مطالعات مربوط به خشونت شریک صمیمی (IPV) به شکلی قطعی نشان می‌دهند که همسران جوان، در واقع بیش از همسران مسن‌تر در معرض قربانی شدن قرار دارند و با افزایش سن زن نرخ سوءاستفاده نیز به تدریج کاهش می‌یابد. البته ممکن است بخشی از این خشونت به این دلیل باشد که زنان جوان، اغلب با مردان جوان ازدواج می‌کنند که به طور کلی پرخاشگرترند. هرچند این توضیح تا حدی معتبر است، اما سه دسته از شواهد نشان می‌دهند که این نمی‌تواند تمام ماجرا باشد. نخست اینکه، زنان جوانی که با مردان بسیار مسن‌تر از خود (پنج تا بیست و پنج سال بزرگ‌تر) ازدواج می‌کنند، به‌طور خاص در برابر سوءاستفاده آسیب‌پذیرند؛ امری که نشان می‌دهد سن خود زن، دست‌کم تا حدی، مردان را به اعمال کنترل اجباری وامی‌دارد. دوم آنکه، زنان جوان متأهل، فارغ از سن همسر یا طول مدت رابطه، بسیار شدیدتر از زنان مسن‌تر تحت مراقبت از جفت قرار می‌گیرند. تمام اشکال مراقبت از جفت و نه فقط انواع هزینه‌زای آن، معطوف به زنان جوان‌تر است. سوم، اشکال گوناگونی از کنترل اجباری زنان جوان در فرهنگ‌های مختلف مشاهده می‌شود، مواردی چون: حجاب، کمربند عفت، بستن پا، حبس خانگی، نگهبانی توسط خواجه‌ها، ختنه‌ٔ زنان، تهدید به خشونت و تعرض. این اعمال در ظاهر با یکدیگر بسیار متفاوت‌اند، اما تقریباً همگی به طور انحصاری زنان جوان در سن باروری را هدف قرار می‌دهند. در فرهنگ‌های گوناگون، زنان در دوران پیش از بلوغ و پس از یائسگی، کمتر قربانی چنین اعمال اجباری‌ای می‌شوند.

~ دیوید باس
–نظری

از یک منظر هم‌تکاملی (coevolutionary)، بعید است که قربانیان پرخاشگری دریافت‌کنندگانی منفعل در برابر خشونت باشند. با توجه به هزینه‌هایی که این خشونت بر قربانیان تحمیل می‌کند و با توجه به شیوع خشونت شریک صمیمی، منطق حکم می‌کند که زنان نیز برای جلوگیری از قربانی شدن و برای کاستن یا گریختن از آزارهای شرکای بدرفتار، سازوکارهای دفاعی‌ای را در خود تکامل بخشیده باشند. خویشاوندان زن، معمولاً یکی از مهم‌ترین این خطوط دفاعی را تشکیل می‌دهند. اغلب مردان، اگر شریک زندگی‌شان برادر، پدر، مادر یا خواهر قدرتمندی را در نزدیکی خود داشته باشد، از توسل به ضرب و شتم خودداری خواهند کرد. در میان قوم یانومامو در برزیل –فرهنگی که در آن خشونت زناشویی امری رایج است– زنان از احتمال ازدواج با مردان روستاهای دوردست وحشت دارند، زیرا می‌دانند در آن صورت، برادرانشان قادر به حمایت از آنان نخواهند بود.

~ دیوید باس
–نظری
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Coevolution

متأسفانه، اگر شوهر خویشاوندان مرد قدرتمندی در نزدیکی خود داشته باشد، احساس آزادی بیشتری می‌کند که برای کنترل همسرش به خشونت فیزیکی متوسل شود. پروفسور J. A. Figueredo استدلال می‌کند که تعادل قدرت بین دو گروه خویشاوند پیش‌بینی می‌کند که آیا IPV برای کنترل زنان استفاده می‌شود یا خیر! تغییر موازنه قدرت، انگیزه اصلی مردان برای منزوی کردن شریک زندگی خود و تلاش زنان برای حفظ ارتباط با خانواده و دوستانشان است. مردانی که کنترل‌کننده هستند سعی در قطع این روابط دارند.

~ دیوید باس
–طباخیان

برای این پرسش که چرا مردان تعاملات شریک زندگی خود را با دوستان مونث‌ش محدود می‌کنند نیز تبیینی مشابه لازم است. دوستان مونث، همچون خویشاوندان یک زن، متحدان ائتلافی او به شمار می‌روند. آنان به عنوان یک نیروی موازنه‌گر در برابر کنترل مرد مقاومت می‌کنند. آزار رساندن به زنی که سه دوست در کنار خود دارد، دشوارتر از زمانی است که تنهاست. افزون بر این، دوستان مونث اغلب خود دارای شرکای عاطفی، دوستان و خویشاوندان مذکر هستند که این امر، شبکه‌ٔ حمایتی یک زن را بیش از پیش تقویت می‌کند. تمام این افراد می‌توانند اطلاعاتی را منتشر کنند که به آبروی فرد آزارگر لطمه بزند. برای مثال، اگر آزار رساندن به شریک زندگی، نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی پایین تلقی شود، دیگران ممکن است فرد آزارگر را بی‌ارزش دانسته یا او را طرد کنند. به طور خلاصه، دوستی‌های زنانه توازن قدرت را برهم می‌زنند و مرد کنترل‌گر را از این کار بازمی‌دارند. ایجاد شبکه‌ای از متحدان ائتلافی، قدرتمندترین سازوکار دفاعی را در اختیار زنان قرار می‌دهد.

~ دیوید باس
–نظری

یکی دیگر از دفاع‌های کلیدی، پرخاشگری فیزیکی مستقیم است. اگرچه بیشتر تحقیقات علمی در مورد IPV بر روی مردان به عنوان مجرم و زنان به عنوان قربانی متمرکز شده است، اما چند دهه گذشته شاهد یک تغییر چشمگیر بوده است. برخی از زنان به شرکای صمیمی خود حمله می‌کنند و برخی از محققان استدلال می‌کنند که خشونت‌ورزان زن به اندازه‌ی خشونت‌ورزان مرد رایج هستند. این تحقیق سال‌ها توسط محققان نادیده گرفته شد، زیرا IPV که توسط مردان آغاز می‌شود منجر به آسیب‌های جسمی بیشتری می‌شود، اما همچنین تا حدودی به این دلیل که به روایت «پدرسالاری» به عنوان توضیح اولیه در تضاد بود. اگر خشونت شریک زندگی صرفاً تلاشی از سوی مردان برای دستیابی و حفظ قدرت بر زنان است، چگونه می‌توانیم توضیح دهیم که چرا زنان به شوهران خود حمله می‌کنند؟ همانطور که یکی از محققان برجسته آن را بیان کرد، "خشونت بین زن و شوهر یک خیابان یک طرفه نیست." و گاهی اوقات خشونتی است که زنان می‌ورزند به اندازه خشونتی است که مردان می‌ورزند - قربانیان مرد در مورد خشونت همسرانشان مشت، لگد، گاز گرفتن، خفه کردن و چاقو خوردن را گزارش می‌کنند. در مقابل با این استدلال که اندازه و قدرت بیشتر مردان تعادل را به نفع آنها تغییر می‌دهد، برخی استدلال می‌کنند که "اندازه و قدرت متوسط مرد توسط اسلحه و چاقو، آب جوش، آجر و چوب‌های بیسبال خنثی می‌شود.

~ دیوید باس
–طباخیان

باید تلاش کنید تا شروط ضمن عقد رو به جای مهریه به کار ببرید. تا زمانی که قوانین تبعیض آمیز اسلامی برچیده بشن، باید رواداری کنید و مثل این آدمای نچسب دنبال نخودسیاه نباشید. شروط ضمن عقد برخی از حقوق اساسی‌تون رو بهتون برمیگردونه و از اون طرف هم مردان رو از تعهدات سنگین مالی خلاص می‌کنه. غیر از این و هر بهانه ای نشون میده که شما حتی نتونستی شریکت رو درست و حسابی بشناسی و انتخابش کنی و یا از همین اول زندگی میخوای اختلاف، بی اعتمادی و تخریب رو بنیان کنی.

شما مردم حجاز نیستید. لطفا عقاید سنتی و احمقانه تون رو کنار بزارید. 🙏

–نظری

نمونه‌ای روشنگر در این زمینه، داستان زنی به نام فرانسین هیوز از میشیگان است. تا سال ۱۹۷۷، او سیزده سال آزارهای فیزیکی خشونت‌بار و تعرضات جنسی را از سوی همسرش، جیمز هیوز، تحمل کرده بود. در تاریخ ۹ مارس ۱۹۷۷، جیمز مست به خانه بازگشت، فرانسین را کتک زد، به او تجاوز کرد و سپس در بستر به خواب رفت. فرانسین سه فرزندش را در اتومبیل نشاند و از آن‌ها خواست منتظرش بمانند. سپس به اتاق خواب رفت و بر روی تختی که جیمز بر آن از هوش رفته بود، بنزین ریخت. کبریتی روشن کرد و بستر را به آتش کشید. پس از آن، فرزندانش را با خود به ایستگاه پلیس برد و به کار خود اعتراف کرد. هرچند او به قتل درجه یک متهم شد، اما هیئت منصفه با وضعیت ناگوار او همدلی کرده و او را به دلیل جنون آنی بی‌گناه تشخیص داد. این داستان واقعی، دستمایه‌ٔ ساخت فیلمی با عنوان تخت سوزان شد که در آن فارا فاست نقش فرانسین را ایفا می‌کرد. این فیلم که به عنوان یکی از ده فیلم برتر تلویزیونی تاریخ ستایش شده است، به جلب توجه افکار عمومی به معضل فراگیر آزار توسط شریک زندگی کمک کرد و به صدور احکام ملایم‌تری برای زنانی انجامید که در دفاع از خود، شوهرانشان را به قتل رسانده بودند.

~ دیوید باس
–نظری

خلاصه آنکه، هرچند برخی مردان از خشونت به عنوان ابزاری برای کنترل زنان، جلوگیری از رابطه‌ٔ جنسی آنان با مردان دیگر و ممانعت از ترک کردنشان استفاده می‌کنند، اما زنان نیز از سازوکارهای دفاعی‌ای چون حفظ نزدیکی به خویشاوندان، ایجاد شبکه‌ای از متحدان ائتلافی (مرد و زن) و گاهی واکنش پرخاشگرانه برای مقابله با کنترل اجباری مردان بهره می‌برند. هر یک از دو جنس، راهکارهایی را برای تأثیرگذاری بر دیگری به کار می‌گیرد تا به منافع خود نزدیک‌تر شود. با این حال، این واقعیت که دفاع از خود انگیزه‌ٔ اصلی زنانی است که به خشونت متوسل می‌شوند، به تنهایی بحث علمی در باب تقارن یا عدم تقارن جنسیتی در خشونت شریک صمیمی را فیصله نمی‌دهد. چه‌بسا برخی زنان نیز به دلایلی مشابه انگیزه‌های مردان، دست به خشونت می‌زنند: برای وفادار نگه داشتن شریک زندگی، برای مجازات کردن سوءظن یا مشاهده‌ٔ بی‌وفایی و برای بازداشتن شریک از ترک رابطه. آزار و اذیت، برخی را از ترک رابطه منصرف کرده و قربانیان بسیاری را به دام می‌اندازد. اما برخی نیز موفق به ترک رابطه می‌شوند. با این حال، در میان این گروه، برخی قربانی شکل دیگری از نزاع جنسی می‌شوند: تعقیب خشونت‌آمیز (stalking) از سوی شریک سابق ...

~ دیوید باس
–نظری

رابطه را تمام کردم، اما او نمی‌توانست با این موضوع کنار بیاید. حس می‌کرد مالک من است یا می‌تواند من را کنترل کند. هر وقت چنین تصمیمی می‌گرفتم، از کوره در می‌رفت. نمی‌توانستم با فرد دیگری قرار بگذارم، چون به‌شدت عصبانی می‌شد و سعی می‌کرد با او گلاویز شود.
(زنی ۲۱ ساله دوست‌پسر سابقش را توصیف می‌کند که مزاحم او می‌شود)

~ دیوید باس
–نظری

از منظر قانونی، تعقیب و آزار (stalking) یک الگوی رفتاری تکرارشونده و مخرب است که به قربانیان آسیب می‌رساند و در آن‌ها ترس ایجاد می‌کند. نام‌های دیگر تعقیب و آزار شامل "رفتار تعقیب ناخواسته" و "تجاوز وسواس‌گونه به روابط" می‌شود. نمونه‌هایی از تعقیب و آزار شامل تماس‌های تلفنی یا پیامکی مکرر، نظارت، ابراز علاقه اغراق‌آمیز، هدایای ناخواسته، دخالت در تعاملات اجتماعی قربانی، تجاوز به حریم شخصی، تجاوز به اموال، تعقیب قربانی در اطراف، حضور غیرمنتظره در محل کار قربانی، جمع آوری اطلاعات پنهانی و پیگیری مداوم ناخواسته است. یکی از جنبه‌های عجیب تعقیب و آزار این است که شامل رفتارهایی می‌شود که در خواستگاری‌های عادی هم رایج هستند، مثل دادن هدیه، ابراز علاقه و ارسال پیامک‌های محبت‌آمیز. اگر این کارها مورد استقبال قرار بگیرند، فرد مقابل ممکن است آن‌ها را نشانه‌ای از عشق و تعهد بداند یا حتی از این توجه احساس خوشایندی داشته باشد. اما اگر مورد استقبال قرار نگیرند، می‌تواند آزاردهنده یا حتی ترسناک باشد.

~ دیوید باس
–طباخیان

ترجمه‌هایی که می‌بینید شما رو خسته می‌کنند، سرتون درد میگیره، گیج میشید، اووو سطح نوشته خیلی بالاست من نمیفهممش، این بخاطر سیل و هجوم واژه‌های ناآشنا در فارسی هست. واژه‌هایی که صرفا از زبان انگلیسی تحت‌الفظی برگردانده شدن، بدون اینکه تو فارسی کارکردی داشته باشند. یه اصطلاحی هست بین مترجمین که بهش میگن؛ افسون معنای اول، یعنی اولین معنایی که به ذهنشون میاد رو میزارن. این چیزها باعث میشه خواننده متن رو بخونه و بجای جذب شدن حسش هم بپره.
اغلب نویسنده‌های انگلیسی هم واقعا قلم خوبی دارند و همین‌طور ویراستاران خوبی هم روی آثارشون کار می‌کنند. این وسط فقط آدمی لازمه که مهارت ترجمه رو داشته باشه و فارسی رو هم بهتر از انگلیسی بفهمه.
و یه توصیه اینکه اگر کتاب ها براتون ارزش دارند، لطفا به کسانی که کارها رو خراب می‌کنند بها ندید، اگر دیدید کسی کتاب ترجمه میکنه، بعد صفحه دومش یدونه شماره حساب نوشته، اینجور کارها در راستای ضربه زدن به زبان فارسی هست و خراب کردن کتاب ها، متن آنقدر زشت ترجمه میشه که نمیتونی حتی ازش ایراد بگیری.

اگر من میخواستم این کتاب رو کار کنم این شکلی میشد:
FROM A LEGAL PERSPECTIVE, stalking is a repeated pattern of malicious conduct that inflicts costs on victims and instills fear. Other names for stalking include “unwanted pursuit behavior” and “obsessive relational intrusion.” Examples of stalking include repeated phone calls or text messages, monitoring, exaggerated affection, unwanted gifts, intruding into the victim’s social interactions, invading personal space, trespassing on property, following the victim around, showing up at the victim’s work unexpectedly, gathering information covertly, and unwanted persistent pursuit. One unusual aspect of stalking is that it includes many behaviors that are typical in normal courtship, such as giving gifts, showing affection, and sending affectionate text messages. If these actions are welcomed, their target may construe them as signs of love and commitment or perhaps feel flattered by the attention. If they are not welcomed, however, they can range from creepy to terrifying.

از منظر حقوقی، مزاحمت الگوی تکراری از رفتارهای بدخواهانه‌ای است که باعث تحمیل هزینه بر فرد قربانی می‌شود و در او هراس می‌آفریند. نام‌های دیگر این پدیده عبارت است از: «رفتار تعقیبی ناخواسته» و «مزاحمت وسواس‌گونه در روابط». نمونه‌های مزاحمت شامل موارد زیر است: تماس‌های تلفنی یا پیامک‌های مکرر، پاییدن، احساسات اغراق‌آمیز، هدایای ناخواسته، مداخله در تعاملات اجتماعی قربانی، تجاوز به حریم شخصی، ورود غیرمجاز به ملک، تعقیب قربانی، حضور غیرمنتظره در محل کار او، جمع‌آوری پنهانی اطلاعات و پیگیری مداوم و ناخواسته. یکی از جنبه‌های نامتعارفِ مزاحمت این است که بسیاری از رفتارهای آن، مانند هدیه‌دادن و ابراز احساسات و ارسال پیامک‌های عاشقانه، مشابه رفتارهای رایج در دوران عاشقی مرسو‌م است. اگر این رفتارها مورد استقبال فرد مقابل قرار بگیرد، شاید از آن به نشانه‌های عشق و تعهد تعبیر شود یا شاید فرد از این توجه احساس خوشایندی داشته باشد. اما اگر ناخواسته باشد، از ناخوشایند تا وحشتناک متغیر است.

در سال 1990، کالیفرنیا اولین ایالتی بود که قوانینی علیه تعقیب و آزار تصویب کرد. به سرعت، 49 ایالت دیگر هم از این اقدام پیروی کردند. اما قوانین مربوط به منع تعقیب و آزار سایبری در آمریکا کندتر پیش رفته است. تنها یک سوم ایالت‌ها قوانین ضد تعقیب و آزاری دارند که به اندازه کافی گسترده هستند تا شامل تعقیب سایبری هم بشوند. باز هم کالیفرنیا پیش قدم شد و قوانین مربوط به تعقیب و آزار را اصلاح کرد تا بتواند مرد 50 ساله‌ای را که نگهبان امنیتی سابق بود، به دلیل تعقیب زنی که به پیشنهادهای عاشقانه او جواب رد داده بود، تحت پیگرد قانونی قرار دهد. جرم این مرد بسیاری را شوکه کرد. او سعی کرده بود از طریق اینترنت مردانی را برای تعقیب و تجاوز به زنی که او را رد کرده بود، استخدام کند. او در 28 آوریل 1999 به جرم خود اعتراف کرد. با این حال، دو سوم ایالت‌ها هنوز تعقیب و آزار سایبری را غیرقانونی اعلام نکرده‌اند.

~ دیوید باس
–طباخیان

تعقیب و آزار یکی از معدود جرایمی است که در آن وضعیت روانی قربانی در تعریف جرم بسیار مهم است. دقیقاً همان الگوی رفتاری تکراری در صورتی که در یک "شخص معقول" ترس ایجاد کند، جرم محسوب می‌شود. اما اگر مورد استقبال قرار بگیرد یا قربانی از نظر روانی احساس نگرانی نکند، کاملاً قانونی است. به عنوان یک مثال شخصی، زمانی که من استاد دانشگاه بودم، کارت‌هایی با یادداشت‌های عاشقانه و اقلام دیگری مانند لیوان‌های قهوه با قلب‌های قرمز دریافت می‌کردم. اینها به طور منظم هر روز ولنتاین و در روز تولدم به دستم می‌رسید. کسی آنها را در صندوق پستی دانشگاه می‌گذاشت. همه آنها ناشناس بودند. این اتفاقات با تماس‌های تلفنی ناشناس همزمان بود. وقتی جواب می‌دادم، سکوت مطلق بود. این الگوی تماس ناخواسته چندین سال ادامه داشت. اگرچه این الگو را کمی آزاردهنده می‌دانستم، تصور می‌کردم که ممکن است کسی در محل کارم باشد که به من علاقه‌مند است اما در ابراز آن خجالت می‌کشد. با این حال، این به آستانه تعقیب و آزار جنایی نمی‌رسید، زیرا من هیچ ترسی احساس نمی‌کردم. سرانجام وقتی به دانشگاه دیگری رفتم، این اتفاقات تمام شد. من هرگز هویت فرد خاطی را پیدا نکردم. اساتید زنی که الگوهای مشابهی از این رویدادها را تجربه کرده‌اند – و من چندین نفر را می‌شناسم که این تجربه را داشته‌اند – از سطح بالاتری از ترس نسبت به من رنج می‌بردند.

~ دیوید باس
–طباخیان

استاد دانشگاه بود و پیام عاشقانه ناشناس هم می‌گرفت اما مثل بعضیا خودشو گم نمی‌کرد. 😁

به طور خلاصه، ترس از حمله‌ای که قربانیان تجربه می‌کنند، کاملاً موجه است. زنان باید تهدیدهای خشونت‌آمیز تعقیب‌کنندگان را جدی بگیرند، زیرا این تهدیدها اغلب عملی می‌شوند. حتی اگر تعقیب‌کنندگان تهدیدهای خود را عملی نکنند، طبق نظر متخصصان تعقیب و آزار، آسیب روانی به قربانیان بسیار شدید است: "هرچند شاید خلاف انتظار باشد، به نظر می‌رسد که احساس آسیب‌پذیری قریب‌الوقوع که با تهدیدها همراه است، ممکن است بیشتر از واقعیت حمله فیزیکی واقعی، باعث پریشانی روانی در قربانیان تعقیب و آزار شود، که مهم است واکنش دلسوزانه‌تری را به ویژه از سوی مجریان قانون برانگیزد." به طور خلاصه، تعقیب و آزار باعث ایجاد وحشت روانی می‌شود.
همچنین، تعقیب و آزار در زندگی و سبک زندگی قربانیان اختلال ایجاد می‌کند. قربانیان اغلب احساس می‌کنند که مجبور به نقل مکان، تغییر شغل، تغییر مسیر سفر و محدود کردن معاشرت‌های اجتماعی هستند. برخی از تعقیب‌کنندگان، امور مالی قربانیان خود را خراب می‌کنند، مثلاً بدهی زیادی روی کارت‌های اعتباری قربانی جمع می‌کنند. برخی شایعات بدخواهانه‌ای درباره قربانی پخش می‌کنند و اعتبار اجتماعی او را از بین می‌برند. برخی به فرزندان قربانی آزار و اذیت می‌کشند. تعدادی هم به حیوانات خانگی آسیب می‌رسانند. در مجموع، تعقیب و آزار می‌تواند آسیب‌های زیادی به همه جنبه‌های زندگی یک قربانی وارد کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

تعقیب و آزار اغلب زمانی شروع می‌شود که احتمال جدایی در افق یک رابطه پدیدار می‌شود. رفتارهای تعقیب و آزار، در اصل، می‌توانند تاکتیک‌های مؤثری برای محافظت از جفت باشند، زیرا اینگونه وقت شریک زندگی را در انحصار خود در می‌آورند، همانطور که این قربانی زن نشان می‌دهد: "او همه چیزهایی را که من انجام می‌دهم زیر نظر دارد. مثل این است که هر کاری که من انجام می‌دهم، باید فکر کنم، "آیا این کار خوب است؟" و "اگر این کار را بکنم چه اتفاقی می‌افتد؟" "اگر این کار را بکنم، او چگونه واکنش نشان می‌دهد؟" کلا همیشه موی دماغم است. به عمد در انحصار درآوردن وقت همسر در بین زوج‌های در حال آشنایی و تازه‌ازدواج‌کرده رایج است. این باعث کاهش مواجهه با رقبای بالقوه، کاهش فرصت‌ها برای خیانت و ارسال سیگنالی به شکارچیان بالقوه همسر می‌شود که شریک "مال من" است.

~ دیوید باس
–طباخیان

زنان جوانی که تازه وارد بازار جفت‌گیری می‌شوند، گاهی اوقات نمی‌توانند مطلوبیت جفت‌گیری خود را به درستی درک کنند. در نتیجه، آنها در برابر رویکردهای عاشقانه مردان با ارزش جفت پایین‌تر آسیب‌پذیرتر هستند – اغلب مردان مسن‌تری که از بی‌تجربگی و ساده‌لوحی جوانان سوء استفاده می‌کنند. با افزایش تجربه زندگی و بلوغ، زنان جوان به ارزیابی دقیق‌تر مطلوبیت خود در بازار جفت‌گیری می‌پردازند و زمانی که احساس می‌کنند می‌توانند ارتقا پیدا کنند، ترغیب میشوند شریک خود را طرد کنند. مردان طرد شده‌ای که معشوقان سابق را تعقیب می‌کنند، اغلب به درستی درک می‌کنند که شریک از دست رفته‌شان غیرقابل جایگزینی است. غیرقابل جایگزینی از این واقعیت ناشی می‌شود که تعقیب‌کنندگان در بازار جفت‌گیری کمتر از قربانیان خود مطلوب هستند. در مطالعه ما در مورد تعقیب و آزار، قربانیان به طور قاطع گزارش می‌دهند که تعقیب‌کننده آنها در یافتن کسی برای قرار ملاقات، نسبت به آنها مشکل بیشتری دارد. آنها همچنین گزارش می‌دهند که تعقیب‌کننده آنها به طور قابل توجهی کمتر از آنها برای جنس مخالف جذاب است. قربانیان تعقیب و آزار بدون شک معتقدند که عاشقانی که طردشان می‌کنند، از نظر ارزش جفتی پایین‌تر از آنها هستند، یا حداقل با گذشت زمان به این درک می‌رسند.

~ دیوید باس
–طباخیان