⚫️ اینفوگرافی #تاریخ_آلودگی_هوا
⏳ از قرن سیزده میلادی تا امروز
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
⏳ از قرن سیزده میلادی تا امروز
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 مراحل درخواست و دریافت #وام در #ایران
اگر اختلاسگر و دزد نباشی!
حتما ببینید و برای دیگران بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
اگر اختلاسگر و دزد نباشی!
حتما ببینید و برای دیگران بفرستید!
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴روایتی تکان دهنده از بحرانی به نام " #اعتیاد در بین #زنان"
سن اعتیاد در بین دختران به ۱۴ سال رسیده است
@SOCIAL_SCIENCE
روایت او، از نوزادی حکایت می کند که با اعتیاد به دنیا می آید، به خاطر مادری معتاد با مواد مخدر بزرگ می شود، بعد از کلاس چهارم دبستان ترک تحصیل می کند و 17 سال از زندگی 18 ساله اش کار، در اعتیاد می گذراند. او یکی از دخترانی است که در لباس دانش آموزی، دردهای خماری را تجربه کرده و حالا به کمک موسسه، توانسته از کارتن خوابی نجات پیدا کند.
نواندیش: زنی جوان با ژاکت بنفش و پاره با کودک خود در میان زباله ها به دنبال چیزی برای خوردن می گردد و زمانی که از او راجع به اعتیادش سوال پرسیده می شود می گوید که سال ها درگیر اعتیاد به شیشه است.
به گزارش نواندیش، متاسفانه بحران اعتیاد در جامعه چندین سال است که به صورت جدی مطرح شده و امروز شاهد گسترش این بحران در سنین پایین و زنان هستیم، امروز این بحران به قدری جدی است که حتی سایت خارجی به نام کوارتز به بررسی این مشکل در زنان ایرانی پرداخته است. در ادامه گزارشی در این باره را می خوانید:
این روایت از اعتیاد می تواند یک صحنه آشنا در هر پایتخت غربی باشد، اما این تهران است و زن جوانی که در سال گذشته در مستندی تلویزیونی یکی از معروف ترین زنان بی خانمان کشور شد.
اگر چه چند سال پیش از دولت یازدهم نخستین مرکز بازدارندگی مواد مخدر برای زنان در تهران باز شد، اما دولت روحانی، رئیس جمهوری، که از سال 1391 در قدرت است، به طور مستقیم به این مسئله پرداخت. مولاوردی معاون پیشین رئیس جمهور روحانی برای امور زنان و خانواده در سال گذشته تصریح کرد تعداد معتادان زن نسبت به دو سال گذشته بیش از دوبرابر شده است (البته بدون ارقام دقیق). به گفته مراکز رسمی، سن اعتیاد در بین دختران به 14 سال رسیده است. طبق برآورد ها چیزی نزدیک به 1500 زن بی خانمان در تهران وجود دارد.
★گزارش کامل در لینک زیر
👇👇👇
http://noandish.com/fa/news/66567
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
سن اعتیاد در بین دختران به ۱۴ سال رسیده است
@SOCIAL_SCIENCE
روایت او، از نوزادی حکایت می کند که با اعتیاد به دنیا می آید، به خاطر مادری معتاد با مواد مخدر بزرگ می شود، بعد از کلاس چهارم دبستان ترک تحصیل می کند و 17 سال از زندگی 18 ساله اش کار، در اعتیاد می گذراند. او یکی از دخترانی است که در لباس دانش آموزی، دردهای خماری را تجربه کرده و حالا به کمک موسسه، توانسته از کارتن خوابی نجات پیدا کند.
نواندیش: زنی جوان با ژاکت بنفش و پاره با کودک خود در میان زباله ها به دنبال چیزی برای خوردن می گردد و زمانی که از او راجع به اعتیادش سوال پرسیده می شود می گوید که سال ها درگیر اعتیاد به شیشه است.
به گزارش نواندیش، متاسفانه بحران اعتیاد در جامعه چندین سال است که به صورت جدی مطرح شده و امروز شاهد گسترش این بحران در سنین پایین و زنان هستیم، امروز این بحران به قدری جدی است که حتی سایت خارجی به نام کوارتز به بررسی این مشکل در زنان ایرانی پرداخته است. در ادامه گزارشی در این باره را می خوانید:
این روایت از اعتیاد می تواند یک صحنه آشنا در هر پایتخت غربی باشد، اما این تهران است و زن جوانی که در سال گذشته در مستندی تلویزیونی یکی از معروف ترین زنان بی خانمان کشور شد.
اگر چه چند سال پیش از دولت یازدهم نخستین مرکز بازدارندگی مواد مخدر برای زنان در تهران باز شد، اما دولت روحانی، رئیس جمهوری، که از سال 1391 در قدرت است، به طور مستقیم به این مسئله پرداخت. مولاوردی معاون پیشین رئیس جمهور روحانی برای امور زنان و خانواده در سال گذشته تصریح کرد تعداد معتادان زن نسبت به دو سال گذشته بیش از دوبرابر شده است (البته بدون ارقام دقیق). به گفته مراکز رسمی، سن اعتیاد در بین دختران به 14 سال رسیده است. طبق برآورد ها چیزی نزدیک به 1500 زن بی خانمان در تهران وجود دارد.
★گزارش کامل در لینک زیر
👇👇👇
http://noandish.com/fa/news/66567
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴🎬انتقاد تند #جوادخیابانی از عدم توجه و مساعدت به مناطق زلزلهزده
در کشوری که روی گنج خوابیده اما برای زلزله زدگان کانکس خریده نمی شود !! بازهم گریه کنم ؟!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
در کشوری که روی گنج خوابیده اما برای زلزله زدگان کانکس خریده نمی شود !! بازهم گریه کنم ؟!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥🔴یورونیوز: تهران ۱۵ هزار #کارتن_خواب دارد که ۵۰۰ تن از آنان #زن هستند
🔻گزارشی از "جمعیت طلوع بینشانها"، تشکلی که برای حمایت از افراد درگیر با معضل کارتن خوابی فعالیت میکند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻گزارشی از "جمعیت طلوع بینشانها"، تشکلی که برای حمایت از افراد درگیر با معضل کارتن خوابی فعالیت میکند.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 هنگام #وقوع_زلزله به کجا #پناه ببریم؟
این ویدیو را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.
🔴دقایقی پیش #زلزله 5.2 ریشتری #تهران و اطراف آن را لرزاند!
#کرمانشاه و #کردستان هم لرزید
👉 @SOCIAL_SCIENCE
این ویدیو را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.
🔴دقایقی پیش #زلزله 5.2 ریشتری #تهران و اطراف آن را لرزاند!
#کرمانشاه و #کردستان هم لرزید
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️🔴 ۹ #توصیه_ایمنی که باید هنگام #زلزله جدی بگیرید
حتما برای دیگران بفرستید...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
حتما برای دیگران بفرستید...
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚠اگر #تهران_بلرزد!
🔴 ۵/۶ میلیون نفر در خطر جدی است
کارشناسان لرزه شناسی میگویند هر ۱۵۰ سال یکبار زلزله سنگینی درتهران به وقوع میپیوندد اکنون ۱۸۸ سال است که زلزله مهیب نیامده است!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 ۵/۶ میلیون نفر در خطر جدی است
کارشناسان لرزه شناسی میگویند هر ۱۵۰ سال یکبار زلزله سنگینی درتهران به وقوع میپیوندد اکنون ۱۸۸ سال است که زلزله مهیب نیامده است!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬فیلم کوتاه " #درون" یکی از بهترین فیلم های کوتاه جهان است
که در ۵ دقیقه برای شما توضیح میدهد که در #ذهن یک #بیمار_روانی که از اختلال چندشخصیتی رنج می برد، چه میگذرد!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
که در ۵ دقیقه برای شما توضیح میدهد که در #ذهن یک #بیمار_روانی که از اختلال چندشخصیتی رنج می برد، چه میگذرد!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️وقتی #فرهنگ بیشتر از #زلزله قربانی میگیرد
✍🏽دکتر زینب محمودآبادی، جامعه شناس
زلزلهی 5.2 ریشتری که در تهران رخ داد، میزان قابل توجهی از شهروندان تهرانی، با اینکه زلزله را حس کرده بودند و احتمال زلزله ی شدیدتر بعدی را نیز می دادند، اما از خانههایشان برای 5 دقیقه نیز بیرون نیامدند. سرد بودن هوای بیرون، آلودگی شدید هوا، خواب آلودگی، نداشتن ماشین و ... برخی از دلایل این افراد برای ماندن در خانه بود. اما مهمترین دلیل بیتفاوتی نسبت به خطر و جدی نگرفتن هشدارهای مدیریت خطر، عامل فرهنگی «تقدیرگرایی Fatalism » و یا همان «اعتقاد به سرنوشت محتوم از پیش تعیین شدهی غیر قابل تغییر» است.
از منظر جامعهشناسان و مردمشناسان «درک و پنداشت از خطر» اساسا موضوعی اجتماعی و فرهنگی است.بر اساس«تئوری فرهنگی ریسک» مری دوگال (1960)، جوامع بر اساس نوع کنترل اجتماعی (فردگرایانه، تقدیرگرایانه، سلسله مراتبی، عدالت طلبانه)، درک، پنداشت و مواجهی متفاوتی از خطر دارند. در این میان تقدیرگرایان ترجیح میدهند که نسبت به خطر آگاهی نداشته باشند، زیرا فرض میکنند که خطر برای آنان اجتناب ناپذیر است. در واقع زندگی این افراد مانند یک لاتاری و یا قرعه کشی شانسی است. آنان باید در مقابل احتمال پیشامد هر خطر، منفعل باشد، یعنی فکر میکنند در جلوگیری کردن از مرگ خود و یا اطرافیان هیچ توانایی ندارند و به همین دلیل خطر و هشدارهای مدیریت بحران را جدی نمیگیرند و با این که گفته میشود احتمال پس لرزهی قویتری وجود دارد، هیچ کاری انجام نمیدهند و در ساختمانهای ناامن بدون هیچ آمادگی میخوابند.
اما نکتهی مهم این جاست که در آموزههای دینی ما، تقدیر به معنای «سرنوشت محتوم غیر قابل تغییر» نیست و بارها در متون دینی از اهمیت و جایگاه اختیار سخن گفته شده است. اما در نتیجهی این خوانش نادرست از آموزههای دینی، بسیاری از افراد از زلزله نمیمیرند، بلکه از فرهنگی که نقش منفعل و تماشاچی را به آنان در مقابل زلزله میدهد، میمیرند. آنان قربانیان فرهنگ هستند و نه مخاطرات طبیعی.
اما مشکل اصلی اینجاست که مدیران نیز در همین فرهنگ و اندیشه پرورش یافتهاند، در نتیجه تصمیمگیران نیز خطر را نزدیک و قابل کنترل نمیبینند و در نتیجه انفعالهای سازمانی و ارگانی مسئله را بغرنجتر میکند.
@DrZeinabMahmoudabadi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✍🏽دکتر زینب محمودآبادی، جامعه شناس
زلزلهی 5.2 ریشتری که در تهران رخ داد، میزان قابل توجهی از شهروندان تهرانی، با اینکه زلزله را حس کرده بودند و احتمال زلزله ی شدیدتر بعدی را نیز می دادند، اما از خانههایشان برای 5 دقیقه نیز بیرون نیامدند. سرد بودن هوای بیرون، آلودگی شدید هوا، خواب آلودگی، نداشتن ماشین و ... برخی از دلایل این افراد برای ماندن در خانه بود. اما مهمترین دلیل بیتفاوتی نسبت به خطر و جدی نگرفتن هشدارهای مدیریت خطر، عامل فرهنگی «تقدیرگرایی Fatalism » و یا همان «اعتقاد به سرنوشت محتوم از پیش تعیین شدهی غیر قابل تغییر» است.
از منظر جامعهشناسان و مردمشناسان «درک و پنداشت از خطر» اساسا موضوعی اجتماعی و فرهنگی است.بر اساس«تئوری فرهنگی ریسک» مری دوگال (1960)، جوامع بر اساس نوع کنترل اجتماعی (فردگرایانه، تقدیرگرایانه، سلسله مراتبی، عدالت طلبانه)، درک، پنداشت و مواجهی متفاوتی از خطر دارند. در این میان تقدیرگرایان ترجیح میدهند که نسبت به خطر آگاهی نداشته باشند، زیرا فرض میکنند که خطر برای آنان اجتناب ناپذیر است. در واقع زندگی این افراد مانند یک لاتاری و یا قرعه کشی شانسی است. آنان باید در مقابل احتمال پیشامد هر خطر، منفعل باشد، یعنی فکر میکنند در جلوگیری کردن از مرگ خود و یا اطرافیان هیچ توانایی ندارند و به همین دلیل خطر و هشدارهای مدیریت بحران را جدی نمیگیرند و با این که گفته میشود احتمال پس لرزهی قویتری وجود دارد، هیچ کاری انجام نمیدهند و در ساختمانهای ناامن بدون هیچ آمادگی میخوابند.
اما نکتهی مهم این جاست که در آموزههای دینی ما، تقدیر به معنای «سرنوشت محتوم غیر قابل تغییر» نیست و بارها در متون دینی از اهمیت و جایگاه اختیار سخن گفته شده است. اما در نتیجهی این خوانش نادرست از آموزههای دینی، بسیاری از افراد از زلزله نمیمیرند، بلکه از فرهنگی که نقش منفعل و تماشاچی را به آنان در مقابل زلزله میدهد، میمیرند. آنان قربانیان فرهنگ هستند و نه مخاطرات طبیعی.
اما مشکل اصلی اینجاست که مدیران نیز در همین فرهنگ و اندیشه پرورش یافتهاند، در نتیجه تصمیمگیران نیز خطر را نزدیک و قابل کنترل نمیبینند و در نتیجه انفعالهای سازمانی و ارگانی مسئله را بغرنجتر میکند.
@DrZeinabMahmoudabadi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴چرا در ایران با یک " #گذشته_نوستالژیک " مواجه هستیم؟!
@SOCIAL_SCIENCE
✍ مهران صولتی
🌱امشب یلداست! آیینی تاریخی که بهانه ای می شود برای دورهمی های خانوادگی. بساط هم جور است: سماور ذغالی، چراغ گردسوز، کرسی قدیمی، شاهنامه، دیوان حافظ، و پذیرایی از جنس انار و انگور و آجیل! چند سالی است که برپایی یلدا به شمایل گذشته های نه چندان دور، به یک پدیده اجتماعی در ایران تبدیل شده و هر سال هم رونق بیشتری می یابد. با پررنگ شدن شبکه های اجتماعی هم اینک شاهد احیای هر چه بیشتر سنت های دورهمی فامیلی در قالب تصاویر و ویدئو های کوتاه هستیم. همه جا سخن از آرزوی بازگشت به گذشته ای است که درآن همه اعضای دور و نزدیک خانواده در منزل بزرگ خاندان جمع شده و شبی ماندگار و خاطره ساز را رقم می زدند. شاید بتوان گفت ما اکنون با یک نوستالژی مواجه شده ایم! اما چرا؟ هر چند که ملت ها همواره خاطره های جمعی تاریخی و دلنشینی داشته اند که از آن برای یادآوری گذشته افتخارآمیز خود بهره می برده اند ولی پررنگ شدن بیش از پیش این نوستالژی در ایران می تواند نشانی از برخی مسائل اجتماعی داشته باشد که ما امروزه با شدت بیشتری با آنها مواجه شده ایم؛ به نظر می رسد بخش مهمی از این نوستالژی در واکنش به نارسایی های موجود در ایران به دلیل انباشت بحران ها و مدرنیته بدقواره ای است که به آن دچار شده ایم. شاهد ما زیستن دروضعیتی که نه تنها بسیاری از مشکلات ناشی از توسعه برون زای قبل از انقلاب حل نشده باقی مانده، بلکه معضلات بسیار بیشتری هم بر آنها افزوده شده است! اگر در گذشته دین پناهگاهی تلقی می شد که مردم از سر استیصال می توانستند به آن پناه ببرند و آرامش یابند، امروزه به دلیل دستمالی شدن سیاسی، بخش عمده ای از این ماوای امن فروریخته و کم اثر شده است! اگر در روزگار گذشته شب نشینی ها در شکل طبیعی و متناسب با شرایط اجتماعی و خانوادگی خود انجام می گرفت، امروزه با رشد فردگرایی منفی و حاکمیت منفعت طلبی ها، شاهد احساس حسرت عمیق برای گذشته جمعی خود هستیم. آرزومندی برای روزگاری که دیگران هم برایمان مهم بودند، به یکدیگر اعتماد داشتیم، و اگر چه در ابراز محبت کاستی داشتیم ولی برق" مهم انگاشتن دیگران" همواره در دیدگانمان می درخشید! خلاصه بگویم مشکل امروز ما این است که زمان و زمانه مان دگرگون شده است ولی ما از آفرینش منظومه فکری، عملی، اخلاقی و اجرایی لازم برای نوسازی نوعی تفکر انتقادی، همبستگی اجتماعی، اخلاق مدنی و جامعه ای پویا و توانمند در حل و فصل بحران های خود بازمانده ایم! این عوامل موجبات شکل گیری و رونق بیش از پیش یک نوستالژی را برای جامعه ایران فراهم آورده اند. گذشته ای که اگر چه" بی ایراد" نبوده است ولی در مقایسه با امروز " پر ایراد" ما ، می تواند دست کم برای لحظاتی کوتاه هم که شده اوضاع نابسامان کنونی را از خاطرمان محو سازد!
#یلدا
#نوستالژی
@solati_mehran
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
@SOCIAL_SCIENCE
✍ مهران صولتی
🌱امشب یلداست! آیینی تاریخی که بهانه ای می شود برای دورهمی های خانوادگی. بساط هم جور است: سماور ذغالی، چراغ گردسوز، کرسی قدیمی، شاهنامه، دیوان حافظ، و پذیرایی از جنس انار و انگور و آجیل! چند سالی است که برپایی یلدا به شمایل گذشته های نه چندان دور، به یک پدیده اجتماعی در ایران تبدیل شده و هر سال هم رونق بیشتری می یابد. با پررنگ شدن شبکه های اجتماعی هم اینک شاهد احیای هر چه بیشتر سنت های دورهمی فامیلی در قالب تصاویر و ویدئو های کوتاه هستیم. همه جا سخن از آرزوی بازگشت به گذشته ای است که درآن همه اعضای دور و نزدیک خانواده در منزل بزرگ خاندان جمع شده و شبی ماندگار و خاطره ساز را رقم می زدند. شاید بتوان گفت ما اکنون با یک نوستالژی مواجه شده ایم! اما چرا؟ هر چند که ملت ها همواره خاطره های جمعی تاریخی و دلنشینی داشته اند که از آن برای یادآوری گذشته افتخارآمیز خود بهره می برده اند ولی پررنگ شدن بیش از پیش این نوستالژی در ایران می تواند نشانی از برخی مسائل اجتماعی داشته باشد که ما امروزه با شدت بیشتری با آنها مواجه شده ایم؛ به نظر می رسد بخش مهمی از این نوستالژی در واکنش به نارسایی های موجود در ایران به دلیل انباشت بحران ها و مدرنیته بدقواره ای است که به آن دچار شده ایم. شاهد ما زیستن دروضعیتی که نه تنها بسیاری از مشکلات ناشی از توسعه برون زای قبل از انقلاب حل نشده باقی مانده، بلکه معضلات بسیار بیشتری هم بر آنها افزوده شده است! اگر در گذشته دین پناهگاهی تلقی می شد که مردم از سر استیصال می توانستند به آن پناه ببرند و آرامش یابند، امروزه به دلیل دستمالی شدن سیاسی، بخش عمده ای از این ماوای امن فروریخته و کم اثر شده است! اگر در روزگار گذشته شب نشینی ها در شکل طبیعی و متناسب با شرایط اجتماعی و خانوادگی خود انجام می گرفت، امروزه با رشد فردگرایی منفی و حاکمیت منفعت طلبی ها، شاهد احساس حسرت عمیق برای گذشته جمعی خود هستیم. آرزومندی برای روزگاری که دیگران هم برایمان مهم بودند، به یکدیگر اعتماد داشتیم، و اگر چه در ابراز محبت کاستی داشتیم ولی برق" مهم انگاشتن دیگران" همواره در دیدگانمان می درخشید! خلاصه بگویم مشکل امروز ما این است که زمان و زمانه مان دگرگون شده است ولی ما از آفرینش منظومه فکری، عملی، اخلاقی و اجرایی لازم برای نوسازی نوعی تفکر انتقادی، همبستگی اجتماعی، اخلاق مدنی و جامعه ای پویا و توانمند در حل و فصل بحران های خود بازمانده ایم! این عوامل موجبات شکل گیری و رونق بیش از پیش یک نوستالژی را برای جامعه ایران فراهم آورده اند. گذشته ای که اگر چه" بی ایراد" نبوده است ولی در مقایسه با امروز " پر ایراد" ما ، می تواند دست کم برای لحظاتی کوتاه هم که شده اوضاع نابسامان کنونی را از خاطرمان محو سازد!
#یلدا
#نوستالژی
@solati_mehran
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 #ازدواج_پیش_از۱۸سالگی، تجاوز به حقوق دختران است.
🚫دورانِ کودکیِ ۷۰۰ میلیون زن در جهان بدلیل ازدواج زود هنگام نابود شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🚫دورانِ کودکیِ ۷۰۰ میلیون زن در جهان بدلیل ازدواج زود هنگام نابود شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
زلزله رویدادی طبیعی است که شرایط اجتماعی و اقتصادی پس از خود را غیرطبیعی می کند!
درمورد زلزله ی اخیر تهران و نگرانی های پس از آن چند نکته ی مهم وجود دارد که باید به آن پرداخت. شهر تهران به تنهایی تقریبا یک ششم جمعیت ایران را در خود جای داده است! با توجه به این مسئله که امکان رشد و توسعه ی عرضی تهران امکانپذیر نیست برای سکونت جمعیت اضافی ساختمان های کوچک اما بلند ساخته شد که در هنگام ساخت آن هیچ کدام از نکات ایمنی رعایت نشده است. شهرداری تهران با دادن مجوزهای عمرانی به منظور حل مشکل مسکن در تهران ، آن را به یک شهر ناامن تبدیل کرده است. شهری که انگار روی یک سطح شیشه ای واقع شده و هر لحظه ممکن است از هم فروبپاشد. نکته ی مهم دیگر درارتباط با شهر تهران این است که متاسفانه تمام ادارات دولتی ، وزارتخانه ها و کارخانه ها در شهر تهران ساخته شده اند و این مسئله در هجوم بی رویه ی مهاجران بی تاثیر نیست. معضلی که پس از اصلاحات ارضی در سال چهل و دو و به دنبال ساخت کارخانه های متعدد در شهر تهران به وجود آمد و مهاجرت بی رویه روستاییان به شهر تهران را در پی داشت. این معضل در سالهای آتی هم حل نشد و اکنون به یک بحران تبدیل شده است. در کشورهای دیگر هر استانی کارکرد خاص خود را دارد. به طور مثال در امریکا تنها شهر نیویورک که سازمان ملل در آن ساخته شده کارکرد اداری و سیاسی دارد و بقیه ی شهرها کارکردهای دیگری دارند و از اهمیت بسزایی برخوردارند. در کشور ما تخصصی شدن شهرها تنها بر حسب نام شهرها و برگزاری همایش ها می باشد و ما تنها بر این مسئله اذعان داریم که شیراز و اصفهان کارکرد فرهنگی و تاریخی دارند اما به طور مثال سازمان میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باز هم در تهران قرار گرفته است.
شهر تهران آبستن آسیبهای زیادی بوده که هنوز حل نشده است.شاید مردم تهران از آسیب زلزله در امان باشند اما درواقع از آسیب : آلودگی هوا ، ریزگردها ، ترافیک و مشکلات اجتماعی در امان نخواهند بود. آسیبهایی که کیفیت شهر تهران را بسیار پایین آورده و آن را در رده ی بدترین شهرهای دنیا برای زندگی قررار داده است.
✍ #مطهره_یوسف_نژاد
👉 @SOCIAL_SCIENCE
درمورد زلزله ی اخیر تهران و نگرانی های پس از آن چند نکته ی مهم وجود دارد که باید به آن پرداخت. شهر تهران به تنهایی تقریبا یک ششم جمعیت ایران را در خود جای داده است! با توجه به این مسئله که امکان رشد و توسعه ی عرضی تهران امکانپذیر نیست برای سکونت جمعیت اضافی ساختمان های کوچک اما بلند ساخته شد که در هنگام ساخت آن هیچ کدام از نکات ایمنی رعایت نشده است. شهرداری تهران با دادن مجوزهای عمرانی به منظور حل مشکل مسکن در تهران ، آن را به یک شهر ناامن تبدیل کرده است. شهری که انگار روی یک سطح شیشه ای واقع شده و هر لحظه ممکن است از هم فروبپاشد. نکته ی مهم دیگر درارتباط با شهر تهران این است که متاسفانه تمام ادارات دولتی ، وزارتخانه ها و کارخانه ها در شهر تهران ساخته شده اند و این مسئله در هجوم بی رویه ی مهاجران بی تاثیر نیست. معضلی که پس از اصلاحات ارضی در سال چهل و دو و به دنبال ساخت کارخانه های متعدد در شهر تهران به وجود آمد و مهاجرت بی رویه روستاییان به شهر تهران را در پی داشت. این معضل در سالهای آتی هم حل نشد و اکنون به یک بحران تبدیل شده است. در کشورهای دیگر هر استانی کارکرد خاص خود را دارد. به طور مثال در امریکا تنها شهر نیویورک که سازمان ملل در آن ساخته شده کارکرد اداری و سیاسی دارد و بقیه ی شهرها کارکردهای دیگری دارند و از اهمیت بسزایی برخوردارند. در کشور ما تخصصی شدن شهرها تنها بر حسب نام شهرها و برگزاری همایش ها می باشد و ما تنها بر این مسئله اذعان داریم که شیراز و اصفهان کارکرد فرهنگی و تاریخی دارند اما به طور مثال سازمان میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باز هم در تهران قرار گرفته است.
شهر تهران آبستن آسیبهای زیادی بوده که هنوز حل نشده است.شاید مردم تهران از آسیب زلزله در امان باشند اما درواقع از آسیب : آلودگی هوا ، ریزگردها ، ترافیک و مشکلات اجتماعی در امان نخواهند بود. آسیبهایی که کیفیت شهر تهران را بسیار پایین آورده و آن را در رده ی بدترین شهرهای دنیا برای زندگی قررار داده است.
✍ #مطهره_یوسف_نژاد
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #زلزله و #وزارت_نه_آموزش_و_نه_پرورش
و #مهاجرت مردم از مناطق زلزله زده
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽دکتر فاضل الیاسی- جامعه شناس
(ساکن شهر سرپل ذهاب)
امیل دورکیم در تعریف آموزش و پرورش معتقد است که آموزش و پرورش فعالیتی است که نسل بالغ، درباره نسلی که هنوز برای حیات اجتماعی نارس است، به جای میآورد. موضوع این فعالیت عبارت است از برانگیختن و پروردن افکار و معانی و شرایط معنوی و مادی که مقتضای حیات در جامعه سیاسی و محیط خصوصی است که طفل برای زندگانی در آن، آماده میشود.
بنابراین، نقش آموزش و پرورش در جامعه، آن است که کودکان را که هنوز اجتماعی نشدهاند، متناسب با نظام اجتماعی بار آورده و برای سازگاری با محیط خاص اجتماعی شان آنان را به هنجار، رسوم و عادات مقتضی، مجهز سازد.
اگر چه نقدهای زیادی به نظام تعلیم و تربیت کشور وارد بوده و هست، اما در زلزله اخیر کرمانشاه ضعف و ناتوانی این نهاد مانند سایر نهادهای دولتی واضح تر و برجسته تر گردید،
و بیش از پیش مشخص شد که نه تنها دانش آموزان، بلکه معلمان نیز برای شرایط موجود پرورده نشده اند!!!!
بعد از گذشت حدود چهل روز از زلزله کرمانشاه این وزارت هنوز نه تنها کوچکترین اقدام برای بهبود وضعیت و مقوله آموزشی دانش آموزان و سرگردانی آنها و معلمان ننموده است، بلکه هنوز ناتوان در برابر یافتن راه حل و راه کاری برای برون رفت دانش آموزان از این بن بست است،
مدارس هنوز تعطیل و اگر هم گاها بعضی از مدارس باز باشد، بدون بازدهی و کاملا فرمالیته است.
تمام معلمان هنوز در چادر زندگی می کنند و حتی برای معلمانی هم که از شهرهای اطراف و از جمله مرکز استان جهت تدریس به مناطق زلزله زده تشریف می آورند نیر هیچ کاری انجام نداده است،
و به علت نبود خوابگاه و کانکس برای اقامت روزانه به سختی رفت و آمد می کنند. آن هم جهت حضور در بعضی از کلاس های کاملا بدون بازدهی.
تمام کمک های این وزارت به معلمین: یک عدد کنسرو ماهی، یک عدد کنسرو لوبیا و یک پتو و مبلغ پانصد هزار تومان بوده است، که هنوز بعضی از معلمین نیر قادر به دریافت آن نشده اند،
سوال اینجاست که در جامعه ای که جایگاه معلم و امر آموزش تا این حد فاقد اهمیت باشد، آیا پس لرزه ها و آسیب های اجتماعی بعد از زلزله چگونه خواهد؟؟؟
بنده اخیرا یک پیامک از طرف یکی از معلمین دریافت کرده ام که چنان تاسف بار است به خودم اجازه نشر آن را ندادم.
وضعیت بغرنج مردم مناطق زلزله زده و زندگی در زیر چادرها، بیکاری مطلق تمام مردم، مسائل روحی- روانی و اجتماعی- اقتصادی، این مناطق را در سقوط نهایی نزدیک و نزدیک تر نموده است...
@chamk
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
و #مهاجرت مردم از مناطق زلزله زده
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽دکتر فاضل الیاسی- جامعه شناس
(ساکن شهر سرپل ذهاب)
امیل دورکیم در تعریف آموزش و پرورش معتقد است که آموزش و پرورش فعالیتی است که نسل بالغ، درباره نسلی که هنوز برای حیات اجتماعی نارس است، به جای میآورد. موضوع این فعالیت عبارت است از برانگیختن و پروردن افکار و معانی و شرایط معنوی و مادی که مقتضای حیات در جامعه سیاسی و محیط خصوصی است که طفل برای زندگانی در آن، آماده میشود.
بنابراین، نقش آموزش و پرورش در جامعه، آن است که کودکان را که هنوز اجتماعی نشدهاند، متناسب با نظام اجتماعی بار آورده و برای سازگاری با محیط خاص اجتماعی شان آنان را به هنجار، رسوم و عادات مقتضی، مجهز سازد.
اگر چه نقدهای زیادی به نظام تعلیم و تربیت کشور وارد بوده و هست، اما در زلزله اخیر کرمانشاه ضعف و ناتوانی این نهاد مانند سایر نهادهای دولتی واضح تر و برجسته تر گردید،
و بیش از پیش مشخص شد که نه تنها دانش آموزان، بلکه معلمان نیز برای شرایط موجود پرورده نشده اند!!!!
بعد از گذشت حدود چهل روز از زلزله کرمانشاه این وزارت هنوز نه تنها کوچکترین اقدام برای بهبود وضعیت و مقوله آموزشی دانش آموزان و سرگردانی آنها و معلمان ننموده است، بلکه هنوز ناتوان در برابر یافتن راه حل و راه کاری برای برون رفت دانش آموزان از این بن بست است،
مدارس هنوز تعطیل و اگر هم گاها بعضی از مدارس باز باشد، بدون بازدهی و کاملا فرمالیته است.
تمام معلمان هنوز در چادر زندگی می کنند و حتی برای معلمانی هم که از شهرهای اطراف و از جمله مرکز استان جهت تدریس به مناطق زلزله زده تشریف می آورند نیر هیچ کاری انجام نداده است،
و به علت نبود خوابگاه و کانکس برای اقامت روزانه به سختی رفت و آمد می کنند. آن هم جهت حضور در بعضی از کلاس های کاملا بدون بازدهی.
تمام کمک های این وزارت به معلمین: یک عدد کنسرو ماهی، یک عدد کنسرو لوبیا و یک پتو و مبلغ پانصد هزار تومان بوده است، که هنوز بعضی از معلمین نیر قادر به دریافت آن نشده اند،
سوال اینجاست که در جامعه ای که جایگاه معلم و امر آموزش تا این حد فاقد اهمیت باشد، آیا پس لرزه ها و آسیب های اجتماعی بعد از زلزله چگونه خواهد؟؟؟
بنده اخیرا یک پیامک از طرف یکی از معلمین دریافت کرده ام که چنان تاسف بار است به خودم اجازه نشر آن را ندادم.
وضعیت بغرنج مردم مناطق زلزله زده و زندگی در زیر چادرها، بیکاری مطلق تمام مردم، مسائل روحی- روانی و اجتماعی- اقتصادی، این مناطق را در سقوط نهایی نزدیک و نزدیک تر نموده است...
@chamk
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 آمار سازمان برنامهوبودجه #شکاف_طبقاتی در دولت روحانی را نشان میدهد
🔻سازمان برنامهوبودجه در گزارشی به مجلس اعلامکرد دردولت یازدهم توزیع درآمد و فاصله طبقاتی شدیدتر شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻سازمان برنامهوبودجه در گزارشی به مجلس اعلامکرد دردولت یازدهم توزیع درآمد و فاصله طبقاتی شدیدتر شده است.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬🔴 درد دل های دردناک یک #کولبر:
می دانم قاچاق برای اقتصاد ضرر دارد اما من چه کار کنم؟ سهم من از ایران چیست؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
می دانم قاچاق برای اقتصاد ضرر دارد اما من چه کار کنم؟ سهم من از ایران چیست؟
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴 آمار #جان_باختگان #تصادفات_جاده ای از فروردین ۱۳۹۶تا پایان مهر/ایرنا
🚫تعداد جان باختگان: ۱۰۱۵۵ نفر
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🚫تعداد جان باختگان: ۱۰۱۵۵ نفر
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🔴درس هایی از #زلزله_بم و #کرمانشاه،
#شاید_وقتی_دیگر " #تهران"
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽دکتر سیامک زندرضوی
🗞روزنامه اعتماد ۲ دی ماه ۱۳۹۶
ساختار اجتماعی مناطق شهری در ایران امروز، علی رغم ظاهر غریبه وار و سر در گریبانش، ظرفیت مشارکتی عظیمی در خود انباشته دارد. که حاصل احساس "هم سرنوشتی" و " عدم امنیت "در مقابل رویداد زلزله، در سازه های نا ایمن و کوچه، خیابان هایی است که از ماشین های سواری لبریز شده است.
دیگر همه می دانیم، دربم، در سرپل ذهاب، قصرشیرین وثلاث در ۲۴ ساعت اول فقط خویشاوندان، دوستان و همسایگان با دست خالی، ناجی، امدادگر و التیام بخش بودند.
حالا مثل روز روشن است، انتظار امداد و نجات گسترده و موثر از کارمندان دستگاه های عریض و طویل مدیریت بحران، درساعت های طلایی، افسانه ای بیش نیست.
راه حل امروزین این مساله حیاتی چیست ؟
موانع موجود بر سرراه آن کدامند؟
اول _هر محله تعاملی، یعنی ۴۰ تا ۶۰ خانوار که کودکان شان در یک فضای مشترک بازی میکنند و والدین احوالپرسی مختصری دارند. ظرفیت اولیه سه" گروه کاری" داوطلب منظم، عاشق و ماندگار شامل :
گروه "حامی کودکان " ،
گروه "امداد نجات و اسکان "
گروه" پژوهش اطلاع رسانی و پیگیری "
رادرخود دارند.
تشکیل وحضور فعال این گروه های کاری " #محله_محور" از یک طرف به درجه ای اولویت رسیدگی به خویشاوندان و دوستان را به همسایگان تغییر می دهد و از بار جابجایی در شهر بحران زده می کاهد.
ازطرف دیگر اضطراب حاصل از بی پناه دانستن فرزندان را در والدین کم می کند. خاله ها و عموهای توانا و آموزش دیده ای در همین نزدیکی ها در همسایگی مان حضوردارند.
دوم _در محله تعاملی، گروه کاری امداد و نجات و اسکان اضطراری داوطلب، به تعداد ۱۰ تا ۱۵نفره آموزش های اولیه امداد و نجات را از هلال احمر دریافت می کنند و همیشه به روز می مانند و مکان مناسب اسکان اضطراری را با کمک شهرداری شناسایی و کانتینر ابزارها و ملزومات امداد و نجات و اسکان اضطراری را از مدیریت هماهنگی ارگان های مسئول دریافت کرده و برای تعویض دورهای ملزومات با آن سازمان در ارتباط می مانند.
همچنین آموزش های اجتماع محور خود را نیز از انجمن جامعه شناسی دریافت می کنند.
سوم _گروه کاری حمایت کودکان ۱۰ تا ۱۵ نفره، آموزش های خود را از انجمن های حامی کودکان، انجمن های تخصصی مددکاری و روانشناسی دریافت و فهرست کودکان محدوده خود را در اختیار دارند و بطور منظم با آنان عصرانه های شاد برگزار می کنند. تا پیوندشان با کودکان استوار شود.
چهارم_گروه " پژوهش، اطلاع رسانی و پیگیری" ۱۰ تا ۱۵ نفره با اتکا به پژوهش های عملی مشارکتی، آشنا به کار با نقشه بلوک بندی محله ای، مجهز به تلفن های ماهواره ای، امر نیاز سنجی، اولویت بندی واطلاع رسانی را قبل و پس از "لحظه واقعه" را برعهده خواهد داشت و آموزش های تخصصی را از انجمن های علمی ارتباطات و ...دریافت خواهد کرد.
مانع پیش روی تمرین این ساز و کار ضروری در ایران امروز، نه افسانه مشارکت جو نبودن شهروندان ایرانی، و نه نبود دانش بومی شده در عرصه مشارکت اجتماعی است.
بلکه #مانع_اصلی، خود #اداره_مدیریت_بحران و #نگاه_امنیتی غالب بر ساز و کار آن است.
که تشکیل این گروه های کاری محله محور از پایین را برنمیتابد و " #اجتماع_هراسی" خود را تحت عناوین دیگر پنهان می کند.
میکوشد روابط متکی به "هم سرنوشتی" همسایگی، رویاروی، چهره به چهره را با گروههای دیگری و آن هم تنها روی کاغذ جایگزین کند.
هزینه این " اجتماع هراسی" امروز را چه کسانی و به چه قیمتی باید فردا بپردازند؟
@siamakzandrazavi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
#شاید_وقتی_دیگر " #تهران"
@SOCIAL_SCIENCE
✍🏽دکتر سیامک زندرضوی
🗞روزنامه اعتماد ۲ دی ماه ۱۳۹۶
ساختار اجتماعی مناطق شهری در ایران امروز، علی رغم ظاهر غریبه وار و سر در گریبانش، ظرفیت مشارکتی عظیمی در خود انباشته دارد. که حاصل احساس "هم سرنوشتی" و " عدم امنیت "در مقابل رویداد زلزله، در سازه های نا ایمن و کوچه، خیابان هایی است که از ماشین های سواری لبریز شده است.
دیگر همه می دانیم، دربم، در سرپل ذهاب، قصرشیرین وثلاث در ۲۴ ساعت اول فقط خویشاوندان، دوستان و همسایگان با دست خالی، ناجی، امدادگر و التیام بخش بودند.
حالا مثل روز روشن است، انتظار امداد و نجات گسترده و موثر از کارمندان دستگاه های عریض و طویل مدیریت بحران، درساعت های طلایی، افسانه ای بیش نیست.
راه حل امروزین این مساله حیاتی چیست ؟
موانع موجود بر سرراه آن کدامند؟
اول _هر محله تعاملی، یعنی ۴۰ تا ۶۰ خانوار که کودکان شان در یک فضای مشترک بازی میکنند و والدین احوالپرسی مختصری دارند. ظرفیت اولیه سه" گروه کاری" داوطلب منظم، عاشق و ماندگار شامل :
گروه "حامی کودکان " ،
گروه "امداد نجات و اسکان "
گروه" پژوهش اطلاع رسانی و پیگیری "
رادرخود دارند.
تشکیل وحضور فعال این گروه های کاری " #محله_محور" از یک طرف به درجه ای اولویت رسیدگی به خویشاوندان و دوستان را به همسایگان تغییر می دهد و از بار جابجایی در شهر بحران زده می کاهد.
ازطرف دیگر اضطراب حاصل از بی پناه دانستن فرزندان را در والدین کم می کند. خاله ها و عموهای توانا و آموزش دیده ای در همین نزدیکی ها در همسایگی مان حضوردارند.
دوم _در محله تعاملی، گروه کاری امداد و نجات و اسکان اضطراری داوطلب، به تعداد ۱۰ تا ۱۵نفره آموزش های اولیه امداد و نجات را از هلال احمر دریافت می کنند و همیشه به روز می مانند و مکان مناسب اسکان اضطراری را با کمک شهرداری شناسایی و کانتینر ابزارها و ملزومات امداد و نجات و اسکان اضطراری را از مدیریت هماهنگی ارگان های مسئول دریافت کرده و برای تعویض دورهای ملزومات با آن سازمان در ارتباط می مانند.
همچنین آموزش های اجتماع محور خود را نیز از انجمن جامعه شناسی دریافت می کنند.
سوم _گروه کاری حمایت کودکان ۱۰ تا ۱۵ نفره، آموزش های خود را از انجمن های حامی کودکان، انجمن های تخصصی مددکاری و روانشناسی دریافت و فهرست کودکان محدوده خود را در اختیار دارند و بطور منظم با آنان عصرانه های شاد برگزار می کنند. تا پیوندشان با کودکان استوار شود.
چهارم_گروه " پژوهش، اطلاع رسانی و پیگیری" ۱۰ تا ۱۵ نفره با اتکا به پژوهش های عملی مشارکتی، آشنا به کار با نقشه بلوک بندی محله ای، مجهز به تلفن های ماهواره ای، امر نیاز سنجی، اولویت بندی واطلاع رسانی را قبل و پس از "لحظه واقعه" را برعهده خواهد داشت و آموزش های تخصصی را از انجمن های علمی ارتباطات و ...دریافت خواهد کرد.
مانع پیش روی تمرین این ساز و کار ضروری در ایران امروز، نه افسانه مشارکت جو نبودن شهروندان ایرانی، و نه نبود دانش بومی شده در عرصه مشارکت اجتماعی است.
بلکه #مانع_اصلی، خود #اداره_مدیریت_بحران و #نگاه_امنیتی غالب بر ساز و کار آن است.
که تشکیل این گروه های کاری محله محور از پایین را برنمیتابد و " #اجتماع_هراسی" خود را تحت عناوین دیگر پنهان می کند.
میکوشد روابط متکی به "هم سرنوشتی" همسایگی، رویاروی، چهره به چهره را با گروههای دیگری و آن هم تنها روی کاغذ جایگزین کند.
هزینه این " اجتماع هراسی" امروز را چه کسانی و به چه قیمتی باید فردا بپردازند؟
@siamakzandrazavi
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ