعیت زلزله زدگان را تشکیل می دهند را صاحب خانه کنند، اما مسولین زلزله‌زدگان را در نیمه راه تنها گذاشتند و خبری از زمین مستاجرین و خانه‌دار کردن آنها نیست.
در امر بازسازی نیز با مشکلات و چالش های زیادی مواجه هستیم:
۱- مسولین بازسازی را به بازسازی صرف فیزیکی تقلیل داده‌اند و آن را به یک کالبد آجر و ملات خلاصه کرده اند، اگر چه تسهیلات اعطائی برای بازسازی واحدها نیز اصلا کافی نبود و خیلی از زلزله‌زدگان هنوز پایلوت نشین هستند، دوم اینکه اعطاء این تسهیلات بسیار ناشیانه و دور از عدالت‌محوری بود، برای مثال برای یک واحد ۵۰ متری و یک واحد ۲۰۰ متری به یک اندازه تسهیلات پرداخت کردند و این گونه زلزله‌زدگان زیر آوار بدهکاری و قرض و نداری گیر افتادند.
۲- بازسازی فضای اجتماعی مغفول مانده است، در طی سه سال گذشته شاهد هیچ گونه اقدام شایسته‌ای در این راستا نبوده‌ایم. طلاق، خشونت خانوادگی، اعتیاد و سرقت افزایش یافته و امنیت روانشناختی، اجتماعی و شغلی روز به روز کاهش پیدا میکند.
۳- نه تنها خبری از بازسازی فضای روانشناختی نیست، بلکه بدهکار بودن زلزله زدگان و فشار بانک‌ها این فضا را دوچندان به قهقرا برده است.
۴- برای بازسازی فضای اقتصادی و اشتغالزایی نیز اقدامی صورت نگرفته است و میزان فقر و بیکاری روز به روز افزایش می یابد.
۵- فضای فرهنگی نیز کماکان با مشکلات زیادی مواجه است، مدارس از لحاظ فیزیکی وجود دارند و امر آموزش و تحصیل با چالش‌های فراوانی مواجه است، کتابخانه و فرهنگسراها از لحاظ فیزیکی نیز بازسازی نشده‌اند.
در یک کلام نگاه مسولین به بازسازی صرفا یک نگاه فنی است، مسولین یا درک و فهم بازسازی در تمام ابعاد آن را ندارند و یا توان انجام بازسازی با کلیت و جامعیت آن را ندارند.
@victims1
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
ادامه در پست بعدی👇👇
👆👆👆👆
نگاه فنی محور و فقدان تخصص و مدیریت ریسک و پیشگیرانه حادثه‌ای طبیعی را به فاجعه‌ای انسانی تبدیل کرده است، که تبعات پسازلزله نیز نتیجه چنین عملکرد ضعیف و غیر تخصصی است.
سه سال از زلزله کرمانشاه گذشت اما درد و رنج زلزله‌زدگان کماکان برجاست، در اینجا و پس از سه سال از آن سانحه سخت و ویرانگر به بعضی از تالمات زلزله‌زدگان اشاره می‌کنیم:
۱- خیلی از زلزله‌زدگان نسبت به زندگی و آینده ابراز ناامیدی می کنند.
۲- سایه فقر و بیکاری بیش از پیش در این مناطق احساس میشود.
۳- فشار روانی زلزله‌زدگان را در تنگنا قرار داده است.
۴- طلاق، خشونت خانوادگی، اعتیاد، بیکاری بلای جان بازماندگان از زلزله است.
۵- مهاجرت بازماندگان از زلزله برای کار به کشورهای خارجی روز به روز افزایش می‌یابد.
۶- روابط، ساختار و ارزش‌های خانواده دچار دگردیسی شده است.
۷- انگیزه کار، تشکیل خانواده، تحصیلات و حفظ خیلی از ارزش‌ها کاهش پیدا کرده است.
۸- مدارس کماکان به چرخه آموزش به معنای کلمه برنگشته و نه دانش آموز و نه معلم انگیزه آنچنانی برای یادگیری و آموزش ندارند، قبولی و کارنامه دانش آموزان معیار آموزش و یادگیری نیست. اکنون نیز که موضوع آموزش مجازی مطرح است خیلی از دانش آموزان فاقد گوشی اندروید و تبلت جهت این امر هستند.
۹- فشار بانک ها به زلزله‌زدگان جهت دریافت اقساط و ارسال پیامک و تماس تلفنی و تهدید آنها با اقدامات قضایی، بار روانی زیادی را به مردم تحمیل کرده است.
۱۰- افزایش شدید قیمت‌ها و مسائل مرتبط با #کووید۱۹ مشکلات و مسائل مناطق زلزله زده کرمانشاه را تشدید کرده است.
۱۱- بیکاری و تعطیلات کرونایی، مستاجرین و قشر کارگر این مناطق را دوچندان تحت فشار قرار داده است. (حدود ۴۷٪ زلزله زدگان شهر سرپل ذهاب مستاجر هستند)
انتظار داریم که دولت به موارد زیر اهتمام دهد:
- بخشش یا تعویق بازپسگیری تسهیلات زلزله در مناطق مذکور.
- بازاندیشی در بازسازی و توجه جدی به بازسازی اجتماعی، روانشناختی، اقتصادی و غیره.
- توجه جدی به اقشار آسیب پذیر در مناطق زلزله زده.
- اقدامات فوری در راستای اشتغالزایی و کمک به واحدهای تولیدی و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید.
- کمک به مستاجرین.
- اهمیت دادن به مسائل فرهنگی و اقدام عملی در راستای امور مدارس و آموزش در سطوح مختلف.
- اقدامات فوری در راستای کاهش آسیب های اجتماعی و روانشناختی.
در غیر اینصورت ما در آینده شاهد تشدید آسیبهای اجتماعی و روانشناختی، فقر، خودکشی، خشونت خانوادگی، طلاق، بزهکاری، اعتیاد، نافرمانی مدنی و کم رنگتر شدن بیشتر ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی در مناطق زلزله زده خواهیم بود.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
نگاه فنی محور و فقدان تخصص و مدیریت ریسک و پیشگیرانه حادثه‌ای طبیعی را به فاجعه‌ای انسانی تبدیل کرده است، که تبعات پسازلزله نیز نتیجه چنین عملکرد ضعیف و غیر تخصصی است.
سه سال از زلزله کرمانشاه گذشت اما درد و رنج زلزله‌زدگان کماکان برجاست، در اینجا و پس از سه سال از آن سانحه سخت و ویرانگر به بعضی از تالمات زلزله‌زدگان اشاره می‌کنیم:
۱- خیلی از زلزله‌زدگان نسبت به زندگی و آینده ابراز ناامیدی می کنند.
۲- سایه فقر و بیکاری بیش از پیش در این مناطق احساس میشود.
۳- فشار روانی زلزله‌زدگان را در تنگنا قرار داده است.
۴- طلاق، خشونت خانوادگی، اعتیاد، بیکاری بلای جان بازماندگان از زلزله است.
۵- مهاجرت بازماندگان از زلزله برای کار به کشورهای خارجی روز به روز افزایش می‌یابد.
۶- روابط، ساختار و ارزش‌های خانواده دچار دگردیسی شده است.
۷- انگیزه کار، تشکیل خانواده، تحصیلات و حفظ خیلی از ارزش‌ها کاهش پیدا کرده است.
۸- مدارس کماکان به چرخه آموزش به معنای کلمه برنگشته و نه دانش آموز و نه معلم انگیزه آنچنانی برای یادگیری و آموزش ندارند، قبولی و کارنامه دانش آموزان معیار آموزش و یادگیری نیست. اکنون نیز که موضوع آموزش مجازی مطرح است خیلی از دانش آموزان فاقد گوشی اندروید و تبلت جهت این امر هستند.
۹- فشار بانک ها به زلزله‌زدگان جهت دریافت اقساط و ارسال پیامک و تماس تلفنی و تهدید آنها با اقدامات قضایی، بار روانی زیادی را به مردم تحمیل کرده است.
۱۰- افزایش شدید قیمت‌ها و مسائل مرتبط با #کووید۱۹ مشکلات و مسائل مناطق زلزله زده کرمانشاه را تشدید کرده است.
۱۱- بیکاری و تعطیلات کرونایی، مستاجرین و قشر کارگر این مناطق را دوچندان تحت فشار قرار داده است. (حدود ۴۷٪ زلزله زدگان شهر سرپل ذهاب مستاجر هستند)
انتظار داریم که دولت به موارد زیر اهتمام دهد:
- بخشش یا تعویق بازپسگیری تسهیلات زلزله در مناطق مذکور.
- بازاندیشی در بازسازی و توجه جدی به بازسازی اجتماعی، روانشناختی، اقتصادی و غیره.
- توجه جدی به اقشار آسیب پذیر در مناطق زلزله زده.
- اقدامات فوری در راستای اشتغالزایی و کمک به واحدهای تولیدی و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید.
- کمک به مستاجرین.
- اهمیت دادن به مسائل فرهنگی و اقدام عملی در راستای امور مدارس و آموزش در سطوح مختلف.
- اقدامات فوری در راستای کاهش آسیب های اجتماعی و روانشناختی.
در غیر اینصورت ما در آینده شاهد تشدید آسیبهای اجتماعی و روانشناختی، فقر، خودکشی، خشونت خانوادگی، طلاق، بزهکاری، اعتیاد، نافرمانی مدنی و کم رنگتر شدن بیشتر ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی در مناطق زلزله زده خواهیم بود.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
۲۱ آبان (۱۳۹۶)، سالروز فاجعه زلزله سرپل‌ذهاب و ثلاث باب‌جانی (کرماشان) است. ۳سال از فاجعه زلزله کرماشان گذشت، انتظار داشتیم بعد از گذشت ۳ سال، کرماشان آباد شود نه ویران‌تر. و نه اینکه بعد از ۳سال، کل ایران را به شب زلزله سرپل‌ذهاب و ثلاث‌باب‌جانی تبدیل کنند...
✍ #سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
✍ #سیروان_محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from هه‌ڵوێست
قانون و خشونت.pdf
430.3 KB
بعضی‌ها ممکن است چون می‌بینی
از تو متنفر شوند!
فکر نکن که کوری از ما آدم‌های بهتری ساخته...!
📓 کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
از تو متنفر شوند!
فکر نکن که کوری از ما آدم‌های بهتری ساخته...!
📓 کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴نتایج یک پژوهش:
⚠️ افزایش #فشارهای_روانی ناشی از #کرونا در آلمان
آسیبهای ناشی از کرونا تنها محدود به مشکلات و تنگناهای اقتصادی نمی‌شود، مشکلات روحی آن را نیز نمی‌بایست نادیده گرفت. نتایج یک نظرسنجی حکایت از آن دارد که حدود ۷۰ درصد از مردم آلمان از تاثیرات روانی کرونا رنج می‌برند.
هشدار به مسئولان بهداشت و درمان آلمان:
آسیب‌ها و فشارهای روحی و روانی برخاسته از بحران کرونا را جدی بگیرید. این نتیجه یک نظرسنجی است که اخیرا از سوی موسسه "فورسا" صورت گرفته است.
سایت فرستنده رادیویی "دویچلند فونک" روز دوشنبه نهم نوامبر (۱۹ آبان) نتایج نظرسنجی صورت گرفته از سوی موسسه "فورسا" را منتشر کرده است. این گزارش متکی بر مقاله‌ای است که روز یکشنبه هشتم نوامبر در هفته‌نامه "ولت ام زونتاگ" منتشر شده بود.
گفته میشود که نتایج این نظرسنجی توسط موسسه پژوهشی (IZA) بازپردازش شده است. بر اساس گزارش منتشر شده از سوی این موسسه حدود ۷۰ درصد از مردم جامعه آلمان به لحاظ روحی خود را در ارتباط با بحران کرونا تحت فشار می‌بینند. نگرانی این افراد عمدتا ناشی از وضعیت سلامتی خویشاوندان آنها اعلام شده است.
۵۵ درصد از کسانی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند، گفته‌اند که نسبت به وضعیت ماه‌های پیش‌رو اطمینان خاطر ندارند و همین موضوع باعث رنج و آزار آنها میشود.
آمیزش کار و زندگی خصوصی و همچنین از بین رفتن زمینه‌های تماس اجتماعی نیز از دیگر موارد موثر در رنج و فشارهای روحی مردم آلمان اعلام شده است.
نگرانی نسبت به وضعیت سلامتی شخص خود و همچنین نگرانی از فشارهای مالی برخاسته از بحران کرونا نیز باعث رنج روحی مردم این کشور شده است.
موسسه "فورسا" برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز خود از هزار شهروند آلمانی نظرسنجی کرده است. این نظرسنجی پیش از شروع محدودیت‌های جدید پیش‌بینی شده از سوی دولت آلمان انجام شده است./دویچه‌وله
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ افزایش #فشارهای_روانی ناشی از #کرونا در آلمان
آسیبهای ناشی از کرونا تنها محدود به مشکلات و تنگناهای اقتصادی نمی‌شود، مشکلات روحی آن را نیز نمی‌بایست نادیده گرفت. نتایج یک نظرسنجی حکایت از آن دارد که حدود ۷۰ درصد از مردم آلمان از تاثیرات روانی کرونا رنج می‌برند.
هشدار به مسئولان بهداشت و درمان آلمان:
آسیب‌ها و فشارهای روحی و روانی برخاسته از بحران کرونا را جدی بگیرید. این نتیجه یک نظرسنجی است که اخیرا از سوی موسسه "فورسا" صورت گرفته است.
سایت فرستنده رادیویی "دویچلند فونک" روز دوشنبه نهم نوامبر (۱۹ آبان) نتایج نظرسنجی صورت گرفته از سوی موسسه "فورسا" را منتشر کرده است. این گزارش متکی بر مقاله‌ای است که روز یکشنبه هشتم نوامبر در هفته‌نامه "ولت ام زونتاگ" منتشر شده بود.
گفته میشود که نتایج این نظرسنجی توسط موسسه پژوهشی (IZA) بازپردازش شده است. بر اساس گزارش منتشر شده از سوی این موسسه حدود ۷۰ درصد از مردم جامعه آلمان به لحاظ روحی خود را در ارتباط با بحران کرونا تحت فشار می‌بینند. نگرانی این افراد عمدتا ناشی از وضعیت سلامتی خویشاوندان آنها اعلام شده است.
۵۵ درصد از کسانی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند، گفته‌اند که نسبت به وضعیت ماه‌های پیش‌رو اطمینان خاطر ندارند و همین موضوع باعث رنج و آزار آنها میشود.
آمیزش کار و زندگی خصوصی و همچنین از بین رفتن زمینه‌های تماس اجتماعی نیز از دیگر موارد موثر در رنج و فشارهای روحی مردم آلمان اعلام شده است.
نگرانی نسبت به وضعیت سلامتی شخص خود و همچنین نگرانی از فشارهای مالی برخاسته از بحران کرونا نیز باعث رنج روحی مردم این کشور شده است.
موسسه "فورسا" برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز خود از هزار شهروند آلمانی نظرسنجی کرده است. این نظرسنجی پیش از شروع محدودیت‌های جدید پیش‌بینی شده از سوی دولت آلمان انجام شده است./دویچه‌وله
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
حسادت احساس وحشتناکی است؛
به هیچ یک از رنج‌ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد.
فقط رنج می‌دهد و بس. نفرت‌انگیز است!
📙 #روزهای_برمه
✍🏻 #جرج_اورول
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
به هیچ یک از رنج‌ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد.
فقط رنج می‌دهد و بس. نفرت‌انگیز است!
📙 #روزهای_برمه
✍🏻 #جرج_اورول
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #فضای_مجازی و نوشتن
✍ علی احمد باوندپور
والتر بنیامین متفکر و فیلسوف آلمانی مقاله ای دارد با عنوان اثر هنری در دوره بازتولید مکانیکی
او معتقد است پیشرفت تکنولوژی که امکان تکثیر اثر هنری را فراهم آورده است خصلت یگانه ، راز آمیز و جاودانیِ این آثار را از بین برده است. فراهم شدن امکان تکثیر و رواج نسخه های بدلی نه تنها باعث از بین رفتن هاله و ارزش آیینی اثر هنری می شود بلکه حتی درک و دریافت هنرمند و مخاطب را هم از هنر دگرگون می کند.
نگاه بنیامین به این وضعیت اما چندان منفی نیست؛ به زعم وی در چنین وضعیتی هنر از انزوای اریستوکراتیک خارج می شود، در دسترس توده مردم قرار می گیرد و همگان امکان داوری درباره آن را پیدا می کنند.
چنین به نظر می رسد که تکنولوژی مجازی هم چنین کاری با هنر نویسندگی و نوشتن کرده است و سبب از بین رفتن هاله آن شده است.
بنیامین هاله اثر را دارای سه ساحت می دانست؛ اثر خصلتی یگانه دارد، با ما فاصله دارد و ابدی بنظر می رسد.
به مدد تکنولوژی گوشی های هوشمند و نرم افزارهای متنوع ارتباطی، اکنون نوشتن به امری همگانی تبدیل شده است. این عمومیت یافتنِ نوشتن خاصیت قدسی ، رازآمیز و منحصر به فرد آن را رو به زوال برده است، حس احترام آمیزی را که قبلا بر می انگیخت کم و کمتر کرده است و نوشته به امری موقتی گذرا و ناپایدار تبدیل شده است.
غالبِ نویسندگان غیر مجازی بهره بیشتری از سواد نوشتن داشتند،اسلوب و قواعد نوشتن را رعایت میکردند و وسواس رعایت فرم و دغدغه محتوا را داشتند.
اکنون وضع به کلی متفاوت شده است تقریبا همه می نویسند، اکثر افراد جرات نوشتن پیدا کرده اند، اما فقط می نویسند، مهم نیست چه و چگونه می نویسند. اغلب نوشته ها بی عمق، سطحی، فاقد فرم و محتوای در خور توجه اند.
غالب آنچه که نوشته میشود به زبان محاوره ای است که بیشتر از گفتار و زبان روزمره تبعیت میکند؛ صحبت های عادی روزانه است که به مدد تکنولوژی به نوشته تبدیل می شود.
اما این تمام مساله نیست. مساله مهم تر غلبه یافتن مجازی نویس ها و مجازی خوان هاست و جذب مخاطبان و خوانندگان کتاب و آثار فاخر به فضای مجازی و مشغول شدن آنها به این موقعیت تصنعی است.
اکنون نویسندگان و روزنامه نگاران تنهاتر و بی مخاطب تر از همیشه اند.
به تیراژ فروش روزنامه ها و بستن انتشاراتی ها نگاه کنید تا متوجه تهدیدی که از جانب فضای مجازی متوجه این هنر شده است بشوید.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE
✍ علی احمد باوندپور
والتر بنیامین متفکر و فیلسوف آلمانی مقاله ای دارد با عنوان اثر هنری در دوره بازتولید مکانیکی
او معتقد است پیشرفت تکنولوژی که امکان تکثیر اثر هنری را فراهم آورده است خصلت یگانه ، راز آمیز و جاودانیِ این آثار را از بین برده است. فراهم شدن امکان تکثیر و رواج نسخه های بدلی نه تنها باعث از بین رفتن هاله و ارزش آیینی اثر هنری می شود بلکه حتی درک و دریافت هنرمند و مخاطب را هم از هنر دگرگون می کند.
نگاه بنیامین به این وضعیت اما چندان منفی نیست؛ به زعم وی در چنین وضعیتی هنر از انزوای اریستوکراتیک خارج می شود، در دسترس توده مردم قرار می گیرد و همگان امکان داوری درباره آن را پیدا می کنند.
چنین به نظر می رسد که تکنولوژی مجازی هم چنین کاری با هنر نویسندگی و نوشتن کرده است و سبب از بین رفتن هاله آن شده است.
بنیامین هاله اثر را دارای سه ساحت می دانست؛ اثر خصلتی یگانه دارد، با ما فاصله دارد و ابدی بنظر می رسد.
به مدد تکنولوژی گوشی های هوشمند و نرم افزارهای متنوع ارتباطی، اکنون نوشتن به امری همگانی تبدیل شده است. این عمومیت یافتنِ نوشتن خاصیت قدسی ، رازآمیز و منحصر به فرد آن را رو به زوال برده است، حس احترام آمیزی را که قبلا بر می انگیخت کم و کمتر کرده است و نوشته به امری موقتی گذرا و ناپایدار تبدیل شده است.
غالبِ نویسندگان غیر مجازی بهره بیشتری از سواد نوشتن داشتند،اسلوب و قواعد نوشتن را رعایت میکردند و وسواس رعایت فرم و دغدغه محتوا را داشتند.
اکنون وضع به کلی متفاوت شده است تقریبا همه می نویسند، اکثر افراد جرات نوشتن پیدا کرده اند، اما فقط می نویسند، مهم نیست چه و چگونه می نویسند. اغلب نوشته ها بی عمق، سطحی، فاقد فرم و محتوای در خور توجه اند.
غالب آنچه که نوشته میشود به زبان محاوره ای است که بیشتر از گفتار و زبان روزمره تبعیت میکند؛ صحبت های عادی روزانه است که به مدد تکنولوژی به نوشته تبدیل می شود.
اما این تمام مساله نیست. مساله مهم تر غلبه یافتن مجازی نویس ها و مجازی خوان هاست و جذب مخاطبان و خوانندگان کتاب و آثار فاخر به فضای مجازی و مشغول شدن آنها به این موقعیت تصنعی است.
اکنون نویسندگان و روزنامه نگاران تنهاتر و بی مخاطب تر از همیشه اند.
به تیراژ فروش روزنامه ها و بستن انتشاراتی ها نگاه کنید تا متوجه تهدیدی که از جانب فضای مجازی متوجه این هنر شده است بشوید.
👥علوم اجتماعی، مسائل‌روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏿 @SOCIAL_SCIENCE