علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.92K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌶 #دیرین_دیرین #انتخابات
این قسمت: #چوله

🔸معیار انتخاب مدیران، شایسته‌سالاریه
نه جناح‌بازی و رفیق‌بازی!

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
علوم اجتماعی،مسائل روز
📱استفاده بیش از حد #والدین از #موبایل 'به خانواده لطمه می‌زند' @Social_Science مشغول بودن بیش از حد پدر و مادرها با تلفن‌های همراهشان مخل زندگی خانوادگی است. این نتیجه یک #نظرسنجی از دانش‌آموزان دوره متوسطه در #بریتانیا است. بیش از یک سوم، دوهزار دانش آموزی…
🔴 #بیل_گیتس، (پولدارترین فرد جهان) چگونه #فرزندانش را #تربیت می کند؟

بیل گیتس ۶۱ ساله در مصاحبه اخیر خود با میرور در لندن اعتراف کرد تا قبل از ۱۴ سالگی اجازه داشتن موبایل به فرزندانش را نداده بود.
ثروتمندترین انسان روی کره زمین همچنین اذعان کرد که هنگام غذا خوردن کسی حق استفاده از موبایل را سر میز ندارد.

بنیانگذار مایکروسافت با ۶۷ میلیارد دلار ثروت، درحالی‌که یک ساعت کاسیوی ۸ پوندی (۴۰ هزار تومان) به دست داشت گفت حتی فرزندان من محدودیت تماشای تلویزیون در پایان شب داشتند تا زودتر به رختخواب بروند و این کاملاً به نفع شان بود.

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴چگونه #معتادان را یاری دهیم و آنان رابه جامعه بازگردانیم؟
@Social_Science
✍حمیدرضا شاهوردی، دانشجوی علوم اجتماعی

امروز با متعادی هم صحبت بودم که به قول خودش از سال ۷۶ تا الان در دام مواد مخدر افتاده است و هر کاری که می کند تا الان نتوانسته است آن را ترک دهد.
"او می گفت بسیار سختی کشیده است از کارتون خوابی تا خماری
از گرسنگی تا تهمت از توهین تا بی احترامی توسط اشخاص!!
همچنین می گفت بسیار خواستم که ترک کنم ولی شکست خوردم چون که توسط هیچ سازمانی و نهادی حمایت نشدم بارها شده که از روز اول هم بهترشده ام ولی بخاطر نداشتن حامی و شغل و نداشتن جا و مکان دوباره افتادم در دام موادمخدر..."

"بسیاری از کمپهای ترک مواد مخدر- چه شخصی و چه دولتی- اصلا با ما رفتار مناسب با یک انسان را ندارند آنها با ما مثل اسیرهای جنگی رفتار می کنند و سخت ترین شکنجه ها را با ما می کنند ولی این شیوه غیرانسانی و نادرست است برای ترک موادمخدر، دوست دارم دوباره ترک کنم بخدا دیگه دارم دیوانه میشم قصد خودکشی هم داشته ام ما بیمار هستیم در جامعه نه مجرم..."

■بهترین راهکاربرای این قشر از جامعه آنست که سازمان بهزیستی در هر شهرستان یک مرکز کمپ اعتیاد درست کند و در این مراکز باید از بهترین روشهای ترک موادمخدر استفاده کنند، باید از تجربیات روانشناسان و جامعه شناسان استفاده شود، دوم آنکه این روش بسیار غلط است که افراد را ترک دهیم و دوباره افراد به دام موادمخدر برگردند، سازمان فنی و حرفه ای کشور باید مشاغلی را برای این قشر از جامعه فراهم آورد تا اینکه فرد متعاد بعد از ترک، احساس ناامیدی در زندگی را نداشته باشد. سوم آنکه سازمان کار و رفاه اجتماعی باید وام هایی را بصورت بلاعوض و یا اینکه بدون بهره به این قشر از جامعه بدهد تا افراد بتوانند شغل هایی را که توسط سازمان فنی و حرفه ای یادگرفته اند، انجام دهند....

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
وقتی اجزاء از کل بزرگتر هستند
جامعه‌شناسی فاقد مرجعیت است

سخنرانی #برونو_لاتور در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، ۲۸ فروردین ۹۶

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
👇👇👇👇
●وقتی اجزاء از کل بزرگتر هستند
●جامعه‌شناسی فاقد مرجعیت است
@Social_Science
سخنرانی #برونو_لاتور در سمینار "امکان جامعه شناسی بدیل"
دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، ۲۸ فروردین ۹۶

▪️ سودای جامعه‌شناسی آلترناتیو، در ایران سابقه‌ای پرحاشیه، پرفراز و نشیب و نسبتاً طولانی دارد. هرچند علوم اجتماعی را چپ‌ها به ایران آوردند تا شاید در برابر برنامه‌های توسعه‌گرایانه‌ی رژیم پهلوی، له شدن کلیتی به عنوان «جامعه» را به رخ بکشند؛ اما نهایتاً این گفتار کلیت‌ساز توسعه بود که گفتار کل‌گرایانه‌ی جامعه‌شناسی را نیز از آنِ خود کرد و همبستگیِ اجتماعی را به مفهومی خنثی، غیر رادیکال و پوزیتیویستی تبدیل کرد. از آن زمان به بعد، جامعه‌شناسی چیز خوشایندی برای منتقدان پرشمارش نبوده است. گاه، به همدستی با دستگاه ایدئولوژیک حاکم متهم شده و گاه اعلامیه‌ی مرگ آن به نفع دیسیپلین سرزنده‌تری همچون مطالعات فرهنگی صادر شده است. میان بلوک مخالفان گفتار جامعه‌شناسی البته اختلافات دامنه‌داری وجود داشته و دارد اما همگی در یک قول، مشترکند: جامعه‌شناسی در ایران جدی نیست. جالب اینجاست که جناح حامیان جامعه‌شناسی نیز در مقام صف‌آرایی در برابر مخالفان، همین نکته را تصریح می‌کنند. اینها نیز گفتارهای مخالف جامعه‌شناسی را بازیگوشی‌های حاشیه‌ای می‌دانند که وجودش ناشی از آن است که هیچ‌گاه جامعه‌شناسی در ایران جدی گرفته نشده است، یا به فلسفه واداده است یا به اقتصاد و یا به روان‌شناسی! شاید باید گفت حق با همه است. جامعه‌شناسی در ایران هیچ‌گاه جدی نشد. نه فقط چون جامعه‌شناسان ما هیچ‌گاه مشغول طرح‌های تحقیقاتی کلان نبوده‌اند که نهایتا بناست پیوست فرهنگی طرح‌های توسعه‌ی اقتصادی باشند. جامعه‌شناسی در ایران حتی به چنین منزلتی نیز نرسیده است! مسأله، جسارت لازم برای کاویدن بنیان‌های جامعه‌شناسی است.

▪️ تماشای سخنرانی برونو لاتور، شاید همه چیز را روشن‌تر کند. لاتور در این سخنرانی، نقد جامعه‌شناسی را از بنیان آن آغاز می‌کند. جایی که مناقشه‌ی کلاسیک فرد و جامعه که آبشخور تمام مکاتب متعارف جامعه‌شناسی از آغاز تا هم‌اکنون است را به کناری می‌زند و آبشخوری متفاوت برای یک جامعه‌شناسی بدیل پیش می‌کشد: آرای «گابریل تارد» که در لحظه‌ی تأسیس جامعه‌شناسی با امیل دورکیم کشمکش نظری داشته است. بهتر است باقی ماجرا و اینکه پروفوسور لاتور نهایتاً چگونه حکم می‌کند که در یک پیوند اجتماعی، اجزاء از کل بزرگ‌تر است را از زبان خودش بشنوید. یک نکته باقی می‌ماند و آن اینکه به نظر می‌رسد همخوانی عجیبی میان این حکم لاتور درباره بنیان جامعه، با وضع جامعه علمی جامعه‌شناسان در ایران وجود دارد. جامعه‌شناسی ایران، اجزایی دارد که از کل جامعه‌شناسی بزرگ‌ترند. شاید همین باعث شده که حتی برای بسیاری از چهره‌های برجسته جامعه‌شناسی ایران که افراد این کل بزرگ هستند نیز گفتار جامعه‌شناسی هیچ‌گاه مرجعیت نداشته است.

🎥 #فیلم_کامل را در سیمافکر تماشا کنید:
👉 simafekr.tv/25261

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#کارتون
فشار شبکه های اجتماعی باعث پخش زنده مناظره ها شد
کاری از علی میرایی

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#پایه_های_تحقق_دموکراسی_واقعی
@Social_Science
✍بهزاد همتی، پژوهشگر حوزه جامعه شناسی سیاسی.

دموکراسی به عنوان یک نظام سیاسی ایده آلی بود که بسیاری از جوامع و نظام های سیاسی در جهت تحقق آن کوشیده اند، درحقیقت دموکراسی اصطلاحی است که به رژیم های سیاسی سرار جهان در اخر قرن بیستم و حتی بیست و یکم مشروعیت بخشید به همین دلیل این پدیده سیاسی-اجتماعی از سوی متفکران و نظریه پردازان مختلف عرصه علوم انسانی(علوم سیاسی و جامعه شناسی) مورد توجه قرار گرفته است.

سنت های گوناگونی از دموکراسی و انواع آن سخن گفته اند اما امروزه سه مدل اصلی آن یعنی #دموکراسی_مشورتی یورگن هابرماس، #دموکراسی_رادیکال ارنستو لاکلائو و چنتال موفه و #موکراسی_جهان_وطن دیوید هلد از اهمیت و شهرت بیشتری برخورداراند.
در هریک از این سنت ها دموکراسی هم خوب و هم بد تعریف می شود، خوب از این جهت که به رفاه و برابری اجتماعی همه آحاد جامعه منجر می شود و بعد از این جهت که آزادی فردی را محدود می کند. گذشته از فواید و معایب دموکراسی؛ مهمتر زمینه ها و شرایط تحقق دموکراسی است هرچند در میان سنت های ذکرشده در زمینه دموکراسی فرضیه های نظری و فلسفی باهم اختلاف دارند، اما در سنت های یاد شده به جنبش های اجتماعی به مثابه یک نیروی مترقی در سیاست معاصر می نگرند که امکان بروز دموکراسی را تحقق می بخشد. علاوه بر #هابرماس، #لاکلائو، #موفه_کلاوس_اوفه نیز دو منبع را برای تحقق دموکراسی مطرح می کند:

۱) ظهور جنبش های اجتماعی در جامعه مدنی به عنوان عامل بسیار تاثیر گذار
۲) ساده شدن جامعه و امکان بهره برداری از فواید مدنیزاسیون.
آنچه که از این مباحث مطرح شده به وضوح دیده می شود نقش برجسته تحقق جامعه مدنی و جنبش های اجتماعی در بروز و تحقق دموکراسی است.
علاوه بر این موارد دانیلو زولو دموکراسی را تنها به معنای ظهور نخبگان سیاسی و به معنای مشارکت توده ای مردم در لحظات سیاسی نمی داند بلکه مراد وی از دموکراسی گروه بندی اجتماعی مردم و حفظ و هدایت جنبش های اجتماعی است، زولو حتی چنین دموکراسی را که بر پایه مشارکت توده ای است را به خطر بروز توتالیتاریسم تشبیه می کند که البته برای آن دلایلی ذکر می کند:
@Social_Science
۱)هیچ رقابت واقعی بین احزاب سیاسی وجود ندارد و همه آنها سیاست مشابهی را در دستور کار خود قرار داده اند و دلیل این پدیده نیز جذب شدن آنها در خود دولت است، بنظر زولو منفعت همگانی ارگانیسم پیچیده یعنی دولت که در واقع توسط همین احزاب ایجاد شده است از رقابت های انتخاباتی مهمتر است.
۲)خطر ناکارآمدی سیاسی در نتیجه پاره پاره شدن منافعی که خارج از حوزه سیاسی بر می آید مثل بهرمنده احزاب و نخبگان سیاسی از منافع اقتصادی و یا مذهبی.
۳)اکثر مذاکرات سیاسی بین چنین گروه هایی در پشت صحنه صورت میگیرد و عموم مردم از آنها اطلاعی ندارند.
۴)حضور و بروز رسانه های جمعی سبب کاهش و تضعیف حوزه عمومی شده که شهروندان سابقا در آن نگرش های سیاسی شان را مبادله می کردند اما امروزه تجربه سیاسی و آگاهی سیاسی مردم به وسیله روزنامه ها و تلوزیونی به دست می آید که استدلال و اندیشه ها در آن توسط اتاق فکر خود این جناح ها طرح می شود.

آنچه که از این مباحث نظری مطرح شده بر می آید و به وضوح دیده می شود نقش برجسته جامعه مدنی و جنبش های اجتماعی در بروز و تحقق دموکراسی است، اما آنچه اکنون در جامعه معاصر ایران قابل توجه و بررسی است مغفول ماندن و فقدان حوزه عمومی و جامعه مدنی و تقویت جنبش های اجتماعی به عنوان پایه های اساسی تحقیق دموکراسی واقعی است هر چند شاید در کلام از جنبش های اجتماعی و جامعه مدنی حرفی زده شود اما در عمل شاهد فقدان این پایه های اساسی دموکراسی به معنای واقعی آن در ایران هستیم که برای آینده ی ایران عزیزمان خطر آفرین است.

★منابع:
-Habermas, j. 1987: philosophical discourse of modernity. Polity press: Cambridge.
- offe, c. And preuss, u. 1991: democratic institutions and moral resources, in David held, political theory today. Polity press: Cambridge.
_ Zolo, D.1992: complexity and democracy: a realist approach, trans. D, mckie, polity press, Cambridge.

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴گذر از « #فرق» و « #فقر» خواسته اصلي #معلمان است
@Social_Science
فعالان صنفي معلمان در گفت‌وگو با «وقايع‌اتفاقيه»
مطالبات صنفي‌شان را از دولت آينده مطرح کردند

ليلا رزاقي: هر چهار سال يک‌بار در فضاي فعاليت مدني، دريچه‌اي باز مي‌شود به نام «انتخابات رياست‌جمهوري» که فرصت نسبتا مناسبي براي گروه‌ها و اقشار مختلف اجتماعي است تا مطالبات صنفي خود را مطرح کنند. اگرچه اين فرصت به‌دليل ضعيف‌بودن ساختار جامعه مدني در ايران به‌ندرت ازسوي گروه‌هاي اجتماعي مغتنم شمرده مي‌شود اما هستند گروه‌هايي که به‌دليل فراگير بودن حوزه فعاليت خود همواره پاي ثابت بيان مطالبات صنفي بوده‌اند. معلمان يکي از اين گروه‌ها هستند که حالا و همزمان با نزديک‌شدن به انتخابات رياست‌جمهوري دوازدهم، فضا را براي بيان مطالبات صنفي خود آماده ديده‌اند و با همفکري در مجامع صنفي و فرصت ابراز عقيده در فضاي مجازي تلاش مي‌کنند نقشه راه دولت آينده در حوزه آموزش‌وپرورش را تدوين کنند. متوقف شدن روند پولي شدن آموزش، عدالت در پرداخت‌ها، تعيين تکليف وضعيت معلمان حق‌التدريس، رسيدگي به مطالبات عقب‌مانده فرهنگيان بازنشسته و تخصيص بودجه مناسب براي بهبود وضعيت آموزش‌وپرورش و احترام به حق تشکل‌يابي و اعتراض صنفي و صيانت از حقوق شهروندي معلمان از جمله مطالبات اصلي جامعه فرهنگي کشور در آستانه انتخابات رياست‌جمهوري دوازدهم است.
وعده دروغين به معلمان داده نشود....

🗞متن کامل در روزنامه وقایع اتفاقیه
http://vaghayedaily.ir/fa/News/63848


👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#جمعیت_جهان از مرز ۷.۵ میلیارد نفر گذشت

۳.۷۱۷ میلیارد #زن
۳.۷۸۳ میلیارد #مرد
بیشتر از نصف جمعیت دنیا ۳۰ سال یا جوان اند!

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 از گلوی من دستاتو بردار!
🔴 چرا همه می خواهند عضو #شورا شوند؟

✍️ آساره کیانی
🗞روزنامه مردم سالاری

لینک: yon.ir/1OdB3
@childnews

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 #انتظارات_حداکثری نابودگر فرق نامزدهای انتخاباتی
@Social_Science
✍رحیم زایرکعبه/دانشجوی دکترای جامعه شناسی دانشگاه تبریز


هنگامی که جامعه در تب و تاب انتخاباتی به سر می برد و سخن از چند و چون نامزدهای انتخاباتی هست، يكي از حرفهایی كه حالت کلیشه ای هم به خود گرفته و بین مردم باب شده، این است که همه نامزدهای انتخاباتی از یک جنس هستند و بین آنها فرقی نیست. همین فرق نگذاشتن بين نامزدهای انتخاباتی و آنها را از یک قماش انگاشتن همچون بيماری مُسري در فصل انتخابات ظاهر شده و آن چنان در تن و جان افراد نفوذ مي كند كه آنان را دچار بي حالي، بي تفاوتي و كرختي مي سازد. به طوری كه افراد انگيزه اي براي رای دادن نداشته آن را بي فايده و بي معني می دانند و در نتيجه از دادن راي به نامزد انتخاباتي در راستاي اهداف و منافع خود، منصرف می شوند. همين انصراف از شرکت در انتخابات، ناخواسته میدان نامزدهای فاقد شایستگی را فراخ تر ساخته، آنان را به پيروزی ناحقّی می رساند.
این نوشته بر این نکته باور دارد که نامزدهای انتخاباتی با یکدیگر فرق دارند و در نتیجه همه آنها را یکی پنداشتن و از یک قماش دانستن، تصوری نادرست هست. برای تایید این ادعا، دلايل و شواهدی ارایه می شود:

اولاً علم روانشناسی اجتماعی، وجود تفاوتهای فردی بین افراد را امري مسلم و بديهي مي انگارد.
ثانيا هر انسانی در طول زندگی خود بر حسب شرایط و مقتضیات مختلف دچار تحول فکری و روحی شده نه تنها با دیگران بلکه با شخصیت قبلی خودش نیز فرق پیدا می کند. چون انسان تنها موجودی است که ماهیتش را در دو راهی ها و کشاکش ها با تصمیم ها و انتخابهای خود می سازد و در قبال آن مسئول است.
سومين و مهمترين دليل كه حرف دل همين نوشته نیز می باشد؛ اين است كه اگر افراد بين نامزدهاي انتخاباتي فرقي قایل نمي شوند؛ نه به خاطر اين است كه واقعا بين آنها فرقي وجود ندارد؛ بلكه بیشتر به خاطر انتظارات ايده‌آل و حداكثري هست كه افراد جامعه از نامزدهاي انتخاباتي دارند. به اين معني كه وقتی نظام سیاسی به آساني راضی به تغيير نمي‌شود و امکان برآورده شدن انتظارات حداقلی مردم را نمی دهد. همین انتظارات حداقلی و جزیی طي سالها روي هم انباشته شده به انتظارات حداکثری و عظیمی تبدیل می شود كه مردم ناخواسته منتظر ظهور نامزد انتخاباتي مي شوند كه بتواند با خصايص كاريزمايي و بسيار متفاوت خود از ديگران به يك باره وضع موجود را در جهت وضع مطلوب و ايده آل تغییر دهد. این انتظارات آن قدر حداكثري و ایده‌آل می شود که کمتر نامزد انتخاباتي می تواند آنها را عملی سازد. در نتیجه، همه نامزدهاي انتخاباتي در عملي نكردن آن انتظارات حداکثری با یکدیگر مخرج مشترک پيدا مي كنند. لذا مردم به اين نتيجه مي رسند که چون هیچ یک از نامزدهاي انتخاباتي نمی تواند چنین کاری را انجام دهد؛ پس همه آنها با یکدیگر یکسان بوده، فرقی با هم ندارند.

در حالي که اولا بايد توجه داشت تا زمانی که افراد جامعه چنین انتظارات حداكثري و ایده‌آلی از یک نامزد انتخاباتی دارند؛ بین آنها فرقی وجود نخواهد داشت.
ثانیا درد و رنج عمیق و طولانی مدت در جامعه موجب شکل گیری انتظارات حداكثري و ایده‌آلی می شود.
ثالثا انتظارات حداكثري به قول #کارل_پوپر مساوی یک تغییر زیر و روکننده هست که در این تغییر ریشه ای، قطعا منافع عده ای به نفع منافع عده ای دیگر از بین خواهد رفت. بنابراین انجام چنین اقدامات رادیکال و زیر و رو ساختن منافع افراد مختلف در جامعه، خود منجر به پیدایش تنش‌ها و کشکمش‌های اجتماعی شده، نظم جامعه را مختل می سازد.

نتيجه
نامزدهاي انتخاباتي به سه دلیل یعنی تفاوتهای فردی، تحول فکری و انتظارات واقعی و معقول مردم از آنها با یکدیگر فرق دارند. اما عاملی که موجب زایل شدن فرق بین نامزدهاي انتخاباتي می شود، ارزیابی آنها با انتظارات ایده‌آلی و حداکثری از سوی افراد جامعه هست. زیرا در این صورت، هیچ نامزد انتخاباتی نمی تواند از عهده پاسخگویی به این گونه انتظارات برآید و در نتیجه فرقی بین آنها مشاهده نمی‌گردد. اما اگر مردم، انتظارات واقعی و معقول از نامزدهاي انتخاباتي داشته باشند. در این صورت از یک سو فرق بین آنها مشخص می شود. از سوی دیگر افراد جامعه از بيگانگي سياسي بیرون آمده، انگیزه به مشارکت سیاسی پیدا می کنند. نهایتا اینکه انتظارات واقعی و معقول موجب در پیش گرفتن برنامه‌های اصلاحی و تدریجی و دوری از فعالیتهای انقلابی و ناگهانی در جامعه می شود.

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
فروپاشی در آرمان خواهی اصلاح طلبان
@Social_Science
✍امیر سلطان زاده

از سال 76 به این سو انتخابات در ایران شکلی سیاسی تر به خود گرفت. تا قبل از آن بیشتر نمادی از بیعت مردم با حاکمیت بود. در این میان اصلاح طلبان معمولا با ایجاد دو قطبی و رای سلبی انتخابات را پیروز شده اند. در سال 76 و در حالی که خاتمی اصلا وجهه امروز را نداشت و خیلی هم شناخته شده نبود, ترس از ناطق نوری بهانه ای شد تا خاتمی در انتخابات پیروز شود. در سال 88 نیز دو قطبی احمدی نژاد و موسوی شرایط را برای رای سلبی ایجاد کرد. در سال 92 نیز رای سلبی به قالیباف به عنوان نماد حاکمیت دلیل دیگری شد تا روحانی با پیشینه ای غیر اصلاح طلبی پیروز شود. در انتخابات خبرگان و مجلس 94 یک فروپاشی در آرمان خواهی اصلاح طلبان رخ داد. آنها که معتقد بودند به هر نحوی و تنها برای بدتر نشدن وضع موجود باید رای بدهند، به کسانی رای دادند که در سالهای 78 تا 80، آنها را نماد شیطان می دانستند. اصلاح طلبان در تنها انتخاباتی که به صورت ایجابی شرکت کردند، انتخابات 84 بود و اتفاقا در این انتخابات شکست خوردند. آنها نیک می دانند که توانایی عمل به شعارهای آزادی خواهانه و مترقی را ندارند و تنها ترس از جناح رقیب به مثابه سیاهی مطلق, می تواند کورسوی نور را توجیه کند. در برخی از گزاره های توجیهی این دوستان می فرمایند که پیشرفت از 76 به این سو نتیجه عمل اطلاح طلبان در حکومت است. همه ما نیک می دانیم تغییرات امروز, نتیجه انفجار اطلاعات و تغییر سبک زندگی عمومی است.زندگی که زیر پوست شهر به دور از تبلیغات جامعه جربان دارد و اصلا نتیجه تلاش اصلاح طلبان در تغییر سبک زندگی نیست. بنابراین اساسا فروکاستن خواسته های مردم برای راضی کردن آنها به رای دادن, خیانتی آشکار به دموکراسی است. دستاویز قرار دادن شعارهای مترقی و ایجاد ترس از شرایط غیر قابل پیش بینی, همیشه این مردم را امیدوار کرده است. آنها روزی به داور انتخابات اعتراض می کنند, اما روزی دیگر برای همان داور کف می زنند. هر زمان داور در راستای منویات انها عمل کند نیک است و هر زمان کوتاهی کند شر تلقی می شود.

خاطرمان هست در دهه 70 اقتصاد لیبرالیستی و آزاد و خصوصی سازی به مانند تیزی زهرآگین از سوی همین اصلاح طلبان تلقی می شد. آنها تمام قد در برابر کابینه هاشمی و اصولگرایان می ایستادند که چرا اقشار فرودست را فراموش می کنید و خصوصی سازی و اقتصاد باز را تبلیغ می کنید. اصلاح طلبانی که زمانی رویکرد سوسیالیستی به حاکمیت داشتند, امروز خود پیشرو در تداوم و توسعه لیبرالیسم اقتصادی هستند. زودتر از رقیب به فکر برچیدن کمک های دولتی بوده و سیاسیت درهای باز اقتصادی را پیگیری می کنند. کاندیدای ایشان عضو سابق جامعه روحانیت مبارز است و تنی چند از دشمنان سابق 78 تا 80, امروز در کابینه سمت دارند.
دست مریزاد گفتن به این دوستان در عقب نشینی و سقوط از آرمان خواهی در توان ما نیست. حتی خوشبین ترین اصولگرا هم فکر نمی کرد روزی علی لاریجانی و مصطفی پورمحمدی و حسن روحانی به عنوان گزینه های اصلاح طلبان برگزیده شوند. کسانی که پس از استفاده ابزاری از اندک پایگاه مردمی ساده دلان و پس از رسیدن به قدرت, به حامیان اصلاح طلب خود پشت پا می زنند.

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#انتخابات و #افول_اخلاق و #خودآگاهی

آسیب شناسی اجتماعی انتخابات ریاست جمهوری و شوراها

✍مجید حیدری چروده

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
👇👇👇👇
#انتخابات و #افول_اخلاق و #خودآگاهی
@Social_Science
آسیب شناسی اجتماعی انتخابات ریاست جمهوری و شوراها

✍ مجید حیدری چروده

نتایج پیمایش ملی سرمایه اجتماعی حاکی از آن است که بین ۵۵ تا ۶۰ درصد ایرانیان بر این باور هستند که خلقیات منفی نظیر دروغگویی، تظاهر و دورویی، فریب و تقلب، حرص، نا‌امیدی، قانون‌گریزی، خودخواهی و حسادت به میزان زیاد و خیلی زیادی هم در بین مردم و هم در بین مسئولین رواج دارد، اما وقتی نوبت به داوری در باره خودشان رسید تنها ۶٫۹ درصد چنین اعتقادی داشتند!

همچنین نسبت ایرانیانی که معتقدند خلقیات مثبتی نظیر گذشت، احترام به دیگران، خیرخواهی و کمک به یکدیگر، رعایت حقوق دیگران، تعاون‌گرایی، وجدان‌ کاری، وفای به عهد، انصاف و وقت‌شناسی در بین مردم و مسئولین رواج دارد فقط بین ۸ تا ۱۱ درصد است. اما در اینجا نیز وقتی نوبت به داوری هر کسی به خودش می رسد ۵۲٫۷ درصد از ایرانیان اظهار داشتند خودشان به میزان زیاد و خیلی زیادی واجد ویژگی مثبت مزبور هستند!

به نتایج فوق اضافه کنید شرایطی را که در آن ۷۰ تا ۷۵ درصد شهروندان سه مساله نخست کشور را بیکاری، تورم و تبعیض بدانند و در عین حال معتقد باشند نظام در حل آنها توفیق کم یا بسیار کمی داشته است. همه نتایج فوق در گروه های مختلف سنی و تحصیلی و همچنین زن و مرد و شهری و روستایی به صورت تقریبا یکسان مشاهده شده است.

📊نمودار توسط نگارنده بر اساس داده های تحقیق پیمایش ملی سرمایه اجتماعی (غفاری،۱۳۹۳) و و فرهنگ سیاسی ایرانیان (ایسپا، ۱۳۸۴) طراحی شده است...

★متن کامل در سایت صدانت
http://goo.gl/go35wu

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
◾️اعضای " #جمعیت_دفاع_از_کودکان_کار_و_خیابان" پس از پلمپ شدن در پارک تدریس می کنند!

انسان، دشواریِ وظیفه است!
شاملو
@jamiatdefaa

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 مدير تالار معروف فرمانيه قصد داشت زوج هايى كه در آن تالار عروسى گرفته بودند را در مهمانى دور هم جمع كند!
اما بعد از تماس با چند تن از آنها منصرف شد!

68% زوج ها #جدا شده بودند!
@Social_Science
مبارزه نه ؛ مدیریت آسیب های اجتماعی پایتخت
🔴بخش اول: #بحران_کارتن_خوابی
@Social_Science
✍ محمدجعفریان مددکار اجتماعی

طی یک دهه اخیر مسئله افراد کارتن خواب سوء مصرف کننده مواد از جمله اساسی ترین بحران های متولد شده در کلان شهر تهران بوده است.
در واکاوی و ریشه یابی این پدیده قطعاً عوامل مختلفی نقش داشته اند ولی آنچه که همگان بر آن توافق دارند وجود مسئله کارتن خوابی و ضرورت تدبیر برای کنترل و مدیریت این مسئله رو به بحران است چراکه سهل انگاری و غفلت از این مسئله موجبات افزایش نارضایتی های مردمی، ایجاد مسائل و مشکلات بیشتر از جمله تن فروشی، انتقال بیماری های عفونی اچ آی وی/ ایدز ، ناامنی در سطح شهر و اتلاف سرمایه های عمومی را فراهم خواهد کرد.

نگاهی به تجارب گذشته در خصوص نحوه مواجهه مدیریت شهری تهران با آسیب های اجتماعی و به خصوص پدیده کارتن خوابی معتادان نشان دهنده نوعی سردرگمی و بی بندوباری در برنامه ریزی و تصمیم گیری می باشد. ناکارآمدی ایجاد گرمخانه ها در سطح 22 منطقه، راه اندازی ناوگان فوریت های خدمات شهری (137) و نهایتاً ایجاد مراکز بهاران در سطح مناطق همگی مهر تأییدی بر عدم وجود یک نظام هوشمند، هماهنگ و منسجم در خصوص رسیدگی به مسئله بزرگترین چالش اجتماعی پایتخت کشور بوده است که خروجی این اقدامات وضعیت رو به بحران اکنون را برای شهروندان به بار آورده است.
براساس شواهد متقن علمی و تجربی به هر اندازه که نهادهای دولتی و عمومی به سمت نهادسازی و فربه کردن بدنه ساختاری خود باشند از موفقیت در عرصه اجتماعی دورتر خواهند شد. بعلاوه هرچقدر در تعیین شاخص های اجتماعی سعی بر زودبازدهی و نمایشی کردن برنامه ها شود دستاورد کمتری حاصل خواهد آمد. فعالان اجتماعی و سازمان های مردم نهاد این عرصه به خوبی از "پدیده عکس" در بدنه شهرداری تهران آگاه هستند. این روحیه گزارش کار مبتنی بر عکس که از رأس تا پایین ترین بخش های نهاد شهرداری را در برگرفته است ماحصل همان نگاه غالب غیرکارشناسانه و زودبازده در بطن مدیریت شهری تهران بوده است. بعلاوه این نگاه غیرکارشناسی موجب شده شورای مدیریت شهری چندان اعتقادی به تخصیص منابع برای تقویت عرصه اجتماعی پایتخت نداشته و در واقع ساخت و ساز پل ها و اتوبان های شهری را حائز اهمیت بیشتری دانسته و بنابراین ابعاد اجتماعی زندگی شهروندان تهرانی قربانی نگاه تک بعدی تصمیم گیران شود.
@Social_Science
بنابراین وقت آن رسیده است که به طور واقع بینانه برای مدیریت آسیب های اجتماعی اقدام کنیم و از اقدامات عجولانه، غیرکارشناسی و بدون اثربخشی پرهیز شود. در نتیجه لزوم تحول اساسی در زاویه نگاه و رویکرد مدیریت شهری در زمینه آسیب های اجتماعی و بالاخص کارتن خوابی معتادان وجود دارد و بایستی به جای صرف بودجه های چندین میلیاردی برای تجهیز و احداث اماکنی برای جداسازی و دور نگه داشتن شهروندان آسیب دیده ازجلو چشمان مردم، در پی ایجاد برنامه های نوآورانه و پایدار با مشارکت حداکثری سازمان های مردم نهاد برای ادغام آسیب دیدگان اجتماعی به جامعه باشیم.
تردیدی نیست که اگر برآیند اقدامات شهری همراه با احترام به شأن ومقام انسانی شهروندان آسیب دیده و باعث افزایش کیفیت زندگی معتادان شود آرام آرام از کارتن خوابی معتادان کاسته خواهد شد و آن ها را به جای حضور در کلونی های کارتن خواب، در مراکز کاهش آسیب (DIC, Shelter) و درگیر برنامه های اجتماعی سازمان های مردم نهاد خواهیم دید.
فراموش نکنیم مسائل اجتماعی زنجیروار به هم پیوسته هستند و افزایش کیفیت زندگی معتادان اگرچه نقطه کمال نیست اما موجب کاهش قابل توجه در خرده جرم و جنایت ها، ناامنی برای شهروندان، کارتن خوابی در سطح معابر و پارک ها، تن فروشی و انتقال بیماری های عفونی خواهد شد و این امر دستاورد مطلوبی را برای دوره چهارساله آینده مدیریت شهری و شهروندان فراهم خواهد کرد.

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#شیوا_امینی ملی پوش #فوتسال #زنان ایران که به دلیل بازی بدون حجاب در خارج کشور از بازي هاي داخلي محروم شده از داستان زندگي خودش و تماس هاي تلفني اش با مسولان می‌گوید.

https://t.me/Tavaana_TavaanaTech/18843

مطالب مرتبط:
دختر پرسپولیسی که دیروز به ورزشگاه آزادی رفت!
http://bit.ly/2kmK8G6
نبرد ده ساله زنان ادامه دارد: تکاپوی ورود به ورزشگاه‌ها
http://bit.ly/1yNyrLH
زنانه جنگیدن در میدان ورزشی
http://bit.ly/2dd2wOn
«بگذارید زنان ایرانی وارد ورزشگاه‌ها شوند».
http://bit.ly/1qglKsl
★منبع: آموزشکده توانا

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
●ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﯼ ﻃﯽ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ‌ﺍﯼ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻤﺪﺕ ۶۰ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ۴۵ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﻘﺪﺱ ﻏﺮﺑﯽ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﭘﺮﺳﯿﺪ:
ﺩﻋﺎﯼ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻃﯽ ﺍﯾﻦ ۶۰ ﺳﺎﻝ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ؟

■ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺮﺍﯼ:
ﺻﻠﺢ ﺑﯿﻦ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎن، ﮐﻠﯿﻤﯿﺎﻥ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻨﻔﺮﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﮓ‌ﻫﺎ،
ﺭﺷﺪ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﯼ ﺟﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺑﻼﺧﺮﻩ ﺍﯾﻨﮑﻪ سیاستمدﺍﺭﺍﻥ ﺑه‌ ما ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ.
●ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ۶۰ ﺳﺎﻝ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭼﯿﺴﺖ؟
■ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧم!

★منبع: ئاماژه

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
http://up2www.com/uploads/40a6IMG-20170428-201422.jpg

🔴تحلیلی بر اولین #مناظره_زنده_تلویزیونی #کاندیداهای_ریاست_جمهوری

@Social_Science
✍سیروان (ادمین علوم اجتماعی)

با همه ساز و کارهای از قبل تعیین شده و اختلاف نظرها و تنش ها که مناظره به صورت زنده و مستقیم پخش نشود، امروز شاهد اولین مناظره زنده کاندیداها بودیم. موضوع سوالات اولین مناظره، اجتماعی و فرهنگی بود.
ستاد نظارت بر مناظره های انتخاباتی و دیگر سازمان و نهادها، پیش بینی کرده بودند که مثل دوره های قبل، پخش مناظره های زنده باعث آشکار شدن خیلی از واقعیت های تلخ مسوولان و سازمان ها می شود. اما با فشار رسانه ها و افکار عمومی و همچنین بخاطر ایجاد فضای آزاد هر چند حبابی، و جهت داغ کردن انتخابات و بالابردن درصد مشارکت مردم، بلاخره با همه این تفاسیر، مناظره ها به صورت زنده پخش شد. اما دوباره سناریوهای دوره های قبل و همچنین فاش کردن فساد و قانون شکنی های شخصیت ها و سازمانها، اتفاق افتاد. دوباره شاهد خیانت ها و اقدامات غیر انسانی و غیرقانونی شخصیت ها از زبان رقیبانشان بودیم. مثل گذشته، مسوولان اقدامات خود را با هر وسیله ای که شده، توجیه کردند و گردن دیگری انداختند، دوباره استراتژی ها، سیاه کردن و حذف کردن رقیب بود، دوباره تهمت زدن و دروغ گویی و عدم منطق گفت وگو به صورت زنده پحش شد. اینجا جای مردم و منافع ملی خالی بود. مردم و منافع ملی ای که هیچ کدام از مسوولان و صاحب منصبان و سازمانها و نهادها برای آن ارزشی قائل نیستند.... و این است فاجعه امروز ایران.

نگاهی کنیم به سوالات اجتماعی مناظره این دوره، مناظره ای که ظاهرا محور آن موضوع های اجتماعی و فرهنگی بود، بحثی از پایه های اصلی توسعه و پیشرفت و بهبود ساختارهای اجتماعی و فرهنگی... نشد. آن هم موضوع آموزش و پرورش، دانشگاه، و خانواده بود. همچنین حرفی از شکاف های اجتماعی و سیاسی و نسلی، تبعیض های جنسیتی و قومی و نژادی، حقوق اقلیت های قومی و مذهبی، افسردگی و بی اعتمادی اجتماعی و سیاسی، کودکان کار، روسپیگری و رواج خانوارهای تک نفره و ده ها موضوع و مساله دیگر نشد. با نگاه پوپولیستی به مساله ازدواج، اشتغال، بیکاری، محیط زیست و شعارهای تکراری و پوچ بدون عمل، هیچ وقت گام در راه رشد و توسعه برنخواهیم داشت. فقط با رشد کالبدی و فیزیکی شهر و ساختمان ها به توسعه نمی رسیم، توسعه فرایندی همه جانبه و گسترده است، با نگاه های ایدئولوژیک و امنیتی و شعارپایه به شاخص های توسعه و برون رفت از رکود و بحران نمی رسیم. پایه اصلی و ضروری توسعه و اولین گام برای برون رفت از بحران ها، آموزش و پرورش و در درجه بعد دانشگاه می باشد، نهادهایی که در ایران هیچ دلسوزی ندارند. آموزش پرورش را به مکانی برای تجمع فرزندان و معلمان (با هزاران مشکل و دغدغه) تبدیل کرده ایم، نه مکانی برای رشد و افزایش آگاهی و پرورش نسل های باسواد و منتقد. دانشگاه را تبدیل به عرصه ای برای رواج دانش های ایدئولوژیک و وجود نگاه ابزاری و امنیتی کرده ایم. مدرک گرایی بدون وجود پشتوانه اشتغال را به یک ارزش تبدیل کرده ایم.... در کل انسانهای جامعه را به مرده های متحرک تبدیل کرده ایم....
و در آخر بین انتخابی متناقض گیر کرده ایم، آن هم انتخاب بین بد و بدتر یا بین بدتر و بدترین...

#مناظره_زنده #کاندیداهای_ریاست_جمهوری #انتخابات۹۶ #اجتماعی_فرهنگی

👥کانال علوم اجتماعی👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ