مشاجره بر سر پول باعث خشم، خصومت و تاکتیک‌های حل تعارض می‌شود که از نظر روانی و گاهی فیزیکی مخرب هستند. اختلافات مالی به عنوان یکی از قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های طلاق است. با وجود پیمان عروسی که با هم بودن را "در فقر و ثروت" می‌طلبند، درگیری‌های مالی منجر به جدایی می‌شود. گاهی اوقات این درگیری‌ها بر سر تأمین ناکافی یا مشکلات اقتصادی است. وقتی اندازه کیک کوچک است، قابل درک است که اعصاب خرد می‌شود. با این حال، اغلب، درگیری بر سر نحوه تقسیم کیک، چه کسی اندازه برش‌ها را کنترل می‌کند و چه کسی اندازه برش خود را پنهان می‌کند، متمرکز است.

~ دیوید باس
– طباخیان

An evolutionary psychological analysis yields insight into why financial struggles loom so large in marital conflicts. A key clue comes from gender differences in spending. Men are more likely to splash out cash for status-enhancing entertainment systems, new technologies, and flashy cars.17 Women are more likely to spend on designer clothing and appearance-enhancing cosmetics. In a nutshell, each uses pooled resources to enhance sex-linked components of their mate value—conspicuous displays of status for men and beauty-boosting products for women.

تحلیل روانشناسانهٔ فرگشتی بینشی در اختیارمان قرار می‌دهد که به کمک آن درک‌ می‌کنیم چرا کشمکش‌های مالی در اختلافات زناشویی تا این حد برجسته‌ است. سرنخ اصلی از تفاوت‌های دو جنس در الگوی خرج‌کردن منشا می‌گیرد. مردان تمایل بیشتری به ریخت‌وپاش پول برای تقویت وسایل سرگرم‌کنندهٔ اجتماعی و فناوری‌های جدید و خودروهای پرزرق‌و‌‌برق دارند. زنان بیشتر مایل‌اند برای پوشاک‌ مد روز و لوازم آرایشی بهبوددهندهٔ ظاهرشان هزینه کنند. در یک کلام، هر کدامشان از منابع مالی مشترک جهت تقویت مؤلفه‌های وابسته‌به‌جنسیت ارزش جفت‌یابی خود استفاده می‌کند. برای مردان، نمایش آشکار جایگاه اجتماعی و برای زنان، محصولات تقویت زیبایی‌.

~ دیوید باس
– معدنی

این تعارض زمانی به اوج خود می‌رسد که هر یک از طرفین، خرج‌های طرف دیگر را نوعی سرمایه‌گذاری «خودخواهانه» برای افزایش ارزش فردی خود در بازار جفت‌یابی تلقی کند، نه سرمایه‌گذاری برای خانواده و رفاه مشترک. این می‌تواند به عنوان نوعی بی‌وفایی در منابع (resource infidelity) تفسیر شود و منجر به اختلافات شدید گردد.

~ نظری

مصرف‌گرایی (conspicuous consumption) در میان مردان، از یک بینش تکاملی به نام اصل نقص (handicap principle) ریشه می‌گیرد. منطق اصل نقص، که نخستین بار توسط آموتز زهاوی، زیست‌شناس اسرائیلی مطرح شد، بر این پایه استوار است که تنها کسانی توانایی اسراف منابع را دارند که از منابعی سرشار برخوردار باشند. بنابراین، هزینه کردن برای کالاهای لوکس را می‌توان به مثابه یک نشانهٔ راستین تلقی کرد. سیگنالی که نشان می‌دهد فرد از نعمتی برخوردار است که دیگران فاقد آن هستند. این نشانه از آن رو راستین است که افراد کم‌بضاعت، توانایی هدر دادن پول برای اقلام بی‌نهایت تجملی و غیرضروری را ندارند. یک خودروی تسلای ۱۰۰٫۰۰۰ دلاری یا یک رولز-رویس ۳۵۰٫۰۰۰ دلاری، صاحب خود را سریع‌تر یا کارآمدتر از یک هوندای معمولی ۲۴٫۰۰۰ دلاری به مقصد نمی‌رساند. اما اگر فرض کنیم که پول آن از راه دزدی یا قرض به دست نیامده باشد، این خودروهای لوکس، از طریق تحمیل هزینهٔ سنگین یک خرج اسراف‌گرایانه، سطحی از فراوانی منابع را به نمایش می‌گذارند که افراد فقیرتر قادر به جعل و تظاهر به آن نیستند. این کار، جایگاه اجتماعی و موقعیت اقتصادی مرد را در نظر دیگران ارتقا می‌بخشد. مؤلفه‌هایی که همگی جزئی از ارزش همسری او به شمار می‌روند.

~ دیوید باس
– نظری

مثال معروف برای این موضوع دم بزرگ و رنگارنگ طاووس نر است. این دم، پرواز و فرار از دست شکارچیان را دشوار می‌کند، اما دقیقاً به همین دلیل یک نشانهٔ صادقانه (honest signal) است: فقط یک طاووس بسیار سالم و قوی می‌تواند از پس داشتن چنین نقص پرهزینه‌ای برآید.

~ نظری

هنر ظریف گردن نگرفتن!

ترجمهٔ کوروش غنیون

مصرف‌گرایی در زنان، کارکردهای متفاوتی را دنبال می‌کند. نخستین کارکرد، بهبود زیبایی ظاهری است. زنان به مراتب بیشتر از مردان برای لوازم آرایشی هزینه می‌کنند. محصولاتی نظیر تونر، پرایمر، کرم دور چشم، مرطوب‌کننده، پوشاننده لک، برنزه‌کننده، سایهٔ چشم، ریمل، رژگونه، خط چشم و رژ لب. و این آرایشْ کارگر می‌افتد و تصور دیگران از زیبایی فرد را افزایش می‌دهد. زنان همچنین بیش از مردان تمایل دارند برای جراحی زیبایی هزینه کنند. اعمالی نظیر پروتز پستان، جراحی زیبایی شکم و تزریق بوتاکس. بطور خلاصه، مخارج زنان در خدمت ارتقای تصور دیگران از زیبایی جسمانی آنهاست. مؤلفه‌ای که در ارزش همسری زنان، نقشی به مراتب مهم‌تر از ارزش همسری مردان ایفا می‌کند.

~ دیوید باس
– نظری

اما اختلاف در ارزش همسری، تنها مشکلی نیست که از کشمکش‌های مالی نشأت می‌گیرد. جایگاه اجتماعی بالا در مردان، حتی اگر تفاوتی در میزان مطلوبیت اولیه وجود نداشته باشد، آنان را به عنوان شریک جنسی موقت برای زنان جذاب‌تر می‌سازد و در نتیجه، وسوسه‌های بیشتری را برای بی‌وفایی خلق می‌کند. شاید هدف مردان از این کار، دقیقاً فراهم آوردن همین فرصت‌های جنسی باشد. یک مطالعه نشان داده است مردانی که به روابط کوتاه‌مدت تمایل دارند، بیش از دیگران به خرید خودروهای لوکس، فناوری‌های پیشرفته و سایر نمادهای به رخ کشیدن جایگاه اجتماعی روی می‌آورند. در مقابل، مردانی که به دنبال روابط پایدار و بلندمدت هستند، بیشتر به سراغ خودروهای کاربردی و قابل اعتمادی می‌روند که به دور از تجمل و خودنمایی باشند. مارک زاکربرگ، بنیان‌گذار میلیاردر فیسبوک، یک خودروی آکورا به قیمت ۳۰٫۰۰۰ دلار دارد که ایمن است و خودنمایانه نیست. وارن بافت میلیاردر، یک کادیلاک مدل قدیمی سوار می‌شود که تنها ۲۴,۵۰۰ دلار می‌ارزد. جان مکی، مؤسس و مدیرعامل مولتی‌میلیونر شرکت هول فودز، یک هوندا سیویک دارد. و تا آنجا که می‌دانیم، هر سه این افراد در روابط زناشویی بلندمدت و موفقی به سر می‌برند.

~ دیوید باس
– نظری

تاکتیک‌های حفظ جفت در زنان متعدد است. اولین مورد این است که شریک زندگی خود را از نظر جنسی راضی نگه دارند. به عنوان مثال، در میان قبیله موریا در چاتیسگر هند، همسران اغلب قبل از خروج شوهر از خانه بر رابطه جنسی اصرار می‌کنند، به این امید که این کار وسوسه او را در برابر زنان دیگر کاهش دهد. مصرف گرایی آشکار یک زن می‌تواند با مطلوب‌تر کردن او برای همسرش، عملکرد مشابهی داشته باشد. هر چه او جذاب‌تر باشد، او از نظر جنسی بیشتر علاقه‌مند خواهد بود و تلاش بیشتری برای متعهد نگه داشتن او به خود خواهد کرد. یک مطالعه بر روی پانصد فرد متاهل نشان داد که مردانی که همسران خود را بسیار جذاب می‌دانند، بر خلاف مردانی که اینطور نیستند، در طول ازدواج فراوانی رابطه جنسی بالایی را حفظ می‌کنند و سطوح بالایی از رضایت جنسی را گزارش می‌دهند.

~ دیوید باس
– طباخیان

علاوه بر استانداردهای دوگانه‌ جنسی برای خود در مقابل شریک زندگی، زنان و مردان در واقع خیانت را به طور متفاوتی تعریف می‌کنند. برای مردان، خیانت تقریباً به طور کامل در مورد رابطه جنسی است. آنها خیانت را بسیار محدود تعریف می‌کنند. پس از کشف رابطه همسر با مرد دیگری، رایج‌ترین بازجویی کلامی این است که "آیا با او رابطه جنسی داشتی؟" در اینجا روایت یک زن از نحوه واکنش دوست پسرش آمده است: "من و دوست پسرم از هم جدا شدیم، اما بعد تصمیم گرفتیم رابطه را دوباره احیا کنیم. او اصرار داشت که بداند از زمان جدایی اولمان چه می‌کردم، و من به او گفتم که با چند نفر خوابیده‌ام. او بسیار، بسیار ناراحت بود. او برای چهارم ژوئیه آمده بود که به من سر بزند، و من فکر کردم که دوباره رابطه‌مان را احیا می‌کنیم. وقتی به او گفتم با چند نفر خوابیده‌ام، تقریباً نزدیک بود از جا بپرد."

~ دیوید باس
– طباخیان

زنان تعریف گسترده‌تری از خیانت را تصدیق می‌کنند. این تعریف البته شامل رابطه جنسی با شخص دیگری می‌شود. اما زنان خیانت عاطفی را نیز در تعریفشان می‌آورند. در اینجا روایت یک زن آمده است: دوست پسرم از دختری که چندی پیش او را دوست داشت، تماسی دریافت کرد و آنها خیلی با هم خودمانی حرف می‌زدند. او می‌خندید و به نظر می‌رسید که واقعاً به حرفهای او علاقه‌مند است و با او شوخی می‌کند و ... ما مدت‌ها بود که چنین مکالمه‌ای نداشتیم و قرار بود آن شب با هم باشیم، و در حالی که او پشت تلفن بود، من فقط نشسته بودم و منتظر او بودم... وقتی تلفن را قطع کرد، سرش داد زدم و آن شب از رابطه جنسی خودداری کردم.

~ دیوید باس
– طباخیان

تغییرات فرهنگی به سمت برابری بیشتر جنسیتی در روابط، حقوق مردان را به شدت کاهش داده است. ازدواج غربی دیگر به مردان دسترسی جنسی نامحدود هر زمان و هر کجا که بخواهند نمی‌دهد. زنان در روابط متعهدانه از حقوق و آزادی‌هایی برای رضایت به رابطه جنسی یا خودداری از آن برخوردارند. و این به زنان اهرم قدرت مهمی می‌دهد؛ قدرت پاداش دادن و قدرت تنبیه کردن.

~ دیوید باس
– طباخیان

البته فرهنگ های اسلامی هنوز چنین چیزی رو نمی‌فهمند. شما موظف به تمکین هستید. یه روز در چنین جوامعی هم زنان حق کنترل بر بدن خودشون رو بدست میارن، فقط الان یه کشمکش بزرگی این وسط هست.

~ نظری

«صفت زن ستیز برای حاکمان ایران صرفا یک #برساخت_رسانه_ای است».
#عبدالکریمی

✳️همچنین نگاه کنید به این لینک و فرسته دیگر در این لینک.

درخت آزادی را باید هر از چندی با خون آزادیخواهان و ستمکاران آبیاری کرد.

~ توماس جفرسون
– نظری

مطالعه‌ای روی ۹۶۶ زن زیمبابوه‌ای نشان داد که ۱۷ درصد از مردان متاهل در واقع رابطه جنسی را از همسران خود دریغ می‌کنند و زنان از این موضوع بسیار ناراضی بودند. ناراحتی زنان در شرایط قابل پیش‌بینی رخ می‌دهد، آشکار می‌شود. اولین مورد نگرانی در مورد احتمال پایان رابطه است. زنان نگران این هستند که خودداری مرد از رابطه جنسی، به ویژه زمانی که مشتاق رابطه جنسی هستند، نشان دهنده از دست دادن عشق است. این امر او را در معرض خطر سرمایه‌گذاری و فرزندان آنها را در معرض خطر قرار می‌دهد. و این یک نشانه پیشگویی جدایی یا طلاق است. از میان زنان مورد مطالعه که از همسر خود جدا شده یا طلاق گرفته بودند، ۲۷ درصد گزارش دادند که شریک زندگی آنها قبل از جدایی رابطه جنسی را متوقف کرده است.

~ دیوید باس
– طباخیان

هم زنان و هم مردان، شریکی می‌خواهند که برای رابطه جنسی با آنها ارزش قائل باشد و آنها را جذاب بداند. خودداری از رابطه جنسی می‌تواند به این معنی باشد که شریک جنسی شما، شما را جذاب نمی‌داند. گاهی اوقات این نشانه کاهش ارزش شما در نظر شریک جنسی‌تان است، به همین دلیل است که هم زنان و هم مردان از کناره‌گیری جنسی شریک زندگی خود ناراحت می‌شوند.

~ دیوید باس
– طباخیان

الان پیک مصرف برق ایران ۶۷ هزارمگاواته، و ۱۲ هزارمگاوات کسری دارند. همزمان پیک ایالت تگزاس به ۷۶ هزارمگاوات رسیده. ازین مقدار، بالای ۲۸ درصدش از خورشید بوده، بالای ۲۳ درصدش از باد، که یعنی مجموعا بالای ۵۲ درصد! این حجم تولید این دو باعث شده معادل ۱۶ هزار مگاوات از ظرفیت نیروگاه‌های سوخت فسیلی آفلاین بشه.
مهمه اداره خونه رو به کی بسپاری.

~ Anarchonomy

There is an extensive literature on the subject of prisoner's dilemmas. The two-party prisoner's dilemma can be extended to a situation where there are many people, each having the choice whether to make a minuscule contribution to the public good or a massive one to his own private gain. This many party prisoner's dilemma is useful in modeling situations where the economic value of "intangibles" such as clean water, air, and space is an issue.

متون همه‌جانبه‌ای دربارهٔ دوراهی زندانی به رشتهٔ تحریر در آمده است. دوراهی زندانی دوجانبه را می‌توان به وضعیتی تعمیم داد که در آن افراد بی‌شماری وجود دارند و هر یک باید انتخاب کنند که آیا سهم ناچیزی در خیر عمومی داشته باشند یا سودی کلان در جهت منافع شخصی‌شان بیندوزند. دوراهی زندانی چندجانبه در مدل‌سازی موقعیت‌هایی که در آن‌ ارزش اقتصادی «ناملموس‌ها» مانند آب پاک، هوای پاک و فضای پاک
مطرح می‌شود، مفید است.
 
~جان آلن پائولوس
-معدنی

زنی به نام سیما را تصور کنید: بیسواد، در کشوری فقیر، که پایش از روستایش فراتر نرفته، نیمی از فرزندانش را به خاطر بیماری از دست داده و مانند اکثر اطرافیانش در پنجاه سالگی از دنیا خواهد رفت. حال زنی به نام سالی را تصور کنید: تحصیل‌کرده، در کشوری ثروتمند، که به چندین شهر و پارک ملی سفر کرده، شاهد بزرگ شدن فرزندانش بوده، و تا هشتاد سالگی عمر خواهد کرد، اما در طبقهٔ متوسط رو به پایین گیر افتاده است. کاملاً قابل تصور است که سالی، به خاطر مشاهدهٔ ثروت چشمگیری که هرگز به آن دست نخواهد یافت، روحیه‌باخته و دلسرد باشد و چندان احساس خوشبختی نکند [نظری: خواسته یا ناخواسته خودتون رو با افراد سطح بالاتر و دارایی اونا و موقعیتی که دارند و... مقایسه می‌کنید]. حتی شاید از سیما، که به خاطر کوچکترین نعمت‌ها شاکر است، ناشادتر هم باشد. با این حال، جنون‌آمیز است اگر بپنداریم که وضعیت سالی بهتر از سیما نیست، و نهایت انحطاط اخلاقی است اگر نتیجه بگیریم که اصلاً نباید برای بهبود زندگی سیما تلاش کرد، چون ممکن است این بهبود، وضعیت همسایگان او را حتی بیش از خودش بهتر کند و در نهایت او را شادتر نسازد.

به هر حال، این آزمایش فکری موضوعیتی ندارد و بی‌فایده است، چرا که در دنیای واقعی، تقریباً به یقین می‌توان گفت که سالی خوشحال‌تر است. برخلاف باور پیشینی که معتقد بود مردم آنچنان درگیر مقایسه خود با هموطنان ثروتمندترشان هستند که فارغ از اینکه وضعیت خودشان چقدر بهبود یافته باشد، شاخص خوشبختی درونی (internal happiness meter) خود را پیوسته به نقطهٔ اولیه بازمی‌گردانند، در فصل ۱۸ خواهیم دید که افراد ثروتمندتر و مردمی که در کشورهای ثروتمندتر زندگی می‌کنند، (به طور میانگین) از افراد فقیرتر و مردمی که در کشورهای فقیرتر به سر می‌برند، شادتر هستند.

~ استیون پینکر
– نظری