#اعتماد_پلاسکویی به #تلویزیون
@Social_Science
✍سعید ارکانزادهیزدی
چهار روز است شبکه خبر، ٢٤ساعته دوربینهای خود را روی آوارهای پلاسکو زوم کرده و به صورت زنده در حال نشاندادن حادثه است، اما آنچه در عمل اتفاق افتاده، این است که دوربینها هیچ چیزی را نشان نمیدهند؛ نه از حالوهوای واقعی بیمارستانها خبری است، نه از درد خانوادههای منتظر پشت حصار آواربرداری و نه از وحشت عمومی شهروندان شهری که حالا فکر میکنند هر نقطهاش، ممکن است برای خود به پلاسکویی تبدیل شود. فروپاشی پلاسکو ناگهان و برای چند ساعت چهرهها را عریان کرد. مردم فهمیدند که هستند و چقدر آداب شهرنشینی در آنها رسوب کرده؛ دریافتند شهر را به چه کسانی سپردهاند و دیدند در روز مبادا، باید به کدام یک از نهادهای مسئول امید داشته باشند؛ اما چند ساعت که گذشت، بهسرعت دوباره صورتکها بر چهرهها زده شد و دوباره در، بر همان پاشنه سابق شروع به چرخیدن کرد. حالا چهار روز است «مدیریت بحران» به بدترین شکل ممکن، در حال پسدادن درس مدیریت رسانهای بحران است که تا به حال میلیاردها تومان برای آن خرج شده. از وقتی که آتشسوزی شروع شد، خبرنگاران تعدادی از روزنامهها و خبرگزاریها آزادانه سر صحنه حاضر شدند و از نزدیک شاهد فروریختن پلاسکو بودند.
@Social_Science
تا صبح جمعه هم این آزادی عمل رسانهها تا حدودی جاری بود، اما از روز جمعه، با اینکه برخی خبرگزاریها تلاش کردند انحصار رسانهای را بشکنند، تلویزیون عملا میداندار رسانهای بحران بود. نقش تلویزیون، همان نقش همیشگی و تکراری شکستخورده بود؛ نشاندادن تکههایی از یک ماجرا، بدون اینکه تمام داستان تعریف شود و پاسخندادن به انبوهی از سؤالاتی که در ذهن شهروندان میچرخید و بیجواب میماند. صبح شنبه که روزنامهها منتشر شدند، حرفهای متفاوت هم شنیده شد. شنبه بعد از فروپاشی پلاسکو معلوم شد هنوز روزنامهها زندهاند و میتوانند در جامعه کارکرد خود را داشته باشند. گزارشهای توصیفی زیادی در روزنامهها منتشر شد و یادداشتها و مصاحبههایی که میگفتند چرا بحران پلاسکو پیش آمد، مسئولان چه کسی هستند و مردم چرا مانع کار بودند. شهروندان میتوانستند با خواندن روزنامهها تا حد زیادی بفهمند در پلاسکو چه اتفاقی افتاده بوده و تصویری جامع از آن داشته باشند. اما همزمان، از همان صبح شنبه، ورود هر خبرنگاری به جز خبرنگاران تلویزیون و یکی دو رسانه تحت کنترل، به محل آواربرداری پلاسکو که دورش هم حصار آبیرنگی کشیده بودند ممنوع شد. به جای اینکه در کنار تل آوار برای همه خبرنگاران چادری برپا شود و هر چند ساعت یک بار مسئولی به درون چادر برود و به سؤالات نمایندگان مردم پاسخ دهد، خبرنگاران از صحنه اخراج شدند و انحصار به دست رسانهای افتاد که نهتنها به انحصاریبودن عادت کرده، بلکه عاشق انحصار شده و تصور میکند همه حرفهایش را همه مردم دربست باور میکنند. بهاینترتیب، مدیریت رسانهای بحران به کنترل رسانهای و نادیدهگرفتن جنبههای مختلف ماجرا تبدیل شد و اعتماد به رسانه اصلی مدیریت بحران که تلویزیون بود، از دست رفت و مثل خود پلاسکو فروریخت.
@Social_Science
تمام مسئولان بحران که با تلویزیون مصاحبه میکردند، میگفتند مردم اخبار موثق را فقط از تلویزیون پیگیری کنند و به شبکههای اجتماعی اعتنایی نکنند؛ غافل از اینکه نیاز راه ارضای خود را پیدا میکند و نیاز به اطلاعات یکی از مهمترین نیازهای زندگی امروزی مردم ماست؛ نیازی که نه مدیران و مسئولان بحران به آن پاسخ دادند و نه تلویزیون. دوربین رسانه بحران مدام فقط چند بیل مکانیکی و کامیون و آبپاش را نشان میدهد که مشغول کارند؛ نوعی «مدیریت جهادی» جلوی دوربین. اما همین دوربین پیش از فروپاشی پلاسکو بسیار بهندرت سراغ بودجه و تجهیزات آتشنشانی، مشکلات حرفهای آتشنشانان، زدوبندهای یک صنف برای شانهخالیکردن از هزینههای ایمنی و مسئولیت حاکمیتی در قبال آموزش و اعمال مقررات سفتوسخت ایمنی به شهروندان خود، رفته بود. همین تناقض بیشازپیش اعتماد به تلویزیون را زدوده و بسیاری را به شبکههای اجتماعی سوق داده است؛ شبکههایی که پیچیدگیها و التهابهای داخلی خود را دارند و اصلا برای مدیریت حرفهای بحران مناسب نیستند؛ بنابراین در عمل، مدیران و مسئولان بحران به جای برقراری امنیت عمومی یا دستکم برقراری آرامش روانی شهروندان، با محدودیت و یکسویگی رسانهای که خود به وجود آوردهاند، اسباب ناامنی عمومی را فراهم کردهاند و تلاش میکنند هر منتقدی را نیز با انگ «سیاسیکار» کنار بزنند.
با 👥کانال علوم اجتماعی👥 همراه شوید👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
✍سعید ارکانزادهیزدی
چهار روز است شبکه خبر، ٢٤ساعته دوربینهای خود را روی آوارهای پلاسکو زوم کرده و به صورت زنده در حال نشاندادن حادثه است، اما آنچه در عمل اتفاق افتاده، این است که دوربینها هیچ چیزی را نشان نمیدهند؛ نه از حالوهوای واقعی بیمارستانها خبری است، نه از درد خانوادههای منتظر پشت حصار آواربرداری و نه از وحشت عمومی شهروندان شهری که حالا فکر میکنند هر نقطهاش، ممکن است برای خود به پلاسکویی تبدیل شود. فروپاشی پلاسکو ناگهان و برای چند ساعت چهرهها را عریان کرد. مردم فهمیدند که هستند و چقدر آداب شهرنشینی در آنها رسوب کرده؛ دریافتند شهر را به چه کسانی سپردهاند و دیدند در روز مبادا، باید به کدام یک از نهادهای مسئول امید داشته باشند؛ اما چند ساعت که گذشت، بهسرعت دوباره صورتکها بر چهرهها زده شد و دوباره در، بر همان پاشنه سابق شروع به چرخیدن کرد. حالا چهار روز است «مدیریت بحران» به بدترین شکل ممکن، در حال پسدادن درس مدیریت رسانهای بحران است که تا به حال میلیاردها تومان برای آن خرج شده. از وقتی که آتشسوزی شروع شد، خبرنگاران تعدادی از روزنامهها و خبرگزاریها آزادانه سر صحنه حاضر شدند و از نزدیک شاهد فروریختن پلاسکو بودند.
@Social_Science
تا صبح جمعه هم این آزادی عمل رسانهها تا حدودی جاری بود، اما از روز جمعه، با اینکه برخی خبرگزاریها تلاش کردند انحصار رسانهای را بشکنند، تلویزیون عملا میداندار رسانهای بحران بود. نقش تلویزیون، همان نقش همیشگی و تکراری شکستخورده بود؛ نشاندادن تکههایی از یک ماجرا، بدون اینکه تمام داستان تعریف شود و پاسخندادن به انبوهی از سؤالاتی که در ذهن شهروندان میچرخید و بیجواب میماند. صبح شنبه که روزنامهها منتشر شدند، حرفهای متفاوت هم شنیده شد. شنبه بعد از فروپاشی پلاسکو معلوم شد هنوز روزنامهها زندهاند و میتوانند در جامعه کارکرد خود را داشته باشند. گزارشهای توصیفی زیادی در روزنامهها منتشر شد و یادداشتها و مصاحبههایی که میگفتند چرا بحران پلاسکو پیش آمد، مسئولان چه کسی هستند و مردم چرا مانع کار بودند. شهروندان میتوانستند با خواندن روزنامهها تا حد زیادی بفهمند در پلاسکو چه اتفاقی افتاده بوده و تصویری جامع از آن داشته باشند. اما همزمان، از همان صبح شنبه، ورود هر خبرنگاری به جز خبرنگاران تلویزیون و یکی دو رسانه تحت کنترل، به محل آواربرداری پلاسکو که دورش هم حصار آبیرنگی کشیده بودند ممنوع شد. به جای اینکه در کنار تل آوار برای همه خبرنگاران چادری برپا شود و هر چند ساعت یک بار مسئولی به درون چادر برود و به سؤالات نمایندگان مردم پاسخ دهد، خبرنگاران از صحنه اخراج شدند و انحصار به دست رسانهای افتاد که نهتنها به انحصاریبودن عادت کرده، بلکه عاشق انحصار شده و تصور میکند همه حرفهایش را همه مردم دربست باور میکنند. بهاینترتیب، مدیریت رسانهای بحران به کنترل رسانهای و نادیدهگرفتن جنبههای مختلف ماجرا تبدیل شد و اعتماد به رسانه اصلی مدیریت بحران که تلویزیون بود، از دست رفت و مثل خود پلاسکو فروریخت.
@Social_Science
تمام مسئولان بحران که با تلویزیون مصاحبه میکردند، میگفتند مردم اخبار موثق را فقط از تلویزیون پیگیری کنند و به شبکههای اجتماعی اعتنایی نکنند؛ غافل از اینکه نیاز راه ارضای خود را پیدا میکند و نیاز به اطلاعات یکی از مهمترین نیازهای زندگی امروزی مردم ماست؛ نیازی که نه مدیران و مسئولان بحران به آن پاسخ دادند و نه تلویزیون. دوربین رسانه بحران مدام فقط چند بیل مکانیکی و کامیون و آبپاش را نشان میدهد که مشغول کارند؛ نوعی «مدیریت جهادی» جلوی دوربین. اما همین دوربین پیش از فروپاشی پلاسکو بسیار بهندرت سراغ بودجه و تجهیزات آتشنشانی، مشکلات حرفهای آتشنشانان، زدوبندهای یک صنف برای شانهخالیکردن از هزینههای ایمنی و مسئولیت حاکمیتی در قبال آموزش و اعمال مقررات سفتوسخت ایمنی به شهروندان خود، رفته بود. همین تناقض بیشازپیش اعتماد به تلویزیون را زدوده و بسیاری را به شبکههای اجتماعی سوق داده است؛ شبکههایی که پیچیدگیها و التهابهای داخلی خود را دارند و اصلا برای مدیریت حرفهای بحران مناسب نیستند؛ بنابراین در عمل، مدیران و مسئولان بحران به جای برقراری امنیت عمومی یا دستکم برقراری آرامش روانی شهروندان، با محدودیت و یکسویگی رسانهای که خود به وجود آوردهاند، اسباب ناامنی عمومی را فراهم کردهاند و تلاش میکنند هر منتقدی را نیز با انگ «سیاسیکار» کنار بزنند.
با 👥کانال علوم اجتماعی👥 همراه شوید👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@Social_Science
⁉️شک و تردیدهایی در باره #فاجعه_پلاسکو
📹فیلمی دیده نشده از حادثه #پلاسکو!
یه ویدئویی از روز اول حادثه پلاسکو تو فضای مجازی دیدم ، که ابتدا مثل همه ویدئو های دیگه که مردم دست به دست میکردند ، دیدم و متاثر شدم و از کنارش گذشتم .
اما پس از گذشت دو روز از حادثه پلاسکو ، یهوویی یه چیزی تو ذهنم جرقه زد و باعث شد کلی تو پیامها بگردم و دوباره گیرش بیارم و مجددا ببینم .
اون جرقه از اینجا شروع شد که ، همه ویدئو هایی که دست به دست میشد رو حداقل تو ۴-۵ گروه و توی ۷-۸ تا کانال خبر گذاری ، مرتبا ارسال میکردند و باز میکردم و میدیدم تکراریه .
اما اون ویدئویی که منو انگولک کرد رو فقط و فقط یکبار دیدم و دیگه تو هیچ گروه و کانالی اثری ازش ندیدم ، بنظرم عجیب اومد ولی دلیلش رو متوجه نشدم ، بهمین دلیل بود که دوباره رفتم سراغش و حدود ۲۰ مرتبه تا الان دیدم و دوباره دیدمش و دوباره دیدم .
هر بار که میبینم یه سوال جدید برام پیش میاد که موضوع رو برام حساس تر میکنه .
و احتمال اینکه این حادثه ، برنامه ریزی شده و از قبل مهندسی شده باشه رو بیشتر تو ذهنم تداعی میکنه .
چند نکته ابهام آمیز داره این ویدئو ، که مطرح میکنم :
#یک در ابتدا ، اینکه چرا این فیلم مثل فیلم های دیگه به تعداد کثیر تو فضای مجازی یا تلویزیون پخش نشد و فقط یک بار تو یه کانال اومد و من دیدمش و نه من ارسالش کردم و نه کسی یا گروهی اونو برای بار دوم ارسال نکرد که من دیده باشم .
#دو تمامی فیلم هایی که من دیدم از نمای شمال ساختمان ، شمال شرق - شرق - جنوب و جنوب شرقی و یا از نمای بالا از حادثه فیلمبرداری شده بودند ، اما این فیلم تنها فیلمی بود که از نمای تقریبا غربی یا جنوب غربی ساختمان با فاصله ای نسبتا دور فیلمبرداری شده بود .
حدودا از نقطه ای حوالی ضلع جنوب خیابان جمهوری روبروی دیوار سفارت انگلیس ، یعنی جنوب خ جمهوری حد فاصل فردوسی و سی تیر ....
@Social_Science
#سه مکان فیلم برداری ظاهرا روی پشت بام یک ساختمانی است در بین چندین ساختمان دیگر ، که گویا در ساختمان های دور تا دور آن کسی وجود ندارد و یا ساختمان های اطراف متروکه هستند ، چون در اون لحظه که حادثه رخ میده علیرغم جمعیت کثیری که توی خیابان ، پشت پنجره ها و روی پشت بام های ساختمان های مجاور و مقابل پلاسکو ، در همه فیلم های پخش شده همگی دیدیم ، در محل فیلمبرداری این فیلم احدی روی هیچ کدام از پشت بام های اطراف نیست و هیچ صدایی جز ریختن آوار از اطراف بگوش نمیرسه.
#چهار فیلمبردار ، تک و تنها روی بام هست و کسی دور و برش نیست و در مورد حادثه اصلا حرفی نمیزنه ، گویا این ساختمان هم مثل ساختمانهای دور و برش متروکه هست .
#پنج در هنگام شروع ریزش ساختمان تا لحظه پایان که کاملا ساختمان تخریب میشه ، جالبه که فیلمبردار ، کوچکترین تعجبی نمیکنه و کلامی از دهانش خارج نمیشه و حتی صدای آدم شگفت زده ای هم در اطرافش بلند نمیشه و کاملا سکوت حاکم هست و فقط صدای ریزش آوار از فاصله حدود ۳۰۰ متری بگوش میرسه .
گویا فیلمبردار این صحنه کاملا انتظار همچین اتفاقی رو داشته و از قبل می دانسته که نه بهت زده میشه ، نه کلامی از شگفت زدگی بیان میکنه و نه از تعجب دیدن چنین صحنه ای کمی دستش تکان میخوره .
کاملا خونسردانه تا انتها فقط فیلمبرداری میکنه . در صورتی که در تمامی فیلهای دیده شده ، یا خود فیلم بردار یا اطرافیانش بهت زده میشن تصویر لرزش یا تکان پیدا میکنه و دائما ، وای وای - اخ اخ - و یا کلامی رو دال بر اینکه انتظار دیدن همچین صحنه رو نداشتن، بر زبان جاری میکنن اما در فیلم مذکور چنین نیست .
#شش فیلمبردار دقیقا دو - سه ثانیه پس از تخریب کامل ساختمان ، گویا از آنچه میخواسته فیلم بگیره ، گرفته و کارش تمام هست و منتظر ظبط ادامه ماجرا نمیشه و فیلم برداری رو خاتمه میده ....
#هفت فیلمبردار که در طول این ماجرا کاملا در سکوت بود ، دقیقا پس از تخریب کامل ساختمان ، بنظر میرسه به کسی که پشت خط تلفنش هست ، پیامی به معنای ظاهرا " تایید انجام کاری " رو میده و کلمه ای مشابه " آس " یا " AS " تلفظ میکنه که شاید معنای تایید و نوید پایان یک عملیات موفقیت امیز ، بشه تعبیرش کرد و یا کلمه ای " رمزی " باشه که فقط خودش و مخاطبش از این کلمه سر در میارن .
#هشت اخرین نکته و مهم ترین و حساس تر از همه نکته های قبل ، اینکه با کمال تعجب ، فیلمبردار کلامی که تلفظ میکنه با لهجه خاصی(یا شاید زبانی دیگر) اداء میکنه و این مورد بسیار بهت برانگیزه ...!!! و شک ها و تردید هایی رو که یک به یک براتون توضیح دادم رو به واقعیت نزدیکتر میکنه ...!!!!
براستی فیلمبردار این فیلم ، چه کسی میتونه باشه ، و به چه کسی گزارش اتمام کار رو میده ؟؟؟
(این فیلم و متن فقط جهت واکاوی مساله به اشتراک گذاشته شده، چیزی را تایید یا رد نمی کنیم)
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
🎥فیلم را ببینید👇👇
⁉️شک و تردیدهایی در باره #فاجعه_پلاسکو
📹فیلمی دیده نشده از حادثه #پلاسکو!
یه ویدئویی از روز اول حادثه پلاسکو تو فضای مجازی دیدم ، که ابتدا مثل همه ویدئو های دیگه که مردم دست به دست میکردند ، دیدم و متاثر شدم و از کنارش گذشتم .
اما پس از گذشت دو روز از حادثه پلاسکو ، یهوویی یه چیزی تو ذهنم جرقه زد و باعث شد کلی تو پیامها بگردم و دوباره گیرش بیارم و مجددا ببینم .
اون جرقه از اینجا شروع شد که ، همه ویدئو هایی که دست به دست میشد رو حداقل تو ۴-۵ گروه و توی ۷-۸ تا کانال خبر گذاری ، مرتبا ارسال میکردند و باز میکردم و میدیدم تکراریه .
اما اون ویدئویی که منو انگولک کرد رو فقط و فقط یکبار دیدم و دیگه تو هیچ گروه و کانالی اثری ازش ندیدم ، بنظرم عجیب اومد ولی دلیلش رو متوجه نشدم ، بهمین دلیل بود که دوباره رفتم سراغش و حدود ۲۰ مرتبه تا الان دیدم و دوباره دیدمش و دوباره دیدم .
هر بار که میبینم یه سوال جدید برام پیش میاد که موضوع رو برام حساس تر میکنه .
و احتمال اینکه این حادثه ، برنامه ریزی شده و از قبل مهندسی شده باشه رو بیشتر تو ذهنم تداعی میکنه .
چند نکته ابهام آمیز داره این ویدئو ، که مطرح میکنم :
#یک در ابتدا ، اینکه چرا این فیلم مثل فیلم های دیگه به تعداد کثیر تو فضای مجازی یا تلویزیون پخش نشد و فقط یک بار تو یه کانال اومد و من دیدمش و نه من ارسالش کردم و نه کسی یا گروهی اونو برای بار دوم ارسال نکرد که من دیده باشم .
#دو تمامی فیلم هایی که من دیدم از نمای شمال ساختمان ، شمال شرق - شرق - جنوب و جنوب شرقی و یا از نمای بالا از حادثه فیلمبرداری شده بودند ، اما این فیلم تنها فیلمی بود که از نمای تقریبا غربی یا جنوب غربی ساختمان با فاصله ای نسبتا دور فیلمبرداری شده بود .
حدودا از نقطه ای حوالی ضلع جنوب خیابان جمهوری روبروی دیوار سفارت انگلیس ، یعنی جنوب خ جمهوری حد فاصل فردوسی و سی تیر ....
@Social_Science
#سه مکان فیلم برداری ظاهرا روی پشت بام یک ساختمانی است در بین چندین ساختمان دیگر ، که گویا در ساختمان های دور تا دور آن کسی وجود ندارد و یا ساختمان های اطراف متروکه هستند ، چون در اون لحظه که حادثه رخ میده علیرغم جمعیت کثیری که توی خیابان ، پشت پنجره ها و روی پشت بام های ساختمان های مجاور و مقابل پلاسکو ، در همه فیلم های پخش شده همگی دیدیم ، در محل فیلمبرداری این فیلم احدی روی هیچ کدام از پشت بام های اطراف نیست و هیچ صدایی جز ریختن آوار از اطراف بگوش نمیرسه.
#چهار فیلمبردار ، تک و تنها روی بام هست و کسی دور و برش نیست و در مورد حادثه اصلا حرفی نمیزنه ، گویا این ساختمان هم مثل ساختمانهای دور و برش متروکه هست .
#پنج در هنگام شروع ریزش ساختمان تا لحظه پایان که کاملا ساختمان تخریب میشه ، جالبه که فیلمبردار ، کوچکترین تعجبی نمیکنه و کلامی از دهانش خارج نمیشه و حتی صدای آدم شگفت زده ای هم در اطرافش بلند نمیشه و کاملا سکوت حاکم هست و فقط صدای ریزش آوار از فاصله حدود ۳۰۰ متری بگوش میرسه .
گویا فیلمبردار این صحنه کاملا انتظار همچین اتفاقی رو داشته و از قبل می دانسته که نه بهت زده میشه ، نه کلامی از شگفت زدگی بیان میکنه و نه از تعجب دیدن چنین صحنه ای کمی دستش تکان میخوره .
کاملا خونسردانه تا انتها فقط فیلمبرداری میکنه . در صورتی که در تمامی فیلهای دیده شده ، یا خود فیلم بردار یا اطرافیانش بهت زده میشن تصویر لرزش یا تکان پیدا میکنه و دائما ، وای وای - اخ اخ - و یا کلامی رو دال بر اینکه انتظار دیدن همچین صحنه رو نداشتن، بر زبان جاری میکنن اما در فیلم مذکور چنین نیست .
#شش فیلمبردار دقیقا دو - سه ثانیه پس از تخریب کامل ساختمان ، گویا از آنچه میخواسته فیلم بگیره ، گرفته و کارش تمام هست و منتظر ظبط ادامه ماجرا نمیشه و فیلم برداری رو خاتمه میده ....
#هفت فیلمبردار که در طول این ماجرا کاملا در سکوت بود ، دقیقا پس از تخریب کامل ساختمان ، بنظر میرسه به کسی که پشت خط تلفنش هست ، پیامی به معنای ظاهرا " تایید انجام کاری " رو میده و کلمه ای مشابه " آس " یا " AS " تلفظ میکنه که شاید معنای تایید و نوید پایان یک عملیات موفقیت امیز ، بشه تعبیرش کرد و یا کلمه ای " رمزی " باشه که فقط خودش و مخاطبش از این کلمه سر در میارن .
#هشت اخرین نکته و مهم ترین و حساس تر از همه نکته های قبل ، اینکه با کمال تعجب ، فیلمبردار کلامی که تلفظ میکنه با لهجه خاصی(یا شاید زبانی دیگر) اداء میکنه و این مورد بسیار بهت برانگیزه ...!!! و شک ها و تردید هایی رو که یک به یک براتون توضیح دادم رو به واقعیت نزدیکتر میکنه ...!!!!
براستی فیلمبردار این فیلم ، چه کسی میتونه باشه ، و به چه کسی گزارش اتمام کار رو میده ؟؟؟
(این فیلم و متن فقط جهت واکاوی مساله به اشتراک گذاشته شده، چیزی را تایید یا رد نمی کنیم)
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
🎥فیلم را ببینید👇👇
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥فیلمی متفاوت از #حادثه_پلاسکو
📛با این فیلم #شک_و_تردیدهایی جدید در مورد حادثه پلاسکو مطرح می شود!
آیا #انفجار بوده؟ کار چه کسانی بوده؟ و ده ها سوال دیگر؟؟!
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
📛با این فیلم #شک_و_تردیدهایی جدید در مورد حادثه پلاسکو مطرح می شود!
آیا #انفجار بوده؟ کار چه کسانی بوده؟ و ده ها سوال دیگر؟؟!
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
میثاق نامه دانش آموزان کلاس چهارم ابتدایی برای #تحریم_ترقه در #چهارشنبه_سوری به احترام #آتش_نشانها
کاش مسوولین هم یک میثاق نامه امضا می کردند!!!!
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
کاش مسوولین هم یک میثاق نامه امضا می کردند!!!!
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
کمپین و میثاق نامه دانش آموزان مدرسه نوردانش مراغه،
برای #تحریم_ترقه در #چهارشنبه_سوری و مبلغ استفاده از این مواد را به #کودکان_سرطانی اهدا می کنیم.
معلم گرامی: دکترآرش احدی مطلق
@Social_Science
برای #تحریم_ترقه در #چهارشنبه_سوری و مبلغ استفاده از این مواد را به #کودکان_سرطانی اهدا می کنیم.
معلم گرامی: دکترآرش احدی مطلق
@Social_Science
🔴 شوخی نکنید آقایان؛ جهنم زیر پاهای شماست!
روایتی تلخ از #کودک_فروشی، #فرزند_فروشی
@Social_Science
✍ محمد حبیبی
🗞 روزنامه همدلی، ۵ بهمن ۹۵
اینجا راحله می فروشند.سیزده ساله ،بی شناسنامه ،بی هویت ،ناقابل! دومیلیون تومان.
"دومیلیون را بده ،بچه را ببر ،هرجا که خواستی "برادرش می گوید که حالا تنها سرپرست اوست.
اینجا پسرکی پنج ساله را می فروشندبه امید رسیدن به سرپناهی. شوهرم تصادف کرده و زمین گیر است ،خودم مریضم و پول دکتر ندارم.چاره ای نداریم .هر جا رفتیم کسی کمکمان نکرد"مادرش می گوید.اگهی فروشش را گذاشته اند.نا قابل !در ازای اجاره یک خانه کوچک در شهرستان."
اینجا بچه پولدارهایی هستند ، که پورشه های میلیاردی سوار می شوند.برای پارتی های اخرشب شان خاویار سرو می کنند ،و برای دسرشان ،شیرینی و بستنی با روکش طلا سفارش می دهند.ناقابل ! دومیلیون تومان.
اینجا بیمارستانهایی دارد شبیه به وال استریت.بازاری برای خرید وفروش بچه.زنهایی می ایند.کودکشان را به دنیا می اورند،برگه ای را امضا می کنند و بچه را می فروشند.ناقابل !بین پانصد هزار تا یک و نیم میلیون تومان.
اینجا بازارهایی دارد برای خرید و فروش حیوان.آدمهایی می آیند تا برای سرگرمی روزانه اشان ،پول خرج کنند.حیواناتی از هر نوع و هرنژاد.ناقابل ! از صدهزار تا سی میلیون تومان.
اینجا کودکانی دارد که آموزش می بینند.نه در مدرسه که در خیابان.آموزش می بینند که از طلوع صبح تا بوق سگ برای اربابشان کارکنند.کارگرانی که اگر خوب کارکنند ،قیمت شان بیشتر می شود.قیمت این کودکان برده،ناقابل! از صدهزار تا پنج میلیون تومان.
اینجا دانش امورانی هستند که تعطیلات آخر هفته شان مسافرت های اروپایی است.خجالت می کشند که همکلاسی هایشان بفهمند برای تعطیلات عید به مالزی رفته اند.شهریه این مدارس ،ناقابل! بین 20 تا 25 میلیون تومان در سال.
اینجا ادمهایی هستند که در گور می خوابند.درساختمانهای مخروبه می خوابند .در میان لوله های فاضلاب می خوابند.تا از سوز سرمای زمستان در امان باشند.
اینجا مسئولینی هستند که گورخوابها را جمع می کنند و به گوشه خیابان می فرستند.مسئله شان را حل می کنند.در سرما گوشه خیابانها یخ می زنند و می میرند.بدتر از آنها ، اینجا قلم بدستانی داریم که سر شان را بالا می گیرند،باد به غبغب شان می اندازند و با بی سوادی تمام می گویند: شاید گورخوابها خودشان مقصر باشند.
اینجا آقا زاده هایی هستند که آب معدنی های مارک دار نروژی می نوشند.ناقابل!لیتری شصت هزار تومان.
اینجا کارگرانی هستند ،که از صبح تا به شب ،آویزان در میان زمین وهوا،بر روی داربست ها،با جانشان بازی می کنند،ناقابل! فقط برای چهل هزار تومان.
اینجا بچه پولدارهایی هستند که پول توجیبی ماهانه شان کفاف خرج شان را نمی دهد و معترض اند.ناقابل! ماهانه بین 30تا 40 میلیون تومان.
اینجا معلمان بازنشسته ای هستند که پول بازنشستگی کفاف زندگی شان را نمی دهد.پس از شب تا به صبح نگهبانی می دهند.ناقابل! فقط برای ماهانه ششصد هزار تومان.
اینجا همه، از مسئول و کارشناس و روشنفکر و دانشگاهی و قلم بدست ،هر روز اندرز می دهند و شما را می ترسانند.ازفقر و بدبختی ،از روند رو به افزایش شکاف طبقاتی.و به شما هشدار می دهند،که ادامه آن ،آتشی به پا می کند و همه را می سوزاند.
این جاست که بایدسر را بالاگرفت، چشم در چشمشان دوخت و با لبخندی بر لب چنین گفت :
شوخی نکنید اقایان! جهنم همین جاست.همین لحظه ،همین اکنون .ناقابل!درست زیر پاهایمان.
#کودک_فروشی #گور_خوابی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
روایتی تلخ از #کودک_فروشی، #فرزند_فروشی
@Social_Science
✍ محمد حبیبی
🗞 روزنامه همدلی، ۵ بهمن ۹۵
اینجا راحله می فروشند.سیزده ساله ،بی شناسنامه ،بی هویت ،ناقابل! دومیلیون تومان.
"دومیلیون را بده ،بچه را ببر ،هرجا که خواستی "برادرش می گوید که حالا تنها سرپرست اوست.
اینجا پسرکی پنج ساله را می فروشندبه امید رسیدن به سرپناهی. شوهرم تصادف کرده و زمین گیر است ،خودم مریضم و پول دکتر ندارم.چاره ای نداریم .هر جا رفتیم کسی کمکمان نکرد"مادرش می گوید.اگهی فروشش را گذاشته اند.نا قابل !در ازای اجاره یک خانه کوچک در شهرستان."
اینجا بچه پولدارهایی هستند ، که پورشه های میلیاردی سوار می شوند.برای پارتی های اخرشب شان خاویار سرو می کنند ،و برای دسرشان ،شیرینی و بستنی با روکش طلا سفارش می دهند.ناقابل ! دومیلیون تومان.
اینجا بیمارستانهایی دارد شبیه به وال استریت.بازاری برای خرید وفروش بچه.زنهایی می ایند.کودکشان را به دنیا می اورند،برگه ای را امضا می کنند و بچه را می فروشند.ناقابل !بین پانصد هزار تا یک و نیم میلیون تومان.
اینجا بازارهایی دارد برای خرید و فروش حیوان.آدمهایی می آیند تا برای سرگرمی روزانه اشان ،پول خرج کنند.حیواناتی از هر نوع و هرنژاد.ناقابل ! از صدهزار تا سی میلیون تومان.
اینجا کودکانی دارد که آموزش می بینند.نه در مدرسه که در خیابان.آموزش می بینند که از طلوع صبح تا بوق سگ برای اربابشان کارکنند.کارگرانی که اگر خوب کارکنند ،قیمت شان بیشتر می شود.قیمت این کودکان برده،ناقابل! از صدهزار تا پنج میلیون تومان.
اینجا دانش امورانی هستند که تعطیلات آخر هفته شان مسافرت های اروپایی است.خجالت می کشند که همکلاسی هایشان بفهمند برای تعطیلات عید به مالزی رفته اند.شهریه این مدارس ،ناقابل! بین 20 تا 25 میلیون تومان در سال.
اینجا ادمهایی هستند که در گور می خوابند.درساختمانهای مخروبه می خوابند .در میان لوله های فاضلاب می خوابند.تا از سوز سرمای زمستان در امان باشند.
اینجا مسئولینی هستند که گورخوابها را جمع می کنند و به گوشه خیابان می فرستند.مسئله شان را حل می کنند.در سرما گوشه خیابانها یخ می زنند و می میرند.بدتر از آنها ، اینجا قلم بدستانی داریم که سر شان را بالا می گیرند،باد به غبغب شان می اندازند و با بی سوادی تمام می گویند: شاید گورخوابها خودشان مقصر باشند.
اینجا آقا زاده هایی هستند که آب معدنی های مارک دار نروژی می نوشند.ناقابل!لیتری شصت هزار تومان.
اینجا کارگرانی هستند ،که از صبح تا به شب ،آویزان در میان زمین وهوا،بر روی داربست ها،با جانشان بازی می کنند،ناقابل! فقط برای چهل هزار تومان.
اینجا بچه پولدارهایی هستند که پول توجیبی ماهانه شان کفاف خرج شان را نمی دهد و معترض اند.ناقابل! ماهانه بین 30تا 40 میلیون تومان.
اینجا معلمان بازنشسته ای هستند که پول بازنشستگی کفاف زندگی شان را نمی دهد.پس از شب تا به صبح نگهبانی می دهند.ناقابل! فقط برای ماهانه ششصد هزار تومان.
اینجا همه، از مسئول و کارشناس و روشنفکر و دانشگاهی و قلم بدست ،هر روز اندرز می دهند و شما را می ترسانند.ازفقر و بدبختی ،از روند رو به افزایش شکاف طبقاتی.و به شما هشدار می دهند،که ادامه آن ،آتشی به پا می کند و همه را می سوزاند.
این جاست که بایدسر را بالاگرفت، چشم در چشمشان دوخت و با لبخندی بر لب چنین گفت :
شوخی نکنید اقایان! جهنم همین جاست.همین لحظه ،همین اکنون .ناقابل!درست زیر پاهایمان.
#کودک_فروشی #گور_خوابی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
درحالیکه همچنان دوربین رسانههای رسمی روی ویرانههای پلاسکو تمرکز کرده، بارندگیهای بیسابقه وسیل در سیستانوبلوچستان هزاران شهروند را آواره کرده ....
http://meidaan.com/archive/23502
@Social_Science
http://meidaan.com/archive/23502
@Social_Science
Forwarded from دیده بان حقوق کودک
🔴 به بهانه جراحی دست چپ کودک2 ساله به جای دست راستش
🔴 اشتباه پشت اشتباه، اینبار در اصفهان
✍ #سام_بوربور
🗞 همدلی 95/11/7 http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=25948
#شما_هم_صدای_کودک_باشید
@childnews
🔴 اشتباه پشت اشتباه، اینبار در اصفهان
✍ #سام_بوربور
🗞 همدلی 95/11/7 http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=25948
#شما_هم_صدای_کودک_باشید
@childnews
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#شهرام_ناظری:
"من نمی دانستم که برنامه برای صدا وسیما ضبط می شود و گرنه اصلا نمی آمدم، اصلا نمی آمدم"
در حاشیه جنشواره اقوام در کرمانشاه
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
"من نمی دانستم که برنامه برای صدا وسیما ضبط می شود و گرنه اصلا نمی آمدم، اصلا نمی آمدم"
در حاشیه جنشواره اقوام در کرمانشاه
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴قتلهاي دستهجمعي
@Social_Science
درچند هفته گذشته 3 رويداد جنايي تأسفبار در سه منطقه كشور رخ داد كه توجه همگان را به خود جلب كرد. ابتدا يك داماد به علت اختلافات زناشویی به خانه خانواده همسرش حمله كرد و 10نفر از افراد بيگناه و حتی میهمانان بیخبر از همه جا، را كشت و حداقل 4نفر را هم مجروح كرد. درمورد دوم، جسد 8 عضو يك خانواده دريكي از روستاهاي ايرانشهر كشف شد كه حكايت از يك كشتار خانوادگي ميكرد. نمونه سوم نيز، در اراك رخ داد و يك نفر زنداني كه با وثيقه آزاد شده بود، تحتتأثير شماتتهاي خانوادگي؛ بزرگ و کوچک دوخانواده را درفاصله زماني اندك قتلعام كرد. مورد ديگر و چهارمی که ماهها پیش رخ داد، فردی در اطراف تهران تعداد زيادي از افراد خانواده خود و همسايه را كشت و اكنون دادگاه او درحال رسيدگي است. درمجموع این 4 قتلعام بیش از 35نفر کشته و تعدادی هم مجروح شدند. اين اتفاقات نهتنها مردم يك محل يا منطقه يا روستا و نيز چندين خانواده از مقتول و قاتل را تحتتأثير قرار ميدهد و روال زندگي آنان را دچار مشكل ميكند، بلكه به دليل ابعاد فاجعه و نيز قدرت رسانهها در انتشار فيلم و اخبار آنها درفضاي مجازي، همه مردم كشور را تحتتأثير قرار ميدهد و نوعي از نااميدي و ناامني را دامن ميزند. بنابراين لازم است كه نسبت به شناسايي علل و عوامل شكلگيري چنين اتفاقاتي و پيشگيري احتمالي از بروز آنها اقدام كرد. البته اين اتفاقات خواهناخواه رخ ميدهد، ولي هميشه ميتوان با تمهيداتي مناسب مانع از تكرار آنها شد. بهويژه اينكه چنين رخدادهايي ممكن است به نحوي موجب افزايش وقوع آنها باشد و به يادگيري ديگران نيز موجب شود. نخستین وجه مشترك اين 3 رويداد و نيز رويدادهاي مشابه دسترسي به اسلحه بهويژه سلاح خودكار و مسلسل است. در واقع هيچ فردي نميتواند بدون سلاح گرم و خودكار تا اين حد افراد دیگر را بكشد
🗞گزارش کامل در روزنامه شهروند
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/90260/
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
درچند هفته گذشته 3 رويداد جنايي تأسفبار در سه منطقه كشور رخ داد كه توجه همگان را به خود جلب كرد. ابتدا يك داماد به علت اختلافات زناشویی به خانه خانواده همسرش حمله كرد و 10نفر از افراد بيگناه و حتی میهمانان بیخبر از همه جا، را كشت و حداقل 4نفر را هم مجروح كرد. درمورد دوم، جسد 8 عضو يك خانواده دريكي از روستاهاي ايرانشهر كشف شد كه حكايت از يك كشتار خانوادگي ميكرد. نمونه سوم نيز، در اراك رخ داد و يك نفر زنداني كه با وثيقه آزاد شده بود، تحتتأثير شماتتهاي خانوادگي؛ بزرگ و کوچک دوخانواده را درفاصله زماني اندك قتلعام كرد. مورد ديگر و چهارمی که ماهها پیش رخ داد، فردی در اطراف تهران تعداد زيادي از افراد خانواده خود و همسايه را كشت و اكنون دادگاه او درحال رسيدگي است. درمجموع این 4 قتلعام بیش از 35نفر کشته و تعدادی هم مجروح شدند. اين اتفاقات نهتنها مردم يك محل يا منطقه يا روستا و نيز چندين خانواده از مقتول و قاتل را تحتتأثير قرار ميدهد و روال زندگي آنان را دچار مشكل ميكند، بلكه به دليل ابعاد فاجعه و نيز قدرت رسانهها در انتشار فيلم و اخبار آنها درفضاي مجازي، همه مردم كشور را تحتتأثير قرار ميدهد و نوعي از نااميدي و ناامني را دامن ميزند. بنابراين لازم است كه نسبت به شناسايي علل و عوامل شكلگيري چنين اتفاقاتي و پيشگيري احتمالي از بروز آنها اقدام كرد. البته اين اتفاقات خواهناخواه رخ ميدهد، ولي هميشه ميتوان با تمهيداتي مناسب مانع از تكرار آنها شد. بهويژه اينكه چنين رخدادهايي ممكن است به نحوي موجب افزايش وقوع آنها باشد و به يادگيري ديگران نيز موجب شود. نخستین وجه مشترك اين 3 رويداد و نيز رويدادهاي مشابه دسترسي به اسلحه بهويژه سلاح خودكار و مسلسل است. در واقع هيچ فردي نميتواند بدون سلاح گرم و خودكار تا اين حد افراد دیگر را بكشد
🗞گزارش کامل در روزنامه شهروند
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/90260/
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
روزنامه شهروند
قتلهاي دستهجمعي
تاملی بر #تخصص_گرایی در #شورای #شهر
@Social_Science
🖊شهروز فروتن کیا- جامعه شناس
از جمله مهمترین مسائل مربوط به شورای شهر، ورود برخی افراد غیر متخصص به شوراست که به ناکارآمدی منجر خواهد شد. برنامه ریزی مطلوب و کارآمد در شهر نیازمند متخصصینی متناسب با مسائل و اولویت های خاص هر شهر است.
کلیه وظایف سیاستگذاری، برنامه ریزی و نظارتی شوراها از طریق کمیسیون های تخصصی رقم می خورد و هر یک از کمیسیونها می بایست شامل ترکیبی از تخصصهای مرتبط باشند. بنابراین ضرورت دارد اعضای شورای شهر به گونه ای انتخاب شوند تا کلیه تخصصهای مرتبط در کمیسیون ها تامین گردد.
اولویت دادن به متخصصین زیر می تواند بخشی از نیازهای تخصصی این کمیسیونها را تامین کند:
🔹برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری
🔹محیط زیست، فضای سبز و بهداشت عمومی
🔹عمران، معماری و شهرسازی
🔹جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی
🔹هنر محیطی و زیبایی شناختی
🔹حقوق شهری و حقوق شهروندی
🔹جغرافیای شهری و اقتصاد شهری
غفلت از این معیار و انتخاب بر اساس شاخص های غیر تخصصی همچون وابستگی های طایفه ای، قومیتی، محله ای،جناحی، سیاسی صدماتی زیادی به بار آورده است.
متاسفانه بر اساس تجربیات قبلی شاهد ناهمخوانیهایی در شوراها بوده ایم. به عنوان مثال در شهری که مهمترین مساله اش محیط زیست بوده، کرسی های شورا توسط کشتی گیرها و رزمی کارها اشغال شده است و یا اینکه شهری که مهمترین مساله اش بافت فرسوده بوده، روحانیون و نظامیان به شورا ورود پیدا کرده اند. در جایی که مشکلات شهر فرهنگی و دینی بوده تمام کرسی های شهر را مهندسان فنی و یا فعالان سیاسی اشغال کرده اند.
همچنین گاهامشاهده شده در یک شهر اکثر اعضای شورای یک شهر دارای تخصص یکسان بوده اند(مثلا اکثرا حقوق دان)
این تجربیات نشان می دهد باید در دستورالعمل انتخاب شوراها بازنگری صورت گیرد و حتی الامکان از ابتدا تخصص کرسی های شورا مشخص شود و کاندیداهای متخصص در هر رشته تنها برای کرسی تخصصی مرتبط با آن رقابت کنند و نه برای همه کرسی ها.
تجربیات گذشته شوراهای شهر نشان می دهد این تیپ افراد در شورای شهر کارنامه موفق کمتری داشته اند(هر چند استثناعاتی هم وجود داشته است):
🔸برخی از ورزشکاران که بواسطه شهرت به شورا ورود می کنند و بخاطر شهرت مدرک دانشگاهی دریافت می کنند. کسانی که صرفا ورزش کرده اند و حداقل تحلیلگر مسائل ورزشی هم نبوده اند.
🔸برخی از به ظاهر هنرمندان تئاتر و سینما که به اشتباه و بخاطر ترویج لودگی و هنر بی منزلت در بین مردم معروف شده اند.
🔸برخی از روحانیونی که صرفا در حوزه علمیه بوده اند و تنها به احکام دینی پرداخته اند.
🔸برخی از دانشگاهیان که صرفا با لب تاب و اینترنت سوادشان را بدست آورده اند و کمتر در بین مردم بوده اند.
🔸برخی از نظامیان بازنشسته که صرفا با نگاه نظامی و امنیتی به شورا ورود می کنند.
🔸برخی از افراد که به یمن دانشگاه های پولی مدارک دانشگاهی را بدون کوچکترین زحمتی از دانشگاهی خریداری کرده اند و ژست باسوادی می گیرند.
🔸برخی از موافقین و مخالفین نمایندگان مجلس و دولت که به امید باندبازی به شورا ورود می کنند.
🔸برخی از پیمانکاران و بازاریانی که نگاهشان به شهرداری یک منبع رانت اقتصادی است.
علاوه بر حضور متخصصین در شورا، اخذ مشورت توسط اعضای شورا از متخصصین انجمنها و تشکلات تخصصی در شهر ضرورت دارد. انجمنهای تخصصی و صنفی مختلفی چون مهندسان معمار، شهرسازی، مهندسی برق، نظامات مهندسی معدن، کشاورزی و ساختمان، نظام صنفی رایانه، نظام پزشکی، سینمای جوان، خانه هنرمندان، مهندسان کیفیت، حسابداران، وکلا .... و همچنین کلیه سازمانهای مردم نهاد اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی که باید به ضرورت تصمیمات مختلف در جلسات شورا حضور داشته باشند.
البته چندین سوال و نقد در رابطه با تخصص گرایی در شورا بوجود می آید از جمله اینکه:
▪️اولویت بندی مسائل هر شهری به چه صورت باشد؟ و چه کسانی این اولویت ها را تشخیص می دهند؟
▪️در صورت انتخاب متخصص دانشگاهی متناسب با این اولویت ها، به چه صورت می توانند با توده های مردم بخوبی ارتباط برقرار کنند؟
▪️باتوجه به رشد بیش از حد مدرک گرایی چگونه متخصصین باسواد از مدرک داران بی سواد مشخص شوند؟
▪️در صورت نبود متخصص در شهر کوچک چه تصمیمی گرفته شود؟
شهروز فروتن کیا- جامعه شناس
@shahrouzforoutankia1968
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
🖊شهروز فروتن کیا- جامعه شناس
از جمله مهمترین مسائل مربوط به شورای شهر، ورود برخی افراد غیر متخصص به شوراست که به ناکارآمدی منجر خواهد شد. برنامه ریزی مطلوب و کارآمد در شهر نیازمند متخصصینی متناسب با مسائل و اولویت های خاص هر شهر است.
کلیه وظایف سیاستگذاری، برنامه ریزی و نظارتی شوراها از طریق کمیسیون های تخصصی رقم می خورد و هر یک از کمیسیونها می بایست شامل ترکیبی از تخصصهای مرتبط باشند. بنابراین ضرورت دارد اعضای شورای شهر به گونه ای انتخاب شوند تا کلیه تخصصهای مرتبط در کمیسیون ها تامین گردد.
اولویت دادن به متخصصین زیر می تواند بخشی از نیازهای تخصصی این کمیسیونها را تامین کند:
🔹برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری
🔹محیط زیست، فضای سبز و بهداشت عمومی
🔹عمران، معماری و شهرسازی
🔹جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی
🔹هنر محیطی و زیبایی شناختی
🔹حقوق شهری و حقوق شهروندی
🔹جغرافیای شهری و اقتصاد شهری
غفلت از این معیار و انتخاب بر اساس شاخص های غیر تخصصی همچون وابستگی های طایفه ای، قومیتی، محله ای،جناحی، سیاسی صدماتی زیادی به بار آورده است.
متاسفانه بر اساس تجربیات قبلی شاهد ناهمخوانیهایی در شوراها بوده ایم. به عنوان مثال در شهری که مهمترین مساله اش محیط زیست بوده، کرسی های شورا توسط کشتی گیرها و رزمی کارها اشغال شده است و یا اینکه شهری که مهمترین مساله اش بافت فرسوده بوده، روحانیون و نظامیان به شورا ورود پیدا کرده اند. در جایی که مشکلات شهر فرهنگی و دینی بوده تمام کرسی های شهر را مهندسان فنی و یا فعالان سیاسی اشغال کرده اند.
همچنین گاهامشاهده شده در یک شهر اکثر اعضای شورای یک شهر دارای تخصص یکسان بوده اند(مثلا اکثرا حقوق دان)
این تجربیات نشان می دهد باید در دستورالعمل انتخاب شوراها بازنگری صورت گیرد و حتی الامکان از ابتدا تخصص کرسی های شورا مشخص شود و کاندیداهای متخصص در هر رشته تنها برای کرسی تخصصی مرتبط با آن رقابت کنند و نه برای همه کرسی ها.
تجربیات گذشته شوراهای شهر نشان می دهد این تیپ افراد در شورای شهر کارنامه موفق کمتری داشته اند(هر چند استثناعاتی هم وجود داشته است):
🔸برخی از ورزشکاران که بواسطه شهرت به شورا ورود می کنند و بخاطر شهرت مدرک دانشگاهی دریافت می کنند. کسانی که صرفا ورزش کرده اند و حداقل تحلیلگر مسائل ورزشی هم نبوده اند.
🔸برخی از به ظاهر هنرمندان تئاتر و سینما که به اشتباه و بخاطر ترویج لودگی و هنر بی منزلت در بین مردم معروف شده اند.
🔸برخی از روحانیونی که صرفا در حوزه علمیه بوده اند و تنها به احکام دینی پرداخته اند.
🔸برخی از دانشگاهیان که صرفا با لب تاب و اینترنت سوادشان را بدست آورده اند و کمتر در بین مردم بوده اند.
🔸برخی از نظامیان بازنشسته که صرفا با نگاه نظامی و امنیتی به شورا ورود می کنند.
🔸برخی از افراد که به یمن دانشگاه های پولی مدارک دانشگاهی را بدون کوچکترین زحمتی از دانشگاهی خریداری کرده اند و ژست باسوادی می گیرند.
🔸برخی از موافقین و مخالفین نمایندگان مجلس و دولت که به امید باندبازی به شورا ورود می کنند.
🔸برخی از پیمانکاران و بازاریانی که نگاهشان به شهرداری یک منبع رانت اقتصادی است.
علاوه بر حضور متخصصین در شورا، اخذ مشورت توسط اعضای شورا از متخصصین انجمنها و تشکلات تخصصی در شهر ضرورت دارد. انجمنهای تخصصی و صنفی مختلفی چون مهندسان معمار، شهرسازی، مهندسی برق، نظامات مهندسی معدن، کشاورزی و ساختمان، نظام صنفی رایانه، نظام پزشکی، سینمای جوان، خانه هنرمندان، مهندسان کیفیت، حسابداران، وکلا .... و همچنین کلیه سازمانهای مردم نهاد اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی که باید به ضرورت تصمیمات مختلف در جلسات شورا حضور داشته باشند.
البته چندین سوال و نقد در رابطه با تخصص گرایی در شورا بوجود می آید از جمله اینکه:
▪️اولویت بندی مسائل هر شهری به چه صورت باشد؟ و چه کسانی این اولویت ها را تشخیص می دهند؟
▪️در صورت انتخاب متخصص دانشگاهی متناسب با این اولویت ها، به چه صورت می توانند با توده های مردم بخوبی ارتباط برقرار کنند؟
▪️باتوجه به رشد بیش از حد مدرک گرایی چگونه متخصصین باسواد از مدرک داران بی سواد مشخص شوند؟
▪️در صورت نبود متخصص در شهر کوچک چه تصمیمی گرفته شود؟
شهروز فروتن کیا- جامعه شناس
@shahrouzforoutankia1968
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
#مدیریت_بحران یا #بحران_مدیریت!!؟
@Social_Science
واژه ای که مکرر در این سرزمین، در این دو سه دهه اخیر به ظالمانه ترین شیوه از آن استفاده شده و غالبا در جهت تلطیف و گمراهی افکار عمومی به کار گمارده می شود!!
مدیرانی که قبل از بحران چندانی نامی در مدیریت نداشته و غالبا سابقه ی چندان مثبتی در حیطه و حوزه کاری خود ندارند،در هنگام وقوع بحران به سکاندارن مدیریت بحران مبدل شده و در واقع تمام توان خود را در مغلطه کاری و ماست مالی اوضاع به کار میگیرند و اینجاست که تازه متوجه توان و قوه و نبوغ مدیریتی این دوستان می شویم.
در ایران مدیریت بحران به گونه ای از مدیریت اطلاق می شود که تمام همت خود را در زدودن ابرهای تیره نارضایتی در آسمان افکار عمومی میکند، و در پایان آنچه استیحصال می گردد، رد پای استعمارگران،خود مردم و بلایای خدادادیست که باز هم نقش مردم به واسطه بی حجابی و گناه های اینچنینی در آن کاملا مشهود است به خورد مردم داده می شود.
اما در این بین معلوم میگردد که نهادهای حاکمیتی تمام تلاش خود را قبل از بحران انجام داده اند و بی شک در هیچ حادثه ای هیچ ردی از قصور در این نهادها متصور نشده و نمیشود و به این دلیل است که نه مسئولی اخراج میشود نه کسی استعفا می دهد!
به هر حال آنچه عیان است حافظه تاریخی به شدت ضعیف مردم ایران است؛ زیرا به همان سرعت که روزهای بحرانی سلسله وار جای خود را به هم داده و مدیران بحران نیز دست دست می شوند اذهان عمومی نیز با جایگزین کردن مصیبت های جدید به جای قدیم ذهن خود را از خاطرات گذشته پاک کرده و در قبرستان متروک ذهنشان حتی فانوسی به یادگار روشن نخواهند کرد!
پس مدیران ما قبل بحران و بعد بحران می توانند در آرامشی مطلق به ادامه مدیریت خود امیدوار باشند!
گرچه نمی توان از نقش و سهم خود مردم و فرهنگ غلط انتخاب زندگی فردی و اجتماعی این سالهای کشورمان در چنین بحران های اجتماعی گذشت،ولی واقعیت این است هیچ اراده ای نیز در تغییر نگرش و آموزش عملی در متولیان امر دیده نمی شود.
✍محمد الخاص پور
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
واژه ای که مکرر در این سرزمین، در این دو سه دهه اخیر به ظالمانه ترین شیوه از آن استفاده شده و غالبا در جهت تلطیف و گمراهی افکار عمومی به کار گمارده می شود!!
مدیرانی که قبل از بحران چندانی نامی در مدیریت نداشته و غالبا سابقه ی چندان مثبتی در حیطه و حوزه کاری خود ندارند،در هنگام وقوع بحران به سکاندارن مدیریت بحران مبدل شده و در واقع تمام توان خود را در مغلطه کاری و ماست مالی اوضاع به کار میگیرند و اینجاست که تازه متوجه توان و قوه و نبوغ مدیریتی این دوستان می شویم.
در ایران مدیریت بحران به گونه ای از مدیریت اطلاق می شود که تمام همت خود را در زدودن ابرهای تیره نارضایتی در آسمان افکار عمومی میکند، و در پایان آنچه استیحصال می گردد، رد پای استعمارگران،خود مردم و بلایای خدادادیست که باز هم نقش مردم به واسطه بی حجابی و گناه های اینچنینی در آن کاملا مشهود است به خورد مردم داده می شود.
اما در این بین معلوم میگردد که نهادهای حاکمیتی تمام تلاش خود را قبل از بحران انجام داده اند و بی شک در هیچ حادثه ای هیچ ردی از قصور در این نهادها متصور نشده و نمیشود و به این دلیل است که نه مسئولی اخراج میشود نه کسی استعفا می دهد!
به هر حال آنچه عیان است حافظه تاریخی به شدت ضعیف مردم ایران است؛ زیرا به همان سرعت که روزهای بحرانی سلسله وار جای خود را به هم داده و مدیران بحران نیز دست دست می شوند اذهان عمومی نیز با جایگزین کردن مصیبت های جدید به جای قدیم ذهن خود را از خاطرات گذشته پاک کرده و در قبرستان متروک ذهنشان حتی فانوسی به یادگار روشن نخواهند کرد!
پس مدیران ما قبل بحران و بعد بحران می توانند در آرامشی مطلق به ادامه مدیریت خود امیدوار باشند!
گرچه نمی توان از نقش و سهم خود مردم و فرهنگ غلط انتخاب زندگی فردی و اجتماعی این سالهای کشورمان در چنین بحران های اجتماعی گذشت،ولی واقعیت این است هیچ اراده ای نیز در تغییر نگرش و آموزش عملی در متولیان امر دیده نمی شود.
✍محمد الخاص پور
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🔴حال و هوای امروز، جمعه #اهواز
❌کاهش دید افقی به ۳۰۰ متر
هجوم ریزگردها...
عکس های ارسالی از معصومه
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
❌کاهش دید افقی به ۳۰۰ متر
هجوم ریزگردها...
عکس های ارسالی از معصومه
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📽 #دیرین_دیرین
🔴 #پلاسکو
عضو 👥کانال علوم اجتماعی👥 شوید👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #پلاسکو
عضو 👥کانال علوم اجتماعی👥 شوید👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥تاریکی آسمان #اهواز در ساعت ۱۲ ظهر
میزان #گرد و #خاک در اهواز به بیش از ۶۶ برابر از حد مجاز رسیده!
آتش سوزی پلاسکو
سیل سیستان وبلوچستان
این بار گردوخاک اهواز
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
میزان #گرد و #خاک در اهواز به بیش از ۶۶ برابر از حد مجاز رسیده!
آتش سوزی پلاسکو
سیل سیستان وبلوچستان
این بار گردوخاک اهواز
👥کانال علوم اجتماعی👥
@Social_Science
تبعیض در محیط و شرایط کار زنان....
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 #احد و #صمد کودکان کاری کاری که در انبار ضایعات سوختند
زباله گردی حق کودکان نیست
نه به کار برای کودکان
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
زباله گردی حق کودکان نیست
نه به کار برای کودکان
👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
نگذاریم آتش نشان ها به فراموشی سپرده شوند.
@Social_Science
در این چند روزه در هر محفل و مجلسی که مینشینیم یک کلمه بیشتر از باقی کلمات توجهمان را جلب میکند و آن کلمه چیزی نیست جز آتش نشان.
همیشه از فداکاری های آتش نشانان و به طور کلی افرادی که همیشه مشغول امدادرسانی و یاری رسانی به مردم بوده اند اطلاع داشته ایم اما چیزی که باعث شد اینطور به این افراد بیشتر از هر زمانی در نظر افکار عمومی به آن ها بها داده شود و ارزش و جایگاهشان را چندین و چند مرتبه بالاتر ببرد حادثه ی پلاسکو بود.
حادثه ای که قبل از هرچیزی باعث تاسف و اندوه فراوان افرادیست که خواهان و دوستدار انسانیت هستند.
شاید وقتی چند روز قبل که از بخش خبر رسانه های داخلی شنیدیم که آتش نشانی هم جزو مشاغل سخت و زیان آور قرار گرفته است سریعا شروع به قضاوت های بی مورد کردیم و در ذهن خودمان افکاری را پرورش میدادیم که با اتفاق افتادن این حادثه این افکار خنثی شده و تقریبا از ذهنمان پاک شد و موضعی دیگر را اتخاذ کردیم.
اما نکته ای که شاید برای همه ی حوادث تاسف بار و اندوهناک اتفاق افتاده در کشور یکسان باشد فراموشیست
به طور مثال:
هنوز چند ماهی بیشتر نیست که از حادثه ی تصادف محور نی ریز استان فارس میگذرد تصادفی که موجب فوت شدن ۱۳ سرباز این سرزمین شد.
سربازانی که هرکدام چشم و چراغ یک خانواده بودند و با هزار امید و آرزو راهی پادگان برای انجام خدمت مقدس سربازی شده بودند اما این حادثه نگذاشت تا این دوره ی ۲ ساله به اتمام برسد و به یک مرخصی ابدی در دل خاک رفتند.
شاید بعضی از افراد بگویند این سربازان فوت شده کار بخصوصی نکردند در مقابل فداکاری اتش نشانان عزیز و فقط طی یک تصادف از این دنیا رخت بربستند اما انسانیت چه؟ نوع دوستی که اکثریت جامعه ی ما به آن اعتقاد دارند اما عملی به آن نمیکنند چه؟
فقط باید حرف زد و عمل نکردو در مواقعی که منافعی موجود است فریاد وا عسفا سرداد؟
با این تفاسیر ما چه کردیم در آن موقع؟
آیا غیر از این بود که فقط چند روز عکس هایشان را در فضای مجازی دست به دست کردیم و به عنوان یادبود عکس پروفایل خودمان را به عکس های منتسب به ایشان تغییر دادیم؟
چیز دیگری بود آیا؟
هرساله در کشور اتفاقات ناگواری رخ میدهید که متاسفانه در یادها نخواهد ماند و به سرعت از خاطرمان محو خواهد شد.
اگر نگاهی گذرا به اتفاقات غمناک چند سال گذشته بیاندازیم میبینم فقط در حد یک اسم در خاطرمان مانده است و چیز دیگری یادمان نمیآید مانند دختران شین آبادی که در آتش سوختند و جراحات سنگینی بر پیکرشان وارد شده بود و هنوز این جراحات التیام نیافته است دیگر بزرگ شده اند؟ و حوادثی دیگر از این قبیل.
نمیخواهیم خیلی به عقب بازگردیم همین چندماه پیش از گورخواب هایی که تا چند روز نقل هر محفلی بودند چه خبر؟ آیا میدانیم حال کجا هستند؟ آیا پیگیری لازم را به عنوان یک همنوع کردیم؟
عجیب است ملت فراموش کاری شده ایم
اگر نگاهی کلی به این نوع حوادث بیاندازیم به جز تب و تابی که در چند روز اول موجود است چیز دیگری از آن باقی نمیماند و به دست فراموشی سپرده خواهد شد.
اما ای کاش نگذاریم دوباره این اتفاق تکرار شود و یاد و خاطره ی اتش نشانان شهید حادثه ی پلاسکو به فراموشی سپرده شود.
با زنده نگهداشتن نام و یاد این عزیزان چیزی عوض نمیشود و به وضعیت سابق برنمیگردیم اما حداقل فداکاری های این نوع افراد همیشه در ذهن ها باقی خواهد ماند.
✍امجد عبدی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
در این چند روزه در هر محفل و مجلسی که مینشینیم یک کلمه بیشتر از باقی کلمات توجهمان را جلب میکند و آن کلمه چیزی نیست جز آتش نشان.
همیشه از فداکاری های آتش نشانان و به طور کلی افرادی که همیشه مشغول امدادرسانی و یاری رسانی به مردم بوده اند اطلاع داشته ایم اما چیزی که باعث شد اینطور به این افراد بیشتر از هر زمانی در نظر افکار عمومی به آن ها بها داده شود و ارزش و جایگاهشان را چندین و چند مرتبه بالاتر ببرد حادثه ی پلاسکو بود.
حادثه ای که قبل از هرچیزی باعث تاسف و اندوه فراوان افرادیست که خواهان و دوستدار انسانیت هستند.
شاید وقتی چند روز قبل که از بخش خبر رسانه های داخلی شنیدیم که آتش نشانی هم جزو مشاغل سخت و زیان آور قرار گرفته است سریعا شروع به قضاوت های بی مورد کردیم و در ذهن خودمان افکاری را پرورش میدادیم که با اتفاق افتادن این حادثه این افکار خنثی شده و تقریبا از ذهنمان پاک شد و موضعی دیگر را اتخاذ کردیم.
اما نکته ای که شاید برای همه ی حوادث تاسف بار و اندوهناک اتفاق افتاده در کشور یکسان باشد فراموشیست
به طور مثال:
هنوز چند ماهی بیشتر نیست که از حادثه ی تصادف محور نی ریز استان فارس میگذرد تصادفی که موجب فوت شدن ۱۳ سرباز این سرزمین شد.
سربازانی که هرکدام چشم و چراغ یک خانواده بودند و با هزار امید و آرزو راهی پادگان برای انجام خدمت مقدس سربازی شده بودند اما این حادثه نگذاشت تا این دوره ی ۲ ساله به اتمام برسد و به یک مرخصی ابدی در دل خاک رفتند.
شاید بعضی از افراد بگویند این سربازان فوت شده کار بخصوصی نکردند در مقابل فداکاری اتش نشانان عزیز و فقط طی یک تصادف از این دنیا رخت بربستند اما انسانیت چه؟ نوع دوستی که اکثریت جامعه ی ما به آن اعتقاد دارند اما عملی به آن نمیکنند چه؟
فقط باید حرف زد و عمل نکردو در مواقعی که منافعی موجود است فریاد وا عسفا سرداد؟
با این تفاسیر ما چه کردیم در آن موقع؟
آیا غیر از این بود که فقط چند روز عکس هایشان را در فضای مجازی دست به دست کردیم و به عنوان یادبود عکس پروفایل خودمان را به عکس های منتسب به ایشان تغییر دادیم؟
چیز دیگری بود آیا؟
هرساله در کشور اتفاقات ناگواری رخ میدهید که متاسفانه در یادها نخواهد ماند و به سرعت از خاطرمان محو خواهد شد.
اگر نگاهی گذرا به اتفاقات غمناک چند سال گذشته بیاندازیم میبینم فقط در حد یک اسم در خاطرمان مانده است و چیز دیگری یادمان نمیآید مانند دختران شین آبادی که در آتش سوختند و جراحات سنگینی بر پیکرشان وارد شده بود و هنوز این جراحات التیام نیافته است دیگر بزرگ شده اند؟ و حوادثی دیگر از این قبیل.
نمیخواهیم خیلی به عقب بازگردیم همین چندماه پیش از گورخواب هایی که تا چند روز نقل هر محفلی بودند چه خبر؟ آیا میدانیم حال کجا هستند؟ آیا پیگیری لازم را به عنوان یک همنوع کردیم؟
عجیب است ملت فراموش کاری شده ایم
اگر نگاهی کلی به این نوع حوادث بیاندازیم به جز تب و تابی که در چند روز اول موجود است چیز دیگری از آن باقی نمیماند و به دست فراموشی سپرده خواهد شد.
اما ای کاش نگذاریم دوباره این اتفاق تکرار شود و یاد و خاطره ی اتش نشانان شهید حادثه ی پلاسکو به فراموشی سپرده شود.
با زنده نگهداشتن نام و یاد این عزیزان چیزی عوض نمیشود و به وضعیت سابق برنمیگردیم اما حداقل فداکاری های این نوع افراد همیشه در ذهن ها باقی خواهد ماند.
✍امجد عبدی
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
#غربت_خانوادگی
@Social_Science
یکی از مسائل بحرانی و حساس در زمانه کنونی در ایران موضوع دور شدن اعضای خانواده از یک دیگر و به تعبیری. غربت خانوادگی در خیل کثیر خانوار های ایرانی موج میزند با پیشرفت تکنولوژی فوق العاده در عرصه ارتباطات در زمانه فعلی همچون شبکه های اجتماعی موجود (تلگرام واتس آپ فیس بوک،...)به این نکته اشاره دارد که علم دنیای مادی ما را نسبت به ادوار گذشته بسیار متمایز داشته و در یک زمانه مدرنیته قرار داده است با وجود مزایای چشمگیر این پیشرفت های ارتباطی ،لیکن عدم توجه به عصر مدرنیته شدن و تمرکز مطلق بر روی تکنولوژی در بین مردم باعث مشکلات عدیده و زیادی گشته که نظر اقلیتی از مردم به سمت سوی طرد کردن مدرنیتهگی و عدم استفاده و بهرمندی از تکنولوژی های ارتباطی شده است، ریشه و مبنای این نتایج حاکی از این است که مردم توجه به پیشرفت علمی و تمییز زمان حال با گذشته ندارند زیرا انسان در هر عصر که متولد میشود میبایست خود را با این پیشرفت های علمی وفق دهد چرا که پیشرفت های علمی در هر عصر بر مردم زمانه خود به نوعی تحمیل میگردد یعنی انسان راهی برای فرار کردن ندارد میبایست با دنیای روز خویش خود را هماهنگ نماید.
مشکلات کثیری که امروزه مردم کشورمان به آن گرفتار شده اند. در یک عبارت میشود آن را تبیین کرد و آن هم عدم برنامه ریزی برای زندگی واقعی و مجازی
این کل مشکل جامعه امروزی ماست، در خانواده به وفور دیده میشود که افرادی دنیای خود را در مجازی پی ریزی کرده اند و در دنیای مجازی زندگی مینمایند. یا بعضا در محافل و مجالس عروسی فاتحه خوانی دیده میشود که سر همه به دنیای مجازی گرم است به قول معروف. سر را چون کبک زیر برف کرده اند،در جمع خانواده هم مشاهده میشود با اینکه افراد در کنار هم و در کانون گرم خانواده هستند ولی فکر و رویایی آن ها فرسخ ها نه بلکه کیلومتر ها دور تر از همدیگر است و غباری از غربت بر روی خانواده ها نشسته و همین غربت چون باعث کاهش شایان ابراز عواطف و محبت ها میشود(کانون گرم خانواده ناشی از گرمایی محبت و عشق در خانواده است اگر این گرما کاهش یابد فاسد میشود) مشکلاتی همچون جدایی ازدواج مجدد یا فرار از خانه و عدم تربیت شایسته از فرزندان و خانواده گریزی فرزندان که بدترین و فاحش ترین اثر این نشستن غبار غربت بر خانواده هاست
درمان ریشه ای این مشکل بزرگ میتواند تنظیم یک برنامه صحیح و منظم برای دنیای واقعی. و مجازی باشد. بر فرض مثال هر شخص بنا بر اشتغال و فعالیت هایی که دارد میتواند ساعات خاصی برای استفاده از رسانه مجازی قرار دهد
معمولا افراد شاغل فرصت زیادی برای استفاده از رسانه مجازی را ندارند. منتها جوانان به دلیل عدم اشتغال معمولا ساعات زیادی را بیکار هستند که عامل استفاده زیاد از فضای مجاری نیز همین بیکاری است به جوان عزیز توصیه بر این دارم که در فقد اشتغال به مطالعه کتب تحصیلی در طی روز از 3تا6ساعت در روز را داشته باشند. و آن دسته از جوان هایی که مشغول به تحصیل هم نیستند در وهله اول دعوت به تحصیل میکنم و دوم اینکه در صورت عدم تحصیل به فعالیت هایی ورزشی و هنری روی آورند و تمرکز شایانی روی فعالیت های ورزشی یا هنری داشته باشند که با خودباوری میتوان آن استعداد آن توان درونی خویش را به بلوغ و به رویا های خود نزدیک سازند
✍به قلم:محمد قاسمی پور
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
@Social_Science
یکی از مسائل بحرانی و حساس در زمانه کنونی در ایران موضوع دور شدن اعضای خانواده از یک دیگر و به تعبیری. غربت خانوادگی در خیل کثیر خانوار های ایرانی موج میزند با پیشرفت تکنولوژی فوق العاده در عرصه ارتباطات در زمانه فعلی همچون شبکه های اجتماعی موجود (تلگرام واتس آپ فیس بوک،...)به این نکته اشاره دارد که علم دنیای مادی ما را نسبت به ادوار گذشته بسیار متمایز داشته و در یک زمانه مدرنیته قرار داده است با وجود مزایای چشمگیر این پیشرفت های ارتباطی ،لیکن عدم توجه به عصر مدرنیته شدن و تمرکز مطلق بر روی تکنولوژی در بین مردم باعث مشکلات عدیده و زیادی گشته که نظر اقلیتی از مردم به سمت سوی طرد کردن مدرنیتهگی و عدم استفاده و بهرمندی از تکنولوژی های ارتباطی شده است، ریشه و مبنای این نتایج حاکی از این است که مردم توجه به پیشرفت علمی و تمییز زمان حال با گذشته ندارند زیرا انسان در هر عصر که متولد میشود میبایست خود را با این پیشرفت های علمی وفق دهد چرا که پیشرفت های علمی در هر عصر بر مردم زمانه خود به نوعی تحمیل میگردد یعنی انسان راهی برای فرار کردن ندارد میبایست با دنیای روز خویش خود را هماهنگ نماید.
مشکلات کثیری که امروزه مردم کشورمان به آن گرفتار شده اند. در یک عبارت میشود آن را تبیین کرد و آن هم عدم برنامه ریزی برای زندگی واقعی و مجازی
این کل مشکل جامعه امروزی ماست، در خانواده به وفور دیده میشود که افرادی دنیای خود را در مجازی پی ریزی کرده اند و در دنیای مجازی زندگی مینمایند. یا بعضا در محافل و مجالس عروسی فاتحه خوانی دیده میشود که سر همه به دنیای مجازی گرم است به قول معروف. سر را چون کبک زیر برف کرده اند،در جمع خانواده هم مشاهده میشود با اینکه افراد در کنار هم و در کانون گرم خانواده هستند ولی فکر و رویایی آن ها فرسخ ها نه بلکه کیلومتر ها دور تر از همدیگر است و غباری از غربت بر روی خانواده ها نشسته و همین غربت چون باعث کاهش شایان ابراز عواطف و محبت ها میشود(کانون گرم خانواده ناشی از گرمایی محبت و عشق در خانواده است اگر این گرما کاهش یابد فاسد میشود) مشکلاتی همچون جدایی ازدواج مجدد یا فرار از خانه و عدم تربیت شایسته از فرزندان و خانواده گریزی فرزندان که بدترین و فاحش ترین اثر این نشستن غبار غربت بر خانواده هاست
درمان ریشه ای این مشکل بزرگ میتواند تنظیم یک برنامه صحیح و منظم برای دنیای واقعی. و مجازی باشد. بر فرض مثال هر شخص بنا بر اشتغال و فعالیت هایی که دارد میتواند ساعات خاصی برای استفاده از رسانه مجازی قرار دهد
معمولا افراد شاغل فرصت زیادی برای استفاده از رسانه مجازی را ندارند. منتها جوانان به دلیل عدم اشتغال معمولا ساعات زیادی را بیکار هستند که عامل استفاده زیاد از فضای مجاری نیز همین بیکاری است به جوان عزیز توصیه بر این دارم که در فقد اشتغال به مطالعه کتب تحصیلی در طی روز از 3تا6ساعت در روز را داشته باشند. و آن دسته از جوان هایی که مشغول به تحصیل هم نیستند در وهله اول دعوت به تحصیل میکنم و دوم اینکه در صورت عدم تحصیل به فعالیت هایی ورزشی و هنری روی آورند و تمرکز شایانی روی فعالیت های ورزشی یا هنری داشته باشند که با خودباوری میتوان آن استعداد آن توان درونی خویش را به بلوغ و به رویا های خود نزدیک سازند
✍به قلم:محمد قاسمی پور
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
(پست موقت)
- چطور با #کودکان_دستفروش برخورد کنیم؟
@Social_Science
- چیزی نخرید!
بیشتر این بچهها رو خونوادههاشون روزانه اجاره میدن. پولی که به اونها میدین و تموم کردن چیزایی که دستشونه باعث نمیشه اونا رو زودتر بفرستن خونه. به محض تموم شدن یک بسته چسب، یکی دیگه میدن که بفروشه.
- بهشون بی اعتنایی نکنین!
نادیده نگیرینشون. بیاعتنا نباشین. راهتونو نکشین و نرین. شیشه ماشین رو ندین بالا. این کارا باعث میشه اون بچه با تنفر از اجتماع بزرگ بشه. صبور باشین و توضیح بدین که اون وسیله رو لازم ندارين. خشونت به خرج ندین. اون بچه بزرگ میشه و این خشونت رو به جامعه برمیگردونه.
- براشون دلسوزی الکی نکنین.
اگه کاری از دستتون بر نمیاد الکی بچه رو گیج نکنین. سوال الکی نپرسین که مجبور بشه دروغ بگه. اونها خانواده دارن اما مجبورن دروغ بگن. نگین دوست داری بچه من بشی؟ این جور حرفها باعث میشه بچه آزار روانیه ببینه.
- چه کاری از دستمون بر میاد؟
- بهشون خوراکی بدین
اکثر این بچه ها سو تغذیه دارن براشون خوراکی های مقوی بخرین و بهشون بدین و مطمئن بشین که میخورن. مثلا بسته کوچیک شیر یا موز، ساندویچ گوشت یا مرغ. نارنگی یا پرتقال. اگه بهشون پول بدین ازشون میگیرن. چیزی بدین که باعث بشه بدنشون تو این سرما مقاومت بیشتری داشته باشه و مریض نشن. لباس بهشون ندین چون ازشون میگیرن و وادارشون میکنن با لباس کم تو خیابون باشن که مردم دلشون بسوزه.
- مثل یک فروشنده باهاشون برخورد کنین.
نذارین ازتون گدایی کنن. اگه داره التماس میکنه توضیح بدین که باید جنسش رو ببینین که آیا لازم دارین یا نه. یادتون باشه که شما مددکار اجتماعی نیستین و کاری هم از دستتون در همون لحظه بر نمیاد پس صبور باشین و سعی کنید لااقل مثل یک انسان با اون بچه برخورد کنید.
- از کلمات مودبانه استفاده کنین.
این بچه ها چیزی غیر از فحش و کلمات زشت و جمله هایی که مناسب سنشون نیست نمیشنون. باهاشون با احترام برخورد کنین تا همیشه تو ذهنشون بمونه که اجتماع دشمن اونها نیست.
- با ١٢٣ تماس بگيريد.
نگید که فایده ای نداره چون داره! اگر میزان گزارشات مردمی از جایی تعدادش بالا باشه اونها از بهزیستی تقاضای واحد جمع آوری متکدیان میکنن. در حال حاضر بهزیستی این امکان رو داره که بتونه بعضی از این بچه ها رو به عنوان بد سرپرستی از خونواده هاشون بگیره. (میتونید توی گزارشتون بگین که میترسید از این بچه ها سواستفاده جنسی بشه) اونها وظیفه دارن که گزارش شما رو ثبت کنن.
سمیرا مهدوی،
فعال اجتـماعی
ـــــــــــــــ
پینوشت: لطفا بخاطر کودکانی که کودکی نمیکنند، این یادداشت را برای همه بفرستید، تا همهمان سهمی در بهبود فرهنگ رفتاری جامعهمان داشته باشیم.
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
- چطور با #کودکان_دستفروش برخورد کنیم؟
@Social_Science
- چیزی نخرید!
بیشتر این بچهها رو خونوادههاشون روزانه اجاره میدن. پولی که به اونها میدین و تموم کردن چیزایی که دستشونه باعث نمیشه اونا رو زودتر بفرستن خونه. به محض تموم شدن یک بسته چسب، یکی دیگه میدن که بفروشه.
- بهشون بی اعتنایی نکنین!
نادیده نگیرینشون. بیاعتنا نباشین. راهتونو نکشین و نرین. شیشه ماشین رو ندین بالا. این کارا باعث میشه اون بچه با تنفر از اجتماع بزرگ بشه. صبور باشین و توضیح بدین که اون وسیله رو لازم ندارين. خشونت به خرج ندین. اون بچه بزرگ میشه و این خشونت رو به جامعه برمیگردونه.
- براشون دلسوزی الکی نکنین.
اگه کاری از دستتون بر نمیاد الکی بچه رو گیج نکنین. سوال الکی نپرسین که مجبور بشه دروغ بگه. اونها خانواده دارن اما مجبورن دروغ بگن. نگین دوست داری بچه من بشی؟ این جور حرفها باعث میشه بچه آزار روانیه ببینه.
- چه کاری از دستمون بر میاد؟
- بهشون خوراکی بدین
اکثر این بچه ها سو تغذیه دارن براشون خوراکی های مقوی بخرین و بهشون بدین و مطمئن بشین که میخورن. مثلا بسته کوچیک شیر یا موز، ساندویچ گوشت یا مرغ. نارنگی یا پرتقال. اگه بهشون پول بدین ازشون میگیرن. چیزی بدین که باعث بشه بدنشون تو این سرما مقاومت بیشتری داشته باشه و مریض نشن. لباس بهشون ندین چون ازشون میگیرن و وادارشون میکنن با لباس کم تو خیابون باشن که مردم دلشون بسوزه.
- مثل یک فروشنده باهاشون برخورد کنین.
نذارین ازتون گدایی کنن. اگه داره التماس میکنه توضیح بدین که باید جنسش رو ببینین که آیا لازم دارین یا نه. یادتون باشه که شما مددکار اجتماعی نیستین و کاری هم از دستتون در همون لحظه بر نمیاد پس صبور باشین و سعی کنید لااقل مثل یک انسان با اون بچه برخورد کنید.
- از کلمات مودبانه استفاده کنین.
این بچه ها چیزی غیر از فحش و کلمات زشت و جمله هایی که مناسب سنشون نیست نمیشنون. باهاشون با احترام برخورد کنین تا همیشه تو ذهنشون بمونه که اجتماع دشمن اونها نیست.
- با ١٢٣ تماس بگيريد.
نگید که فایده ای نداره چون داره! اگر میزان گزارشات مردمی از جایی تعدادش بالا باشه اونها از بهزیستی تقاضای واحد جمع آوری متکدیان میکنن. در حال حاضر بهزیستی این امکان رو داره که بتونه بعضی از این بچه ها رو به عنوان بد سرپرستی از خونواده هاشون بگیره. (میتونید توی گزارشتون بگین که میترسید از این بچه ها سواستفاده جنسی بشه) اونها وظیفه دارن که گزارش شما رو ثبت کنن.
سمیرا مهدوی،
فعال اجتـماعی
ـــــــــــــــ
پینوشت: لطفا بخاطر کودکانی که کودکی نمیکنند، این یادداشت را برای همه بفرستید، تا همهمان سهمی در بهبود فرهنگ رفتاری جامعهمان داشته باشیم.
👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Telegram
علوم اجتماعی،مسائل روز
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1
🆔 Social.Sciences1
یا لینک مستقیم⬇️
🌐 http://instagram.com/social.sciences1