#سیدجواد_طباطبایی:
#روشنفکری_دینی ترکیبی متضاد و بی معناست
★صدانت
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
#روشنفکری_دینی ترکیبی متضاد و بی معناست
★صدانت
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
@SocialSciences1
#سیدجواد_طباطبایی:
#روشنفکری_دینی ترکیبی متضاد و بی معناست
اشاره: آنچه در پی میخوانید، قسمت های حذف شدهی مصاحبه جواد طباطبایی است که چند سال قبل با روزنامهی همشهری در تهران انجام شد. روزنامهی همشهری، بخشی از سخنان طباطبایی را به ملاحظات مرسوم و معمول منتشر نکرد.
جواد طباطبایی : من معنای روشنفکری دینی را به درستی در نمییابم. بیست و پنج سال پس از انقلاب اسلامی باید این مطلب روشن شده باشد که با جعل اصطلاحات تهی ازمضمون نمیتوان به بیمعنایی رفتارهای خودمان معنایی بدهیم. روشنفکری، به هر حال، ترجمه واژهای اروپایی است و معنای کمابیش روشنی دارد. روشنفکر، به گونهای که از معادل لاتینی آن میتوان دریافت، اعتقاد داشتن به استقلال مبنای عقل است. در زبان فارسی، ترجمه آن اصطلاح به روشنفکر نیز خیلی هم بیمعنا نیست، اشاره به دوره روشنگری دارد که شعار آن، چنانکه کانت میگفت، خروج از قیمومت و نفی تقلید بود.به این معنا دیانت روشنفکر عین تلقی او از عقل است. بنابراین، اگر افزودن «دینی» به روشنفکری به معنای محدود کردن عقل با توجه به الزامات دیانت بوده باشد، در این صورت باید گفت که روشنفکری دینی ترکیبی دارای تضاد و البته بیمعناست. در یککلمه، روشنفکری، اگر در واقع، روشنفکری باشد، یعنیاعتقاد به استقلال مبنای عقل، نمیتواند خود را با الزامات مبنای دیانت سازگار کند....
@SocialSciences1
منبع: (روزنامه همشهری ۱۳۸۷/۳/۳۰ ) و روزنامه شرق
توضیح: این مصاحبه اول در روزنامه همشهری منتشر شد که به دلایلی با سانسور منتشر شد که بعدا روزنامه شرق این مصاحبه را بطور کامل به چاپ رساند…
★منبع و گزارش کامل در صدانت
http://3danet.ir/javad-tabatabai/
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
#سیدجواد_طباطبایی:
#روشنفکری_دینی ترکیبی متضاد و بی معناست
اشاره: آنچه در پی میخوانید، قسمت های حذف شدهی مصاحبه جواد طباطبایی است که چند سال قبل با روزنامهی همشهری در تهران انجام شد. روزنامهی همشهری، بخشی از سخنان طباطبایی را به ملاحظات مرسوم و معمول منتشر نکرد.
جواد طباطبایی : من معنای روشنفکری دینی را به درستی در نمییابم. بیست و پنج سال پس از انقلاب اسلامی باید این مطلب روشن شده باشد که با جعل اصطلاحات تهی ازمضمون نمیتوان به بیمعنایی رفتارهای خودمان معنایی بدهیم. روشنفکری، به هر حال، ترجمه واژهای اروپایی است و معنای کمابیش روشنی دارد. روشنفکر، به گونهای که از معادل لاتینی آن میتوان دریافت، اعتقاد داشتن به استقلال مبنای عقل است. در زبان فارسی، ترجمه آن اصطلاح به روشنفکر نیز خیلی هم بیمعنا نیست، اشاره به دوره روشنگری دارد که شعار آن، چنانکه کانت میگفت، خروج از قیمومت و نفی تقلید بود.به این معنا دیانت روشنفکر عین تلقی او از عقل است. بنابراین، اگر افزودن «دینی» به روشنفکری به معنای محدود کردن عقل با توجه به الزامات دیانت بوده باشد، در این صورت باید گفت که روشنفکری دینی ترکیبی دارای تضاد و البته بیمعناست. در یککلمه، روشنفکری، اگر در واقع، روشنفکری باشد، یعنیاعتقاد به استقلال مبنای عقل، نمیتواند خود را با الزامات مبنای دیانت سازگار کند....
@SocialSciences1
منبع: (روزنامه همشهری ۱۳۸۷/۳/۳۰ ) و روزنامه شرق
توضیح: این مصاحبه اول در روزنامه همشهری منتشر شد که به دلایلی با سانسور منتشر شد که بعدا روزنامه شرق این مصاحبه را بطور کامل به چاپ رساند…
★منبع و گزارش کامل در صدانت
http://3danet.ir/javad-tabatabai/
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
صدانت
جواد طباطبایی : روشنفکری دینی ترکیبی متضاد و بی معناست • صدانت
جواد طباطبایی : من معنای روشنفکری دینی را به درستی در نمییابم. بیست و پنج سال پس از انقلاب اسلامی باید این مطلب روشن شده باشد که با...
@SocialSciences1
🔸 چگونه به فرزندانمان اعتماد به نفس بدهیم؟
س. حسینی روانشناس
🔻به كودك خود اجازه تجربههاي كم خطر را بدهيد و در مقابل تقاضاهاي او در دخالت خود مقاومت كنيد. مثلا سعي نكنيد به محض اين كه از خواندن كلمهاي دشوار احساس ياس كرد، او را «نجات» دهيد. پريدن وسط كار او و گفتن اين كه «خودم ميكنم» او را وابسته بار ميآورد و اعتماد به نفس او را كم ميكند
🔻 برای تشویق کودکتان حد و مرز قائل شوید. اینکه پسر 10 ساله شما از دستمال کاغذی هنگام سرفه استفاده میکند امری بدیهی است و نیازی نیست بابت این کار به او هدیه بدهید
★متن کامل در روزنامه آفتاب یزد:
http://aftabeyazd.ir/?newsid=44257
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
🔸 چگونه به فرزندانمان اعتماد به نفس بدهیم؟
س. حسینی روانشناس
🔻به كودك خود اجازه تجربههاي كم خطر را بدهيد و در مقابل تقاضاهاي او در دخالت خود مقاومت كنيد. مثلا سعي نكنيد به محض اين كه از خواندن كلمهاي دشوار احساس ياس كرد، او را «نجات» دهيد. پريدن وسط كار او و گفتن اين كه «خودم ميكنم» او را وابسته بار ميآورد و اعتماد به نفس او را كم ميكند
🔻 برای تشویق کودکتان حد و مرز قائل شوید. اینکه پسر 10 ساله شما از دستمال کاغذی هنگام سرفه استفاده میکند امری بدیهی است و نیازی نیست بابت این کار به او هدیه بدهید
★متن کامل در روزنامه آفتاب یزد:
http://aftabeyazd.ir/?newsid=44257
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
روزنامه آفتاب یزد
چگونه به فرزندانمان اعتماد به نفس بدهیم؟
به کودک خود اجازه تجربههای کم خطر را بدهید و در مقابل تقاضاهای او در دخالت خود مقاومت کنید. مثلا سعی نکنید به محض این که از خواندن کلمهای دشوار احساس یاس کرد، او را «نجات» دهید. پریدن وسط کار او و
#آزادی یعنی #حق_انتخاب،
نه برهنگی!
گرافیتی اثر: #بلک_هند
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
نه برهنگی!
گرافیتی اثر: #بلک_هند
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
@SocialSciences1
اگر #تلگرام نبود
📰روزنامه شهروند، سه شنبه ۵ مرداد ۱۳۹۵،شورای نویسندگان
هرگاه فناوري يا پديده جديدي در دسترس قرار ميگيرد، نحوه استفاده و استقبال مردم از آن بستگي تمام دارد به نيازهاي مردم و قدرت تأمينكنندگي اين نيازها از سوي فناوري يا پديده جديد. از آنجا كه نيازهاي مردم در جوامع گوناگون تا حدودي متفاوت است، يا ميزان اين نيازها در اندازههاي گوناگوني تأمين ميشود، در نتيجه بكارگيري فناوري نيز در اين جوامع تا حدي با يكديگر فرق ميكند. يكي از مصاديق اين ادعا را در ديدگاههاي شهروندان ايراني درباره شبكههاي اجتماعي و نحوه استفاده از آنها ميتوان ديد.
٨ماه پيش مطالعهاي درباره نگاه مردم به شبكههاي اجتماعي از سوي موسسه ايسپا انجام شد كه مرور نتايج آن بسيار جالب است. اين مطالعه بهصورت نظرسنجي و از ميان ٤٤٠٠ نفر از شهروندان ايراني بالاي ١٨سال در مناطق شهري و روستايي ١١ استان كشور ازجمله تهران انجام شده است. اگرچه با قاطعيت نميتوان گفت ولي نتايج حاصل را ميتوان تا حدود زيادي معادل نتايج در كل كشور دانست.
@SocialSciences1
این مطالعه نشان ميدهد كه حدود ٥٣درصد مردم عضو اين شبكهها هستند. بهطور قطع در فاصله ٨ ماه گذشته تا امروز اين رقم بيشتر هم شده است. فراموش نكنيم كه حدود ١٨درصد از این افراد پاسخگو بيسواد و كمسواد بودند و موضوعا قادر به استفاده از اين شبكهها نيستند و نزديك به ٢٣درصد نيز روستايي و تعداد قابل توجهي نيز پير و فرتوت بودند كه اين افراد تا حدی خارج از مقوله استفاده از اين شبكهها قرار دارند. درصد عضويت در اين شبكهها براي افراد زير ٣٠سال حدود ٧٢درصد است و در افراد تحصيلكرده بالاتر از ديپلم به بيش از ٧٥درصد ميرسد و با توجه به روند رو به رشد آنان در جامعه و اثرگذاري بيشترشان در جامعه، ميتوان نتيجه گرفت كه درحال حاضر بيش از ٩٥درصد نيروهاي جوان و تحصيلكرده شهري كشور بهنحوي عضو شبكههاي اجتماعي هستند. نزديك به ٧٥درصد از این افراد عضو تلگرام هستند. در مراحل بعدي واتسآپ (٤٨ درصد)، اينستاگرام (٣١ درصد)، لاين (٣١ درصد)، وايبر (٢٤ درصد)، فيسبوك (٢٠ درصد) و تانگو، گوگلپلاس، توئيتر و ويجت نيز زير ١٠ تا ٢درصد هستند.
★نوشتار کامل در لینک زیر
http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/70399/اگر-تلگرام-نبود
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
اگر #تلگرام نبود
📰روزنامه شهروند، سه شنبه ۵ مرداد ۱۳۹۵،شورای نویسندگان
هرگاه فناوري يا پديده جديدي در دسترس قرار ميگيرد، نحوه استفاده و استقبال مردم از آن بستگي تمام دارد به نيازهاي مردم و قدرت تأمينكنندگي اين نيازها از سوي فناوري يا پديده جديد. از آنجا كه نيازهاي مردم در جوامع گوناگون تا حدودي متفاوت است، يا ميزان اين نيازها در اندازههاي گوناگوني تأمين ميشود، در نتيجه بكارگيري فناوري نيز در اين جوامع تا حدي با يكديگر فرق ميكند. يكي از مصاديق اين ادعا را در ديدگاههاي شهروندان ايراني درباره شبكههاي اجتماعي و نحوه استفاده از آنها ميتوان ديد.
٨ماه پيش مطالعهاي درباره نگاه مردم به شبكههاي اجتماعي از سوي موسسه ايسپا انجام شد كه مرور نتايج آن بسيار جالب است. اين مطالعه بهصورت نظرسنجي و از ميان ٤٤٠٠ نفر از شهروندان ايراني بالاي ١٨سال در مناطق شهري و روستايي ١١ استان كشور ازجمله تهران انجام شده است. اگرچه با قاطعيت نميتوان گفت ولي نتايج حاصل را ميتوان تا حدود زيادي معادل نتايج در كل كشور دانست.
@SocialSciences1
این مطالعه نشان ميدهد كه حدود ٥٣درصد مردم عضو اين شبكهها هستند. بهطور قطع در فاصله ٨ ماه گذشته تا امروز اين رقم بيشتر هم شده است. فراموش نكنيم كه حدود ١٨درصد از این افراد پاسخگو بيسواد و كمسواد بودند و موضوعا قادر به استفاده از اين شبكهها نيستند و نزديك به ٢٣درصد نيز روستايي و تعداد قابل توجهي نيز پير و فرتوت بودند كه اين افراد تا حدی خارج از مقوله استفاده از اين شبكهها قرار دارند. درصد عضويت در اين شبكهها براي افراد زير ٣٠سال حدود ٧٢درصد است و در افراد تحصيلكرده بالاتر از ديپلم به بيش از ٧٥درصد ميرسد و با توجه به روند رو به رشد آنان در جامعه و اثرگذاري بيشترشان در جامعه، ميتوان نتيجه گرفت كه درحال حاضر بيش از ٩٥درصد نيروهاي جوان و تحصيلكرده شهري كشور بهنحوي عضو شبكههاي اجتماعي هستند. نزديك به ٧٥درصد از این افراد عضو تلگرام هستند. در مراحل بعدي واتسآپ (٤٨ درصد)، اينستاگرام (٣١ درصد)، لاين (٣١ درصد)، وايبر (٢٤ درصد)، فيسبوك (٢٠ درصد) و تانگو، گوگلپلاس، توئيتر و ويجت نيز زير ١٠ تا ٢درصد هستند.
★نوشتار کامل در لینک زیر
http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/70399/اگر-تلگرام-نبود
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
روزنامه شهروند
اگر تلگرام نبود
#صلح، #پیشرفت و #حقوق_بشر
اثر: #آندره_ساخاروف
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
اثر: #آندره_ساخاروف
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
مادری در حال حفاظت از فرزندش در مقابل مرگ
از ۴۰۰۰ سال پیش تاکنون
#تاریخ
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
از ۴۰۰۰ سال پیش تاکنون
#تاریخ
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
سعی کنیم در حل مسائل،
اسیر چارچوب های فکری نشویم.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
اسیر چارچوب های فکری نشویم.
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
Forwarded from عکس نگار
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
@SocialSciences1
#موسیقی_ابلهانه و تکراری و #فیلمهای_ابلهانه و تکراری مردم را به زندگی ابلهانه و تکراری و کار ابلهانه و تکراری عادت میدهد و وانمود میکند که بلاهت و تکرار نشانهای از #ستم_سرمایه_داری نیست بلکه چیزی طبیعی است.
#تئودور_آدورنو
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
#موسیقی_ابلهانه و تکراری و #فیلمهای_ابلهانه و تکراری مردم را به زندگی ابلهانه و تکراری و کار ابلهانه و تکراری عادت میدهد و وانمود میکند که بلاهت و تکرار نشانهای از #ستم_سرمایه_داری نیست بلکه چیزی طبیعی است.
#تئودور_آدورنو
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#زیباترین_عکس_سلفی...
بدون گوشی آیفون و سامسونگ و... هم میشه بهترین سلفی دنیارو گرفت!
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
بدون گوشی آیفون و سامسونگ و... هم میشه بهترین سلفی دنیارو گرفت!
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#اینفوگرافیک
پاتک های خطرناک پوکمون
#پوکمون_بازها بخوانند....
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
پاتک های خطرناک پوکمون
#پوکمون_بازها بخوانند....
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
۵۰درصد طلاق ها در خانواده های نوپا
نگاهی آماری به #طلاق
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
نگاهی آماری به #طلاق
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
نشست:
#سرقت_از_منازل: #علل_اجتماعی و #راهکارها
یکشنبه، ۱۰ مردادماه ۱۳۹۵
خرم آباد
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#سرقت_از_منازل: #علل_اجتماعی و #راهکارها
یکشنبه، ۱۰ مردادماه ۱۳۹۵
خرم آباد
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
میانگین #ساعات_کار_هفتگی در کشورهای اروپایی
تمام کشورهای اروپایی ساعات کار کمتری از ایران دارند، اما...
The Independent Statista
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
تمام کشورهای اروپایی ساعات کار کمتری از ایران دارند، اما...
The Independent Statista
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
Forwarded from عکس نگار
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
@SocialSciences1
هیچ چیز خطرناکتر از این نیست که جامعه ای بسازیم که در آن بیشتر مردم حس کنند که هیچ سهمی در آن ندارند. مردمی که حس میکنند سهمی در جامعه دارند از آن جامعه محافظت می کنند، ولی اگر چنین احساسی نداشته باشند، نا خودآگاه میخواهند که آن جامعه را نابود کنند.
#مارتین_لوتر_کینگ
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
هیچ چیز خطرناکتر از این نیست که جامعه ای بسازیم که در آن بیشتر مردم حس کنند که هیچ سهمی در آن ندارند. مردمی که حس میکنند سهمی در جامعه دارند از آن جامعه محافظت می کنند، ولی اگر چنین احساسی نداشته باشند، نا خودآگاه میخواهند که آن جامعه را نابود کنند.
#مارتین_لوتر_کینگ
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#دکتر_سید_جواد_میری:
@seyedjavadmiri
#طنز و #شوخی در #ایران_پساانقلاب
📗مجله کرگردن
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@seyedjavadmiri
#طنز و #شوخی در #ایران_پساانقلاب
📗مجله کرگردن
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
#دکتر_سید_جواد_میری:
طنز و شوخی در ایران پسا انقلاب
📗مجله کرگردن
مصاحبه کننده: خانم صداقت نژاد
ايراني پساانقلاب وقتي كه ميبيند شبكههاي رسمي روايتي از جامعه ارائه ميدهد كه با واقعيتهاي زندگي و «من» ايراني سازگار نيست و از طرفي قدرت بيان كردن روايتهاي خودش را از زندگي روزمره با صداي بلند ندارد، پس دست به خلق شوخي و طنز ميزند
شوخي و در شكل وسيعتر آن طنز، در جامعهشناسي روزمره خصوصا در دهه 60 ميلادي قرن بيستم، به صورت مستمر و جدي مورد تحليل قرار گرفت. سوال اين است كه شوخي و طنز چه جايگاهي در ساختمان اجتماعي دارد؟ در موقعيتهاي گوناگون فرهنگهاي مختلف چگونه به اتفاقات و پيشآمدها عكسالعمل نشان ميدهند؛ آيا از كارناوال استفاده ميكنند يا از جشنها و عزاداريهاي دستهجمعي؟ و مهمتر از همه اين كه اساسا طنز در زندگي انسان چه جايگاهي ميتواند داشته باشد؟
من الان نميخواهم درباره اين موضوع صحبت كنم كه از دل تمام تراژديها و كمديها و طنزها، آن هم در قالب بيروني تئاتر و سينما و ادبيات، چطور ميتوان مواجهه انسان را با پيچيدگيهاي زندگي تحليل كرد. بلكه قصد دارم از يك نكته كمتر توجهشده در جامعهشناسي و فلسفه ايران امروز صحبت كنم. اگر طنز يك نوع شيوه مواجهه انسان با حيات است، در جامعه پساانقلابي به چه شكل خودش را نشان داده است؟ در قالب تمام اين طنزها نوعي روايت وجود دارد كه بررسي ابعاد آن اهميت زيادي دارد.
@SocialSciences1
انسان ايراني پساانقلاب كه انقلاب و جنگ را تجربه كرده، و شرايط زيستي متفاوتي را در سيستم جمهوري (و نه پادشاهي) ديده، و قرائت ويژهاي از زندگي و تدبير جمعي يافته، با يك فضاي جديدي آشنا شده كه هم برايش محدوديتهايي به همراه داشته و هم ظرفيتهاي زيادي. ديالكتيك بين اين محدوديتها و ظرفيتها و احساس گسست از گذشته، برايش هم تلخكامي داشته و هم دلروشنيهايي مملو از بارقههاي اميد. حالا همين فرد حاضر در اجتماع نياز دارد كه نوع مواجه شدنش با پديدهها را روايت كند. اما چگونه؟ او چطور بايد پديدهها را بلندبلند در عرصه عمومي و نه صرفا در خلوت خود بيان كند؟ پيامدهاي اين پديدههاي اجتماعي و سياسي و ديني در جامعه پساانقلاب را چطور بايد بازخواني كند؟ فضاي بيروني براي ابراز اين مسائل يا به خاطر نوع ساختار سيستم يا به خاطر خودسانسوري شكلگرفته در روحيه ايرانيها وجود ندارد. پس جامعه يك شيوه خاصي براي بيان خلق ميكند كه اتفاقا عقبه طولاني در فرهنگ سرزمينش دارد و آن شيوه «طنز و شوخي» است. بهترين نمونهاش هم در ادبيات كلاسيك عبيد زاكاني است كه در برابر قدرت سياسي و ديني و نظامي ناآرامي و نافرماني خودش را به وسيله طنز نشان ميدهد. از طرفي، ميرزا علياكبر صابر هم كه از شعراي قفقاز است در اشعار تركي خود به انحاء مختلف از تزوير و ريا و چاپلوسي صحبت ميكند. او از انساني ميگويد كه ميخواهد متفاوت بينديشد اما قدرتهاي نابجا او را سركوب ميكنند.
شوخي به مثابه يك روايت جمعي است كه ميخواهد به انسان معاصر گوشزد كند كه شما در مصائب و دردهاي خود تنها نيستيد، درست مانند نقالهايي كه سعي ميكردند روايتهاي پيشينيان خود را سينه به سينه به انسان معاصرشان منتقل كنند. شوخي ميخواهد از تنهايان جدامانده از هم يك ماي جمعي بسازد. مايي كه از طريق به چالش كشيدن وضعيت موجود، به بازآفريني خود ميپردازد. مثل پرومته كه هربار ميسوزد و دوباره زاييده ميشود. پس طنز به نوعي خلق روحيه اميدوارانه در جامعه ميانجامد. انسان به يمن اين كه قدرت آفرينندگي و خودآگاهي و خلق امكانهاي مختلف را دارد، سعي ميكند در قالب طنزها فردايي را رقم بزند كه حتي شايد تصور به حقيقت پيوستن آن در امروز بسيار دشوار يا محال باشد.
در جامعه ايراني رسم است كه اگر ببيند از طريق نهادهاي مختلف، قدرت به چالش كشيدن وضعيت بد موجود را ندارد، دست به خلقهاي ديگري ميزند. براي نمونه، اگر ببيند كه شبكههاي رسمي روايتي از جامعه ارائه ميدهد كه با واقعيتهاي زندگي و «من» ايراني سازگار نيست يا حتي به او آگاهي كاذب ميدهد و به قول دكتر شريعتي فضاي استحمار در اختيارش ميگذارد، و از طرفي قدرت بيان كردن روايتهاي خودش را از زندگي روزمره با صداي بلند ندارد، پس دست به خلق شوخي و طنز ميزند.
@SocialSciences1
جامعه ايران در آغاز شكلگيري انقلاب به دليل اين كه ميخواست از طريق تودههاي مردم و به شكل پوپوليستي از قدرت مردم براي تحكيم جايگاه خود و از بين بردن رقبايش استفاده كند، ماهيتي سياسي پيدا كرد. پس تم اصلي طنزهاي مردم ما بيش از همه سياسي است. همين است كه مردم پسا انقلاب در دورههاي مختلف، چهرههاي سياسي و ديني مهم را موضوع طنز قرار دادند؛ چه در دهه شصت و چه امروز. گاهي حتي اين طنزهاي سياسي موجب برانگيخته شدن جامعه و پيش گرفتن يك روند جديد است. به نظر ميآيد كه بعد از انقلاب به دليل قرا
#دکتر_سید_جواد_میری:
طنز و شوخی در ایران پسا انقلاب
📗مجله کرگردن
مصاحبه کننده: خانم صداقت نژاد
ايراني پساانقلاب وقتي كه ميبيند شبكههاي رسمي روايتي از جامعه ارائه ميدهد كه با واقعيتهاي زندگي و «من» ايراني سازگار نيست و از طرفي قدرت بيان كردن روايتهاي خودش را از زندگي روزمره با صداي بلند ندارد، پس دست به خلق شوخي و طنز ميزند
شوخي و در شكل وسيعتر آن طنز، در جامعهشناسي روزمره خصوصا در دهه 60 ميلادي قرن بيستم، به صورت مستمر و جدي مورد تحليل قرار گرفت. سوال اين است كه شوخي و طنز چه جايگاهي در ساختمان اجتماعي دارد؟ در موقعيتهاي گوناگون فرهنگهاي مختلف چگونه به اتفاقات و پيشآمدها عكسالعمل نشان ميدهند؛ آيا از كارناوال استفاده ميكنند يا از جشنها و عزاداريهاي دستهجمعي؟ و مهمتر از همه اين كه اساسا طنز در زندگي انسان چه جايگاهي ميتواند داشته باشد؟
من الان نميخواهم درباره اين موضوع صحبت كنم كه از دل تمام تراژديها و كمديها و طنزها، آن هم در قالب بيروني تئاتر و سينما و ادبيات، چطور ميتوان مواجهه انسان را با پيچيدگيهاي زندگي تحليل كرد. بلكه قصد دارم از يك نكته كمتر توجهشده در جامعهشناسي و فلسفه ايران امروز صحبت كنم. اگر طنز يك نوع شيوه مواجهه انسان با حيات است، در جامعه پساانقلابي به چه شكل خودش را نشان داده است؟ در قالب تمام اين طنزها نوعي روايت وجود دارد كه بررسي ابعاد آن اهميت زيادي دارد.
@SocialSciences1
انسان ايراني پساانقلاب كه انقلاب و جنگ را تجربه كرده، و شرايط زيستي متفاوتي را در سيستم جمهوري (و نه پادشاهي) ديده، و قرائت ويژهاي از زندگي و تدبير جمعي يافته، با يك فضاي جديدي آشنا شده كه هم برايش محدوديتهايي به همراه داشته و هم ظرفيتهاي زيادي. ديالكتيك بين اين محدوديتها و ظرفيتها و احساس گسست از گذشته، برايش هم تلخكامي داشته و هم دلروشنيهايي مملو از بارقههاي اميد. حالا همين فرد حاضر در اجتماع نياز دارد كه نوع مواجه شدنش با پديدهها را روايت كند. اما چگونه؟ او چطور بايد پديدهها را بلندبلند در عرصه عمومي و نه صرفا در خلوت خود بيان كند؟ پيامدهاي اين پديدههاي اجتماعي و سياسي و ديني در جامعه پساانقلاب را چطور بايد بازخواني كند؟ فضاي بيروني براي ابراز اين مسائل يا به خاطر نوع ساختار سيستم يا به خاطر خودسانسوري شكلگرفته در روحيه ايرانيها وجود ندارد. پس جامعه يك شيوه خاصي براي بيان خلق ميكند كه اتفاقا عقبه طولاني در فرهنگ سرزمينش دارد و آن شيوه «طنز و شوخي» است. بهترين نمونهاش هم در ادبيات كلاسيك عبيد زاكاني است كه در برابر قدرت سياسي و ديني و نظامي ناآرامي و نافرماني خودش را به وسيله طنز نشان ميدهد. از طرفي، ميرزا علياكبر صابر هم كه از شعراي قفقاز است در اشعار تركي خود به انحاء مختلف از تزوير و ريا و چاپلوسي صحبت ميكند. او از انساني ميگويد كه ميخواهد متفاوت بينديشد اما قدرتهاي نابجا او را سركوب ميكنند.
شوخي به مثابه يك روايت جمعي است كه ميخواهد به انسان معاصر گوشزد كند كه شما در مصائب و دردهاي خود تنها نيستيد، درست مانند نقالهايي كه سعي ميكردند روايتهاي پيشينيان خود را سينه به سينه به انسان معاصرشان منتقل كنند. شوخي ميخواهد از تنهايان جدامانده از هم يك ماي جمعي بسازد. مايي كه از طريق به چالش كشيدن وضعيت موجود، به بازآفريني خود ميپردازد. مثل پرومته كه هربار ميسوزد و دوباره زاييده ميشود. پس طنز به نوعي خلق روحيه اميدوارانه در جامعه ميانجامد. انسان به يمن اين كه قدرت آفرينندگي و خودآگاهي و خلق امكانهاي مختلف را دارد، سعي ميكند در قالب طنزها فردايي را رقم بزند كه حتي شايد تصور به حقيقت پيوستن آن در امروز بسيار دشوار يا محال باشد.
در جامعه ايراني رسم است كه اگر ببيند از طريق نهادهاي مختلف، قدرت به چالش كشيدن وضعيت بد موجود را ندارد، دست به خلقهاي ديگري ميزند. براي نمونه، اگر ببيند كه شبكههاي رسمي روايتي از جامعه ارائه ميدهد كه با واقعيتهاي زندگي و «من» ايراني سازگار نيست يا حتي به او آگاهي كاذب ميدهد و به قول دكتر شريعتي فضاي استحمار در اختيارش ميگذارد، و از طرفي قدرت بيان كردن روايتهاي خودش را از زندگي روزمره با صداي بلند ندارد، پس دست به خلق شوخي و طنز ميزند.
@SocialSciences1
جامعه ايران در آغاز شكلگيري انقلاب به دليل اين كه ميخواست از طريق تودههاي مردم و به شكل پوپوليستي از قدرت مردم براي تحكيم جايگاه خود و از بين بردن رقبايش استفاده كند، ماهيتي سياسي پيدا كرد. پس تم اصلي طنزهاي مردم ما بيش از همه سياسي است. همين است كه مردم پسا انقلاب در دورههاي مختلف، چهرههاي سياسي و ديني مهم را موضوع طنز قرار دادند؛ چه در دهه شصت و چه امروز. گاهي حتي اين طنزهاي سياسي موجب برانگيخته شدن جامعه و پيش گرفتن يك روند جديد است. به نظر ميآيد كه بعد از انقلاب به دليل قرا
ئت ايدئولوژيكي كه در جامعه وجود داشت، طنز هم از اين جريان دور نبوده است. حتي نقدهاي اجتماعيمان هم سياسي است. پس طنزهاي رايج نشانده حضور مستمر مردم در سياست است.
@SocialSciences1
گرچه اين ماجرا در كشورهاي ديگر نمودهاي متفاوتي دارد. مثلا يكي از كاركردهاي طنز تقدسزدايي از شخصيتها، جريانها و مفاهيم است. مصداق چنين جنبهاي در جوامع اروپايي و امريكايي بسيار زياد ديده ميشود. ولي در چين و روسيه به دليل اين كه تلورانس سياسي پايين است، به سختي ميتوان طنزها يا كاريكاتورهاي سياسي پيدا كرد. طنز با روح دموكراتيك رابطه مستقيمي دارد. هرچقدر كه روح دموكراتيك در جوامع پيشرفتهتر و بالندهتر باشد، تلورانس طنز سياسي هم بالاتر ميرود.
نكته مهم ديگر اين كه يك نوع شيوه نافرماني مدني در قالب جوكها و طنزها وجود دارد. (البته تاكيد ميكنم كه طنز و شوخي و خنده و... همه در يك سطح نيستند و هر كدام جايگاه و ارزش خاص خود را دارند.) سوژهها هميشه سعي ميكنند نافرماني مدني خود را به انحاء مختلف نشان دهند. براي نمونه، وقتي نهادهاي اجتماعي با قدرت كافي وارد بحث مهمي مثل اختلاس نميشوند و اتفاقا در صدا و سيما و روزنامهها هم امكان چنين صحبتي وجود ندارد، پس طنز ميتواند هم يك شيوه نافرماني مدني باشد و هم سوپاپي براي تخليه شدن انرژي تودههاي مردم. خصوصا كه امروز از طريق تلگرام و واتس آپ و... شوخيها به سرعت همهگير ميشود و همه افراد ناراضي احساس ميكنند كه مخالفت خود را در برابر اين وضعيت نامطلوب اعلام كردهاند.
@SocialSciences1
براي جمعبندي اهميت وجود طنز در جامعه ميخواهم به يك اسطوره در مصر باستان اشاره كنم كه در آن آمده: وقتي انسان از دنيا ميرود از او دو پرسش ميشود. اول اين كه آيا شادي را يافتي؟ اگر جواب او منفي باشد، از او ميپرسند كه آيا توانستي شادي را براي ديگران بيافريني؟ بعد متناسب با جوابي كه ميدهد او را راهي بهشت يا دوزخي كه خودشان در نظر داشتند ميكنند. پس اساسا انسان بايد به گونهاي در زندگي زيست كند كه بهجت بيافريند. در روايات و آيات بسياري هم اين ويژگي مهم بيان شده است. مثلا يكي از شاخصههاي مومن را اين طور تعريف ميكنند: حزنه في قلبه و بشره في وجهه. ديالكتيك حزن و بشر انسان را خلق ميكند. در زندگي اجتماعي مطلوب حالات بهجت بايد بيشمار باشد. هرچند بهجت براي يك فرد عامي جوري تعريف ميشود و براي عارف جور ديگري. در هر صورت فضا بايد به گونهاي باشد كه انسانها احساس ازخودبيگانگي نكنند. زيرا كه غم و غصه لجامگسيختگي جامعه را ايجاد ميكند.
★کانال تلگرامی #دکتر_سید_جواد_میری
@seyedjavadmiri
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
گرچه اين ماجرا در كشورهاي ديگر نمودهاي متفاوتي دارد. مثلا يكي از كاركردهاي طنز تقدسزدايي از شخصيتها، جريانها و مفاهيم است. مصداق چنين جنبهاي در جوامع اروپايي و امريكايي بسيار زياد ديده ميشود. ولي در چين و روسيه به دليل اين كه تلورانس سياسي پايين است، به سختي ميتوان طنزها يا كاريكاتورهاي سياسي پيدا كرد. طنز با روح دموكراتيك رابطه مستقيمي دارد. هرچقدر كه روح دموكراتيك در جوامع پيشرفتهتر و بالندهتر باشد، تلورانس طنز سياسي هم بالاتر ميرود.
نكته مهم ديگر اين كه يك نوع شيوه نافرماني مدني در قالب جوكها و طنزها وجود دارد. (البته تاكيد ميكنم كه طنز و شوخي و خنده و... همه در يك سطح نيستند و هر كدام جايگاه و ارزش خاص خود را دارند.) سوژهها هميشه سعي ميكنند نافرماني مدني خود را به انحاء مختلف نشان دهند. براي نمونه، وقتي نهادهاي اجتماعي با قدرت كافي وارد بحث مهمي مثل اختلاس نميشوند و اتفاقا در صدا و سيما و روزنامهها هم امكان چنين صحبتي وجود ندارد، پس طنز ميتواند هم يك شيوه نافرماني مدني باشد و هم سوپاپي براي تخليه شدن انرژي تودههاي مردم. خصوصا كه امروز از طريق تلگرام و واتس آپ و... شوخيها به سرعت همهگير ميشود و همه افراد ناراضي احساس ميكنند كه مخالفت خود را در برابر اين وضعيت نامطلوب اعلام كردهاند.
@SocialSciences1
براي جمعبندي اهميت وجود طنز در جامعه ميخواهم به يك اسطوره در مصر باستان اشاره كنم كه در آن آمده: وقتي انسان از دنيا ميرود از او دو پرسش ميشود. اول اين كه آيا شادي را يافتي؟ اگر جواب او منفي باشد، از او ميپرسند كه آيا توانستي شادي را براي ديگران بيافريني؟ بعد متناسب با جوابي كه ميدهد او را راهي بهشت يا دوزخي كه خودشان در نظر داشتند ميكنند. پس اساسا انسان بايد به گونهاي در زندگي زيست كند كه بهجت بيافريند. در روايات و آيات بسياري هم اين ويژگي مهم بيان شده است. مثلا يكي از شاخصههاي مومن را اين طور تعريف ميكنند: حزنه في قلبه و بشره في وجهه. ديالكتيك حزن و بشر انسان را خلق ميكند. در زندگي اجتماعي مطلوب حالات بهجت بايد بيشمار باشد. هرچند بهجت براي يك فرد عامي جوري تعريف ميشود و براي عارف جور ديگري. در هر صورت فضا بايد به گونهاي باشد كه انسانها احساس ازخودبيگانگي نكنند. زيرا كه غم و غصه لجامگسيختگي جامعه را ايجاد ميكند.
★کانال تلگرامی #دکتر_سید_جواد_میری
@seyedjavadmiri
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SocialSciences1
#برتولت_برشت #بیسوادی را چنین تعریف می کند:
بدترین نوع بیسوادی، #بیسواد_سیاسی است، بیسواد سیاسی کور و کر است، درک سیاسی ندارد و نمیداند که هزینههای زندگی از قبیل قیمت نان، مسکن، دارو و درمان همگی وابسته به تصمیمات سیاسی هستند.
او حتی به جهالت سیاسی خود افتخار کرده، سینه جلو میاندازد
و می گوید که:
" از سیاست بیزار است "
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1
#برتولت_برشت #بیسوادی را چنین تعریف می کند:
بدترین نوع بیسوادی، #بیسواد_سیاسی است، بیسواد سیاسی کور و کر است، درک سیاسی ندارد و نمیداند که هزینههای زندگی از قبیل قیمت نان، مسکن، دارو و درمان همگی وابسته به تصمیمات سیاسی هستند.
او حتی به جهالت سیاسی خود افتخار کرده، سینه جلو میاندازد
و می گوید که:
" از سیاست بیزار است "
با👥کانال علوم اجتماعی👥همراه شوید
Telegram.me/SocialSciences1