در میان تمامی جرائم خشونت‌آمیز، تجاوز احتمالاً جرمی است که کمتر از همه گزارش می‌شود. نتایج یک مطالعهٔ پیمایشی (survey study) نشان می‌دهد که بیش از ۵۰ درصد از کل قربانیان، در بازهٔ پنج‌سالهٔ پس از وقوع جرم، هرگز ماجرای تعرض جنسی را برای هیچ‌کس، حتی نزدیک‌ترین دوستانشان بازگو نکرده‌اند. حداقل ۷۵ درصد از کل موارد تجاوز به پلیس گزارش نمی‌شود و برخی برآوردها حاکی از آن است که نرخ عدم گزارش به ۹۰ درصد نیز می‌رسد. این نرخ در موارد «تجاوز از سوی آشنایان» کمتر از «تجاوز از سوی غریبه‌ها» است. دلایل این پدیده متعدد و پیچیده است. از جمله سرزنش خویش و ملامت از سوی دیگران. یکی دیگر از دلایل، ظن رایجی است که زنان را به دروغ‌گویی در این مورد متهم می‌کند. از این رو، قربانیان نگران‌اند که مبادا سخنشان را باور نکنند. از دیگر موانع می‌توان به فرایند طاقت‌فرسای نظام حقوقی اشاره کرد: مجبور شدن به بازگویی و تجربهٔ مجدد آن تروما (trauma) در جلسات بازپرسی و شهادت در دادگاه، قرار گرفتن در معرض بازجویی‌های متقابل شکاکانهٔ وکلای مدافع، افشای جزئیات زندگی شخصی، و در نهایت، احتمال اندک محکومیت فرد متهم. حتی در صورت محکومیت نیز، متجاوزان اغلب دوران حبس کوتاهی را سپری می‌کنند.

علاوه بر هزینه‌هایی که قربانیان در پی افشای تعرض جنسی متحمل می‌شوند، این افشاگری اغلب به پدیدهٔ «سرزنش قربانی» می‌انجامد. این سرزنش‌ها نیز تنها به پلیس محدود نمی‌شود؛ دوستان، خانواده و شرکای عاطفی هم اغلب انگشت اتهام را به سوی خود قربانی نشانه می‌روند. آن‌ها به چالش می‌کشند که چرا آن زن چنین لباسی پوشیده، چرا به مهمانی رفته، چرا الکل نوشیده، یا چرا با مردی که به خوبی نمی‌شناخته، معاشرتی گرم داشته است. با این تفاصیل، آیا جای شگفتی است که قربانیان تجاوز از گزارش کردن یا بازگویی ماجرا اکراه دارند؟

بخاطر این دلایل، پنهان کردن تجاوز، یکی از راهبردهای مقابله‌ای زنان برای پرهیز از تحمل این آسیب‌های مضاعف است. فاش ساختن ماجرای تجاوز می‌تواند احساس شرم و حقارت قربانی را تشدید کند. از این رو، نمی‌توان قربانیان را سرزنش کرد که می‌خواهند از تجربهٔ مجدد آن تروما (retraumatized) در پی پیامدهای بعدی بپرهیزند. میل به پنهان‌کاری شاید خود توضیحی باشد بر این تمایل شدید قربانیان برای دوش گرفتن، شست‌وشوی کامل، ساییدن تن، استفاده از دوش واژینال و پوشاندن کبودی‌ها، آن هم علی‌رغم توصیهٔ پلیس خیرخواهی که برای حفظ شواهد پزشکی قانونی درست عکس آن را پیشنهاد می‌کند. این اعمال در عمل، بیش از آنکه آشکارگر جرم باشند، پنهان‌کنندهٔ آن هستند.

اگر متجاوز در بستر جغرافیایی یا اجتماعی قربانی خود سکونت داشته باشد، قربانی با این خطر مواجه است که با عامل جرم روبه‌رو شده و از نظر روانی دچار ترومای مجدد (retraumatized) شود. عاملان جرم گاهی این آزادی را در خود می‌بینند که هدف اصلی را دوباره قربانی کنند، به سراغ زنان دیگر بروند، یا حتی در ارتکاب تعرضات جنسی جسورتر و گستاخ‌تر شوند. خلاصه کلام آنکه، هزینه‌های پنهان‌کاری را هم قربانیان اولیه و هم قربانیان آینده متحمل می‌شوند.

~ دیوید باس
–نظری

بارزترین مصادیق مردسالاری نهادینه‌شده را می‌توان در قوانین مدوّن جستجو کرد. به این چند نمونه توجه کنید: در امارات متحده عربی، شوهران و پدران به حکم قانون، اختیار تام همسران و دختران خود را در دست دارند. زن برای اشتغال، نخست باید از همسر خود اجازه بگیرد. او همچنین موظف است به رابطهٔ جنسی با همسرش تن دهد، حتی اگر برخلاف میلش باشد، مگر در شرایط استثنایی، این خود شکلی قانونی از تجاوز زناشویی است. زن در صورت برقراری رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج ممکن است به صد ضربه شلاق محکوم شود. اگر زنی خارج از چارچوب ازدواج باردار شود، می‌توان او را بازداشت کرد. چرا که داشتن رابطهٔ جنسی برای زنان مشروط به ازدواج است.

قوانین مردسالارانه گاه با مفهوم آبروی خانواده پیوندی ناگسستنی دارد. به گفتهٔ زنی اهل امارات متحده عربی که از دبی به اروپا گریخته و از بیم اقدامات تلافی‌جویانه در کشورش، خواسته است ناشناس بماند: «در جهان عرب، آبرو و ناموس مقولهٔ بسیار مهمی است و آبروی خانواده در وجود دختر تجلی می‌یابد و بکارت او. اگر این آبرو لکه‌دار شود، اعتبار و آبروی خانواده نیز بر باد می‌رود. بنابراین، این دختر است که باید بهایش را بپردازد.» این بها، همان کنترل کمابیش انحصاری پدر و سپس شوهر، بر آزادی زن در اِعمال انتخاب است، انتخابی در باب اینکه چه هنگام، کجا و با چه کسی رابطهٔ جنسی داشته باشد. این بها، خطری است که در صورت تصور لکه‌دار شدنش از سوی دیگران، جان زن را تهدید می‌کند. خطری که گاه به مرگ به دست اعضای خانواده و در قالب «قتل‌های ناموسی» ختم می‌شود.

~ دیوید باس
–نظری

جالبه که باس میگه تو دانشگاه هایی که درس میدادم برخی از استادها معروف به این بودن که با دخترها میخوابن!

... یک پاسخ را می‌توان در شکل‌پذیری ترجیحات همسرگزینی زنان جست. زنان در امر جفت‌یابی، علاوه بر جایگاه و منابع برای ویژگی‌های متعدد دیگری اولویت قائل‌اند: مهربانی، هوش، قابل‌اعتماد بودن، ثبات عاطفی، سلامت، شوخ‌طبعی و انطباق‌پذیری. آیا زنان می‌توانند این ترجیحات را چنان ارتقا دهند که بر پتانسیل مرد برای کسب منابع سایه افکند؟ آیا می‌توانند بر جاذبهٔ جنسی خود به مردان قدرتمند لگام زنند و بدین‌سان، پیوند سببی با امیال قدرت‌طلبانهٔ مردان را بگسلند؟ این‌ها پرسش‌هایی است که هنوز پاسخی قطعی برایشان نیست. اما من زنی را می‌شناسم که پس از تحمل دو رابطهٔ آزارگرانه با مردانی بلندپایه که خیانت را حق خود می‌دانستند، آگاهانه در ترجیحات همسرگزینی خود تجدیدنظر کرد. او اکنون در رابطه‌ای شادمانه با مردی با جایگاه اجتماعی پایین‌تر به سر می‌برد که با وی همچون ملکه‌ رفتار می‌کند. این درک که در معادلهٔ تکامل، زنان افسار را در دست دارند و گزینش‌های آنان در همسرگزینی منشأ قدرت است، اصولاً این توان را دارد که سلطهٔ مردانه را تضعیف کرده و برابری بیشتری میان دو جنس بیافریند.

~ دیوید باس
–نظری

در سیر تکامل، مردانی که به هر وسیلهٔ ممکن موفق به برقراری رابطهٔ جنسی با زنان بارور می‌شدند، به نیاکان ما بدل گشتند، و مردانی که در این راه ناکام می‌ماندند، نسلی از خود بر جای نمی‌گذاشتند.

~ دیوید باس
–نظری

... شواهد این ذهنیت مردانه قدمتی به‌اندازهٔ تاریخ مکتوب دارد. یکی از ده فرمان را در نظر آورید، از سفر خروج، باب ۲۰، آیهٔ ۱۷: «به خانهٔ همسایه‌ات طمع مورز. به زن همسایه‌ات، به غلام و کنیزش، به گاو و الاغش، و به هیچ‌یک از اموالی که از آن اوست، طمع مورز.» این‌ها احکامی خطاب به مردان است، و در آن، همسران در زمرهٔ دیگر اموال و دارایی‌ها قرار گرفته‌اند.

دست‌کم برای دو هزار سال، مردی که با همسر مرد دیگری رابطهٔ جنسی برقرار می‌کرد، متجاوز به حریم مالکیت (property violation) او تلقی می‌شد. تجاوز به یک زن شوهردار از سوی مردی دیگر، در وهلهٔ نخست جرمی علیه شوهر به شمار می‌آمد، اگر زن مجرد بود، جرمی علیه پدرش و اگر برده بود، جرمی علیه صاحب او ...

~ دیوید باس
–نظری

... به استدلال ایشان، خود-شیءانگاریْ (Self-objectification) زنان را به سوی صرف هزینه برای محصولات زیبایی‌بخش، روی آوردن به جراحی‌های زیبایی بالقوه زیان‌بار و داشتن احساس ناخوشایند نسبت به بدنشان سوق می‌دهد. این توجه مزمن به بهبود ظاهر، از وقت و توانی می‌کاهد که زنان می‌توانستند صرف فعالیت‌های دیگری کنند. شیءانگاری جنسی، چه درونی و چه بیرونی، انبوهی از مشکلات را پدید می‌آورد. برخی از این مشکلات بر سلامت روان متمرکز است: اضطراب، افسردگی و اختلالات خوردن. تمامی این موارد، تفاوت‌های جنسیتی ژرفی را به نمایش می‌گذارند. احتمال ابتلای زنان به افسردگی دو برابر مردان است، و احتمال دچار شدنشان به اختلالات خوردن، قریب به نه برابر. برخی دیگر از مشکلات، به محیط کار مربوط می‌شود، نظیر آزار جنسی. و دسته‌ای دیگر، مزاحمت‌های مکرری است که در فضاهای عمومی رخ می‌نماید؛ از جمله متلک‌پرانی، بوق زدن‌های بی‌مورد، چشم‌چرانی، نگاه‌های شهوت‌آلود و اظهارنظر دربارهٔ اندام‌های (breasts or buttocks) بدنشان.

~ دیوید باس
–نظری

اگرچه رابرتز و فردریکسون در توصیف شی‌وارگی و پیامدهای آن بدون شک درست می‌گویند، اما یک دیدگاه تکاملی توضیح عمیق‌تری برای ریشه‌های آن ارائه می‌دهد. اینکه چرا اصلاً این اتفاق می‌افتد. از منظر تکاملی، همه مردان زنده از یک خط طولانی و پیوسته از مردان اجدادی آمده‌اند که به نشانه‌های فیزیکی و رفتاری قابل مشاهده باروری یک زن توجه کرده، اولویت داده و جذب آنها شده‌اند. مردانی که در انجام این کار شکست خوردند، اجداد نشدند. ظاهر فیزیکی مجموعه‌ای غنی از نشانه‌های باروری مرتبط با احتمالات را فراهم می‌کند - پوست صاف، چهره گلگون، چشمان روشن، لب‌های پر، موهای براق، موهای بلند، تناسب اندام خوب، ویژگی‌های صورت زنانه، صداهای زنانه، بدن و چهره متقارن، و نسبت دور کمر به باسن. در طول تاریخ طولانی تکامل انسان، مردانی که این نشانه‌های باروری را به خوبی متوجه می‌شدند، این نشانه‌ها را جذاب می‌دانستند و بر اساس این جذابیت عمل می‌کردند، و فرزندان بیشتری نسبت به سایر مردان داشتند. به عبارت کوتاه‌تر، مردان امروزی ویژگی‌هایی را به ارث برده‌اند که منجر به موفقیت اجدادشان شده است و ارزیابی زنان بر اساس نشانه‌های جذابیت جنسی، یکی از کلیدهای این موفقیت بوده است. هرچند ممکن است تأسف‌بار و آسیب‌زننده باشد.

~ دیوید باس
–طباخیان

از همون بچگی (گرچه همین الان هم بچه‌ام) وقتی میگفتن فلان زن و شوهر بچه‌دار نمیشن، حس خوبی داشتم به این موضوع، میگفتم ایول دردسر هیچی رو ندارند، راحت میشن. بعد میدیدی این زن و شوهره میرفتن دکتر، پیش دعانویس، جن‌گیر ، اسپند دود میکردن فوت میکردن تو صورت من. دعوا میکردن، بحث زن دوم میشد. چقدر حال بهم زنن، بعد آخر سر هم میبینی اون بچه می‌بره میزارتشون خانه سالمندان، باز خانه سالمندان شرف داره به خیلی از رفتارهایی که دیدم. 🤣🤣

راستی روی سنگ قبر بوکوفسکی نوشته شده:
Don't Try
تلاش نکن!

–نظری

وقتی بوکوفسکی پنجاه سالش میشه، بعد از یک عمر شکست و نفرت‌ازخودش، سردبیر یه نشر مستقل، علاقه‌ٔ عجیبی نسبت بهش پیدا میکنه. نمی‌تونست به بوکوفسکی قول پول آنچنانی یا فروش زیادی بده. ولی مهر زیادی به این لوزر مست داشت، در نتیجه تصمیم گرفت یه شانسی بهش بده. این اولین فرصت واقعی بود که به بوکوفسکی داده شده بود، و خودش هم می‌دونست که احتمالاً تنها باریه که این شتر دم خونه‌ش می‌خوابه. بوکوفسکی به سردبیر می‌نویسه:

دو گزینه بیشتر ندارم. توی اداره پست بمونم و عقلم رو از دست بدم، یا این‌که بزنم بیرون و با ماشین‌تحریرم بازی کنم و از گشنگی بمیرم. تصمیمم رو گرفتم. می‌خوام از گشنگی بمیرم.

دسترسی آسان به سیل عظیمی از پورنوگرافی رایانه‌ای، باعث تشدید چندین اثر منفی بر روی مردان و زنان شده است. برای مردان، این تصاویر برداشت‌های غلط و غیر واقعی از روانشناسی جنسی زنان ایجاد می‌کند. پیشروی سریع از دیدار اولیه به رابطه جنسی در عرض چند ثانیه، چیزی نیست که اکثر زنان در دنیای واقعی درباره آن فانتزی داشته باشند یا بخواهند انجام دهند. تصور وجود صدها زن جذاب و پذیرای جنسی، انتظارات به شدت غیر واقعی در ذهن مردان ایجاد می‌کند. این امر همچنین منجر به ایجاد تضاد می‌شود، زمانی که زنان در دنیای واقعی مجبور به برآورده کردن آن انتظارات یا انجام یک عملکرد جنسی ناخواسته برای مطابقت با آنچه مردان به صورت آنلاین می‌بینند، شوند. پورنوگرافی همچنین می‌تواند به «جفت‌یابی تنبلانه» تبدیل شود. این مسئله می‌تواند جایگزین تلاش برای جذب زنان در دنیای واقعی شود و در نتیجه، اهداف مربوط به روابط عمیق‌تر و رضایت‌بخش‌تر را تضعیف کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

وقتی مردان بد رفتار می‌کنند

~ دیوید باس
ترجمهٔ یک بار مصرف: علی طباخیان

طالع‌بینی

~ جفری دین، ایوان دبلیو. کلی
آرتور ماتر، رودولف اسمیت

When asked why he doesn't believe in astrology, the logician Raymond Smullyan responds that he's a Gemini, and Geminis never believe in astrology.

وقتی از ریموند اسمولیان منطق‌دان آمریکایی پرسیدند چرا به طالع‌بینی اعتقاد ندارد، پاسخ داد متولد برج جوزاست و متولدین جوزا هرگز به طالع‌بینی باور ندارند.

مثلث برمودا

~ مارتن بریس

ذهن‌خوانی فی‌البداهه

~ باب استاینر

تجربیات نزدیک به مرگ

~ سوزان بلکمور

تجربیات خروج از بدن

~ سوزان بلکمور

تجربیات نزدیک به مرگ از تئودور شیک و لوئیس ون