اختلاف در ارتباط ژنتیکی فرزندان با والدین نیز می‌تواند باعث ایجاد تضاد در منابع بین والدین شود. یک مرد ممکن است انگیزه داشته باشد که به نفع فرزندان خود، به خصوص در زمان‌های سخت، منابع را از فرزند ناتنی دریغ کند. این تمایلات ممکن است توضیح دهد که چرا والدین معمولاً منابع کمتری، مانند دلار برای تحصیلات دانشگاهی، در فرزندان ناتنی نسبت به فرزندان ژنتیکی مرتبط سرمایه‌گذاری می‌کنند. این تمایلات به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا آزار فیزیکی فرزندان ناتنی چندین برابر بیشتر از آزار فیزیکی کودکانی است که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند. آن‌ها به توضیح این موضوع کمک می‌کنند که چرا فرزندان ناتنی دو سال زودتر از کودکانی که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند، خانه را ترک می‌کنند. همچنین به توضیح اینکه چرا فرزند ناتنی بودن بزرگترین عامل خطر برای کشته شدن در دوران نوزادی یا کودکی است، بسیار فراتر از سایر عوامل مانند فقر یا وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، کمک می‌کند.

والد ژنتیکی نیز در نتیجه شراکت با فردی غیر از پدر یا مادر ژنتیکی کودک با چالش‌هایی روبرو است. به عنوان مثال، یک زن می‌تواند بین دو هدف که ذاتاً با یکدیگر در تضاد هستند، دچار مشکل شود. یک هدف تأمین سرمایه گذاری برای فرزندش است. هدف دوم تأمین یک شوهر متعهد طولانی مدت است. اگر فرزند یک زن به عنوان مانعی برای شوهر جدیدش تلقی شود، ممکن است او تمایل داشته باشد که برای تحکیم رابطه با شوهرش، منابع را از کودک دریغ کند. در موارد شدید، مانند دایان داونز یا سوزان اسمیت، مادر ممکن است سعی کند فرزندان خود را بکشد تا راه را برای یک شوهر جدید باز کند. اگرچه این موارد شدید بسیار نادر هستند، اما نوک کوه یخ منافع متضاد ایجاد شده در خانواده‌های ناتنی را نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

اگر همه این نکات معتبر باشند، چرا یک مرد باید با زنی که قبلاً از مرد دیگری بچه دار شده است، جفت‌گیری کند؟ برخی از مردان کاملاً مایلند با زنانی که هزینه‌های فرزندان ناتنی را متحمل می‌شوند، در صورتی که مزایای جبرانی وجود داشته باشد، جفت شوند. نکته اصلی این است که زن از نظر ارزش جفتی از او بالاتر است. بنابراین، مردی که ارزش جفتی 6 دارد، مایل است با زنی جفت شود که بدون فرزند 8 باشد، اما ارزش جفتی او به دلیل داشتن آن فرزندان کاهش می‌یابد. با این حال، گاهی اوقات پس از ازدواج با او، مرد با آن بچه‌های ناتنی بدتر از فرزندان خود رفتار می‌کند. اگرچه البته استثناهای زیادی وجود دارد. برخی از مردان برای حفظ رابطه خوب با مادر به سرمایه‌گذاری روی آن فرزندان ناتنی ادامه می‌دهند و برخی از مردان واقعاً به آن بچه‌ها علاقه‌مند می‌شوند و با آنها طوری رفتار می‌کنند که گویی مال خودشان هستند.

این استدلال‌ها به این معنی نیست که سازگاری‌هایی به طور خاص برای کشتن یا حتی سوء استفاده از فرزندان ناتنی طراحی شده‌اند. فرزندان ناتنی، بر خلاف توله‌های شیر، به ندرت کشته می‌شوند. اکثر والدین ناتنی حداقل برخی از منابع را در فرزندان ناتنی خود سرمایه‌گذاری می‌کنند. چنین سرمایه‌گذاری، از دیدگاه تکاملی، معمولاً «تلاش جفت‌گیری» به جای «تلاش والدین» در نظر گرفته می‌شود. یعنی کارکرد واقعی این شکل از سرمایه‌گذاری، تأمین دسترسی به همسر و منابع اوست، نه افزایش بقا و موفقیت فرزند ناتنی.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف ارزش جفتی نیز می‌تواند باعث خشونت شریک زندگی شود. یکی از منابع اختلافات از طریق خطاهای انتخاب رخ می‌دهد. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است قبل از تعهد به رابطه فعلی، شریک احتمالی خود را در مورد منابع یا سابقه جنسی خود فریب داده باشد. در نتیجه، فریب دهنده ممکن است در ارزش جفتی پایین‌تر از آنچه در ابتدا تصور می‌شد، باشد. منبع دوم اختلافات زمانی رخ می‌دهد که یک هزینه پنهان تا پس از تشکیل رابطه آشکار نمی‌شود. یک فرد ممکن است بدهی‌های مالی داشته باشد که پنهان کرده بود. دیگری ممکن است معلوم شود که مخفیانه عاشق اولین شریک عاطفی خود است. ممکن است معلوم شود که هر یک از طرفین دارای خویشاوندانی هستند که منابع را می‌مکند، یا دارای ویژگی‌های شخصیتی مانند بی‌ثباتی عاطفی یا خودشیفتگی هستند که «بار رابطه‌ای» سنگینی را تحمیل می‌کنند. منبع دیگر اختلافات زمانی رخ می‌دهد که افراد در جوانی، قبل از ایجاد یک ارزیابی دقیق از ارزش جفتی خود، جفت می‌شوند. به عنوان مثال، ممکن است یک دختر نوجوان توسط مرد مسن‌تری که قبل از اینکه دختر ارزیابی دقیقی از میزان جذابیت خود داشته باشد، تعهد او را جلب کند، که این باعث می‌شود دختر از بازار جفت‌گیری خارج شود.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف در ارزش جفتی، به ویژه زمانی که زن در یک رابطه دگرجنس‌گرا از نظر ارزش جفتی بالاتر باشد، به سه دلیل اصلی، خشونت شریک صمیمی را پیش‌بینی می‌کند. اول، شریکی که ارزش جفتی بالاتری دارد، از نظر آماری بیشتر احتمال دارد که خیانت جنسی داشته باشد – که یک پیش‌بینی‌کننده شناخته شده برای خشونت است. دوم، فرد دارای ارزش بالاتر، احتمالاً به فکر ارتقا در بازار جفت‌گیری است و بنابراین ممکن است نشانه‌هایی از ترک کردن را نشان دهد. سوم، اگر مرد از نظر ارزش جفتی پایین‌تر باشد، در تهیه منابع برای زن مشکل بیشتری خواهد داشت که این نیز شانس خیانت یا جدایی را افزایش می‌دهد. همه این متغیرها ممکن است مقیاس را به سمت استفاده از خشونت به عنوان روشی برای حفظ جفت سوق دهند. در حمایت از این فرضیه، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که ارزش جفتی پایین‌تری دارند، در واقع رفتارهای کنترل‌کننده و پرخاشگرانه‌تری نسبت به شریک زندگی خود نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

خشونت جفت می‌تواند حداقل دو عملکرد مرتبط در زمینه اختلاف ارزش جفتی داشته باشد. اول، می‌تواند جفت را مستقیماً از وسوسه گمراهی با نقص باز دارد. دوم، می‌تواند فاصله زیاد اختلاف ارزش جفتی را در چشم قربانی کاهش دهد. همانطور که قبلاً اشاره شد، مورد آزار کلامی، جسمی یا جنسی قرار گرفتن معمولاً عزت نفس فرد را کاهش می‌دهد. زن مورد آزار و اذیت قرار گرفته ممکن است احساس کند که جذاب و مطلوب نیست و حتی ممکن است متقاعد شود که آزارگر او تنها مردی است که او را می‌خواهد. به همان اندازه که این ایده نفرت انگیز است، خشونت جفت ممکن است با آسیب رساندن به عزت نفس زن، عملکرد بازدارندگی از خیانت و حفظ همسر را انجام دهد، و آنچه را که در غیر این صورت ممکن است به عنوان اختلاف ارزش جفتی تلقی شود، کاهش دهد.

خشونت همچنین می‌تواند از جدایی یک شریک جلوگیری کند و می‌تواند شریک را مجبور به بازگشت به سمت جفت کند. کمتر از نیمی از ازدواج‌ها در آمریکا به طلاق ختم می‌شود. جدایی جفت معمولاً با از دست دادن زیاد منابع مرتبط با تولید مثل شریک همراه است. در نتیجه، زمانی که منافع خالص نگه داشتن یک شریک بیشتر از منابع خالص گزینه‌های جایگزین باشد، انتظار داریم انگیزه‌هایی برای جلوگیری از جدایی شریک وجود داشته باشد. ترک شریک همچنین می‌تواند به اعتبار اجتماعی و ارزش جفتی فردی که طرد می‌شود آسیب برساند. این کشف که شخصی توسط شریک قبلی خود طرد شده است، تأثیر منفی بر تمایل مردم برای دنبال کردن یک رابطه عاشقانه با آنها دارد.

~ دیوید باس
–طباخیان

متأسفانه، تاکتیکهای خشونت آمیز گاهی اوقات مؤثر هستند. برخی از زنان کتک خورده در روابط خشونت آمیز باقی می مانند برخی حتی پس از اینکه به دنبال کمک در یک پناهگاه بودند به طرف آزارگران خود باز میگردند در مطالعه ای که روی صد زن در یک پناهگاه انجام شد بیست و هفت نفر پس از اینکه شوهرشان قول داده که تغییر کند و از خشونت خودداری کند به زندگی خود بازگشتند. هفده نفر دیگر در نتیجه مستقیم تهدید به خشونت بیشتر در صورت بازنگشتن بازگشتند. همانطور که مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره میکنند تهدید خشونت آمیز به مرگ می تواند به طور بسیار مؤثری مردم را کنترل کند چهارده نفر دیگر برگشتند زیرا جای دیگری برای رفتن نداشتند و سیزده نفر اظهار داشتند که به دلیل فرزندانشان برگشته اند. هشت نفر برگشتند زیرا گفتند که هنوز عاشق مرد هستند یا برای او متأسف هستند. به طور خلاصه، 79 درصد از زنان کتک‌خورده در نهایت به زندگی با آزارگر خود بازگشتند.

~ دیوید باس
–طباخیان

درس سوم:
اشتباهات رایج در اندیشیدن

– اصل فاینمن
– قاعدهٔ هیوم
– مصونیت ایدئولوژیک یا مسئلهٔ پلانک
– قاعدهٔ اسپینوزا
– اصل بار اثبات

~ علی نظری

کارل سیگن
۲. علم و امید

–نظری

... اگر این فرضیهٔ تکاملی درست باشد –یعنی مردان دارای روانشناسی تکامل‌یافته‌ای هستند که کارکرد آن، جذب، کنترل و حفظ زنانی با «ارزش تولیدمثلی» بالاست– آنگاه باید انتظار داشت که مردان، راهکارهای حفظ جفت شدیدتری را به زنانی اختصاص دهند که جوان و جذاب هستند، دو سرنخ کلیدی که از ارزش کلی یک زن به عنوان جفت حکایت دارند. رقابت مردان بر سر زنان جوان و جذاب شدت می‌یابد؛ چه در قالب صدها کلیک در سایت‌های همسریابی اینترنتی مانند تیندر و مچ، و چه در قالب تلاش برای بیرون کشاندن یک زن مطلوب از یک رابطه‌ٔ موجود به قصد رابطه‌ٔ جنسی یا عاشقانه. از آنجا که زنان جوان و جذاب، فرصت‌های جفت‌یابی بسیاری دارند، انگیزه‌ٔ بیشتری برای ترک یک رابطه‌ٔ ناشاد خواهند داشت و به احتمال بیشتری، هرگاه که بتوانند در بازار جفت‌یابی موقعیت خود را ارتقا خواهند داد.

~ دیوید باس
–نظری

مطالعات مربوط به خشونت شریک صمیمی (IPV) به شکلی قطعی نشان می‌دهند که همسران جوان، در واقع بیش از همسران مسن‌تر در معرض قربانی شدن قرار دارند و با افزایش سن زن نرخ سوءاستفاده نیز به تدریج کاهش می‌یابد. البته ممکن است بخشی از این خشونت به این دلیل باشد که زنان جوان، اغلب با مردان جوان ازدواج می‌کنند که به طور کلی پرخاشگرترند. هرچند این توضیح تا حدی معتبر است، اما سه دسته از شواهد نشان می‌دهند که این نمی‌تواند تمام ماجرا باشد. نخست اینکه، زنان جوانی که با مردان بسیار مسن‌تر از خود (پنج تا بیست و پنج سال بزرگ‌تر) ازدواج می‌کنند، به‌طور خاص در برابر سوءاستفاده آسیب‌پذیرند؛ امری که نشان می‌دهد سن خود زن، دست‌کم تا حدی، مردان را به اعمال کنترل اجباری وامی‌دارد. دوم آنکه، زنان جوان متأهل، فارغ از سن همسر یا طول مدت رابطه، بسیار شدیدتر از زنان مسن‌تر تحت مراقبت از جفت قرار می‌گیرند. تمام اشکال مراقبت از جفت و نه فقط انواع هزینه‌زای آن، معطوف به زنان جوان‌تر است. سوم، اشکال گوناگونی از کنترل اجباری زنان جوان در فرهنگ‌های مختلف مشاهده می‌شود، مواردی چون: حجاب، کمربند عفت، بستن پا، حبس خانگی، نگهبانی توسط خواجه‌ها، ختنه‌ٔ زنان، تهدید به خشونت و تعرض. این اعمال در ظاهر با یکدیگر بسیار متفاوت‌اند، اما تقریباً همگی به طور انحصاری زنان جوان در سن باروری را هدف قرار می‌دهند. در فرهنگ‌های گوناگون، زنان در دوران پیش از بلوغ و پس از یائسگی، کمتر قربانی چنین اعمال اجباری‌ای می‌شوند.

~ دیوید باس
–نظری

از یک منظر هم‌تکاملی (coevolutionary)، بعید است که قربانیان پرخاشگری دریافت‌کنندگانی منفعل در برابر خشونت باشند. با توجه به هزینه‌هایی که این خشونت بر قربانیان تحمیل می‌کند و با توجه به شیوع خشونت شریک صمیمی، منطق حکم می‌کند که زنان نیز برای جلوگیری از قربانی شدن و برای کاستن یا گریختن از آزارهای شرکای بدرفتار، سازوکارهای دفاعی‌ای را در خود تکامل بخشیده باشند. خویشاوندان زن، معمولاً یکی از مهم‌ترین این خطوط دفاعی را تشکیل می‌دهند. اغلب مردان، اگر شریک زندگی‌شان برادر، پدر، مادر یا خواهر قدرتمندی را در نزدیکی خود داشته باشد، از توسل به ضرب و شتم خودداری خواهند کرد. در میان قوم یانومامو در برزیل –فرهنگی که در آن خشونت زناشویی امری رایج است– زنان از احتمال ازدواج با مردان روستاهای دوردست وحشت دارند، زیرا می‌دانند در آن صورت، برادرانشان قادر به حمایت از آنان نخواهند بود.

~ دیوید باس
–نظری
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Coevolution

متأسفانه، اگر شوهر خویشاوندان مرد قدرتمندی در نزدیکی خود داشته باشد، احساس آزادی بیشتری می‌کند که برای کنترل همسرش به خشونت فیزیکی متوسل شود. پروفسور J. A. Figueredo استدلال می‌کند که تعادل قدرت بین دو گروه خویشاوند پیش‌بینی می‌کند که آیا IPV برای کنترل زنان استفاده می‌شود یا خیر! تغییر موازنه قدرت، انگیزه اصلی مردان برای منزوی کردن شریک زندگی خود و تلاش زنان برای حفظ ارتباط با خانواده و دوستانشان است. مردانی که کنترل‌کننده هستند سعی در قطع این روابط دارند.

~ دیوید باس
–طباخیان

برای این پرسش که چرا مردان تعاملات شریک زندگی خود را با دوستان مونث‌ش محدود می‌کنند نیز تبیینی مشابه لازم است. دوستان مونث، همچون خویشاوندان یک زن، متحدان ائتلافی او به شمار می‌روند. آنان به عنوان یک نیروی موازنه‌گر در برابر کنترل مرد مقاومت می‌کنند. آزار رساندن به زنی که سه دوست در کنار خود دارد، دشوارتر از زمانی است که تنهاست. افزون بر این، دوستان مونث اغلب خود دارای شرکای عاطفی، دوستان و خویشاوندان مذکر هستند که این امر، شبکه‌ٔ حمایتی یک زن را بیش از پیش تقویت می‌کند. تمام این افراد می‌توانند اطلاعاتی را منتشر کنند که به آبروی فرد آزارگر لطمه بزند. برای مثال، اگر آزار رساندن به شریک زندگی، نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی پایین تلقی شود، دیگران ممکن است فرد آزارگر را بی‌ارزش دانسته یا او را طرد کنند. به طور خلاصه، دوستی‌های زنانه توازن قدرت را برهم می‌زنند و مرد کنترل‌گر را از این کار بازمی‌دارند. ایجاد شبکه‌ای از متحدان ائتلافی، قدرتمندترین سازوکار دفاعی را در اختیار زنان قرار می‌دهد.

~ دیوید باس
–نظری

یکی دیگر از دفاع‌های کلیدی، پرخاشگری فیزیکی مستقیم است. اگرچه بیشتر تحقیقات علمی در مورد IPV بر روی مردان به عنوان مجرم و زنان به عنوان قربانی متمرکز شده است، اما چند دهه گذشته شاهد یک تغییر چشمگیر بوده است. برخی از زنان به شرکای صمیمی خود حمله می‌کنند و برخی از محققان استدلال می‌کنند که خشونت‌ورزان زن به اندازه‌ی خشونت‌ورزان مرد رایج هستند. این تحقیق سال‌ها توسط محققان نادیده گرفته شد، زیرا IPV که توسط مردان آغاز می‌شود منجر به آسیب‌های جسمی بیشتری می‌شود، اما همچنین تا حدودی به این دلیل که به روایت «پدرسالاری» به عنوان توضیح اولیه در تضاد بود. اگر خشونت شریک زندگی صرفاً تلاشی از سوی مردان برای دستیابی و حفظ قدرت بر زنان است، چگونه می‌توانیم توضیح دهیم که چرا زنان به شوهران خود حمله می‌کنند؟ همانطور که یکی از محققان برجسته آن را بیان کرد، "خشونت بین زن و شوهر یک خیابان یک طرفه نیست." و گاهی اوقات خشونتی است که زنان می‌ورزند به اندازه خشونتی است که مردان می‌ورزند - قربانیان مرد در مورد خشونت همسرانشان مشت، لگد، گاز گرفتن، خفه کردن و چاقو خوردن را گزارش می‌کنند. در مقابل با این استدلال که اندازه و قدرت بیشتر مردان تعادل را به نفع آنها تغییر می‌دهد، برخی استدلال می‌کنند که "اندازه و قدرت متوسط مرد توسط اسلحه و چاقو، آب جوش، آجر و چوب‌های بیسبال خنثی می‌شود.

~ دیوید باس
–طباخیان

باید تلاش کنید تا شروط ضمن عقد رو به جای مهریه به کار ببرید. تا زمانی که قوانین تبعیض آمیز اسلامی برچیده بشن، باید رواداری کنید و مثل این آدمای نچسب دنبال نخودسیاه نباشید. شروط ضمن عقد برخی از حقوق اساسی‌تون رو بهتون برمیگردونه و از اون طرف هم مردان رو از تعهدات سنگین مالی خلاص می‌کنه. غیر از این و هر بهانه ای نشون میده که شما حتی نتونستی شریکت رو درست و حسابی بشناسی و انتخابش کنی و یا از همین اول زندگی میخوای اختلاف، بی اعتمادی و تخریب رو بنیان کنی.

شما مردم حجاز نیستید. لطفا عقاید سنتی و احمقانه تون رو کنار بزارید. 🙏

–نظری

نمونه‌ای روشنگر در این زمینه، داستان زنی به نام فرانسین هیوز از میشیگان است. تا سال ۱۹۷۷، او سیزده سال آزارهای فیزیکی خشونت‌بار و تعرضات جنسی را از سوی همسرش، جیمز هیوز، تحمل کرده بود. در تاریخ ۹ مارس ۱۹۷۷، جیمز مست به خانه بازگشت، فرانسین را کتک زد، به او تجاوز کرد و سپس در بستر به خواب رفت. فرانسین سه فرزندش را در اتومبیل نشاند و از آن‌ها خواست منتظرش بمانند. سپس به اتاق خواب رفت و بر روی تختی که جیمز بر آن از هوش رفته بود، بنزین ریخت. کبریتی روشن کرد و بستر را به آتش کشید. پس از آن، فرزندانش را با خود به ایستگاه پلیس برد و به کار خود اعتراف کرد. هرچند او به قتل درجه یک متهم شد، اما هیئت منصفه با وضعیت ناگوار او همدلی کرده و او را به دلیل جنون آنی بی‌گناه تشخیص داد. این داستان واقعی، دستمایه‌ٔ ساخت فیلمی با عنوان تخت سوزان شد که در آن فارا فاست نقش فرانسین را ایفا می‌کرد. این فیلم که به عنوان یکی از ده فیلم برتر تلویزیونی تاریخ ستایش شده است، به جلب توجه افکار عمومی به معضل فراگیر آزار توسط شریک زندگی کمک کرد و به صدور احکام ملایم‌تری برای زنانی انجامید که در دفاع از خود، شوهرانشان را به قتل رسانده بودند.

~ دیوید باس
–نظری

خلاصه آنکه، هرچند برخی مردان از خشونت به عنوان ابزاری برای کنترل زنان، جلوگیری از رابطه‌ٔ جنسی آنان با مردان دیگر و ممانعت از ترک کردنشان استفاده می‌کنند، اما زنان نیز از سازوکارهای دفاعی‌ای چون حفظ نزدیکی به خویشاوندان، ایجاد شبکه‌ای از متحدان ائتلافی (مرد و زن) و گاهی واکنش پرخاشگرانه برای مقابله با کنترل اجباری مردان بهره می‌برند. هر یک از دو جنس، راهکارهایی را برای تأثیرگذاری بر دیگری به کار می‌گیرد تا به منافع خود نزدیک‌تر شود. با این حال، این واقعیت که دفاع از خود انگیزه‌ٔ اصلی زنانی است که به خشونت متوسل می‌شوند، به تنهایی بحث علمی در باب تقارن یا عدم تقارن جنسیتی در خشونت شریک صمیمی را فیصله نمی‌دهد. چه‌بسا برخی زنان نیز به دلایلی مشابه انگیزه‌های مردان، دست به خشونت می‌زنند: برای وفادار نگه داشتن شریک زندگی، برای مجازات کردن سوءظن یا مشاهده‌ٔ بی‌وفایی و برای بازداشتن شریک از ترک رابطه. آزار و اذیت، برخی را از ترک رابطه منصرف کرده و قربانیان بسیاری را به دام می‌اندازد. اما برخی نیز موفق به ترک رابطه می‌شوند. با این حال، در میان این گروه، برخی قربانی شکل دیگری از نزاع جنسی می‌شوند: تعقیب خشونت‌آمیز (stalking) از سوی شریک سابق ...

~ دیوید باس
–نظری

رابطه را تمام کردم، اما او نمی‌توانست با این موضوع کنار بیاید. حس می‌کرد مالک من است یا می‌تواند من را کنترل کند. هر وقت چنین تصمیمی می‌گرفتم، از کوره در می‌رفت. نمی‌توانستم با فرد دیگری قرار بگذارم، چون به‌شدت عصبانی می‌شد و سعی می‌کرد با او گلاویز شود.
(زنی ۲۱ ساله دوست‌پسر سابقش را توصیف می‌کند که مزاحم او می‌شود)

~ دیوید باس
–نظری