علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.92K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
تقدیم به #کارتن_خواب ها و #گورستان_خواب های سرزمینم

.....« #پوچ_پروری»
@Social_Science
نگارنده...............« دیل»

گاهی باخود میگویم ای کاش زودتر میمردم، تا به چشم مردمان محترم ترمیشدم
من آدم حسودی نیستم اما مدتیست که خیلی به مردگان حسودی میکنم
آخه از احترام ویژه ایی برخوردارند!
مردگانی که...
هر پنجشنبه جمعه یک عده با سلام و صلوات و گل و شیرینی و حلوا به سر مزارهایشان میروند، سنگ قبرهای( لاکچریشان) را با گلاب معطر میشورند و براشون دعای خیر میکنند،

اما ما چه ؟ ما که تمام عمر جوانیمان را تنها بوده ایم و هیچکس سری به تنهایمان نزد، هیچکس دروازه تنهاییمان را نگشود تا پر و بال زدن پرنده ی افکار پر شورمان را ببیند، از منزل تنگش برهاندو با جهانیان به اشتراکش بگذارد

فریاد استعدادمان با تمام رساییش هیچگاه شنیده نشد، فریاد در خود خفه شد، رودخانه خروشان هیجانمان در پشت سد عظیمی از عقده ها ساکن ماند ، انقدر ساکن که به مرداب متعفنی مبدل گشت که بوی تعفن از دماغمان بیرون زد و استعدادمان هم نهایتا در همان مرداب گندید و گندید و گندید
خر( خ با کسره ) آزادیمان را گرفتند و هرکجا که خواست جولان بدهد را با چوب حرام« جیز» اعلام کردند
( آزادیمان تنها چیزی بود که هیچگاه تنها نبود و همیشه با آن کار داشتند)
مصرف تنهایمان بالا رفت، آنقدر بالا که تا چشم باز کردیم، دیدیم ای دل غافل پاک به آن معتاد شدیم، خودمان را گاهگداری به تخت این و آن بستیم اما تنهایی تا اعماق روانمان را کاویده بود ، فرار ازآن سخت بود، رهایی ناممکن بود تنهایی مارا در خود بلعیده بود
در خودمان دفن شدیم، در خود گندیدیم و به کورترین نقطه سیاه هستی تبدیل شدیم آنقدر کور و تاریک که دیگر کسی قادر به دیدن ما نبود(اثیر ترین نادیدنی هستی)

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#كولبري و #تجارت_چمداني؛
@Social_Science
سازوكارهاي انطباق و بقا در مجموعه راهبردي فقرزدايي يا آسيب اجتماعي

✍دکتر #پرويز_پيران (جامعه شناس)

اجازه دهيد پيش از پرداختن به موضوع كولبري، دو صحنه از صحنه‌هاي روزمره زندگي ـ مرتبط با موضوع ـ مطرح شود و سپس بحث اصلي ارائه گردد. صحنه اول، فرودگاه تارتياي توكيو و صحنه دوم در فرودگاه منامه بحرين رخ داده است. در صحنه اول صف بسيار طولاني از جوانان ايراني را كه از تهران آن هم از راه پكن، براي كار به ژاپن آورده‌اند، مي‌بينيد؛ جواناني كه با ترس و لرز و بيم و اميد، در انتظار گفت‌وگو با مأموران پليس در ابتداي ورود هستند، آن هم با اين آرزو كه پذيرفته شوند و براي كارگري، پاي در ژاپن بگذارند. رفتار مأموران پليس كه بيشترشان زبان انگليسي نمي‌دانند، .بسيار تند و بي‌ادبانه است. در همان حال، گروه بزرگي از جوانان ايراني ديده مي‌شوند كه از كره‌جنوبي وارد شده و به علت عدم اجازه ورود به ژاپن، بايد در فرودگاه بمانند تا با اولين پرواز ايران اير در صورت وجود جا براي اين جوانان، به ايران بازگردند. تركيب گروه دوم بسيار عجيب است؛ چند زن و مرد ميانسال يا پير كه برخي از آنان از ظاهرشان برمي‌آمد كه روستايي باشند، پيرامون هر جواني حلقه زده با صداي بلند با جوانان جروبحث مي‌كنند. اطراف اين گروه نسبتاً‌ بزرگ ايراني، پر از ساك و كيسه‌هاي پلاستيكي است كه گويي هر لحظه از سنگيني آنچه در درون آنهاست، خواهند تركيد. وقتي نگارنده نزديك ايرانيان، بر صندلي نشست، مشخص شد كه هر جوان چند زن و مرد را با خود به كره‌جنوبي برده تا چند چمدان و تعدادي ساك پر از لباس و لوازم آرايش و اسبا‌ب‌بازي را به ايران بياورند و از حقوق گمركي آنها استفاده كند. بحث آتشين در باب پذيرايي بسيار بدي بود كه همه را ناخرسند كرده بود و هر جوان، براي چند نفر وابسته به خود توضيح مي‌داد كه «ين» ژاپن چه‌قدر گران است و حتي ساندويچي ناچيز نزديك به 50 هزار تومان هزينه دارد.

چند سالي كه گذشت، از تب و تاب سفر به ژاپن براي كارگري و سفر به كره‌جنوبي براي تجارت چمداني، كاسته شد و تجارت چمداني، بيشتر حرفه‌اي شد و به اقدام مداوم بوتيك‌داران در رفتن به دوبي و تركيه خلاصه شد.

★متن کامل در لینک زیر
http://www.meisami.net/Cheshm/Cheshm/Cheshm/ch77/ch77-15.htm

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
مصاحبه روزنامه سراسری «جام جم»
@Social_Science
-با آقایان غفور شیخی (جامعه‌شناس و استاد دانشگاه)
-و محمداسماعیل سعیدی (عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی)
-و حجت‌الاسلام دکتر مسعود آذربایجانی(عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه)

در خصوص #همبستگی_اجتماعی

سعیدی: ما بارها جلوه‌های این مشارکت اجتماعی و همبستگی را در جامعه، در قالب‌های مختلف مانند شوراها یا در مناسبت‌های مذهبی و ملی با تعاون و مشارکت در امور مختلف در جامعه دیده ایم. همان‌قدر که بدون مشارکت و همبستگی اجتماعی، امکان رشد و تعالی برای یک کشور وجود ندارد، به همان میزان با ایجاد همبستگی سطح رضایتمندی در جامعه بالا می‌رود و این اتفاق هم به ایجاد رابطه‌ای صمیمانه‌تر بین مردم، دولت و مسئولان کمک می‌کند. سعیدی در ادامه با اشاره به تاکید ویژه رهبر معظم انقلاب بر توجه بر ارکان اقتصاد مقاومتی می‌گوید: اقتصاد مقاومتی یکی از مصادیق وجود همبستگی اجتماعی است، چراکه تنها با مشارکت و همبستگی عموم مردم، ‌فرصت تبلور و رشد پیدا می‌کند.

ریشه‌های یک #پیوند_میلیونی
«همبستگی اجتماعی یک مقوله چندبعدی است و هرکدام از این ابعاد در شکل‌گیری آن سهمی دارند.» این را دکتر غفور شیخی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه با ما می‌گوید. او تاکید می‌کند: یکی از عوامل ایجاد همبستگی اجتماعی، تامین حداقلی رفاه اقتصادی در جامعه است زیرا توان اقتصادی، توان افراد را برای این‌که در کارهای مشارکتی سهم داشته باشند، بالا می‌برد. از طرف دیگر بخشی از همبستگی به وجود فرهنگ همزیستی مسالمت‌آمیز بین مردم جامعه وابسته است، این‌که مردم به این باور برسند که همه در یک بستر جغرافیایی مشترک زندگی می‌کنند و باید برای حفظ این کشور در کنار هم بایستند. ساختار و سازوکارهای دولتی و مجاری قانونی هم می‌توانند در شکل گیری و رشد همبستگی اجتماعی موثر باشند.
شیخی در ادامه با اشاره به نشانه‌های پررنگ وجود همبستگی اجتماعی در جامعه ما می‌گوید: خوشبختانه در این زمینه، جامعه ما بستر دینی، تاریخی و ملی را برای همبستگی دارد. خیلی از جوامع، هیچ وقت به این سطح از همبستگی نمی‌رسند، درحالی که مردم ما همیشه در مواقع حساس همبستگی خودشان را نشان داده و هرجا که لازم بوده پای کار آمده‌اند.

#رسانه‌ها چه اهمیتی دارند؟
نمونه‌های این همبستگی را خیلی جا‌ها می‌توان دید، در مشارکت‌های مردمی، در اعیاد و مناسبت‌های مختلف مذهبی و ملی و تمام اتفاق‌هایی که به حضور فعال مردم نیاز داشته است. شیخی با اشاره به این موضوع می‌گوید: برای این‌که این همبستگی بیشتر شود، وظیفه بزرگی بر دوش رسانه‌های جمعی گذاشته شده است تا با نشان دادن زوایای مختلف انسجام اجتماعی،‌ با شناساندن نقاط قوت و مزایای این اتفاق، توجه همه را به این موضوع جلب کنند. چراکه این موضوع در آیات و احادیث دین ما هم بارها مورد توجه قرار گرفته و بارها تاکید شده همدلی، همیاری و همدردی مردم می‌تواند راهگشای مشکلات باشد. همان‌طور که از قول امام علی (ع) در نهج‌البلاغه آمده است: «یداللَّه مع الجماعه» که دلیلی است بر اهمیت همبستگی اجتماعی.

#همبستگی دلیل آرامش
همبستگی و انسجام اجتماعی، مورد توجه حجت‌الاسلام دکتر مسعود آذربایجانی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و عضو شورای تحول و ارتقای علوم انسانی هم قرار می‌گیرد. آن هم وقتی که این استاد دانشگاه به ما می‌گوید: برای ایجاد همبستگی اجتماعی، باید اعتماد اجتماعی در جامعه به وجود بیاید که این موضوع به صداقت،‌یگانگی و صمیمیت بین مردم و مسئولان نیاز دارد. هرقدر این احساس صمیمیت بیشتر باشد، اعتماد بیشتری حاصل می‌شود و در نهایت سطح همبستگی اجتماعی بالاتر می‌رود.عضو شورای تحول و ارتقای علوم انسانی با اشاره به مزایای وجود همبستگی در جامعه می‌گوید: اولین فایده همبستگی این است که سطح آرامش و اطمینان را در جامعه بالا می‌برد. همچنین باعث می‌شود بین مردم نشاط اجتماعی به وجود بیاید، در مرحله بعدی هم احساس امنیت قلبی بین آنها شکل بگیرد. این ضریب امنیت نه‌تنها در مسائل داخلی که در بحث‌های خارجی و در تثبیت جایگاه سیاسی ما در ارتباط با دولت‌های دیگر هم اثربخش است و درحقیقت به دولتمردان ما قدرت سیاسی بیشتری می‌بخشد.

📰 روزنامه سراسری جام جم، گروه جامعه، تاریخ 12/11/1395، ص 17

http://press.jamejamonline.ir/Newspreview/2714652050058155485

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
تعریف « #کودک_آزاری» در سازمان بهداشت جهانی:

عبارت است از آسیب یا تهدید سلامت جسم یا روان و یا سعادت و رفاه و بهزیستی کودک به دست والدین یا افرادی که نسبت به او مسئول هستند.
@Social_Science
🔴 آژیر قرمز #طلاق در ایران

به 👥کانال علوم اجتماعی👥 بپیوندید👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
⛔️جراحی‌های زیبایی؛ آسیب اجتماعی امروز جامعه ما


🔹یکی از مسائلی که امروزه در شهرها و به ویژه شهرهای بزرگ با آن مواجه هستیم روند فزاینده جراحی‌های زیبایی است. این مساله به ویژه در دختران و زنان به چشم می‌خورد و این در حالی است که نباید به سادگی از کنار این قضیه عبور کرد و نیاز است در اینگونه موارد تحقیقات جامعه‌شناسی و آسیب‌شناسی انجام شود.

🔹در سایر کشورها بیشتر آمار جراحی‌های پلاستیک به درمان مربوط می‌شود و در موارد ضروری پزشکان دست به این اقدام می‌زنند در حالی که در جامعه ما مشاهده می‌شود حتی کسانی که نیاز به جراحی پلاستیک ندارند، هزینه و وقت فراوانی صرف کرده و با هدف زیباتر شدن حاضرند زیر تیغ جراحی ‌بروند.

🔹متاسفانه امروزه در جامعه ما به جای این که شخصیت و هویت افراد مطرح باشد، تعداد عمل‌های زیبایی که انجام داده و مارک لباسی که پوشیده مورد توجه قرار می‌گیرد. این مساله درواقع آسیب اجتماعی و یک مشکل فرهنگی است که نیازمند کار کارشناسی است. چنین مواردی از آنجا ریشه می‌گیرد که در کشور ما ظاهربینی چنان فراگیر شده که شخصیت افراد را از روی ظاهر آنها قضاوت می‌کنند بنابراین خواهان این می‌شوند که زیباتر و به روزتر به چشم بیایند.

🔹حتی در مواردی دیده می‌شود که افراد برای تامین هزینه‌های چنین عملی مجبورند زیر بار قرض و وام بروند یا با اعضای خانواده درگیری پیدا می‌کنند ولی باز هم حاضر نیستند از انجام عمل انصراف دهند.

🔹صرف نظر از این که لازم است روی اعتماد به نفس این افراد کار شود، نمی‌توان آنها را مقصر دانست بلکه این جامعه است که آنها را به این سمت و سو سوق می‌دهد. هنگامی که ارزش‌های فردی، خانوادگی، سطح سواد و پایبندی به ارزش‌های اخلاقی در رده‌های پایینتری نسبت به ظاهر و نوع پوشش افراد و مدل ماشین و توانایی مالی آنها قرار بگیرد، طبیعی است که افراد جامعه خود را در مسابقه‌ای احساس کنند که باید هرچه در توان دارند برای کسب این ملاک‌ها صرف کنند.

🔹این مساله جای نگرانی زیادی دارد زیرا با کمی دقت می‌توان متوجه شد انجام دادن جراحی‌های زیبایی به یک فرهنگ و یک کار عادی تبدیل شده و روز به روز در حال افزایش یافتن است.

🔹اما در این میان، نقش خانواده‌ها، نهادها و رسانه‌های جمعی است که افزایش پیدا می‌کند تا با فرهنگ‌سازی درست و تاثیرگذار، جلوی افزایش بیشتر این روند را گرفته و تا از این دیرتر نشده، ارزش‌های شخصیتی افراد را جایگزین ارزش‌های ظاهری کنند.


http://telegram.me/iranianspa
Audio
🔊صدای اقتصاد آرمان:

"وضعیت ایران در گزارش #آزادی_اقتصادی بنیاد #هریتیج"

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 روی جلد شماره جدید هفته نامه لندنی « #اکونومیست»
«یک شورشی در کاخ سفید»

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
✍دانیال ایمانی
@Social_Science
آذربايجان نقشش را در سياست عملي ايران از دست داده است و "تراختور"ي شدن وضعيت شايد يكي از عوارضي است كه از دل اين برمي آيد.اقليمي كه روزگاري نقشي تعيين كننده در نيل به برابري "اقوام" داشت،امروز هيچ چيز خود را در همراهي با ديگران جستجو نمي كند.ميل به خود جداسازي از طريق بروز انگاره ها و نمادهايي كه در نازلترين و غيره ضروري ترين عرصه هاي حيات اجتماعي علم مي شود،بسرعت در دنيايي كه تنيده از تصاوير و بازنمايي است مي تواند به واقعيتي در ارض سياسي تحويل شود.غايي ساختن هويت قومي و تبديل اين هويت به حقيقت و سياست در زمانه يي كه تمامي مصائب عالم و منطقه از پس آن مي آيد،خسراني است كه نبايد به سكوت گذراند.آذربايجان شايد اولين نقطه در ايران باشد كه به ما ثابت كرد تأكيد بيش از حد بر عنصر قوميت،كه بريدن از وضعيت را با خود دارد،نقشي پس رونده را بازي مي كند.
آذربايجان بايد بداند در اين تأكيد يكسويه نه تمامي تركها و آذري ها و هر آنكه با زبان آذري صحبت مي كند نمود مي يابد كه اگر اينچنين بود در اين گفتار جايي براي شاهرخ زماني و كارگران شلاق خورده مي شد متصور بود و امروز صداي آن "آذري زبانان" را نيز مي شد شنيد. راهي كه امروز آذربايجان مي رود به كوره راه تركستان بيشتر مي ماند تا آذربايجان.آنچه امروز بيش از هر زماني نزد گفتار انتقادي چپ سنگيني ميكند يافتن مجرايي براي ادبيات پژوهشي چپ ايران در نسبت با مسئله ي "اقليت" و "قوميت" است.پرداختن به اين موضوع بدور از كليشه هاي رايج ليبراليستي در باب "اقليت بودن" و "حقوق كمينه ها" كه به خودي خود امكاني براي مداخلات نظامي را نيز به همراه داشته، تلاشي است تئوريك در راستاي دفع يك تهديد نه چندان دور از دامان سرزمين رنگارنگ ايران...

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
توسعه نامتوازن یا تبعیض برنامه ریزی شده
@Social_Science
با نگاهی به شاخص های توسعه و فاصله ای که مناطق برخوردار با مناطق نابرخوردار دارند و سیری که این فاصله می پیماید ٬ این معنی به ذهن متبادر می شود که این وضعیت بیش از آن که نتیجه یک توسعه نامتوازن باشد حاصل یک برنامه ریزی تبعیض آمیز است. اگر معیار های توسعه را کارهای زیر بنایی که از طرف دولت به عنوان بزرگترین کارفرمای مملکت در نظر بگیریم با بررسی مناطق کورد نشین غرب کشور متوجه میشویم عملا هیچ کار ملموس و قابل ذکری در این حوزه انجام نشده است . وضعیت راه های مواصلاتی بر همگان عیان است که به جاده های مرگ شهرت دارد که از حدود ۵۰ سال قبل هیچ توسعه ای نیافته اند و به هیچ وجه جوابگوی جمعیت فعلی این نواحی نیستند ٬ نتیجه آن٬ تحمیل هزینه های گزاف روانی٬ عاطفی و مادی به این مردم ستمدیده می باشد . کسانی که منکر این امر هستند می توانند وضعیت این مناطق را با سایر شهرها و مناطق مقایسه کنند. در زمینه کشاورزی یکی از حاصل خیز ترین زمین های ایران را داراست که با بی مهری دولت مواجه شده است. برای نمونه هیچ سدی بر روی رودهای این مناطق در جایی که بهره برداری حتی ده درصد داشته باشد ٬ساخته نشده است .سد بزرگ شهید کاظمی بوکان که می تواند منبع توسعه کشاورزی زمین های اطراف باشد٬ عملا بی استفاده مانده و آب آن به شهرهای پایین دست انتقال داده می شود و این با هیچ عدل و انصافی توجیه پذیر نیست . این درحالی است که با توجه به آب و هوا و کیفیت خاک این نواحی و مزیت نسبی که در بخش کشاورزی دارد ٬ برای مکانیزاسیون کشاورزی کاری در خور توجه صورت نگرفته ؛ نتیجه آن راندمان پایین ٬ هدر رفتن بیش از حد آب ٬ فرسایش خاک و تولید کم محصولات کشاورزی است که این به نوبه خود باعث مهاجرت جوانان به کلانشهر ها و اضافه شدن پدیده کولبری و ضررمند شدن تولید داخلی است. و از طرف دیگر میلیون ها و شاید میلیاردها دلار صرف واردات کالاهای اساسی مورد نیاز کشور شود . عاقبت امر هدر رفتن سرمایه های انسانی و مادی گزافی است که بر کشور تحمیل می گردد . این در حالیست که با صرف همین مبالغ برای توسعه بخش کشاورزی ٬ استقرار صنایع تبدیلی و جانبی ٬ هم به توسعه اقتصادی٬اجتماعی مردم کمک می کند و هم جلوی ورود کالای خارجی گرفته می شود.
امید است یادآوری این نکات به ظاهر ساده ولی اساسی تلنگری باشد بر اراده مسؤلان به احساس مسؤلیت و تعهدی که باید در قبال تمام مناطق کشور به طور یکسان داشته باشند . در پایان گفته یکی از اساتید گرانقدر دانشگاه را به یاد می آورم که اتفاقا کرد هم نبود .می گفت : من شرم می کنم وقتی شاخص های توسعه و رفاه مردم مناطق محروم و برخوردار ایران را با هم مقایسه می کنم ٬ نمی توانم سرم را بالا بگیرم و بگویم همه در برابر قانون برابریم و شهروند درجه یک هستیم.

✍قادر حربی زاد
کارشناس مدیریت ۱۴ بهمن ماه ۹۵

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#هاليوود_ترامپ_را_چه_خواهد_كرد؟
@Social_Science
آنچه كه مسلم است، اين است كه در هاليوود، سينما نه به عنوان هنر و نه به عنوان صنعت، بلكه سينما به مثابه رسانه، قهرمان سازي هاي از پيش تعيين شده و فكر شده را هميشه در دستور كار خود داشته است، اين قهرمان ها به هر نحوه اي به ايالات متحده مربوط بوده اند و در خيل عظيم آثار ساخته شده، دانشمندان، افسران و نظاميان، سوپرمن ها و يا حتي مردم عادي اين سرزمين، قهرمانان اين فيلم هايند، اين امر بسيار بديهي، روشن و منطقي است، در هر كشوري هر آنچه كه در بين عموم نفوذ يابد، سياسي مي شود، حال، همسو و يا در تقابل.
بحث من حول اين محور شكل مي گيرد كه هاليوود به عنوان يك امپراطوري كه قدرت اش منفك از سياست نبوده است و در گذر زمان، نقش تكميل كننده و تاييد كننده سياست هاي كشورش را داشته و مادام ايالات متحده را نجات دهنده بشر و حتي فراتر از آن، نجات دهنده منظومه معرفي كرده است، آيا با وجود ترامپ همچنان اين رويه را ادامه خواهد داد و اگر هم قصدش اين باشد، آيا اين امر براي مخاطبِ عادي، قابل قبول است.
ترامپ وطن پرستي است با روحيه ي فاشيستي كه قصد نجات آمريكا را دارد و اين در يك تناقض آشكار، باورهاي شكل گرفته توسط هاليوود را فرو مي ريزد، سياستِ معطوف به درون رييس جمهور جديد با ساز و كاري به ظاهر متفاوت چه بر سر قهرمان سازي هاي هاليوود از كشورش براي ملت هاي ديگر خواهد آورد و آمريكاي قهرمان در فيلم هاي هاليوودي كجا خواهد رفت و جايش را به چه خواهد داد.
اضطراب من از اين است كه اين رسانه ي فربيا قدرت اش را بيشتر به رخ ما بكشد و در چرخشي ناگزير، هم فكران ترامپ را هم به عنوان قهرمان بقبولاند!
فكرش را بكنيد، يك فاشيست ضد جهان كه قصد نجات جهان را دارد!
عوام فريبي ويژگي بارز اين دو (ترامپ و هاليوود) است.

✍میلاد پرور

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴مجسمه ای تاثیرگذار در ژاپن!

مردی که موبایل در دست دارد و بر روی الاکلنگ نشسته،
از دخترکی کوچک که با خود کتاب دارد، سبک تر است!

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
متاسفیم! #دموکراسی گارانتی ندارد!
@Social_Science
✍ مهران صولتی

🌱با روشن تر شدن اقدامات جنون آمیز ترامپ در امریکا که آشکارا از آن بوی نژادپرستی عریان به مشام می رسد، تشکیک در حقانیت و صلاحیت " دموکراسی نمایندگی "بیش از پیش مجال طرح می یابد. اینکه با فراگیر شدن موج پوپولیسم از اروپا تا امریکا و پیامدهای پیش بینی ناپذیرحضور چهره هایی همچون ترامپ(امریکا)، لوپن( فرانسه) و ... در قدرت تا چه حد می توان به نتایج دموکراسی امیدوار بود؟! ( یادآوری کنیم که هیتلر هم کاملا دموکراتیک به قدرت رسید و سپس فاجعه آفرید!) .واقعیت این است که دموکراسی در عین برخورداری از هاضمه ای نیرومند که می تواند اندیشه های متکثر و رفتارهای متنوع را درون خود هضم کند و قوی تر و فربه تر از میدان خارج شود، به هیچ عنوان گارانتی ندارد! نمی شود یک بار برای همیشه رای داد و بعد از آن تا انتخابات بعدی استراحت کرد( تصوری که خیلی در ایران فراگیر است)، در روزگار برآمدن پوپولیست ها دموکراسی بیش از همیشه نیاز به پاسداری و صبوری دارد. زمانی هم که اوباما در آستانه ترک کاخ سفید گفت ؛ " دموکراسی را هر زمان که مفروض بگیریم به خطر می افتد"، اشاره به همین نکته داشت. و اکنون دموکراسی در امریکا عمیقا به خطر افتاده و منافع شهروندان و سایر جهانیان را با مخاطرات جدی مواجه کرده است. شاید اگر سندرز و جنبش برابری خواهانه اش مجال حضور می یافت، یا بخش عمده ای از مردم امریکا به دلیل بی تفاوتی، یا ابتذال ناشی از حضور دو چهره بد و بدتر با مشارکت در انتخابات قهرنمی کردند(مشارکت در انتخابات امسال حدود ۵۵% بود) ، امروز ناچار نبودند که شرمساری ناشی از انتخاب ترامپ را نزد جهانیان به جان بخرند، ولی افق دموکراسی در امریکا با حضور پررنگ جنبش های اجتماعی بالنده و مطبوعات پرقدرت همچنان روشن است ، هرچند که امروزه فعالان جامعه مدنی امریکا باید بیش از گذشته بار عدم مشارکت حداقلی بخشی از شهروندان آن را به دوش بکشند. معتقدان به" سیاست رادیکال" حدود دودهه است که هشدار می دهند محدود کردن سیاست به رقابت های غیرشفاف حزبی در فضایی که در آن شهروندان نسبت به سیاست مداران بی اعتمادهستند می تواند به ظهور پوپولیسم بینجامد. روندی که در آن به دلیل شباهت ملال آور برنامه های احزاب به یکدیگر هویت یابی های قومی و نژادی بیش از پیش افزایش یافته و شهروندان به نحو فزاینده ای از مشارکت سیاسی و اجتماعی ناامید می شوند.در چنین بستری یک منجی پوپولیست می تواند با دیوارکشی سیاسی در جامعه و تشویق سیاست های بیگانه ستیز ، بر موج خستگی یک جامعه فرسوده سوار شده و با ساده سازی روابط پیچیده داخلی و خارجی ، دموکراسی را مات نماید. معادله ای که در آن دموکراسی حقیقی(برابری واقعی)، صحنه را به دموکراسی نمایندگی(برابری آراء) واگذار می کند.در روزگاری که جهان بیش از پیش در آغوش احزاب دست راستی فرو می رود و" سیاست هویت" بر"سیاست حقیقت" ترجیح می یابد، کنش گران سیاسی باید با شجاعت اخلاقی افزون تر نیازهای واقعی جامعه را بازتاب دهند...

@solati_mehran

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
عقب‌ماندگی ۲۰ ساله در حوزه آسیب‌های اجتماعی
@Social_Science
معاون اجتماعی وزیر بهداشت گفته در حوزه آسیب‌های اجتماعی «حداقل ۲۰ سال عقب‌ماندگی» داریم و زمان می‌برد تا بتوانیم آسیب‌ها را کنترل کرده و کاهش دهیم.

به گفته محمدهادی ایازی اگر نظام رفاه اجتماعی بتواند در بحث اشتغال، فقر و حاشیه‌نشینی کمک کند، احتمال اینکه بتوانیم برخی از آسیب‌ها را کاهش دهیم، وجود دارد؛ در غیر این صورت حداکثر می‌توانیم آهنگ رشد آسیب‌های اجتماعی را کنترل کنیم که البته کار بسیار سختی است.

بر اساس برخی آمار ایرانیان افسرده‌ترین مردمان جهانند. فقر، تبعیض‌های اقتصادی، سیاسی، قومی و جنسیتی، مصرف‌گرایی فوق‌العاده، اشکال مختلف سرکوب، فاجعه‌ زیست‌محیطی و بی‌عدالتی از عوامل مهم ابتلا به اختلالات روانی‌اند.

بر همین اساس ۹۵ درصد ایرانیان استرس تامین معاش دارند و زنان به علت نابرابری، بیشتر از مردان دچار اختلال روانی می‌شوند.
★منبع: ایسنا به نقل از میدان

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
نشست:
"نگاهی #جامعه_شناختی به کردستان: #روایت_کولبران"

دوشنبه، ۱۸ بهمن، ساعت ۱۶ تا ۱۸
تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥اقدام جسورانه خبرنگار و رسوا کردن مدیر کل و معاون انتقال خون یزد، هنگام خون دادن نمایشی!

کاش خبرنگاران در همه موارد جسورانه عمل می کردند
🔴نمونه ای از رفتار مسوولین کشورمان!

@Social_Science
(( #پاسخ_انقلابها به #تاریخ : طرحی برای
تحلیل نتایج و تبعات و دستاوردهای انقلاب ۱۳۵۷ ))
@Social_Science
الگو و مدلهای تحلیلی قابل توجهی برای تحلیل خاستگاهها و نتایج انقلاب های اجتماعی سیاسی فرهنگی زیست جهان مدرن( از انقلاب ۱۶۶۶ م بریتانیا تا انقلاب ۱۷۷۷ م آمریکا و ۱۷۸۹ فرانسه و زان پس۱۹۰۶م مشروطه ایرانی و نهایتا ۱۹۷۹ م اسلامی ایران) تدارک دیده شده است ( نک : نظریه پردازی انقلاب ها از جان فوران ).
با این وجود طرح قابل تاملی برای تحلیل و تبیین نتایج انقلاب ها و دستاوردها و‌تبعات خواسته یا ناخواسته آن ها به صورت شسته رفته در دسترس نیست.
زین روی نگارنده أین کوته‌وب نوشته، بر ان است که یکی از این طرح های مناسب و‌ سودمند می تواند این باشد که بر مبنای چند مولفه کلیدی ( جامعه شناختی ) دترمینانت ( تعیین کننده موثر مهم )
«« نتایج و تبعات خواسته / ناخواسته انقلاب » به پرسش کشیده شود .به عبارتی کل خاستگاه و فرایند و روند «انقلاب» در خدمت پاسخ دادن به چند پرسش اساسی بازخوانی شوند
آن هم به صورتی« انتقادی و مستند و ‌دقیق و ‌منصفانه».
ازین حیث به نظر میرسد چند پرسش زیر می تواند مبنای شالوده ای خوبی برای به چالش کشیدن« ماهیت تاریخی انقلاب» ها ( از جمله انقلاب اسلامی ۵۷ ) باشند :
@Social_Science
پرسش از #نسبت_انقلاب با « #حقیقت »
( انقلاب با حقیقت چه مواجهه ای داشته است ؟ایا انقلاب شبان حقیقت بوده است یا سلاخ ان ؟)
پرسش از نسبت انقلاب با« #معرفت »
( انقلاب چه تعامل و یا تقابلی با علم و دانش و آگاهی داشته است ؟ آن را مخدوش کرده است یا منقوش؟ )
پرسش از نسبت انقلاب با« #معنویت»
( انقلاب در خدمت معنویت بوده است و‌فربه نمودن آن ؟ یا آن را به حضیض ذلت کشانده است؟ یا به رفعت معنویت در بین مردمان و تقویت اجتماع مومنان کمک نموده است ؟ )

پرسش از نسبت انقلاب با« #آزادی»
( انقلاب آزادی را گسترده است با در ابتدا ان را جمع نموده است؟ انقلاب آزادی را پاس داشته است یا آن را در نطفه خفه نموده است ؟)
پرسش از نسبت انقلاب با« #امنیت »
(انقلاب٬؛ اجتماعی امن فراهم ساخته است؟ یا جامعه و دولت ملت را با خطرات بیرونی و مخاطرات درونی بی شمار مواجه نموده است ؟ )
پرسش از نسبت انقلاب با« #حق و #عدالت_وقانون »
( ایا انقلاب توانسته است از مقوله عدالت حقوقی سیاسی اجتماعی فرهنگی و‌نظم حقوق بشری و قانون گرایی محافظت کند؟ آیا انقلاب به دولت قانون منجر شده است ؟)
پرسش از نسبت انقلاب با «« #رفاه و #بهزیستی »»
( و بالاخره آیا انقلاب توانسته است سطح رفاه نسبی وعده. ا ه شده و استانداردهای کیفیت زندگی خوبی برای مردمان خود فراهم نماید؟ آیا انقلاب شکاف های طبقاتی و حفره های فقر و فاصله های اقتصادی را ترمیم نموده است ؟)
این پرسش ها را
««هم موافقان انقلاب و‌هم مخالفان انقلاب »
و هم «معتقدان انقلاب و منتقدان انقلاب»
می توانند و می باید به نحوی مستند و تاریخی و‌منصفانه بر مبنای داده های موجود پاسخ دهند.
منظور از
(( پاسخ انقلاب ها به تاریخ )) چیزی جز این نیست .
لذا ««ارزیابی یک انقلاب»
را نمی توان بر مبنای« تبلیغات رسانه های حکومتی مدافع انقلاب » ( نمایشهای دولتی و چراغانی و آذین بندی و اعلانات تبریک و شوهای رسانه ای مشابه)
و حتی «« جاروجنجالهای ژورنالیستس معاندان و مخالفان یک‌انقلاب » کاری علمی و مستند و تاریخی دانست .
تنها راه درست و منطقی و معقول و‌منصفانه
((پاسخ انقلاب ها به تاریخ )) است.

**پی نوشت
نظریه های جنجالی کلاسیک بران بوده و هستند که :
« انقلاب ها وعده بهشت می دهند اما جهنم ایجاد می کنند»( #پوپر)
«انقلاب ها اولین چیزی را که وعده می دهند به مجرد پیروزی پس می گیرند»( #توکویل).

★منبع: کانال سیدمحمود نجاتی حسینی

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science



#حسن_محدثی:
@Social_Science
پاسخی به خبرنگار منتقد
خبرنگار محترم
جناب آقای عباس خسروانی
سلام
ضمن تشکر از حُسن نظر و توجّه شما، در پاسخ به نقد جناب عالی به یادداشت بنده که تحت عنوان " نهال شدن جوانه ی دموکراسی خواهی در ایران: نگاهی به روی داد 21 دی 1395" منتشر شده بود، نکاتی را به عرض می رسانم. امیدواراَم از صراحت بیان ام و از قضاوت هایم رنجیده خاطر نشوید. من ترجیح می دهم با زبانی روشن و بدون تعارف بنویسم. چنین صراحتی ممکن است کمی ناراحت کننده و رنجش آور باشد. از این بابت پیشاپیش عذرخواهی می کنم زیرا می دانم که رنجاندن دیگران به خودی خود کار پسندیده ای نیست. با این حال، گاه لازم است داوری خود را بی پرده عرضه کنیم و آینه ای بی غش برای دیگران باشیم و آنان را همان طور که در ذهن و ضمیر ما منعکس شده اند، بازتاب دهیم. ... آرمان دموکراسی خواهان این است که عنان حکومت کننده گان و مهار حکومت تا جایی که ممکن است در دست حکومت شونده گان باشد. لذا برای این که این آرمان به طور نسبی محقق شود می بایست تغییر و تحولی رخ دهد؛ زیرا دموکراسی چند ویژه گی مهم دارد که هنوز هیچ یک از آن ها در ایران تحقّق نیافته است:

الف) تمامی حکومت کنندگان با رأی و نظر مستقیم یا غیرمستقیم مردم تعیین شوند (اصل تعیین کنندگی رأی مردم و لزوم جلب نظر مردم از طریق ساز و کارهای انتخاباتی)؛

ب) حکومت کنند گان بخشی از قدرت را در اختیار گیرند نه تمام قدرت را (اصل توزیع قدرت و جلوگیری از شکل گیری قدرت مطلقه)؛

ج) حکومت کنندگان به مدت محدود بخشی از قدرت را در اختیار می گیرند و پس از آن مجدداً از طریق ساز و کارهای انتخاباتی در معرض داوری و رأی مردم قرار می گیرند (اصل تفویض کوتاه مدّت مناصب سیاسی و اداری)؛

د) حکومت کنندگان در مدّت حکم فرمایی، تحت نظارت سازمان های نظارتی رسمی و نیز تحت نظارت همه جانبه ی رسانه های غیردولتی و آزاد (به منزله ی رکن چهارم دموکراسی) قرار دارند (اصل نظارت مستمر بر حاکمان).

🔴هیچ یک از این اصول چهارگانه به نحو مطلوب و قابل قبولی در ایران تحقق نیافته است. بنابراین، هنوز زود است که از درخت پر برگ و بار دموکراسی در ایران سخن بگوییم؛ ... در انتها، امیدواراَم به عنوان خبرنگار، راه خبرنگارانی را دنبال کنید که صدای مردم ستم دیده و محروم و صدای حق را پژواک می دهند و تنها به حقیقت تعهّد دارند نه به ارباب قدرت! با احترام

کانال: حسن محدثی گیلوایی / 13 بهمن 1395
متن کامل را در فایل Pdfزیر بخوانید!👇

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ