علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.93K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
جوانی که این همه مدرک داره
دم در شرکت های نفت نشسته

#بیکاری #فساد_ساختارها #عدم_شایسته_سالاری

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
نشست:
"نقد اجتماعی مرگ چهره‌ها و امر پزشکی"

سه‌شنبه سوم اسفند با حضور #یوسف_اباذری، ارسیا تقوا، فرزانه طاهری و...
دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، ساعت ۱۴:۳۰
#همین_امروز
@Social_Science
🌐روز بین‌المللی #زبان_مادری
@Social_Science
21 فوریه 2017 برابر با 2 اسفند 1395

موضوع: به سوی آینده‌ای پایدار از راه آموزش به چند زبان
فراگیران باید به منظور شکوفا ساختن توسعه پایدار، به آموزش به زبان مادری و سایر زبان‌ها دسترسی داشته باشند. از راه خبرگی در زبان نخست یا مادری است که مهارت‌های پایه‌ای خواندن، نوشتن، و حساب‌آموزی به دست می‌آیند. زبان‌های محلی، به ویژه زبان اقلیت‌ها و افراد بومی، فرهنگ‌ها، ارزش‌ها و دانش سنتی را انتقال می‌دهند و بنابراین نقش مهمی در ترویج آینده‌ پایدار ایفا می‌کنند.

کنفرانس عمومی سازمان آموزشی، علمی، و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) در نوامبر 1999 روز بین‌المللی زبان مادری را نام‌گذاری کرد. تاریخ برگزیده برای گرامیداشت این روز، برابر با روزی در 1952 است که دو دانشجو در تظاهرات به منظور رسمیت شناخته شدن زبان خود، بنگلا، به عنوان یکی از زبان‌های ملی در پاکستان، به وسیله پلیس داکا، پایتخت بنگلادش کنونی، با اصابت گلوله کشته شدند.

در 16 ماه مه 2007 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه A/RES/61/266 تمامی دولت‌های عضو را به "ترویج نگاه‌داری و حفظ تمامی زبان‌های مورد استفاده افراد جهان" فرا می‌خواند. مجمع عمومی به وسیله همان قطعنامه، به منظور ارتقای اتحاد در گوناگونی و درک بین‌المللی از راه چندزبانی و چندفرهنگی، 2008 را سال بین‌المللی زبان‌ها خواند.
"اینجانب به مناسبت این روز، به رسمیت شناخته شدن توان بالقوه آموزش چندزبانه در نظام‌های آموزشی و اداری، در نمودهای فرهنگی و رسانه‌ها، فضای سایبری و تجارت و همه جا خواستارم."
ایرینا بوکوا، مدیرکل یونسکو

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴طنز تلخ این روزها

🔴 #سلفی_با_سیل !!!

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
گزارش تحلیلی آفتاب یزد از طرح دوفوریتی مجلس برای ساماندهی #کولبران

🔷قانون، شکم #کولبران راسیر می‌کند؟

متن کامل در سایت روزنامه #آفتاب_یزد:👇
http://aftabeyazd.ir/?newsid=65554

👥 @Social_Science👥
اگراین #جنگ و #خشونت دست بردارد...
@Social_Science
✍ناصر مینا
🔺دقیق یادمه،آن وقت ها که بچه بودیم،بهترین تفریحمان،،انداختن گلولەهای پیدا کردە از کوچە پس کوچەها در آتش و انتظارهای پی در پی برای انفجارهای کوچکی بود کە در دل ما بزرگ بود ولی امروزخطرناک ،اسباب بازی دستانمان پوکه و قاپور گلوله های نامعلومی بود کە هیچ کدام ما نمی دانست،مبداشان کجا بود و هنگامه انتهایشان کجا؟
کدام قلب؟ کدام کله پر از شور و شوق ؟کدام انقلابی؟کدام ارتجاع؟کدام بی دین؟ کدام مومن؟کدام بی تفاوت؟کدام جاندار و کدام بی جان؟
نمیدانم اما میدانم که ما با تفنگ بزرگ شدیم با پوکەها، با صدای گرینف در شبها،صداهایی که جزئی از خاطراتم شده اند.با تانک خسته افتادە در گوشه و کنار روستا و جاده ها،با داستانهای خیلی نزدیک بزرگ شدیم،که از جنگ ؛میگفتند؛ این جنگ ، این لعنتی چە کارها که نمیکند،این انسان چە حقەهایی دارد برای جنگیدن.

هنوز سوتهای ممتدی کە کودکان روستایی با پوکەها مینواختند،در گوشم زمزمه می کند،هنوز فکررفتن از لای مین های خفته،اما بیدار در زیر گون و خار و علف ها، من و میترسونه،چقدر میترسیدم از اینکه پا نداشته باشم ، چشم نداشته باشم و نتوانم مثل دیگر بچه ها دزد و پلیس بازی کنم و دوبارە بجنگم و این جنگیدن دست بردار نبودە و نخواهد بود و این یعنی ما درگیر جنگ هستیم،چیزی که نباید درگیرش شد،اصلا لازم نیست انسانها بجنگند، اما هنوز داستان تفنگ و جنگ سلطه دارد بر تعریفهای دیگر،هنوز این تفنگ معادلات را در دست دارد،این ستون چهارم ،این تلویزیونها،این وسایل ارتباط جمعی، همه و همه.. از تفنگ میگویند،از جنگیدن،از کشتن، از مدرنیته کردن سلاح ها،از مدرنیته شدن سوت زدن های بچەگانە،از عشقهای ناکام تفنگ،و...
@Social_Science
همه ما قربانی جنگ هستیم،اگر کشته نشدەایم ، با آن بزرگ شدە و الفت گرفتەایم و این فاجعە است،جنگ به ما خوردە،جنگ ما را زده،ما جنگیدەایم و این نابخردی دامن انسانها را گرفته است،این صدای شلیک پی در پی، جلوی تمرکز افکار و اندیشەها را گرفتە و این فکرهای ما نیز ،در امتداد تمرکز گرفتن،سالهای زیادی است خسته و بیکار شدەاند،این سلاحها،نمیذارند افکار زندگی کنند .کدام عقیدە؟ کدام دفاع؟ اصلا لازم نیست دفاع کرد.اصلا لازم نیست جنگید ...اما،این جناب جنگ بود از ٱغاز بشریت،سایه نگریسش را روی انسانها انداخت و چهره طبیعت را سیاه و دودانگیز و زخمی کرد،بلە... این جنگیدن بود تمدنها را ورای طبیعت به ٱتش کشید.

به عکسهای کودکی خودم و همنسلانم که نگاه میکنم،ریشه جنگ را میبینم در لابلای تفنگهای پلاستیکی در دستانمان،که کودکیم بر آن بناگرفتە،خاطرات تفنگ آلودم با تکه خمپاره ها، با تاب بازی زیر لوله تانک از کار افتاده کنار روستا و ...اما امروز فقط واسه خاطرات خودم ناراحت نیستم، بیشتر نگران آن کسانم هر روز با جنگ دست و پنجه نرم می کنند،در خیال و امیدهای آینده ام میخواهم روزی فرا رسد تفنگها لخت گردند و اعتراض کنند به جنگ و خشونتها،فریاد کننداز جنگ خسته شده ایم، تمدنها دست بردارید سکوت کنید سکوت، جنگیدن را تمام کنید،و در جواب خبرنگاران تفنگها بگویند؛اگر جنگ بگذارد میخواهیم آرام بگیریم،خسته شده ایم از جنگ،ما جان نداریم،به ما جان جنگیدن داده اند،خسته ایم از جنگ...

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔊فایل صوتی سخنرانی:
@Social_Science

نشست "نقد کتاب پایان تیولوژی بیژن عبدالکریمی، با عنوان: نظریه اجتماعی و متافیزیک"

#محمدامین_قانعی_راد

دوشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۵
@Social_Science
👇👇👇👇👇👇👇
#سید_جواد_میری در گفت و گو با #فرارو
@Social_Science
۱۱۰ سال تدریس #زبان_مادری در ایران/ فهم قومی از زبان نوعی واپس‌گرایی است

۰۳ اسفند ۱۳۹۵
21 فوریه از سوی سازمان ملل به عنوان روز جهانی زبان مادری اعلام شده است. این نامگذاری به سرکوب خونین بنگلادشی‌ها در پاکستان باز می‌گردد که خواستار به رسمیت شناخته شدن حقوق زبانی خود بودند.

طبق اصل 15 قانون اساسی تدریس زبان‌های مادری از جمله حقوق ایرانیان است، اما در عمل نوعی مقاومت در این خصوص وجود دارد.

سیدجوادمیری، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، در گفتگو با فرارو معتقد است، باید نگاهی وسیع‌تر به مسئله زبان داشت و تدریس زبان‌های مادری در ایران را از زمره حقوق شهروندی در نظام ایران دانست که وظایفی را هم به دنبال دارد. وی معتقد است که تدریس زبان مادری الگوی موفقی در داخل کشور داشته و در حدود 110 سال است که مدارس ارمنی به تدریس این زبان می‌پردازند.

#حق_زبان_مادری، #حقی_شهروندی

روز جهانی زبان مادری است، اما هنوز نوعی ترس نسبت به تدریس زبان مادری در نهاد آموزش ایرانی وجود دارد؟ شما علت را در چه می‌بینید؟
به جای تمركز به زبان مادری و معطوف‌شدن به زبان از منظر سیاست‌های زبانی، حق آموزش زبانی باید در قالب بزرگ‌تر و ذیل حقوق شهروندی طرح شود و در این قالب این حق مانند هر حق شهروندیی، ما به ازائی دارد كه آن وظیفه است. در این صورت وقتی هر حقی به شهروند داده می‌شود وظیفه‌ای هم تعریف می‌شود و حق همواره همراه با وظیفه است...

★متن کامل در سایت #فرارو
http://fararu.com/fa/news/307083/110-

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
دیرین دیرین، گرد و خاک.m4v
1.8 MB
📽 #دیرین_دیرین

این قسمت : #داروین

مسئولین جان!
آیا برای رفع مشکل #گرد_و_غبار فکری کردید یا مثل سایر مشکلات دیگه به #طبیعت سپردید؟!

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
📛 #چماق_سینما

❌آیا گزارش‌هایی که مسعود فراستی، منتقد سینما به نمايندگان مجلس می‌دهد و باعث توقيف فيلم‌ها می‌شود؟

🗞روزنامه وقایع اتفاقیه:
https://goo.gl/ON2IzS

👥 @Social_Science👥
بررسی کیفیت آموزشی، #زبان_مادری و آموزش‌های پیش‌دبستانی در گفت‌وگو با کارشناس مسائل آموزشی
@Social_Science
لزوم آموزش فارسی پیش‌دبستانی به #کودکان_دو_زبانه
🗞روزنامه همدلی، ۲ اسفند

امروزه چیستی کیفیتِ آموزشی یکی از چالش‌های جهانی در گستره آموزش است. گرچه از گذشته برداشت‌های سطحی‌ای که پیشرفت در تلاش‌های آموزشی را به نمره و دستاوردهای کمی دانش‌آموز وابسته می‌داند، از بزرگ‌ترین آسیب‌های آموزشی بوده است اما با گذشت زمان و با تکیه بر انگاره‌های توانمند اندیشگی- فلسفی نوین و تجربه‌های انسانی - جهانی در آموزش، به آرامی، ساختارهای آموزشی پیشرو، کیفیت در آموزش را دگرگونیِ نگرشِ انسان‌ها برای زیستی کامیاب در گستره‌های فردی و اجتماعی تعریف کرده و هدف‌ها و روندها و ارزیابی‌ها را بر پایه این برداشت سامان داده و می‌دهند. در این بستر است که هر انسان بر پایه حقوق انسانی خویش و در هر کجای کره خاکی، حق دارد از زندگی فردی و اجتماعی کامیابی برخوردار بوده و دولت‌ها وظیفه دارند زمینه دستیابی به چنین زندگی را برایش فراهم کنند.

محمدرضا نیک نژاد، عضو کانون صنفی معلمان تهران، معتقد است که «بی‌گمان در این برداشت، یگانه راه کیفیت بخشی به زیست انسان‌ها و توانمندسازی آن‌ها برای زندگی در جهانی پیچیده و پر از مسئله‌ها و پرسش‌های تازه، آموزش و کیفیت بخشی به آن است.» به مناسب سوم اسفند، روز جهانی زبان مادری، با این کارشناس مسائل آموزشی، به گفت‌وگو نشسته‌ایم؛ نیک‌نژاد همچنان نگاهی حساس و مجدانه دارد به لزوم آموزش زبان فارسی به کودکانی که اغلب در مناطق مرزی زندگی می‌کنند؛ کودکانی که پیش از رفتن به مدرسه زبان فارسی را نیاموخته‌اند و همین نداستن، سبب سرخوردگی و افت تحصیلی آن‌ها خواهد شد...

🗞متن کامل در سایت روزنامه #همدلی
http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=27386

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#زبان_مادری وارد #آموزش_ابتدایی شود یا خیر؟
@Social_Science
🗞روزنامه آفتاب یزد
نرگس ملک‌زاده: درصدی (زیادی) از جمعیت ایران را اقوام غیرفارس تشکیل می‌دهند، بنابراین تاکید بر علایق همه اقوام ایرانی در حفظ هویت ملی و جلوگیری از هرگونه زمینه‌سازی جهت واگرایی اقوام همیشه مورد توجه مسئولان بوده است. اصل 15 قانون‌اساسی نیز هم تاکید بر خط و زبان رسمی فارسی دارد و هم استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آنان در مدرسه‌ها. اما به تدریس ادبیات بومی و محلی و مادری آنچنان توجهی نشده است یعنی اینکه زبان میهن مادری
آنچنان اولی‌تر از زبان زادبوم مادری است و به گفته بعضی از کارشناسان این مهجور ماندن زبان زادبوم مادری در سالهای اولیه تحصیل، لطمات جبران‌ناپذیری به دانش‌آموزان مناطق غیرفارس ما زده است، زیرا دانش‌آموزان در سال‌های نخست تحصیل وارد فضای جدیدی می‌شوند و دنیای ناشناخته آموزش برایشان علاوه بر غریبه‌بودن نوشتار، گفتار غریبه را نیز به همراه دارد. از سوی دیگر اهمیت توجه به زبان مادری سبب نامگذاری روز جهانی زبان مادری از طرف یونسکو شده است (21 فوریه برابر با سوم اسفند) و این نامگذاری خود نشان از رابطه میان آموزش دوران دبستان و آموزش زبان مادری و اهمیت آن در سال‌های اولیه تحصیل است. به همین مناسبت در کنار محمدرضا نیک‌نژاد، مرتضی مجدفر، مرتضی قره‌باغی، مهدی بهلولی، مهدی حجازی، حمزه‌علی‌ نصیری، علی‌اکبر باغانی، حجت‌اله پاک‌نهاد، فریبا ایازی، علیرضا صفرلویی، مجید علیپور، منصور پرندی، رسول پاپایی و نجات بهرامی از استادان و معلمان گفتگویی انجام داده‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید. این گفتگو بر محور سه پرسش پیش رفته است...

مجوز #سوئد به آموزش 150 هزار زبان!
مرتضی مجدفر: روال جاری در تمام کشورهای چندزبانه اینگونه است که آموزش الفبا را به زبان مادری کودک آغاز می‌کنند و تا دو یا چهار سال ادامه می‌دهند. در این زمان آموزش زبان رسمی هم شروع می‌شود و به‌تدریج یک جابه‌جایی با شیب ملایم صورت می‌گیرد و زبان رسمی ساعات بیشتری را به خود اختصاص می‌دهد و تقریبا از سال پنجم یا ششم زبان محلی به ادبیات و فولکلور محلی تغییر مسیر می‌دهد و تا آخر تحصیل در آموزش باقی می‌ماند. هم افغانستان در همسایگی‌مان که در قانون اساسی جدید خود وجود 4 زبان رسمی را به‌صورت توامان پذیرفته و هم کشور توسعه‌یافته‌ای مثل سوئد که به حداقل 150 هزار گویشور زبانی در کشورش مجوز آموزش رسمی می‌دهد، این شیوه را پذیرفته‌اند

📰گزارش کامل در سایت روزنامه #آفتاب_یزد
http://yon.ir/fX26

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 #مديريت_بحران
كارتونيست: محمدرضا ثقفى/ #شهرونگ

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴ریشه یابی #خشونت_در_مدارس
@Social_Science
عجله دارد، دستانش می‌لرزد و کنترلش را از داده است. به اقتضای مسائل مملکت ما، او هم مثل همه ایرانی‌ها روزی شلوغ با هزار و یک مشکل را پشت سر می‌گذارد. هزینه‌های زندگی‌اش روز به روز بیشتر می‌شود. بچه‌هایش بزرگتر می‌شوند و هر روز التماس دعایی پر‌هزینه‌تر دارند. به تنگ آمده، حقوقش زیر خط فقر است و هر چه خود و همکارانش به کمی ‌میزان دریافتی اعتراض می‌کنند، کسی ترتیب اثر نمی‌دهد، فکرش مشغول و نگران آینده خود و فرزندانش است. اتومبیلی قدیمی‌دارد و بعد از ساعت کار، مسافرکشی می‌کند، صبح‌ها 6 صبح بیدار می‌شود و از خانه بیرون می‌رود، بعضی شب‌ها تا یازده شب مشغول مسافرکشی است. در صف نانوایی با او آشنا شدم، مرد خوش‌برخوردی بود، پرسیدم شغلت چیست؟ کمی‌ مکث کرد و چیزی نگفت. از خودم خجالت کشیدم، فکر کردم باعث اذیت مرد شده‌ام، عذرخواهی کردم، لبخند زد و گفت اشتباه نکن ناراحت نیستم، من دو شغل دارم و داشتم فکر می‌کردم کدام را بگویم. لبخندی زد و گفت در آژانس کار می‌کنم و کارت ویزیتی را که با خودکار، نام و شماره‌اش روی آن نوشته شده بود به من داد. مرد لحن شیرینی داشت. خداحافظی کرد و دیگر او را ندیدم. بعد از رفتنش جوانی به من گفت که آن آقا دروغ می‌گوید، تعجب کردم، چرا باید به من دروغ می‌گفت، گفتم کدام آقا؟ گفت همان آقا که به شما گفت راننده آژانس هستم، قبل از اینکه حرفی بزنم، ادامه داد؛ دبیر است، دبیر!!! سری تکان دادم و رفتم، چند ساعتی نگذشته بود که شنیدم معلمی‌در کرمان با خشونتِ تمام مدادی را در سر دانش‌‌آموزی فرو کرده است. چند دقیقه‌ای بهت زده به تنبیهات مشابه دانش‌‌آموزان در گذشته فکر کردم. چهره متین آقای دبیر، در صف نانوایی از جلوی چشمانم دور نمی‌شد، خشونت قابل توجیه نیست و قطعا معلم خاطی باید مجازات شود ولی چگونه از بروز چنین اتفاقاتی باید پیشگیری کرد؟
@Social_Science
آیا معلم به تنهایی مقصر است؟ آیا آموزش و پرورش به عنوان متولی آموزشی کشور شرایط لازم را برای کلاسی توام با مهر و محبت فراهم کرده است؟ مگر ممکن است، معلمی‌ که ساعت‌ها پس از پایان ساعت کاری استاندارد، به شغل دوم می‌رسد، خسته و خمیده نشود؟ مگر ممکن است دانش‌آموز شیطنت نکند؟ مگر کلاسی با تراکم استاندارد دانش‌آموز در اختیار معلم بوده است؟ مگر نه اینکه معلم امکان ایجاد جو مناسب و صمیمی ‌و فضای راحت در کلاس را به علت کلاس‌های 40 و 50 نفره از دست داده است؟ مهربانی و اخلاق دوستانه آموزگار، موجب آرامش و جذب دانش‌‌آموز می‌شود ولی در سیستم آموزشی ما معلم برای کنترل کلاس پر جمعیت، به ناچار آرامش و مهربانی را فراموش می‌کند. تبدیل به شخصی سختگیر، مستبد و خود رای می‌شود. البته همیشه بوده و هستند آموزگارانی که در هر شرایطی کلاس‌های پربار با اثر‌گذاری فوق‌العاده داشته‌اند، ولی سوال این است که آیا همه معلمین این توانایی را دارند؟ و آیا انتظار اینکه این توانایی را داشته باشند انتظار به جایی است؟ کلاس‌های با تراکم بالا موجب هدر رفت انرژی آموزگاران جهت حفظ نظم و آرامش کلاس می‌شود. استرس و فشار بیش از حد روحی و روانی تاثیر بسزایی بر عملکرد روزانه معلمین می‌گذارد و در نهایت موجبات آسیب‌های روحی بسیاری را برای آنها فراهم می‌کند، تعلیم، عملی فرسایشی و آموزگارانِ بی‌انگیزه، دچار روزمرگی می‌شوند. گذشته از مسائل آموزشی که با مشکلات عدیده همراه است، از بین هزاران معلم چند نفری کنترل خود را در قبال شیطنت دانش‌‌آموزان از دست می‌دهند و فاجعه‌ای رقم می‌خورد. در برخورد با معلمی‌که دیوارش از همه دیوار‌ها کوتاهتر است کوتاهی نمی‌شود و سخت‌ترین تنبیهات در انتظار اوست. ولی به علت عدم توجه به ریشه‌های بروز خشونت، شاهد تکرار مسئله هستیم. سهمی‌ برای مسئولین در چنین رخداد‌هایی قائل نمی‌شویم و معلم باز هم به تنهایی با مساله روبرو می‌شود، بی‌شک تحمل فشارها، آسیب روحی بسیاری به او زده است تا جایی که کار را به جایی کشانده که حرکتی می‌کند که نه تنها آسیب به دانش‌‌آموز می‌زند جامعه‌ای را هراسان و نگران آینده می‌کند.
*فعال حقوق کودک
✍️ #سام_بوربور
🗞مردم سالاری 95/12/4
#شما_هم_صدای_کودک_باشید
#child_rights_watch
@childnews

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
#اخلاق، بایدها و نبایدها یا هنجارتراشی‌های معاصر؟ (قسمت اول)

@Social_Science
قدم به قدم از عصر انسان‌های نخستین که جلو بیاییم و برسیم به عصر حاضر و قرن ۲۱، خواهیم دید که اهرم کنترل خیر و شر در جوامع مختلف، اخلاق است. اخلاق گاه در قالب قوانین مدنی و گاه در پیکره‌ی دین در جامعه ظهور می‌یابد که در هر دو صورت مهم‌ترین عامل رشد و نمو فرهنگی و اجتماعیِ یک جامعه انسانی خواهد بود. اما به واسطه‌ی عدم حضور مستقل اخلاق در میان مردم و گره همیشگی آن با فتاوی عالمان دینی و سیاست‌های حکام، این امر حیاتی به طور مداوم دستخوش تغییر، پویش و البته جهت دهی بوده است.
در جامعه‌ی کنونی نیز عمده‌ترین صورت اخلاق، چه در عمل و چه در نظر، در قالب دین و قوانین شهری است. بازدارنده‌های فقهی و شرعی و هم چنین مجازات‌ها و حدود قضایی و کیفری در کیفیت اخلاق جامعه‌ی کشورمان نقش اساسی ایفا میکنند ولی مطلقا کافی نیستند. این امر بالذات مشکلی ندارد و خیلی هم مثبت است؛ اما نه تا زمانی که مردم را دو وجهی کند و بالاجبار آنها را در یک چهارچوب نگاه دارد. اخلاق به صورت محض هم بعد عملی دارد و هم بعد نظری؛ نتیجتا در وهله‌ی اول التزامی برای اجبار در اخلاق وجود ندارد، بلکه باید بصورت عمیق و عملی و با مصداقهای فراوان در فرهنگ یک جامعه تزریق شود.
به عنوان مثال دزدی عملی خلاف اخلاق است و در قانون نیز جرم محسوب می‌شود؛ اما گذار و تعمق در این نکته که فرد خاطی آیا از مخالف اخلاق و جرم بودن این کار باخبر بوده یا نه، ما را به این نتیجه می‌رساند که وی آگاهانه اما از روی نیاز این خطا را مرتکب شده است. این بدان معناست که لزوما کیفری کردن هر عمل خلاف اخلاق، به معنی بازدارندگی نیست؛ بلکه علت بسیار ژرف‌تر از این چیزی است که به نظر می‌رسد.
از طرفی اخلاق با هنجارتراشی نیز فرق دارد. به لطف گذشته‌مان، در تمامی اوقات پیشین، خرافه و پندارهای پوچ و بی اساس همواره در فرهنگمان وجود و ظهور داشته‌اند که نتیجه‌ی آن هنجارتراشی است. مانند اغلب رسم و رسوم موجود در مباحث مختلف زندگی اجتماعی و خانوادگی افراد جامعه (رسوم غلط در ازدواج، صله رحم، کمک به تنگدستان و...). لذا یکی دیگر از لوازم رشد و پرورش اخلاق، تمییز دادن آن از خرافه است.

✍سید حسن سیدی

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
در #نقد_بودجه سال آینده #آموزش_وپرورش
@Social_Science
🗞روزنامه همدلی/مهدی بهلولی: این روزها یکی از بحث های مهم رسانه‌های کشور، بحث بودجه سال آینده کشور است. در گستره آموزش و پرورش هم بودجه سال 96، محل بحث فرهنگیان و به ویژه برخی نهادهای صنفی و مدنی آنان است. بودجه آموزش و پرورش از چندی پیش که لایحه بودجه به مجلس داده شد مورد نقد جدی قرار گرفت.
افزون بر فرهنگیان، برخی از نمایندگان مجلس هم با دیدگاهی انتقادی به این بودجه پرداختند. مرکز پژوهش‌های مجلس نیز، در یک ارزیابی ارزنده از آن، دیدگاه انتقادی خود را نسبت به این بودجه، اعلام کرد. بحث اصلی و کلی درباره بودجه سال آینده آموزش و پرورش این است که این بودجه واقع‌بینانه نیست و با توجه به کسری انباشته شده 5 تا 10 هزار میلیارد تومانی بودجه آموزش و پرورش از سال‌های گذشته، پرپیداست که آموزش و پرورش در سال آینده با مشکلات جدی مالی روبه‌رو خواهد
شد.
افزون بر این، از روی این لایحه بودجه روشن می‌شود که دولت یازدهم در سال واپسین خود، متآسفانه هیچ‌گونه اولویتی برای آموزش و پرورش در نظر نگرفته است در حالی‌که بسیاری از فرهیختگان و اندیشه‌وران کشور،انتظار توجه ویژه به بخش فرهنگ و آموزش را دارند و به ویژه فرهنگیان بر این امید بودند که دولت یازدهم فرصت واپسین بودجه خود را در راه به‌سازی آموزش و پرورش از دست ندهد. اما هم اکنون نکته مهم این است که هنوز هم نمی‌توان کار را تمام شده دانست و انتظار از دولت و به ویژه مجلس این است که در بررسی خود از بودجه، به یک بازنگری چشمگیر دست.

🗞متن کامل در سایت #روزنامه_همدلی
http://hamdelidaily.ir/?newsid=27199

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science