Science For Life
Photo
با درود به دوستان خوب و ارجمند
آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد
David J.Linden
🌿🍂 @Science4lifee
آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد
David J.Linden
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
با درود به دوستان خوب و ارجمند آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟ ✍ #دکتر_مانی_منوچهری گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد David J.Linden 🌿🍂 @Science4lifee
سال‌ها پیش، دوستی از من (نويسنده ، مذكر)پرسید: «آیا اولین باری که تصمیم گرفتی دگرجنس‌گرا باشی را به یاد می‌آوری؟» بعد از کمی فکرکردن، پاسخ دادم که این موضوع اصلاً شبیه یک تصمیم به نظر نمی‌آید.
از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل از بلوغ، روی جنس مؤنث متمرکز بودند.
سال‌ها بعد، زمانی که در دانشگاه بودم، دوستان همجنسگرا و دوجنس‌گرای بسیاری داشتم که می‌گفتند من باید ملاقات مردان را هم تجربه کنم تا ببینم که خوشم می‌آید یا نه.
بنابراین برای دانش تجربی این کار را کردم. اما بر خلاف تجربیاتم با زنان، هیچ وقت مردان را از نظر جنسی جذاب نیافتم – آنها به نظر مناسب نمی‌آمدند – و نتیجه گرفتم که در اعماق قلبم، دگرجنس‌گرا هستم.
ما از عبارات «دگرجنس‌گرا»، «همجنسگرا» و «دوجنس‌گرا» به عنوان دسته‌بندی‌هایی برای آنچه که «گرایش جنسی» می‌نامیم استفاده می‌کنیم.
این مقیاسی خام است – این کار عشق را با شهوت و فانتزی را با رفتار در دنیای واقعی آميزش مي دهد.
و نسبت‌دادن گرایش جنسی تلاشی برای تثبیت احساساتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
با این وجود برای بیشتر بزرگسالان این دسته‌بندی‌های ساده‌ی گرایش‌های جنسی –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – مفید و تا حد معقولی پایدار هستند و جنبه‌های مهمی از میل جنسی انسان را در خود دارند.
بهترین تخمین‌ها از چندین مطالعه‌ی انجام‌شده در ایالات متحده و اروپا نشان می‌دهند که تقریباً 3 درصد مردان و یک درصد زنان، همجنسگرا،
حدود 0.5 درصد مردان و
یک درصد زنان، دوجنس‌گرا و
بقیه دگرجنس‌گرا هستند.
وقتی از بیشتر مردم –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – می‌خواهیم که به یاد بیاورند که چگونه گرایش جنسی‌شان را انتخاب کردند، مانند من پاسخ می‌دهند: «به نظر نمی‌آید که انتخاب باشد بلکه کششی درونی بود که زمانی که از احساسات جنسی آگاه شدم، برایم روشن بود.»
البته، در یک مطالعه تنها حدود 4 درصد مردان همجنسگرا و دوجنس‌گرا گزارش دادند که گرایش جنسی‌شان را انتخاب کرده‌اند. جالب است که این عدد بین زنان همجنسگرا و دوجنس‌گرا بیشتر بود، حدود 15 درصد. این نتیجه با دیگر شواهد مطابق بودند و نشان می‌دادند که گرایش جنسی در زنان کمی انعطاف‌پذیرتر از مردان است.
آیا ممکن است که گرایش جنسی توسط تجربیات اجتماعی اولیه، پیش از ظهور احساسات جنسی تعیین شود؟ سیگموند فروید، بنیان‌گذار روان‌کاوی، بیان کرد که همجنس‌گرایی مردانه ریشه در کودکی دارد و نتیجه‌ی مادران صمیمی و پدران بدخوست (او درباره‌ی همجنس‌گرایی زنانه حرف‌های کمتری برای گفتن داشت).
دیگران ادعا کرده‌اند که هم همجنس‌گرایی مردانه و هم همجنس‌گرایی زنانه ممکن است نتیجه‌ی سو‌ءاستفاده‌ی جسمی یا جنسی در کودکی باشند.
در واقعیت، هیچ شواهد آشکاری برای پشتیبانی از ارتباط علّی بین هیچ‌کدام از این تجربیات اولیه‌ی اجتماعی و گرایش جنسی در بزرگسالی وجود ندارد.
همچنین، در بسیاری از موارد حتی شواهد کافی برای پشتیبانی از همبستگی بین این دو وجود ندارد.
مثلاً مطالعاتی که زنان همچنس‌گرا و دگرجنس‌گرا را مقایسه می‌کنند، اختلافاتی دارند، برخی تعداد سوءاستفاده‌های جسمی و جنسی در کودکی را بین زنان همجنسگرا بیشتر یافته‌اند و بقیه نتوانسته‌اند تفاوتی بین این دو گروه پیدا کنند. از این گذشته، کودکانی که توسط مادران مجرد یا زوج‌های زن همجنسگرا پرورش یافته‌اند نسبت به کودکان پرورش‌یافته توسط زوج‌های دگرجنس‌گرا احتمالی کمتر یا بیشتر برای دگرجنس‌گرا شدن ندارند.
قابل توجه است که هیچ شواهد آشکاری وجود ندارد که نشان دهد که هرگونه اقدامی در پرورش کودک روی گرایش جنسی در بزرگسالی اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل از بلوغ، روی جنس مؤنث متمرکز بودند.
سال‌ها بعد، زمانی که در دانشگاه بودم، دوستان همجنسگرا و دوجنس‌گرای بسیاری داشتم که می‌گفتند من باید ملاقات مردان را هم تجربه کنم تا ببینم که خوشم می‌آید یا نه.
بنابراین برای دانش تجربی این کار را کردم. اما بر خلاف تجربیاتم با زنان، هیچ وقت مردان را از نظر جنسی جذاب نیافتم – آنها به نظر مناسب نمی‌آمدند – و نتیجه گرفتم که در اعماق قلبم، دگرجنس‌گرا هستم.
ما از عبارات «دگرجنس‌گرا»، «همجنسگرا» و «دوجنس‌گرا» به عنوان دسته‌بندی‌هایی برای آنچه که «گرایش جنسی» می‌نامیم استفاده می‌کنیم.
این مقیاسی خام است – این کار عشق را با شهوت و فانتزی را با رفتار در دنیای واقعی آميزش مي دهد.
و نسبت‌دادن گرایش جنسی تلاشی برای تثبیت احساساتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
با این وجود برای بیشتر بزرگسالان این دسته‌بندی‌های ساده‌ی گرایش‌های جنسی –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – مفید و تا حد معقولی پایدار هستند و جنبه‌های مهمی از میل جنسی انسان را در خود دارند.
بهترین تخمین‌ها از چندین مطالعه‌ی انجام‌شده در ایالات متحده و اروپا نشان می‌دهند که تقریباً 3 درصد مردان و یک درصد زنان، همجنسگرا،
حدود 0.5 درصد مردان و
یک درصد زنان، دوجنس‌گرا و
بقیه دگرجنس‌گرا هستند.
وقتی از بیشتر مردم –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – می‌خواهیم که به یاد بیاورند که چگونه گرایش جنسی‌شان را انتخاب کردند، مانند من پاسخ می‌دهند: «به نظر نمی‌آید که انتخاب باشد بلکه کششی درونی بود که زمانی که از احساسات جنسی آگاه شدم، برایم روشن بود.»
البته، در یک مطالعه تنها حدود 4 درصد مردان همجنسگرا و دوجنس‌گرا گزارش دادند که گرایش جنسی‌شان را انتخاب کرده‌اند. جالب است که این عدد بین زنان همجنسگرا و دوجنس‌گرا بیشتر بود، حدود 15 درصد. این نتیجه با دیگر شواهد مطابق بودند و نشان می‌دادند که گرایش جنسی در زنان کمی انعطاف‌پذیرتر از مردان است.
آیا ممکن است که گرایش جنسی توسط تجربیات اجتماعی اولیه، پیش از ظهور احساسات جنسی تعیین شود؟ سیگموند فروید، بنیان‌گذار روان‌کاوی، بیان کرد که همجنس‌گرایی مردانه ریشه در کودکی دارد و نتیجه‌ی مادران صمیمی و پدران بدخوست (او درباره‌ی همجنس‌گرایی زنانه حرف‌های کمتری برای گفتن داشت).
دیگران ادعا کرده‌اند که هم همجنس‌گرایی مردانه و هم همجنس‌گرایی زنانه ممکن است نتیجه‌ی سو‌ءاستفاده‌ی جسمی یا جنسی در کودکی باشند.
در واقعیت، هیچ شواهد آشکاری برای پشتیبانی از ارتباط علّی بین هیچ‌کدام از این تجربیات اولیه‌ی اجتماعی و گرایش جنسی در بزرگسالی وجود ندارد.
همچنین، در بسیاری از موارد حتی شواهد کافی برای پشتیبانی از همبستگی بین این دو وجود ندارد.
مثلاً مطالعاتی که زنان همچنس‌گرا و دگرجنس‌گرا را مقایسه می‌کنند، اختلافاتی دارند، برخی تعداد سوءاستفاده‌های جسمی و جنسی در کودکی را بین زنان همجنسگرا بیشتر یافته‌اند و بقیه نتوانسته‌اند تفاوتی بین این دو گروه پیدا کنند. از این گذشته، کودکانی که توسط مادران مجرد یا زوج‌های زن همجنسگرا پرورش یافته‌اند نسبت به کودکان پرورش‌یافته توسط زوج‌های دگرجنس‌گرا احتمالی کمتر یا بیشتر برای دگرجنس‌گرا شدن ندارند.
قابل توجه است که هیچ شواهد آشکاری وجود ندارد که نشان دهد که هرگونه اقدامی در پرورش کودک روی گرایش جنسی در بزرگسالی اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
سال‌ها پیش، دوستی از من (نويسنده ، مذكر)پرسید: «آیا اولین باری که تصمیم گرفتی دگرجنس‌گرا باشی را به یاد می‌آوری؟» بعد از کمی فکرکردن، پاسخ دادم که این موضوع اصلاً شبیه یک تصمیم به نظر نمی‌آید. از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل…
📌آیا مولفه‌ی ژنتیکی در گرایش جنسی اثر دارد؟
اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)،
و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در برابر 3 درصد در جمعیت کلی).
این آمار به ما می‌گوید که گرایش جنسی در خانواده‌ها تجمع دارد اما نمی‌گوید که چرا.
مثلاً ژن‌های دو برادر به طور متوسط 50 درصد مشترک هستند، اما آنها تربیت یکسانی را هم تجربه می‌کنند. بنابراین اگر فروید درست بگوید و یک مادر خیلی صمیمی باعث شود که پسرش همجنسگرا شود، آن گاه این اثر می‌تواند در دو (یا چند) برادری که با هم بزرگ می‌شوند یافت شود.
یک راه برای جداکردن اثر ژنتیک از تربیت، تحلیل دوقلوهای همجنس است.
میزان شباهت ژنتیکی بین دوقلوهای دوتخمکی (یا ناهمسان) با برادران و خواهران همجنسی که دوقلو نیستند تفاوتی ندارد؛ آنها هم در حدود 50 درصد ژن‌هایشان مشترک هستند.
دوقلوهای تک‌تخمکی (یا همسان) ژن‌های 100 درصد مشترک دارند، و تربیت مشابهی هم می‌بینند (به غیر از موارد نادری که دوقلوها جدا از هم بزرگ مي شوند.
بنابراین اگر گرایش جنسی مولفه‌ی ژنتیکی نداشته باشد، انتظار داریم که درصد دوقلوهایی که هر دوی آنها همجنسگرا باشند تقریباً بین دوقلوهای همسان و ناهمسان برابر باشد. برعکس، اگر گرایش جنسی کاملاً‌توسط ژن‌ها تعیین شود، آنگاه تمام قل‌هایی که همجنسگرا هستند باید یک برادر یا خواهر همجنسگرا داشته باشند.
بهترین تخمین‌ها تا کنون، از یک جمعیت 3826 نفری جفت‌های دوقلو که به صورت اتفاقی در سوئد انتخاب شده بودند، نشان می‌دهد که گرایش جنسی در زنان حدود 20 درصد توسط ژن‌ها تعیین می‌شود، و در مردان حدود 40 درصد آن را ژن‌ها تعیین می‌کنند.
این درصدها باید به عنوان عددهای تقریبی در نظر گرفته شوند.
با این حال، یک نتیجه‌گیری کلی واضح وجود دارد: ژنتیک یک عامل مهم در تعیین گرایش جنسی است، اما این با کل داستان فاصله‌ی زیادی دارد و در مردان هم اثر قویتری نسبت به زنان دارد.
باید به یاد داشته باشیم که این تخمین‌ها از ارث‌پذیری اندازه‌گیری‌هایی از جمعیت‌ها هستند و نه افراد. ممکن است مردان و زنانی وجود داشته باشند که ژن‌هایی حمل کنند به طوری که گرایش جنسی آنها به تمامی توسط این ژن‌ها تعیین شود و کسان دیگری هم باشند که گرایش جنسی‌شان اثری از عامل ژنتیکی نگرفته باشد.
هیچ ژنی وجود ندارد که به تنهایی گرایش جنسی انسان را تعیین کند.
در عوض، تعداد زیادی ژن مختلف هستند که به نظر می‌رسد هر کدام سهم کوچکی دارند، و در حال حاضر ما لیستی از این ژن‌ها در دست نداریم.
این موضوع خیلی غافل‌گیرکننده نیست. بسیاری از مشخصه‌های رفتاری پیچیده مانند خجالتی‌بودن یا هوش کلی یا ریسک‌پذیری مولفه‌های ژنتیکی قابل‌توجهی دارند و با این وجود یک ژن به تنهایی آنها را تعیین نمی‌کند.
حتی یک مشخصه‌ی جسمی واضح مانند قد، که 80 درصد به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود هم از بیش از 200 ژن مختلف که در رشد غضروف، استخوان، ماهیچه و ... تأثیر دارند اثر می‌پذیرد.
نبود یک ژن واحد برای گرایش جنسی در انسان‌ها به این معنی نیست که ژنتیک بر این ویژگی اثری ندارد.
📌اگر پرورش کودک اثر کمی بر گرایش جنسی دارد یا حتی اثری ندارد و ژن‌ها هم اثر جزئی دارند، پس چرا برخی افراد دگرجنس‌گرا و برخی دیگر همجنسگرا و دوجنس‌گرا هستند؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)،
و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در برابر 3 درصد در جمعیت کلی).
این آمار به ما می‌گوید که گرایش جنسی در خانواده‌ها تجمع دارد اما نمی‌گوید که چرا.
مثلاً ژن‌های دو برادر به طور متوسط 50 درصد مشترک هستند، اما آنها تربیت یکسانی را هم تجربه می‌کنند. بنابراین اگر فروید درست بگوید و یک مادر خیلی صمیمی باعث شود که پسرش همجنسگرا شود، آن گاه این اثر می‌تواند در دو (یا چند) برادری که با هم بزرگ می‌شوند یافت شود.
یک راه برای جداکردن اثر ژنتیک از تربیت، تحلیل دوقلوهای همجنس است.
میزان شباهت ژنتیکی بین دوقلوهای دوتخمکی (یا ناهمسان) با برادران و خواهران همجنسی که دوقلو نیستند تفاوتی ندارد؛ آنها هم در حدود 50 درصد ژن‌هایشان مشترک هستند.
دوقلوهای تک‌تخمکی (یا همسان) ژن‌های 100 درصد مشترک دارند، و تربیت مشابهی هم می‌بینند (به غیر از موارد نادری که دوقلوها جدا از هم بزرگ مي شوند.
بنابراین اگر گرایش جنسی مولفه‌ی ژنتیکی نداشته باشد، انتظار داریم که درصد دوقلوهایی که هر دوی آنها همجنسگرا باشند تقریباً بین دوقلوهای همسان و ناهمسان برابر باشد. برعکس، اگر گرایش جنسی کاملاً‌توسط ژن‌ها تعیین شود، آنگاه تمام قل‌هایی که همجنسگرا هستند باید یک برادر یا خواهر همجنسگرا داشته باشند.
بهترین تخمین‌ها تا کنون، از یک جمعیت 3826 نفری جفت‌های دوقلو که به صورت اتفاقی در سوئد انتخاب شده بودند، نشان می‌دهد که گرایش جنسی در زنان حدود 20 درصد توسط ژن‌ها تعیین می‌شود، و در مردان حدود 40 درصد آن را ژن‌ها تعیین می‌کنند.
این درصدها باید به عنوان عددهای تقریبی در نظر گرفته شوند.
با این حال، یک نتیجه‌گیری کلی واضح وجود دارد: ژنتیک یک عامل مهم در تعیین گرایش جنسی است، اما این با کل داستان فاصله‌ی زیادی دارد و در مردان هم اثر قویتری نسبت به زنان دارد.
باید به یاد داشته باشیم که این تخمین‌ها از ارث‌پذیری اندازه‌گیری‌هایی از جمعیت‌ها هستند و نه افراد. ممکن است مردان و زنانی وجود داشته باشند که ژن‌هایی حمل کنند به طوری که گرایش جنسی آنها به تمامی توسط این ژن‌ها تعیین شود و کسان دیگری هم باشند که گرایش جنسی‌شان اثری از عامل ژنتیکی نگرفته باشد.
هیچ ژنی وجود ندارد که به تنهایی گرایش جنسی انسان را تعیین کند.
در عوض، تعداد زیادی ژن مختلف هستند که به نظر می‌رسد هر کدام سهم کوچکی دارند، و در حال حاضر ما لیستی از این ژن‌ها در دست نداریم.
این موضوع خیلی غافل‌گیرکننده نیست. بسیاری از مشخصه‌های رفتاری پیچیده مانند خجالتی‌بودن یا هوش کلی یا ریسک‌پذیری مولفه‌های ژنتیکی قابل‌توجهی دارند و با این وجود یک ژن به تنهایی آنها را تعیین نمی‌کند.
حتی یک مشخصه‌ی جسمی واضح مانند قد، که 80 درصد به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود هم از بیش از 200 ژن مختلف که در رشد غضروف، استخوان، ماهیچه و ... تأثیر دارند اثر می‌پذیرد.
نبود یک ژن واحد برای گرایش جنسی در انسان‌ها به این معنی نیست که ژنتیک بر این ویژگی اثری ندارد.
📌اگر پرورش کودک اثر کمی بر گرایش جنسی دارد یا حتی اثری ندارد و ژن‌ها هم اثر جزئی دارند، پس چرا برخی افراد دگرجنس‌گرا و برخی دیگر همجنسگرا و دوجنس‌گرا هستند؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
👏1
Science For Life
📌آیا مولفه‌ی ژنتیکی در گرایش جنسی اثر دارد؟ اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)، و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در…
📍در حال حاضر، قابل‌توجه‌ترین سرنخ‌ها از اثرات بیولوژیک می‌آیند که مستقل از ژنتیک هستند و مهم‌ترین آنها هورمون‌های جنسی (و احتمالاً مولکول‌های سیگنال‌دهنده در سیستم ایمنی) در زمان زندگی در رحم و دوران پس از تولد هستند
در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)،
مردان عموماً یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند، در حالی که زنان معمولاً دو کروموزوم X دارند.
یک ژن مهم روی کروموزوم Y، به نام SRY کد یک پروتئین مهم را در خود دارد که با اثرگذاری روی فعال‌سازی دیگر ژن‌ها، دستورالعمل رشد مردانه را از ابتدای رشد جنینی فراهم می‌کند.
در حضور محصول ژن SRY، دو تکه از بافت جنینی دستور می‌گیرند که به بیضه‌ها تبدیل شوند، که هورمون جنسی تستوسترون را ترشح می‌کنند.
آنگاه تستوسترون اثرات وسیعی روی سراسر بدن دارد و سیگنال اصلی است که رشد مردانه‌ی هر چیزی را از اندام جنسی تا سیب آدم تا مغز هدایت می‌کند.
در زنان، ژن‌های دیگری همین تکه‌های بافت جنینی را به سمت تبدیل‌شدن به تخمدان هدایت می‌کنند، که هورمون‌های اصلی استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند.
📌موضوع مهم این است که زمانی که تستوسترون با دو موج متفاوت از ابتدای زندگی جنینی حضور دارد، ترشح استروژن از زمان کوتاهی پس از تولد تا زمان بلوغ متوقف می‌شود.
این به این معنی است که در طول مراحل مهمی از رشد، تفاوت اصلی هورمونی بین زنان و مردان این است که در بیشتر مردان تستوسترون به مقادیر بالایی گردش دارد (و همچنین برخی هورمون‌های شبیه تستوسترون که به صورت کلی اندروژن نامیده می‌شوند) و در بیشتر زنان سطح تستوسترون کمتر است.
یک فرضیه‌ی مفید: زمانی که جنین‌ها و بچه‌های مونث تحت اثر سطح بالاتری از تستوسترون هستند، مغزشان تا حدی مردانه است و این موضوع شانس این را زیاد می‌کند که در مراحل بعدی زندگی، از نظر جنسی به زنان جذب شوند.
به صورت مشابه، وقتی جنین‌های مذکر سطح پایین‌تری از تستوسترون را دارند، مغزشان تا حدی زنانه می‌شود و شانس جذب شدن به مردان در آینده بیشتر می‌شود.
چندین شاهد بر این ایده وجود دارد.
زنانی که دچار هایپرپلازی مادرزادی آدرنال هستند، سطح تستوسترون بالاتری در زندگی جنینی دارند.
حتی وقتی که از زمان تولد داروهای متوقف‌کننده‌ی تستوسترون مصرف می‌کنند، مغزشان تا حدی مردانه می‌شود.
حدود 21 درصد زنان با هایپرپلازی مادرزادی آدرنال گزارش می‌کنند که از نظر جنسی به زنان جذب می‌شوند (در برابر 1.5 درصد در کل جمعیت زنان).
این یافته با برخی آزمایش‌ها روی حیوانات آزمایشگاهی مطابقت دارد: وقتی که خوکچه‌های هندی، موش‌‌ها یا گوسفندان داروهایی دریافت می‌کنند که سیگنال‌دهی جنینی تستوسترون را افزایش می‌دهند، حیوانات مونث رفتارهای مربوط به جنس نر را نشان می‌دهند.
یعنی به جنس ماده جذب می‌شوند و نمی‌توانند حالت گودی کمر (lordosis) به خود بگیرند که جنس نر را جذب می‌کند.
به شکل مشابه، داروهایی که سیگنال‌دهی تستوسترون را در جنس نر کم می‌کنند، رفتارهای جنسی جنس نر را در موش‌هاي صحرايي و گوسفندان بالغ کاهش دادند.
📌در مغز زنان و مردان چه تفاوتی می‌بینیم؟ آیا می‌توانیم از این تفاوت‌ها برای آزمودن این فرضیه استفاده کنیم که مغز مردان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مؤنث‌بودن جزئی و مغز زنان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مذکربودن جزئی دارد؟
در انسان‌ها، ما بیشتر محدود به تحلیل بافت‌های اجساد هستیم. این بررسی‌ها آشکار کرده‌اند که نواحی مغزی وجود دارند که اندازه‌ی آنها در مردان دگرجنس‌گرا و زنان دگرجنس‌گرا متفاوت هستند.
این نواحی شامل بخشی از هیپوتالاموس به نام INAH3 هستند که در مردان همجنسگرا بزرگ‌ترند و گروهی از فیبرهایی که یک‌طرف مغز را به سمت دیگر آن متصل می‌کنند، و نامشان بافت رابط قدامی (anterior commissure) است که در زنان همجنسگرا بزرگ‌ترند.
در حالی که گزارش‌های منتشرشده‌ای هستند که بیان می‌کنند که اندازه‌ی بافت رابط قدامی و INAH3 در مردان همجنسگرا شبیه زنان است، اما هنوز تکرار مستقل و شفاف این یافته‌ها انجام نشده است.
باید بدانیم که اندازه‌گیری یک ناحیه‌ی مغزی مشخص در بافت جسد انسان کار بسیار مبتدیانه‌ای است.
عملکرد نواحی مغزی از جمله آنهایی که روی گرایش جنسی اثرمی‌گذارند توسط عوامل ظریف بسیاری مانند مشخصات شیمیایی، الکتریکی و بافت‌شناسی نورون‌ها و پاسخ آنها به تجربیات تعیین می‌شوند.
تفاوت عمیق در عملکردهای عصبی ممکن است در اثر تغییراتی به وجود آیند که هرگز با اندازه‌‌گیزی اندازه‌ی نواحی مغز مشخص نمی‌شوند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)،
مردان عموماً یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند، در حالی که زنان معمولاً دو کروموزوم X دارند.
یک ژن مهم روی کروموزوم Y، به نام SRY کد یک پروتئین مهم را در خود دارد که با اثرگذاری روی فعال‌سازی دیگر ژن‌ها، دستورالعمل رشد مردانه را از ابتدای رشد جنینی فراهم می‌کند.
در حضور محصول ژن SRY، دو تکه از بافت جنینی دستور می‌گیرند که به بیضه‌ها تبدیل شوند، که هورمون جنسی تستوسترون را ترشح می‌کنند.
آنگاه تستوسترون اثرات وسیعی روی سراسر بدن دارد و سیگنال اصلی است که رشد مردانه‌ی هر چیزی را از اندام جنسی تا سیب آدم تا مغز هدایت می‌کند.
در زنان، ژن‌های دیگری همین تکه‌های بافت جنینی را به سمت تبدیل‌شدن به تخمدان هدایت می‌کنند، که هورمون‌های اصلی استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند.
📌موضوع مهم این است که زمانی که تستوسترون با دو موج متفاوت از ابتدای زندگی جنینی حضور دارد، ترشح استروژن از زمان کوتاهی پس از تولد تا زمان بلوغ متوقف می‌شود.
این به این معنی است که در طول مراحل مهمی از رشد، تفاوت اصلی هورمونی بین زنان و مردان این است که در بیشتر مردان تستوسترون به مقادیر بالایی گردش دارد (و همچنین برخی هورمون‌های شبیه تستوسترون که به صورت کلی اندروژن نامیده می‌شوند) و در بیشتر زنان سطح تستوسترون کمتر است.
یک فرضیه‌ی مفید: زمانی که جنین‌ها و بچه‌های مونث تحت اثر سطح بالاتری از تستوسترون هستند، مغزشان تا حدی مردانه است و این موضوع شانس این را زیاد می‌کند که در مراحل بعدی زندگی، از نظر جنسی به زنان جذب شوند.
به صورت مشابه، وقتی جنین‌های مذکر سطح پایین‌تری از تستوسترون را دارند، مغزشان تا حدی زنانه می‌شود و شانس جذب شدن به مردان در آینده بیشتر می‌شود.
چندین شاهد بر این ایده وجود دارد.
زنانی که دچار هایپرپلازی مادرزادی آدرنال هستند، سطح تستوسترون بالاتری در زندگی جنینی دارند.
حتی وقتی که از زمان تولد داروهای متوقف‌کننده‌ی تستوسترون مصرف می‌کنند، مغزشان تا حدی مردانه می‌شود.
حدود 21 درصد زنان با هایپرپلازی مادرزادی آدرنال گزارش می‌کنند که از نظر جنسی به زنان جذب می‌شوند (در برابر 1.5 درصد در کل جمعیت زنان).
این یافته با برخی آزمایش‌ها روی حیوانات آزمایشگاهی مطابقت دارد: وقتی که خوکچه‌های هندی، موش‌‌ها یا گوسفندان داروهایی دریافت می‌کنند که سیگنال‌دهی جنینی تستوسترون را افزایش می‌دهند، حیوانات مونث رفتارهای مربوط به جنس نر را نشان می‌دهند.
یعنی به جنس ماده جذب می‌شوند و نمی‌توانند حالت گودی کمر (lordosis) به خود بگیرند که جنس نر را جذب می‌کند.
به شکل مشابه، داروهایی که سیگنال‌دهی تستوسترون را در جنس نر کم می‌کنند، رفتارهای جنسی جنس نر را در موش‌هاي صحرايي و گوسفندان بالغ کاهش دادند.
📌در مغز زنان و مردان چه تفاوتی می‌بینیم؟ آیا می‌توانیم از این تفاوت‌ها برای آزمودن این فرضیه استفاده کنیم که مغز مردان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مؤنث‌بودن جزئی و مغز زنان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مذکربودن جزئی دارد؟
در انسان‌ها، ما بیشتر محدود به تحلیل بافت‌های اجساد هستیم. این بررسی‌ها آشکار کرده‌اند که نواحی مغزی وجود دارند که اندازه‌ی آنها در مردان دگرجنس‌گرا و زنان دگرجنس‌گرا متفاوت هستند.
این نواحی شامل بخشی از هیپوتالاموس به نام INAH3 هستند که در مردان همجنسگرا بزرگ‌ترند و گروهی از فیبرهایی که یک‌طرف مغز را به سمت دیگر آن متصل می‌کنند، و نامشان بافت رابط قدامی (anterior commissure) است که در زنان همجنسگرا بزرگ‌ترند.
در حالی که گزارش‌های منتشرشده‌ای هستند که بیان می‌کنند که اندازه‌ی بافت رابط قدامی و INAH3 در مردان همجنسگرا شبیه زنان است، اما هنوز تکرار مستقل و شفاف این یافته‌ها انجام نشده است.
باید بدانیم که اندازه‌گیری یک ناحیه‌ی مغزی مشخص در بافت جسد انسان کار بسیار مبتدیانه‌ای است.
عملکرد نواحی مغزی از جمله آنهایی که روی گرایش جنسی اثرمی‌گذارند توسط عوامل ظریف بسیاری مانند مشخصات شیمیایی، الکتریکی و بافت‌شناسی نورون‌ها و پاسخ آنها به تجربیات تعیین می‌شوند.
تفاوت عمیق در عملکردهای عصبی ممکن است در اثر تغییراتی به وجود آیند که هرگز با اندازه‌‌گیزی اندازه‌ی نواحی مغز مشخص نمی‌شوند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
📍در حال حاضر، قابل‌توجه‌ترین سرنخ‌ها از اثرات بیولوژیک می‌آیند که مستقل از ژنتیک هستند و مهم‌ترین آنها هورمون‌های جنسی (و احتمالاً مولکول‌های سیگنال‌دهنده در سیستم ایمنی) در زمان زندگی در رحم و دوران پس از تولد هستند در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)، مردان…
مثلاً ممکن است که یک تفاوت کلیدی بین مغز زنان دگرجنس‌گرا و همجنسگرا، عملکرد یک پروتئین خاص مانند یک مجرای پتاسیم حساس به ولتاژ باشد که روی رفتار الکتریکی نورون‌های خاصی در یک مدار مغزی مؤثر بر رفتارهای جنسی و جنسیتی اثر بگذارد.
به طور متوسط از اولین مراحل کودکی تفاوت‌های رفتاری بین دختران و پسران وجود دارد.
مثلاً احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در بازیهای خشن شرکت کنند و با اسباب‌بازی‌های شيء مانند بازی کنند، در حالی که به طور متوسط دختران بازیهای کمتر خشن می‌کنند و عروسک‌‌ها و حیوانات را به عنوان اسباب‌بازی انتخاب می‌کنند.
وقتی رفتارهای خاص جنسیتی دختران و پسران بررسی شد و تا بزرگسالی دنبال شد، نتایج شگفت‌انگیزی به دست آمد.
احتمال بیشتری وجود داشت که پسرانی که در ابتدا رفتارهای بسیار زنانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به مردان جذب شوند (75 درصد در مقایسه با 3.5 درصد از جمعیت کلی)، و همچنین احتمال بیشتری وجود داشت که دخترانی که رفتارهای خاص مردانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به زنان جذب شوند (24 درصد، در مقایسه با 1.5 درصد در جمعیت کلی).
با این حال، این یک نتیجه‌ی کلی نیست: همه‌ی دختران با رفتارهای پسرانه جذب زنان نمی‌شوند و همه‌ی پسرها با رفتارهای دخترانه هم جذب پسران نمی‌شوند.
و البته، در بزرگسالان هم، تمام زنان همجنسگرا، رفتار مردانه ندارند و تمام مردان همجنسگرا هم رفتار زنانه ندارند.
با این حال این یافته‌ها مهم هستند و یک توضیح کلی ارائه می‌دهند: گرایش جنسی تنها یک جنبه از تفاوت در عملکرد مغزی است که می‌تواند مجموعه‌ای از رفتارهایی را ایجاد کند که ممکن است کم‌وبیش جنسیتی باشند.
مثلاً، دخترانی که با جنسیتشان مطابقت ندارند، احتمال بیشتری دارد که وارد بازیهای خشن شوند، احتمال کمتری وجود دارد که در بازیهای تعاملی اجتماعی داخل شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که زمانی که بزرگ شوند به زنان جذب شوند.
محتمل‌ترین توضیح این است که ترکیبی از ژن‌ها و سیگنال‌های جنینی مانند گردش هورمون‌های جنسی و شاید عوامل بیولوژیک دیگری که ما هنوز درکی از آنها نداریم، روی مدارهای مغزی مربوط به رفتار جنسیتی اثر می‌گذارند که گرایش جنسی تنها بخشی از این مجموعه است.
نکته‌ی مهم این است که این مدل یک توضیح احتمالی هم برای این که چرا فروید و دیگران درباره‌ی پرورش کودک اشتباه می‌کردند، ارائه می‌کند.
به طور متوسط، مردان همجنسگرا تمایل دارند که گزارش کنند که در کودکی ارتباط قویتری با مادرشان و ارتباط ضعیف‌تری با پدرشان داشته‌اند.
فروید در رابطه با گزارش‌های مراجعان همجنس‌گرایش درباره‌ی کودکی همبستگی درستی پیدا کرد اما رابطه‌ی علت و معلولی را به اشتباه بیان کرد.
این پرورش کودک نیست که اثر قدرتمندی روی گرایش جنسی دارد. بلکه تغییر در مدارهای مغزی است که روی رفتارهای جنسیتی اثر می‌گذارد، که اولین بار در کودکان پدیدار می‌شود و روی پاسخ والدین و بزرگسالان دیگر به آنها اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
به طور متوسط از اولین مراحل کودکی تفاوت‌های رفتاری بین دختران و پسران وجود دارد.
مثلاً احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در بازیهای خشن شرکت کنند و با اسباب‌بازی‌های شيء مانند بازی کنند، در حالی که به طور متوسط دختران بازیهای کمتر خشن می‌کنند و عروسک‌‌ها و حیوانات را به عنوان اسباب‌بازی انتخاب می‌کنند.
وقتی رفتارهای خاص جنسیتی دختران و پسران بررسی شد و تا بزرگسالی دنبال شد، نتایج شگفت‌انگیزی به دست آمد.
احتمال بیشتری وجود داشت که پسرانی که در ابتدا رفتارهای بسیار زنانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به مردان جذب شوند (75 درصد در مقایسه با 3.5 درصد از جمعیت کلی)، و همچنین احتمال بیشتری وجود داشت که دخترانی که رفتارهای خاص مردانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به زنان جذب شوند (24 درصد، در مقایسه با 1.5 درصد در جمعیت کلی).
با این حال، این یک نتیجه‌ی کلی نیست: همه‌ی دختران با رفتارهای پسرانه جذب زنان نمی‌شوند و همه‌ی پسرها با رفتارهای دخترانه هم جذب پسران نمی‌شوند.
و البته، در بزرگسالان هم، تمام زنان همجنسگرا، رفتار مردانه ندارند و تمام مردان همجنسگرا هم رفتار زنانه ندارند.
با این حال این یافته‌ها مهم هستند و یک توضیح کلی ارائه می‌دهند: گرایش جنسی تنها یک جنبه از تفاوت در عملکرد مغزی است که می‌تواند مجموعه‌ای از رفتارهایی را ایجاد کند که ممکن است کم‌وبیش جنسیتی باشند.
مثلاً، دخترانی که با جنسیتشان مطابقت ندارند، احتمال بیشتری دارد که وارد بازیهای خشن شوند، احتمال کمتری وجود دارد که در بازیهای تعاملی اجتماعی داخل شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که زمانی که بزرگ شوند به زنان جذب شوند.
محتمل‌ترین توضیح این است که ترکیبی از ژن‌ها و سیگنال‌های جنینی مانند گردش هورمون‌های جنسی و شاید عوامل بیولوژیک دیگری که ما هنوز درکی از آنها نداریم، روی مدارهای مغزی مربوط به رفتار جنسیتی اثر می‌گذارند که گرایش جنسی تنها بخشی از این مجموعه است.
نکته‌ی مهم این است که این مدل یک توضیح احتمالی هم برای این که چرا فروید و دیگران درباره‌ی پرورش کودک اشتباه می‌کردند، ارائه می‌کند.
به طور متوسط، مردان همجنسگرا تمایل دارند که گزارش کنند که در کودکی ارتباط قویتری با مادرشان و ارتباط ضعیف‌تری با پدرشان داشته‌اند.
فروید در رابطه با گزارش‌های مراجعان همجنس‌گرایش درباره‌ی کودکی همبستگی درستی پیدا کرد اما رابطه‌ی علت و معلولی را به اشتباه بیان کرد.
این پرورش کودک نیست که اثر قدرتمندی روی گرایش جنسی دارد. بلکه تغییر در مدارهای مغزی است که روی رفتارهای جنسیتی اثر می‌گذارد، که اولین بار در کودکان پدیدار می‌شود و روی پاسخ والدین و بزرگسالان دیگر به آنها اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
Forwarded from اتچ بات
👨❤️👨❣👬مردهایی که برادرهای بزرگتر از خود دارند با احتمال بیشتری ممکن است همجنسگرا بشوند.
اکنون سرنخی بدست آورده‌ایم که علت آن را می‌تواند، توضیح‌دهد
این موضوع می‌تواند به پادتن‌هایی مرتبط باشد که مادرها در هنگام حاملگی تولید می‌کنند.
آنها بروی پروتئین‌هایی که در جنین مذکر وجود دارد تاثیر می‌گذارند،،
مادر فرزندان پسری که همجنسگرا باشند سطح بالاتری از این نوع پادتن‌ها را نسبت به مادر فرزندان پسری که دگرجنس‌گرا باشند تولید می‌کنند.
و در صورتی که مادر قبلا فرزندهای پسر دیگری به دنیا آورده باشد میزان این پادتن ها در بالاترین حد ممکن قرار دارد
در هنگام انقباض ماهیچه‌ای رحم (در هنگام زایمان) این پادتن ها می‌توانند باعث تغییراتی در نحوه رشد مغز شوند که بر نوع گرایش جنسی تاثیر می‌گذارد .
این موضوع تاکنون فقط در گروه کوچکی از مردم مشاهده شده‌است
اما این اولین مکانیزم قابل قبول برای توجیه «اثر برادر بزرگتر» است که مشاهده شده‌است.
👤مترجم: رضاشعبانی
#بهترین_کانال_علمی 👇👇💢
@Newsartofscience
اکنون سرنخی بدست آورده‌ایم که علت آن را می‌تواند، توضیح‌دهد
این موضوع می‌تواند به پادتن‌هایی مرتبط باشد که مادرها در هنگام حاملگی تولید می‌کنند.
آنها بروی پروتئین‌هایی که در جنین مذکر وجود دارد تاثیر می‌گذارند،،
مادر فرزندان پسری که همجنسگرا باشند سطح بالاتری از این نوع پادتن‌ها را نسبت به مادر فرزندان پسری که دگرجنس‌گرا باشند تولید می‌کنند.
و در صورتی که مادر قبلا فرزندهای پسر دیگری به دنیا آورده باشد میزان این پادتن ها در بالاترین حد ممکن قرار دارد
در هنگام انقباض ماهیچه‌ای رحم (در هنگام زایمان) این پادتن ها می‌توانند باعث تغییراتی در نحوه رشد مغز شوند که بر نوع گرایش جنسی تاثیر می‌گذارد .
این موضوع تاکنون فقط در گروه کوچکی از مردم مشاهده شده‌است
اما این اولین مکانیزم قابل قبول برای توجیه «اثر برادر بزرگتر» است که مشاهده شده‌است.
👤مترجم: رضاشعبانی
#بهترین_کانال_علمی 👇👇💢
@Newsartofscience
Telegram
میوه Pandanus tectorius یا Hala fruit با ابعاد کوچک یا بزرگ ( 8 الی 30 سانت) در جنوب شرقی آسیا رشد می کند. هر میوه از40 تا 200 قطعه یا فالانژ ( انگشت/ گروه انگشتان) تشکیل می شود. میوه تازه طعمی ترکیبی از نیشکر و انبه دارد.
https://www.atlasobscura.com/foods/hala-fruit
🌿🍂@Science4lifee
https://www.atlasobscura.com/foods/hala-fruit
🌿🍂@Science4lifee
Atlas Obscura
This Fruit Looks Like an Exploding Planet
Pacific Islanders use the otherworldly hala fruit to make sweet juice and leis.