کتاب‌خوان (علم و روشنگری)

Forwarded from چکیده‌ها و گزیده‌های کتاب‌ها (Mohammad Darzi)

پیج و تاب خوردن زمان (timewarp)

جنبه‌ی دیگری از واقعیت وجود دارد که همواره پیش چشم ماست: «حس مغز از گذشت زمان» که اغلب شگفت‌آور است. مثلاً در برخی از موقعیت‌ها به‌نظر می‌رسد واقعیت دارد با کندی یا تندی بیش از حد سپری می‌شود. من وقتی هشت سالم بود از پشت بام خانه پایین افتادم، اما سقوطم گویی به درازا کشیده بود. وقتی به دبیرستان رفتم و فیزیک آموختم، زمان سقوط خود را محاسبه کردم: ٠/٨ ثانیه! بنابراین، سعی کردم پی ببرم چرا در نظر خودم سقوطم این اندازه طولانی شده بود و شاید پاسخ این سوال می‌توانست نکته‌ای را درباره‌ی درک واقعیت برایم روشن کند.

جب کورلیس، یک ورزشکار حرفه‌ای، یک‌بار که با لباس‌های مخصوص پرش از ارتفاع از بالای کوه به پایین پریده بود، دچار خطای تعریف زمان شد. ماجرا با پرشی حرفه‌ای که نظیر آن را در گذشته بارها انجام داده بود آغاز شد. او در پرش آن روز تصمیم گرفت هدفی را برای خود در نظر بگیرد: تعدادی بالون که می‌خواست با آن‌ها برخورد کند و آن‌ها را به کناری براند. جب، بعد از واقعه، برای ما تعریف کرد: «وقتی داشتم به یکی از این بالون‌ها که به یک صخره‌ی سنگی بسته شده بودند نزدیک می‌شدم، دچار اشتباه شدم.» او با سرعت تقریبی ۱۹۲ کیلومتر در ساعت به این صخره سنگی برخورد کرد.

چون جب یک پرشکار حرفه‌ای بود، آن روز داشتند به کمک دوربین‌هایی که روی صخره و بدنش نصب شده بود از او فیلم تهیه می‌کردند. در فیلمی که گرفته‌اند، صدای خفه‌ی برخورد جب با تخته‌سنگ شنیده می‌شود و کمی بعد او با سرعت از کنار دوربین می‌گذرد و از بالای تخته‌سنگی که لحظه‌ای قبل به آن خورده بود پایین می‌افتد.

درست در لحظه‌ی پیش از برخورد بود که حس جب از گذشت زمان تغییر کرد. او می‌گوید: «مغزم دچار دو فرآیند فکری جداگانه شد که مربوط به ویژگی‌های فنی مسئله بود. دو تصمیم پیش روی خود داشتم: یا نباید ضامن چتر نجات را می‌کشیدم و پیش می‌رفتم و با صخره برخورد می‌کردم و به احتمال زیاد می‌مردم یا باید ضامن را می‌کشیدم و چتر باز می‌شد و طی زمان انتظار برای رسیدن تیم نجات از شدت خونریزی جان می‌باختم.»... بیشتر بخوانید

📓 مغز: داستان شما
✍ دیوید ایگلمن
®️ محمداسماعیل فلزی

🆔