🖋 "دوستان حلالم کنید": سلفی گرفتن با مرگ
@SOCIAL_SCIENCE
▪️ #فردین_علیخواه | جامعه شناس
در یکی دو سال اخیر َبنرهای عریضی سرِ برخی از کوچههای شهرهای کشورمان نصب میشود که در آنها تصویر خندان، غمگین یا گریان آدمهایی( فقط مردان) نقش بسته است که از دنیا رفتهاند و در پایین این تصاویر جملۀ درشتی آمده است که: " ای دوستان حلالم کنید"، "پدر و مادر عزیزم؛ حلالم کنید"، " بچههای محل؛ روزهای خوبی داشتیم"، " از من راضی باشید"، " منتظرتان هستم".
برخی از این بنرها و داربستهایشان آنقدر عریضاند که از فاصلۀ چند صد متری هم قابلمشاهده بوده و خود را به نگاه هر عابری تحمیل میکنند. حالتِ عکسِ برخی از متوفیان در این بنرها بهگونهای است که گویی متوفی به همین قصد؛ یعنی بنر خداحافظی، عکس سلفی گرفته است. در برخی از آنها نیز چهرۀ متوفی با فتوشاپ دستکاری و زیباتر شده است.
ژان بودریار، متفکر معروف فرانسوی، یکی از نقدهایی را که بر جوامع جدید وارد میداند فوران یا انفجار تصاویر است. طوفانِ تصاویر، زندگی انسان امروزی را درنوردیده است و گویی گریزی از آن نیست. در این جوامع تلاش میشود تا همهچیز از دریچۀ صفحۀ نمایش دیده شود. واقعیت زمانی معتبر است که از صفحۀ نمایش(تلویزیون، تلفن همراه و غیره) بیرون بیاید. این روند آنقدر گسترش مییابد که انسان امروزی، یا در میان صفحات نمایش زندگی میکند یعنی مدام از تلویزیون به سمت تلفن همراه و از تلفن همراه به سمت تلویزیون میرود، و یا خودش تبدیل به صفحۀ نمایش میشود! تبدیلشدن خود به صفحۀ نمایش، حکایت از وضعیت دیگری دارد که جامعه شناسان با عنوان "زندگیِ رسانهای شده" Mediated life از آن حرف میزنند. کل زندگی میشود تصویر! بودریار پیامد این روند را "زندگیِ شبیهسازیشده" میداند. در این وضعیت تشخیص اینکه چه چیز واقعی و چه چیز "شبیهسازیشده" یا "کپیِ واقعیت" است بسیار دشوار میگردد. "زندگیِ رسانهای شده" به معنای آن است که همه لحظات زندگی تبدیل به عکس و تصویر میشود و قواعدی نظیر غلو کردن در نشان دادن واقعیت که زمانی بیشتر بر رسانههای جمعی نظیر تلویزیون حاکم بود به زندگی روزمرۀ ما هم وارد میشود. یعنی ما نیز در انعکاس واقعیت مبالغه میکنیم.
به موضوع بنرها برگردیم. گویی این بنرها ادامۀ همان "زندگیِ رسانهای شدۀ" این روزهای ماست. به معنای دقیقتر، نه زندگی بلکه ما با "مرگ رسانهای شده" مواجهیم. سلفی گرفتن، پس از زندگی هم ادامه مییابد و هر چه غلوآمیزتر باشد بهتر است. مرگِ ماندگار آن مرگی است که تبدیل به داربست ها و بنرهای عریض شود. مرگ خوب آن مرگی است که دیده/تماشا شود.
اگر دانشجویان پزشکی با جسد متوفیان عکسِ سلفی میگیرند در اینجا متوفیان انگار با خودشان عکس سلفی گرفتهاند. شاهد مرگی اینستاگرامی شده هستیم. نکتۀ قابلتأمل آن است که پیشازاین، دوستان و آشنایان متوفیان، بنرها یا پارچههای کوچکی تهیه و بر درودیوارهای خانۀ متوفی نصب میکردند. معمولاً خانوادۀ متوفی صرفاً از طریق نصب اعلامیه ترحیم به دیگران اطلاعرسانی میکرد. هماکنون علاوه بر ارسال پیامک و نصب اعلامیه ترحیم، نصب این بنرهای عریض از عکس متوفی هم باب شده است. به نظر میرسد که در سالهای آینده، دوستان و آشنایان متوفیان بنرهایی از عکسهای مشترکشان با متوفی تهیهکرده و در کوچهها نصب کنند. تاروپود زندگیمان شده عکس! و دور نیست آن روزی که در سالگرد متوفیان، در کوچهها شاهد بنر هایی باشیم با این جمله از متوفی که " پس چرا نمیآیید ؟".
مارشال مک لوهان معتقد بود که هر یک از وسایل ارتباطی، در تداوم یکی از حواس یا اندامهای انسانهاست. مثلاً دوچرخه ادامۀ پا، رادیو ادامۀ گوش و عکس ادامۀ چشم است. ولی بهراستی این بنرها ادامۀ کدام حواس یا اندامِ ماست؟ به نظر میرسد که نه ادامۀ حواس یا اندام؛ که این بنرها ادامۀ همان "زندگیِ خلاصهشده در عکس" های ماست. ولی نکته آن است که در جامعهای که در آن مدام اخبار بد به گوش میرسد بزرگ کردن مرگ و جار زدن آن در کوچهها از طریق نصب بنرهای عریض و طویل، چقدر میتواند به دیگران امید و زندگی بدهد؟ سؤال دیگر آن است که آیا اساساً مرگ هم تبدیل به یک سرگرمی اینستاگرامی شده است؟ این سؤالی است که قبل از نصب این بنرها باید از خودمان بپرسیم.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
▪️ #فردین_علیخواه | جامعه شناس
در یکی دو سال اخیر َبنرهای عریضی سرِ برخی از کوچههای شهرهای کشورمان نصب میشود که در آنها تصویر خندان، غمگین یا گریان آدمهایی( فقط مردان) نقش بسته است که از دنیا رفتهاند و در پایین این تصاویر جملۀ درشتی آمده است که: " ای دوستان حلالم کنید"، "پدر و مادر عزیزم؛ حلالم کنید"، " بچههای محل؛ روزهای خوبی داشتیم"، " از من راضی باشید"، " منتظرتان هستم".
برخی از این بنرها و داربستهایشان آنقدر عریضاند که از فاصلۀ چند صد متری هم قابلمشاهده بوده و خود را به نگاه هر عابری تحمیل میکنند. حالتِ عکسِ برخی از متوفیان در این بنرها بهگونهای است که گویی متوفی به همین قصد؛ یعنی بنر خداحافظی، عکس سلفی گرفته است. در برخی از آنها نیز چهرۀ متوفی با فتوشاپ دستکاری و زیباتر شده است.
ژان بودریار، متفکر معروف فرانسوی، یکی از نقدهایی را که بر جوامع جدید وارد میداند فوران یا انفجار تصاویر است. طوفانِ تصاویر، زندگی انسان امروزی را درنوردیده است و گویی گریزی از آن نیست. در این جوامع تلاش میشود تا همهچیز از دریچۀ صفحۀ نمایش دیده شود. واقعیت زمانی معتبر است که از صفحۀ نمایش(تلویزیون، تلفن همراه و غیره) بیرون بیاید. این روند آنقدر گسترش مییابد که انسان امروزی، یا در میان صفحات نمایش زندگی میکند یعنی مدام از تلویزیون به سمت تلفن همراه و از تلفن همراه به سمت تلویزیون میرود، و یا خودش تبدیل به صفحۀ نمایش میشود! تبدیلشدن خود به صفحۀ نمایش، حکایت از وضعیت دیگری دارد که جامعه شناسان با عنوان "زندگیِ رسانهای شده" Mediated life از آن حرف میزنند. کل زندگی میشود تصویر! بودریار پیامد این روند را "زندگیِ شبیهسازیشده" میداند. در این وضعیت تشخیص اینکه چه چیز واقعی و چه چیز "شبیهسازیشده" یا "کپیِ واقعیت" است بسیار دشوار میگردد. "زندگیِ رسانهای شده" به معنای آن است که همه لحظات زندگی تبدیل به عکس و تصویر میشود و قواعدی نظیر غلو کردن در نشان دادن واقعیت که زمانی بیشتر بر رسانههای جمعی نظیر تلویزیون حاکم بود به زندگی روزمرۀ ما هم وارد میشود. یعنی ما نیز در انعکاس واقعیت مبالغه میکنیم.
به موضوع بنرها برگردیم. گویی این بنرها ادامۀ همان "زندگیِ رسانهای شدۀ" این روزهای ماست. به معنای دقیقتر، نه زندگی بلکه ما با "مرگ رسانهای شده" مواجهیم. سلفی گرفتن، پس از زندگی هم ادامه مییابد و هر چه غلوآمیزتر باشد بهتر است. مرگِ ماندگار آن مرگی است که تبدیل به داربست ها و بنرهای عریض شود. مرگ خوب آن مرگی است که دیده/تماشا شود.
اگر دانشجویان پزشکی با جسد متوفیان عکسِ سلفی میگیرند در اینجا متوفیان انگار با خودشان عکس سلفی گرفتهاند. شاهد مرگی اینستاگرامی شده هستیم. نکتۀ قابلتأمل آن است که پیشازاین، دوستان و آشنایان متوفیان، بنرها یا پارچههای کوچکی تهیه و بر درودیوارهای خانۀ متوفی نصب میکردند. معمولاً خانوادۀ متوفی صرفاً از طریق نصب اعلامیه ترحیم به دیگران اطلاعرسانی میکرد. هماکنون علاوه بر ارسال پیامک و نصب اعلامیه ترحیم، نصب این بنرهای عریض از عکس متوفی هم باب شده است. به نظر میرسد که در سالهای آینده، دوستان و آشنایان متوفیان بنرهایی از عکسهای مشترکشان با متوفی تهیهکرده و در کوچهها نصب کنند. تاروپود زندگیمان شده عکس! و دور نیست آن روزی که در سالگرد متوفیان، در کوچهها شاهد بنر هایی باشیم با این جمله از متوفی که " پس چرا نمیآیید ؟".
مارشال مک لوهان معتقد بود که هر یک از وسایل ارتباطی، در تداوم یکی از حواس یا اندامهای انسانهاست. مثلاً دوچرخه ادامۀ پا، رادیو ادامۀ گوش و عکس ادامۀ چشم است. ولی بهراستی این بنرها ادامۀ کدام حواس یا اندامِ ماست؟ به نظر میرسد که نه ادامۀ حواس یا اندام؛ که این بنرها ادامۀ همان "زندگیِ خلاصهشده در عکس" های ماست. ولی نکته آن است که در جامعهای که در آن مدام اخبار بد به گوش میرسد بزرگ کردن مرگ و جار زدن آن در کوچهها از طریق نصب بنرهای عریض و طویل، چقدر میتواند به دیگران امید و زندگی بدهد؟ سؤال دیگر آن است که آیا اساساً مرگ هم تبدیل به یک سرگرمی اینستاگرامی شده است؟ این سؤالی است که قبل از نصب این بنرها باید از خودمان بپرسیم.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬🔴 #نهنگ_آبی جان دختر ١۵ ساله اصفهانی را گرفت
حال دومین دختر قربانی خودکشی نهنگها در اصفهان هم وخیم است
«چالش نهنگ آبی» بازی آنلاینی که در پایان شخص را مجبور به خودکشی میکند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
حال دومین دختر قربانی خودکشی نهنگها در اصفهان هم وخیم است
«چالش نهنگ آبی» بازی آنلاینی که در پایان شخص را مجبور به خودکشی میکند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🌐 شاخص #شهرهای_امن_جهان
🔻تهران کجا قرار دارد؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔻تهران کجا قرار دارد؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🌀موشن گرافی
📈میزان #مهاجرت به #شهر و #روستا در کشور 1395-1385
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
📈میزان #مهاجرت به #شهر و #روستا در کشور 1395-1385
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #قدر_داشته_هایمان_را_بدانیم
🎥 دیدن این فیلم ۴ دقیقه ای، می تواند نحوه افکار و زندگی ما را متحول کند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🎥 دیدن این فیلم ۴ دقیقه ای، می تواند نحوه افکار و زندگی ما را متحول کند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 شاید باور نکنید اما تمام این دختران، زیر ۲۵سال سن دارند!
🚫دختران روستای زیلایی از توابع مارگون یاسوج علیرغم سوء تغذیه شدید، سخت کار می کنند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🚫دختران روستای زیلایی از توابع مارگون یاسوج علیرغم سوء تغذیه شدید، سخت کار می کنند.
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⁉️مسئولین کشوری از کدام استانها هستند
✅تهران، اصفهان، خراسان #سیاسی_ترین_استانها
❌ کردستان، ایلام، بوشهر، سیستان وبلوچستان، چهارمحال وبختیاری،کهگیلویه بدون سیاستمدار رده بالا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅تهران، اصفهان، خراسان #سیاسی_ترین_استانها
❌ کردستان، ایلام، بوشهر، سیستان وبلوچستان، چهارمحال وبختیاری،کهگیلویه بدون سیاستمدار رده بالا
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📚الگوی متفاوت برای کتابخانه های روستایی
از فرانکفورت تا جرگلان
🗞جام جم
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
از فرانکفورت تا جرگلان
🗞جام جم
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
⚫️ #رقه ۲۰۱۷ پس از جنگ با داعش همچون برلین ۱۹۴۵ پس از جنگ جهانی دوم
⚪️تصویر بالا؛ رقه پس از بمباران ائتلاف آمریکایی
و تصویر پایین؛ برلین پس از بمباران متفقین. دیلیمیل
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚪️تصویر بالا؛ رقه پس از بمباران ائتلاف آمریکایی
و تصویر پایین؛ برلین پس از بمباران متفقین. دیلیمیل
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🌀دولت سالانه چه مقدار برای یک #دانش_آموز و یک #زندانی هزینه می کند؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 انیشمن روان و پرمفهوم حتما ببینید
روایت چند دهه، حذف مرحله به مرحله #شادی های ایرانیان
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
روایت چند دهه، حذف مرحله به مرحله #شادی های ایرانیان
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #تنهازیستی
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #تک_خانوار
بررسی های انجام شده نشان می دهد تنهازیستی ایرانی ها در سال 95 نسبت به سال 85 دو برابر شده است
#تک_خانوارهای دو میلیون نفری
🔺خانواده های تک نفره؛ سال 85، 880 هزار، سال 95 دو میلیون
🔻 6 میلیون مرد و 5 میلیون و 400 هزار زن، هرگز ازدواج نکرده اند
شهلا کاظمی پور،جامعه شناس و پژوهشگر جمعیت: حدود 9 درصد خانوارها در سال 85، 12 درصد در سال 90 و 12.7 درصد در سال 95، زن سرپرست هستند
تعداد خانوارهای تک نفره در سال 85، 880 هزار نفر در سال 90، 1.5 میلیون نفر و در سال 95، دو میلیون نفر بود
تعداد خانوارهای تک نفره زن سرپرست در سال 85 574 هزار بود که به یک میلیون و 300 هزار در سال 95 رسید
آمارها حکایت از افزایش تعداد خانوارهای زن سرپرست دارد
دو سوم خانوارهای تک نفره در ایران زن هستند
75 درصد زنان 75 سال به بالا، به تنهایی زندگی می کنند
آخرین سرشماری نشان می دهد که آمار افراد هرگز ازدواج نکرده مرد، 5 میلیون و 800 هزار نفر و هرگز ازدواج نکرده زن، 5 میلیون و 400 هزار نفر است
از میان مردان 20 تا 44 ساله، 348 هزار نفر و از میان زنان 161 هزار نفر تنها زندگی می کنند
نسبت مجردها به هرگز ازدواج نکرده های مرد 6 درصد و زنان 3 درصد است
اگر تجرد و تنها زیستی، در جهت خودسازی و توانمندسازی باشد، قابل قبول است، اما اگر تنها زیستی فقط برای به دست آوردن آزادی بیشتر باشد، آسیب زاست
در ایران سرمایه اجتماعی خیلی تنزل پیدا کرده است
امید علی احمدی، جامعه شناس: در جامعه با کاهش و فرسودگی سرمایه های اجتماعی مواجه هستیم
در حال حاضر معنای ازدواج در جامعه تنزل پیدا کرده است
زندگی مجردی یک تهدید نیست، می تواند کارکردهای مثبت خودش را هم داشته باشد
تا زمانیکه مشکل مسکن در جامعه حل نشود، موانع ازدواج بر سر جای خودشان می مانند
کارکرد خانواده، تنها رفع نیاز جنسی نیس
🗞روزنامه شهروند
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
🔴 #تک_خانوار
بررسی های انجام شده نشان می دهد تنهازیستی ایرانی ها در سال 95 نسبت به سال 85 دو برابر شده است
#تک_خانوارهای دو میلیون نفری
🔺خانواده های تک نفره؛ سال 85، 880 هزار، سال 95 دو میلیون
🔻 6 میلیون مرد و 5 میلیون و 400 هزار زن، هرگز ازدواج نکرده اند
شهلا کاظمی پور،جامعه شناس و پژوهشگر جمعیت: حدود 9 درصد خانوارها در سال 85، 12 درصد در سال 90 و 12.7 درصد در سال 95، زن سرپرست هستند
تعداد خانوارهای تک نفره در سال 85، 880 هزار نفر در سال 90، 1.5 میلیون نفر و در سال 95، دو میلیون نفر بود
تعداد خانوارهای تک نفره زن سرپرست در سال 85 574 هزار بود که به یک میلیون و 300 هزار در سال 95 رسید
آمارها حکایت از افزایش تعداد خانوارهای زن سرپرست دارد
دو سوم خانوارهای تک نفره در ایران زن هستند
75 درصد زنان 75 سال به بالا، به تنهایی زندگی می کنند
آخرین سرشماری نشان می دهد که آمار افراد هرگز ازدواج نکرده مرد، 5 میلیون و 800 هزار نفر و هرگز ازدواج نکرده زن، 5 میلیون و 400 هزار نفر است
از میان مردان 20 تا 44 ساله، 348 هزار نفر و از میان زنان 161 هزار نفر تنها زندگی می کنند
نسبت مجردها به هرگز ازدواج نکرده های مرد 6 درصد و زنان 3 درصد است
اگر تجرد و تنها زیستی، در جهت خودسازی و توانمندسازی باشد، قابل قبول است، اما اگر تنها زیستی فقط برای به دست آوردن آزادی بیشتر باشد، آسیب زاست
در ایران سرمایه اجتماعی خیلی تنزل پیدا کرده است
امید علی احمدی، جامعه شناس: در جامعه با کاهش و فرسودگی سرمایه های اجتماعی مواجه هستیم
در حال حاضر معنای ازدواج در جامعه تنزل پیدا کرده است
زندگی مجردی یک تهدید نیست، می تواند کارکردهای مثبت خودش را هم داشته باشد
تا زمانیکه مشکل مسکن در جامعه حل نشود، موانع ازدواج بر سر جای خودشان می مانند
کارکرد خانواده، تنها رفع نیاز جنسی نیس
🗞روزنامه شهروند
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
✅تمامى جهان شناخته شده در يك تصوير
تمامى داده هاى تصويرى جهانى كه تا به امروز شناخته ايم در اين تصوير كنار هم قرار گرفته است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تمامى داده هاى تصويرى جهانى كه تا به امروز شناخته ايم در اين تصوير كنار هم قرار گرفته است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ یادداشتی از #اینشتین درباره خوشبختی ۱/۵۶ میلیون دلار فروخته شد!
آلبرت دراین یادداشت نوشته است:
"یک زندگی آرام وساده،شادمانه تر از موفقیتی است که با تلاطم های زیاد به دست می آید"
👉 @SOCIAL_SCIENCE
آلبرت دراین یادداشت نوشته است:
"یک زندگی آرام وساده،شادمانه تر از موفقیتی است که با تلاطم های زیاد به دست می آید"
👉 @SOCIAL_SCIENCE
Forwarded from عکس نگار
@SOCIAL_SCIENCE
🔴" #دختر_ارومیه حریم و حمایت می خواهد... مدرسه ارومیه هم، حرمت"
دختری دبستانی در ارومیه به آغوش کشیده می شود. سرایدار مدرسه امانت داری و انسانیت و شرع را زیر پا می گذارد. هنوز و هر روز خاطره دل آزار کودک آزاری ها و قتل های چندماه اخیر بسیار زنده است. خبر در شبکه های مجازی پخش می شود. پلیس مرد آزاردهنده را دستگیر می کند. پرونده قضایی تشکیل می شود. التهاب روحی جامعه از دور و نزدیک پابرجاست. گروهی از مردم شهر مقابل مدرسه جمع می شوند. به زور راهی به مدرسه می یابند. نیمکت های چوبی را می شکنند و تخته پاره ها را در حیاط به آتش می کشند. شیشه پنجره ها را خرد می کنند.
خبر بیست و سی، دوم آبان ۹۶، صحنه هایی از این هیاهو و خشم را گزارش می کند. دخترکی در گوشه ای از حیاط رو به دوربین بغض می کند: دلم برا مدرسه م میسوزه... همه دوستامم دارن غصه میخورن... حالا ما چه جوری بیاییم مدرسه؟"
حریم ها و حرمت ها چه شکننده اند این روزها، و مغالطه های سهوی چه رواجی دارند؛ که برای حفظ یک حریم، حریم دیگری قربانی می شود و برای حیثیتی، حیثیت دیگر.
خطای این مرد، در حد و نوع خود قابل گذشت نیست. دست درازی به حریم پروانه وار کودکی که به شوق آموختن پا به محیط مدرسه می گذارد، و اعتماد بی چون و چرای خانواده اش به این محیط و اولیای آن، خطای سرایدار را در چارچوب فضای مکانی و زمانی و روانی مدرسه، صد چندان می کند.
بنابراین پاسخ خواهی دخترک و خانواده اش و مردم ارومیه و تمام بقیه آحاد عفت دوست و مذهبی جامعه بسیار عدالت خواهانه و منطقی ست:
- در درجه اول، لازم است مساله تجاوز در جامعه ما به صورت ریشه ای تحلیل شود و مرد خاطی در پیشگاه قانون بایستد و مجازات شود.
- در درجه دوم، لازم است دستگاه کارفرما که صلاحیت این فرد را برای این شغل تعیین کرده، به محکمه توضیح دهد از زمان استخدام تا زمان وقوع این جرم، چگونه صحت و سلامت اخلاقی و روانی این سرایدار در این محیط حساس رصد می شده است.
اما ای کاش سوی دیگر این قضیه مغفول نماند:
از وزیر یک وزارتخانه، فیلمی پخش می شود... از یک دندانپزشک در مطب، فیلمی پخش می شود... از یک کارمند در دفتر شهرداری فیلمی پخش می شود... از یک مبلغ در پایگاه مذهبی خبری درز می کند...
نه وزارتخانه اشغال می شود، نه مطب سوزانده می شود، نه شیشه های پنجره شهرداری می شکند ... نه در پایگاه مذهبی تخته می شود ... آن جاها و آن وقتها فقط "فرد" خاطی ست، و "مکان و فضا و سیستم" مجزا تلقی می شود. علت چیست؟ در حالت خوشبینانه می توان گفت شعور جامعه به تفکیک مناسبی از "خبط فردی" و "رابطه فرد با محیط شغلی" دست یافته است، و در حالتی کمی بدبینانه شاید بتوان گفت "خوف از نام و نشان' برخی محیط های شغلی، مردم را از کشاندن اسم آنها به این قضایا منصرف می کند.
مدرسه، اما، خیلی مظلوم است. ورود به مدرسه نه نوبت می خواهد، نه پرداخت، نه تفتیش بدنی. جنس مدرسه، گویا چیز دیگری ست؛ یک آغوش پذیرا و یک روی گشاده و یک گوش شنوا برای همه آحاد جامعه. و متاسفانه هرچه به مردم نزدیکتر، آسیب پذیرتر. انگار این، قانون نانوشته ارتباطات اجتماعی ماست. به این مفهوم، دیوار مدرسه ارومیه بسیار کوتاه بوده است، و حرمت و ارزشمندی اولیای آن، بسیار ناپیدا. و حق شهروندی بقیه کودکان برای حس آرامش روانی، هیچ... هیچ...
و انگار نه انگار که رفتارهای هیجانی، می توانند به مرور کم طاقتی های فراتر از قانون را آسان تر توجیه می کنند و بهتر رواج دهند. و این، آسیب بلندمدت ناچیزی نیست.
حرمت پاکی سرشت دختر ارومیه، حرمت عفت عمومی همه ماست. اما برای اعاده آن، حرمت مدرسه را فراموش نکنیم.
همه حرمت ها ارزشمندند. همه حریم ها ارزشمندند. مراقب باشیم. حق خواهی و اعاده حیثیت، گاه مرزهای نامشخصی دارند. در دفاع از یکی، دیگری را نابود و لکه دار نکنیم.
✍🏿 احسانه اسکندری نژاد
دبیر
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴" #دختر_ارومیه حریم و حمایت می خواهد... مدرسه ارومیه هم، حرمت"
دختری دبستانی در ارومیه به آغوش کشیده می شود. سرایدار مدرسه امانت داری و انسانیت و شرع را زیر پا می گذارد. هنوز و هر روز خاطره دل آزار کودک آزاری ها و قتل های چندماه اخیر بسیار زنده است. خبر در شبکه های مجازی پخش می شود. پلیس مرد آزاردهنده را دستگیر می کند. پرونده قضایی تشکیل می شود. التهاب روحی جامعه از دور و نزدیک پابرجاست. گروهی از مردم شهر مقابل مدرسه جمع می شوند. به زور راهی به مدرسه می یابند. نیمکت های چوبی را می شکنند و تخته پاره ها را در حیاط به آتش می کشند. شیشه پنجره ها را خرد می کنند.
خبر بیست و سی، دوم آبان ۹۶، صحنه هایی از این هیاهو و خشم را گزارش می کند. دخترکی در گوشه ای از حیاط رو به دوربین بغض می کند: دلم برا مدرسه م میسوزه... همه دوستامم دارن غصه میخورن... حالا ما چه جوری بیاییم مدرسه؟"
حریم ها و حرمت ها چه شکننده اند این روزها، و مغالطه های سهوی چه رواجی دارند؛ که برای حفظ یک حریم، حریم دیگری قربانی می شود و برای حیثیتی، حیثیت دیگر.
خطای این مرد، در حد و نوع خود قابل گذشت نیست. دست درازی به حریم پروانه وار کودکی که به شوق آموختن پا به محیط مدرسه می گذارد، و اعتماد بی چون و چرای خانواده اش به این محیط و اولیای آن، خطای سرایدار را در چارچوب فضای مکانی و زمانی و روانی مدرسه، صد چندان می کند.
بنابراین پاسخ خواهی دخترک و خانواده اش و مردم ارومیه و تمام بقیه آحاد عفت دوست و مذهبی جامعه بسیار عدالت خواهانه و منطقی ست:
- در درجه اول، لازم است مساله تجاوز در جامعه ما به صورت ریشه ای تحلیل شود و مرد خاطی در پیشگاه قانون بایستد و مجازات شود.
- در درجه دوم، لازم است دستگاه کارفرما که صلاحیت این فرد را برای این شغل تعیین کرده، به محکمه توضیح دهد از زمان استخدام تا زمان وقوع این جرم، چگونه صحت و سلامت اخلاقی و روانی این سرایدار در این محیط حساس رصد می شده است.
اما ای کاش سوی دیگر این قضیه مغفول نماند:
از وزیر یک وزارتخانه، فیلمی پخش می شود... از یک دندانپزشک در مطب، فیلمی پخش می شود... از یک کارمند در دفتر شهرداری فیلمی پخش می شود... از یک مبلغ در پایگاه مذهبی خبری درز می کند...
نه وزارتخانه اشغال می شود، نه مطب سوزانده می شود، نه شیشه های پنجره شهرداری می شکند ... نه در پایگاه مذهبی تخته می شود ... آن جاها و آن وقتها فقط "فرد" خاطی ست، و "مکان و فضا و سیستم" مجزا تلقی می شود. علت چیست؟ در حالت خوشبینانه می توان گفت شعور جامعه به تفکیک مناسبی از "خبط فردی" و "رابطه فرد با محیط شغلی" دست یافته است، و در حالتی کمی بدبینانه شاید بتوان گفت "خوف از نام و نشان' برخی محیط های شغلی، مردم را از کشاندن اسم آنها به این قضایا منصرف می کند.
مدرسه، اما، خیلی مظلوم است. ورود به مدرسه نه نوبت می خواهد، نه پرداخت، نه تفتیش بدنی. جنس مدرسه، گویا چیز دیگری ست؛ یک آغوش پذیرا و یک روی گشاده و یک گوش شنوا برای همه آحاد جامعه. و متاسفانه هرچه به مردم نزدیکتر، آسیب پذیرتر. انگار این، قانون نانوشته ارتباطات اجتماعی ماست. به این مفهوم، دیوار مدرسه ارومیه بسیار کوتاه بوده است، و حرمت و ارزشمندی اولیای آن، بسیار ناپیدا. و حق شهروندی بقیه کودکان برای حس آرامش روانی، هیچ... هیچ...
و انگار نه انگار که رفتارهای هیجانی، می توانند به مرور کم طاقتی های فراتر از قانون را آسان تر توجیه می کنند و بهتر رواج دهند. و این، آسیب بلندمدت ناچیزی نیست.
حرمت پاکی سرشت دختر ارومیه، حرمت عفت عمومی همه ماست. اما برای اعاده آن، حرمت مدرسه را فراموش نکنیم.
همه حرمت ها ارزشمندند. همه حریم ها ارزشمندند. مراقب باشیم. حق خواهی و اعاده حیثیت، گاه مرزهای نامشخصی دارند. در دفاع از یکی، دیگری را نابود و لکه دار نکنیم.
✍🏿 احسانه اسکندری نژاد
دبیر
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬بیشتر زنان #آزار_و_اذیت_خیابانی را تجربه کرده اند. اما گزارش نمی کنند. در این ویدئو ببینید منظور از آزار و اذیت خیابانی چیست؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 آمار نیروی انتظامی از #خودکشی در ۱۵ سال اخیر
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
Forwarded from ئەنجومەنی کۆمەڵناسی سەردەشت
🔴میزان #طلاق در هر ده هزار نفر جمعیت/سال ۱۳۹۴
طلاق همچنان در شمال، شمال غربی کشور رو به افزایش است
@strategicdata
🌐انجمن جامعه شناسی #سردشت
👉 @Sardasht_Sociology
👉 @Sardasht_Sociology
طلاق همچنان در شمال، شمال غربی کشور رو به افزایش است
@strategicdata
🌐انجمن جامعه شناسی #سردشت
👉 @Sardasht_Sociology
👉 @Sardasht_Sociology
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬فیلم کوتاه #عقب_گردRetrohrade
مردی که چند ساعت به عقب برمیگردد تا شاید اشتباهاتش را بتواند جبران کند!
محصول ۲۰۱۱
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
مردی که چند ساعت به عقب برمیگردد تا شاید اشتباهاتش را بتواند جبران کند!
محصول ۲۰۱۱
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ