Withdrawal
بیرون کشیدن

بیرون کشیدن دقیقاً همانطور که از اسمش پیداست، یعنی بیرون کشیدن آلت تناسلی از واژن قبل از انزال است.

~ علیرضا
۷۸٪
@science4lifee

ماده‌باوری حذف‌گرا

~ شارلوت بليز

در فلسفه ذهن، ماده‌باوری حذف‌گرا احتمالاً افراطی ترین نظریه ای است که تا به حال فیلسوفان ارائه کرده اند. ماده باوری حذف گرا عبارت است از این ادعای تحریک آمیز که روان شناسی عامیانه ما، یعنی درک متعارفمان از رفتار خود و دیگر افراد، نه فقط یک نظریه است، بلکه نظریه ای است کاذب که در آینده روزی حذف و نظریه ای عصب شناختی درباره ذهن جایگزین آن خواهد شد. جدیدترین و پرهیاهوترین هوادار ماده باوری حذف گرا پل چرچلند است. چرچلند عقیده دارد که باید در برداشتمان از خویشتن اساساً تجدید نظر کنیم و مفاهیم ذهنی از قبیل «باور» و «خواسته» و «آرزو» و مانند اینها را کنار بگذاریم. در نتیجه این آموزه برای اخلاق و علوم اجتماعی (روان شناسی، جامعه شناسی، تاریخ، اقتصاد، مردم شناسی) و همین طور حوزه های کاربرد آن (روان پزشکی، حقوق، سیاست و غیره) پیامدهای عظیمی خواهد داشت؛ زیرا این رشته ها مفاهیم و واژگان برگرفته از شعور متعارف را در تبیین های خود به کار می گیرند. ماده باوری حذف گرا از این جهت مورد انتقاد قرار گرفته است که واجد تناقضی درونی است؛ استدلال مطرح شده این است که ماده باور حذف گرا نمی تواند باور داشته باشد که باورها صادق نیستند. اما چرچلند در مقابل می گوید این اعتراض صرفاً نشان می دهد که واژگانی همچون «باور» چه پایگاه عمیقی در برداشت ما از خویشتن دارند. از جمله ایرادهای دیگر وارد به ماده باوری حذف گرا، مخالفت با نظریه بودن روان شناسی عامیانه یا کاذب بودن آن است. به هر حال، به چالش کشیدن ماده باوری حذف گرا با دست و پنجه نرم کردن با آن می تواند نحوه تفکر ما درباره خویشتن را اساساً متحول سازد.

ماده‌باوری حذف‌گرا این آموزه است که برداشت برآمده از شعور متعارف درباره پدیده های روانی، نظریه ای را شکل می دهد که اساساً کاذب است. این نظریه چنان معیوب است که هم اصول و هستی شناسی آن در نهایت کنار گذاشته خواهد شد، نه این که به تدریج به یک عصب شناسی کامل فروکاسته شود. در آن هنگام، درک ما از یکدیگر و حتی از خودمان درون چارچوب مفهومی عصب‌شناسی کامل از نو شکل خواهد گرفت و نظریه ای پدید می آید که می‌توانیم انتظار داشته باشیم بسیار نیرومندتر از روان شناسی عامیانه ای باشد که جایگزین آن شده است و با علم فیزیکی به طور کلی یکپارچگی و هماهنگی بسیار بیشتری داشته باشد. (چرچلند، ماده‌باوری حذف‌گرا، ۶۷)

(فرض ۱) روان شناسی عامیانه یک نظریه است.
(فرض ۲) اگر روان شناسی عامیانه یک نظریه باشد، آنگاه روان شناسی عامیانه ممکن است نادرست باشد؛ یعنی قابل حذف است.
(حکم ۱) روان شناسی عامیانه ممکن است نادرست باشد؛ یعنی قابل حذف است (وضع مقدم، (ف۱)، (ف۲)).
(فرض ۳) دلایل خوبی هست که معتقد باشیم روان شناسی عامیانه نادرست است.
(فرض ۴) اگر (ح۱) و (ف۳)، آنگاه روان شناسی عامیانه را باید به عنوان نظریه ای کاذب کنار بگذاریم.
(فرض ۵) (ح۱) و (ف۳) (عطف).
(حکم ۲) روان شناسی عامیانه را باید به عنوان نظریه ای کاذب کنار بگذاریم (وضع مقدم، (ف۴)، (ف۵)).

@science4lifee

Monogamy in humans: Why is it so common?
چرا تک‌همسری در بین انسان‌ها بسیار شایع است؟

~ حنان پرویز
@science4lifee

۱. چه چیزی باعث می‌شود یک زن برای مردان جذاب باشد؟
۲. چه چیزی یک مرد را برای زنان جذاب می‌کند؟
۳. رقابت در مردان و زنان
۴. چرا تک‌همسری در بین انسان‌ها بسیار شایع است؟

این نوع استدلال بی‌ملاحظه فقط به افراد تحصیل‌نکرده محدود نمی‌شود. یکی از صمیمی‌ترین دوستان فروید، جراحی به نام ویلهلم فلایس، تحلیل زیست‌آهنگ (بیوریتم) را ابداع کرد. این عمل بر این عقیده استوار است که جنبه‌های گوناگون زندگی فرد از چرخه‌های دوره‌ای (پریودیک) ثابت که از بدو تولد آغاز می‌شوند، پیروی می‌کنند. فلایس به فروید گفت که اعداد ۲۳ و ۲۸، که به باور برخی، نشان دهنده دوره‌های تناوب اصول متافیزیکی مردانه و زنانه هستند، ویژگی جالبی دارند: با ضرب این اعداد در اعداد مختلف و جمع و تفریق آن‌ها، می‌توان هر عدد دلخواهی را به دست آورد. به بیان دیگر هر عدد دلخواهی را می‌توان با جایگذاری عدد مناسب برای X و Y به صورت 23X + 28Y نمایش داد. برای مثال عدد ۶ به صورت (۲۳ × ۱۰) + (۲۸ × ۸-) قابل نمایش است. فروید چنان از این امر تحت تأثیر قرار گرفت که سال‌ها به عنوان یک باورمند مشتاق به زیست‌آهنگ باقی ماند و تصور می‌کرد که در سن پنجاه و یک سالگی، یعنی حاصل جمع ۲۸ و ۲۳، از دنیا خواهد رفت. بررسی‌ها نشان می‌دهد که خاصیت مذکور، منحصر به اعداد ۲۳ و ۲۸ نبوده و هر دو عدد نسبت به هم اول، یعنی اعدادی که فاقد هرگونه عامل مشترک باشند، از این ویژگی برخوردارند که هر عدد صحیحی را می‌توان به صورت ترکیب خطی آنها بیان نمود. این امر حاکی از آن است که حتی شخصیتی چون فروید نیز علی‌رغم شهرت و اعتبار علمی خود از ریاضی‌نابلدی رنج می‌برد.

~ بخشی از کتاب جان آلن پائولوس

@science4lifee

("Scientists reveal that 36 inches equal 1 yard on the planet Pluto")
«دانشمندان کشف کردند که ۳۶ اینچ در سیاره پلوتو برابر با ۱ یارد است»

شاید جای تعجب نباشد که در برخی از شبه‌علم‌ها هم ردپایی از آن (ریاضی) دیده می‌شود. محاسبات پیچیده، اشکال هندسی و اصطلاحات جبری و همبستگی‌های غیرمعمول - همه برای آراستن بی‌معنی‌ترین حرف‌ها (silliest drivel) مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

~ جان آلن پائولوس
@science4lifee

چرا زنان نسل ایکس بهترین رابطه جنسی را دارند

Why Gen X Women Are Having the Best Sex

میرای سیلکوف
2025-02-05

#NYTIMES
خلاصه متن:
مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازد که چرا زنان نسل ایکس (متولدین 1965 تا 1980) زندگی جنسی رضایت‌بخشی را تجربه می‌کنند و چگونه این تجربه با انتظارات سنتی و هنجارهای اجتماعی در تضاد است. نویسنده، میرای سیلکوف، از تجربیات شخصی خود پس از طلاق در سن 46 سالگی می‌گوید و اشاره می‌کند که در این دوران جدید از شهوت و آزادی جنسی، احساس بهتری نسبت به خود و روابطش پیدا کرده است. او توضیح می‌دهد که زنان نسل ایکس با افزایش سن، به‌جای کاهش میل جنسی، به نوعی از قدرت و خودآگاهی دست یافته‌اند که به آن‌ها اجازه می‌دهد روابطی عمیق‌تر و رضایت‌بخش‌تر برقرار کنند.

مقاله همچنین به تغییرات فرهنگی و اجتماعی اشاره می‌کند که بر روی دیدگاه‌ها در مورد تمایلات جنسی زنان تأثیر گذاشته است. در حالی که نسل‌های جوان‌تر با کاهش فعالیت جنسی مواجه هستند، زنان نسل ایکس به نظر می‌رسد که از این روند مستثنی هستند و با وجود چالش‌های مختلف، همچنان به دنبال تجربه‌های جدید و رضایت‌بخش در زندگی جنسی خود هستند. این مقاله به نوعی به تحولی فرهنگی در نگرش به زنان میانسال و تمایلات جنسی آن‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این تغییرات به زنان این نسل این امکان را می‌دهد که زندگی جنسی خود را به شکلی مثبت و با اعتماد به نفس تجربه کنند.

متن کامل فارسی:
‏https://jjs.pub/1155

#نسل_ایکس #زنان #جنسیت #میانسالی #روابط

DANESHAGAHI NEWS
Cup Of Jamshid
FULLY AUTOMATED BY AI AGENT
2024-2025
@daneshagahi_coj

Ⓜ️ خداحافظ افریقا

➕ در نوزده قسمت داستان فرگشت و سفر خروج اجداد انسان از آفریقا



➕با حضور: دکتر حامد وحدتی نسب
دکتر انسان شناسی پیش از تاریخ
دانشگاه ایالتی آریزونا، فینیکس، آمریکا
کارشناسی‌ارشد باستان شناسی

➕ تهیه کننده: سیاوش صفاریان +++



قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

قسمت چهارم

قسمت پنجم

قسمت ششم

قسمت هفتم

قسمت هشتم

قسمت نهم

قسمت دهم

قسمت یازدهم

قسمت دوازدهم

قسمت سیزدهم

قسمت چهاردهم

قسمت پانزدهم

قسمت شانزدهم

قسمت هفدهم

قسمت هجدهم

قسمت نوزدهم



🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی

تورات از سیلی می‌گوید که «تمام کوه‌های سربه‌آسمان‌ساییده‌ای را که در عرش بود پوشاند» به معنای واقعی کلمه، این نشان می‌دهد که بین 10,000 تا 20,000 فوت آب روی سطح زمین وجود داشته است، معادل بیش از نیم میلیارد مایل مکعب مایع! از آنجا که طبق روایات کتاب مقدس، چهل روز و چهل شب باران بارید، یا فقط 960 ساعت، باران باید با سرعتی حداقل پانزده فوت در ساعت باریده باشد، که مطمئنا برای غرق کردن هر ناو هواپیمابری کافی است، چه رسد به کشتی نوح با هزاران حیوان.

~ جان آلن پائولوس
@science4lifee

....اگر مردم در تخمین و محاسبات ساده ماهرتر بودند، استنتاج‌های بدیهی بیشتری صورت می‌گرفت (یا نمی‌گرفت) و به عقاید مسخره کمتری توجه می‌شد....

برخلاف تصور عمومی بیشترین مخالفان داروین از قشر غیرمذهبی و از بین دانشمندان و افراد تحصیل کرده بودند.

https://darwin-online.org.uk/EditorialIntroductions/vanWyhe_Caricatures_of_Darwin.html?fbclid=IwY2xjawIaj39leHRuA2FlbQIxMQABHQF1kOsyAc-nnLi1WyVzfSqC3spnZ9H1n0TzDNTIRX7AmbvqRZ6OepdYRA_aem_Dw82DDgvwvn3TbA56-Bjyg

استدلال ویتگنشتاین درباره‌ی زبان خصوصی

~ جورج ریزلی

لودویگ ویتگنشتاین (۱۹۵۱-۱۸۸۹) در قطعه ۲۴۳ اثر خود، پژوهش‌های فلسفی، مفهوم زبان خصوصی را معرفی می‌کند؛ زبانی که قرار است طوری به احساس‌های بی‌واسطه و شخصی فرد ارجاع دهد که هیچ کس جز خود او نتواند آن را بفهمد. در اینجا منظور از زبان خصوصی یک زبان رمزی نیست؛ چون زبان رمزی می‌تواند میان افراد مشترک باشد. دغدغه ویتگنشتاین این فکر است که آیا زبان ضرورتاً خصوصی، زبانی که هرگز ممکن نیست میان چند نفر مشترک باشد، آیا ممکن یا حتی قابل تصور است یا نه.
اغلب قطعه ۲۵۸ را اظهار نظر کلیدی در آنچه معمولاً به نام استدلال زبان خصوصی خوانده می‌شود، می‌پندارند؛ اما تنوع و پیچیدگی موضوعات مورد بحث در قطعات ۲۴۳-۳۱۵ این باور را تقویت می‌کند که یک استدلال واحد نیست که بتوان آن را استدلال زبان خصوصی نام نهاد. در قطعات یاد شده موضوعات مربوطه از زوایای مختلف بررسی شده است و این طور نیست که بتوان این بحث‌ها را نقدی منسجم به یک موضوع واحد تلقی کرد. با این همه، استدلال ذکر شده در قطعات ۲۵۶-۲۵۸ در ارزیابی نهایی از امکان وجود زبان خصوصی نقشی کلیدی دارد و می‌توان به طریقی آن را بازسازی کرد.
راهکار کلی در قطعات ۲۵۶-۲۵۸ نشان دادن دو موضوع است: (۱) اینکه زبان خصوصی ناظر به احساسات تا چه اندازه متفاوت خواهد بود از زبان معمولی عمومی ما، با توجه به اینکه زبان خصوصی مستلزم جدا ساختن احساسات ما از بروز و بیان طبیعی‌شان است؛ مثلاً بروز درد از طریق گریه کردن، شادی از طریق خندیدن و مانند اینها و (۲) اینکه شرایط لازم برای شکل‌گیری زبان خصوصی امکان پذیر نیستند یا به بیانی دیگر اصلاً خود مفهوم زبان طبیعی که عبارت باشد از زبانی صرفاً مرکب از اسناد نماد و ابژه خصوصی نمی‌تواند معنادار باشد.
پیامدهای فلسفی استدلال‌های قطعات مربوط به زبان خصوصی در پژوهش‌های فلسفی، به ویژه استدلال‌های قطعات ۲۵۶-۲۵۸، متعدد و متنوعند؛ اما دو پیامد مهم آن [یکی در حوزه معرفت‌شناسی و دیگری در حوزه متافیزیک و فلسفه زبان] عبارتند از:
معرفت‌شناسی: ویتگنشتاین به نقد این اندیشه می‌پردازد که می‌گوید شکاف معرفت‌شناختی قاطعی هست میان معرفت به حالات درونی خویش و معرفت به حالات درونی دیگران. دکارت معتقد بود که حتی اگر تمام باورهایش درباره جهان بیرون از ذهنش احتمالاً کاذب باشد، باز هم ممکن نیست در معرفت به اینکه برخی احساسات و اندیشه‌های خاص دارد و خودآگاه است دچار خطا شده باشد. از اینجا نتیجه می‌شود که من می‌توانم بدانم که خودم درد دارم؛ اما در مورد شخص دیگر نمی‌توانم به طور قطع بدانم که درد دارد. بیشتر چیزهایی که ویتگنشتاین درباره خصوصی بودن می‌گوید در پی تضعیف همین موضع است. این پرسش را مطرح می‌کند که آیا به واقع وضع برعکس نیست؛ یعنی اینکه به خوبی بدانیم که دیگران چه وقت درد دارند، اما در مقابل این پرسش مطرح باشد که به چه معنا درباره خودم می‌توانم بگویم می‌دانم که درد دارم؟ دلایل ویتگنشتاین برای زیر سؤال بردن ادعای معرفتی درباره درد داشتن خود را به سادگی نمی‌توان خلاصه کرد؛ اما می‌توان گفت که تا اندازه‌ای برآمده از مشاهدات مربوط به تفاوت‌های متنی و کاربردی این گونه ادعاها هستند: «می‌دانم که اتومبیلم روشن است، همین حالا کلید را چرخاندم» و «می‌دانم که دندانم درد می‌کند، آن را احساس می‌کنم.»

متافیزیک و فلسفه‌ی زبان: ویتگنشتاین نقدی کلی دارد به آنچه که شاید به ظاهر دیدگاهی مبتنی بر شعور متعارف درباره رابطه میان زبان و جهان باشد؛ یعنی این دیدگاه که جهان به طور طبیعی به چیزهایی تقسیم شده است و ما بعداً به وسیله زبان برچسب‌هایی یا نام‌هایی به این چیزها متصل می‌کنیم. یکی از نتایج بررسی او درباره تعاریف اشاری - یعنی تعریف یا توضیح یک واژه با اشاره به مرجع آن - این است که ارجاع به جهان فقط در صورتی ممکن است که زبانی از پیش موجود باشد که بتواند مرجع را تثبیت کند. بنابراین شالوده یک زبان نمی‌تواند فقط این باشد که به اطراف بنگریم و ببینیم چه چیزهایی وجود دارد و سپس به این چیزهای خودشناساننده (self-identifying) برچسب بزنیم.
در بحث از زبان ناظر به احساس‌ها نیز ویتگنشتاین به طریق مشابه از این اندیشه انتقاد می‌کند که احساس‌ها خودشناساننده هستند؛ یعنی خودشان معیار اینهمانی‌شان را عرضه می‌کنند و بنابراین تنها چیزی که لازم است تا بتوانیم به طریقی با معنا درباره آنها سخن بگوییم این است که یک نام را با یک احساس پیوند بدهیم. شاید به دلیل نزدیکی‌ای که به احساسات خود داریم تصور کنیم که برای با معنا بودن واژه درد فقط کافی است نماد «درد» را پیش خودمان با احساس مربوطه پیوند دهیم. این احساس یگانه و خودشناساننده است؛ در نتیجه معنای درد را مشخص می‌کند.