علوم اجتماعی،مسائل روز
24.6K subscribers
6.12K photos
2.54K videos
226 files
2.93K links
👇اینستاگرام علوم اجتماعی،مسائل روز👇

🆔 Social.Sciences1

یا لینک مستقیم⬇️

🌐 http://instagram.com/social.sciences1
Download Telegram
بخش هایی از ایران که در طول تاریخ به تاراج رفت...

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#توتالیتاریسم_جدید
@Social_Science
✍فرهاد قنبری

ویژگی بزرگ قرن بیستم ظهور قدرت های سخت و متصلبی بود که بشر تا به آن روز چنین تجربه ای را به خود ندیده بود. در قرون گذشته اغلب حاکمانی خشن و خود رای در اکثر نقاط جهان به قدرت رسیده و بعضی از آنها جنایات هولناکی را مرتکب شده بودند. از ایوان مخوف، پطر کبیر، جیمز اول تا ناپلئون و بسیاری دیگر در شرق و غرب دوران را می توان از این دسته حاکمان تلقی کرد.

ظهور فاشیسم، استالینیسم، مائوئیسم و مدل های کوچک این ایدئولوژی ها در برخی کشورهای جهان سوم، گواهی بر این مدعاست که یک تفاوت اساسی بین این رژیم ها و دیکتاتوری های سابق بود.
در دیکتاتورهای سابق شکل جامعه به شدت طبقاتی و دارای سلسله مراتب سخت و نفوذ ناپذیری بود. اغلب جنگ قدرت در درون کاخ ها و بین اعضای سلطنتی صورت می گرفت. در چنین جوامعی حاکمان از عوام مردم نه هواداری بلکه اطاعت محض را طلب می کردند. در واقع عامه مردم به عنوان ملک و دارایی حاکم مستبد تلقی می شد که اجازه هر گونه دخل و تصرف در اموال و گرفتن جان آنها را دارا بود.

اما دیکتاتوری های قرن بیستم یک دیکتاتوری مخوف درباری و وابسته کامل به شمشیره مزدورانش نبود. هیتلر در آلمان در میان شعور و شعف توده های همگانی و با رای اکثریت مردم انتخاب شد. بسیاری از نظام های ایدئولوژیک دیگر در این قرن با انقلاب توسط توده ها به قدرت رسیدند.
در واقع شکل جدیدی از دیکتاتوری در قرن بیستم شکل گرفت که نه تنها بی نیاز از حمایت توده ها نبود بلکه هواداری و علاقه مفرط آنها را طلب می کرد. اگر دیکتاتورهای سابق فقط زمین و ثروت و دسترنج توده ها را طلب می کردند در این نظام های جدید روح و روان و اندیشه توده ها هدف قرار گرفته بود.
هانا آرنت چنین نظام هایی را نظام های توتالیتاریستی می نامد. نظام هایی که دیگر فقط از رعیت خود مالیات طلب نمی کند بلکه می خواهد کل جنبه های حیات و روان او را تحت سیطره خود داشته باشد و توده نیز ذوب در قدرت و عظمت و کلام حاکم باشد.

 آرنت، دلیل اصلی شکل گیری حکومت های توتالیتر را ظهور توده ها به واسطه فروپاشی و اضمحلال ساختارهای طبقاتی که بر مبنای منافع و  مشترکات جمعی شکل گرفته بودند می داند و توده را جمعیتی تک افتاده، منزوی و تنها تعریف می کند که به بواسطه خلاء هویتی در خدمت هدف اقلیتی خاص در قالب سازمانی سیاسی قرار می گیرد.

کنت میناگ معتقد است «توتالیتاریسم اساساً معطوف به ساختن جامعه‌ای حول محور یک اندیشه‌ی آرمانی است» اندیشه جامعه سعادتمندی که همه در آن در رفاه و خوشبختی به سر می برند.

در مورد چرایی گرایش به نظام های توتالیتور بحث های زیادی صورت گرفته است. آرنت علت این گرایش را تنهایی و انزوای انسان مدرن می داند. او انواع تنهایی را از هم جدا می کند «اول تنهایی مثبت و به معنای با خود بودن که تفکر به طور کلی در این نوع تنهایی صورت می‌گیرد؛ دوم تنهایی به معنای منزوی بودن و با دیگران نبودن که نتیجه اش نابودی حوزه سیاسی و عمومی زندگی در دولت خود کامه و اقتدارگراست؛ و سوم تنهایی به معنای با خود نبودن و با دیگران هم نبودن، تنهایی نوع سوم ویژگی توده‌های عظیم قرن بیستم است؛ و توتالیتریسم نیز پاسخی برای رهایی انسان‌ها از این وضع به شمار می‌آید.»

توده هایی که در انزوا و تنهایی و زیر آوار سنگین بی معنایی و پوچی تحمیل شده از سوی جامعه به هر دیوار بلند و هر پرتگاهی پناه می برد تا خود را از این فشار مداوم برهاند. اریش فروم متفکر آلمانی در این باره می گوید « غالباً افراد گروه‌های فشار و نیز افرادی که اقدام به شکنجه‌ی جسمانی هم‌نوعان خود می‌کنند، از درمانده‌ترین و واخورده‌ترین و عقده‌ای‌ترین گروه‌های محروم اجتماعی هستند که ریشه‌های شهری یا روستایی در تهی‌دست‌ترین طبقات و گروه‌های اجتماعی منشاء آنان است.» به عقیده فروم اغلب ذوب شده گان حاکم توتالیتور سرخوردگان و مطرودان جامعه مدرن هستند که به دلایل مختلف دچار یاس و سرخوردگی شده اند.

به نظر با فروکش کردن کلان روایت های توتالیتور مانند فاشیسم و استالینیسم نوع جدیدی از توتالیتاریسم در جهان پست مدرن و قرن بیست و یکم ظهور کرده است که هر چند در شیوه عمل تفاوت چندانی با توتالیتاریسم قرن بیستم ندارد، ولی در هدف آرمانهای متفاوتی را ارائه می کند. اگر آرمان فاشیسم و چپ ارتدوکس استالینی و مائویی، اصلاح نژادی، روح برتر قومی و برقراری عدالت و برابری بین توده های در همین جهان و آینده ای نه چندان دور بود ،آرمان توتالیتاریسم جدید آنجهانی است. آنها به توده های حامی خود وعده بهشت و لذت های آنچنانی در جهان دیگر را نوید می دهند و به این شیوه توده ها را جذب خود می نمایند.

بنیادگرایی دینی، ایجاد رعب و وحشت در غالب عملیات های تروریستی و طرد و عدم پذیرش هر قرائت متفاوتی از دین ویژگی بارز این نوع توتالیتاریسم جدید است.
@kharmagaas

👥علوم اجتماعی👥
@Social_Science
📈نرخ رشد سالیانه #مدارس_غیرانتفاعی(فروش خدمات آموزشی) در سالهای مختلف:

#آموزش_وپرورش_پولی

منبع:مرکز پژوهشهای مجلس

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
Telegram.me/Social_Science
☑️ #شغل_های_پررونق سال 2017

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹 5 تیرماه، #روز_جهانی #مبارزه_با_مواد_مخدر

شعار هفته مبارزه با مواد مخدر:

"اول گوش کن!"
گوش کردن به کودکان ونوجوانان گام نخست در کمک به رشد سالم و ایمن آنهاست.
@jamiatdefaa

👥 @Social_Science👥
مصاحبه با #ابراهیم_توفیق در مورد #امر_اجتماعی، و خواستِ برابری‌خواهی در تاریخ معاصر ایران
@Social_Science
به حاشیه راندنِ امر اجتماعی

با در نظر گرفتن رابطه‌ی مکانی و زمانیی که دو مفهوم برابری‌خواهی و امر اجتماعی با یکدیگر دارند، چگونه می‌توانیم در تاریخ معاصر ایران قدم بگذاریم؟ دکتر ابراهیم توفیق، استاد جامعه‌شناسی به پرسش‌هایی در این زمینه پاسخ می‌دهد.
«امر اجتماعی» مفهوم گنگی است، که جدل با آن ما را در نقاط تاریخی معینی فرو خواهد برد؛ به این معنی که نیروهای متعارضی در کش‌مکش‌ند تا به مفاهیمی مثل جامعه، دولت، سیاست و جامعه‌ی مدنی فرم و شکل دهند. در عین حال یکی از بنیادین‌ترین خواسته‌های اجتماعی، مسئله‌ی برابری‌خواهی است که در قالبِ مطالباتی، در میدان‌های مختلف از سوی گروه‌های اجتماعی، نسبت به گروه‌های اجتماعی دیگر طرح شده است. چالش اول از ارتباط این دو مفهوم، یعنی برابری‌خواهی و امر اجتماعی بر می‌آید. نکته‌ی بعدی اما، با توجه به فرض تاریخی بودن هر دوی این مفاهیم، ما را وارد تاریخِ اجتماعی خودمان خواهد کرد. با این حساب، با در نظر گرفتن رابطه‌ی مکانی و زمانی‌ای که این دو مفهوم با یکدیگر دارند، چگونه می‌توانیم در تاریخ معاصر ایران قدم بگذاریم؟ در این راستا با دکتر ابراهیم توفیق، استاد جامعه‌شناسی به گفتگو نشسته‌ایم.

شما «امر اجتماعی» را چگونه معنی می‌کنید؟...

⭕️متن کامل در میدان👇
https://meidaan.com/archive/38872

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 « #مهرزاد_بروجردی» استاد علوم سیاسی دانشگاه سیراکیوز

از « #انسداد_فکری در دوران #رضاشاه» می گوید:
@SocioMedia

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
🔴 تعداد #معتادان طبق آمار تیر۹۵:
2802000 نفر

%۷۰ تریاک و شیره
%۱۲ حشیش و ترکیبات آن
%۱۰ هروئین و کراک

۳۱۹۰ مرگ بر اثر سوءمصرف مواد مخدر در سال ۹۵

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
ریشۀ #اعتیاد به #بازی_های_کامپیوتری و #رسانه_های_اجتماعی

@Social_Science
#تکنولوژی چگونه ما را در #دام_اعتیاد گرفتار می‌کند؟
‌
یک پست بدون «لایک» فقط برای خود فرد دردناک نیست، بلکه همچنین نوعی سرزنش عمومی است

انسان‌ها از سنین پایین دوست دارند دکمه‌هایی را فشار دهند که نور می‌دهند و صدا ایجاد می‌کنند. هیجان بازخورد مثبت ریشۀ اعتیاد به دستگاه‌های قمار، بازی‌های کامپیوتری و رسانه‌های اجتماعی است.
گاردین — چند وقت پیش، من در طبقۀ هجدهم یک ساختمان بلند در شهر نیویورک وارد آسانسور شدم. زنی جوان در داخل آسانسور با شرمندگی از بالای سر بچۀ نوپای خود به پایین می‌نگریست در حالی که بچه به من نگاه می‌کرد و می‌خندید. هنگامی که سرم را برگرداندم تا دکمۀ طبقۀ همکف را فشار دهم، دیدم که تمام دکمه‌ها از قبل فشار داده شده‌اند. بچه‌ها فشار دادن دکمه‌ها را دوست دارند، اما آن‌ها فقط وقتی تمام دکمه‌ها را فشار می‌دهند که دکمه‌ها نور بدهند. انسان‌ها، از سنین پایین، به‌سوی یادگیری سوق داده می‌شوند، و یادگیری شامل دریافت حداکثر بازخورد ممکن از محیط پیرامون است. بچۀ نوپایی که در آسانسور همراه من بود، می‌خندید زیرا بازخورد، به‌صورت نور یا صدا یا هر تغییری در وضعیت جهان، لذت‌بخش است.

اما این جست‌وجو برای بازخورد با کودکی پایان نمی‌یابد. در سال ۲۰۱۲، مؤسسه‌ای‌ تبلیغاتی در بلژیک، در فضای باز، پویشی برای حمایت از یک شبکۀ تلویزیونی به راه انداخت که به‌سرعت همه‌گیر شد. تولیدکنندگان این پویش در میدانی قدیمی و زیبا در شهری خلوت در فلاندرز۱ دکمۀ بزرگ قرمزی را بر روی یک پایه قرار دادند. پیکانی بزرگ بالای دکمه آویزان بود و روی آن این دستورالعمل ساده قرار داشت: «فشار دهید تا هیجان بیافرینید». شما می‌توانستید با نزدیک شدن هر فرد به دکمه، درخشش را در چشم او ببینید، همان درخششی که در چشمان آن بچۀ نوپا در آسانسور ظاهر شد؛ درست قبل از آن که دست کوچک خود را روی صفحۀ دکمه‌ها به این سو و آن سو حرکت دهد...

★متن کامل در لینک زیر (ترجمان علوم انسانی)
http://tarjomaan.com/vdcf.mdciw6dtcgiaw.html

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
Telegram.me/Social_Science
دیگر وقت آن نیست که بدانیم چه کسی جهان را آفریده است، باید دید چه کسانی به خراب کردن آن مشغولند!

#نوآم_چامسکی
@Amazhe

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
Forwarded from عکس نگار
‍ #استالین
@Social_Science
✍فرهاد قنبری

استالین ناگهان چشمان خود را گشود و به اطرافیان نگاهی انداخت. سپس دست چپ خود بالا برد. کسی نمی داند که او با این کار می خواست به بالا اشاره کند یا کسی را تهدید کند؟ درست چند لحظه ی بعد، رهبر اتحاد جماهیر شوروی چشم از جهان فروبست.
این روایت دختر استالین از مرگ پدر است .بی هیچ احساس فرزندی. بی هیچ غم و دلشکستگی در روایت مرگ پدر،گویی انگار او هم یکی از بازیگران دستگاه رعب و وحشت استالین است که هر لحظه امکان محکوم و مغضوب شدن خود را انتظار می کشیده است. او لحظه جان دادن پدر و بلند کردن ناخوداگاه دست اش را نشانه ای برای تهدید و متهم کردن تعبیر می کند .او می توانست بنویسد پدر دست چپ خود را بالا برد و شاید می خواست برای آخرین بار مرا ،تنها دخترش را به آغوش بکشد یا مثلا می خواست دست اش را بگیرم و دست در دست من چشم از جهان فرو ببندد. ولی او اصلا روایت عاطفی ارائه نمی کند. (گو اینکه اگر این را هم انجام می داد و ما امروز آن را می شنیدیم برایمان به شدت مضحک جلوه گر می شد) مگر می شود استالین بخواهد کسی را به آغوش بکشد؟مگر می شود استالین هم دوست داشته باشد کسی دستان اش را بگیرد ؟
آری استالین باید اینگونه بمیرد. او در لحظه آخر با بلند کردن انگشت اش متهم را نشان می دهد، او دنبال متهم مرگ اش می گردد، اما مرگ اجازه نمی دهد نمایش داداگاه متهم را به جا آورد. گویی این لحظه جان کندن این لحظه بلند کردن دست، آخرین داداگاه تصفیه های استالینی است که تمام دستگاه و این نمایش خونبار را کات می دهد.
آری حالا صحنه را برچینید، سکانس تمام شد، استالین مرد
زن و توسعه در ایران - رنانی.pdf
6.8 MB
#زن و #توسعه در ایران
- - - - - - - - - - - - - - -
متن سخنرانی #محسن_رنانی در دی ماه ۱۳۹۵
در نشست تخصصی «مهارتهای گفت‌وگو و توانمندسازی زنان».

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
◾️ ۷ تیر سالروز بمباران شیمیایی اولین شهر غیرنظامی ( #سردشت) در جهان

۷تیر ۱۳۶۶
با ۸هزار قربانی...

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #نظریه_طبقه_تن_آسا
👤 #تورستین_وبلن
@Social_Science
✍ #فرهاد_قنبری

تورستین وبلن در کتاب " نظریه طبقه تن آسا" می‌گوید «ثروت برای اینکه برای فرد منزلت بیشتری به همراه آورد باید بصورت متظاهرانه به نمایش گذاشته شود. طبقه مرفه علاوه بر بدست آوردن ثروت و به تبع آن قدرت،‌ همواره در پی نشان دادن این ثروت برای کسب افتخار اجتماعی بوده‌اند. این تظاهر در ابتدا بصورت «فراغت خودنمایانه» از طریق اشتغال فرد به کارهای غیرتولیدیست، زیرا کار مولد تنها متعلق به طبقات پائینتر بوده است».

در جامعه شهری امکان این نوع نمایش ثروت وجود ندارد. پس «مصرف خودنمایانه» جای اشتغال غیرمولد را می‌گیرد. ثروتمندان می کوشند با مصرف خودنمایانه خود را متمایز کنند و به عنوان الگوی جامعه معرفی کنند. در این فرایند طبقه مرفه نمادهایی را مطرح می‌کند که این نمادها ارزش تلقی می شود و با رقابتی شدن فضای جامعه دیگر طبقات هم می‌کوشند تا خود را به نمادهای طبقه مرفه نزدیک کنند.
به عنوان مثال پوشیدن لباس های مارک دار، یا مسافرت به کشورهای دیگر و سواحل معروف دنیا، یا خرید خودروهای گران قیمت و لوکس و... شیوه هایی از این نمایش متظاهرانه است.
در قرن بیست و یکم به واسطه انقلابات مدام در عرصه ارتباطات این میل به شوآف و عرضه خود به صورتی تافته جدا از جامعه از طریق به نمایش گذاشتن لباس و محل تفریح و لوازم خانه و خودرو و ....در فضای مجازی، شکل جدیدی به خود گرفته است.

این بخش از جامعه با به نمایش گذاشتن سبک زندگی، پوشش، آرایش و مصرف خود، الگویی را برای دیگر طبقات اجتماعی ارائه می دهند. اعضای طبقه تن آسا برای این که در میدان مبارزه و برتری جویی، ارزش خود را بالاتر نشان دهند و از این راه امتیاز بیش تری برای خود به دست آورند، پیوسته مشغول مصرف تظاهری، آسایش تظاهری، خودنمایی تظاهری و نمایش دادن تفاخر خود هستند تا دیگران را در میدان مبارزه به زانو درآورند.
اما آسیب جدی این نمایش متظاهرانه را طبقات اجتماعی متوسط و پایین جامعه متحمل می شوند. توده هایی که با تلاش فراوان و خود ویرانگرانه ای سعی می کنند از همه لحاظ با این الگوهای ارائه شده همراه شوند، و در صورت نرسیدن سعی می کنند با بدلی از آن لذت ها (مارک های تقلبی، سفر به کشورهای همسایه و کم هزینه، استفاده از لوازم آرایشی ارزان قیمت و اعمال جراحی زیبایی و ...) خود را ارضا نمایند.

گاهی عده ای هم در صورت نرسیدن به همین مدل کوچک این مصرف گرایی به عنوان عنصری ضد اجتماعی و عقده ای، در نهان و ناخودآگاه خود درگیر چنین زندگی به اصطلاح #لاکچری مانده و حسرت می خورند و بعضا در صدد آسیب زدن به این طبقات بر می آیند.
امروزه اغلب فرزند کارگر پایین شهری که درامد ماهیانه پدرش شاید کمتر از یک میلیون تومان باشد تمام خودروهای لوکس خارجی را می شناسد و با انواع و اقسام لذت های طبقه ثروتمند آشناست.
او با مشاهده سبک زندگی این طبقه در صفحات مجازی در حسرتی همیشگی به سر می برد.
این مسئله در درازمدت باعث شکل گیری یک دوگانگی آسیب زا می شود. فرزندان طبقات محروم، ازیک سو در دنیای خیالی و آرمانی و زندگی در چنین دنیایی را تجربه می کند و از سوی دیگر با زندگی در شرایط واقعی و به دور از چنین امکانی مواجه می شود که در نهایت سرخوردگی ها و آسیب های روانی بسیاری برای این کودک و نوجوان به همراه خواهد داشت.
@kharmagaas

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
📊مقایسه #درآمد_سرانه ایران با کشورهای همسایه در سال ۲۰۱۶

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
Telegram.me/Social_Science
⚫️ هفتم تیر سال 66 و #بمباران_شیمیایی_سردشت

@Social_Science

تهران، ایرنا - مردم قهرمان شهر مرزی سردشت روز هفتم تیر ماه سال 1366 شاهد یکی از فجیع ترین جنایات رژیم حزب بعث با حملات شیمیایی و بمباران محلات مختلف سردشت بودند.

این تهاجم غیر انسانی، شهر مرزی کشورمان را به نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در دهه 80 میلادی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما توسط نیروهای آمریکایی تبدیل کرد.
به گزارش روز چهارشنبه ایرنا ،مجامع جهانی به دلیل نفوذ حامیان منطقه ای و فرامنطقه ای صدام ، قادر به انجام اقدام قابل توجهی نبودند، ولی این در حالی بود که در فروردین سال 1986 میلادی (1365)، اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد در واکنش به جنایات جنگی آشکار صدام، مصوبه‌ای را در محکومیت به کارگیری سلاح شیمیایی توسط او گذراندند که با وتوی آمریکا بی‌اثر شد.

روز هفتم تیر66 یکی از فجایع تاریخی در شهر سردشت به وقوع پیوست و بمباران شیمیایی شهر سردشت نقطه مشهودی در حملات شیمیایی عراق بود که متاسفانه هیچ تاثیری بر افکار مردم دنیا نداشت.
در ساعت 16:30 روز یکشنبه هفتم تیر ماه 1366 چند فروند هواپیمای عراقی سکوت شهر کوچک سردشت در غرب کشور را شکستند و هفت بمب خردل در نقاط مختلف شهر انداختند که 2 بمب در بازار شهر و 2 بمب دیگر در مناطق مسکونی فرو افتاد.

طبق آمارهای رسمی از شهر 12هزار نفری نفری سردشت، هشت هزار و 25 تن ، مصدوم شدند که این آمار شامل مصدومان خفیف نیز می شد. حداقل چهار هزار و 500 تن از مصدومان نیاز به درمان داشتند، تعداد سه هزار تن از آنان در شهر سردشت به صورت سرپایی درمان شدند و سپس در روستاهای مجاور مدتی را سپری کردند تا آلودگی شهر کاملا مرتفع شد.
حال مابقی مصدومان؛ یعنی یک هزار و 500 نیز وخیم بود و نیاز به بیمارستان برای بستری شدن داشتند؛ لذا به خارج از سردشت اعزام شدند ؛ 600 تن از این گروه به تهران و مابقی به چند شهر شمال غربی کشور اعزام شدند. تعدادی از هموطنان شهید شدند و بسیاری از مصدومان هفته های زیادی را در بیمارستان گذراندند و اکنون نیز از عوارض شدید ریوی و چشمی و پوستی رنج می برند.
کل آمار شهدا در حدود 130 تن بود (در برخی گزارش ها 110 تن قید شده است) که 20 تن از این شمار در سردشت در همان دقایق و ساعات نخستین پس از بمباران شهید شدند ، 10 تن نیز در حین انتقال از سردشت به شهادت رسیدند و یکصد تن دیگر هم پس از حادثه به تدریج در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های مختلف کشور به شهادت رسیدند...

★گزارش کامل در لینک زیر (ایرنا)👇
yon.ir/xpXuA

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
Telegram.me/Social_Science
#نرخ_باروری در کشورهای مختلف جهان

🔘نرخ باروری در ایران همانند امریکا، کانادا، چین و روسیه کمتر از ۲.۱٪ است

🔘ایران در منطقه خاورمیانه یکی از پایین ترین نرخهای باروری را دارد

@Social_Science
7 میلیارد نفر در جهان چکار می کنند؟

👥کانال علوم اجتماعی👥
Telegram.me/Social_Science
«شهروند» از کار زنان تحصیلکرده با دستمزدی کمتر از قانون کار بدون‌بیمه و قرارداد گزارش می‌دهد
@Social_Science
🔴زنانی با حقوق‌های ۱۵۰ هزارتومانی

نیکوپور، معاون پژوهشی موسسه عالی پژوهش تأمین ‌اجتماعی در گفت‌وگو با «شهروند»: ۸۰ درصد شاغلان بدون بیمه در ایران، زنان هستند
محمد باقرزاده| «شش ماه است که از حدود ۳ عصر تا ۱۲ شب در این فلافل‌فروشی کار می‌کنم، لیسانس علوم‌سیاسی از دانشگاه پیام‌نور دارم و ماهی ۱۵۰ هزارتومان حقوق می‌گیرم. خانواده‌ام به من اعتماد کامل دارند وگرنه نصف‌شب برگشتن یک دختر به خانه، آن هم در این شهر کوچک برای فامیل بی‌آبرویی است.» مادرش همان روزهای اول؛ زمانی که «مریم» کار منشی‌گری‌اش در یک کلینیک پزشکی را از دست داد و از طرف یکی از دوستانش فلافل‌فروشی را پیدا کرد، سراغ همسایه‌ها رفت تا ساعت پایان کار جدید دخترش را به آنها بگوید و آنها فکر بدی درباره نصف‌شب‌ برگشتن‌های مریم نکنند. او یکی از حدود هشت‌میلیون کارگر ایرانی است که حداقل‌های قانون کار هم شامل حالش نمی‌شود، پیش از این هم نمی‌شد: «از سه‌سال پیش منشی دو پزشک بودم. حقوقم تقریبا همین بود ولی کار بهتر و راحت‌تری داشتم، دقیق هم نمی‌دانم چرا اخراج شدم. بعد از آن هم چند ماه بیکار بودم و از سر کلافگی و بیکاری این‌جا آمدم.» دختری ۲۹ساله در استان کهگیلویه‌و‌بویراحمد از کار بدون‌ قرارداد و بیمه‌اش ناراضی است، اما آن‌طور که خودش می‌گوید بهتر از بیکاری است و چاره دیگری ندارد: «بالاخره که چی؟ این همه مرد جوان بیکار می‌چرخند و پول توی جیب‌شان را هم از خانواده می‌گیرند، همه هم الان افسرده. حق ما این نیست ولی برای صاحب مغازه هم بیشتر از این نمی‌صرفد. همین که توی جامعه هستم و در حد نیازهای خودم حقوق می‌گیرم بهتر از بیکاری است. شاید یک روزی شرایط بهتر شد.» کار و حقوق مریم، در شهر «دهدشت» و دیگر شهرهای این استان نه‌تنها استثنا نیست بلکه تبدیل به یک رویه شده است؛ از زمان روی کار آمدن دولت اصلاحات و تغییرات فرهنگی ایجادشده در این شهر، دختران فارغ‌التحصیل‌ از دانشگاه‌های مختلف که امکان استخدام در ادارات دولتی را نیافتند، کم‌کم جذب بازار شدند تا نیروی کاری ارزان در اختیار مغازه‌داران، صاحبان دفاتر بیمه، کتابفروشی‌ها، پزشکان و... قرار بگیرد.
گروگانگیری با چک و سفته...

گزارش کامل در لینک زیر
http://mobile.shahrvand-newspaper.ir/News/Mobile/Main/104263/

👥کانال علوم اجتماعی، مسائل روز👥
Telegram.me/Social_Science
سازمان بهداشت جهانی: یمن با بدترین همه‌گیری وبا در جهان روبه‌رو شده ‌است!

اکنون 200 هزار مورد مشکوک مبتلا به وبا در یمن شناسایی شده است.

#انجمن_دیده_بان_حقوق_کودک
@childnews

@Social_Science